چپتر 85: فصل 85
0وقتی یوجین چشمانش را باز کرد، اولین کاری که‌خیلیا انجام داد بررسی لباس زیرش بود. نگران بود مبادا همان‌طور‌چهره‌ی که ملکیت هشدار داده بود، خودش را خیس کرده باشد.
خوشبختانه، لباس زیرش نرم و خشک بود. با این حال، یوجین نمی‌توانست‌نگفتم فقط با این واقعیت احساس آرامش کند. نگاه مر که در همان‌بودن نزدیکی ایستاده بود و به او نگاه می‌کرد، کمی غیرعادی به نظر می‌رسید.
یوجین در حالی که به شدت‌بهت تلاش می‌کرد آرامشش را حفظ کند،می‌ایستادم پرسید: «وقتی بیهوش بودم کار خجالت‌آوری کردم؟»
مر با طعنه گفت:برمیاد «خب، اینکه اون‌طوری غش‌باشن کردی یکم خجالت‌آور بود.»
یوجین با‌این‌طور حرص گفت:کسایی «غیر از اون.»
مر با پوزخندی شیطنت‌آمیز‌دهنت پرسید: «نگران بودی نکنه‌شدی تو شلوارت جیش کرده باشی؟»
قلب یوجین هری ریخت، با‌مگه ناامیدی سرش را تکان داد و‌نزدیکت گفت: «عمراً همچین کاری کرده باشم.»
مر آهی کشید:این‌طور «نشنیدی که می‌گن‌بودن حقیقت همیشه تلخه؟»
لحن یوجین حتی مستأصل‌تر شد: «خواهشاً‌شلوارشون این چرت‌وپرت‌ها رو تحویلم نده. چون همون‌طور‌فعلی که گفتم، عمراً همچین کاری کرده باشم!»
مر بالاخره دست از سر یوجین بیچاره برداشت:شدی «دیگه نگرانش نباش. حداقل شلوارت رو خیس نکردی،نزدیکت سر یوجین. هرچند یکم از دهنت کف اومد بیرون.»
«...پس فقط کف؟»
«یکم هم خون‌دماغ شدی. ولی به هر حال، مگه‌البته بهت نگفتم خودت رو خیس نکردی؟ سر یوجین، اگه‌هیریدوس تو شلوارت جیش کرده بودی، عمراً این‌قدر نزدیکت می‌ایستادم...»
«...از طرز حرف زدنت این‌طور‌بودن برمیاد که کسایی بودن که‌استاد شلوارشون رو خیس کرده باشن.»
«البته، خیلیا بودن. استاد برج سفید فعلی،خون‌دماغ ملکیت الحیاه هم خودش رو خیس کرد...اگه و همین‌طور استاد برج آبی، هیریدوس اوزلند.»
یوجین چهره‌ی عصا قورت‌داده‌ی استاد برج آبی را به یاد آورد. یعنی‌می‌ایستادم آن پیرمرد جادوگر با آن شخصیت زودرنجش، واقعاً با ورود به ویچ‌کرافت‌استاد خودش را خیس کرده بود؟ اصلاً دلش نمی‌خواست چنین صحنه‌ای را تصور کند...
یوجین در حالی که از جایش بلند می‌شد،باشن با لحنی آسوده‌خاطر گفت: «که این‌طور، پس یعنی واقعاً‌آبی خودم رو خیس نکردم. اگه این‌طوره، پس مشکلی نیست.»
چقدر زمان گذشته بود؟ در حالی که‌باشن با این سؤال در ذهن به دنبال‌الحیاه ساعتی می‌گشت، مر ناگهان به حرف آمد.
مر در پاسخ به سؤال‌اومد ناگفته‌ی او گفت: «سر یوجین‌مگه حدود دو ساعت بیهوش بود.»
یوجین با تعجب زمزمه‌ولی کرد: «پس یعنی یه‌خودت مدت طولانی بیهوش بودم.»
