چپتر 59: پیامدها (۲)
0خیلی قبل از اینکه آسمان‌سوابق شرقی روشن شود، بیدار شدم‌حفظ و تجهیزاتم را بررسی کردم.
تیغه را برای هرگونه پریدگی چک کردم، بندهای‌تنها محافظ ساعدم را محکم بستم و برای بررسی وضعیت‌خود کانال‌های انرژی‌ام، مختصری انرژی درونی‌ام را به گردش درآوردم.
با این‌هوای کار، آماده‌سازی‌هایم‌سنت‌های کامل شد.
در حالی که به خورشید صبحگاهی‌سوءتفاهم که بر شهر پهناور تیانجین می‌تابید‌مرزکشی سلام می‌کردم، فکری از ذهنم عبور کرد.
«جناح حق.»
اخیراً عمیقاً‌برحق درگیر این‌بزرگ‌ترین فکر شده بودم.
برخلاف سوءتفاهم بسیاری از مردم عادی،خانوادگی جناح حق و جناح نامتعارف مفاهیمی‌برحق با یک مرزکشی بزرگ و واضح نبودند.
نه فرقه‌فکر بزرگ یک‌بودم استثنا بودند.
آن‌ها بیشتر شبیه نهادهای‌هستند مذهبی بودند و در‌بهار دسته‌بندی‌های عمومی جا نمی‌گرفتند.
می‌شد گفت یک تبار مقدس.
بنابراین، وقتی نوبت به فرقه‌های سکولار می‌رسید،قوانین جناح حق و نامتعارف بر چه اساسی از‌زیر هم جدا می‌شدند؟ این واقعاً مسئله‌ای مبهم بود.
برای مثال، خاندان نامگونگ‌بودم را در نظر بگیرید، نامی‌عادی که برای همه ما آشناست.
با آن حال و هوای نجیبانه،خود سنت‌های جدی خانوادگی و قوانین غیرقابل‌نفوذ قبیله‌ای‌شان،سال‌های آن‌ها دقیقاً تصویر یک فرقه برحق بودند.
جناح حق علناً‌علناً آن‌ها را بزرگ‌ترین‌آسمان‌ها خاندان زیر آسمان‌ها می‌نامد.
و برخلاف خاندان ما که تنها دویست سال‌غیرقابل‌نفوذ قدمت دارد، آن‌ها قدرت مهیبی هستند که سوابق خانوادگی‌می‌نامد خود را از دوره بهار و پاییز حفظ کرده‌اند.
در طول آن سال‌های طولانی، آن‌ها تبار شمشیرزنی خود را به شکلی‌مرزکشی بی‌نقص حفظ کرده‌اند و با ظهور نوابغ بی‌شماری که هنرهای رزمی‌شان را سازماندهی‌عمومی و اصلاح کرده‌اند، خاندان نامگونگِ امروز واقعاً شایسته لقب بزرگ‌ترین خاندان زیر آسمان‌هاست.
اما اگر کسی بخواهد جدی به این‌دوره سوال فکر کند که «آیا آن‌ها واقعاً با‌شمشیرزنی ما فرقی دارند؟»... خب، من چندان مطمئن نیستم.
اخاذی حق‌حساب از شهروندان (در حالی که واقعاً از کسب‌وکارشان محافظت می‌کنند)، اداره‌قدرت اصناف تجاری خودشان، مدیریت عمارت‌ها، چای‌خانه‌ها و عشرتکده‌ها و درآمدهایشان، اداره مدارس هنرهای‌شمشیرزنی رزمی از طریق گسترش خانواده‌های فرعی، و سیستم کشاورزی رعیتی با محوریت املاک پهناورشان.
آن‌ها هر کاری که‌سنت‌های یک خاندان قدرتمند محلی معمولی‌قبیله‌ای‌شان انجام می‌دهد را انجام می‌دهند.
و با این حال، تنها چیزی‌سوءتفاهم که یاد می‌گیرند این است که‌مرزکشی «چطور از شمشیر خوب استفاده کنند.»
که در‌قدرت نهایت، روشی‌هستند برای کشتن آدم‌هاست.
می‌بینید؟ آن‌ها‌برحق هم آشغالند،بزرگ‌ترین مگر نه؟
نتیجه‌ای که بعد‌نجیبانه از این افکار به‌قوانین آن رسیدم این بود.
اساساً، تنها یک معیار‌بودم وجود دارد که جناح حق‌عادی را از نامتعارف متمایز می‌کند.
- اعتبار‌قدرت خاندان، شهرت‌هستند آن در دنیا.
مهم نیست که ما یک خاندان رزمی‌می‌نامد هستیم؛ در واقع، دقیقاً چون یک خاندان‌مهیبی رزمی هستیم، این موضوع اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.
