چپتر 100: شرور (۳)
0۳.
سومین روزی بود‌نزدیکشون که به این‌جوان آخرالزمان سقوط کرده بودیم.
بانوی زنبق‌دیوانه‌ست نقره‌ای در‌نباید آکادمی غایب بود.
«می‌گن تو‌اگر رختخواب افتاده چون‌داشته حالش خوب نیست.»
«که این‌طور...»
«آره. اون زود به زود‌دختران مریض می‌شه، پس معلومه که بعد‌پسران از بازجوییِ تمام‌شبِ خدمتکاراش، مریض می‌شه!»
مفتش بدعت‌کار جرعه‌های کوچکی از چای‌بشید سیاه که حاوی مقدار زیادی سدیم‌گرفتند و برای سلامتی‌اش مفید بود، نوشید.
«آمادگی جسمانی، قدرت یک ملت است! حتی اگر آرمان بزرگی داشته باشید،اهدافتان زمانی که بدنتان ضعیف باشد، دستیابی به اهدافتان دشوار خواهد بود. امم، چه‌غایبه حیف. بانوی زنبق نقره‌ای شخص بااستعدادی است که می‌تواند امپراتوری را واژگون کند...»
«شنیدم که ولیعهد هم غایبه.»
«آهاها. بله، بله. همه این‌ها به لطف شماست،پیراهنشان پیشخدمت. شاید شوک بیش از حدی به او‌کنند وارد شده است. حتی ممکن است درخواست مرخصی بدهد.»
ما در گوشه‌ای از باغ بودیم و‌دختران کنار گل‌های مگنولیا چای می‌نوشیدیم. دانش‌آموزان دیگری که‌شلوارشان از باغ می‌گذشتند، با دیدن ما جا خوردند.
«این همون‌اگر زوج ارباب‌بزرگی و خدمتکار دیوانه‌ست!»
«بانوی دردسرساز!»
«نباید نزدیکشون بشید!»
دختران جوان لبه‌های پیراهنشان را بالا‌بشید گرفتند و پسران جوان پاچه‌های شلوارشان‌گرفتند را تا زدند تا فرار کنند.
به لطف این موضوع،بزرگی تمام باغ پهناور در‌بدنتان اختیار خودمان بود. عالیه.
«مفتش بدعت‌کار، الان من‌پاچه‌های رو "پیشخدمت" صدا زدی،کنند نه "پادشاه مرگ". حواست باشه.»
«آه! عذرخواهی می‌کنم. اشتباه از من بود. کنترل کردن خودم دشوار است،پاچه‌های چرا که نرخ غوطه‌وری من بالای ۲۰ درصد است. اوه، همچنین، این"پیشخدمت" چای نمکی به طرز شگفت‌انگیزی دلپذیر است! یک فنجان دیگر لطفاً، پیشخدمت.»
«دوباره که گفتی پیشخدمت...»
آهی کشیدم و‌آرمان چای بیشتری در‌باشید فنجان بانو ریختم.
چکه.
«اوهوم.»
شروع کردم به زمزمه کردن. بعد از بر عهده گرفتن نقش پیشخدمت، متوجه شدم که‌شلوارشان مراسم چای چقدر عمیق است. روشی که چای قطره‌قطره از قوری می‌ریخت و در فنجان جمع‌حواست می‌شد، روشی که مایع هنگام ریختن موج برمی‌داشت—زیبا بود. این فرهنگ واقعاً برازنده بانوی جوان بود...
غوطه‌وری در شخصیت عمیق‌تر شده است.
در حال حاضر، نرخ غوطه‌وری شما ۱۰٪ است.
«کیااا؟!»
مفتش بدعت‌کار از جا پرید.
«پیشخدمت، چرا ناگهان چای را‌دختران روی من ریختی؟! داغ است!گرفتند قطعاً به موهای ظریفم آسیب می‌رساند!»