مر در حالی که چشمانش‌کسایی برق می‌زد و منتظر شنیدن برداشت‌استاد او بود، پرسید: «خب، چطور بود؟»
با این حال، توصیف واکنشش به‌شلوارشون تمام چیزهایی که تازه دیده و حس‌فعلی کرده بود، برای یوجین تقریباً غیرممکن بود.
یوجین بالاخره تصمیم گرفت با این کلمه شروع کند: «...سخت بود. و طاقت‌فرسا. حتی نمی‌دونم داشتم‌نزدیکت به چی نگاه می‌کردم... نه، فکر کنم بتونم مبهم و گنگ چیزی که دیدم رو درک کنم.الحیاه با این حال، برام سخته که اون رو به عنوان حقیقت یا حتی فقط یه نظریه بپذیرم.»
مر با‌خون‌دماغ تأیید اعلام کرد:مگه «معلومه که همین‌طوره.»
مر واقعاً از برداشت قلبی و صادقانه‌ی یوجین قدردانی می‌کرد. جادوگران‌استاد اعظم که غروری سرشار نسبت به مهارت‌ها و دانش خود داشتند،قورت‌داده‌ی به ندرت پس از تجربه‌ی محتویات ویچ‌کرافت، برداشت صادقانه‌شان را بیان می‌کردند.
مر با افتخار تأیید کرد: «دقیقاً به‌باشن همین دلیله که ویچ‌کرافت و کسی که‌الحیاه اون رو ساخته، یعنی بانو سیه‌نا، این‌قدر شگفت‌انگیزن.»
یوجین بدون‌نکردی انکار این واقعیت،اومد اعتراف کرد: «درسته.»
یا بهتر بود‌شدی بگوید، اصلاً نمی‌توانست‌بهت آن را انکار کند.
با وجود اینکه با تمام وجود باور داشت سیه‌نا بزرگ‌ترین جادوگر است، اما هنوز هم کنجکاو‌همین‌طور بود بداند چه چیزی او را تا این حد شگفت‌انگیز کرده که حتی سایر جادوگران هم‌ویچ‌کرافت مجبور بودند چنین جایگاه بالایی برایش قائل شوند. دست خودش نبود که چنین افکاری به سرش می‌زد.
یوجین — نه، هامل سیه‌نا را بی‌نهایت خوب می‌شناخت. نه به عنوان جادوگر اعظم، سیه‌نای خردمند، بلکه به‌اوزلند عنوان سیه‌نا مردین، کسی که زمانی هم‌رزمش بود. او خیلی خوب می‌دانست که سیه‌نا چقدر می‌توانست دست‌وپا چلفتی،صحنه‌ای بی‌ادب و بددهن باشد و همچنین چقدر در روی اعصاب دیگران راه رفتن به خاطر غرور بادکرده‌اش مهارت داشت.
«البته فکر کنم‌هرچند حق داره همچین‌بیرون غروری داشته باشه.»
یوجین سرش را‌شدی برگرداند تا دوباره‌بهت به ویچ‌کرافت نگاه کند.
راستش را بخواهید، اگر فقط به خودآموزی تکیه‌باشن می‌کرد، احساس می‌کرد حتی اگر تا آخر عمرش‌همین‌طور هم تقلا می‌کرد، نمی‌توانست ویچ‌کرافت را درک کند.
یوجین با خودش‌برمیاد زمزمه کرد: «...حرکات‌شلوارشون حلقه‌ها واقعاً مسحورکننده بود.»
با شنیدن زمزمه‌های‌هرچند یوجین، چشمان مر‌بیرون برقی زد: «اوه؟»
مر با نگاه به‌ولی یوجین که در افکارش‌خودت غرق شده بود، لبخندی زد.
مر به آرامی یوجین را تحلیل کرد: «در واقع. حتماً چشمان‌استاد تیزی داره که متوجه شده ویچ‌کرافت با تمام جادوهایی که تا الان‌یاد یاد گرفته قابل مقایسه نیست. به نظر می‌رسه درکش هم خیلی خوبه.»
