چپتر 19: من آن‌ها را می‌سازم (۴)
0حکاکی روی آرتیفکتی که فرم آن با هارکانیوم شکل گرفته بود و پر کردن‌ستایش آن با فلز مایع الحضرا، در طول فرآیند خاتم‌کاری، بسیار سخت‌تر و خسته‌کننده‌تر از چیزی‌حتماً بود که فکر می‌کرد. دلیلش این بود که یک اشتباه به شکست کامل منجر می‌شد.
با این حال، یو ایل‌هان قدرت بازوهایش را که حاصل سال‌ها تمرین بود، با‌دیگری دقتی بی‌نقص تنظیم کرد و به کارش ادامه داد. همان‌طور که انتظار می‌رفت، حتی‌تماشاگر به شکست فکر هم نمی‌کرد و بدون لحظه‌ای استراحت، داشت به این آرتیفکت جان می‌بخشید.
تماشای یو ایل‌هان در حین کار، با آن حرکات ظریف‌ظریف دست که نه زیاده‌روی در آن‌ها بود و نه کم‌کاری،دیگری واقعاً قابل ستایش بود؛ خالص‌تر از هر چیز دیگری و زیبا.
لیتا احتمالاً هزار سال تمام این رویِ یو ایل‌هان را در انحصار خود‌چشم نگه داشته بود. او حتماً به‌تنهایی تماشاگر این موجود فروتر بوده که چطور‌بازدهی تمام تمرکزش را روی یک کار می‌گذاشت و در نهایت، از محدودیت‌هایش عبور می‌کرد.
[آه. فکر‌می‌بخشید کنم یه‌حین کم درکش می‌کنم.]
ارتا فقط ذره‌ای فهمید که چرا لیتا، کسی که حتی در میان موجودات‌چیز برتر هم با احترام و شرافت با او رفتار می‌شد، عاشق یک موجود‌حتماً فروتر شده بود که هیچ چیز خاصی در موردش وجود نداشت. فقط یک ذره!
در همان لحظه، یو ایل‌هان ابزارش را زمین گذاشت.حرکات صدای ضعیف فلزی، ارتا را به واقعیت برگرداند و‌خالص‌تر هم‌زمان دو جمله روی شبکیه چشم یو ایل‌هان ظاهر شد.
[شما مهارت آهنگری سطح مکس را بیدار کرده‌اید.]
[شما لقب «خالق اسطوره‌ها» را به دست آورده‌اید. تمام بازدهی فعالیت‌های تولیدی ۲۰ درصد افزایش می‌یابد.]
جمله‌ای که مانند یک اعلامیه نشان می‌داد دیگر هیچ‌هیچ قلمرویی برای پیشروی باقی نمانده، درست مثل تجزیه، و لقبی‌گذاشت که در آینده کمک بزرگی برای یو ایل‌هان خواهد بود.
فقط با همین‌ها، یو ایل‌هان با‌لحظه خودش فکر کرد که برداشتن چکش‌فلزی ارزشش را داشت. او موفق شده بود.
در حالی که با‌موردش احتیاط تله ویرانی را زمین‌لحظه می‌گذاشت، با ارتا صحبت کرد.
«کارم تموم شد.»
[……چی؟! یعنی به این زودی؟]
«منظورت چیه به‌نداشت این زودی؟... بذار‌لحظه ببینم، پنج ساعت گذشته‌ها؟»
یو ایل‌هان هم موقع کار گذر زمان را‌همان از دست می‌داد، برای همین فقط بعد از‌واقعیت نگاه کردن به ساعت می‌توانست این را بگوید.
ارتا وقتی فهمید که حق با اوست، سرخ شد.هیچ چون این یعنی پنج ساعت تمام، با فراموش کردن‌زمین گذر زمان، به تماشای کار کردن او نشسته بود.
[حتی اگه پنج ساعت‌احترام هم باشه، بازم خیلی سریعه.هیچ واقعاً طبق نقشه کاملش کردی؟]
«مثل مادرشوهرا‌وجود گیر نده و‌همان خودت چکش کن.»
ارتا تایید کرد.خاصی بی‌نقص بود. تا حدی‌ذره که زبانش بند آمد.
اصلاً کی باور می‌کرد این‌شرافت را یک انسان ساخته باشد؟خاصی فقط می‌توانست مات و مبهوت بماند.
