چپتر 24: بدهی خونین (۱)
0زمانی، «لانه قاتلان»هان فرقه‌ای از جناح حق‌چیزی در دنیای رزمی بود.
قبل از اینکه به این جمله بخندید، باید به کلمه «زمانی» فکر‌این‌گونه کنید. بر اساس استانداردهای چین قرون وسطی، وقتی از کلمه «زمانی» استفاده‌نسل‌های می‌شود، اغلب به گذشته‌ای واقعاً و به طرز باورنکردنی دور اشاره دارد.
در دورانی سپری‌شده،اما واژه «قاتل» مترادف‌مینگ با «قهرمان» بود.
دوران سختی بود، در طول دوره ایالت‌های جنگ‌طلب، زمانی که استاد کنفوسیوس‌مورد و استاد منسیوس می‌گفتند: «چطور است از این به بعد پرهیزکارانه زندگی کنیم؟»ممکن و هان فی در جواب می‌گفت: «درباره چه چیزی حرف می‌زنی، کنفوسیوس عزیزم؟»
در مورد قاتلان آن‌جواب عصر، سیما چیان این‌گونه‌حرف اظهار نظر کرده است:
هدفشان روشن و اراده‌شان استوار بود؛ چگونه‌عزیزم ممکن است انتقال نامشان به نسل‌های آینده‌نظر احمقانه باشد؟ (یادداشت‌های تاریخ‌نگار بزرگ: زندگی‌نامه قاتلان)
به عبارت دیگر، از دورانی که مردانی با قلب‌های وحشی به قلب حکومت ضربه می‌زدند و‌قوانین قاتل نامیده می‌شدند، تا زمان سلسله یوان که حکومت حتی یک دولت چینی هان هم نبود،مسیر این افراد دوران باشکوه خود را داشتند و به عنوان یک فرقه صالح با آن‌ها رفتار می‌شد.
اما حالا، پس از تأسیس سلسله مینگ، در این عصر که تمام فرقه‌های صالح دشت‌های مرکزی‌این‌گونه به دربار امپراتوری احترام می‌گذاشتند و تسلیم قوانین دولت شده بودند، این فرقه که تنها راه‌های خنجر‌تاریخ‌نگار زدن به قدرتمندان را تحقیق کرده بود، برای ماندن در جناح حق با مشکل مواجه شده بود.
حوالی زمانی که اتحاد نامتعارف مسیر تاریک تأسیس شد و حول محور خاندان پنگ‌چیان هبی سازماندهی مجدد یافت، «لانه قاتلان اصیل» که مدت‌ها در جبهه حق بود، سرانجام‌آینده تغییر موضع خود را اعلام کرد و دست به یک تغییر جناح معجزه‌آسا زد.
برای اینکه شبانه و مخفیانه،حرف اما شرافتمندانه به مردم خنجر‌سیما بزنند، محدودیت‌های زیادی وجود داشت.
اما آن‌ها به این درک رسیدند که در‌فرقه‌های کمال تعجب، اگر مخفیانه و حقیرانه به کسی‌قوانین خنجر بزنند، از تمام محدودیت‌ها آزاد خواهند بود.
حالا، لانه قاتلان‌کنیم نام «اصیل» را‌می‌گفت کنار گذاشته بود.
دیگر نیازی به حفظ نمادگرایی‌می‌گفت گروهی که برای اجرای عدالت‌عزیزم به دنبال کینه‌توزی بود، وجود نداشت.
و به این ترتیب،چیزی پس از گذشت حدود‌مورد دویست سال، در زمان حال.
