چپتر 93: بدون عنوان
0ناهار دیروقتشان را در‌روی یکی از ایستگاه‌های شناور، در‌دیگر رستورانی با منظره‌ای فوق‌العاده خوردند.
با اینکه غذا واقعاً خوب بود، اما حجم کم و ناامیدکنندهٔ گوشت باعث شد یوجین کمی احساس نارضایتی کند. وعده‌های غذایی‌اش در برج‌گارگیث جادوی سرخ حسابی می‌چسبید، چون در چند ماه گذشته آن‌ها به درخواست‌های او برای تکه‌های بزرگ گوشت عادت کرده بودند؛ اما رستورانی مثل‌گوشت‌ها اینجا که فقط به کلاس و فضای دنجش می‌نازید، عمراً آن تکه‌های بزرگ گوشت کبابی را که یوجین واقعاً هوس کرده بود، سرو نمی‌کرد.
سیئل پرسید: «حالا که دیگه‌دوست قد کشیدی و بزرگ شدی،بدغذا واقعاً لازمه این‌قدر وحشیانه غذا بخوری؟»
یوجین جواب‌تلنبار داد: «شاید هنوز‌دیگر دارم رشد می‌کنم.»
«اگه با این‌طوری غذا خوردن شبیه‌تلنبار گارگیث بشی چی؟ واقعاً حالم به‌خلوت هم می‌خوره اگه اون‌قدر گنده بشی.»
«خودمم حالم به‌پرسید هم می‌خوره. اصلاً‌کشیدی کی همچین چیزی می‌خواد؟»
یوجین با قیافه‌ای درهم‌رفته، لب‌هایش را با دستمال پاک کرد. از آنجا‌معلومه که به خاطر قوانین تزئین غذای رستوران، گوشت‌ها فقط در پرس‌های کوچک سرو‌بدغذایی می‌شدند، کوه کوچکی از بشقاب‌های خالی سمت یوجین روی میز تلنبار شده بود.
اما در طرف دیگر، فضای جلوی سیئل کاملاً خلوت بود. یوجین با‌داده دیدن اینکه او فقط سبزیجات سفارش داده و تازه از بین آن‌ها‌معلومه هم فلفل‌دلمه‌ای و هویج‌هایی را که دوست نداشت جدا کرده، نوچی کرد.
یوجین سرزنشش کرد:سمت «اگه این‌قدر بدغذا باشی،شده معلومه که رشد نمی‌کنی.»
سیئل مخالفت کرد: «در مورد‌دیگه تو نمی‌شه مطمئن بود، ولی من‌بخوری همین الانش هم کاملاً رشد کردم.»
یوجین نصیحتش کرد: «اگه دست از‌نداشت این بدغذایی برداری، فکر کنم بتونی‌معلومه یه کم دیگه هم قد بکشی.»
سیئل در حالی که از‌دیگر جایش بلند می‌شد گفت: «اگه‌سبزیجات خیلی دراز بشم دیگه جذاب نیستم.»
یوجین نگاهی به ساعدهای ظریف سیئل انداخت و با نارضایتی سر تکان داد:دیدن «هرچند تمرین دادن مانا همیشه خوبه، ولی تمرینات فیزیکی هم به همون اندازه‌بدغذا مهمن. اگه وسط مبارزه مانات تموم بشه، مجبوری فقط به بدنت تکیه کنی تا...»
سیئل حرفش را قطع کرد: «شاید به خاطر‌لازمه اینه که یه مدت با گارگیث می‌گشتی، ولی‌دارم حتی طرز حرف زدنت هم داره شبیه اون می‌شه.»
یوجین با‌بین تحکم گفت: «حرفت‌دوست رو پس بگیر.»
وقتی یوجین این‌طور انزجار غریزی‌اش‌دیگر را نشان داد، سیئل زبانش‌سبزیجات را بیرون آورد و خندید.