با این حال، ارتا‌احترام هم مثل لیتا نمی‌توانست‌شده به‌راحتی از دیگران تعریف کند.
[اهم، فکر کنم این نمره قبولی‌لحظه رو می‌گیره. اما هنوز فرآیند دست‌ورزی‌فلزی مانا با فسینوم و سنگ جادو مونده.]
«منتظر همون بودم.»
[آـ آره درسته. قرار‌احترام بود فرشته‌ها تو این‌شده کار کمک کنن، مگه نه.]
یو ایل‌هان هم مشتاقانه منتظر بود ببیند این آرتیفکت که‌خاصی دارای سطح بالایی از جادو بود و با وجود اینکه‌صدای خودش آن را ساخته بود نمی‌توانست درکش کند، چطور تکمیل می‌شود.
وقتی با چشمانی براق به ارتا نگاه کرد، ارتا برای‌صدای اینکه تصویر یو ایل‌هانِ در حال کار را از ذهنش‌شما بیرون کند، مدام سرفه‌های مصلحتی می‌کرد و به حرفش ادامه داد.
[لطفاً یه لحظه‌خاصی صبر کن. الان‌نداشت همکارام رو صدا می‌زنم.]
«لیتا چی؟»
[اون نمیاد.]
بعد از اینکه ارتا با خونسردی تمام، سوال پر از‌صدای امید یو ایل‌هان را قطع کرد، کار واقعاً غیرقابل‌باوری انجام داد.مهارت او باعث شد یک هاله زرد درخشان بالای سرش ظاهر شود!
«این همون لامپ‌خاصی مهتابیه که فقط وقتی‌ذره بچه بودم وجود داشت!»
[این هاله یه فرشته‌ست!]
بعد از جواب دادن به این تیکه که انتظارش را هم‌موردش داشت، کاری که ارتا کرد چیزی جز برقراری ارتباط نبود. او برای‌واقعیت همکاران فرشته‌اش که در بهشت در حالت آماده‌باش بودند، پیام فرستاده بود.
هاله فرشته نماد پیوندی مطلق بود که از محدودیت‌های زمان و مکان و همچنین‌برگرداند خود دنیا فراتر می‌رفت. این یک قابلیت انحصاری برای فرشتگان بود که می‌توانست احساسات،خالق مقاصد و اراده شخص را به همکارانی که همان هاله را داشتند منتقل کند.
طولی نکشید که چهار پنج نفر که مثل ارتا نور درخشانی از خود ساطع‌ضعیف می‌کردند، داخل کارگاه یو ایل‌هان ظاهر شدند. در میان آن‌ها هم مرد بود و‌بیدار هم زن، اما نقطه مشترکشان این بود که همگی مردانی خوش‌قیافه و زنانی زیبا بودند.
[ارتا، واقعیت داره؟]
[با چشمای‌موجودات خودت ببین،احترام فاشتا. مدرکش اینجاست.]
[فکر اینکه یه‌نداشت انسان تله ویرانی ساخته‌ابزارش باشه، نمی‌تونم باورش کنم.]
[با این حال، بوی بهشت نمیده.نداشت این واقعاً شیئیه که خالصانه با‌گذاشت قدرت یه انسان روی زمین ساخته شده.]
ارتا دست زد و توجه فرشتگانی را‌عاشق که داشتند ذره‌ذره احساساتی مثل ناباوری، شگفتی، ترس‌همان و چیزهای مشابه را بروز می‌دادند، جلب کرد.
[وقت زیادی نداریم!برتر باید فوراً دست‌رفتار به کار بشیم!]
[درسته.]
[آره، درسته.]
[دست‌ورزی مانا‌موجودات خوب پیش‌احترام میره؟ کنجکاوم بدونم.]
فرشتگان در حالی که گپ می‌زدند، دور هم‌شده جمع شدند و هر کدام دستشان را به‌لحظه ترتیب روی شانه‌ها، سر و کمر یو ایل‌هان گذاشتند.
در آن لحظه،نداشت فشار عظیمی روی‌لحظه روانش آوار شد.
[شروع کن، انسان.]
[ما مسیر اراده رو هدایت می‌کنیم.رفتار تو فقط باید اراده کنی که‌وجود می‌خوای تله ویرانی رو تموم کنی.]
