چپتر 148: سودِ خالص
0نون‌بزن‌به‌سگ به گلکسی به چشمِ یک سریالِ ویدیوییِ بالقوه نگاه می‌کرد. از آنجا که اطلاعاتِ آنلاینِ‌بازیکنان چندانی درباره‌اش وجود نداشت، با تیزهوشی متوجهِ پتانسیلِ پنهانِ آن شد و تصمیم گرفت سریالی بسازد که‌عوض گلکسی را معرفی کند و آموزش دهد. گذشته از این، خودش هم واقعاً از گلکسی خوشش می‌آمد.
طبیعی بود که خیلی‌ها برای یک بازیِ محبوب سریال بسازند.نظراتِ معمولاً تا زمانی که محتوا جذاب بود، اولین کسی که دست‌حلقه به ساختِ سریال می‌زد، به‌راحتی از طریقِ بازی به محبوبیت می‌رسید.
نون‌بزن‌به‌سگ که در دهکدهٔ تازه‌کاران پرسه می‌زد، هنوز نقطهٔ شروعِ سریالش را پیدا نکرده‌برساند بود. قسمتِ اولِ یک سریال مهم‌ترین قسمتش بود و او نمی‌خواست سرسری انجامش دهد.روی عالی می‌شد اگر می‌توانست اطلاعاتِ انحصاری‌ای به دست بیاورد که بازیکنانِ عادی به‌راحتی گیرشان نمی‌آمد.
با پیداشدنِ سروکلهٔ هان‌چرخاند شیائو، نون‌بزن‌به‌سگ حس کرد‌توضیحات بالاخره فرصتش فرا رسیده است.
از آنجا که شبحِ سیاه موضوعِ داغِ انجمن بود، اگر قسمتِ اولش دربارهٔ او می‌بود،افتاده افرادِ زیادی به سریالش جذب می‌شدند. چه کسی دربارهٔ این شخصیتِ مرموز و سطح‌بالا کنجکاو‌به‌هرحال نبود؟ آن‌وقت می‌توانست سوار بر موجِ محبوبیتِ شبحِ سیاه شود و سریالش را به موفقیت برساند.
نون‌بزن‌به‌سگ که در میانِ جمعیت بود، قابلیتِ فیلم‌برداری‌اش را روشن‌نظراتِ کرد، دوربین را سمتِ شبحِ سیاه چرخاند و مشغولِ ضبط‌دورش شد. سپس توضیحات و نظراتِ خودش را هم روی فیلم گذاشت.
به خاطرِ اتفاقی که در دهکدهٔ شاخِ بزرگ افتاده بود، بازیکنان دورش حلقه زدند و این کار باعث شد هان شیائو‌سمتِ کمی در وقتش صرفه‌جویی کند. هان شیائو با خودش فکر کرد که اصلاً هیچ آیتمی نفروشد. به‌هرحال چیزی هم با خودش‌کمی نیاورده بود. در عوض، یکراست فهرستِ مهارت‌هایی را که می‌توانست آموزش دهد، منتشر کرد. تنها خواسته‌اش پنج امتیازِ محبوبیت بود، که یعنی...
می‌خوای کلاست رو‌سمتِ عوض کنی؟ پول‌ضبط رد کن بیاد!
«شبحِ سیاه هیچی‌مشغولِ نمی‌فروشه؟ پس چطور باید‌نظراتِ محبوبیتم رو ببرم بالا؟»
«این... یعنی‌روشن پولِ مفت‌سمتِ بهش بدیم؟»
بازیکنان جا خوردند‌شخصیتِ و پچ‌پچ در میانِ‌نبود جمعیت به راه افتاد.
هان شیائو خونسرد بود. با خودش فکر کرد از آنجا که بازیکنان همه می‌دانند می‌توانند از طریقِ او ارتقا بگیرند، دیگر نمی‌خواهد‌کار مثلِ دهکدهٔ شاخِ بزرگ آن‌قدر به خودش دردسر بدهد. پیشنهادش طوری به نظر می‌رسید که انگار می‌خواهد بازیکنان را سرکیسه کند، اما در‌می‌خوای واقعیت، فقط یک معاملهٔ ساده بود: ۲٬۵۰۰ دلارِ آکوامارین در ازای یک فرصت برای ارتقا. معامله می‌کردند یا نه، تصمیم با خودشان بود.
در مقایسه با مسیرِ عادیِ به‌توضیحات دست آوردنِ دانش‌های پایه، پرداختِ ۲٬۵۰۰ دلارِ‌شاخِ آکوامارین خودش قیمتِ ارزانی به حساب می‌آمد.
در همین حین، دستیارِ بالساس نزدیک شد و با اضطراب آبِ‌روی دهانش را قورت داد. با هر قدمی که نزدیک‌تر می‌شد از‌زدند ترس می‌لرزید و می‌ترسید بیش از حد به هان شیائو نزدیک شود.
