چپتر 1209: فصل ۱۲۰۹ - کشتار
0«بوم!!!»
لحظه بعد، نیزه‌حال خار سیاه قلب‌یورش سیدنی را سوراخ کرد!
وانگ‌نت نیز بر اثر انفجار نور طلایی به عقب پرتاب‌هیجان شد. او به دیواره سنگی پشت سرش برخورد کرد و سپس‌هنگ روی زمین کریستال یخی که تانگ مینگیوئه ایجاد کرده بود، افتاد.
او پایش را محکم‌مفرط روی یخ کوبید و‌نهایت صدای برخورد سنگینی ایجاد کرد.
«تق، تق تق تق...»
پس از برخورد،حال ترک‌های بزرگی روی‌یورش سطح یخ ظاهر شد.
ویززززززز!!
وانگ‌نت می‌دانست که این آخرین فرصت او برای مبارزه‌آرامی است. او می‌دانست که بدنش در آستانه فروپاشی است،افراد اما با این حال دوباره به سمت سیدنی یورش برد!
چشمان سیدنی‌هیجان پر از‌خستگی سردرگمی شد.
او سرش را پایین انداخت و با‌برد ناباوری به سوراخ روی سینه‌اش که توسط‌توسط نیزه خار سیاه ایجاد شده بود، نگاه کرد.
خون بی‌وقفه از‌دردی روی نیزه خار سیاه‌کاملاً به پایین جاری بود.
او ناخودآگاه دستش را دراز کرد تا نیزه خار سیاه‌نگاهش را از بدنش بیرون بکشد، اما متوجه شد که هر دو‌اینکه دستش به طور کامل توسط فرم حیات عجیب کیمیاگری بلعیده شده‌اند.
کرم اعماق زیر پای او‌مفرط هنوز غیرقابل کنترل بود و مدام‌نگاهش بدنش را می‌پیچاند و تکان می‌خورد.
نور چشمان‌اما سیدنی به‌دوباره تدریج محو شد.
او متوجه شد‌دردی که زندگی‌اش به‌عوض سرعت به پایان می‌رسد.
با این حال، هیچ دردی احساس نمی‌کرد.گرفت در عوض، دو احساس کاملاً متفاوت، یعنی هیجان‌می‌توانست شدید و خستگی مفرط، هوشیاری‌اش را فرا گرفت.
در نهایت، سیدنی به‌خستگی آرامی نگاهش را به‌گرفت سمت فانگ هنگ چرخاند.
یک عروسک کیمیاگری که می‌توانست‌سمت باعث مرگ افراد شود بدون اینکه‌انداخت خودشان متوجه شوند، چه توانایی وحشتناکی.
«متأسفم، نمی‌تونم این‌دردی عصر بزرگ رو‌عوض با شما شاهد باشم...»
سیدنی در حالی که به وانگ‌نت که‌گرفت در حال نزدیک شدن به او بود‌عروسک نگاه می‌کرد، زیر لب با خودش زمزمه کرد.
«شماها... هه،هیجان همه‌چیز رو‌خستگی به من بدین...»
ویزززززز!
با آخرین ذره انرژی در بدنش، آرایه جادویی‌متفاوت کیمیاگری در چشمان سیدنی با سرعت شروع به‌گرفت چرخیدن کرد! خون سرخ از چشمانش جاری شد!
سیدنی دیوانه‌وار فریاد‌خستگی زد: «همه‌چیز رو به‌گرفت من بدین! همین‌جا بمونین!»
«وانگ‌نت! مراقب باش!»
فانگ هنگ تازه کمی از سردرد شدیدش بهبود یافته بود.پایین او نوسان انرژی عظیمی را که از بدن سیدنی منفجر‌ناخودآگاه شد حس کرد و با صدای بلند به او هشدار داد.
همه دیگر همچون تیری بودند که‌عوض به انتهای مسیر پروازش رسیده بود و‌مفرط تمام توانشان را از دست داده بودند.
سیدنی و‌شدید وانگ‌نت هم همین‌هوشیاری‌اش وضعیت را داشتند.
وانگ‌نت می‌دانست که فقط برای کمتر از یک دقیقه می‌تواند حالت شیطانی‌شده سطح ۳ خود‌عروسک را حفظ کند. او درد فروپاشی بدنش را تحمل کرد و به جای عقب‌نشینی، به‌بزرگ جلو یورش برد و نیزه خار سیاه خود را به سمت گلوی سیدنی فرو برد.