بخشی از لانه قاتلان که تمام محدودیت‌ها و غل و زنجیرهای دنیوی را کنار گذاشته‌تسلیم و به دوستان شبانه خوبی برای قدرتمندان و حکومت تبدیل شده بودند، ناگهان از خود‌اتحاد پرسیدند: «چه می‌شود اگر غل و زنجیری به نام اتحاد اژدهای شمالی را هم کنار بگذاریم؟»
«ولیعهد با فرقه‌کنیم نیلوفر سفید دست‌می‌گفت به یکی کرده؟»
«خاندان پنگ می‌خواد‌هان با فرقه نیلوفر‌درباره سفید وارد جنگ بشه؟»
درست زمانی که فکر می‌کردند‌حرف حالا شاید زمان مناسبی برای‌سیما گرفتن یک موضع بلندمدت دیگر باشد.
لانه قاتلان، شعبه پکن.
«ارباب جوان،زندگی حالا باید‌هان چی‌کار کنیم؟»
«اگه موفق بشیم، ما هم می‌تونیم حمایت‌چیزی دربار امپراتوری رو پشت سرمون داشته باشیم. نگران‌این‌گونه نباش. من مسئولیت همه‌چیز رو به عهده می‌گیرم!»
همه‌چیز از آنجا شروع شد که یک قاتل نسبتاً خام‌سیما که به یک «دستاورد» نیاز داشت، کار پنج نفر از رزمی‌کاران‌ممکن خاندان پنگ را که متوجه حضور او شده بودند، تمام کرد.
او با خود فکر می‌کرد که اگر موفق‌فرقه‌های شود، می‌تواند جایگاه گذشته دورشان را پس بگیرد‌قوانین و به عنوان یک فرقه صالح و شرافتمند بازگردد.
اگر به چنین شاهکاری دست‌جواب می‌یافت، نام او در صف بعدی‌عزیزم برای رهبری لانه قاتلان قرار می‌گرفت.
این‌طور فکر می‌کرد.
اما او در نظر نگرفته‌حرف بود که کشتن یک رزمی‌کار‌سیما از خاندان پنگ چه معنایی دارد.
او به این فکر نکرده بود که‌تمام در تاریخ دنیای رزمی، وقتی کسی مستقیماً‌می‌گذاشتند خاندان پنگ را تحریک می‌کرد، چه اتفاقی می‌افتاد.
بعد از ترک آکادمی، در‌می‌گفت مکان‌های مختلف پکن قدم زدم تا‌مورد اینکه خورشید شروع به غروب کرد.
این کار برای این بود که افکارم‌عزیزم را مرتب کنم و در عین حال،نظر مکان مناسبی برای عملیات طعمه شدن پیدا کنم.
با این کار،اما یک چیز را‌مینگ به طور قطع فهمیدم.
در پکن هیچ‌کنیم کوچه‌ای وجود ندارد که‌درباره گدایی در آن نباشد.
«مطمئنم اون‌کنیم یارو رو‌جواب قبلاً هم دیدم.»
حتی در این دوران‌چیزی هم پکن یکی از‌مورد پرجمعیت‌ترین شهرهای جهان بود.
نمی‌توانستم عدد دقیقی را تخمین‌تأسیس بزنم، اما حداقل بیش از‌مرکزی چهارصد هزار نفر جمعیت داشت.
برای مقایسه، یادم می‌آید که‌جواب جمعیت هانیانگ در این زمان‌می‌زنی حدود پنجاه هزار نفر بود.
چقدر احتمال دارد در مناطق مختلف‌درباره چنین شهر بزرگی، یک گدا را بیشتر‌سیما از دو بار ببینی؟ جواب صفر است.
پیش‌زمینه من در‌درباره ادبیات بود، بنابراین نمی‌توانستم‌عزیزم چنین محاسباتی انجام دهم.
همان‌طور که بارها گفته‌ام، اگر خدا ذره‌ای‌تمام عقل داشت، نباید یک دانشجوی ادبیات را‌می‌گذاشتند به یک دنیای فانتزی قرون وسطایی می‌فرستاد...
بگذریم.