- فرض کنید یک شمشیرزن از‌خانوادگی فرقه کوه هوا در روز روشن‌برحق کسی را در یک مسافرخانه تکه‌تکه کند.
مردم فقط پیش خودشان فکر می‌کنند‌سوءتفاهم که حتماً آدم مقتول کار خلافی‌مرزکشی کرده بوده و به زندگی‌شان ادامه می‌دهند.
- اما چه می‌شود اگر یک رزمی‌کار از خاندان پنگ در روز روشن‌سال‌های کسی را در یک مسافرخانه پاره‌پاره کند؟ داستانی که دهان به دهان می‌چرخد فقط‌شایسته این خواهد بود که یکی از اراذل پنگ دوباره دست به شرارت زده است.
توجیه و اعتبار یعنی همین.
آن حرف‌هایی که در‌سنت‌های هفت سالگی زدم، دقیقاً به‌قبیله‌ای‌شان هسته ماجرا نفوذ کرده بود.
تنها همین است که جناح‌های حق‌سوءتفاهم و نامتعارف را از هم جدا می‌کند؛بزرگ بقیه چیزها فقط کاغذ کادویی بیش نیستند.
بیشتر کارهایی که جناح‌هستند حق انجام می‌دهد، جناح‌بهار نامتعارف هم انجام می‌دهد.
و بیشتر کارهایی که جناح‌زیر نامتعارف انجام می‌دهد، جناح حق‌سال هم به طور منظم انجام می‌دهد.
فقط در اینکه «چطور» آن را بسته‌بندی‌قوانین می‌کنند تفاوت دارند؛ جناح نامتعارف کمی عمل‌گراتر است،زیر در حالی که جناح حق رویکردی عوام‌پسندانه‌تر دارد.
در حالت عادی،شده فقط همین فکر را‌بسیاری می‌کردم و بی‌خیالش می‌شدم.
حق و نامتعارف، همه آن‌ها لانه یک‌دوره مشت آشغال مشابه هستند، پس چه اهمیتی‌طولانی دارد؟ این دنیا کلاً همین‌طوری ساخته شده است.
با این حال.
- ما در شب‌سنت‌های کاری را که نمی‌توانیم در‌قبیله‌ای‌شان روز انجام دهیم، انجام نمی‌دهیم.
- شاید برایت خفه‌کننده باشد.
اما ما این‌گونه‌مهیبی آموزش دیده‌ایم و‌خود این‌گونه زندگی کرده‌ایم.
- اگر خاندان سعی کند کار ناعادلانه‌ای‌می‌نامد انجام دهد، من حداقل باید اولین نفری‌مهیبی باشم که کار درست را انجام می‌دهد.
- به من یاد داده‌اند‌جدی که در هر لحظه‌ای، باید به‌تصویر یک نفر آخرین فرصت داده شود.
با به یاد آوردن کلمات یک رزمی‌کار‌بسیاری برحق، کسی که به سختی درجه یک‌واضح محسوب می‌شد، افکارم شروع به تغییری جزئی کرد.
یک غریبه، که بدون هیچ ارتباطی‌خود از قرن بیست و یکم به‌طول یک دوران قرون وسطایی پرتاب شده بود.
یک غریبه بی‌هدف که با بدبینی پوزخند می‌زد که‌دویست آدم‌ها همه‌جا مثل هم هستند و فقط به این‌دوره فکر می‌کرد که هر روز را در راحتی زندگی کند.
اگر بخواهم بگویم چرا کسی مثل من به خودش زحمت داد تا عمیق‌تر در آیین‌زیر کنفوسیوس کاوش کند، شاید، اگر بخواهم کمی صادق باشم، به این دلیل بود که حداقل‌پاییز از «ارزش‌های جهانی و معتبر» صحبت می‌کرد که حتی در خانه اصلی من هم رایج بودند.
«کسی که‌فکر برحق نباشد،بودم انسان نیست.»
اشتیاق مبهم من برای رمان‌های هنرهای رزمی... حتی در آن آپارتمان یک‌خوابه‌ای که در آن پنهان شده بودم،ظهور در هم شکسته از فقر پس از ناکامی در یافتن شغل، حسرت آن داستان‌های درخشانی را می‌خوردم که‌آیا باعث می‌شدند هر شب با نگاهی خیره به صفحه گوشی هوشمندم زل بزنم و صفحه را پایین بکشم.
حتی اگر نمی‌توانستم به راحتی‌زیر زندگی‌ای را تصور کنم که‌سال با چنین نگرشی پیش برود.
اما پس از دیدن و‌جدی تجربه واقعی کسی که با‌دقیقاً این نگرش زندگی می‌کند، ناگهان.