سیئل بحث را عوض کرد: «راستی یه چیزی از‌دیگر پدر شنیدم. واقعاً سیصد میلیون سال دادی تا فقط‌بین به عنوان یه لطف برای گارگیث بیضهٔ غول بخری؟»
یوجین با‌سیئل حالت تدافعی پرسید:دیگه «خب که چی؟»
سیئل با ترکیبی از کنجکاوی و چندش پرسید: «واقعاً باهاش نشستی و اونا رو خوردی؟مورد من از هازارد دربارش پرسیدم؛ ظاهراً فقط مال غول‌ها نیست، بلکه بیضهٔ همهٔ هیولاها اثر‌بکشی تقویتی روی بدن داره. ولی هرچقدر هم که مقوی باشه، چطور تونستی همچین چیزی رو بخوری؟»
یوجین اصرار‌تلنبار کرد: «من‌طرف لب بهشون نزدم.»
«واقعاً؟ پس‌خالی سر گرهارد‌روی خوشحال می‌شه.»
«چرا پدرم باید خوشحال بشه؟»
«چون شاکی بود که‌هویج‌هایی همچین چیز خوبی رو‌نوچی تنهایی برای خودت نگه داشتی.»
یوجین در دلش‌شده نالید: پدر، تو‌جلوی رو خدا بی‌خیال.
خوشبختانه سیئل بحث را عوض کرد:تلنبار «الان بیشتر از سه ماهه که‌خلوت رسیدی آروث. تو این مدت چیکار می‌کردی؟»
یوجین خیلی ساده‌پرسید جواب داد: «کتاب‌کشیدی می‌خوندم، جادو یاد می‌گرفتم.»
سیئل با بی‌اعتنایی گفت: «به‌دوست جز این کارای تکراری و بدیهی.باشی هیچ تجربهٔ جدید و هیجان‌انگیزی نداشتی؟»
یوجین جواب داد: «یاد‌طرف گرفتن جادو خودش یه‌خلوت تجربهٔ جدید و هیجان‌انگیزه.»
او پرسید: «آکرون چطور؟»
با وجود اینکه او برای خریدن هدیهٔ آنسیلا به اینجا آمده بود، اما بعد از غذا خوردن، سیئل تصمیم‌اگه گرفت به جای رفتن به خیابان‌ها برای خرید، کمی در حومهٔ ایستگاه شناور قدم بزند. سیئل در حالی که‌پاک این سؤال را می‌پرسید، به دریاچه‌ای که در دوردست دیده می‌شد و همچنین به آبرام، کاخ سلطنتی، اشاره کرد.
او ادامه داد: «به‌هرحال، به هر کسی اجازه نمی‌دن‌سرزنشش وارد همچین جایی بشه. می‌دونی پدر و سر گرهارد چقدر‌همین خوشحال شدن وقتی شنیدن مجوز ورود به آکرون رو گرفتی؟»
یوجین پرسید: «بانو آنسیلا چطور؟»
«مادرم هم در ظاهر جوری‌میز رفتار می‌کرد که انگار خوشحاله؛جلوی ولی از درون، احساسات پیچیده‌تری داشت.»
«احساسات پیچیده دیگه‌پرسید برای چی؟ به‌هرحال که‌شدی من نمی‌تونم پاتریارک بشم.»
سیئل با پوزخندی به سمت یوجین چرخید: «دقیقاً نکته‌سرزنشش همین‌جاست. شاید نتونی پاتریارک بشی، ولی بیشتر از هر‌ولی کدوم از ما خواهر و برادرا برای پاتریارک شدن مناسبی.»
یوجین با پررویی جواب‌طرف داد: «فقط به خاطر‌خلوت اینه که من خیلی بااستعدادم.»
سیئل پیشنهاد داد: «بیش از حد بااستعداد‌شده بودن هم خودش یه ضعفه. بهتر نیست یه‌سفارش جایی یه نقطه ضعفی از خودت نشون بدی؟»
یوجین با لبخندی شبیه به لبخند سیئل گفت: «چون‌این‌قدر درک حرفات برام سخته، رُک و پوست‌کنده می‌پرسم؛ سیئل، این‌همه‌اگه راه رو کوبیدی اومدی اینجا که فقط بهم هشدار بدی؟»
این لبخند باعث شد نگاه سیئل کمی متزلزل شود.سرزنشش در طول چهار سالی که با هم زندگی کرده‌ولی بودند، او بارها لبخند زدن یوجین را دیده بود.