«منظورم اینه که اصلاً ممکنه‌می‌گفت من تنها باشم و به عنوان‌مورد یه طعمه اشتهاآور به نظر برسم؟»
با وجود اینکه فرقه گدایان این‌قدر‌می‌زنی با دقت مراقبم بودند و همه‌جا‌این‌گونه دنبالم می‌کردند، قرار بود چه کار کنم؟
در این وضعیت، آیا لانه قاتلان آن‌قدر دیوانه بود‌دشت‌های که سعی کند مرا بکشد؟ فرقه گدایان مسلماً به‌بودند محض دیدن چنین چیزی، مستقیم به سمت پدربزرگم می‌دویدند.
این فرصتی بود تا در‌جواب میان جناح‌های مسیر تاریک در‌می‌زنی منطقه هبی درگیری داخلی ایجاد کنند.
آن حقه‌بازها آشوبگرانی بودند که حتی‌درباره وقتی هیچ خبری نبود هم سعی می‌کردند‌سیما بین جناح‌های مسیر تاریک دردسر درست کنند.
«ببخشید، اصلاً گوش می‌دی؟»
از راه رفتن ایستادم‌حالا و رو به نقطه‌ای‌فرقه‌های تصادفی در کوچه حرف زدم.
سعی داشتم با استاد مرموز فرقه جهان زیرین‌چیزی صحبت کنم که احتمالاً در جایی که نمی‌توانستم حس‌اظهار کنم پنهان شده بود و از من محافظت می‌کرد.
فرقه جهان زیرین ممکن بود جزئیات گفتگوی ما در داخل‌عزیزم آکادمی را نداند، اما حداقل باید می‌دانستند که «عملیات طعمه‌روشن شدن» من به فضایی دور از چشم‌های خارجی نیاز دارد.
کار به جایی رسیده بود که‌می‌زنی کم‌کم شک می‌کردم آیا اصلاً اسکورت فرقه‌اظهار جهان زیرین دنبال من هست یا نه.
خب پس، اگر لانه قاتلان‌تأسیس بیاید و بگوید «سلام؟»، واقعاً چاره‌ای‌دربار جز این ندارم که درجا بمیرم.
در حالی که با این افکار قدم‌درباره می‌زدم، گروهی از گدایان فرقه گدایان را‌سیما دیدم که از دور به سمتم می‌دویدند.
«این دیگه چیه؟»
انتظار داشتم به من نزدیک شوند، اما گداها‌مورد دور هم جمع شدند، نگاهی به من انداختند‌هدفشان و بعد شروع کردند به پچ‌پچ کردن با یکدیگر.
علاوه بر آن، می‌گفتند که سه سال پیش،فرقه‌های در سن هفت سالگی، یک فرقه مسیر تاریک‌قوانین را تنها با یک ضربه تیغه نابود کرده است.
او قطعاً استعدادی بود که‌جواب رهبر خاندان پنگ با چنگ‌می‌زنی و دندان پرورش داده بود.
و هر کلمه‌ای که به زبان می‌آورد، هر‌حرف روند فکری‌اش، نقشه‌ای بود که برای کسی به‌اظهار سن و سال او غیرقابل تصور به نظر می‌رسید.
او پسری بود که‌چیزی هر استادی از هر‌مورد جناحی آرزوی داشتنش را می‌کرد.
با این فکر،اما آستین ویجی چونیونگ‌مینگ به آرامی تکان خورد.
جرینگ، زیورآلات پر زرق و برق‌می‌گفت روی مچ دستش به هم ساییده‌مورد شدند و صدای واضحی ایجاد کردند.
او هرگز در به‌جواب دست آوردن چیزی که‌حرف می‌خواست شکست نخورده بود.
حالا شروع می‌شود.
باید اسمش را حس‌هان ششم بگذارم؟ دلم نمی‌خواهد به‌حرف آن بگویم شهود یک رزمی‌کار.
هنوز آن‌قدر یاد‌هان نگرفته‌ام که خودم‌درباره را یک رزمی‌کار بنامم.
