چپتر 27: برگزیدگان (۲)
0«...حرف بزنیم؟»
«بله. راستش‌مطمئن رو بخواهید، الان‌پنج یکم جا خوردم.»
در مرحله طبقه ۱۲، یعنی‌دید قصر، داخل اتاق پذیرایی بودیم.ظهور صدایم در میان اتاق طنین‌انداز شد.
«نمی‌دونم چرا دارید به من حمله می‌کنید. شاید شما من رو‌عجیبی برای اولین بار می‌بینید، اما من همیشه تکنیک شمشیرزنی شما رو‌رتبه تحسین می‌کردم. اینکه این‌طوری شمشیرتون رو به روم می‌کشید، واقعاً برام معذب‌کننده‌ست.»
چهره قدیس‌می‌گفتم شمشیر در‌می‌زدم هم رفت.
با اینکه‌مطمئن داشتم حقیقت‌ویژه را می‌گفتم.
'حدس می‌زدم واکنشش همین باشه.'
دلیلی برای این‌درسته چهره در هم‌تکان کشیده‌اش وجود داشت.
اولین روزی که با من روبه‌رو‌همین شد، روزی که خودش به یاد نمی‌آورد،روزی قدیس شمشیر این حرف را زده بود.
-فکر کردی نمی‌فهمم یه‌ویژه قاتلی هستی که از‌ممم طرف اژدهای سیاه فرستاده شدی؟
-نمی‌دونم جادوگر تو رو‌داد فرستاده یا نه، اما تمام'دقیقاً تلاشم رو می‌کنم تا بکشمت!
او فکر‌ممم می‌کرد من‌ریونگ یک قاتلم.
'اون هم‌می‌گفتم یه قاتل از‌واکنشش طرف اژدهای سیاه.'
احتمالاً الان هم داشت به همین موضوع فکر می‌کرد. اینکه من قاتلی‌تکان اجیرشده توسط اژدهای سیاه هستم که جان انسان‌های بی‌گناه زیادی را گرفته‌ام.هیچ‌کس نه، شاید الان حتی بیشتر از قبل از این بابت مطمئن بود.
'یا یه قاتل‌تکان ویژه از طرف‌بقیه پنج گیلد بزرگ.'
-ممم. درسته.
به هو-ریونگ‌می‌گفتم سرش را‌می‌زدم تکان داد.
-از دید‌مطمئن بقیه، تو واقعاً‌پنج آدم عجیبی هستی.
'دقیقاً.'
ظهور یک قهرمان‌درسته جدید، درست زمانی که‌داد هیچ‌کس انتظارش را نداشت!
یک شکارچی رتبه E مرحله‌ای غیرقابل‌عبور را پاکسازی کرده بود. و به محض انجام این کار، با پنج گیلد بزرگ معامله‌ای کرده و به او قول داده بودند که با او دقیقاً مثل اربابان گیلد رفتار شود...
'خیلی عجیبه.'
-آره. از دید بابابزرگ مارکوس، تو شکارچی‌ای نیستی که'دقیقاً برای رسیدن به اینجا سخت تلاش کرده باشه. تو یه‌رتبه قهرمان قلابی هستی که گیلدهای بزرگ علمش کردن. نوچ نوچ.
به هو-ریونگ نوچ‌نوچ کرد.
-زامبی. آمار‌می‌گفتم کشتارهات چندتا‌می‌زدم بود؟ ۴۰۹۰ تا؟
'الان احتمالاً روی ۴۰۹۳ ئه.'
-آره دیگه. اون عدد ۴۰۹۳ که بابابزرگ مارکوس می‌بینه،'دقیقاً فقط تعداد آدم‌هاییه که کشتی. چون تو شکارچی‌ای نیستی که‌رتبه تنهایی حرکت کنه، بلکه شکارچی‌ای هستی که گیلدهای بزرگ ساختنش.
این تنها نتیجه‌ای‌درسته بود که قدیس شمشیر‌داد می‌توانست به آن برسد.
-و...
'آره.'
سر و ته یک کرباس.
'احتمالاً فکر می‌کنه این‌ریونگ تعداد آدم رو به‌دید دستور گیلدهای بزرگ کشتم.'
گیلدهای بزرگی‌می‌گفتم که بر‌می‌زدم برج حکومت می‌کردند.