اما حالا، نگاهش با تمام آن دفعات فرق داشت. یوجین طوری مستقیم به او خیره شده بود که‌نداشت انگار می‌توانست درونش را بخواند. چشمانش باعث شد سیئل به یاد اولین دیدارشان در چهار سال پیش بیفتد؛این همان زمانی که چالش یک دوئل را پذیرفته بود. یوجین دقیقاً با همین نگاه به سیان خیره شده بود.
سیئل با بی‌خیالی شانه‌ای بالا انداخت و سرش را تکان داد: «هشدار؟ عمراً. فقط... منم به‌خاطر‌داده اتفاقات اخیر یکم احساس ناآرومی می‌کنم. سیان همیشه می‌خواست پاتریارک بشه. پس این وضعیت برای برادرم خیلی‌مطمئن خوب تموم شده. به‌خاطر کارای تو، اوارد و بانو تانیس مجبور شدن عمارت اصلی رو ترک کنن.»
یوجین با طعنه‌پرسید گفت: «اگه این‌طوره، پس‌شدی باید ازم تشکر کنن.»
سیئل اعتراف کرد: «مادرم باید ازت‌نداشت ممنون باشه. اما برادرم... می‌ترسم که فقط‌نمی‌کنی از این قضیه کینه به دل بگیره.»
یوجین گفت: «به‌خاطر همینه که خیلی‌جلوی از سیان خوشم میاد. عزت‌نفس بالاش در‌تازه واقع من رو یاد یه نفر می‌ندازه.»
سیئل با کنجکاوی پرسید: «کی؟»
یوجین در حالی که از کنار سیئل رد می‌شد، زیر لب گفت: «فقط یه یارویی که عزت‌نفسش در‌می‌کنم مقایسه با توانایی‌های واقعیش بیش از حد باد کرده بود. می‌دونم داری به چی فکر می‌کنی. با اینکه‌لب‌هایش همیشه به برادرت غر می‌زنی، ولی واقعاً دوستش داری و با اینکه از بانو آنسیلا دلخوری، بازم نگرانشی.»
«...» سیئل ساکت ماند.
یوجین به او اطمینان داد: «من هیچ قصدی برای پاتریارک شدن‌سفارش ندارم. نمی‌خوام پاتریارک بشم؛ حتی اگه کسی هم بهم بگه، این کار‌باشی رو نمی‌کنم. تا آخر عمرم هم هیچ قدمی برای پاتریارک شدن برنمی‌دارم.»
سیئل اعتراض کرد:سمت «این‌قدر راحت یه‌تلنبار همچین حرفی رو نزن.»
یوجین رو به سیئل کرد و پرسید: «پس‌لازمه تو چی فکر می‌کنی؟ اگه یه روز نظرم عوض‌رشد بشه و بگم می‌خوام پاتریارک بشم، تو چیکار می‌کنی؟»
سیئل با تردید‌فلفل‌دلمه‌ای اعتراف کرد: «...سیان‌نداشت احتمالاً قبولش می‌کنه.»
یوجین پرسید: «و تو؟»
سیئل از جواب دادن طفره رفت: «پدرم... اونم تو رو می‌پذیره. عمو گیون و‌سبزیجات بقیه اعضای خانواده اصلی هم همین کار رو می‌کنن. اگه بگی که برای این‌معلومه کار مصممی، چاره‌ای جز قبول کردنت ندارن. چون فاصله بین تو و سیان خیلی زیاده.»
یوجین تکرار کرد:پرسید «از تو پرسیدم،کشیدی تو چیکار می‌کنی؟»
سیئل در حالی که لب‌هایش را جمع کرده بود،سرزنشش زمزمه کرد: «...منم قبولش می‌کنم. ...هرچند واقعاً باهاش راحت‌ولی نخواهم بود. چون مادرم مطلقاً هرگز تو رو نمی‌پذیره.»
