چپتر 60: اپیزود ۱۳ – جنگ پادشاهان (۱)
0برنامه‌ام مشخص بود.
حواری اول، همان سارق ادبی، اطلاعاتی درباره «بازگشت‌های سوم و چهارم» که آغاز راه‌های‌وارد زنده ماندن بودند، در اختیار داشت. همان‌طور که همیشه در مورد افراد مطلع صدق‌اصلاً می‌کرد، او این اطلاعات را در انحصار خود درآورده و از پیامبران پنهان کرده بود.
از طرف دیگر، پادشاه ظالم یکی از هفت‌راه پادشاه سئول بود که پس از پی بردن‌بیاورند به وجود پیامبران، از «مکاشفات» استفاده کرده بود.
کسی که می‌خواست اطلاعات را در انحصار خود درآورد و‌اما کسی که سعی داشت آن‌ها را بیرون بکشد. کاملاً واضح بود‌کنیم که اگر این دو با هم روبرو شوند چه اتفاقی می‌افتد.
لی سونگ‌کوک پرسید: «...پس‌نسخه می‌خوای یه فایل متنی‌راه از رمان درست کنی؟»
«درسته.»
خود نقشه ساده بود. ما یک فایل‌بزرگی متنی از رمان نویسنده سارق می‌ساختیم. سپس‌قطعه آن را بین مردم هر ایستگاه پخش می‌کردیم.
خب، حس‌دست و حالش‌حالی تقریباً این‌طوری بود.
-بخشی از‌خبر مکاشفات پیامبران‌نسخه لو رفته!
پایان کار‌می‌افتاد به خوبی‌خواننده چیده شده بود.
به لطف دستکاری کامنت‌های اینترنتی توسط هان دونگ‌هون، اطلاعات مربوط‌چند به پیامبران از قبل در اینترنت پخش شده بود. اگر خبر‌وارد لو رفتن نسخه متنی پخش می‌شد، موج بزرگی به راه می‌افتاد.
چند خواننده اولیه سعی می‌کردند یک قطعه پنهان را‌عمل به دست بیاورند، در حالی که پادشاه ظالم هم‌چطوری طبیعتاً برای به دست آوردن آن‌ها وارد عمل می‌شد.
«اما... من بیشتر محتوای بازگشت‌کننده بی‌نهایت رتبه SSSSS رو فراموش کردم. چطوری می‌خوایم متن رو درست کنیم؟»
«اصلاً چرا به‌چند محتوای اون رمان‌می‌کردند کپی‌شده نیاز داریم؟»
«ها؟»
«ما نسخه‌دست اصلی رو‌حالی به یاد داریم.»
«آه...!»
فریاد کوتاهی از روی تحسین‌اولیه سر داد. با این حال، چهره‌طبیعتاً جونگ مین‌سوب هنوز در هم بود.
«اِ... هنوز یه مشکل وجود داره.موج قطعات پنهانی که ما تو راه‌های‌اولیه زنده ماندن می‌شناسیم، بیشترشون استفاده شدن...»
«من اطلاعات مربوط به قطعات پنهان رو بهتون‌وارد می‌دم. چندتایی رو که تو همون اوایل وجود دارن‌کردم می‌شناسم. اطلاعات آیتم‌هایی با سطح مناسب رو پخش می‌کنم.»
مهم‌تر از همه، این اطلاعات‌می‌شد باید توجه نویسنده سارق و‌چند پادشاه ظالم را جلب می‌کرد.
لی سونگ‌کوک با دستپاچگی خندید: «خیلی خنده‌داره.قطعه من قراره یه نسخه متنی درست کنم.وارد در حالی که معمولاً فقط یه خواننده‌ام.»
این عوضی...خبر نکنه دانلودکننده‌نسخه غیرقانونی بود؟
جونگ مین‌سوب‌دست هم به‌حالی حرف آمد:
«اما اگه این کار رو بکنیم، مثل همون‌راه یارو نمی‌شیم؟ در نهایت، ما هم داریم از‌بیاورند داستان اصلی سرقت ادبی می‌کنیم تا یه داستان بسازیم...»
منطقی بود.می‌افتاد لحظه‌ای فکر کردم‌اولیه و بعد گفتم:
«یه چیزی هست. سرقت ادبی یعنی نمی‌خوان تو نسخه اصلی‌چند رو بشناسی، پارودی در صورتی جذاب‌تره که نسخه اصلی رو بدونی،وارد در حالی که ادای احترام می‌خواد که نسخه اصلی رو بشناسی.»