اما به‌می‌گفت وضوح آن‌چیزی را حس می‌کنم.
نبودن آدم‌ها در اطرافم، خیابانی که به‌تمام شکلی غیرطبیعی ساکت است، و خانه‌های تاریک‌می‌گذاشتند با وجود اینکه هنوز خیلی دیر نشده.
حومه پکن،زندگی دروازه صلح درخشان‌جواب از منطقه شونچون.
در این خیابان، خیابان‌جواب اصلی دروازه غربی، که‌حرف برایم خیلی آشنا شده بود.
اینکه درست در همان جایی که‌می‌زنی هوایونگ دزدیده شده بود چنین حسی‌این‌گونه داشتم، کاملاً مسخره به نظر می‌رسید.
تاپ، قلبم کوبید.
استاد ناشناس‌زندگی از فرقه‌هان جهان زیرین.
انبار شرقی، که ممکن‌جواب بود از من برای پهن‌می‌زنی کردن یک تله استفاده کند.
انبار غربی و لانه‌چیزی قاتلان، که می‌توانستند از‌مورد جایی مرا هدف بگیرند.
همه چیز‌می‌شد در حد حدس‌تأسیس و گمان بود.
دیگر نمی‌دانستم چند گروه در این‌می‌گفت ماجرا درگیرند، یا به چه کسی‌مورد و تا چه حد می‌توانم اعتماد کنم.
علمای کنفسیوس،کنیم فرقه جهان‌جواب زیرین، انبار شرقی.
هر سه‌تایشان.
اگر تصمیم می‌گرفتند مثل‌حالا یک کفش کهنه مرا‌فرقه‌های دور بیندازند، کاملاً امکان‌پذیر بود.
از لحظه‌ای که نگاهشان به من جلب شد، چه‌حرف از طرف انبار غربی و چه لانه قاتلان، بیش‌نظر از نیمی از کارایی من از بین رفته بود.
چیزی که باقی مانده بود،می‌گفت تصویری از خودم بود که‌عزیزم تا الان نشان داده بودم.
«ارزش آینده‌ای»می‌گفت که می‌شد از‌حرف آن استنباط کرد.
تنها با همان، باید یکی از‌مینگ ده فرقه بزرگ مسیر تاریک و یک‌احترام سازمان حکومتی را با خودم همراه می‌کردم.
لبه یک صخره،کنیم همه چیز در‌می‌گفت اینجا ثابت می‌شد.
مثل لحظه سرنوشت‌ساز یک قمارباز که جانش را‌حرف وسط گذاشته و در حالی که با مهره‌های دومینویش‌نظر بازی می‌کند، منتظر ظاهر شدن یک عدد بالاتر است.
و به‌می‌گفت همین خاطر،چیزی قلبم می‌کوبد.
در مقابل،می‌شد لرزش دستانم‌حالا آرام می‌گیرد.
عرق سردی که روی پوستم نشسته بود‌درباره به سرعت خشک می‌شود و خیابان تاریک با‌چیان دکه‌های جمع‌شده‌اش، مثل روز روشن به نظر می‌رسد.
چون محیط اطراف‌هان تاریک است، ستاره‌ها‌درباره حتی درخشان‌تر می‌تابند.
تقریباً این حس را به‌حرف من می‌دهد که انگار آسمان‌سیما دارد به من نگاه می‌کند.
ذهنم به‌می‌شد طرز عجیبی‌حالا شفاف بود.
و.
«باید بگم این از خوش‌شانسیه؟»
با دیدن سایه‌ای که در آن‌می‌زنی سر خیابان ایستاده بود، خنده‌ای از دهانم‌اظهار پرید که اصلاً با شرایط جور درنمی‌آمد.
«یا باید فکر‌اما کنم که بدشانسی‌مینگ محضم؟ مطمئن نیستم.»
«پنگ هیونهوی.»
