زاویه دید نویسنده

«قهرمان داستان کسیه که دنیا حول محور اون می‌چرخه، کسی که تمام حریفاشو شکست می‌ده و در نهایت دل دختر خوشگل رو به دست میاره؛ تنها وجودی که تمام شرورها ازش واهمه دارن.»

اما من چطور؟

من یه نویسنده شکست‌خورده‌ام که در کل دوران کاریش تنها یه موفقیت داشته و حالا در آخرین ناولم، به عنوان یه شخصیت سیاهی‌لشکر (فرعی) تناسخ پیدا کردم.

حتی توی این زندگی هم دنیا حول محور من نمی‌چرخه و دخترا برام سر و دست نمی‌شکنن.

در حالی که از تناسخ نیافتن به عنوان قهرمان داستان حسابی خوشحال بودم - چرا که اوناآهنربای جذب دردسر و مصیبتن - نمیدونستم که بعداً از این حرفام پشیمون میشم...