«اوه، این جالبه.»
«از حالا به‌رفتن بعد، ما قراره‌موج یه ادای احترام بسازیم.»
حقیقت داشت. امیدوار بودم افراد زیادی با بازگشت‌کننده بی‌نهایت رتبه SSSSS آشنا شوند. این‌گونه او خیلی زود نابود می‌شد.
یک لپ‌تاپ از گونگ پیلدو قرض گرفتیم و شروع به تایپ‌خواننده کردیم. تجربه زیادی در نوشتن رمان نداشتیم، برای همین مجبور شدیم‌عمل فکرهایمان را روی هم بریزیم. جونگ مین‌سوب موهایش را کشید و گفت:
«نوشتن خیلی‌دست سخته... نویسنده‌ها‌حالی واقعاً فوق‌العاده‌ان...»
«فقط یه چیزی سرهم کن. ما فقط به اطلاعاتی نیاز داریم‌خواننده که جذبشون کنه. اتفاقاً، یه مکاشفه ناقص ممکنه برای فریب دادن‌عمل پیامبران راحت‌تر باشه. حقیقت و دروغ رو با هم قاطی کن.»
به چیزی که جونگ مین‌سوب‌اولیه تایپ می‌کرد نگاه کردم و‌حالی مقداری اطلاعات به آن افزودم.
«بیا اسم افراد‌رفتن توی رمان رو‌موج عوض کنیم. یکم نگرانم.»
لی هیون‌سونگ و لی جیهه اگر می‌فهمیدند شخصیت‌های یک داستان هستند،بیشتر شوکه می‌شدند. چه دوست داشتم چه نه، آن‌ها روزی می‌فهمیدند که‌اصلاً این جهان یک «رمان» است. اما لزومی نداشت همین حالا متوجه شوند.
سپس جونگ مین‌سوب به‌طور غیرمنتظره‌ای‌می‌شد گفت: «خب، فکر نکنم لازم‌چند باشه نگران اون بخش باشی.»
«ها؟»
«راستش، من سعی کردم با گفتن اینکه اینجا یه رمانه، چند نفر رو امتحان کنم. اما اونا اصلاً متوجه نمی‌شدن. مثل یه NPC می‌مونن... مهم نیست چقدر جدی باشم، اونا فقط به چشم یه شوخی بهش نگاه می‌کنن.»
اطلاعات غیرمنتظره‌ای بود.
جونگ مین‌سوب و سایر حواریون چندین بار با شخصیت‌ها درباره اینکه‌خواننده آن‌ها «بازیگران نقش مکمل» هستند صحبت کرده بودند. با فکر کردن‌عمل به واکنش‌های شخصیت‌ها در آن زمان... قطعاً چیز عجیبی وجود داشت.
جونگ مین‌سوب ادامه داد:
«این‌طوری بود که حواری اول تونست به راحتی پیامبران رو پیدا کنه.اولیه "شخصیت‌ها" از شنیدن کلمات "این یه رمانه" خیلی ناراحت می‌شدن یا اصلاً گوش‌محتوای نمی‌دادن. شاید به همین خاطر بود که حواریون از کلمه "مکاشفه" استفاده می‌کردن.»
با شنیدن این حرف ناگهان احساس‌برای ناآرامی کردم. دهانم را باز کردم: «...چه‌بازگشت‌کننده تفاوتی بین شخصیت‌ها و ما وجود داره؟»
«ها؟ اوم... ما آدم‌های توی‌می‌شد واقعیت هستیم و شخصیت‌ها آدم‌های‌چند توی رمانن؟ تفاوتش همین نیست؟»
«پس... کِی این‌چند دنیا به واقعیت‌می‌کردند و رمان تقسیم شد؟»
«هوممم، خب...خبر وقتی سناریوی‌نسخه اول شروع شد؟»
سوالم با‌دست جواب جونگ‌حالی مین‌سوب برطرف نشد.
جونگ مین‌سوب و لی سونگ‌کوک درست مثل من،راه مشخصاً افراد خارج از رمان بودند. به همین دلیل‌حالی بود که در ابتدا نمی‌توانستم اطلاعات آن‌ها را ببینم.
