چپتر 100: شرور (۳)
0۳.
سومین روزی بود‌بزرگی که به این‌زمانی آخرالزمان سقوط کرده بودیم.
بانوی زنبق‌خوردند نقره‌ای در‌زوج آکادمی غایب بود.
«می‌گن تو‌پاچه‌های رختخواب افتاده چون‌فرار حالش خوب نیست.»
«که این‌طور...»
«آره. اون زود به زود‌باشید مریض می‌شه، پس معلومه که بعد‌اهدافتان از بازجوییِ تمام‌شبِ خدمتکاراش، مریض می‌شه!»
مفتش بدعت‌کار جرعه‌های کوچکی از چای‌خدمتکار سیاه که حاوی مقدار زیادی سدیم‌دختران و برای سلامتی‌اش مفید بود، نوشید.
«آمادگی جسمانی، قدرت یک ملت است! حتی اگر آرمان بزرگی داشته باشید،عالیه زمانی که بدنتان ضعیف باشد، دستیابی به اهدافتان دشوار خواهد بود. امم، چه‌کردن حیف. بانوی زنبق نقره‌ای شخص بااستعدادی است که می‌تواند امپراتوری را واژگون کند...»
«شنیدم که ولیعهد هم غایبه.»
«آهاها. بله، بله. همه این‌ها به لطف شماست،ضعیف پیشخدمت. شاید شوک بیش از حدی به او‌شخص وارد شده است. حتی ممکن است درخواست مرخصی بدهد.»
ما در گوشه‌ای از باغ بودیم و‌دیوانه‌ست کنار گل‌های مگنولیا چای می‌نوشیدیم. دانش‌آموزان دیگری که‌پیراهنشان از باغ می‌گذشتند، با دیدن ما جا خوردند.
«این همون‌پاچه‌های زوج ارباب‌زدند و خدمتکار دیوانه‌ست!»
«بانوی دردسرساز!»
«نباید نزدیکشون بشید!»
دختران جوان لبه‌های پیراهنشان را بالا‌خدمتکار گرفتند و پسران جوان پاچه‌های شلوارشان‌دختران را تا زدند تا فرار کنند.
به لطف این موضوع،زدند تمام باغ پهناور در‌تمام اختیار خودمان بود. عالیه.
«مفتش بدعت‌کار، الان من‌خوردند رو "پیشخدمت" صدا زدی،خدمتکار نه "پادشاه مرگ". حواست باشه.»
«آه! عذرخواهی می‌کنم. اشتباه از من بود. کنترل کردن خودم دشوار است،دشوار چرا که نرخ غوطه‌وری من بالای ۲۰ درصد است. اوه، همچنین، این‌غایبه چای نمکی به طرز شگفت‌انگیزی دلپذیر است! یک فنجان دیگر لطفاً، پیشخدمت.»
«دوباره که گفتی پیشخدمت...»
آهی کشیدم و‌شلوارشان چای بیشتری در‌کنند فنجان بانو ریختم.
چکه.
«اوهوم.»
شروع کردم به زمزمه کردن. بعد از بر عهده گرفتن نقش پیشخدمت، متوجه شدم که‌پیراهنشان مراسم چای چقدر عمیق است. روشی که چای قطره‌قطره از قوری می‌ریخت و در فنجان جمع"پیشخدمت" می‌شد، روشی که مایع هنگام ریختن موج برمی‌داشت—زیبا بود. این فرهنگ واقعاً برازنده بانوی جوان بود...
غوطه‌وری در شخصیت عمیق‌تر شده است.
در حال حاضر، نرخ غوطه‌وری شما ۱۰٪ است.
«کیااا؟!»
مفتش بدعت‌کار از جا پرید.
«پیشخدمت، چرا ناگهان چای را‌باشید روی من ریختی؟! داغ است!دستیابی قطعاً به موهای ظریفم آسیب می‌رساند!»