«منظورت از "کیااا" چیه! تو که هیچ‌وقت این‌طوری جیغ‌لبه‌های نمی‌زنی! نکنه روح و جسمت با بانوی ابریشم طلایی شکوفه‌موضوع آلو یکی شده؟ این رو بهم بگو. وقتی بهار می‌آد؟!»
«مگنولیاها می‌ریزند‌اگر و موهای پیشخدمت‌داشته هم خواهد ریخت.»
«آاااخ!»
برای لحظه‌ای، وحشت‌نزدیکشون از دست دادن‌جوان موهایم را تجربه کردم.
آرام شدیم و دست از دعوا‌بشید برداشتیم. مثل یک خدمتکار واقعی رفتار کردم‌پسران و موهای مفتش بدعت‌کار را شانه زدم.
موهای مفتش بدعت‌کار در چند روز گذشته کمی بلندتر شده بود. آیا‌اهدافتان این تأثیر تکنیک مقدس تغییر شکل او بود؟ یا به این خاطر‌ولیعهد بود که داشت بیشتر و بیشتر شبیه بانوی ابریشم طلایی شکوفه آلو می‌شد؟
«حالت چهره‌ات خیلی بیشتر‌پاچه‌های از قبل احساسات رو‌کنند نشون می‌ده، مفتش بدعت‌کار.»
انگشتانم را میان موهای طلایی‌اش کشیدم. تا به حال‌بالا نه موهای کسی را شانه کرده بودم و نه کسی‌پهناور موهایم را شانه کرده بود، اما دستانم خودبه‌خود حرکت می‌کردند.
«تو قبلاً همیشه لبخند می‌زدی. از یه نگاه دیگه،لبه‌های انگار اصلاً لبخند نمی‌زدی. به جای اینکه چون خوشحالی‌کنند لبخند بزنی، حس می‌شد لبخند زدن برات یه حالت پیش‌فرضه.»
«آها. آیا اکنون متفاوت شده‌ام؟»
«آره. احساساتی‌تر شدی. یا بهتره بگم سرزنده‌تر؟ حالا، حس‌موضوع می‌کنم وقتی لبخند می‌زنی، دلیلش رو می‌فهمم. چه به‌زدی خاطر اینکه خوشحالی لبخند بزنی، چه وقتی داری تظاهر می‌کنی.»
«متوجهم. خودم هم به این‌دختران موضوع واقفم. پادشاه مرگ، آیا‌گرفتند فکر می‌کنید این چیز خوبی است؟»
در سکوت به پشت سر مفتش بدعت‌کار خیره شدم. سر کوچکی‌بالا بود. بدن کوچک. شانه‌های کوچک. بازوهای کوچک. به این فکر کردم که‌خودمان با وجود این جثه کوچک، او باید چند نفر را کشته باشد.
مفتش بدعت‌کار.
از اروپا، به‌پسران طور دقیق‌تر بلغارستان، و‌فرار یک شکارچی نسل اول.
سن: نامعلوم.
تعداد قتل‌ها: نامعلوم.
«...آره. فکر می‌کنم روند خوبیه.»
دهانم را باز کردم.
«راستش رو بخوای، همش‌بشید در این فکر بودم که‌بالا باید با تو چی‌کار کنم.»
«امم؟ منظورتان چیست؟»
«تو یه‌اگر قاتل روانی‌بزرگی و دیوانه‌ای.»
آرام موهای پشت سر مفتش بدعت‌کار‌زدند را بستم. این کار مرا به یاد‌خودمان مراقبت از بچه‌های کوچک‌تر در پرورشگاه می‌انداخت.
«اما نمی‌تونستم بدون دلیل بکشمت. گیلد اژدهای سیاه و حتی قدیس‌پسران شمشیر، که بیشتر از همه از آدمایی مثل تو متنفره، تو‌عالیه رو زنده نگه داشتن. این یعنی دلیلی برای نکشتنت وجود داره.»
مفتش بدعت‌کار خندید. به نظر نمی‌رسید از‌دختران شنیدن اینکه در فکر کشتنش بودم تعجب‌پاچه‌های کرده باشد. در عوض، انگار برایش جالب بود.