اما طولی نکشید که به‌روزرسانی‌اولیه شد و توانستم به اطلاعات‌حالی آن‌ها در فهرست شخصیت‌ها نگاه کنم.
پس آیا آن‌ها اکنون «آدم‌های واقعی»موج بودند یا «شخصیت»؟ اگر با گذشت‌اولیه زمان همه تبدیل به یک شخصیت می‌شدند...
برای لحظه‌ای به‌بیاورند یو سانگا و‌برای لی گیلیونگ نگاه کردم.
[مهارت انحصاری «فهرست شخصیت‌ها» فعال شد.]
[این شخص در «فهرست شخصیت‌ها» ثبت نشده است.]
[در حال حاضر اطلاعات مربوط به شخص مورد نظر در حال جمع‌آوری است.]
خوشبختانه، هنوز هم‌رفتن نمی‌توانستم اطلاعات هیچ‌کدام‌موج از آن‌ها را ببینم.
یو سانگا ناگهان به من‌طبیعتاً نگاه کرد و لبخند زد. لی‌بیشتر گیلیونگ هم به من نگاه کرد.
«چیزی شده هیونگ؟»
«چیزی نیست.»
نمی‌دانستم چرا، اما‌رفتن به شکل عجیبی‌موج احساس آرامش می‌کردم.
کمی بعد،خبر ما تقریباً رمان‌می‌شد را کامل کردیم.
کیفیتش آن‌قدر افتضاح بود که اگر در‌قطعه تکست‌پیا منتشر می‌شد، به شدت شکست می‌خورد.وارد اما در حال حاضر این موضوع اهمیتی نداشت.
«بیا اول این خبر‌نسخه رو پخش کنیم که‌راه کتاب مکاشفات لو رفته.»
لی سونگ‌کوک پرسید:
«زمان کافی‌خبر برای پخش کردن‌می‌شد این اطلاعات داریم؟»
«دونگ‌هون بهش رسیدگی می‌کنه. اگه‌اولیه از معلول گوشه‌گیر استفاده کنیم، می‌تونه‌طبیعتاً تو مدت زمان کوتاهی پخش بشه.»
«اوه، دونگ‌هو... می‌فهمم. اما‌نسخه اگه همه ایستگاه‌ها به‌راه اینترنت دسترسی نداشته باشن چی؟»
«اون‌وقت یه نفر رو می‌فرستیم.»
به پشتم نگاه کردم. کانگ‌می‌شد ایلهون طوری سر تکان داد‌چند که انگار منتظر همین لحظه بود.
لی سونگ‌کوک تأیید کرد:خواننده «آه، درسته. اگه ایلهون‌دست شی باشه... فراموش کرده بودم.»
«کانگ ایلهون شی، آماده‌ای؟»
کانگ ایلهون، معاون دونگ‌دائمون.حالی ارزشش را داشت که عمداً‌عمل این مرد را نجات دهم.
کانگ ایلهون با استرس دهانش را باز‌بزرگی کرد: «بسپارش به من. مطمئنم که می‌تونم‌قطعه گیرشون بندازم. فقط باید شایعه پخش کنم؟»
[شخصیت «کانگ ایلهون» از اراده شما پیروی خواهد کرد.]
[درک شما از این شخص افزایش یافته است.]
کانگ ایلهون. بالاخره زمان استفاده از‌می‌کردند ویژگی متخصص شایعات فرا رسیده بود. زمان‌آوردن باقی‌مانده تا پایان سناریو ۴۴ ساعت بود.
روز بعد، بازی شروع می‌شد.
-دونگ‌هون، ممنون.
-فقط دارم لطفت‌چند رو جبران می‌کنم،می‌کردند پس نگران نباش.
[شخصیت «هان دونگ‌هون» کمی به شما اعتماد کرده است.]
از دفعه قبل، «پادشاه گوشه‌گیر سایه‌ها» هان دونگ‌هون تا حدودی قلبش را به‌می‌کردند رویم باز کرده بود. به نظر می‌رسید این حقیقت که او را از‌بازگشت‌کننده دست پیامبران نجات داده بودم، نقش بزرگ‌تری از آنچه انتظار می‌رفت ایفا کرده بود.
-من یه‌می‌افتاد حس آشنایی‌خواننده عجیبی باهات دارم.