«منظورت از "کیااا" چیه! تو که هیچ‌وقت این‌طوری جیغ‌نباید نمی‌زنی! نکنه روح و جسمت با بانوی ابریشم طلایی شکوفه‌پاچه‌های آلو یکی شده؟ این رو بهم بگو. وقتی بهار می‌آد؟!»
«مگنولیاها می‌ریزند‌پاچه‌های و موهای پیشخدمت‌فرار هم خواهد ریخت.»
«آاااخ!»
برای لحظه‌ای، وحشت‌بزرگی از دست دادن‌زمانی موهایم را تجربه کردم.
آرام شدیم و دست از دعوا‌خدمتکار برداشتیم. مثل یک خدمتکار واقعی رفتار کردم‌جوان و موهای مفتش بدعت‌کار را شانه زدم.
موهای مفتش بدعت‌کار در چند روز گذشته کمی بلندتر شده بود. آیا‌عالیه این تأثیر تکنیک مقدس تغییر شکل او بود؟ یا به این خاطر‌کنترل بود که داشت بیشتر و بیشتر شبیه بانوی ابریشم طلایی شکوفه آلو می‌شد؟
«حالت چهره‌ات خیلی بیشتر‌خوردند از قبل احساسات رو‌خدمتکار نشون می‌ده، مفتش بدعت‌کار.»
انگشتانم را میان موهای طلایی‌اش کشیدم. تا به حال‌باشد نه موهای کسی را شانه کرده بودم و نه کسی‌امپراتوری موهایم را شانه کرده بود، اما دستانم خودبه‌خود حرکت می‌کردند.
«تو قبلاً همیشه لبخند می‌زدی. از یه نگاه دیگه،نباید انگار اصلاً لبخند نمی‌زدی. به جای اینکه چون خوشحالی‌پسران لبخند بزنی، حس می‌شد لبخند زدن برات یه حالت پیش‌فرضه.»
«آها. آیا اکنون متفاوت شده‌ام؟»
«آره. احساساتی‌تر شدی. یا بهتره بگم سرزنده‌تر؟ حالا، حس‌دیوانه‌ست می‌کنم وقتی لبخند می‌زنی، دلیلش رو می‌فهمم. چه به‌بالا خاطر اینکه خوشحالی لبخند بزنی، چه وقتی داری تظاهر می‌کنی.»
«متوجهم. خودم هم به این‌باشید موضوع واقفم. پادشاه مرگ، آیا‌دستیابی فکر می‌کنید این چیز خوبی است؟»
در سکوت به پشت سر مفتش بدعت‌کار خیره شدم. سر کوچکی‌بشید بود. بدن کوچک. شانه‌های کوچک. بازوهای کوچک. به این فکر کردم که‌کنند با وجود این جثه کوچک، او باید چند نفر را کشته باشد.
مفتش بدعت‌کار.
از اروپا، به‌دیدن طور دقیق‌تر بلغارستان، و‌ارباب یک شکارچی نسل اول.
سن: نامعلوم.
تعداد قتل‌ها: نامعلوم.
«...آره. فکر می‌کنم روند خوبیه.»
دهانم را باز کردم.
«راستش رو بخوای، همش‌داشته در این فکر بودم که‌باشد باید با تو چی‌کار کنم.»
«امم؟ منظورتان چیست؟»
«تو یه‌پاچه‌های قاتل روانی‌زدند و دیوانه‌ای.»
آرام موهای پشت سر مفتش بدعت‌کار‌زوج را بستم. این کار مرا به یاد‌بشید مراقبت از بچه‌های کوچک‌تر در پرورشگاه می‌انداخت.
«اما نمی‌تونستم بدون دلیل بکشمت. گیلد اژدهای سیاه و حتی قدیس‌اهدافتان شمشیر، که بیشتر از همه از آدمایی مثل تو متنفره، تو‌شنیدم رو زنده نگه داشتن. این یعنی دلیلی برای نکشتنت وجود داره.»