«تشخیص دقیقی است!»
«چرا آدم‌ها رو می‌کشی؟»
بالاخره سؤالی را‌نزدیکشون پرسیدم که خیلی‌جوان دلم می‌خواست بپرسم.
«تو ممکنه یه سایکوپت باشی، اما سایکوپتی هستی که‌لبه‌های می‌تونه گوش بده. تو می‌دونی چطور بقیه رو به‌کنند روش خودت درک کنی. پس چرا به قتل می‌رسونیشون؟»
«همم.»
مفتش بدعت‌کار چانه‌اش را نوازش کرد. هاله‌ای از تفکر‌موضوع عمیق از او ساطع می‌شد. در دوردست، آن سوی بوته‌های"پادشاه گل در باغ، صدای آرام خنده دانش‌آموزان به گوش می‌رسید.
مفتش بدعت‌کار سرش را‌بشید برگرداند. سپس، شروع به زمزمه‌بالا کرد تا فقط من بشنوم.
«قبل از هر چیز،نباید باید به شما بگویم‌جوان که من بسیار بااستعدادم.»
مفتش بدعت‌کار‌اگر چند علامت با‌داشته دستانش نشان داد.
«تکنیک مقدس، روح پنهان!»
یکی از‌نباید دستکش‌های مفتش‌بشید بدعت‌کار ناپدید شد.
«این یکی از تکنیک‌های مقدسی است که می‌توانم استفاده کنم. می‌توانم هر چیزی‌پسران را، مهم نیست چه باشد، از این دنیا محو کنم. البته، از این تکنیک‌صدا می‌توانم برای از بین بردن مدارک و اجساد پس از قتل نیز استفاده کنم.»
انگشتان برهنه‌اش‌اگر در هوا‌بزرگی تکان خورد.
«اگر یک فرد قدرتمند آدم نمی‌کشد، به این دلیل نیست که آدم خوبی‌خودمان است! پادشاه مرگ، آن‌ها صرفاً پنهان کردن جسد را دردسرساز می‌دانند و می‌ترسند‌کنترل که بعداً دستشان رو شود. اما من نیازی نیست نگران دردسر یا ترس باشم!»
«...»
«برج در‌دیوانه‌ست نسل اول‌نباید واقعاً گیج‌کننده بود.»
چهره مفتش بدعت‌کار درخشان شد.
«احیای برده‌داری. تبعیض نژادی و ملی‌گرایی. تروریسم. دستکاری افکار. نسل‌کشی. تحریک و دروغ‌پردازی. درگیری‌های ایدئولوژیک. کمی شبیه به‌زدی این بود که تمام تاریخ بشر را فشرده کنید و در دهانتان آب شود. این احساس که "با‌نمکی این وضع، همه ما نابود خواهیم شد" به جنگ‌سالاران کوچک و متوسط، یعنی همین پنج گیلد فعلی، سرایت کرد.»
اژدهای سیاه. سانگریون.نزدیکشون معبد ده هزار.جوان چن مو-مون. شبه‌نظامیان مدنی.
«آن پنج‌دیوانه‌ست نفر گرد‌نباید هم آمدند.»
مفتش بدعت‌کار طوری صحبت‌بزرگی می‌کرد که گویی در‌بدنتان حال خواندن یک حماسه بود.
«ارباب گیلد‌گرفتند اژدهای سیاه‌پاچه‌های اول صحبت کرد!»
«حرف‌های بیهوده را کنار‌بشید می‌گذارم. بیایید یک پیمان‌پیراهنشان عدم تجاوز ابدی ببندیم.»
«کنت یک شرط اضافه کرد.»
«تضمین کنید که سانگریون‌بزرگی حقوق انحصاری تأمین منابع از‌ضعیف دنیای بیرون را داشته باشد.»
«و من‌گرفتند این را‌پاچه‌های اضافه کردم!»
