چپتر 496: تندبادِ مرگبار

بنگ بنگ بنگ...

شرمن با چهره‌ای بدذات فریاد زد: «اگه جرئت داری ازم فرار نکن!» توپش را‌کامل​ بالا آورد و گلولهٔ نوریِ بزرگِ دیگری شلیک کرد. گلولهٔ نور دیوارهای ساختمان را‌شدیدی​ شکافت و به دنبالِ پیکرِ خرگوش‌مانندِ هرلوس که پا به فرار گذاشته بود، رفت.

«اگه جرئت داری شلیک نکن!»

هرلوس غرشِ بلندی کرد، تیغهٔ شکافندهٔ نبردناوش را به دنبالِ‌می‌جنگیدند​ خود کشید و با پناه‌گرفتن پشتِ ساختمان‌ها، از حملاتِ شرمن جاخالی‌کامل​ داد. با بهره‌گیری از پیچیدگیِ میدانِ نبرد، شرمن را دور زد.

به‌محضِ آغازِ نبرد، شرمن بی‌درنگ هرلوس را به‌عنوانِ حریفش‌کند​ انتخاب کرد. هنوز این مزدور را که زخمی‌اش کرده‌بسیاری​ بود به یاد داشت و می‌خواست کینه‌اش را تسویه کند.

نبردِ پرآشوب میانِ ستارهٔ تاریک و مزدوران به نبردهای کوچکِ بسیاری در سراسرِ‌تمرکزِ​ منطقه تجزیه شد. صدای کشتار، انفجار و شلیک از همه‌جا به گوش می‌رسید و‌درگیرِ​ درگیریِ سوپرها هر لحظه ویرانیِ بیشتری به بار می‌آورد. همه‌جا در شعله‌های آتش می‌سوخت.

چند شلیک از توپِ شرمن به هرلوس برخورد کرد. حملاتِ این توپچیِ کوتوله بسیار قدرتمند بود‌چاره‌ای​ و هرلوس از خوردنِ آن‌ها اصلاً حسِ خوبی نداشت. زرهِ نورِ خردشده‌اش در چند جا سوخته‌شدیدی​ و سیاه شده بود. همان‌طور که در حالِ دویدن می‌جنگیدند، رفته‌رفته از میدانِ نبردِ اصلی دورتر شدند.

حریفش جنگجوی نخبهٔ ستارهٔ تاریک و یک سوپرِ رتبهٔ بی بود. هرلوس چاره‌ای جز تمرکزِ کامل نداشت و نمی‌توانست حواسش را به چیزِ دیگری‌چیزِ​ پرت کند. فقط می‌دانست که بقیه هم با حریفانِ قدرتمندی روبه‌رو شده‌اند. ویلساندر درگیرِ نبردِ شدیدی با فورسایت بود و او نیز از میدانِ‌فیدین​ نبردِ اصلی فاصله گرفته بود. سه برادرِ ولگا با هم متحد شده بودند و با تکیه بر کارِ تیمی‌شان با جنگجویانِ ستارهٔ تاریک می‌جنگیدند.

فیدین و سیلویا باید جایی پنهان می‌شدند، اما با گسترشِ‌نبردِ​ میدانِ نبرد در چنین منطقهٔ وسیعی، هرلوس نگران بود که آن‌تجزیه​ دو جایی برای مخفی شدن پیدا نکنند و دشمن پیدایشان کند.

پیو!

پرتوِ لیزری از بیخِ گوشش رد شد و با انفجارِ‌دورتر​ بلندی به ساختمانی در دوردست برخورد کرد. هرلوس فحشی داد‌حواسش​ و سراسیمه روی جاخالی دادن از حملاتِ بعدی تمرکز کرد.

در آن لحظه، تندبادِ قدرتمندی وزید که هرلوس نتوانست در برابرش مقاومت کند. باد او را‌نخبهٔ​ با خود برد و بیش از ده متر دورتر پرتاب کرد. از گوشهٔ چشمش پیکرِ دیگری را‌ویلساندر​ دید که او هم در هوا معلق بود. شرمن نیز از این تندباد در امان نمانده بود.