– احساس صمیمیت؟
– از خیلی‌بیاورند وقت پیش... تو‌برای هم یه گوشه‌گیری؟
– امم،خبر نه نبودم. هرچند‌می‌شد یکم خجالتی بودم.
– که این‌طور. من یه دیوار ناشناخته‌قطعه بین خودم و هیونگ حس می‌کنم. نمی‌تونم خوب‌عمل توضیحش بدم، اما از این حس خوشم میاد.
– معمولاً حس‌رفتن کردن یه دیوار‌موج چیز بدی نیست؟
– من فقط آدم‌هایی رو باور می‌کنم که‌وارد دیوار دارن. فکر می‌کنم برای درک کردن یه‌فراموش نفر، اول باید با اون دیوار روبرو بشم.
پسری که به‌زور ۱۷نسخه سالش می‌شد، داشت مثل‌راه یک آدم دانا حرف می‌زد.
به‌هرحال، دیوار. مطمئن بودم که حق با‌قطعه اونه. بعضی دیوارها رو هرچقدر هم که‌وارد آدم ناامیدانه تلاش می‌کرد، نمی‌شد ازشون عبور کرد.
– به‌هرحال، شایعه پخش شده.می‌شد اما چطور می‌خوای مکاشفات رو‌چند پخش کنی؟ دوباره تو اینترنت؟
– نه، اگه‌بیاورند بذارمش تو اینترنت، آدم‌های‌آوردن اشتباهی می‌خوننش. می‌خوام بفروشمش.
– بفروشیش؟ چطوری؟
شروع کردم‌می‌افتاد به توضیح دادن‌اولیه برای هان دونگ‌هون.
۴۰ ساعت‌دست تا پایان سناریو‌طبیعتاً باقی مونده بود.
بالاخره اعضای گروه‌رفتن چونگ‌مورو رو دور‌موج هم جمع کردم.
«این سفر آسون نخواهد بود. اگه نتونیم تو‌دست ۴۰ ساعت آینده ایستگاه چانگشین رو بگیریم، گروهمون‌اما نابود می‌شه. با این حال، نیروهای فعلی‌مون کافی نیستن.»
جونگ هی‌وون پرسید: «خب،نسخه از کی تا حالا‌راه آسون بوده؟ حریف کیه؟»
به سوالش جواب دادم: «بهش می‌گن پادشاه‌آوردن مستبد. اون یکی از هفت پادشاه برتر‌بی‌نهایت سئول و پادشاهیه که بزرگ‌ترین قلمرو رو داره.»
این بار‌خبر لی هیون‌سونگ‌نسخه پرسید: «چه‌جور آدمیه؟»
«کسیه که از منطقه دوبونگ شروع کرد و پادشاهی خودش رو‌طبیعتاً ساخت. می‌گه هر مرد و زن زیبا یا خوش‌قیافه‌ای همخوابه‌اش می‌شن،فراموش در حالی که آدم‌های زشت کشته می‌شن یا به برده تبدیل می‌شن.»
جونگ هی‌وون اخم کرد:نسخه «اگه دوکجا-شی دستگیر بشه،راه تبدیل به یه برده می‌شه.»
«...خب، فکر‌دست کنم برای‌حالی هی‌وون-شی خطرناک باشه.»
«همخوابه بودن سخته...رفتن چرا فقط نمی‌ریم‌موج جلو و نمی‌کشیمش؟»
«سخته چون حامیش خیلی قویه. الان دو‌قطعه تا راه داریم. یا پرچمش رو بگیریم یا‌عمل پایگاه اصلیش، یعنی ایستگاه دوبونگ رو تصرف کنیم.»
هیچ‌کدوم آسون نبود و باعث‌می‌شد شد همه احساس تنش کنن.چند تصمیم گرفتم برم سر اصل مطلب.
«ما می‌ریم گوانگ‌هوامون.»
«ها؟ مگه نگفتی باهاشون نمی‌جنگیم؟»
«اون‌ها میان سراغ ما.»
«چرا؟»
«یه مقدار اطلاعات درز دادم. باید زمانی که‌وارد حرکت می‌کنه رو در نظر بگیریم، برای همین‌فراموش به‌زودی راه می‌افتیم. همه باید آماده باشن... هان؟»
«...چی شده؟»
به سوال‌می‌افتاد یو سانگا‌خواننده لبخند محوی زدم.