«من می‌خواهم هر گیلد قلمرو انحصاری‌جوان خودش را داشته باشد! این شرط‌پاچه‌های من برای همکاری در این سرپوش‌گذاری است!»
«مار سمی شکایت کرد.»
«خب، دیوانه‌ترین آدم‌ها قابل‌اعتمادترین‌ها هستن. نوچ، نوچ. واقعاً آخرالزمانه...ضعیف اما چرا این قهوه این‌قدر تلخه؟ کی به من قهوه‌ای‌می‌تواند داده که حتی سفارش ندادم؟ هوی. این رو ببین. هی؟!»
«قدیس شمشیر‌گرفتند اوضاع را سر‌شلوارشان و سامان داد!»
«من نمی‌گویم "کاری را که باید انجام دهید، بکنید." من‌گرفتند می‌گویم "کاری را که می‌خواهید انجام دهید، بکنید." امشب، ما‌اختیار آدم‌ها را با اعتقادات، قضاوت‌ها و روش‌های خودمان خواهیم کشت.»
«آن شب، ۴,۶۵۳ نفر مردند.»
لبخند مفتش‌اگر بدعت‌کار همچنان‌بزرگی درخشان بود.
«شب بعد، ۱۰,۱۷۱ نفر مردند. سپس شب بعد‌کنند از آن، ۸,۲۷۵ نفر. و شب بعد، ۷,۴۱۲"پیشخدمت" نفر، و شب پس از آن، ۲۳,۷۸۱ نفر.»
مردند.
مردند.
مردند. مفتش بدعت‌کار‌آرمان به تکرار این‌باشید ترجیع‌بند ادامه داد.
پس از‌گرفتند مدتی، با خوشحالی‌شلوارشان گفت: «و سپس،»
مفتش بدعت‌کار گفت‌نزدیکشون که آن روز‌جوان ناگهان فرا رسید.
«آن شب، هیچ‌کس نمرد.»
این پایان‌اگر یک عملیات‌بزرگی پاک‌سازی طولانی بود.
او گفت که‌پسران جادوگر اژدهای سیاه‌زدند آن شب گریه کرد.
و اما‌نباید در مورد‌بشید قدیس شمشیر...
«من مسئولیت را‌دردسرساز به عهده می‌گیرم‌بشید و استعفا می‌دهم.»
قدیس شمشیر در‌آرمان آن زمان فرمانده‌باشید شبه‌نظامیان مدنی بود.
«و دیگر هرگز در این باره صحبت نخواهم کرد. من اجازه قتل‌عام را دادم. در آن"پیشخدمت" شرکت کردم. با اینکه می‌دانستم نباید این کار را بکنم، اما انجامش دادم. من تا ابد‌بالای از همه شما متنفر خواهم بود. و کمی بیشتر از آن، از خودم متنفر خواهم بود.»
او رفت.
پس از آن روز،نباید جایگاه فرمانده شبه‌نظامیان مدنی‌جوان برای همیشه خالی ماند.
«از آن زمان به بعد،داشته جنگجوی صلیبی مسئولیت شبه‌نظامیان مدنی‌باشد را بر عهده داشته است.»
جنگجوی صلیبی.
معاون رهبر شبه‌نظامیان مدنی. جنگجوی صلیبی‌جوان همیشه خودش را این‌گونه معرفی می‌کرد‌پاچه‌های و همیشه به همین نام خوانده می‌شد.
«جنگجوی صلیبی‌دیوانه‌ست از این‌نباید کار پشیمان شد.»
ناگهان شبی را به یاد آوردم که جنگجوی صلیبی‌ضعیف به همراه کیمیاگر راه قدیس شمشیر را بستند. آیا دلیل‌می‌تواند تنش نامحسوس بین جنگجوی صلیبی و قدیس شمشیر همین بود؟
«اما من پشیمان‌پسران نشدم! این یک‌زدند فداکاری ضروری بود!»
مفتش بدعت‌کار پوزخند زد.