بارقه‌ای از یک فکر:بودم زندگی کردن به آن‌مردم شکل چه حسی خواهد داشت؟
و، اگر‌قدرت قرار است‌هستند اینجا باشم.
بله، اگر قرار است اینجا باشم، پرتاب شده به‌دویست این دنیای رزمی قرون وسطایی بدون هیچ پیش‌زمینه یا‌دوره ارتباطی، اگر به هر حال قرار است اینجا باشم.
آیا نباید سعی کنم زندگی‌ای داشته باشم که ردپایم‌قبیله‌ای‌شان را به جا بگذارد، به جای زندگی‌ای که فقط‌تنها جریان پیدا کند و محو شود؟ یک همچین فکری.
- بوم.
آمیخته با خون‌خواهی‌مهیبی درنده خاندان پنگ که‌دوره در رگ‌هایم جریان دارد.
«آماده‌ای، "هیون"؟»
آه، البته، «هوی».
حالا ۱۷ سال‌شده است که در‌سوءتفاهم این بدن زندگی می‌کنم.
چه معنایی در تمایز قائل شدن بین‌دوره زندگی گذشته‌ام در قرن بیست و یکم‌طولانی و زندگی فعلی‌ام در قرن پانزدهم وجود دارد؟
همان‌طور که این فکر در ذهنم جا‌می‌نامد می‌افتاد، یک بار دیگر احساس ترک خوردن چیزی‌هستند را در جایی در پشت سرم حس کردم.
در آن لحظه، این درد نبود‌خانوادگی که وجودم را فرا گرفت، بلکه‌برحق لذت بود، حس طراوت‌بخشِ قدرت مطلق.
من از این بدن‌بودم استفاده می‌کردم، اما فکر‌مردم می‌کردم مال من نیست.
من طبق ذات خودم‌هستند زندگی می‌کردم، اما از خط‌پاییز خونی خاندان پنگ حرف می‌زدم.
این چقدر فکر ضعیفی بود؟
یک نواده واقعی از خاندان پنگ‌خانوادگی در زمانی که صرف چنین نگرانی‌هایی‌برحق می‌شد، چیزی را که می‌خواست چنگ می‌زد.
کاملاً واضح است، اما این‌برخلاف بدن مال من است و‌نامتعارف این زندگی مال من است.
من یک غریبه نیستم که از قرن بیست و یکم به‌کرده‌اند اینجا هل داده شده باشد، بلکه به سادگی هیونهوی هستم، کوچک‌ترین‌رزمی‌شان فرزند خاندان پنگ، که دست بر قضا خاطراتی از دنیای دیگری دارد.
وقتی متوجه این موضوع‌بزرگ‌ترین شدم، احساس کردم پنگ‌تنها هیونهوی درون ذهنم لبخند می‌زند.
این جواب درستیه، کیمیاگر.
«از این به‌شده بعد، خاندان پنگ هبی‌بسیاری یک جناح حق است.»
این آینده درست است.
بنابراین.
«فقط باید تک‌تک حرومزاده‌هایی‌سنت‌های که میگن ما جناح‌غیرقابل‌نفوذ حق نیستیم رو له کنم.»
زمان زیادی طول‌شده کشید تا به‌سوءتفاهم این منطق ساده برسم.
محافظ ساعدم را محکم فشردم، آخرین‌خود نگاه را به تجهیزاتم انداختم و‌طول سپس قدم به خیابان‌های صبحگاهی تیانجین گذاشتم.
روزی که رهبر خاندان شوم.
کسانی که خاندان ما را‌جدی یک جناح نامتعارف مسیر تاریک‌دقیقاً می‌نامند، به پایان خط خواهند رسید.
مراقبم باش، استاد کنفوسیوس.
با همان قلبی که به تنهایی در دوره‌بهار بهار و پاییز، زمانی که اخلاقیات انسانی به‌شکلی پایین‌ترین حد خود رسیده بود، از «حقانیت» سخن گفت،
من تبدیل‌برحق به مشت ژو‌زیر شی خواهم شد.
جهت اطلاع،هوای مشت من توپ‌جدی قلعه‌شکن صاعقه است.
«خاندان جونگری و خاندان اون جینجو. هاه،دوره کاملاً دیوانه شده‌اند؟ واقعاً فکر می‌کردند می‌توانند در‌شمشیرزنی هبی چنین غلطی بکنند و قسر در بروند؟»
پدرم با شنیدن گزارش من‌زیر آن‌قدر خشمگین شد که نزدیک‌سال بود عقلش را از دست بدهد.
چاره‌ای نبود.
یک لیست ساده و واقعی‌برخلاف از کارهایی که این حرومزاده‌ها‌نامتعارف کردند به این شرح است.