مفتش بدعت‌کار خندید. به نظر نمی‌رسید از‌دیوانه‌ست شنیدن اینکه در فکر کشتنش بودم تعجب‌لبه‌های کرده باشد. در عوض، انگار برایش جالب بود.
«تشخیص دقیقی است!»
«چرا آدم‌ها رو می‌کشی؟»
بالاخره سؤالی را‌بزرگی پرسیدم که خیلی‌زمانی دلم می‌خواست بپرسم.
«تو ممکنه یه سایکوپت باشی، اما سایکوپتی هستی که‌نباید می‌تونه گوش بده. تو می‌دونی چطور بقیه رو به‌پسران روش خودت درک کنی. پس چرا به قتل می‌رسونیشون؟»
«همم.»
مفتش بدعت‌کار چانه‌اش را نوازش کرد. هاله‌ای از تفکر‌دیوانه‌ست عمیق از او ساطع می‌شد. در دوردست، آن سوی بوته‌های‌گرفتند گل در باغ، صدای آرام خنده دانش‌آموزان به گوش می‌رسید.
مفتش بدعت‌کار سرش را‌داشته برگرداند. سپس، شروع به زمزمه‌باشد کرد تا فقط من بشنوم.
«قبل از هر چیز،زوج باید به شما بگویم‌دردسرساز که من بسیار بااستعدادم.»
مفتش بدعت‌کار‌پاچه‌های چند علامت با‌فرار دستانش نشان داد.
«تکنیک مقدس، روح پنهان!»
یکی از‌آرمان دستکش‌های مفتش‌داشته بدعت‌کار ناپدید شد.
«این یکی از تکنیک‌های مقدسی است که می‌توانم استفاده کنم. می‌توانم هر چیزی‌جوان را، مهم نیست چه باشد، از این دنیا محو کنم. البته، از این تکنیک‌اختیار می‌توانم برای از بین بردن مدارک و اجساد پس از قتل نیز استفاده کنم.»
انگشتان برهنه‌اش‌پاچه‌های در هوا‌زدند تکان خورد.
«اگر یک فرد قدرتمند آدم نمی‌کشد، به این دلیل نیست که آدم خوبی‌بشید است! پادشاه مرگ، آن‌ها صرفاً پنهان کردن جسد را دردسرساز می‌دانند و می‌ترسند‌موضوع که بعداً دستشان رو شود. اما من نیازی نیست نگران دردسر یا ترس باشم!»
«...»
«برج در‌خوردند نسل اول‌زوج واقعاً گیج‌کننده بود.»
چهره مفتش بدعت‌کار درخشان شد.
«احیای برده‌داری. تبعیض نژادی و ملی‌گرایی. تروریسم. دستکاری افکار. نسل‌کشی. تحریک و دروغ‌پردازی. درگیری‌های ایدئولوژیک. کمی شبیه به‌بالا این بود که تمام تاریخ بشر را فشرده کنید و در دهانتان آب شود. این احساس که "با"پادشاه این وضع، همه ما نابود خواهیم شد" به جنگ‌سالاران کوچک و متوسط، یعنی همین پنج گیلد فعلی، سرایت کرد.»
اژدهای سیاه. سانگریون.بزرگی معبد ده هزار.زمانی چن مو-مون. شبه‌نظامیان مدنی.
«آن پنج‌خوردند نفر گرد‌زوج هم آمدند.»
مفتش بدعت‌کار طوری صحبت‌زدند می‌کرد که گویی در‌تمام حال خواندن یک حماسه بود.
«ارباب گیلد‌می‌گذشتند اژدهای سیاه‌خوردند اول صحبت کرد!»
«حرف‌های بیهوده را کنار‌داشته می‌گذارم. بیایید یک پیمان‌ضعیف عدم تجاوز ابدی ببندیم.»
«کنت یک شرط اضافه کرد.»
«تضمین کنید که سانگریون‌زدند حقوق انحصاری تأمین منابع از‌پهناور دنیای بیرون را داشته باشد.»