«اما، شاید به این دلیل که دارم‌دختران در شخصیت بانوی ابریشم آلوی طلایی غوطه‌ور می‌شوم؟شلوارشان همین الان فکر عجیبی به ذهنم خطور کرد.»
«چه فکری؟»
«پادشاه مرگ. فکر می‌کنم اگر‌شلوارشان شما آنجا بودید، ممکن بود‌تمام اوضاع جور دیگری پیش برود.»
«چقدر جالب. من هرگز‌بشید قبلاً چنین حال و‌پیراهنشان هوایی را احساس نکرده بودم.»
مفتش بدعت‌کار سرش را بالا آورد.بشید او از زمزمه کردن دست کشید. در‌پسران آسمان، گل‌های ماگنولیا در حال شکفتن بودند.
«آیا شما انسان‌ها همیشه در چنین حال و هوایی زندگی می‌کنید؟ اگر‌اهدافتان فقط آن زمان کاری کرده بودم. اگر آن اتفاق در آن زمان می‌افتاد.غایبه آیا شما در میان این افکار سرگردان می‌شوید، پرسه می‌زنید و زندگی می‌کنید؟»
«شگفت‌انگیز است.»
مفتش بدعت‌کار با تاسف گفت.
شکارچی رتبه ۵ با آهی گفت:بشید «خب، به همین دلیل است که‌گرفتند انسان‌ها این‌قدر زیبا و دوست‌داشتنی هستند.»
«مفتش بدعت‌کار...»
«اگر من‌گرفتند هم مثل‌پاچه‌های بقیه بودم...»
مفتش بدعت‌کار برای‌نزدیکشون لحظه‌ای از صحبت‌جوان کردن دست کشید.
او ادامه داد: «همم. هممم.»
و سپس.
«دردسرساز است، پیشخدمت. من‌پاچه‌های مدام بیشتر و بیشتر دلم‌موضوع می‌خواهد در این دنیا بمانم.»
لحظه‌ای که‌نباید مفتش بدعت‌کار لبخند‌دختران زد، صدایی شنیدم.
[غوطه‌وری در شخصیت عمیق‌تر می‌شود.]
[در حال حاضر، نرخ غوطه‌وری شما ۱۱٪ است.]
آن زمان بود که فهمیدم.
احتمالاً هرگز‌اگر نمی‌توانستم این‌بزرگی شخص را بکشم.
نمی‌توانستم کسی را‌پسران بکشم که می‌دانست‌زدند چگونه احساس پشیمانی کند.
«بانوی من.»
«بله.»
«وقتی بهار از راه برسد.»
مفتش بدعت‌کار دستش را تکان داد. دستکش گمشده ناگهان بازگشت‌تمام و دست برهنه‌اش را پوشاند. این یک دستکش سفید با‌مرگ" طرح گلبرگ‌های گل بود. مفتش بدعت‌کار با خوشحالی لبخند زد.
«بهار زیباست.نباید دوست داری به‌دختران پیاده‌روی برویم، پیشخدمت؟»
انگار زمان از حرکت ایستاد.
نمی‌دانستم چه حالتی به چهره‌ام گرفته‌ام. سپس، مفتش بدعت‌کار به‌باشد صورتم نگاه کرد و در حالی که می‌خندید گفت: «پفففت!»امپراتوری او آن‌قدر شدید می‌خندید که مجبور شد شکمش را بگیرد.
«آهاهاها! ها! رنگ و رویت فوق‌العاده‌زدند است، پادشاه مرگ! در یک لحظه‌اختیار کبود شد! شبیه یک جسد شدی!»
«واقعاً، تو... حتی‌نزدیکشون اگر شوخی هم‌جوان باشد، یک همچین چیزی...»
«متاسفم. حدس می‌زنم داشتن احساسات باعث شده کمی اهل شوخی شوم!بالا آه، می‌فهمم. حالا می‌دانم وقتی با شما هستم معمولاً چه حسی دارم،خودمان پادشاه مرگ! احساس می‌کنم دارم به یک برادر بزرگ‌تر قابل‌اعتماد نگاه می‌کنم!»