یوجین در حالی که خون خشک‌شده‌ی ناشی‌باشن از خون‌دماغش را پاک می‌کرد، پرسید: «اون‌الحیاه حلقه، آخه اون دیگه چه کوفتی بود؟»
غافلگیرکننده‌ترین و غیرقابل‌درک‌ترین چیز در ویچ‌کرافت —خون‌دماغ یعنی همان حلقه — دقیقاً جوهره‌ی فرمول‌اگه جادویی بود که توسط ویچ‌کرافت آموزش داده می‌شد.
یوجین می‌دانست حلقه چیست. سیصد سال از زمانی که سیه‌نا فرمول جادوی حلقه‌ای را پایه‌گذاری کرد، می‌گذشت. در طول این چند‌باشن صد سال گذشته، جادوگران آروث زمان خود را صرف کاوش در قابلیت‌های حلقه، بهبود عملکردهای آن و توسعه‌ی نسخه‌های جدید کرده‌زودرنجش بودند. در عصر کنونی، نه‌تنها در آروث، بلکه بیشتر جادوگران در سراسر جهان تمرین جادو را از طریق حلقه‌ها آغاز کرده بودند.
به عبارت دیگر، حلقه‌ها به این دلیل محبوب شده بودند که درک و یادگیری آن‌ها آسان بود. حتی کتاب‌های مقدماتی جادو که یوجین‌یاد خوانده بود، همگی می‌توانستند حلقه‌ها را به روشی دقیق و در عین حال قابل‌فهم توصیف کنند. با وجود اینکه او در برج جادوی‌این‌طوره سرخ بیش از ده‌ها جلد از این کتاب‌ها را خوانده بود، توصیف حلقه‌ها در میان این همه متون جادویی اکثراً مشابه یکدیگر بود.
مر با لبخندی‌برمیاد شیطنت‌آمیز پرسید: «و‌شلوارشون دقیقاً چی دیدی؟»
به نظر می‌رسید که او واقعاً می‌خواست‌خون‌دماغ ارزیابی‌های بیشتری از یوجین بشنود، یا دقیق‌تر بگوییم،این‌قدر می‌خواست شگفتی او را از دستاوردهای سیه‌نا ببیند.
یوجین متوجه شد:شدی «پس سیه‌نا حتی تو‌نگفتم جوونیش هم همین‌طوری بوده.»
مر گفته بود که او بر اساس شخصیت دوران کودکی سیه‌نا‌استاد خلق شده است. سیه‌نایی که یوجین می‌شناخت هم از شنیدن برداشت‌های حیرت‌زده‌ی‌یاد دیگران لذت می‌برد تا به این روش غرور خودش را باد کند.
یوجین در حالی که سرِ دردناکش رو می‌مالید،البته گفت: «اون حلقه... همین‌طور تکثیر می‌شد. اما حلقه‌هایی‌آبی که من می‌شناسم... فقط تا حلقه نهم می‌رسن.»
حلقه نهم.
این روزها، هیچ جادوگری نبود که موفق شده باشد به حلقه نهم برسد. حتی استادان برج‌این‌طور که پیشگامان جادو به حساب می‌آمدند، به حلقه هشتم محدود بودند و حتی جادوگران سیاه هلموث‌اوزلند هم که با یک پادشاه شیاطین قرارداد شخصی بسته بودند، نمی‌توانستند از سد حلقه نهم عبور کنند.
حلقه نهم آخرین مرحله از فرمول جادوی حلقه‌ها بود. اگرچه یوجین این جمله‌سفید را در بسیاری از کتاب‌های جادویی که خوانده بود دیده بود، اما تنها سیه‌نای‌جادوگر خردمند توانسته بود پس از پایه‌گذاری فرمول جادوی حلقه‌ها، واقعاً به حلقه نهم برسد.