آن قامت متعلق به‌جواب پسری جوان بود که قدش‌می‌زنی تفاوت چندانی با من نداشت.
جثه‌ای چابک و لاغر که به‌می‌زنی خاطر لباس‌های گشادی که آستین‌هایش را‌این‌گونه پوشانده بود، تقریباً خنده‌دار به نظر می‌رسید.
چهره‌ای معمولی‌می‌شد که می‌شد‌حالا هر جایی دید.
پوست رنگ‌پریده‌اش شبیه پسر ضعیفی‌جواب بود که هرگز کار بیرون‌می‌زنی از خانه انجام نداده بود.
و حضوری چنان کمرنگ،جواب که تا وقتی جلوی چشمانم‌می‌زنی ظاهر نشده بود متوجهش نشدم.
«وونهو.»
سونگ وونهو، پسر‌اما ارشد استاد صنف‌مینگ تجاری هزار سرخی.
بچه‌ای که‌زندگی در آکادمی به‌جواب او زور می‌گفتند.
کسی که‌کنیم هیچ‌کس به‌جواب او توجهی نمی‌کرد.
کسی که همیشه آن‌قدر بی‌سروصدا‌حرف حرکت می‌کرد که حتی من هم‌چیان گاهی رد حضورش را گم می‌کردم.
حالا که فکرش‌اما را می‌کنم، همیشه‌مینگ جایی نزدیک من بود.
چه در آکادمی‌کنیم و چه در‌می‌گفت اقامتگاه ما، واقعاً همه‌جا.
تق.
دستم روی‌می‌گفت قبضه تیغه‌ام‌چیزی محکم شد.
این موضوع خارج از محدوده‌تأسیس استنتاج بود، بنابراین از اینکه‌مرکزی فریب خورده بودم عصبانی نبودم.
او احتمالاً از همان‌هان اول با قصد هدف قرار‌حرف دادن من ثبت‌نام نکرده بود.
او حتی قبل از‌جواب اینکه من آنجا ثبت‌نام‌حرف کنم، در آکادمی حضور داشت.
پس چرا یک‌درباره قاتل از لانه‌می‌زنی قاتلان در آکادمی بود؟
چون اورین، کلید‌اما نقشه بازسازی علمای‌مینگ کنفسیوس، در آکادمی بود.
آیا لانه قاتلان به‌هان هویت چون اورین پی‌چیزی برده بود؟ نه، امکان نداشت.
اگر هویت چون اورین‌جواب را می‌دانستند، نیروهای حکومتی وارد‌می‌زنی عمل می‌شدند، نه لانه قاتلان.
پس چون اورین نبود.
مناسب‌ترین هدف برای لانه قاتلان تا به عنوان‌فرقه‌های اولین حرکتشان پس از ورود به خدمت همسر‌قوانین امپراتور و تشکیل یک سازمان جدید نشان دهند.
هدفی که می‌توانست به عنوان هشداری برای علمای‌چیزی کنفسیوس عمل کند، به انبار شرقی فشار بیاورد‌این‌گونه و تأثیر قدرتمندی روی خاندان‌های اشرافی پکن بگذارد...
«جو هویسونگ؟»
«درسته.»
جو هویسونگ.
پسر ارشد و قانونی یک شاهزاده امپراتوری، که‌چیزی نمی‌توانست دوباره به یک مقام دولتی منصوب شود‌این‌گونه اما سعی داشت با اشراف‌زادگان جوان ارتباط برقرار کند.
کشتن او در داخل آکادمی حرکتی‌درباره بود که می‌توانست رابطه بین علمای‌عصر کنفسیوس و خاندان‌های اشرافی را متلاشی کند.
بعد، از بدشانسی، من ثبت‌نام کردم‌می‌زنی و حتی بدشانس‌تر از آن، نگهبانان‌این‌گونه من همیشه در آکادمی مستقر بودند.
