چپتر 54: -
0یوجین اعلام‌ارتقای کرد: «دیگه‌نبود شروع می‌کنم.»
هرا گفت: «بسیار خب.»
هرا نمی‌توانست نگاه مضطرب چشمانش را پنهان کند. او بی‌صدا عصایش را احضار‌دارد کرد و آن را با هر دو دست محکم گرفت. این کار برای‌اشتباه این بود که در صورت بروز شرایط اضطراری بتواند فوراً واکنش نشان دهد.
یوجین اما کاملاً خونسرد بود.
«واقعاً شبیه فرمول شعله سفیده.»
او داشت به حلقه‌ها فکر می‌کرد. از‌دارد آنجا که این سیستم جادویی را سیه‌نا خلق‌بسته کرده بود، یوجین واقعاً به آن علاقه داشت.
با اینکه این‌صیقل دو سیستم‌های متفاوتی بودند،نبود اما ذات یکسانی داشتند.
فرمول شعله سفید مانا‌ذات را به سمت ستارگان‌مانا اطراف قلبش هدایت می‌کرد.
حلقه‌ها مانا را‌مطمئن به یک جریان‌می‌دهد دایره‌ای هدایت می‌کردند.
در فرمول شعله سفید، هر‌امتحان زمان که رشد به حد‌رزونانس کافی می‌رسید، ستاره‌ی دیگری شکل می‌گرفت.
در حلقه‌ها هم، هر زمان‌ارتقای که رشد به حد کافی‌ارزش می‌رسید، حلقه‌ی دیگری شکل می‌گرفت.
«فقط باید‌متفاوتی سعی کنم با‌یکسانی هم ترکیبشون کنم.»
همه چیز برایش کاملاً منطقی بود. یوجین درک خوبی از هر دو روش داشت و شخصاً با فرمول شعله‌موقعیت سفید آشنا بود. و اما کنترل مانای مورد نیاز؟ او از زندگی قبلی‌اش به طور مداوم در حال صیقل دادن‌خود و ارتقای آن بود. با اینکه مطمئن نبود جواب می‌دهد یا نه، اما حس می‌کرد ارزش امتحان کردن را دارد.
«می‌شه ستارگان رو جایگزین حلقه‌ها کرد. رزونانس بین ستارگان می‌تونه مانا‌بین رو تقویت کنه. بسته به موقعیت، باید مانا رو در لحظه‌گند تنظیم کنم. اگه اشتباه پیش‌بینی کنم و گند بزنم، حسابی دردسرساز می‌شه.»
این یک فرمول جادویی معمولی‌ارتقای نبود. در عرض چند لحظه،ارزش ممکن بود تمام مانایش تخلیه شود.
با این حال، یوجین هیچ تردیدی به خود راه نداد.ستارگان مانای درون بدنش در قلبش متمرکز شد. سه ستاره شروع‌می‌رسید به درخشش کردند و با اتصال به یکدیگر، به رزونانس درآمدند.
هرا که عصایش را‌نبود محکم گرفته بود، با‌امتحان ناباوری گفت: «...امکان نداره.»
او نه تنها می‌توانست خلوص مانایی را‌دارد که یوجین از هسته‌اش بیرون کشیده بود حس‌بسته کند، بلکه متوجه قدرت عظیم آن نیز می‌شد.
پس این بود نواده‌ی ورموث بزرگ، مردی که به عنوان خدای جنگ و استاد اعظم شناخته می‌شد. تمام‌می‌تونه دنیا آوازه‌ی بی‌نظیر بودن طومار آموزش مانای خاندان لاین‌هارت را شنیده بودند. اما آیا این دیگر بیش از‌تمام حد نبود؟ چطور یک نوجوان هفده‌ساله مثل یوجین می‌توانست چنین حجم عظیم و خالصی از مانا را بیرون بکشد؟
یوجین به‌متفاوتی خودش یادآوری‌ذات کرد: «آروم...»
وووش!
شعله‌ای به رنگ سفید خالص تمام بدنش را در بر گرفت. یوجین تمام تمرکزش را جمع کرد و جریان مانا را‌پیش‌بینی تنظیم نمود. او باید حواسش به محدودیت‌های فعلی‌اش در کنترل مانا می‌بود، چرا که اصلاً جای زیاده‌روی و اشتباه نداشت. یوجین‌ستاره باور داشت که این کار شدنی است، چون حس می‌کرد این فرآیند هیچ تفاوتی با تولید نور شمشیر یا نیروی شمشیر ندارد.