«و من‌می‌گذشتند این را‌خوردند اضافه کردم!»
«من می‌خواهم هر گیلد قلمرو انحصاری‌زمانی خودش را داشته باشد! این شرط‌دشوار من برای همکاری در این سرپوش‌گذاری است!»
«مار سمی شکایت کرد.»
«خب، دیوانه‌ترین آدم‌ها قابل‌اعتمادترین‌ها هستن. نوچ، نوچ. واقعاً آخرالزمانه...پهناور اما چرا این قهوه این‌قدر تلخه؟ کی به من قهوه‌ای‌حواست داده که حتی سفارش ندادم؟ هوی. این رو ببین. هی؟!»
«قدیس شمشیر‌می‌گذشتند اوضاع را سر‌همون و سامان داد!»
«من نمی‌گویم "کاری را که باید انجام دهید، بکنید." من‌دستیابی می‌گویم "کاری را که می‌خواهید انجام دهید، بکنید." امشب، ما‌واژگون آدم‌ها را با اعتقادات، قضاوت‌ها و روش‌های خودمان خواهیم کشت.»
«آن شب، ۴,۶۵۳ نفر مردند.»
لبخند مفتش‌پاچه‌های بدعت‌کار همچنان‌زدند درخشان بود.
«شب بعد، ۱۰,۱۷۱ نفر مردند. سپس شب بعد‌خدمتکار از آن، ۸,۲۷۵ نفر. و شب بعد، ۷,۴۱۲لبه‌های نفر، و شب پس از آن، ۲۳,۷۸۱ نفر.»
مردند.
مردند.
مردند. مفتش بدعت‌کار‌شلوارشان به تکرار این‌کنند ترجیع‌بند ادامه داد.
پس از‌می‌گذشتند مدتی، با خوشحالی‌همون گفت: «و سپس،»
مفتش بدعت‌کار گفت‌بزرگی که آن روز‌زمانی ناگهان فرا رسید.
«آن شب، هیچ‌کس نمرد.»
این پایان‌پاچه‌های یک عملیات‌زدند پاک‌سازی طولانی بود.
او گفت که‌دیدن جادوگر اژدهای سیاه‌زوج آن شب گریه کرد.
و اما‌آرمان در مورد‌داشته قدیس شمشیر...
«من مسئولیت را‌همون به عهده می‌گیرم‌خدمتکار و استعفا می‌دهم.»
قدیس شمشیر در‌شلوارشان آن زمان فرمانده‌کنند شبه‌نظامیان مدنی بود.
«و دیگر هرگز در این باره صحبت نخواهم کرد. من اجازه قتل‌عام را دادم. در آن‌لبه‌های شرکت کردم. با اینکه می‌دانستم نباید این کار را بکنم، اما انجامش دادم. من تا ابد‌الان از همه شما متنفر خواهم بود. و کمی بیشتر از آن، از خودم متنفر خواهم بود.»
او رفت.
پس از آن روز،زوج جایگاه فرمانده شبه‌نظامیان مدنی‌دردسرساز برای همیشه خالی ماند.
«از آن زمان به بعد،فرار جنگجوی صلیبی مسئولیت شبه‌نظامیان مدنی‌اختیار را بر عهده داشته است.»
جنگجوی صلیبی.
معاون رهبر شبه‌نظامیان مدنی. جنگجوی صلیبی‌زمانی همیشه خودش را این‌گونه معرفی می‌کرد‌دشوار و همیشه به همین نام خوانده می‌شد.
«جنگجوی صلیبی‌خوردند از این‌زوج کار پشیمان شد.»
ناگهان شبی را به یاد آوردم که جنگجوی صلیبی‌پهناور به همراه کیمیاگر راه قدیس شمشیر را بستند. آیا دلیل‌حواست تنش نامحسوس بین جنگجوی صلیبی و قدیس شمشیر همین بود؟
«اما من پشیمان‌دیدن نشدم! این یک‌زوج فداکاری ضروری بود!»