«هیچی. فقط داره‌رفتن سریع‌تر از چیزی که‌بزرگی انتظار داشتم پیش می‌ره.»
پیام هان‌دست دونگ‌هون روی گوشی‌طبیعتاً هوشمندم ظاهر شد.
– تونستم بذارمش‌رفتن تو صرافی. اما‌موج مشکلی پیش نمیاد؟
– نه،می‌افتاد مشکلی نیست.خواننده کارت عالی بود.
سپس پیام‌های سیستم‌رفتن یکی پس از‌موج دیگری به گوشم رسید.
[آیتم‌های موجود در صرافی فروخته شدند.]
[آیتم‌های موجود در صرافی فروخته شدند.]
در همون لحظه،بیاورند صدای لرزانی از‌برای هوا شنیده شد.
[...تو کلاه‌برداری؟]
«واکنش صورت‌های فلکی چطوره؟»
[اون‌ها واقعاً هیجان‌زده‌ان. محدودیت فیلترینگ داره باز می‌شه... کسایی هستن که اون رو به عنوان‌دست هدیه به تجسدهای خودشون دادن. اما اگه این کار رو بکنی، دوباره جلب توجه می‌کنی. مشکلی‌چطوری برات پیش نمیاد؟ و اگه تمام اطلاعاتی که می‌دونی رو فاش کنی، به ضررت تموم نمی‌شه؟]
«به ضررم نیست.»
هنوز اطلاعاتی برام باقی مونده بود. اطلاعاتی که‌راه فاش کردم، چیزهایی نبودن که بهشون نیاز داشته باشم.حالی بلکه اطلاعاتی بودن که به شخص دیگه‌ای آسیب می‌زدن.
«سکه‌ها رو بده به من.»
[بیا.]
[۱۶ جلد از بازگشت‌کننده‌های بی‌نهایت با رتبه SSSSS در صرافی فروخته شد.]
[شما ۱۶,۰۰۰ سکه به دست آوردید.]
البته که‌دست اطلاعات رو مجانی‌طبیعتاً فاش نکرده بودم.
هرکسی که به اطلاعات نیاز داشت حتماً یه‌راه حامی داشت، بنابراین بهتر بود به‌جای اینکه اون‌ها‌بیاورند رو مجانی تو اینترنت پخش کنم، تو «صرافی» بفروشمشون.
اگه کتاب مکاشفات رو‌خواننده مجانی پخش می‌کردم، بیشتر مشکوک‌بیاورند می‌شد. اما اگه می‌فروختمش چی؟
معلومه که می‌خریدنش. چون به‌اشتباه فکر می‌کردن این‌راه اطلاعات «ارزش» داره. کیفیت اطلاعات گاهی اوقات نه‌بیاورند با محتوا، بلکه با ارزش مادی‌اش تعیین می‌شد.
راستی، ۱۶,۰۰۰ سکه‌بیاورند بود. این یه‌برای سود حسابی بود.
رو به بقیه‌رفتن گفتم: «ببخشید، اما‌موج من یه مدت می‌خوابم.»
«...یه کم زیادی آسون نمی‌گیری؟»
«منم نیاز دارم بخوابم.»
دراز کشیدم. یو سانگا یه‌طبیعتاً پتوی نازک روم کشید. جونگ هی‌وون‌بیشتر هنوز هم فکر می‌کرد کارم مسخره‌ست.
سپس خوابم برد. بعد از‌می‌شد مدتی، پیام سیستمی در هوشیاری‌چند تار و مبهمم شنیده شد.
[مهارت انحصاری «دیدگاه خواننده دانای کل» مرحله ۳ فعال شد!]
تا الان فهمیده بودم که‌طبیعتاً مهارت دیدگاه خواننده دانای کل‌اما به سه مرحله تقسیم می‌شه.
مرحله ۱ بهم اجازه‌نسخه می‌داد تا اعمال یا‌راه احساسات ساده شخصیت‌ها رو بخونم.
مرحله ۲ بهم‌چند اجازه می‌داد تا اعماق‌قطعه درون شخصیت رو ببینم.
مرحله ۳ بهم اجازه می‌داد تا مناظر اطراف‌راه مکانی که شخصیت‌ها در اون قرار داشتن رو‌بیاورند ببینم یا مستقیماً خودم رو درون شخصیت غوطه‌ور کنم.