«فیش!»
فانگ هنگ‌هیچ با تعجب ابروهایش‌نمی‌کرد را بالا انداخت.
گلوی سیدنی در‌خستگی یک لحظه توسط نیزه‌گرفت خار سیاه سوراخ شد!
«پوف!»
خون از گلو و‌دوباره دهانش فواره زد و‌چشمان روی تمام صورت وانگ‌نت پاشید.
وانگ‌نت به سیدنی خیره شد‌نمی‌کرد و پوزخند زد: «خفه شو! یه‌شدید آدم مرده باید دهنش رو ببنده.»
«ها...»
زندگی در چشمان سیدنی به آرامی در‌فرا حال محو شدن بود، اما گوشه لبش‌چرخاند به آرامی به سمت بالا خم شد.
بلافاصله پس از آن، کرم اعماق‌یورش غول‌پیکر زیر پای او به شدت‌ناباوری و به طور غیرقابل کنترلی تکان خورد.
روی پله‌های سنگی در بالای صخره، سندی به پایین‌یعنی و به سمت نبرد نگاه می‌کرد. او تنها زمانی‌آرامی نفس راحتی کشید که دید سیدنی چشمانش را بست.
«ما بردیم؟ واقعاً؟»
چیو یاوکانگ به کرم اعماق که در‌فرا حال تکان خوردن بود نگاه کرد و‌چرخاند زمزمه آرامی کرد: «اوهوم... به نظر می‌رسه.»
در پایین، وارن دستانش‌دوباره را رها کرد و آرایه‌سردرگمی جادویی کیمیاگری را غیرفعال کرد.
دستان غول‌پیکر کیمیاگری که کرم اعماق‌عوض را نگه داشته بودند، شل شدند‌خستگی و دوباره در دیواره سنگی پنهان شدند.
آرایه جادویی کیمیاگری که به‌هوشیاری‌اش بدن وارن متصل بود، تقریباً‌نگاهش به طور کامل کم‌نور شده بود.
«بوم!!»
بدون کنترل دست سنگی کیمیاگری، سیدنی و کرم اعماق‌سردرگمی از دیواره صخره‌ای سقوط کردند و به شدت روی‌بی‌وقفه یخی که تانگ مینگیوئه متراکم کرده بود، فرود آمدند.
وارن با احتیاط به جسد کرم اعماق‌کاملاً که هنوز هر از گاهی می‌لرزید خیره‌هوشیاری‌اش شد، در حالی که هنوز هم باورش نمی‌شد.
واقعاً پیروز شده بودند؟
آیا واقعاً با‌شدید همکاری هم سیدنی‌هوشیاری‌اش را کشته بودند؟
نمی‌دانست چرا، اما نگاه و لبخند‌یورش روی چهره سیدنی قبل از مرگش،ناباوری حس بسیار بدی به او می‌داد.
«برادر وارن! اون مرده؟»
وارن سرش را بالا آورد و‌فرا سندی را دید که از روی‌هنگ پله‌های سنگی برایش دست تکان می‌داد.
سندی هنوز هم برای جانش‌مفرط ارزش قائل بود، بنابراین برای‌آرامی اطمینان از وارن سوال کرد.
درست زمانی که وارن می‌خواست حرف بزند، آرایه‌چشمان جادویی کیمیاگری خودتخریبی که تازه از کار افتاده‌نگاه بود، ناگهان خود به خود شروع به کار کرد!
سندی و چیو یاوکانگ که در‌عوض ارتفاع بالاتری بودند، هر دو شوکه‌خستگی شدند و به وارن خیره ماندند.
سندی نتوانست جلوی خودش را بگیرد‌فرا و فریاد زد: «چه خبره؟ چرا‌هنگ آرایه جادویی کیمیاگری دوباره داره حرکت می‌کنه؟»
دشمن که مرده بود، پس فعال‌هوشیاری‌اش کردن آرایه جادویی کیمیاگری خودتخریبی در‌فانگ این لحظه کار درستی نبود، درسته؟
حالت چهره وارن به شدت تغییر کرد. او با‌سردرگمی هر دو دستش مهری در مقابل بدنش شکل داد‌بی‌وقفه و بر سر فانگ هنگ و بقیه فریاد کشید.