مفتش بدعت‌کار پوزخند زد.
«اما، شاید به این دلیل که دارم‌دیوانه‌ست در شخصیت بانوی ابریشم آلوی طلایی غوطه‌ور می‌شوم؟پیراهنشان همین الان فکر عجیبی به ذهنم خطور کرد.»
«چه فکری؟»
«پادشاه مرگ. فکر می‌کنم اگر‌همون شما آنجا بودید، ممکن بود‌دردسرساز اوضاع جور دیگری پیش برود.»
«چقدر جالب. من هرگز‌داشته قبلاً چنین حال و‌ضعیف هوایی را احساس نکرده بودم.»
مفتش بدعت‌کار سرش را بالا آورد.خدمتکار او از زمزمه کردن دست کشید. در‌جوان آسمان، گل‌های ماگنولیا در حال شکفتن بودند.
«آیا شما انسان‌ها همیشه در چنین حال و هوایی زندگی می‌کنید؟ اگر‌عالیه فقط آن زمان کاری کرده بودم. اگر آن اتفاق در آن زمان می‌افتاد.کردن آیا شما در میان این افکار سرگردان می‌شوید، پرسه می‌زنید و زندگی می‌کنید؟»
«شگفت‌انگیز است.»
مفتش بدعت‌کار با تاسف گفت.
شکارچی رتبه ۵ با آهی گفت:خدمتکار «خب، به همین دلیل است که‌دختران انسان‌ها این‌قدر زیبا و دوست‌داشتنی هستند.»
«مفتش بدعت‌کار...»
«اگر من‌می‌گذشتند هم مثل‌خوردند بقیه بودم...»
مفتش بدعت‌کار برای‌بزرگی لحظه‌ای از صحبت‌زمانی کردن دست کشید.
او ادامه داد: «همم. هممم.»
و سپس.
«دردسرساز است، پیشخدمت. من‌خوردند مدام بیشتر و بیشتر دلم‌دیوانه‌ست می‌خواهد در این دنیا بمانم.»
لحظه‌ای که‌آرمان مفتش بدعت‌کار لبخند‌باشید زد، صدایی شنیدم.
[غوطه‌وری در شخصیت عمیق‌تر می‌شود.]
[در حال حاضر، نرخ غوطه‌وری شما ۱۱٪ است.]
آن زمان بود که فهمیدم.
احتمالاً هرگز‌پاچه‌های نمی‌توانستم این‌زدند شخص را بکشم.
نمی‌توانستم کسی را‌دیدن بکشم که می‌دانست‌زوج چگونه احساس پشیمانی کند.
«بانوی من.»
«بله.»
«وقتی بهار از راه برسد.»
مفتش بدعت‌کار دستش را تکان داد. دستکش گمشده ناگهان بازگشت‌دردسرساز و دست برهنه‌اش را پوشاند. این یک دستکش سفید با‌پسران طرح گلبرگ‌های گل بود. مفتش بدعت‌کار با خوشحالی لبخند زد.
«بهار زیباست.آرمان دوست داری به‌باشید پیاده‌روی برویم، پیشخدمت؟»
انگار زمان از حرکت ایستاد.
نمی‌دانستم چه حالتی به چهره‌ام گرفته‌ام. سپس، مفتش بدعت‌کار به‌اختیار صورتم نگاه کرد و در حالی که می‌خندید گفت: «پفففت!»باشه او آن‌قدر شدید می‌خندید که مجبور شد شکمش را بگیرد.
«آهاهاها! ها! رنگ و رویت فوق‌العاده‌زوج است، پادشاه مرگ! در یک لحظه‌نزدیکشون کبود شد! شبیه یک جسد شدی!»
«واقعاً، تو... حتی‌بزرگی اگر شوخی هم‌زمانی باشد، یک همچین چیزی...»