و از‌می‌شد بدشانسیِ خیلی‌حالا خیلی بزرگ.
او با من دوست شد، توجه نگهبانانم را جلب کرد، و‌عزیزم وقتی سعی کرد در روز آزمون کودکان که برای «تأثیرگذاری» روی خاندان‌های‌استوار اشرافی مؤثرترین زمان بود وارد عمل شود، توسط نگهبانان من شناسایی شد...
«هاها.»
«کجاش خنده‌داره؟»
«پس فرقه نیلوفر سفید از همون اول ما رو هدف نگرفته بود. از اولش هیچ ربطی به فرقه نیلوفر‌تنها سفید نداشت. شما باید بعد از کشتن رزمی‌کاران خاندان پنگ ردپاتون رو پاک می‌کردین، و چون از قضا ما تو‌سازماندهی اون زمان با فرقه نیلوفر سفید در جنگ بودیم، می‌تونستین تقصیر رو بندازین گردن اونا بدون اینکه شکی ایجاد بشه...؟»
دلم می‌خواهد این‌طور بیانش کنم.
هر دوی‌کنیم ما به طرز‌می‌گفت وحشتناکی بدشانس بودیم.
شینگ.
تیغه‌ام را بیرون کشیدم و‌تأسیس آن را به صورت مورب‌مرکزی روی شانه راستم تکیه دادم.
دست چپم از قبل به یک محافظ ساعد‌چیزی مجهز بود، بنابراین آن را کمی به جلو‌این‌گونه دراز کردم و در حالت گارد قرار گرفتم.
«بذار یه چیزی ازت بپرسم.»
«بپرس.»
«چطور این کار رو کردی؟»
«هم؟»
«با مهارت‌هایی که تو داری، باید غیرممکن می‌بود که پنج تا از‌عصر نگهبان‌های ما رو بی‌سروصدا بکشی. بذار بشنویم واقعاً چطور این کار رو‌ممکن کردی. ما فکر می‌کردیم فرقه نیلوفر سفید یه استاد اعظم با خودش آورده.»
با توجه به اینکه خاندان پنگ هبی کل هبی را زیر و‌این‌گونه رو کرده بود، هیچ راهی وجود نداشت که فرقه نیلوفر سفید بتواند شخص‌آینده مهمی مثل یک استاد اعظم را به حیاط جلویی خاندان پنگ نفوذ دهد.
ما در عجب‌اما بودیم که چطور‌مینگ این کار را کردند.
از همان ابتدا غیرممکن بود.
در حال حاضر فرقه‌جواب نیلوفر سفید هیچ نفوذ‌حرف باقی‌مانده‌ای در پکن نداشت.
آن‌ها برای فرار از چشمان خاندان‌می‌زنی پنگ دست و پا می‌زدند، چه‌این‌گونه برسد به نظارت فرقه جهان زیرین.
این واقعاً یک‌اما مورد تماشایی از‌مینگ مبارزه با سایه بود.
با شنیدن سؤالم،کنیم پسر پوزخندی زد و‌درباره شانه‌هایش را بالا انداخت.
«به این فکر‌هان نکردی که شاید‌درباره واقعاً همون‌قدر ماهر باشم؟»
«نه، نکردم. گارد گرفتنت، طرز برخوردت، حرکاتت. حتی اگه تکنیک‌های‌سیما پنهان‌کاری و سبک‌باری رو خیلی خوب یاد گرفته باشی، قطعاً‌چگونه در سطحی نیستن که روی افراد خاندان من جواب بدن.»
با یک رزمی‌کار از خاندان‌تأسیس پنگ به عنوان یک رتبه‌مرکزی بالاتر از سطح واقعی‌اش رفتار می‌شد.
یک درجه سه به عنوان درجه دو، یک درجه دو به‌عزیزم عنوان درجه یک، و یک درجه یک... تا جایی که می‌توانستند‌اراده‌شان رو در رو با یک استاد اعظم ضربه رد و بدل کنند.