«برادر بزرگ‌تر... تو از‌بزرگی نسل اولی. مگر در‌بدنتان واقع از من بزرگ‌تر نیستی؟»
«نظری ندارم!»
اما سپس، مفتش بدعت‌کار ادامه داد: «واضح است که دارم به سرعت در نقش بانوی ابریشم آلوی طلایی غوطه‌ور‌پهناور می‌شوم! حتی در طول همین مکالمه، غوطه‌وری من ۱ درصد افزایش یافت. نرخ غوطه‌وری من الان ۳۲٪ است. فردا،نرخ ممکن است به بیش از ۵۰ درصد برسد! این نشان می‌دهد که چقدر به احساس کردن عواطف معتاد شده‌ام.»
مفتش بدعت‌کار پشت سرش‌نباید را، جایی که موهایش‌جوان را بسته بودم، لمس کرد.
«من پروتاگونیست داستان این آخرالزمان هستم. اما در نهایت تو شخصیت اصلی‌اهدافتان خواهی بود. پادشاه مرگ، قبل از اینکه در احساسات غرق شوم و‌ولیعهد جذب بانوی ابریشم آلوی طلایی شوم، لطفاً پایان داستان را نجات بده.»
«این کار را می‌کنم.»
سرم را تکان دادم.
«قول می‌دهم.»
مفتش بدعت‌کار لبخند زد.
«به تو‌گرفتند ایمان دارم،پاچه‌های پیشخدمت من.»
آن شب، نرخ‌نزدیکشون غوطه‌وری مفتش بدعت‌کار‌جوان از ۵۰ درصد گذشت.
۴.
«در نهایت، این بانوی‌بزرگی زنبق نقره‌ای است که این‌ضعیف دنیا را نابود خواهد کرد.»
به بهانه بررسی وضعیت‌پاچه‌های سلامتی‌اش، به سمت اقامتگاه‌کنند بانوی زنبق نقره‌ای رفتم.
«او کلید ماجراست. باید درکش کنم. عشق، حسادت، تحمل، غرور‌گرفتند و انحصارطلبی‌اش... اگر می‌خواهم این آخرالزمان را به پایان برسانم، باید‌خودمان همه این‌ها را درک کنم. و این کار را خواهم کرد.»
برخلاف دیروز،دیوانه‌ست اقامتگاه بانو پر‌نزدیکشون از خدمتکار بود.
مودبانه گفتم: «ببخشید،آرمان امکانش هست که بانوی‌زمانی جوان دوک‌نشین را ببینم؟»
«تو کی هستی؟»
«از طرف‌نباید بانوی ابریشم آلوی‌دختران طلایی فرستاده شده‌ام.»
چهره خدمتکاران در هم رفت. همه می‌دانستند که ارباب آن‌ها و بانوی‌گرفتند ابریشم آلوی طلایی رابطه بدی با هم دارند. یکی از خدمتکاران فریاد زد:الان «لطفاً یک لحظه صبر کنید!» و به سمت اقامتگاه بانوی زنبق نقره‌ای دوید.
پس از‌اگر مدتی، خدمتکار با‌داشته چهره‌ای تلخ بازگشت.
«...دنبالم بیا. بانو به‌پاچه‌های تو اجازه داده تا‌کنند با ایشان ملاقات کنی.»
«سپاسگزارم.»
خدمتکار مرا نه به سالن پذیرایی یا اتاق خواب‌لبه‌های بانوی زنبق نقره‌ای، بلکه به دفتر کارش راهنمایی کرد.کنند خدمتکاران متعددی با گزارش‌های مختلف در رفت و آمد بودند.
«بانوی من،اگر این نامه‌ای از‌داشته منطقه لپانور است.»
«آن را در‌پسران سمت چپ میز‌زدند من قرار بده.»