سرش را بلند کرد و شیطانِ باد، آنور، را دید که در آسمان‌ستارهٔ​ می‌چرخید و گردبادِ کوچکی به شعاعِ یک کیلومترِ مربع را به دنبالِ خود‌گوش​ می‌کشید. از هر جا که می‌گذشت، ساختمان‌ها و خیابان‌ها را به ویرانیِ کامل می‌کشاند.

ساختمان‌های بلندی که تا پیش از آن جلوی دید را می‌گرفتند، با خاک یکسان شده بودند. حالا میدانِ دیدشان‌فقط​ بسیار بازتر از قبل بود و می‌توانستند ناگاکین و ستارهٔ سیاه را ببینند که در آسمان با آنور می‌جنگیدند.‌کارِ​ با این حال، از آنجا که سرعتِ آنور بیش از حد زیاد بود، آن دو درگیرِ نبردِ سختی شده بودند.

بنگ!

شلیکِ توپِ فشارِ باد،‌سوخته​ ستارهٔ سیاه را به‌حالِ​ سمتِ ساختمانِ بلندی پرتاب کرد.

هرلوس سلاحش را محکم چسبید و به سمتِ شرمن‌کند​ دوید. هرچند می‌خواست به کمکِ هان شیائو برود، اما‌بسیاری​ اول باید از شرِ حریفِ فعلی‌اش، شرمن، خلاص می‌شد.

...

«آخ! کمرِ پیرم!»

هان شیائو از سوراخِ بزرگی‌سیاه​ در دیوارهٔ ساختمان بیرون پرید‌می‌جنگیدند​ و از درد هیسی کشید.

زرهش به‌شدت آسیب دیده بود. فیلیپ وضعیتِ میدانِ نبرد را روی پنلِ نبردش نمایش می‌داد. درگیریِ‌نبردهای​ دو طرف بسیار بالا گرفته بود، اما چاره‌ای نداشت جز اینکه تمامِ حواسش را به آنور بدهد.‌بار​ با دیدنِ شیطانِ باد که طوری می‌رفت و می‌آمد که انگار داشت مسخره‌شان می‌کرد، سردردِ شدیدی گرفت.

«این یارو از متخصص‌های رده‌بالا و کهنه‌کارِ‌شدند​ ستارهٔ تاریکه. توانایی‌اش واقعاً رو مخه و اینکه‌نمی‌توانست​ نمی‌تونیم بهش برسیم، حسابی به ضررمون تموم می‌شه.»

چهرهٔ هان شیائو جدی شد. مأموریتِ رتبهٔ آ متحدِ گودورا چند ده شرطِ مختلف داشت که بیشترشان شاملِ کشتن یا‌حواسش​ دستگیریِ اعضای ستارهٔ تاریک یا نبردناوها می‌شد. برای تکمیلِ این شروط باید تعدادِ مشخصی از آن‌ها نابود می‌شد. چند شرطِ دیگر‌تکیه​ هم با پاداش‌های بالاتر وجود داشت که هدفشان افرادِ مهم و خاصِ ستارهٔ تاریک بود. آنور یکی از همین اهداف بود.

میزانِ پاداش معیارِ خوبی برای تخمینِ درجهٔ سختیِ مأموریت‌دویدن​ بود. پاداشِ نابودیِ آنور در بینِ تمامِ شروطِ مأموریت‌رتبهٔ​ رتبهٔ ششم را داشت. همین موضوع نشان‌دهندهٔ قدرتِ آنور بود.

بیشترِ روش‌های مبارزهٔ عادی‌ام در برابرش بی‌فایده‌ست. سرعتش خیلی زیاده و حتی می‌تونه نامرئی‌تاریک​ بشه. خیلی سخته که سلاح‌هام بهش بخوره و اون حتی نیازی نداره بهمون دست بزنه.‌سوپرها​ فقط کافیه از کنارمون رد بشه تا فشارِ بادی که ایجاد می‌کنه بهمون ضربه بزنه.