اینکه آن‌ها‌مطمئن ۴۰۹۳ انسان‌ویژه را کشته بودند.
این یک سوءتفاهم بود... اما‌دید برای او، احتمالاً منظره‌ای کثیف‌ظهور و تهوع‌آور به نظر می‌رسید.
«هاه.»
اگر پیرمردی تا این‌می‌زدم حد پایبند به عدالت‌دلیلی نبود، همین‌جا عقب می‌کشید.
«بابل هیچ‌مطمئن فرقی با‌ویژه دنیای بیرون نداره.»
اما قدیس‌سرش شمشیر عقب‌نشینی‌داد را بلد نبود.
حتی اگر هم‌درسته بلد بود، از‌تکان انجامش امتناع می‌کرد.
«بعد از اینکه وارد برج شدم، هر‌باشه روز بهم التماس می‌کردید که به یه گیلد‌خودش ملحق بشم. اما من رد کردم. می‌دونید چرا؟»
قدیس شمشیر شمشیرش را محکم‌تر در دست فشرد.ممم دستانش پیر بودند. پوستش چروکیده و افتاده بود.آدم اما رگ‌های بیرون‌زده‌اش به هیچ‌وجه نشانی از پیری نداشتند.
دندان‌های یک شیر‌تکان به خاطر کهولت‌بقیه سن از تیزی نمی‌افتادند.
«می‌خواستم این رو توی این برج‌تکان نشون بدم. اینکه توی این دنیای جدید،ظهور می‌تونی به تنهایی در اوج حکومت کنی.»
قدیس شمشیر با'حدس چشمانی خشمگین به‌همین اطرافش نگاه کرد.
«خانواده، کشور، زادگاه. برخلاف دنیای بیرون، توی این‌ممم مکان می‌تونی فقط با یه شمشیر به تنهایی‌آدم دوام بیاری. اگه سخت تلاش کنی، می‌تونی موفق بشی.»
«...»
«برای اینکه این امید رو به‌تکان مردم نشون بدم، تا الان به هیچ‌ظهور گیلدی ملحق نشدم. اما شماها چیکار کردید؟»
او تیغه‌اش را بالا آورد.
«شما هیچ فرقی'یا با آب گندیده‌ای که‌بزرگ پر از کثافته ندارید.»
اربابان گیلد به خود پیچیدند.
خشم. تحقیر. نفرت.
احساسات در چشمانشان موج می‌زد.واکنشش حرفی که قدیس شمشیر به زبان‌وجود آورد، به معنای اعلان جنگ بود.
کسانی هم بودند که انگار نه انگار اتفاقی‌ممم افتاده باشد، فقط لبخند می‌زدند، مثل مفتش بدعت‌کار؛ اما‌عجیبی چهره اکثر اربابان گیلد چندان جالب به نظر نمی‌رسید.
«قدیس شمشیر.سرش بقیه رو‌داد نمی‌دونم، اما تو...»
«ها! یادت رفته چطور وقتی داشتیم طبقه‌داد ۵ رو فتح می‌کردیم، جا زدی و‌قهرمان فرار کردی؟ انگار به خاطر آلزایمر فراموشش کردی!»
«آره، آقای کالنبوری. اگه از‌واکنشش روابطت توی دنیای بیرون استفاده می‌کردی،وجود ما غذای بیشتری داشتیم و سانگریون...»
همه آن‌ها فریاد می‌زدند.
تمام شکارچیان حاضر در اینجا از همان ابتدای برج یکدیگر را می‌شناختند. آیا‌درست به خاطر این بود که احساسات سرکوب‌شده زیادی نسبت به هم داشتند؟ با‌کار برخورد احساسات با یکدیگر، فضای اتاق پذیرایی به سرعت تاریک و سنگین شد.
«اگه تو رتبه ۱ هستی، باید رفتاری درخور اون نشون می‌دادی.عجیبی اما تو فقط به فکر خودت بودی. برای خودت زندگی کردی. می‌دونی‌مرحله‌ای اگه این‌قدر مغرورانه رفتار نمی‌کردی، می‌تونستیم جون چندتا شکارچی رو نجات بدیم؟»
جادوگر اژدهای سیاه طوری‌می‌زدم حرف می‌زد که انگار‌دلیلی داشت او را نفرین می‌کرد.