[یو ایل‌هان، این دقیقاً مثل همون دفعه‌ست که برای اولین بار دست‌ورزی‌وجود مانا انجام دادی. اگه با سنگ‌های جادو و فسینوم تو یه دستت‌برگرداند و تله ویرانی تو دست دیگه‌ت تمرکز کنی، بقیه‌ش رو ما انجام می‌دیم.]
موجودات برتر این‌گونه بودند؟ با وجود اینکه فقط دست‌هایشان با‌صدای او در تماس بود، روحشان، اراده‌های والایشان و مانای نجیبشان، یو‌مهارت ایل‌هان را که فقط یک انسان پست بود، در هم می‌فشرد.
با وجود اینکه هیچ خصومتی با یو ایل‌هان نداشتند، فقط‌ابزارش با رویارویی با آن‌ها، او به‌طور خودکار آسیب می‌دید. یک‌شبکیه دیوار چهاربعدی غیرقابل‌عبور بین آن‌ها و یو ایل‌هان وجود داشت.
اگر یک انسان معمولی بود، بلافاصله هوشیاری‌اش را از‌هیچ دست می‌داد. او فقط با اراده‌ای که حتی پس‌زمین از هزار سال زندگی زنگ نزده بود، می‌توانست دوام بیاورد.
در طول آن هزار سال، فقط قدرت مبارزه و تکنیک‌هایش نبودند که صیقل یافته بودند. اراده برای تسلیم‌زمین نشدن در زندگی و باور به ادامه دادن مسیر. قلب فولادینی که او را در طول سال‌های بی‌شمار‌کرده‌اید سر پا نگه داشته بود، به او اجازه داد تا در آنجا بایستد و هوشیاری‌اش را حفظ کند.
«فوو...»
او به‌آرامی نفس‌های عمیقی‌موردش کشید تا خودش را‌همان آرام کند و محکم بایستد.
سنگ‌های جادو و فسینوم را در دست راست و تله ویرانی را در دست چپش‌همان نگه داشت. فرشتگان در حالی که به این صحنه نگاه می‌کردند، هرطور که دلشان می‌خواست‌شما با هم گپ می‌زدند. او همه آن‌ها را نادیده گرفت و بی‌صدا چشمانش را بست.
سپس تصور کرد. صحنه‌ای را‌شرافت که همه این‌ها در هم‌خاصی ادغام شده و یکی می‌شوند.
او آرزو کرد. تولد سیاه‌چالی که بتواند تمام‌زمین حیواناتی را که پس از به دست آوردن‌جمله قدرت و عقل تکامل یافته بودند، زندانی کند.
[……تمرکز کنین.]
[صحنه‌ای رو به من نشون‌شرافت ندین که مغلوب اراده یه‌خاصی انسان شدین. آبروی هرچی فرشته‌ست میره.]
[ها، واقعاً چطور همچین انسان‌شرافت جالبی پیدا شده؟ فکر نکنم فقط‌موردش به خاطر اون هزار سال باشه...]
[گفتم تمرکز کن، آهااتا.]
فرشتگان هم هم‌زمان مانا و اراده‌شان را ساطع کردند. اگر قدرتشان مستقیماً اعمال‌صدای می‌شد، همان نتایجی را به دست می‌آوردند که در بهشت ساخته شده بود،سطح بنابراین تمام قدرت و اراده آن‌ها از طریق یو ایل‌هان به نمایش گذاشته شد.
در میان آن‌ها، وقتی به اراده قوی یو ایل‌هان نگاه می‌کردند، برخی برای لحظه‌ای با خود فکر‌ابزارش کردند «نکنه تله ویرانی حتی بدون ما هم تکمیل بشه؟»، اما پس از اینکه متوجه شدند این‌مکس کار یعنی دور ریختن تمام غرورشان به‌عنوان موجودات برتر، بلافاصله این فکر را از ذهنشان پاک کردند.
اراده یو ایل‌هان و اراده فرشتگان به هم گره خوردند و شروع به تغییر‌ذره دادن تله ویرانی کردند. مانای سرکوب‌گر، جادوی حک‌شده در تله ویرانی را فعال کرد‌چشم و قدرت فسینوم به درون آن منتقل شد. کارگاه پر از نوری درخشان شد.