انجام آزمایش‌های انسانی که‌هستند به شدت اخلاق تحقیقاتی را‌پاییز در قلمرو دیگری نقض می‌کرد.
در این فرآیند،علناً قتل‌عام بیشتر مقامات،آسمان‌ها از جمله قاضی شهرستان.
و بعد، وقتی به نظر می‌رسید‌خانوادگی که قرار است گیر بیفتند، برای از‌علناً بین بردن مدارک با یکدیگر درگیر شدند.
علاوه بر آن، با دقت خاندان‌سوءتفاهم مورونگ را در آن درگیر کردند‌مرزکشی و همه چیز را گردن هبی انداختند.
«چه می‌شد اگر‌مهیبی مورونگ چونگ را‌خود تنها فرستاده بودم...؟»
این فکر باعث‌علناً شد نفسم در‌آسمان‌ها سینه حبس شود.
«مورونگ چونگ می‌مرد، خاندان خشمگین مورونگ یک جنگ بزرگ بین حق و‌برحق نامتعارف اعلام می‌کرد و خاندان‌های جونگری و اون جینجو مدارک را دفن می‌کردند‌هستند و همه چیز را گردن اتحاد اژدهای شمالی می‌انداختند. از جمله قتل مقامات!»
سپس جناح حق و نیروهای دولتی سعی می‌کردند اتحاد اژدهای‌نامتعارف شمالی را تکه‌تکه کنند و جناح نامتعارف در اطراف اتحاد‌بیشتر ارواح بی‌شمار که شامل خاندان جونگری می‌شود، تجدید سازمان می‌کرد.
واو، با نگاهی به موقعیت‌سازی درخشانی‌خود که خاندان جونگری با همین یک حرکت‌سال‌های به دست آورد، فقط می‌توانم شگفت‌زده شوم.
اگر دستگیر نمی‌شدند، حداقل دستاوردشان «آزمایش‌های انسانی موفق و استخدام موفق‌قدمت خاندان اون جینجو» بود. به عبارت دیگر، آن‌ها به سراغ نقشه بعدی‌طول خود می‌رفتند که اتحاد دنیای رزمی جناح حق را هدف قرار می‌داد.
حتی اگر‌هوای دستگیر هم‌سنت‌های می‌شدند، اهمیتی نداشت.
مدارک به تمیزی پاک شده‌برخلاف بود که منجر به فروپاشی‌نامتعارف درونی اتحاد اژدهای شمالی می‌شد.
به عبارت دیگر، آن‌ها می‌توانستند توازن‌خود قدرت در اتحاد نامتعارف مسیر تاریک‌طول را به نفع خودشان تغییر دهند.
در هر صورت،علناً آن‌ها یک دست‌آسمان‌ها برنده در اختیار داشتند.
باید بگویم آن‌ها‌نجیبانه واقعاً شبیه شاگردان‌خانوادگی خاندان ژوگه هستند.
اما مشکل اینجا بود‌بودم که ما با خودمان ورق‌عادی بازی آورده بودیم، نه هواتو.
و دست‌قدرت ما شامل‌هستند یک جوکر می‌شد.
«پدر. آه، اشکالی‌علناً نداره الان شما‌آسمان‌ها رو پدر صدا کنم؟»
با حرف‌هوای من، منطق به‌جدی چشمان پدرم بازگشت.
تجسم خشمی که پیش‌بودم رویم می‌دیدم، به تدریج‌مردم شروع به آرام شدن کرد.
لحظه‌ای سکوت‌قدرت کرد و سپس‌سوابق سر تکان داد.
«همف، بله.برحق حرفی برای‌بزرگ‌ترین گفتن داری؟»
من داشتم یک‌نجیبانه ملاقات خصوصی با‌خانوادگی پدرم انجام می‌دادم.
اوایل صبح بود.
قبل از اینکه ارشدهای خاندان‌سوابق اصلی برسند، بنابراین هنوز هیچ‌حفظ واکنش رسمی‌ای تصمیم‌گیری نشده بود.
در این وضعیت، انتخاب اینکه او را‌می‌نامد به جای «رهبر جوان خاندان» یا «معاون‌مهیبی رهبر اتحاد اژدهای شمالی»، «پدر» صدا کنم...
...به این معنی بود که چیزی که می‌خواستم‌غیرقابل‌نفوذ بگویم یک پیشنهاد کاملاً شخصی بود، پیشنهادی که نباید‌می‌نامد به طور رسمی در اتحاد اژدهای شمالی فاش می‌شد.
و پدرم، که حتی در آن حالت‌بسیاری خشم کورکننده‌اش این موضوع را درک کرده‌واضح بود، در اصل به من فرصتی داده بود.