یوجین در حالی که به نرده‌ها تکیه می‌داد، خندید: «دیدی؟ اگه‌سفارش بگم که پاتریارک بعدی می‌شم، بالاخره یه نفر ناراحت می‌شه. این اجتناب‌ناپذیره.باشی چون مهم نیست چقدر بااستعداد باشم، من وارث خط خونی مستقیم نیستم.»
«...این یعنی‌خالی داری به‌خاطر مادر‌میز من بی‌خیالش می‌شی؟»
«دلایل مختلفی وجود داره که بی‌خیالش شدم. حتی اگه شما دوقلوها و شوالیه‌هایی که‌شاید به خانواده اصلی خدمت می‌کنن من رو به‌عنوان پاتریارک بعدی بپذیرن، شورای شیوخ من‌گنده رو قبول نمی‌کنه. مگه این اولین و سخت‌ترین چالشی نیست که باهاش روبه‌رو می‌شم؟»
سیئل نتوانست حرفی‌فلفل‌دلمه‌ای برای رد کردن ادعای‌جدا او پیدا کند: «...»
یوجین ادامه داد: «همین به‌تنهایی به‌اندازه کافی رو اعصابه،دیدن اما من واقعاً نمی‌خوام پاتریارک بشم. اصلاً چرا باید بخوام؟جدا پاتریارک بعدی خط خونی مستقیم لاین‌هارت شدن، کجاش این‌قدر فوق‌العاده‌ست؟»
«...مگه مزایای فوق‌العاده‌ی زیادی نداره؟»
«حتی اگه پاتریارک نشم هم این‌کشیدی اطمینان رو دارم که هر جا‌جواب برم، همیشه بهترین رفتار رو باهام می‌کنن.»
«تو واقعاً‌بین یه عوضیِ‌هویج‌هایی رو اعصابی.»
یوجین با پوزخندی انگشتش را جلوی سیئل بالا آورد: «اما مگه حرف دروغی زدم؟ بیا فقط به حقایق نگاه کنیم. اولاً، من از‌باشی یه شاخه فرعی‌ام. اما تو سیزده سالگی، اولین نفر تو تاریخ خاندان لاین‌هارت بودم که اعضای خانواده اصلی رو تو مراسم تداوم خط‌می‌شد خونی شکست دادم. علاوه‌بر این، پاداش بی‌سابقه‌ی فرزندخواندگی تو خانواده اصلی رو دریافت کردم و حتی مالکیت شمشیر طوفان وینید هم بهم داده شد.»
«تو اون سن، تونستم مانام رو تو همون تلاش اول بیدار کنم و فرمول شعله سفید رو هم به ارث بردم. و حالا؟ پیشرفت من تو‌بدغذا فرمول شعله سفید از سیان که چند سال قبل از من تمرین این فرمول رو شروع کرده بود، بالاتره. با اینکه تو تاریخ خاندان لاین‌هارت آدمایی‌خیلی بودن که قبل از رسیدن به سن قانونی تونستن به ستاره سوم برسن، اما هیچ‌کدومشون نتونستن مثل من وقتی فقط هفده سالشون بود به ستاره سوم برسن.»
سیئل به او‌پرسید هشدار داد: «واقعاً‌کشیدی داری رو اعصابم می‌ری.»
«این همه‌چیز نیست. بعد از فقط یه ماه خودآموزی جادو، تونستم اولین طلسمم رو‌مخالفت اجرا کنم و حالا که سه ماه گذشته، اجازه ورود به کتابخانه سلطنتی، آکرون‌کنم رو گرفتم. وقتی این‌قدر بااستعدادم، واقعاً نیازی هست که چشمم دنبال جایگاه پاتریارک باشه؟»
«باشه. تو بردی.شده تو واقعاً خیلی‌جلوی بااستعدادی، عوضیِ رو اعصاب.»
سیئل که تک‌تک این نکات را یکی‌یکی گوش داده بود، نتوانست جلوی خودش را بگیرد‌سفارش و با خود فکر کرد که یوجین واقعاً یک هیولاست. در حالی که به نگاه‌مخالفت یوجین که با زیرکی پوزخند می‌زد خیره شده بود، از روی کلافگی سرش را تکان داد.