مر در حالی که دست‌هایش را محکم به کمر زده بود و به یوجین نگاه می‌کرد، با قاطعیت گفت: «ویچ‌کرافت آخرین گریمواریه که‌آورد بانو سیه‌نا خلق کرده. وقتی بانو سیه‌نا برای اولین بار فرمول جادوی حلقه‌ها رو به وجود آورد، خودش تو حلقه نهم بود. با‌مشکلی این حال، بانو سیه‌نا همچنان به تحقیق و تمرین جادوش ادامه داد. و همین‌طوری... از محدودیت‌هایی که برای خودش تعیین کرده بود، فراتر رفت.»
یوجین حدس زد: «اگه بعد‌اومد از حلقه نهمه، پس یعنی‌مگه حلقه دهمی هم وجود داره؟»
مر با‌خون‌دماغ گستاخی پرسید:ولی «احمقی، سر یوجین؟»
او فقط بر اساس یک حساب‌وکتاب ساده حدسی زده بود، اما حالا مجبور بود بشنود که کسی‌آبی او را احمق خطاب می‌کند. یوجین قیافه‌ای رنجیده به خود گرفت و در سکوت از او خواست که‌نمی‌خواست مراقب حرف زدنش باشد، اما حالت چهره‌ی مر از نگاه ترحم‌آمیزی که به او می‌انداخت، هیچ تغییری نکرد.
مر با شک و تردید پرسید: «سر یوجین، شما هم‌استاد باید محتویات ویچ‌کرافت رو با چشمای خودتون دیده باشید. که‌عصا قبل از رسیدنِ نمایش به ده حلقه غش نکردید، مگه نه؟»
یوجین اعتراف کرد: «من دیدم بعدش چی شد. از لحظه‌ای که اون ده حلقه از هم‌نزدیکت جدا شدن... ماناشون شروع به در هم تنیده شدن کرد و یک حلقه عظیم واحد رو تشکیل‌الحیاه داد. بعد، داخل اون حلقه، حلقه‌های بی‌شماری در حال تکثیر، تقسیم و در هم تنیده شدن بودن...»
مر که انگار منتظر همین بود، انگشتش را مثل استادی که می‌خواهد توجه همه را جلب کند بالا برد و گفت: «همون‌البته جا حقیقت اصلی ویچ‌کرافت بود. بهش می‌گن حفره جاودان. هدف نهایی فرمول جادوی حلقه‌ها که فقط بانو سیه‌نا تونسته بهش برسه. از‌ورود زمانی که ویچ‌کرافت منتشر شد، جادوگرهای بی‌شماری سعی کردن حفره جاودان رو بازسازی کنن، اما هیچ‌کدوم نتونستن از سد حلقه نهم عبور کنن.»
«...» یوجین‌زدنت با حوصله‌برمیاد گوش داد.
«بدون اینکه حتی یک قطره از مانات رو هدر بدی، باید تمام مانات رو درون یک سری عظیم از حلقه‌ها‌عصا نگه داری، بعد اونا رو از هم جدا کنی و دوباره با هم ترکیب کنی تا یک حلقه جدید بسازی. می‌شه‌لحنی گفت این کار، کارآمدترین و تقویت‌کننده‌ترین مدل یک حلقه رو شکل می‌ده. و به اندازه یک حلقه معمولی هم پیچیده نیست.»
«داری می‌گی‌نکردی پیچیده نیست؟دهنت یه همچین چیزی؟»
«با اینکه ساختن حفره جاودان سخته، اما‌نگفتم اجرای جادو از طریق اون در واقع خیلی‌زدنت ساده و آسونه. قبلاً اینو بهت نگفته بودم؟»
یک سیستمِ بهینه‌سازی‌شده‌ی کاربرد مانا برای حلقه‌ها که قدرت جادوییِ ایجادشده توسط یک حلقه را تقویت می‌کرد، هر تکنیکی را ساده‌عصا می‌ساخت، کارایی آن را افزایش می‌داد و همچنین نیاز به ورد خواندن را از بین می‌برد. سیستمی که اجازه می‌داد با‌لحنی یک بار اجرا، یک طلسم چندین بار پیاده‌سازی شود و طلسم‌ها در ضمیر ناخودآگاه حک شوند تا برای استفاده‌های بعدی ذخیره بمانند.
