چپتر 895: بدون عنوان
0در داخل غار، اعضای‌برگزاری شورای شیوخ از مدت‌ها‌جلب قبل در ورودی منتظر بودند.
با دیدن ورود مایکا و بقیه، خون‌آشام‌ها فوراً دوک ژائو تایِ‌برای در حال مرگ را با خود بردند. آن‌ها او را بلند‌زیادی کردند و داخل استخر خون که از پیش آماده کرده بودند، انداختند.
دوک ژائو‌منطقه تای در استخر‌بود خون غوطه‌ور شد.
«مراسم رو شروع کنین!» شیوخ خون‌آشام در مقابل‌تحت محل اصلی مراسم نشستند و در حالی که‌بالاخره زیر لب اورادی را زمزمه می‌کردند، تمرکز کردند.
همراه با حدود دوازده‌برگزاری خون‌آشام دیگر در اطرافشان،جلب مراسم مرکزی آغاز شد.
«قل، قل.» مجموعه‌ای‌ترتیب از حباب‌ها از‌بدن استخر خون بیرون آمد.
تحت تزریق خون، قلب‌خوش‌شانس پادشاه خون‌آشام‌ها به‌تدریج شروع‌نکرده به تثبیت شدن کرد.
بالاخره، قبل از‌آغاز اینکه جهشی رخ بدهد،آمد قضیه فیصله پیدا کرد!
مایکا بالاخره احساس آرامش کرد،خوش‌شانس اما سپس حس بی‌پایانی از‌این خستگی به او هجوم آورد.
او رو به یکی دیگر‌روی از شیوخ کرد و پرسید:بازگشت «راستی، چرا جناب دوک رو نمی‌بینم؟»
«یه قدم دیر رسیدی. مهر و موم پای راست‌این پادشاه کاملاً باز شده. بیشتر از بیست دقیقه پیش،برای جناب دوک شخصاً "قربانی" رو تا سرزمین منشأ اسکورت کرد.»
از آنجا که تیم‌های اصلی دپارتمان عملیات فدراسیون درگیر شاهزاده‌های خون‌آشام‌پادشاه شده بودند که مستقیماً به شهرها حمله می‌کردند، منطقه برگزاری مراسم‌پیدا کاملاً خوش‌شانس بود و توجه فدراسیون را به خود جلب نکرده بود.
به این ترتیب، آن‌ها با موفقیت مهر و‌جلب موم روی بدن پادشاه را برداشتند و دوک‌بلافاصله بلافاصله همراه با پیشکش‌ها به سرزمین منشأ بازگشت.
برای مایکا، این تنها خبر‌روی خوبی بود که از زمان‌بازگشت ورود به دنیای واقعی شنیده بود.
خون‌آشام‌ها از همان ابتدا امید زیادی به‌جلب جمع‌آوری تمام بقایای پادشاه خون‌آشام‌ها نداشتند، اما وضعیت‌بلافاصله آشفته‌ی پیش رویشان واقعاً فراتر از انتظاراتشان بود.
انسان‌ها واقعاً گروهی‌آغاز از موجودات متفاوت‌بیرون و پیچیده بودند.
تعداد کسانی که دوست داشتند‌خوش‌شانس از آب گل‌آلود ماهی بگیرند،این بیش از حد زیاد بود.
مایکا بعد از این‌همه مدت مبارزه، از قبل‌بلافاصله به‌شدت خسته شده بود. او به دیواره‌ی سنگی تکیه‌واقعی داد و چشمانش را بست تا تجدید قوا کند.
حدود ده دقیقه بعد، یک شیخ خون‌آشام به مایکا نزدیک شد و با صدایی‌برداشتند بم گفت: «لرد مارکیز، وضعیت "پیشکش" به‌تدریج تثبیت شده. با این حال، ذخیره‌ی خون‌امید اینجا کمه. به دلایل امنیتی، پیشنهاد می‌کنیم که فوراً به سرزمین منشأ فرستاده بشه.»
«همم...» مایکا تردید کرد.
طبق نقشه‌اش با اولد بلک و فانگ هنگ، آن‌ها قرار بود اینجا‌موفقیت با هم ملاقات کنند و منتظر بمانند تا وضعیت پیشکش تثبیت شود،دنیای و بعد به راهی برای اسکورت کردن دسته‌جمعیِ بدن پادشاه خون‌آشام‌ها فکر کنند.
در حال حاضر، به نظر می‌رسید‌بدن اولد بلک و فانگ هنگ به‌تنها دردسر افتاده‌اند، چون هنوز پیدایشان نشده بود.
مزدوران اولد بلک به دو گروه تقسیم شده بودند. دو نفر از آن‌ها‌بدن اتوبوس را می‌راندند تا اولد بلک و فانگ هنگ را به نقطه‌ی تله‌پورت برسانند،ابتدا در حالی که دو نفر دیگر مایکا را تا این غار دنبال کرده بودند.
در طول مسیر، مزدوران از طریق سیگنال تلفن وضعیت اولد بلک‌پادشاه را بررسی می‌کردند. یکی از آن‌ها سر تکان داد و گفت: «اولد‌احساس بلک تو راه برگشته. لطفاً یه لحظه صبر کنین، اونا به‌زودی می‌رسن.»