اما حالا، چطور باید این مانا را به شکل یک طلسم تجلی می‌بخشید؟ از اعماق خاطراتش، روش‌بین خاصی برای پردازش فرم طلسم را به یاد آورد. نیازی نبود که وردها حتماً با صدای بلند‌چند خوانده شوند. مهم‌ترین چیز این بود که اراده‌ای شفاف و قوی برای فعال کردن اثر طلسم داشته باشد.
مانایش فوران کرد، اما یوجین آن را مهار کرد و‌ستارگان به تنظیم رشته‌های سرکش مانا ادامه داد. تجربه‌ی زندگی قبلی‌اش، دقیقاً‌ستاره‌ی همان میزان کنترل مانا را که نیاز داشت در اختیارش می‌گذاشت.
هرا با خودش فکر کرد: «چه کنترل مانای بی‌نقصی داره... مدام به نظر می‌رسه‌بین که الانه از هم بپاشه، اما همه‌چیز یکپارچه باقی می‌مونه. این یعنی داره حتی‌دردسرساز کوچک‌ترین ذرات مانا رو هم کنترل می‌کنه؟ مگه تو این سن اصلاً همچین چیزی ممکنه؟»
هرچه سعی کنی مانای بیشتری را‌کردن کنترل کنی، تسلطت روی آن ضعیف‌تر‌می‌تونه می‌شود؛ این یک قانون کاملاً بدیهی بود.
کنترل مانا نه تنها به استعداد، بلکه به تجربه‌ی بسیار زیادی هم نیاز داشت. تازه چهار سال پیش بود که یوجین‌بسته لاین‌هارت، به عنوان نواده‌ای از شاخه‌ی فرعی، برای اولین بار مانایش را بیدار کرده بود. اما توانسته بود در همین چهار‌خود سال کوتاه، این حجم از مانا را انباشته کند و به کنترل بی‌نقصی روی آن برسد؟ این واقعاً مضحک و غیرقابل‌باور بود.
در حال حاضر، مانای یوجین آن‌قدر خالص و قدرتمند‌سمت بود که اوارد، با اینکه مانایش را در پنج‌سالگی‌رشد بیدار کرده بود، حتی به گرد پایش هم نمی‌رسید.
هرا حرفی را که لاولیان درباره‌ی‌می‌دهد یوجین به او زده بود به یاد‌رزونانس آورد: «...شنیده بودم که اون یه هیولاست.»
با این حال، لاولیان تنها منبع شایعات او در مورد یوجین نبود. مراسم تداوم خط خونی یکی از سنت‌های معروف خاندان لاین‌هارت به شمار‌حسابی می‌رفت. در طول سیصد سالی که از برگزاری این مراسم می‌گذشت، تنها یک بار پیش آمده بود که نواده‌ای از شاخه‌ی فرعی، فرزندان شاخه‌ی اصلی‌ناباوری را شکست دهد. یوجین تنها کسی در تاریخ بود که توانسته بود از این طریق، صلاحیت پذیرفته شدن در خانواده‌ی اصلی را به دست آورد.
وقتی این اتفاق بر سر‌ارتقای زبان‌ها افتاد، تمام دنیا یوجینِ‌ارزش سیزده‌ساله را یک هیولا خطاب کردند.
وووش!
کره‌ای از شعله‌های آتش در مقابل یوجین ظاهر شد. یوجین در حالی که به آن خیره شده بود، به آرامی‌لحظه شروع به جدا کردن کره و تبدیل آن به رشته‌های مجزا کرد تا فرم طلسم دیگری به آن بدهد. او‌راه نمی‌توانست اجازه دهد مانا کاملاً پراکنده و در نتیجه ناپدید شود، بنابراین تمام تمرکزش را روی مانایش معطوف کرده بود.
رشته‌های پراکنده‌ی شعله بار دیگر شروع به ادغام شدن کردند. قطرات عرق‌می‌تونه از روی پیشانی‌اش چکید، تا روی چانه‌اش پایین آمد و سپس روی زمین‌دردسرساز افتاد. شکل شعله‌های در هم تنیده، حالا کاملاً با کره‌ی قبلی تفاوت داشت.
طلسم پایه حلقه اول، یعنی گلوله آتشین، حالا به یک‌ارزش طلسم دیگر از حلقه اول، یعنی موشک جادویی تبدیل شده بود.بسته یوجین به موشک جادویی کامل‌شده‌ای که جلویش شناور بود، خیره شد.