تازه، می‌توانست با مهارِ فشارِ باد برای خودش سپر بسازد و دفاعش هم اصلاً ضعیف نبود.‌حواسش​ ناگاکین در آسمان از نظرِ چابکی حریفش نمی‌شد. مشت‌های ناگاکین و انفجارِ موجِ شوک هر چقدر‌گرفته​ هم قوی بودند، وقتی به هدف نمی‌خوردند فایده‌ای نداشتند. در این حالت او فقط بازیچهٔ دستش می‌شد.

هان شیائو بی‌وقفه شلیک می‌کرد و با خونسردی اوضاع را می‌سنجید. توانایی‌های آنور بسیار همه‌جانبه بود و در میانِ تمامِ مهارت‌های هان شیائو، فقط چندتایی برای مقابله با‌روبه‌رو​ او کارایی داشت. قوی‌ترینشان طبیعتاً کارتِ احضارِ شخصیتِ ایمز بود. ده ثانیه زمین‌گیر کردنِ آنور، برای دشمنی که تمامِ اتکایش به سرعت بود، ضربه‌ای مهلک به حساب می‌آمد.‌نگران​ با این حال، کارتِ احضارِ شخصیت فقط یک بار مصرف می‌شد و بسیار ارزشمند بود. هان شیائو حتی اگر می‌خواست از آن استفاده کند، منتظرِ فرصتِ بهتری می‌ماند.

شاید بشه از کارتِ احضارِ شخصیتِ‌شده​ چن شینگ استفاده کرد... مثلاً برای‌اصلی​ مخ‌زدنِ دشمن یا یه همچین چیزی...

وقتی او داشت دشمن‌یاد​ را برانداز می‌کرد، آنور هم‌کند​ او را زیرِ نظر داشت.

پس ستارهٔ‌دویدن​ سیاه که‌رفته‌رفته​ می‌گن ایشونه...

آنور با دقت هان شیائو را برانداز کرد. این اولین باری بود که او را از‌چاره‌ای​ نزدیک می‌دید. پیش از این، شناختش از هان شیائو فقط به گزارش‌های اطلاعاتی و توصیف‌های امبر محدود‌فورسایت​ می‌شد. آنور واقعاً دربارهٔ کسی که توانسته بود بارها طعمِ شکست را به امبر بچشاند، کنجکاو بود.

نمی‌فهمید چرا امبر همیشه از‌سیاه​ ستارهٔ سیاه رودست می‌خورد. انگار‌می‌جنگیدند​ ستارهٔ سیاه بلای جانش بود.

سازمان امبر را پرورش داده بود تا نقشِ مهم‌تری بر عهده بگیرد. تواناییِ امبر می‌توانست گروهِ بزرگی‌کوچکِ​ از دشمنان را سریع و دقیق، بدونِ هیچ آسیبِ جانبی به اطراف، قتل‌عام کند. این سلاحِ مهمی‌می‌آورد​ برای نابودیِ تمامِ گودورایی‌های اصیل به شمار می‌رفت و نباید اجازه می‌دادند یک سلاح دچارِ نقص شود.

وقتی ستارهٔ تاریک استعدادِ امبر را کشف کرد، همان‌نخبهٔ​ موقع تصمیم گرفت او را به ماشینِ کشتارِ عظیمی‌پرت​ تبدیل کند که فقط به ستارهٔ تاریک تعلق داشته باشد!

زنده ماندنِ هان شیائو فقط به وضعیتِ روانیِ امبر و منافعِ ستارهٔ تاریک لطمه‌سوپرِ​ می‌زد. حالا که فرصتی دست داده بود، آنور به این نتیجه رسید که باید‌روبه‌رو​ کارِ ستارهٔ سیاه را یکسره کند تا امبر بیش از این درگیرِ این مزدور نشود.

آنور زیرِ لب گفت: «حالا که‌شده​ اون شاگردِ بی‌عرضه‌ام نمی‌تونه کلکِ تو‌اصلی​ رو بکَنه، خودم زحمتش رو می‌کشم.»

غرمب!

درست در‌دویدن​ همان لحظه،‌رفته‌رفته​ زمین لرزید.