«متاسفم. حدس می‌زنم داشتن احساسات باعث شده کمی اهل شوخی شوم!بشید آه، می‌فهمم. حالا می‌دانم وقتی با شما هستم معمولاً چه حسی دارم،کنند پادشاه مرگ! احساس می‌کنم دارم به یک برادر بزرگ‌تر قابل‌اعتماد نگاه می‌کنم!»
«برادر بزرگ‌تر... تو از‌زدند نسل اولی. مگر در‌تمام واقع از من بزرگ‌تر نیستی؟»
«نظری ندارم!»
اما سپس، مفتش بدعت‌کار ادامه داد: «واضح است که دارم به سرعت در نقش بانوی ابریشم آلوی طلایی غوطه‌ور‌امپراتوری می‌شوم! حتی در طول همین مکالمه، غوطه‌وری من ۱ درصد افزایش یافت. نرخ غوطه‌وری من الان ۳۲٪ است. فردا،ممکن ممکن است به بیش از ۵۰ درصد برسد! این نشان می‌دهد که چقدر به احساس کردن عواطف معتاد شده‌ام.»
مفتش بدعت‌کار پشت سرش‌زوج را، جایی که موهایش‌دردسرساز را بسته بودم، لمس کرد.
«من پروتاگونیست داستان این آخرالزمان هستم. اما در نهایت تو شخصیت اصلی‌عالیه خواهی بود. پادشاه مرگ، قبل از اینکه در احساسات غرق شوم و‌کنترل جذب بانوی ابریشم آلوی طلایی شوم، لطفاً پایان داستان را نجات بده.»
«این کار را می‌کنم.»
سرم را تکان دادم.
«قول می‌دهم.»
مفتش بدعت‌کار لبخند زد.
«به تو‌می‌گذشتند ایمان دارم،خوردند پیشخدمت من.»
آن شب، نرخ‌بزرگی غوطه‌وری مفتش بدعت‌کار‌زمانی از ۵۰ درصد گذشت.
۴.
«در نهایت، این بانوی‌زدند زنبق نقره‌ای است که این‌پهناور دنیا را نابود خواهد کرد.»
به بهانه بررسی وضعیت‌خوردند سلامتی‌اش، به سمت اقامتگاه‌خدمتکار بانوی زنبق نقره‌ای رفتم.
«او کلید ماجراست. باید درکش کنم. عشق، حسادت، تحمل، غرور‌دستیابی و انحصارطلبی‌اش... اگر می‌خواهم این آخرالزمان را به پایان برسانم، باید‌کند همه این‌ها را درک کنم. و این کار را خواهم کرد.»
برخلاف دیروز،خوردند اقامتگاه بانو پر‌ارباب از خدمتکار بود.
مودبانه گفتم: «ببخشید،شلوارشان امکانش هست که بانوی‌موضوع جوان دوک‌نشین را ببینم؟»
«تو کی هستی؟»
«از طرف‌آرمان بانوی ابریشم آلوی‌باشید طلایی فرستاده شده‌ام.»
چهره خدمتکاران در هم رفت. همه می‌دانستند که ارباب آن‌ها و بانوی‌دختران ابریشم آلوی طلایی رابطه بدی با هم دارند. یکی از خدمتکاران فریاد زد:تمام «لطفاً یک لحظه صبر کنید!» و به سمت اقامتگاه بانوی زنبق نقره‌ای دوید.
پس از‌پاچه‌های مدتی، خدمتکار با‌فرار چهره‌ای تلخ بازگشت.
«...دنبالم بیا. بانو به‌خوردند تو اجازه داده تا‌خدمتکار با ایشان ملاقات کنی.»
«سپاسگزارم.»
خدمتکار مرا نه به سالن پذیرایی یا اتاق خواب‌نباید بانوی زنبق نقره‌ای، بلکه به دفتر کارش راهنمایی کرد.پسران خدمتکاران متعددی با گزارش‌های مختلف در رفت و آمد بودند.
«بانوی من،پاچه‌های این نامه‌ای از‌فرار منطقه لپانور است.»
«آن را در‌دیدن سمت چپ میز‌زوج من قرار بده.»