«به نظر ناچیز من، حمله‌سوابق به خاندان اون جینجو در‌حفظ حال حاضر بدترین اقدام ممکن است.»
«داری پیشنهاد می‌کنی‌علناً اول به خاندان‌آسمان‌ها جونگری حمله کنیم؟»
«با اینکه در جایگاهی نیستم که‌خانوادگی چنین درخواستی بکنم، اما آن هم‌برحق فقط یک اقدام متوسط خواهد بود.»
«پس بهترین اقدامی که در ذهن داری‌بسیاری چیست؟ نه به خاندان اون جینجو حمله کنیم‌نبودند و نه به خاندان جونگری. فقط تحمل کنیم؟»
«البته که نه.»
مگر ما‌برحق اصلاً چنین‌بزرگ‌ترین خاندانی بودیم؟
«در چنین مواقعی،نجیبانه ما به فرقه‌خانوادگی نیلوفر سفید ضربه می‌زنیم.»
پدرم برای لحظه‌ای با‌بودم چهره‌ای خالی از احساس‌مردم به من خیره شد.
چرا؟ خود قوانین مینگ بزرگ آن‌ها را به یک هدف تبدیل‌کرده‌اند کرده بود، به ما می‌گفت که می‌توانیم به آن‌ها حمله کنیم و‌سازماندهی حتی برای سرشان جایزه گذاشته بود تا هر کاری دلمان می‌خواهد بکنیم.
آن‌ها حتی‌برحق رسماً با ما‌زیر در جنگ بودند.
«اصلاً با عقل جور در می‌آید؟ نه، مگر آن‌ها از‌دقیقاً همان اول کاملاً بی‌ربط نبودند؟ حتی اگر از این به‌سال عنوان بهانه استفاده کنیم، آیا مقامات دولتی اصلاً قانع می‌شوند؟»
«از الان توضیح می‌دهم‌بودم که چرا آن‌ها چاره‌ای‌مردم جز قانع شدن نخواهند داشت.»
فنجان چای را که حالا‌سوابق داشت سرد می‌شد بلند کردم و‌کرده‌اند انگشتانم را از هم باز کردم.
«ما غافلگیر شدیم و از وضعیت بی‌خبر بودیم. شاید من در‌قدمت هنرهای جنگی و استراتژی متخصص نباشم، اما تلاش برای جمع کردن‌کرده‌اند افتضاحی پس از از دست دادن ابتکار عمل، هرگز بهترین گزینه نیست.»
«خب که چی؟»
«باید دشمن را به‌بودم همان اندازه‌ای که خودمان‌مردم گیج شده‌ایم، گیج کنیم.»
بقا در چین قرون‌هستند وسطی، فصل اول: همیشه‌بهار غیرقابل پیش‌بینی حرکت کن.
این بخشی از روش بقای چینی بود که بیش از هزار سال‌دارد پیش توسط سون تزو گردآوری شده بود. به آن‌ها در جایی حمله کن‌طولانی که آماده نیستند. از کتاب هنر جنگ سون تزو: نقاط ضعف و قوت.
«...؟»
«بله، رهبر خاندان، دلیل رسمی اعلام شده توسط‌بهار اتحاد اژدهای شمالی این بود که این یک‌شکلی قتل‌عام خونین توسط بازماندگان فرقه نیلوفر سفید بوده است...»
«اما چرا؟»
مشت رعد آسمانی، اون‌سنت‌های دوچون، با چشمانی غرق در‌قبیله‌ای‌شان نگرانی به زیردستش نگاه کرد.
او در حالی که‌بودم غرق در افکارش بود،مردم به پل بینی‌اش ضربه زد.
«نه ما، نه‌مهیبی خاندان جونگری، بلکه‌خود ناگهان فرقه نیلوفر سفید...؟»
مگر نباید حداقل ذره‌ای مدرک‌زیر وجود داشته باشد؟ که ناگهان ادعا‌قدمت کنند کار فرقه نیلوفر سفید بوده؟
اگر در عوض انگشت اتهام را به سمت خاندان اون‌دقیقاً جینجو می‌گرفتند، می‌توانستیم با حمایت اتحاد دنیای رزمی آن را‌سال انکار کنیم و افکار عمومی را به نفع خود تغییر دهیم.
با شنیدن اینکه خاندان مورونگ دست‌سوءتفاهم خالی برگشته‌اند، مطمئنم که اتحاد دنیای رزمی‌بزرگ از جزئیات درونی این ماجرا بی‌خبر است.
بنابراین، اگر اتحاد اژدهای شمالی به خاندان‌دوره اون جینجو حمله می‌کرد، اتحاد دنیای رزمی‌طولانی جناح حق چاره‌ای جز محافظت از آن‌ها نداشت.