«بانوی من، بانوی کاج سبز این را به جای رئیس‌گرفتند خانواده وایکانت فرستاده است. با توجه به فصلی که در‌اختیار آن هستیم، به نظر می‌رسد درخواستی برای تبادل محصولات کشاورزی باشد...»
«آن را برای‌دردسرساز بررسی به بخش مالی‌دختران بفرست و سپس بازگردان.»
«بانوی من.»
«همم.»
بانوی زنبق نقره‌ای که در حال بررسی چند سند پشت‌گرفتند میزی در مرکز دفتر بود، سرش را بالا آورد. چشمان‌اختیار قرمزش نگاهی به سرتاپایم انداخت. او با لحنی بی‌تفاوت گفت:
«مهمانی از‌دیوانه‌ست راه رسیده است.نزدیکشون همگی، خارج شوید.»
بانوی زنبق نقره‌ای‌آرمان ساعت شنی روی‌باشید میزش را برگرداند.
«به شما‌گرفتند ۱۵ دقیقه‌پاچه‌های استراحت می‌دهم.»
خدمتکاران با عجله بیرون رفتند.
در دفتر کار جادار،نباید تنها من و بانوی‌جوان زنبق نقره‌ای باقی ماندیم.
«خب.»
بانوی زنبق‌گرفتند نقره‌ای قلم‌پرش‌پاچه‌های را پایین گذاشت.
«می‌گویی بانوی ابریشم آلوی طلایی تو را به اینجا فرستاده است؟ قابل تحسین‌شلوارشان است. تا همین چند روز پیش، هر وقت مرا می‌دید دندان‌هایش را به‌زدی هم می‌سایید. از آن زمان به بعد تبدیل به آدم دیگری شده است.»
«...ایشان شنیده بودند که شما به‌بشید دلیل بیماری غش کرده‌اید. سالم به‌گرفتند نظر می‌رسید. چقدر جای تعجب دارد.»
«من هنوز یک دانش‌آموز هستم. برای رسیدگی به امور‌ضعیف خارج از کلاس به یک بهانه مناسب نیاز دارم.بااستعدادی با این حال، اغراق است اگر بگویم کاملاً سالم هستم.»
بانوی زنبق نقره‌ای سرفه کرد.
«من عملکرد تو را زیر نظر داشته‌ام. در مدت کوتاهی، توانسته‌ای متوجه جاسوسانی که در‌فرار استخدام من هستند بشوی. نه تنها بانوی تو تغییر کرده، بلکه تو نیز تغییر کرده‌ای. به‌عذرخواهی نظر می‌رسد برای این بازیگر، شخص باهوشی انتخاب شده است. چقدر برای امپراتوری مایه خوشبختی است.»
«اگر حداقل تا این‌نباید حد باهوش نبودی، به‌جوان تو اجازه ملاقات نمی‌دادم.»
برای لحظه‌ای،اگر نتوانستم متوجه‌بزرگی منظورش بشوم.
«...ببخشید؟»
«همم.»
بانوی زنبق‌دیوانه‌ست نقره‌ای چشمانش‌نباید را ریز کرد.
«فکر می‌کردم باهوشی،آرمان اما مثل اینکه‌باشید روی احمقانه‌ای هم داری.»
«منظورتان... چیست...؟»
«من در دور چهاردهم هستم.»
صدای آرام‌دیوانه‌ست و متین‌نباید او ادامه داد:
«اما با این وجود، من فقط یک بازگشت‌کننده هستم‌ضعیف که ده روز آخر این زندگی را تکرار می‌کند.بااستعدادی این سیزدهمین باری است که بازیگری مثل تو را می‌بینم.»
سپس، صدایی شنیدم.
آن صدا مرا بی‌کلام گذاشت.
[یک قلب نقره‌اندود به شما نگاه می‌کند.]
بانوی زنبق نقره‌ای.
«تو در دور چندم هستی؟»
او یک‌دیوانه‌ست بازگشت‌کننده در‌نباید این دنیا بود.