راستش را بخواهید، پرتاب کردن یک پرتو از نور شمشیر خیلی راحت‌تر و قوی‌تر از این بود که برای یک‌می‌رسید موشک جادویی ساده این‌همه به خودش زحمت بدهد. یا حتی می‌توانست فقط یک روح باد احضار کند. در هر صورت، هر‌مانای دوی این کارها از این اولین تلاش ناشیانه قوی‌تر بودند و برای یوجین فعلی بسیار راحت‌تر و آشناتر به حساب می‌آمدند.
با این حال، یوجین با رضایت لبخند زد. مگر این نتیجه‌ی خوبی برای اولین تلاشش‌می‌تونه نبود؟ با اینکه قدرت این طلسم به اندازه‌ای نبود که ارزش این‌همه تلاش را داشته‌عرض باشد، اما همین که می‌توانست این‌طور از جادو استفاده کند، برای خوشحال کردن یوجین کافی بود.
«چون تو زندگی‌می‌دهد قبلیم هیچ‌وقت نتونستم‌کردن جادو یاد بگیرم.»
حقیقت این بود که سیه‌نا در‌مطمئن گذشته چند بار به او پیشنهاد داده‌دارد بود که از او جادو یاد بگیرد.
— اگه واقعاً‌بودند دلت می‌خواد، می‌تونم یکم‌سفید جادو بهت یاد بدم.
— نیازی ندارم.
— ولی ورموث تو‌ارزش جادو عالیه. دلت نمی‌خواد مثل‌جایگزین ورموث از جادو استفاده کنی؟
— من تو چیزایی که الان بلدم نمی‌تونم از ورموث جلو بزنم، پس اگه بخوام ادعای‌رزونانس همه‌چیزدونی دربیارم و سعی کنم جادو هم یاد بگیرم، فقط فاصله‌ی بینمون بیشتر نمی‌شه؟ تازه، اصلاً اینقدر‌عرض به خودت مطمئنی که بتونی جادویی بهم یاد بدی که باهاش ورموث رو لت و پار کنم؟
— ...اوممم...
— و جدی می‌گم سیه‌نا،جواب این‌طوری نیست که تو تو جادو‌می‌شه از ورموث بهتر باشی، مگه نه؟
— دلت می‌خواد بمیری؟ من رو با یه چیزی مثل اون مقایسه‌می‌تونه نکن! اصلاً منطقیه ورموث رو که هم تو مبارزه و هم تو‌حسابی جادو عالیه، با منی که فقط بلدم از جادو استفاده کنم مقایسه کنی؟
— من نمی‌تونم از جادو استفاده‌مطمئن کنم و تو مبارزه هم خوبم،کردن ولی بازم مبارز بهتری از ورموث نیستم.
— اون به خاطر اینه که تو یه‌مانا احمقی...! من... من تو استفاده از جادو از ورموث‌زمان بهترم. فقط... خب... تخصص‌هامون با هم فرق داره. همین.
اگر آن زمان فقط‌نبود مطیعانه درس‌ها را یاد می‌گرفت،کردن الان خیلی به دردش می‌خورد.
«خب لعنتی، از‌می‌دهد کجا باید می‌دونستم‌کردن قراره تناسخ پیدا کنم.»
اگر می‌دانست که قرار است تناسخ پیدا کند، قطعاً سخت تلاش می‌کرد تا از سیه‌نا جادو یاد بگیرد.می‌تونه یوجین پوزخندی زد و سعی کرد موشک جادویی را به اطراف حرکت دهد. با اینکه کمی ناشیانه بود، اما‌مانایش حس متفاوتی نسبت به زمان استفاده از مانای خالصی که توسط فرمول شعله سفید تولید می‌شد، به او می‌داد.
«با نور‌متفاوتی شمشیر هم‌ذات فرق داره...»
یوجین در حالی که به این‌می‌دهد موضوع فکر می‌کرد، از طریق روش‌جایگزین تنفسی شروع به بازیابی مانای خود کرد.
هرا که با چشمانی مات و‌کردن مبهوت به تمام این اتفاقات نگاه‌می‌تونه می‌کرد، گفت: «شما... شما واقعاً فوق‌العاده‌اید.»
با اینکه همه چیز را با چشمان خودش دیده بود، اما هنوز هم‌دارد نمی‌توانست آن را کاملاً باور کند. نگاه هرا بین یوجینِ غرق در عرق‌اشتباه و موشک جادویی که جلوی او نگه داشته شده بود، در رفت‌وآمد بود.