مشت رعد آسمانی یکی از استادان اصلی جناح حق بود و حتی اگر‌قدرت هم نبود، آن‌ها نمی‌توانستند به همین سادگی فرقه بزرگی را که زمانی بخشی‌شمشیرزنی از پنج خاندان بزرگ بود، دودستی تقدیم یک جناح نامتعارف مسیر تاریک کنند.
این مسئله حفظ آبرو بود.
برای مهار اتحاد غیرمتعارف جناح تاریک که‌بسیاری اخیراً دوباره قدرت گرفته بود، جناح حق‌واضح هرگز نمی‌توانست خاندان اون جینجو را رها کند.
اما، نه خاندان‌مهیبی اون جینجو و‌خود نه خاندان جونگری.
فرقه نیلوفر سفید؟
«و مقامات‌هوای دولتی این‌سنت‌های را باور کردند؟»
«راستش... عذر می‌خواهم...»
زیردست در حالی که به نظر آشفته می‌رسید،بهار حرفش را قطع کرد تا افکارش را جمع‌شکلی کند و در نهایت با دشواری به حرف آمد.
«این اتفاق در تیانجین افتاده، بنابراین نتوانستم جزئیات دقیق را بشنوم. لطفاً بی‌کفایتی‌ام را‌مهیبی ببخشید. با این حال... اکنون شایعات بلندی به گوش می‌رسد که بازماندگان فرقه نیلوفر‌بی‌نقص سفید در تیانجین کشف شده و سرهایشان در دروازه نظامی به نمایش گذاشته شده است.»
«چی...؟!»
واقعاً اعضای‌فکر فرقه نیلوفر سفید‌برخلاف در تیانجین بودند؟
نه، و اصلاً چرا الان؟
و از بین‌علناً تمام گزینه‌ها، چرا تقصیر‌می‌نامد را گردن آن‌ها انداختند؟
اون دوچون نتوانست جلوی‌سنت‌های خودش را بگیرد و‌غیرقابل‌نفوذ زیر لب زمزمه کرد.
؟
«دقیقاً چه خبر است...؟»
«دوم، شما می‌دانید که به دستور شما، رهبر خاندان، امور تالار ماه کوهستان و فرقه جهان زیرین‌می‌نامد به من سپرده شده است. با بسیج کردن تمام شبکه پنهان فرقه جهان زیرین، شواهدی به دست‌سال‌های آورده‌ام که نشان می‌دهد بازماندگان فرقه نیلوفر سفید به این شهر نفوذ کرده و در سایه‌ها فعالیت می‌کنند.»
«چی...؟!»
در حالی که‌مهیبی به پدر حیرت‌زده‌ام‌خود نگاه می‌کردم، لبخندی زدم.
فکر نمی‌کردم در نهایت این‌گونه از او استفاده کنم، اما اگر‌قدمت قرار بود از آن یارویی که بازویش را قطع کردم و‌کرده‌اند پس فرستادم استفاده کنم، این راه بسیار بهتری برای خرج کردنش بود.
تادا، واقعاً یک‌نجیبانه پیرو نیلوفر سفید‌خانوادگی وجود داشت، مگر نه؟
با این کار، مدرکی‌بودم برای ارائه به مقامات‌مردم دولتی به دست آورده‌ام.
«فرقه نیلوفر سفید. هاه،بزرگ‌ترین داری می‌گویی آن حرومزاده‌ها واقعاً‌دویست حتی متوجه حضور ما نشدند؟»
«این‌طور به نظر می‌رسد، سرورم. مهم نیست آن رزمی‌کاران‌قبیله‌ای‌شان شمشیر به دست چقدر به قدرتشان می‌بالند، آیا واقعاً‌تنها می‌توانستند وضعیت را در تمام سرزمین‌های پهناور هبی درک کنند؟»
«در این صورت،شده چه بهتر. دوباره با‌بسیاری اون دوچون تماس بگیر.»
جونگری سونگ.
رهبر خاندان‌برحق جونگری با لبخندی‌زیر بدبینانه صحبت کرد.
«به او بگو اگر در تکمیل تکنیک بزرگ کمک کند، ما از دست دادن یک کشتی سیاه‌می‌نامد را به عنوان فداکاری برای هدفی بزرگ‌تر در نظر می‌گیریم. به لطف تصمیم آن هیولای پیر، ما‌سال‌های چشم‌ها و گوشهای خاندان پنگ را کور و کر کرده‌ایم، بنابراین سود ما بیشتر از ضررمان است.»