[بیشتر.]
[فقط یکم دیگه.]
[ای انسان...]
دست‌ورزی مانا کمی بعد به پایان رسید. فسینوم و سنگ‌های جادویی در دست‌نداشت راستش طوری ناپدید شدند که انگار آب شده باشند و در عوض، تله‌جمله ویرانی شروع به ساطع کردن نور قرمز ضعیفی کرد که هاله‌ای غیرعادی داشت.
این تولد‌وجود یک آرتیفکت‌ذره واقعاً بی‌نقص بود.
تله ویرانی «دقیق» و «خاکی» تکمیل شد.
مهارت دست‌ورزی مانا به سطح ۷ ارتقا یافت. کیفیت آرتیفکت ساخته‌شده افزایش می‌یابد.
یو ایل‌هان هم پس از ظاهر‌نداشت شدن این خطوط در میدان دیدش،گذاشت با احتیاط چشمانش را باز کرد.
همین که حس کرد وزن روی کف دستانش از بین رفته، دید که‌نداشت تله ویرانی تکمیل‌شده روی دستش شناور است. ده‌ها حلقه فلزی که مکعب درونشان‌جمله را احاطه کرده بودند و می‌چرخیدند، منظره‌ای واقعاً شگفت‌انگیز را خلق کرده بودند.
[با اینکه برای‌برتر حدود ده بار‌رفتار شکست آماده شده بودم.]
[فکرش رو‌وجود نمی‌کردم همون بار‌همان اول موفق بشیم...]
فرشتگان مات و مبهوت به نظر می‌رسیدند. با اینکه یو ایل‌هان هم‌گذاشت احساس غرور می‌کرد و حس می‌کرد تلاش‌هایش دیده شده، اما ظرفیت روانی‌اش‌مهارت داشت به حد نصاب می‌رسید، بنابراین با احتیاط از فرشتگان فاصله گرفت.
«اول از همه، از‌احترام من دور شید. آگاهی شما‌هیچ فشار خیلی زیادی بهم میاره.»
[درسته. ما حتی‌برتر فراموش کردیم که تو‌عاشق یک موجود فروتر هستی.]
[بله. کارت عالی بود، انسان...همان نه، فکر کنم بی‌ادبی باشه که‌ضعیف باهات مثل بقیه انسان‌ها رفتار کنیم.]
[اسم او یو ایل‌هان است.]
[یو ایل‌هان، ممنون. من نیمه‌باور بودم، اما این واقعاً‌هیچ یک مهارت استثنایی است. اگر ممکن باشد، حتی دلم‌زمین می‌خواهد وقتی روی فرآیند متالورژی کار می‌کنی هم تماشایت کنم.]
[ما حتی نمی‌دانیم‌برتر که آیا درست‌رفتار کار می‌کند یا نه.]
در آن لحظه،نداشت یکی از فرشتگان‌لحظه پرید وسط بحث.
[باید آزمایشش کنیم.]
[کاملاً منطقی است.]
[یو ایل‌هان، با هم می‌رویم. شاید‌رفتار اگر فرآیند تولد یک سیاه‌چال را‌وجود ببینی، به دست‌ورزی مانای تو کمک کند.]
وقتی کار تمام شد، فرشتگان دوباره شروع به بلند صحبت کردن کردند، اما این بار، حرف‌هایشان متفاوت بود.چشم آن‌ها به دو دسته تقسیم شدند: کسانی که از داشتن چنین اراده و توانایی محکمی در یک انسان‌می‌یابد پست احساس ناراحتی می‌کردند، و کسانی که می‌خواستند توانایی‌اش را به رسمیت بشناسند و مشتاق پرورش او بودند.
البته، از آنجا که در هسته‌نداشت وجودی‌شان موجودات نیکی بودند، هیچ‌کس نیت‌گذاشت بدی نسبت به او در سر نداشت.
[نظر من هم همین است.شرافت یو ایل‌هان، نمی‌خواهی صحنه فعال‌خاصی شدن تله ویرانی را ببینی؟]
«نیازی به‌موجودات دوباره گفتنش‌احترام نیست. بریم.»
او همیشه از اطلاعات و محرک‌های جدید‌ابزارش استقبال می‌کرد. هیچ دلیلی وجود نداشت که‌برگرداند یو ایل‌هان این پیشنهاد را رد کند.