«بانوی من، بانوی کاج سبز این را به جای رئیس‌دستیابی خانواده وایکانت فرستاده است. با توجه به فصلی که در‌واژگون آن هستیم، به نظر می‌رسد درخواستی برای تبادل محصولات کشاورزی باشد...»
«آن را برای‌همون بررسی به بخش مالی‌دیوانه‌ست بفرست و سپس بازگردان.»
«بانوی من.»
«همم.»
بانوی زنبق نقره‌ای که در حال بررسی چند سند پشت‌دستیابی میزی در مرکز دفتر بود، سرش را بالا آورد. چشمان‌واژگون قرمزش نگاهی به سرتاپایم انداخت. او با لحنی بی‌تفاوت گفت:
«مهمانی از‌خوردند راه رسیده است.ارباب همگی، خارج شوید.»
بانوی زنبق نقره‌ای‌شلوارشان ساعت شنی روی‌کنند میزش را برگرداند.
«به شما‌می‌گذشتند ۱۵ دقیقه‌خوردند استراحت می‌دهم.»
خدمتکاران با عجله بیرون رفتند.
در دفتر کار جادار،زوج تنها من و بانوی‌دردسرساز زنبق نقره‌ای باقی ماندیم.
«خب.»
بانوی زنبق‌می‌گذشتند نقره‌ای قلم‌پرش‌خوردند را پایین گذاشت.
«می‌گویی بانوی ابریشم آلوی طلایی تو را به اینجا فرستاده است؟ قابل تحسین‌خواهد است. تا همین چند روز پیش، هر وقت مرا می‌دید دندان‌هایش را به‌بله هم می‌سایید. از آن زمان به بعد تبدیل به آدم دیگری شده است.»
«...ایشان شنیده بودند که شما به‌خدمتکار دلیل بیماری غش کرده‌اید. سالم به‌دختران نظر می‌رسید. چقدر جای تعجب دارد.»
«من هنوز یک دانش‌آموز هستم. برای رسیدگی به امور‌پهناور خارج از کلاس به یک بهانه مناسب نیاز دارم.مرگ" با این حال، اغراق است اگر بگویم کاملاً سالم هستم.»
بانوی زنبق نقره‌ای سرفه کرد.
«من عملکرد تو را زیر نظر داشته‌ام. در مدت کوتاهی، توانسته‌ای متوجه جاسوسانی که در‌حیف استخدام من هستند بشوی. نه تنها بانوی تو تغییر کرده، بلکه تو نیز تغییر کرده‌ای. به‌پیشخدمت نظر می‌رسد برای این بازیگر، شخص باهوشی انتخاب شده است. چقدر برای امپراتوری مایه خوشبختی است.»
«اگر حداقل تا این‌زوج حد باهوش نبودی، به‌دردسرساز تو اجازه ملاقات نمی‌دادم.»
برای لحظه‌ای،پاچه‌های نتوانستم متوجه‌زدند منظورش بشوم.
«...ببخشید؟»
«همم.»
بانوی زنبق‌خوردند نقره‌ای چشمانش‌زوج را ریز کرد.
«فکر می‌کردم باهوشی،شلوارشان اما مثل اینکه‌کنند روی احمقانه‌ای هم داری.»
«منظورتان... چیست...؟»
«من در دور چهاردهم هستم.»
صدای آرام‌خوردند و متین‌زوج او ادامه داد:
«اما با این وجود، من فقط یک بازگشت‌کننده هستم‌پهناور که ده روز آخر این زندگی را تکرار می‌کند.مرگ" این سیزدهمین باری است که بازیگری مثل تو را می‌بینم.»
سپس، صدایی شنیدم.
آن صدا مرا بی‌کلام گذاشت.
[یک قلب نقره‌اندود به شما نگاه می‌کند.]
بانوی زنبق نقره‌ای.
«تو در دور چندم هستی؟»
او یک‌خوردند بازگشت‌کننده در‌زوج این دنیا بود.