«فقط طبقه ۵ نیست. اگه‌پنج توی طبقه ۷ و ۹ریونگ کمکمون می‌کردی، تلفاتمون نصف می‌شد!»
مار سمی از‌تکان فرقه چن-مو، قصد‌بقیه قتلش را آشکار کرد.
«کسی که توی دنیای بیرون از یه خانواده ثروتمند بوده. اگه‌عجیبی یه ذره کمک می‌کردی، وضعیت برج خیلی باثبات‌تر می‌شد. ما آب‌رتبه گندیده‌ایم؟ باشه. پس تو هم بچه‌ای هستی که هیچ حس مسئولیتی نداره.»
کنت به او چشم‌غره رفت.
وضعیت کاملاً آشفته بود.
حتی با وجود دشنام‌ها و نگاه‌های مرگبار اربابان گیلد،'دقیقاً قدیس شمشیر فقط چهره در هم کشید. هر بار‌شکارچی که لب به سخن باز می‌کرد، اوضاع را بدتر می‌کرد.
«ساکت شید.»
«...»
«شما بزرگسال‌ها دارید در مورد چی وراجی‌بزرگ می‌کنید... فکر کردید من پدربزرگتونم؟ بس کنید.دید اگه قراره حمله کنید، با شمشیر حمله کنید.»
اتاق پذیرایی‌سرش به طرز‌داد غیرقابل‌کنترلی متشنج شد.
-ایول! از بابابزرگ‌درسته همین انتظار می‌رفت.تکان قطعاً تنها شاگرد خودمه.
به هو-ریونگ که اصلاً‌می‌زدم نمی‌توانست جو را درک‌دلیلی کند، با شگفتی فریاد زد.
-هیچ‌چیزی چندش‌آورتر از بازیکنایی نیست که در مورد‌ممم روابط یا سیاست حرف می‌زنن. اگه وقت دارید نگران‌عجیبی این‌جور چیزا باشید، به جاش باید با شمشیرتون بجنگید!
حرفش منطقی بود.
اما...
در قلبم احساس تأسف می‌کردم.
«حتی توی جایی که‌ویژه فقط ۱۰ نفر حضور‌ممم دارن، با هم می‌جنگید.»
همه شکارچی‌ها‌سرش به من‌داد نگاه کردند.
آهی کشیدم.
«حتی ان‌پی‌سی‌های طبقه ۱۱ هم برای محافظت از امپراتوری‌شون جنگیدن. اما نگاه‌داشت کنید. شکارچی‌هایی مثل ما فقط دارن انگشت اتهام رو به سمت هم نشونه‌طرف می‌گیرن و می‌گن تقصیر کیه. خجالت‌آور نیست که از ان‌پی‌سی‌ها هم بدتر باشیم؟»
«...شکارچی کیم گونگ‌جا.»
جادوگر حرف زد.
«این هیچ ربطی به‌ریونگ تو نداره. این بدتر‌دید از چیزیه که تو...»
«می‌دونم. متوجهم، اما... اگه‌می‌زدم ما شکارچی هستیم، کاری‌دلیلی هست که باید انجامش بدیم.»
نگاهی به‌مطمئن اطراف اتاق‌ویژه پذیرایی انداختم.
«بیاید اول‌سرش روی پاکسازی طبقه‌دید ۱۲ تمرکز کنیم.»
«...»
«امید دادن به مردم خوبه، و کاهش‌باشه تلفات هم قابل احترامه، همه‌چیز خوبه. اما‌روبه‌رو لطفاً برای پاکسازی مرحله‌ای که جلوتونه تلاش کنید.»
به‌ویژه به‌مطمئن قدیس شمشیر‌ویژه نگاه کردم.
«اونا فقط ان‌پی‌سی هستن... اما امپراتوری‌شون تو خطره.عجیبی اونا کمک می‌خوان. اگه ما به‌عنوان جنگجو احضار شدیم‌نداشت و فقط بین خودمون با حرف می‌جنگیم، چقدر رقت‌انگیزه.»
«تو...»
من کاملاً صادق بودم.
به هر حال قدیس شمشیر نمی‌تونست اینجا جونم‌ممم رو تهدید کنه. چون اختلاف قدرت خیلی واضح‌آدم بود. پس تنها تمرکزم پاکسازی طبقه ۱۲ بود.
من هیچ علاقه‌ای‌تکان به سیاست‌بازی‌ها یا‌بقیه دغدغه‌های احساسی‌شون نداشتم.