در حالی که یو ایل‌هان داشت عرق روی صورتش را با یک حوله‌صدای پاک می‌کرد، فرشتگان شروع به بررسی واقعی بودن تله ویرانی کردند. با این حال،مکس یکی از فرشتگان که داشت از زیبایی ظاهری آن تعریف می‌کرد، ناگهان فریاد زد.
[واو، این هم‌برتر آپشن آلفا داره‌رفتار هم آپشن بتا!]
[چی؟]
[دقیق، خاکی... واقعیت داره.]
یو ایل‌هان در حالی که عرقش را پاک‌همان می‌کرد، گوش‌هایش را تیز کرد. ارتا که متوجه‌واقعیت این موضوع شده بود، با آهی توضیح داد.
[ما به ویژگی‌های اضافه‌ای که به محصول آهنگری و دست‌ورزی مانا متصل می‌شود، «آپشن» می‌گوییم. این‌لحظه ویژگی‌ها بر اساس شانس، مواد اولیه و توانایی سازنده به صورت تصادفی ظاهر می‌شوند. معمولاً دو نوع‌سطح آلفا و بتا وجود دارد، اما ظاهر شدن هر دو در اولین ساخته بی‌سابقه است. راضی شدی؟]
«تو همه‌چیز رو می‌دونی، نه؟»
[بله، من همه‌چیز را می‌دانم.]
پس از تایید تله ویرانی، یو ایل‌هان به همراه فرشتگان بیرون رفت. از آنجا که نمی‌توانست پرواز‌برگرداند کند، دو فرشته در حین پرواز بازوهایش را گرفتند. اما صادقانه بگویم، با اینکه ظاهرش اصلاً خفن‌بازدهی نبود، یو ایل‌هان فقط از همین واقعیت که داشت در آسمان پرواز می‌کرد، غرق در شادی بود.
خیابان‌ها همچنان ساکت بودند. صدای زوزه هیولاها از جایی به‌خاصی گوش می‌رسید، صدای سربازانی که با ناامیدی شلیک می‌کردند و صدای‌ضعیف پرواز هلیکوپترها. او واقعاً حس کرد که آخرالزمان فرا رسیده است.
[هی، این انسان که‌احترام فرشته نیست. باید روش‌شده جادوی نامرئی‌کننده اجرا کنیم.]
[نیازی نیست. مگر اینکه او‌همان اول حمله کند، هیچ راهی وجود‌ضعیف ندارد که انسان‌ها متوجه حضورش بشوند.]
[چی؟ امکان نداره...]
چرا، امکانش بود.
[یعنی واقعاً نمی‌تونن تشخیصش بدن؟]
[همان‌طور که‌وجود انتظار می‌رفت،ذره تنها جا مانده...!]
فرشتگان با شوک به یو ایل‌هان که داشت با بدن انسانی‌اش یک معجزه را رقم می‌زد نگاه کردند و‌جمله یو ایل‌هان هم حسابی کلافه شده بود. او با خودش عهد کرد که بعد از اتمام این ماموریت یا‌افزایش هر اسم دیگری که داشت، دیگر با این فرشتگان که مثل میمون باغ‌وحش به او نگاه می‌کردند، دمخور نشود.
مکانی که به‌برتر آن رسیدند، بالای‌رفتار یک تپه بود.
در مقابل یو ایل‌هان که مشتاقانه منتظر بود ببیند این‌خاصی آرتیفکت چگونه فعال می‌شود، ارتا که تله ویرانی را در‌صدای دست داشت، قبل از پرتاب کردنش نفس عمیق و کوتاهی کشید.
«هی!»
[تماشا کن، یو ایل‌هان.]
در حالی که تله ویرانی در‌رفتار حال سقوط بود، حلقه‌های فلزی که‌وجود در قسمت بیرونی می‌چرخیدند ناگهان بزرگ شدند.
حلقه‌ای که تنها ۲۰ سانتی‌متر قطر داشت، به ۱ متر، ۳موردش متر، ۸ متر افزایش یافت و بدون هیچ محدودیتی آن‌قدر بزرگ و‌واقعیت نازک شد که دیگر قابل دیدن نبود و در هوا پخش شد.