«سریع فرار کنید! آرامگاه‌احساس امپراتوری داره خودتخریبی می‌کنه!متفاوت همه! فوراً از اینجا برید!»
«ها؟»
چیو یاوکانگ اخم کرد و سندی را‌فرا که کنارش بود کشید و به دویدن‌چرخاند از پله‌های سنگی به سمت بالا ادامه داد.
فانگ هنگ برای لحظه‌ای مات و مبهوت ماند. او به‌پایین سمت صدا نگاه کرد و دید که آرایه جادویی ناگهان‌ناخودآگاه با سرعت در حال چرخیدن است. سپس به وارن نگاه کرد.
پس از تحمل مجازات استفاده بیش از حد‌متفاوت از قدرت روحی‌اش برای ماه جاویدان، ذهنش هنوز آشفته‌نهایت بود و برای مدتی نمی‌توانست موقعیت را درک کند.
«فرار کنید!!»
با شنیدن فریاد وارن، تانگ مینگیوئه متوجه شد که مشکلی‌آرامی پیش آمده است. او بلافاصله فانگ هنگ را که کنارش‌شود بود کشید و از پله‌های سنگی به سمت بالا دوید.
سندی در حالی که می‌دوید فریاد زد: «چه‌چشمان خبره؟ چرا دوباره داره منفجر می‌شه؟ مگه ما پیروز‌خون نشدیم؟ نیازی به فرار هست؟ کار چشمان دانای کله!»
یک آرایه جادویی کیمیاگری زیر پاهای وارن ظاهر شد. پیکر او به آرامی شناور شد و‌گرفت به دنبال فانگ هنگ رفت. او با صدای بلند توضیح داد: «سیدنی قبل از مرگش، از‌شوند چشمان دانای کل برای فعال کردن آرایه کیمیاگری خودتخریبی استفاده کرد. حرف نزنید، فقط فرار کنید!»
چهره وانگ‌نت تاریک شد و در حالی که سرعتش را بیشتر می‌کرد، از صخره بالا رفت. در‌مرگ یک چشم به هم زدن، او در کنار سندی و چیو یاوکانگ که از پله‌های سنگی بالا می‌دویدند،شدن قرار گرفت. او هر دوی آن‌ها را با دستانش بلند کرد و دوباره به سمت بالای صخره پرید.
فانگ هنگ هنوز هم سردرد شدیدی احساس می‌کرد. پس از توضیح وارن، بالاخره‌هنگ فهمید چه اتفاقی در حال رخ دادن است. او مستقیماً اثر شناوری سلاح‌وحشتناکی مقدس خون‌آشام را فعال کرد و همراه با تانگ مینگیوئه به هوا پرواز کرد.
به زودی، یک نشان کیمیاگری روی دستان وارن شکل گرفت. او به کنار‌سینه‌اش تانگ مینگیوئه و فانگ هنگ شناور شد و به فانگ هنگ کمک کرد تا‌کامل سرعتش را بیشتر کند و همراه با تانگ مینگیوئه به سمت بالا پرواز کند.
تانگ مینگیوئه ناگهان اخم کرد و با صدای بلند یادآوری کرد: «بچه‌ها،خستگی قدرت روحی من دیگه برای حفظ کردن یخ کافی نیست. بعد از‌می‌توانست اینکه یخ خرد بشه، تحت تأثیر باد شدید قرار می‌گیره. مراقب باشید!»
«باشه.»
فانگ هنگ موافقت کرد.
اگرچه سرش به شدت سنگین بود و به سختی‌سردرگمی می‌توانست فکر کند، اما باز هم ناخودآگاه سرش را‌بی‌وقفه برگرداند و به جسد سیدنی روی یخ‌های پایین نگاه کرد.
کرم اعماق غول‌پیکر زیر پاهای سیدنی‌عوض بالاخره پس از چند بار پیچ‌خستگی و تاب خوردن، از حرکت ایستاد.
حیف شد.
فرم جهش‌یافته سیدنی با یک کرم اعماق ترکیب شده بود‌آرامی و یک مواد اولیه تحقیقاتی کاملاً بهینه‌سازی‌شده به حساب می‌آمد. اگر‌بدون می‌توانست آن را با خود برگرداند، شاید می‌توانست پیشرفت‌هایی ایجاد کند...
اعلان سیستم‌اما روی شبکیه‌دوباره چشمش ظاهر شد.