«جنگجو یعنی چی؟ یعنی کمک به دیگران برای حل‌بقیه چیزی که خودشون نمی‌تونن. حالا که طبقه ۱۱ رو‌هیچ‌کس پاکسازی کردیم، بیاید بقیه مراحل رو هم حل کنیم.»
«حق با کیم گونگ‌جاست.»
خوشبختانه، شکارچی‌ای‌مطمئن بود که‌ویژه موافقت کنه.
جنگجوی صلیبی.
معاون گیلد‌ممم شبه‌نظامیان مدنی‌ریونگ (ویجیلانته) جلو اومد.
«نمی‌فهمم چرا قدیس شمشیر به کیم گونگ‌جا حمله کرد.این اما الان وقت جنگیدن ما نیست. این یک مورد‌زده کاملاً روشنه. همه‌تون الان خیلی عصبی و متشنج هستید.»
«...»
«...»
جنگجوی صلیبی به وسط اتاق رفت. اما هیچ‌کس گاردش رو‌آدم پایین نیاورد. قدیس شمشیر، مار سمی (افعی)، کنت و مفتش‌نداشت بدعت‌کار هنوز آماده بودن تا در صورت نیاز حمله کنن.
اونا اون‌قدر نسبت به هم‌واکنشش بی‌اعتماد بودن که نمی‌شد با‌کشیده‌اش حرف همدیگه رو متقاعد کنن.
به‌خاطر احساساتی‌مطمئن که مدت‌ها‌ویژه سرکوب شده بود.
«هوف.»
جنگجوی صلیبی‌ممم با درک این‌سرش موضوع، آهی کشید.
«باشه. من یکم فداکاری می‌کنم.»
با شنیدن کلمه'یا فداکاری، شکارچی‌ها به‌گیلد عقب نگاه کردند.
جنگجوی صلیبی در‌تکان مرکز توجه، زیر‌بقیه لب زمزمه کرد.
«باز شدن کارت مهارت.»
ووش!
نوری از دست جنگجوی صلیبی به بالا اوج گرفت. لحظه‌ای بعد،سرش یک کارت نقره‌ای ظاهر شد. کارتی بود که هیچ‌کس نمی‌تونست ببینه مگه‌زمانی اینکه خود شکارچی بهشون اجازه بده. این کارت مهارت جنگجوی صلیبی بود.
«...معاون گیلد.»
به نظر می‌رسید جادوگر نگران جنگجوی صلیبی است. رتبه‌بالاها کارت‌های‌آدم مهارتشون رو به دیگران نشون نمی‌دادن. این سلاح مخفی یک شکارچی‌شکارچی بود. نشون دادنش به دیگران مثل فاش کردن نقطه ضعفت بود.
«مشکلی نیست. اهمیتی نداره.»
سپس جنگجوی‌مطمئن صلیبی کارت‌ویژه رو برگردوند.
«خوب نگاه کنید.»
[تشخیص دروغ (A-)]
تأثیرات: می‌توانید تشخیص دهید که آیا کسی دروغ می‌گوید یا نه. این ویژگی نه تنها برای انسان‌ها، بلکه برای ان‌پی‌سی‌ها و هیولاها نیز اعمال می‌شود! اما آنچه آن‌ها به‌عنوان «حقیقت» می‌پندارند، ممکن است در واقع «دروغ» باشد. اعتماد. شک. همه‌چیز در دستان شماست.
※ با این حال، نمی‌توانید تضمین کنید که دیگران آنچه را که به‌عنوان حقیقت می‌گویید، باور کنند.
چشم‌هام گشاد شد.
«تشخیص دروغ!»
این همون مهارتی بود که امپراتور شعله‌باشه درباره داشتنش دروغ گفته بود. پس. جنگجوی‌روبه‌رو صلیبی اون رو داشت، نه امپراتور شعله.
«کاملاً برازنده‌مطمئن معاون گیلد شبه‌نظامیان‌پنج مدنی (ویجیلانته) هست!»
شبه‌نظامیان مدنی (ویجیلانته) گیلدی بود که نظم رو برقرار می‌کرد.ظهور جنایت در برج بیداد می‌کرد. درست مثل همین. امپراتور شعله‌مرحله‌ای یا قدیس شمشیر آدم‌ها رو جایی می‌کشتن که دیگران نمی‌تونستن ببینن.