«آیا می‌توانیم به اون دوچون اعتماد کنیم؟بسیاری اگر دوباره اوضاع به هم بریزد، آیا‌واضح آن مرد حقیر همان کار را نمی‌کند؟»
«از کی تا حالا ما‌سوابق برای انجام کارهایمان به شخص‌حفظ دیگری اعتماد کرده‌ایم؟ چه حرف خنده‌داری.»
جونگری سونگ‌برحق خندید و بادبزنش‌زیر را باز کرد.
«اما آیا اون دوچون غیر از ما راه نجات دیگری هم دارد؟ و اگر‌بزرگ‌ترین این اتفاق ثابت کرده باشد که اتحاد اژدهای شمالی چقدر بی‌دقت است، همین کافی است.بهار در آینده، توطئه‌چینی برای هر کاری که در هبی دلمان بخواهد، دردسر کمتری خواهد داشت.»
«خاندان جونگری فکر می‌کنند ما متوجه هیچ‌چیز نشده‌ایم. در واقع، آن‌ها‌کرده‌اند بدون اینکه هیچ مدرکی از خود به جا بگذارند قسر در‌رزمی‌شان رفتند و رد کردن حرف‌هایشان برای اتحاد غیرمتعارف کار دشواری خواهد بود.»
«درست است. اگر می‌خواستیم از این‌آسمان‌ها موضوع یک دردسر بزرگ بسازیم، رهبر‌دارد خاندان باید شخصاً وارد عمل می‌شد.»
«که این برای خاندان جونگری چیز بدی نمی‌شد. اگر رهبر خاندان‌تصویر شخصاً وارد عمل می‌شد و ماجرا بدون هیچ دستاورد واقعی و‌دارد بی‌نتیجه پایان می‌یافت، تصور کنید چگونه اعتبار اتحاد اژدهای شمالی لکه‌دار می‌شد.»
و این فقط یک ترفند هوشمندانه برای دور‌مردم زدن نقشه دشمن نیست، بلکه یکی از ارزشمندترین چیزهایی‌استثنا است که می‌توان از این حرکت به دست آورد.
«خاندان جونگری از این اتفاق متوجه خواهند شد که چشمان اتحاد اژدهای شمالی به هر گوشه‌شکلی از هبی نمی‌رسد. آن‌ها شروع به توطئه‌چینی جدی در سرزمین‌های هبی خواهند کرد. آن‌ها فکر می‌کنند که‌بخواهد بدون دخالت شخصی رهبر خاندان، قدرت خاندان پنگ هبی به تنهایی برای اداره تمام هبی کافی نیست.»
در وهله اول، حتی یک‌زیر قرن هم از زمانی که‌سال خاندان ما تکه‌تکه شده بود نمی‌گذرد.
زمانی که پدرِ پدربزرگم جانش را در جنگ بزرگ‌قبیله‌ای‌شان جناح حق و غیرمتعارف قمار کرد و با مرگی نابهنگام‌دویست روبرو شد، اگر پدربزرگم نبود، خاندان ما قطعاً نابود می‌شد.
در آن روزها، پدربزرگم به تنهایی‌سوءتفاهم هبی را زمانی که در آستانه‌مرزکشی از هم پاشیدن بود، متحد کرد.
به بیان‌قدرت دیگر، قضیه از‌سوابق این قرار است.
-مگر همه این آدم‌ها‌بزرگ‌ترین به جز پنگ ایکجین،تنها یک مشت بی‌عرضه نیستند؟
درست زمانی که این فکر شروع به‌قوانین رخنه کردن در ذهنشان کرد، یک سیخونک کوچک‌زیر به ما زدند و حدس بزن چه شد.
-حتی متوجه این‌شده هم نمی‌شوند؟ آیا واقعاً‌بسیاری تمام دندان‌هایشان ریخته است؟
این بقا در چین قرون‌سوابق وسطی است، فصل دوم: سی درصد‌کرده‌اند از قدرت واقعی‌ات را پنهان کن.
زمانی که قوی هستی، خود را‌آسمان‌ها ضعیف نشان بده. از کتاب هنر‌دارد جنگ سون تزو: نقاط ضعف و قوت.
همان‌طور که پدرم‌نجیبانه به حرف‌هایم گوش می‌داد،قوانین چیزی در چشمانش درخشید.
«اگر همه‌اش‌فکر همین باشد،بودم ناامید می‌شوم، هوی-آ.»
«بله، اگر قرار بود همین‌جا متوقف شویم،دوره چیزی بیشتر از این نبود که خاندان مجبور‌شمشیرزنی شود این مسئله را تحمل و دفن کند.»
مرا چه فرض کرده‌اید؟
نقشه یک تناسخ‌یافته‌نجیبانه باید همیشه یک‌خانوادگی قدم جلوتر باشد.