هان شیائو نگاهی‌شخصیتِ به او انداخت‌کنجکاو و پرسید: «چی شده؟»
دستیار به خودش مسلط شد و‌ضبط پرسید: «اهم اهم، ممکن است بپرسم‌گذاشت چرا به شهرکِ درهٔ سبز آمده‌اید؟»
هان شیائو پُکی به سیگارش زد‌توضیحات و گفت: «فقط دارم از اینجا رد‌شاخِ می‌شوم. نگران نباشید، نیامده‌ام دردسر درست کنم.»
دستیار نفسِ راحتی کشید و گفت: «آه، آلومرا به‌توضیحات شما خوشامد می‌گوید. بالساس مایل است شما را به‌افتاده داخلِ شهر دعوت کند تا از شما پذیرایی کند.»
«نه، ممنون، همین‌جا می‌مانم.»
هان شیائو پیشنهاد را رد کرد، چرا که اگر واردِ شهرک می‌شد، ارتباط با بازیکنان‌شاخِ برایش دشوار می‌شد. از آنجا که کسی جرئت نداشت روی حرفش حرف بزند، به‌محضِ اینکه‌آیتمی تجربه‌اش را می‌گرفت از آنجا می‌رفت. به همین دلیل، هیچ توجهی به بالساس نشان نداد.
«خـ... خیلی خب...» دستیار در حالی که قلبش تندتند می‌زد و عرقِ سرد می‌ریخت، با‌افتاده عجله از آنجا دور شد. به نظر می‌رسید این آدمکشِ افسانه‌ای هاله‌ای ترسناک از خودش ساطع‌چیزی می‌کند. با اینکه هان شیائو فقط بی‌حرکت ایستاده بود، دستیار از ترس قالبِ تهی کرده بود.
به‌خصوص چشمانش؛ مثلِ چشمانِ گرگ‌های وحشی‌ای بود که‌سپس در جنگلی تاریک پرسه می‌زنند. آدم فقط با خیره‌شدن‌بزرگ به چشمانِ هان شیائو مو به تنش سیخ می‌شد.
این یکی از اثرهای داشتنِ آوازهٔ جهانی‌نبود بود. هنگامِ برخورد با برخی نیروهای خاص،برساند ممکن بود اثرهای اضافه‌ای هم در کار باشد.
وقتی دستیار به‌سمتِ داخلِ دهکده برگشت،ضبط بالساس پرسید: «چه گفت؟»
دستیار هم‌چرخاند تمامِ ماجرا را‌سپس موبه‌مو تعریف کرد.
بالساس اخم کرد و به فکر فرو رفت: «فقط‌توضیحات داشت رد می‌شد؟» او شک کرد که شاید سرّوسرّی‌افتاده میانِ شبحِ سیاه و پناهندگانِ بیرونِ دهکده در کار باشد.
پس از کمی تأمل، دستور داد: «بگو یک نفر شبحِ سیاه را زیرِ نظر‌برساند بگیرد و اگر چیزِ عجیبی دید به من گزارش دهد. همچنین، برو و از‌روی پناهندگانِ بیرونِ دهکده کمی اطلاعات بگیر. فکر می‌کنم شبحِ سیاه به خاطرِ آن‌ها اینجاست.»
از سوی دیگر، همهٔ بازیکنان شاهدِ‌ضبط گفت‌وگوی هان شیائو و دستیارِ بالساس‌گذاشت بودند. سؤالی ذهنِ جمعیت را درگیر کرد.
همه به لطفِ حسگرهایشان توانسته بودند‌توضیحات نامِ شبحِ سیاه را ببینند، اما‌اتفاقی دستیارِ بالساس از کجا او را می‌شناخت؟
نکند شبحِ سیاه‌دوربین شخصیتِ بسیار مشهوری‌مشغولِ در این سیاره بود؟
بازیکنان هنوز در تلاش بودند تا ساختار، پیشینه و توازنِ قدرت‌محبوبیتِ در سیارهٔ آکوامارین را درک کنند. آن‌ها فقط از طریقِ نقشه‌ها‌چرخاند نگاهی گذرا به این دنیا انداخته بودند که اصلاً فایده‌ای نداشت.
ناگهان همه‌دوربین دربارهٔ پیشینهٔ شبحِ‌مشغولِ سیاه کنجکاو شدند.
کشفِ داستانِ سیاره و امکانِ‌سپس مشارکت در آن، از لذت‌های‌گذاشت اصلیِ این بازی به شمار می‌رفت.
[نون‌بزن‌به‌سگ] تمامِ حواسش را روی ضبطِ ماجرا گذاشت. هیجانش را پنهان کرد؛فیلم غریزه‌اش می‌گفت این قطعاً بهترین سوژه برای ویدیو است. اطلاعاتِ انحصاری و‌باعث هویتِ شبحِ سیاه می‌توانست مقدمه‌ای عالی برای معرفیِ پیشینهٔ این سیاره باشد.
...
در حالی که هان شیائو در‌ضبط شهرکِ درهٔ سبز سودِ کلانی به‌گذاشت جیب می‌زد، اوضاعِ جهان بی‌سروصدا تغییر می‌کرد.