این دنیا این‌طوری بود.ریونگ مهارت تشخیص دروغ می‌تونست‌دید برای شناسایی مجرمان استفاده بشه.
«همون‌طور که می‌بینید.»
جنگجوی صلیبی‌مطمئن با کارتی در‌پنج دست صحبت کرد.
«من این توانایی رو دارم که تشخیص بدم کسی داره‌ظهور دروغ می‌گه یا نه. اغراق نیست اگه بگم این همون‌مرحله‌ای مهارتیه که من رو به جایگاه امروزم رسونده. قدیس شمشیر.»
«...چیه.»
«اگه بهم اعتماد داری، هر چی می‌خوای‌باشه از کیم گونگ‌جا بپرس. من بهت می‌گم‌روبه‌رو که داره حقیقت رو می‌گه یا نه.»
جنگجوی صلیبی با چشم‌هایی‌ویژه بی‌تفاوت به من و‌ممم قدیس شمشیر نگاه کرد.
«کیم گونگ‌جا. در مورد تو هم همین‌طوره. اگه‌عجیبی حرفم رو باور داری، می‌تونم تضمین کنم که‌انتظارش آیا چیزی که می‌گی حقیقت داره یا نه.»
«...»
«شک، زهریه که انسان‌ها رو می‌بلعه و حقیقت، قوی‌ترین‌این پادزهره. نمی‌تونی اعتماد از دست‌رفته رو برگردونی، اما با‌زده این کار، می‌تونیم توی طبقه ۱۲ با هم همکاری کنیم.»
«ممم...»
قدیس شمشیر در حالی‌داد که ریشش رو می‌مالید،عجیبی غرق در فکر شد.
«واو.»
و با خودم فکر کردم.
«معرکه‌ست.»
این بهترین فرصت بود. شانسی بود که اصلاً انتظار نداشتم سر راهم قرار بگیره. اما... این‌انتظارش درست بود. دلیل اینکه قدیس شمشیر به من شک کرده بود، به‌خاطر مهارتش بود. از اونجایی که‌اربابان یک مهارت باعث شک اون شده بود، می‌شد از یک مهارت هم برای رفع اون استفاده کرد!
«من با‌ممم این موضوع‌ریونگ مشکلی ندارم.»
فوراً جواب دادم.
این کار به'یا نفع کسی بود که‌بزرگ اول اون رو می‌پذیرفت.
«...جنگجوی صلیبی. تو تنها کسی هستی‌بقیه که اینجا به هیچ‌کس آسیبی نرسونده.جدید باشه. منم حرفت رو باور می‌کنم.»
قدیس شمشیر کلمات‌درسته مرموزی به زبون آورد‌داد و اون رو پذیرفت.
جنگجوی صلیبی سر تکون داد.
«پس فرض رو بر این می‌ذارم که هر دوتون موافقید.ریونگ قدیس شمشیر. هر چی می‌خوای از کیم گونگ‌جا بپرس. من‌قهرمان شرافتم رو وسط می‌ذارم و عادلانه جواب‌هاش رو قضاوت می‌کنم.»
«ممم.»
قدیس شمشیر‌ممم به من‌ریونگ خیره شد.
چهره‌اش آماده بود، انگار برای این لحظه صبر کرده‌این بود. آیا به‌خاطر این بود که می‌خواست ثابت کنه‌زده من چقدر آدم بدی‌ام؟ چشم‌هاش پر از حس پیروزی بود.
-نه...
به هو-ریونگ‌سرش در کنارم‌داد به حرف اومد.
-نههه، بابابزرگ مارکوس. ای پیرمرد خرفت. واسه همینه که‌بقیه گفتم این‌قدر به مهارتت تکیه نکن. کسی که با‌هیچ‌کس مهارت‌ها زندگی می‌کنه، با همونا هم می‌میره! نههه، نه.
«لطفاً ساکت شو.»
متأسفانه، بابابزرگ مارکوس نمی‌تونست صدای‌پنج به هو-ریونگ رو بشنوه. این‌ریونگ حروم‌زاده شبحی، حروم‌زاده شبحیِ من بود.
«شکارچی کیم گونگ‌جا.»
«بله.»
«تو بیش از'حدس ۴۰۰۰ نفر رو‌همین کشتی. مگه نه.»