«هر هدفی که خاندان جونگری سعی داشت از طریق خاندان اون جینجو به آن‌واضح برسد، نتیجه معکوس داده است. چیزی که می‌خواستند در نهایت شکست خورده، بنابراین اگر‌گفت ما واکنش خاصی نشان ندهیم، خاندان جونگری قطعاً برای تلاش دوم آماده خواهد شد.»
«احتمالش زیاد است. و؟»
«در آن زمان، وقتی که خاندان‌آسمان‌ها جونگری و خاندان اون جینجو یک‌دارد بار دیگر دست به دست هم دهند.»
در این لحظه،نجیبانه نگاهم را به‌خانوادگی جعبه کنار پدرم چرخاندم.
به سمت جعبه‌ای که سر اون هیونگسین‌بسیاری در آن به دقت بسته‌بندی شده بود و‌نبودند به آرامی داشت به گوشت نمک‌سود تبدیل می‌شد.
نگاه پدرم مسیر نگاه مرا‌سوابق دنبال کرد و پس از دیدن‌کرده‌اند جعبه، دوباره به من نگاه کرد.
«من آن را‌علناً به اتحاد دنیای رزمی‌می‌نامد جناح حق خواهم برد.»
«چی...؟»
«در اتحاد دنیای رزمی جناح حق، من و خاندان مورونگ داستان‌هایمان را با هم‌واضح هماهنگ می‌کنیم و برای حمله به خاندان اون جینجو نقشه می‌کشیم. با قطع شدن‌گفت روابطشان با جناح حق، خاندان اون جینجو چاره‌ای جز چسبیدن به خاندان جونگری نخواهد داشت.»
و سپس.
«اگر اتحاد غیرمتعارف جناح‌بزرگ‌ترین تاریک به طور دسته‌جمعی‌تنها خاندان جونگری را رها کند.»
خاندان اون جینجو، که سعی می‌کردند‌خانوادگی برای منافع خودشان بین جناح حق‌برحق و غیرمتعارف بازی دوگانه راه بیندازند.
و خاندان جونگری، که از‌برخلاف آن‌ها برای سرک کشیدن و‌نامتعارف تحریک کردن همه‌جا استفاده می‌کردند.
اگر هر دوی آن‌ها‌هستند توسط هر دو جناح به‌پاییز عنوان دشمنان عمومی معرفی شوند.
«جالب نمی‌شود...؟»
دنیا در هرج‌ومرج فرو می‌رود.
مسیر تاریک یکی از اعضای خود را بیرون می‌اندازد، جناح حق یکی از اعضای خود را بیرون‌استثنا می‌اندازد، تاریکی و حق دست به دست هم می‌دهند و سپس آن‌هایی که ترکیبی از سیاه و‌فرقه‌های سفید هستند، به نوبه خود به عنوان دشمنان عمومی توسط هر دو طرف به گوشهای رانده می‌شوند.
خاندان مورونگ با خاندان پنگ هبی دست‌دوره به دست هم می‌دهند، خاندان جونگری با‌طولانی خاندان اون جینجو دست به دست هم می‌دهند.
همه این‌ها در چشمان‌بزرگ‌ترین یک شخص ثالث چیزی جز‌دویست هرج‌ومرج به نظر نخواهد رسید.
این چیزی کم‌نجیبانه از شکل‌گیری و‌خانوادگی شکستن مداوم اتحادها ندارد.
و هر دوی‌شده این‌ها کلماتی هستند که‌بسیاری نشان‌دهنده یک عصر پرآشوب‌اند-
-کلماتی که همچنین‌مهیبی به معنای دوره‌خود بهار و پاییز هستند.
استاد کنفوسیوس، در دوره بهار و پاییز،می‌نامد به تنهایی خطوط را رسم کرد و سیاست‌هستند و دانش جهان زیردست خود را پایه‌گذاری نمود.
در پایان این دوره بهار و پاییز، خاندان‌غیرقابل‌نفوذ پنگ هبی که اکنون با دست من دوباره‌آسمان‌ها روی پاهای خود ایستاده است، نیز چنین خواهد شد.
«که این‌طور.»
پدرم از ته‌مهیبی دل خندید و‌خود سر تکان داد.
«خون غلیظ است.»
این بدان معنا بود که خونی که‌قوانین از پدربزرگم به ارث رسیده بود، در من‌زیر و در نسل من، از همه غلیظ‌تر بود.
همچنین به این معنا بود که به‌بسیاری خاطر مفهوم نهفته در کلماتم، خون به‌واضح غلظت در سراسر آسمان‌ها شکوفا خواهد شد.
مردی که مسیر فرقه شماره یک مسیر‌دوره تاریک را تعیین می‌کرد، با شنیدن این کلمات‌شمشیرزنی از ته دل خندید و مرا مرخص کرد.