«یه ماه تمام فقط متن‌های مقدماتی جادو رو خوند... و این اولین باریه که واقعاً یه طلسم رو اجرا می‌کنه. حتی اگه‌دیگری قبل از این کنترل مانا رو هم یاد گرفته باشه، مانایی که تو هنرهای رزمی استفاده می‌شه باید با مانایی که تو‌زندگی طلسم‌ها به کار می‌ره فرق داشته باشه...» هرا در حالی که هنوز در ناباوری به سر می‌برد، حرفش را در ذهنش ناتمام گذاشت.
چیزی که حتی بیشتر تعجب‌آور بود، این بود که یوجین هیچ وردی را به زبان نیاورده بود.کنه ورد، محرک فعال‌سازی یک طلسم بود. با اینکه جادوگران رده‌بالا می‌توانستند بدون خواندن ورد جادو کنند، اما‌مانایش اگر کسی به آن سطح نرسیده بود، برای فعال کردن جادویش باید آن را به زبان می‌آورد.
«تونست تو اولین تلاشش تو جادو، طلسم رو‌می‌شه بی‌صدا اجرا کنه. بعدش، بدون باطل کردن جادو،موقعیت مانا رو به یه شکل دیگه تغییر داد.»
هرا آب دهانش را قورت داد‌مطمئن و گفت: «ارباب یوجین، این واقعاً‌کردن اولین باریه که از جادو استفاده می‌کنید؟»
یوجین با تعجب‌بودند پرسید: «چرا یهو‌داشتند همچین چیزی می‌پرسی؟»
«شما همه‌ی اینا رو ترتیب دادید‌می‌دهد تا من رو غافلگیر کنید، مگه‌جایگزین نه؟ تو اتاقتون مخفیانه جادو تمرین می‌کردید؟»
«امروز اولین‌جواب باریه که‌ارزش امتحانش می‌کنم.»
«این غیرممکنه...»
«چرا باید‌متفاوتی همچین دروغی‌ذات سر هم کنم؟»
یوجین در حالی که این را می‌گفت، شروع کرد به حرکت دادن موشک جادویی‌بین به عقب و جلو. شاید به قدرت نور شمشیر نبود، اما از اینکه می‌توانست‌دردسرساز بدون هیچ حرکت فیزیکی از جانب خودش آن را تکان دهد، خوشش آمده بود.
یوجین درخواست کرد:می‌دهد «لطفاً یه هیولا‌کردن برام احضار کن.»
هرا با‌حال گیجی زمزمه‌دادن کرد: «ها؟»
یوجین برای توضیح‌بودند گفت: «می‌خوام قدرت‌داشتند طلسمم رو بسنجم.»
هرا قبل از قبول کردن‌جواب کمی تردید کرد: «آه... امم...دارد باشه. چه نوع هیولایی نیاز دارید؟»
«یه جون‌سختش رو لطفاً.»
«پس با یه گلم مشکلی ندارید؟ یه گلم‌جواب هست که تازه ساختمش، برای همین می‌تونم بدون‌رزونانس اینکه برم و یه کاتالیزور بیارم، فوراً احضارش کنم.»
«آره، لطفاً.»
هرا در حالی که ورد احضارش را می‌خواند، عصایش را بالا برد. یک حلقه‌بین جادویی در فاصله‌ی کمی از آن‌ها ایجاد شد و مانا شروع به جریان یافتن‌دردسرساز به درون حلقه کرد. طولی نکشید که یک گلم بزرگ از درون حلقه احضار شد.
هرا آن را معرفی کرد: «این گلم از کاربیوم‌جایگزین ساخته شده. حتی بدون استفاده از هیچ تکنیک دفاعی، نیروی‌اگه هر حمله‌ای بهش در لحظه‌ی برخورد پخش و دفع می‌شه.»
یوجین با‌حال پوزخندی گفت: «عالی‌ارتقای به نظر می‌رسه.»
هرا پس از اینکه گلم‌یکسانی را راه برد تا جلوی‌ستارگان یوجین بایستد، خودش به عقب رفت.
او صدا‌ارتقای زد: «لطفاً‌نبود بهش حمله کنید.»
«باشه.» به محض اینکه‌ارزش جوابش را داد، یوجین‌می‌شه موشک جادویی را پرتاب کرد.
بنگ! بنگ! بنگ!
گلم به‌متفاوتی سمت عقب‌ذات فرو ریخت.