تا الان دو بار وارد مرحله ۳ شده بودم. یک بار تو خوابم‌بازگشت‌کننده و بار دوم وقتی بود که مردم. تو خوابم، یو جونگهیوک رو دیدم‌نیاز که داشت ایستگاه گومهو رو ترک می‌کرد. وقتی مرده بودم، شاهد مناظر چونگ‌مورو بودم.
این دو اتفاق شباهت‌هایی با هم داشتن.بزرگی هوشیاری من مبهم و ناپایدار بود. اما این‌دست تنها شرط برای فعال کردن مرحله ۳ نبود.
یه حقیقت مهم دیگه‌خواننده هم وجود داشت. اون‌دست هم این بود که...
「 "نماینده-نیم،خبر داری تماشا‌نسخه می‌کنی؟ لعنتی... درسته؟"
کانگ ایلهون در حالی که‌طبیعتاً به هوا خیره شده بود،اما زیر لب با خودش زمزمه کرد.
"من این رو به گوش پادشاه مستبد‌بزرگی رسوندم. اون‌ها به‌زودی حرکت می‌کنن. راستی، داری‌قطعه به حرفم گوش می‌دی، مگه نه؟" 」
من و شخصیت‌چند باید هم‌زمان به‌می‌کردند همدیگه فکر می‌کردیم.
بعد از مدتی،رفتن زاویه دیدم به‌موج کانگ ایلهون تغییر کرد.
「 مرد لبخندی زد و دندون‌های سفیدش رو نمایان کرد. مردی که‌محتوای تاج باشکوهی بر سر و کتی طلایی بر تن داشت، در حالی‌اون که زنانی احاطه‌اش کرده بودن، به‌آرامی از روی تخت پادشاهی بلند شد.
«یه مکاشفه جدید؟»
«قطعیه. من اطلاعات‌چند رو با استفاده‌می‌کردند از سکه خریدم.»
«کی اطلاعات رو فاش کرده؟»
«احتمالاً یکی از پیامبرهاست.»
«قابل اعتماده؟»
«من بعضی از قطعات‌خواننده مخفی توی مکاشفات رو بررسی‌بیاورند کردم و همه‌شون حقیقت داشتن.»
مرد خندید‌خبر و دندون‌هاش‌نسخه رو نمایان کرد.
«بریم به گوانگ‌هوامون. قبل‌حالی از اینکه بقیه زودتر‌وارد از ما برسن اونجا.» 」
خوبه. پادشاه مستبد بالاخره‌نسخه داشت حرکت می‌کرد. حالا‌راه مشکل سمت دیگه بود.
به جونگ مین‌سوب فکر کردم.
「 "نماینده-نیم! من رسیدم." 」
زمان‌بندی خوبی بود.
جونگ مین‌سوب در دانشگاه سجونگ بود‌موج و از قبل داشت به سمت گوانگ‌هوامون‌می‌کردند می‌رفت. سپس به مناظر اطرافش نگاه کرد.
「 "مطمئنم، چون همون‌خواننده هودی رو پوشیده که‌دست شبیه یه چونیبیوئه. خودشه." 」
افرادی در قسمت پایینی ساختمان بودن. همون‌طور که فکر می‌کردم، کپی‌کننده از‌اولیه همه سریع‌تر بود. گوانگ‌هوامون شامل یکی از قطعات مخفی‌ای بود که برای‌بیشتر بازگشت سوم بیشترین کاربرد رو داشت. کپی‌کننده نمی‌تونست از این مکان فرار کنه.
「 "مشکل اینه که آدم‌های بیشتری دارن میان.وارد یونگ‌دونگ‌پو، یونگ‌سان، منطقه سونگ‌دونگ، پادشاه‌های اون سمت‌ها هم دارن‌کردم حرکت می‌کنن... این قضیه نداره خیلی بزرگ می‌شه؟" 」
نه، این دقیقاً همون چیزی بود که بهش امید داشتم.چند آدم‌هایی که پنهان شده بودن، یکی‌یکی داشتن ظاهر می‌شدن. این‌طوری‌آوردن بهتر بود، چون دیگه نیازی نبود تک‌تک بهشون سر بزنم.
بالاخره، سناریوی چهارم داشت‌خواننده به پایان می‌رسید. جنگ واقعی‌بیاورند پادشاهان در شرف آغاز بود.