آن پنج رزمی‌کاری‌هان که مردند، همگی‌درباره جنگجویان درجه یک بودند.
حتی اگر غافلگیر هم می‌شدند، این‌می‌زنی کار فقط برای کسی که حداقل در‌اظهار سطح یک استاد اعظم باشد امکان‌پذیر بود.
در همان‌می‌شد لحظه، چیزی به‌تأسیس ذهنم خطور کرد.
دارویی که گفته‌کنیم می‌شد توسط انبار‌می‌گفت غربی استفاده می‌شود.
دارویی که قرار بود یک رزمی‌کار‌درباره درجه دو را در عرض یک‌عصر ماه به یک استاد اعظم تبدیل کند.
«یه دارو.»
«اوه، اینو از کجا‌حالا شنیدی؟ این یه راز‌فرقه‌های بزرگ تو سمت ماست.»
«اون دارو، به نظر میاد یه‌می‌گفت جور محدودیت زمانی داره؟ الان که قطعاً‌عصر به نظر نمی‌رسه تو اون سطح باشی.»
به آرامی‌کنیم به سمتش‌جواب قدم برداشتم.
با جلو رفتنم،درباره دستانش را داخل‌می‌زنی آستین‌های گشادش فرو برد.
در فاصله‌ای متوقف شدم که تیغه‌هایمان‌مینگ تنها با چند قدم به هم‌امپراتوری می‌رسیدند و به آرامی براندازش کردم.
«بخورش.»
«چی؟»
«همین الان اون‌درباره چیز رو بخور.می‌زنی اگه نمی‌خوای همین‌جوری بمیری.»
«دیوونه شدی؟»
«رهبر فرقه جهان زیرین!!»
جوابش را نادیده‌هان گرفتم و با‌درباره عصبانیت فریاد زدم.
این یک قمار پنجاه‌پنجاه بود.
هیچ تضمینی وجود نداشت که رزمی‌کاری که‌تمام فرقه جهان زیرین برای من تعیین کرده‌می‌گذاشتند بود، شخص رهبر فرقه جهان زیرین باشد.
اهمیتی نداشت.
تا زمانی‌کنیم که منظورم‌جواب منتقل می‌شد...
و یک قمار پنجاه‌پنجاه به‌حرف این معنا بود که من‌سیما هم نیمی از آن مطمئن بودم.
«دخالت نکن!!»
«رهبر فرقه جهان زیرین...؟!»
در حالی که با چهره‌ای‌می‌گفت شوکه به اطراف نگاه می‌کرد،عزیزم یک قدم به جلو برداشتم.
شششه!!
کلنگ!
جرقه‌هایی بین‌زندگی من و او‌جواب به پرواز درآمد.
یک تیغه کوتاه با‌جواب شمشیر من برخورد کرد‌حرف و از هم کمانه کردند.
مسیرش را با چشمانم دنبال‌حرف کردم، طول تیغه کوتاهی را که‌چیان در دست داشت سنجیدم و گفتم.
«بهت گفتم همین‌اما الان اون دارو رو‌تمام بخوری. این آخرین اخطارته.»
«مجبورم کن.»
«خودت خواستی.»
قبل از اینکه لبخند محوش‌حرف ناپدید شود، کمرم را خم کردم‌چیان و به فضای شخصی‌اش هجوم بردم.
چشمانم آستین‌های گشاد و معلقش را دنبال کرد، چاقوی پرتابی‌ای‌مرکزی که از درون آن به بیرون شلیک شد را با‌راه‌های محافظ ساعدم دفع کردم و فاصله بینمان را محاسبه کردم.
یک قدم.
مسدود کردن دو‌هان تیغه کوتاه با دست‌چیزی چپم، مشت قلب ببر.
دو قدم.
چرخاندن کمرم برای‌اما ایجاد شتاب، بیرون‌مینگ کشیدن رعد از دانتیانم.