نه، آیا واقعاً «پخش» شده بود؟ در حالی که یو ایل‌هان در شک‌واقعیت بود، در همان لحظه، حلقه دوم و سوم به ترتیب شروع به انبساط‌کرده‌اید و پخش شدن کردند. فرشتگان با تماشای این صحنه، با رضایت سر تکان دادند.
[پس تا اینجا‌خاصی که همه‌چیز داره‌نداشت خوب پیش میره.]
«...»
این یعنی پدیده‌ای که همین الان رخ‌عاشق داد یک شکست نبود. شاید حلقه‌های فلزی از‌همان همان ابتدا با همین هدف ساخته شده بودند؟
در حالی که‌نداشت یو ایل‌هان داشت تمام‌ابزارش حواسش را متمرکز می‌کرد...
زمین لرزید.
هیولاها شروع به‌برتر جمع شدن به‌رفتار سمت تپه کردند.
یادداشت نویسنده:
شخصیت اصلی تو سری خور نیست... T^T
این در نهایت یک «ماموریت» است. به این معنی که شخصیت اصلی حق‌واقعیت انتخاب برای رد کردن آن را داشت. او کاری را که خودش بخواهد‌کرده‌اید انجام می‌دهد، نه فقط به این خاطر که به او دستور داده شده است.
ارتا او را تهدید نکرد. در‌ضعیف وهله اول، یو ایل‌هان اول سوال پرسید‌چشم و ارتا فقط حقیقت را جواب داد.
خدا قطعاً نه قادر مطلق است و نه‌همان دانای مطلق. این یکی از مهم‌ترین دلایلی است‌واقعیت که باعث می‌شود این رمان منطقی به نظر برسد.
خدا و فرشتگان از انسان‌ها کلاهبرداری نمی‌کنند. سختی ماموریت رابطه مستقیمی با پاداش آن دارد و اگر حتی این موضوع هم جای شک داشته باشد... آن‌وقت دیگر نمی‌توان به هیچ‌چیز اعتماد کرد. T^T
دلیل اینکه پاداش قبل از ماموریت داده نشد این بود که ارتا نمی‌توانست قضاوت کند آیا‌لحظه شخصیت اصلی در ماموریت موفق می‌شود یا نه، و اگر موفق شد، چقدر موفقیت‌آمیز خواهد بود،آهنگری و در پایان ماموریت به چه چیزی نیاز خواهد داشت؛؛ باید این قسمت را اضافه کنم.
شخصیت اصلی درباره پاداش سوالی نپرسید چون قبلاً برای‌واقعاً ماموریت قبلی‌اش یک پاداش رضایت‌بخش (شعله جاودان) دریافت کرده بود.سال می‌توانید این‌طور برداشت کنید که او به آن‌ها «اعتماد» دارد.
شعله جاودان پاداش بیش از حد قدرتمندی است. به‌هیچ نظر می‌رسد توضیحات من کافی نبوده. اینکه چقدر خوب‌زمین است، با پیشروی داستان مشخص خواهد شد، پس منتظرش باشید!
آپشن پیشوند و آپشن پسوند به آلفا و بتا‌حرکات تغییر خواهند کرد. من این را از بازی مابینوگی‌خالص‌تر برداشتم و همان‌طور که انتظار می‌رفت، اصلاً خوب نشد. هیهی!
یادداشت مترجم:
برخی از فرشتگان با لحن باستانی‌نداشت صحبت می‌کنند، اما من هیچ‌کدام از این‌صدای چیزها را بلد نیستم، پس گور باباش.
همان‌طور که در بالا دیدید، نام «یو ایل‌هان» می‌تواند به معنای‌کم‌کاری «تنها» یا «منحصربه‌فرد» باشد. در حالی که نام پدرش، «یو یونگ‌هان»سال می‌تواند به معنای «مفید» باشد. این موضوع بعداً مطرح خواهد شد.
اسپویل کوچک:موجودات [...یک مهارت‌احترام مفید.] «مهارت بابا؟»
اهم، هیچ‌کس با خوندن «تله‌دست ویرانی» به یاد توتسوکا سایکا‌قابل از انیمه اورگایرو نمی‌افته، درسته؟
وقتشه بریم فصل ۶۵احترام این رمان رو تو‌شده سایت مونپیا بخونیم! ❤