استاردراگون، هسلا، افرا، اوردینا، تسئوس و ریلن؛ عملیاتِ‌روی پاکسازیِ شش ملت علیه سازمانِ جوانه به پایان‌بازیکنان رسیده بود و پیامدهای آن رفته‌رفته آشکار می‌شد.
شش ملت تا به حال فقط سه کنفرانس برگزار کرده بودند.روی اولینِ آن‌ها پس از جنگِ گذشته برگزار شد، زمانی که شش‌زدند ملت تازه شکل گرفته و سرزمین‌ها را میانِ خود تقسیم کرده بودند.
دومین کنفرانس دو ماه پس از جنگ برگزار شد. آلودگیِ ناشی از‌شود جنگ شرایطِ زندگی را به خطر انداخته بود. از آنجا که این معضل‌سپس کلِ سیاره را تهدید می‌کرد، همهٔ ملت‌ها گردِ هم آمدند تا چاره‌ای بیندیشند.
سومین بار پنج سال پس از جنگ‌سپس بود که در آن به مسائلِ امنیتی‌اتفاقی و دفاعی در برابرِ جنگ‌سالارانِ آواره پرداختند.
شش ملتِ حاکم بر آکوامارین رابطهٔ چندان گرمی‌روی با هم نداشتند. اگر پای یک بحرانِ جهانی‌بازیکنان در میان نبود، محال بود با یکدیگر همکاری کنند.
امروز چهارمین کنفرانسِ شش ملت در حالِ برگزاری‌سپس بود. موضوعِ جلسه به گامِ بعدی در برابرِ‌شاخِ سازمانِ جوانه و تصمیم‌گیری برای آغازِ جنگ اختصاص داشت.
این کنفرانس به صورتِ ارتباطِ‌سطح‌بالا تصویری برگزار می‌شد و رهبرانِ هر‌محبوبیتِ شش ملت در آن حضور داشتند.
در یکی از اتاق‌های کنفرانس در برجِ استاردراگون، درِ فلزی‌روی قفل بود و رهبرِ استاردراگون پشتِ میز نشسته بود. روبه‌رویش نمایشگرِ‌زدند بزرگی قرار داشت که تصویرِ پنج رهبرِ دیگر را نشان می‌داد.
گوشهٔ اتاق پر از جمعیت بود. همهٔ آن‌ها از‌فیلم مقاماتِ ارشدِ نظامی بودند و گو هوی نیز در‌حلقه میانشان حضور داشت. از شروعِ جلسه دو ساعت می‌گذشت.
«خب، همه تصمیمشان را گرفته‌اند؟»
لحنِ رهبرِ اوردینا کاملاً‌مرموز بی‌احساس بود و هیچ‌کس‌آن‌وقت نمی‌توانست موضعش را حدس بزند.
رهبرِ تسئوس با قاطعیت ایستاد و‌ضبط گفت: «من، ریلن و استاردراگون موافقِ‌گذاشت اعزامِ نیرو هستیم. هسلا و افرا مخالف‌اند.»
رهبرِ اوردینا دو ثانیه‌ضبط تأمل کرد و گفت:روی «من رأیِ ممتنع می‌دهم.»
این واکنش‌روشن برای هیچ‌کس دور‌چرخاند از انتظار نبود.
گو هوی که گوشه‌ای ایستاده بود، خونسردیش را حفظ کرد. دو رأیِ موافق، دو رأیِ مخالف و یک رأیِ ممتنع. از قبل انتظارِ چنین نتیجه‌ای‌سپس را داشت. تسئوس و ریلن جنگ‌طلب‌ترین کشورها بودند و استاردراگون هم کینهٔ عمیقی از سازمانِ جوانه به دل داشت، پس محال بود این فرصت را از‌چیزی دست بدهند. هسلا و افرا حاضر نبودند بودجه‌شان را خرجِ جنگ کنند. اوردینا هم که مثلِ همیشه آب‌زیرکاه‌ترینشان بود و فقط به منافعِ خودش فکر می‌کرد.
رهبرانِ شش ملت یک ساعتِ دیگر بحث کردند و‌نظراتِ مسیرشان را مشخص ساختند. در نهایت مقرر شد که‌بازیکنان تصمیم‌گیریِ نهایی بر عهدهٔ نیروهای نظامیِ هر کشور باشد.
نمایشگر تاریک‌چرخاند شد؛ جلسهٔ سه‌ساعته‌سپس رسماً پایان یافت.
مقاماتِ ارشد که گوشه‌ای ایستاده بودند، در بهت فرو رفتند. در این کنفرانس تصویب شد که شش ملت عملیاتِ نظامیِ گسترده‌ای‌حلقه را آغاز کنند؛ عملیاتی مشابهِ جنگِ بزرگِ گذشته که توازنِ سیاسی را زیرورو کرده بود. شش ملت دوشادوشِ یکدیگر پیشروی می‌کردند،خواسته‌اش از شش جبهه به سرزمینِ اصلیِ آندره‌آ یورش می‌بردند و در نهایت، سازمانِ جوانه را برای همیشه با خاک یکسان می‌کردند.
جنگ در راه بود!