نگاهش به سمت دستکش‌هان زرهی‌ام که به عقب‌چیزی چرخیده بود کشیده شد.
یک بند انگشت‌هان جمع می‌شود تا به‌چیزی یک وجب تبدیل شود.
طی کردن آن فاصله‌چیزی در یک چشم به‌مورد هم زدن، یک مشت.
ضربه آهن‌شکن.
کراااک!!
دستکش زرهی‌ام مهار شد.
دو دستش‌می‌گفت در مقابل دستکش‌حرف زرهی‌ام قفل شدند.
با این فکر که در دفاع‌مینگ موفق شده، گوشه‌های لبش به شکل‌امپراتوری یک پوزخند به سمت بالا کج شد.
حالت چهره‌اش به‌کنیم شکلی غیرطبیعی آرام‌می‌گفت به نظر می‌رسید.
چطور جرئت می‌کرد.
سوییییش!!
شمشیر روی‌می‌شد شانه‌ام به‌حالا حرکت درآمد.
مستقیم به سمت آسمان بالا رفت، سپس‌درباره مثل یک صاعقه فرود آمد، همچون ارباب کوهستان‌چیان که پشت گردن بی‌دفاع شکارش را هدف می‌گیرد.
تیغه آشوب نخستین.
کلانننگ!!
درجه سه.
نه، شاید درجه دو؟ از آنجا که او چند سال از‌عزیزم من بزرگتر بود و قاتلی محسوب می‌شد که با دقت توسط لانه‌استوار قاتلان و انبار غربی پرورش یافته بود، می‌توانست در آن سطح باشد.
در وضعیتی که تیغه‌هایمان در هم قفل‌چیزی شده بود، سرعت واکنش و قدرت او‌چیان از هم‌سن و سالانش فراتر رفته بود.
او در‌می‌گفت هدایت نیروی درونی‌اش‌حرف هیچ محدودیتی نداشت.
می‌توانستم هاله درخشانی را‌حالا روی تیغه کوتاهش که شمشیر‌دشت‌های مرا مهار کرده بود ببینم.
شکل‌گیری انرژی شمشیر.
درست است، این‌هان یعنی او حداقل‌درباره درجه دو بود.
به بیان دقیق‌تر، رزمی‌کاری که پس از ورود به دنیای‌سیما هنرهای رزمی، فرم‌ها و سبک‌های آن را یاد گرفته و‌چگونه قادر به هدایت انرژی درونی باشد، درجه سه محسوب می‌شود.
بنابراین، سطح من‌اما می‌توانست درجه سه‌مینگ در نظر گرفته شود.
اما یک رزمی‌کار از خاندان پنگ همیشه می‌تواند‌چیزی رو در رو با یک رزمی‌کار یک رتبه‌این‌گونه بالاتر از خودش ضربه رد و بدل کند.
«آخ... اوغ!»
غییییژ!!
با فرو رفتن شمشیرم در‌تأسیس لبه تیغه کوتاهش، صدای پیچ‌مرکزی و تاب خوردن فلز را شنیدم.
در فاصله‌ای که تنها با‌جواب یک تیغه مسدود شده بود،می‌زنی به صورتش نگاه کردم و گفتم.
«همین الان‌کنیم اون دارو‌جواب رو بخور.»
و بعد، کلماتی را به زبان آوردم که تمام‌عصر رزمی‌کاران خاندان پنگ، که در طول تاریخ دویست ساله‌اراده‌شان این خاندان تنها برای آن جنگیده بودند، گفته بودند.
کلماتی که رزمی‌کاران خاندان پنگ، که با‌تمام سوگند انتقام برای افراد قبیله‌شان پا به دنیای‌تسلیم رزمی می‌گذاشتند، باید می‌گفتند و همیشه هم می‌گفتند.
«من تقاص خون را می‌گیرم.»