مر در حالی که مثالی می‌آورد، به یوجین اطمینان داد: «اگه بتونی یک حفره جاودان بسازی، می‌تونی تمام این کارها رو به‌یاد طبیعی بودنِ نفس کشیدن انجام بدی. یک گلوله آتشین که از طریق حفره جاودان اجرا بشه، از طلسم آتش جهنم که تو حلقه‌این‌طوره نهم اجرا می‌شه قوی‌تره. در عین حال، به مصرف وحشتناک مانای آتش جهنم نیازی نداره و تکنیک اجراش هم پیچیده‌تر از قبل نمی‌شه.»
یوجین با کنجکاوی پرسید: «اگه بتونم‌بیرون یک حفره جاودان بسازم، می‌تونم حتی طلسم‌های‌خودت حلقه نهم رو بدون ورد اجرا کنم؟»
«البته که می‌تونی، اما هیچ نیازی بهش نخواهی داشت. وقتی می‌تونی قدرت طلسم آتش جهنم رو فقط با یک گلوله آتشین بازتولید کنی، اصلاً چه نیازی داری که‌الحیاه از آتش جهنم استفاده کنی؟ خیلی راحت‌تره که فقط به پرتاب گلوله‌های آتشین ادامه بدی. آه، البته، اگه به قدرت بیشتری از اون نیاز داشته باشی، شاید بهتر‌آسوده‌خاطر باشه آتش جهنم رو اجرا کنی، اما تا زمانی که بانو سیه‌نا حفره جاودان رو خلق کرد... حتی یک بار هم احساس نیاز به استفاده از آتش جهنم نکرد.»
در آن زمان، او دیگر در تلاش برای فتح قلعه‌های پادشاهان شیاطین نبود و با پادشاهان‌همین‌طور شیاطین و سایر شیاطینِ بلندپایه از قوم شیاطین هم مبارزه نمی‌کرد. پس از «سوگند»، جهان در‌ویچ‌کرافت صلح به سر می‌برد؛ بنابراین سیه‌نا دیگر مانند زمانی که در هلموث پرسه می‌زدند، زندگی پرماجرایی نداشت.
مر در حالی که انگشت بالا برده‌اش را به چپ و راست تکان می‌داد، پرسید: «تا الان دیگه باید متوجه شده باشی،یاد نه؟ اینکه بانو سیه‌نا توسط جادوگران سیاه ترور بشه، اصلاً امکان نداره همچین اتفاقی بیفته. با خلق حفره جاودان، می‌شه گفت بانو‌نکردم سیه‌نا شکست‌ناپذیر شده بود. با اینکه خودش شخصاً این رو تأیید نکرد، اما احتمالاً می‌تونست به تنهایی یک پادشاه شیاطین رو بکشه.»
یوجین که نمی‌توانست‌هرچند این حرف‌ها را‌بیرون انکار کند، گفت: «شاید.»
سیه‌نایی که همراه با او در سراسر هلموث پرسه زده بود، از‌می‌ایستادم همان زمان هم جادوگری فوق‌العاده قدرتمند بود، اما به نظر می‌رسید پس‌استاد از پایان جنگ با پادشاهان شیاطین، حتی از قبل هم قوی‌تر شده است.
درک سطحیِ یوجین نمی‌توانست عظمت ویچ‌کرافت را به طور کامل هضم کند.برج با این حال، او می‌فهمید که سیه‌نای خالق ویچ‌کرافت، بسیار قوی‌تر از آن‌یعنی سیه‌نایی است که یوجین از روزهای حضور در میدان نبرد به یاد داشت.
«سیه‌نا فقط‌این‌طور وقتش رو‌کسایی بیهوده تلف نمی‌کرده.»
بقیه هم احتمالاً همین‌دهنت مسیر را طی کرده‌شدی بودند، به جز یک نفر.