در شعاعِ چند کیلومتری، زمینِ شهر ترک برداشت و پایگاهی مکانیکی از زیرِ آن نمایان‌رتبهٔ​ شد. تمامِ ساختمان‌های سالمی که هنوز پابرجا بودند، برای محافظت به زیرِ زمین کشیده شدند.‌ویلساندر​ هم‌زمان، ستون‌های مکانیکیِ بیست‌متری از دلِ زمین بیرون آمدند و دورتادورِ میدانِ نبرد را احاطه کردند.

ویزّز!

ستون‌های مکانیکی هم‌زمان روشن شدند و سپرِ محافظِ آبی‌رنگ و مقعری‌پرآشوب​ شکل گرفت. این سپر که شبیهِ کاسه‌ای وارونه بود و ۲۰‌صدای​ کیلومتر قطر داشت، میدانِ نبرد را از دیگر مناطقِ شهر جدا کرد.

تمامِ شهرهای نوریوس به تأسیساتِ زیرزمینیِ گسترده‌ای مجهز بودند و این یکی از همان سپرهای محافظ بود. نوریوس‌پرت​ برای جلوگیری از ضررِ بیشتر دست به کار شده بود تا میدانِ نبرد را به همین منطقه که دیگر‌تکیه​ امیدی به نجاتش نبود، محدود کند. می‌خواستند جلوی گسترشِ درگیری را بگیرند تا از مناطقِ دیگرِ شهر محافظت کنند.

این اقدام عملاً به‌معنای فداکردنِ آن بخش از شهر‌اصلی​ بود، اما در مقایسه با نابودیِ کلِ شهری که‌کامل​ چند هزار کیلومتر وسعت داشت، تصمیمِ عاقلانه‌ای به شمار می‌رفت.

اگر پای آدم‌های عادی در میان بود، بدونِ لحظه‌ای تردید عاملانِ این آشوب را دستگیر می‌کردند. با این حال،‌چاره‌ای​ متوقف کردنِ نبردِ میانِ سوپرهای رتبهٔ بلا به این سادگی‌ها نبود و نوریوس هم فقط یک محافظِ رتبهٔ آ‌فاصله​ داشت. تازه، همین محافظ هم با حقوقی نجومی استخدام شده بود و چه‌بسا حاضر نمی‌شد به‌تنهایی واردِ چنین نبردی شود.

مداخلهٔ زورمندانه در این نبرد فقط خسارت‌هایشان‌کینه‌اش​ را بیشتر می‌کرد. از طرفی، پیشینهٔ این‌تاریک​ افراد هم چیزی نبود که بشود نادیده‌اش گرفت.

کمک به گودورا؟ با اینکه گروهِ مالیِ نوریوس‌جنگجوی​ ترسی از ستارهٔ تاریک نداشت، اما آن‌ها تاجر بودند‌چیزِ​ و نمی‌خواستند واردِ لیستِ سیاه چنین سازمانِ ترسناکی شوند.

کمک به ستارهٔ‌شده​ تاریک؟ مگر اینکه‌دویدن​ خوابش را می‌دیدند!

از این رو، مقاماتِ ارشدِ نوریوس هم کاملاً درمانده شده بودند. آن‌ها سیاستمدار‌دورتر​ نبودند، بلکه فقط مدیریتِ این سیاره را بر عهده داشتند. سود تنها هدفشان بود.‌می‌دانست​ اگر بهای برقراریِ صلح خیلی بالا می‌رفت، ترجیح می‌دادند فقط از کنار تماشا کنند.

سال‌ها از آخرین باری که سوپرهای رتبهٔ آ در نوریوس‌نبردِ​ با هم جنگیده بودند می‌گذشت و این احتمالاً بزرگ‌ترین آشوبی‌منطقه​ بود که ستارهٔ تاریک در دَه سالِ گذشته به پا می‌کرد.

مقاماتِ ارشد به این نتیجه رسیدند‌دورتر​ که برای دوری از هرگونه خطر، بهتر‌تمرکزِ​ است هیچ دخالتی در این ماجرا نکنند.