مایکا از جایش بلند شد و به‌توجه سمت ورودی غار رفت. او دوربین دوچشمی‌اش‌بدن را بالا آورد و به پایین نگاه کرد.
دو دوک خون‌آشام در حال رهبری‌بدن خون‌آشام‌ها برای مبارزه با انسان‌هایی بودند که‌خبر سعی داشتند از کوه شیان‌ووشان بالا بیایند.
علاوه بر این، انسان‌های‌خوش‌شانس زیادی در جنگل انبوهِ‌نکرده پایین مخفی شده بودند.
کاملاً مشخص بود که این افراد‌بیرون برای تصاحب بقایای پادشاه خون‌آشام‌ها آمده بودند،تثبیت و حتی از یک گروه هم نبودند!
شیخ پیشنهاد داد: «مایکا، باید فوراً تصمیم بگیریم. خون زیادی باقی نمونده و‌روی مراسم نمی‌تونه زیاد دوام بیاره. این کار فقط می‌تونه امنیت قلب پادشاه رو‌شنیده برای مدتی تضمین کنه. اگه بیشتر از این تأخیر کنیم، می‌ترسم اوضاع خراب بشه.»
«آره.»
او نمی‌توانست بیشتر از این‌بود صبر کند! اگر این کار‌ترتیب را می‌کرد، انسان‌ها به آن‌ها می‌رسیدند.
مایکا سر تکان داد:مجموعه‌ای «باشه، آرایه‌ی تله‌پورت رو‌تحت فعال کنین، ما می‌ریم.»
پیرمرد برای لحظه‌ای‌منطقه سکوت کرد و‌بود از جایش تکان نخورد.
«مشکل چیه؟»
«مایکا، گذرگاه‌منطقه تلپورت دیگه‌خوش‌شانس کار نمی‌کنه.»
«این...» مایکا ناگهان‌آغاز متوجه موضوع شد‌بیرون و به پیشانی‌اش کوبید.
لعنتی! این‌حمله رو کلاً‌برگزاری فراموش کرده بود!
کانال تلپورت خون‌آشام‌ها‌ترتیب خاص بود و‌بدن با گره‌ها کار می‌کرد.
به محض اینکه گره اصلی‌بود نابود می‌شد، گذرگاه تلپورتِ زیرمجموعه آن‌موفقیت نیز کارایی‌اش را از دست می‌داد.
در این نبرد، خون‌آشام‌ها سه گره اصلی و یک گره‌قلب اصلی پشتیبان ایجاد کرده بودند تا فدراسیون نتواند با پیدا کردن‌فیصله یک گره فرعی، تمام کانال‌های تلپورت را به یکباره نابود کند.
هر گره اصلی به سه گره فرعی‌توجه سطح دوم متصل بود و گره‌های فرعی سطح‌برداشتند سومِ بسیاری نیز زیرمجموعه گره‌های سطح دوم بودند.
این طراحی بسیار دقیق و پیچیده بود،برداشتند به‌طوری که هر گره فرعی سطح دوم‌خوبی با موقعیت قطعات بدن پادشاه خون‌آشام‌ها مطابقت داشت.
با این حال، خودتخریبی ریو یکی از گره‌های اصلی‌این را منفجر کرده بود و در نتیجه، گره‌های فرعیِ‌برای آرایه تلپورتِ مرتبط با آن کاملاً از کار افتاده بودند.
پیرمرد خون‌آشام درمانده شده بود.
در ابتدا، پس از برداشته شدن مهر و موم، دوک قصد داشت اول با بدن تکه‌تکه شده پادشاه‌بازگشت آنجا را ترک کند. خون‌آشام‌هایی که در نقطه مهر و موم باقی مانده بودند، از قبل شروع به‌آشفته‌ی جمع‌آوری وسایل و ترک محل کرده بودند و آماده عقب‌نشینی و پشتیبانی از سایر نقاط مهر و موم بودند.
آن‌ها هرگز انتظار نداشتند که‌روی در میانه راه عقب‌نشینی، ناگهان‌بازگشت متوجه مشکلی در گذرگاه تلپورت شوند.
پس از کمی فکر کردن، متوجه شدند‌جلب که مشکلی در گره اصلی وجود دارد،برداشتند بنابراین آماده شدند تا به زور تلپورت کنند.
اما درست زمانی که کوه شیان‌ووشان را‌آمد ترک کردند، به‌طور تصادفی با خون‌آشام‌هایی برخورد‌شدن کردند که مایکا برای درخواست کمک فرستاده بود.
بنابراین، خون‌آشام‌ها سریعاً با هم مشورت کردند‌توجه و با عجله به گره مهر و موم‌برداشتند شده برگشتند تا مراسم را دوباره راه‌اندازی کنند.
این رفت‌این و برگشت هم‌روی بسیار طاقت‌فرسا بود.
مایکا پرسید: «نزدیک‌ترین‌برگزاری نقطه تلپورتی که می‌شه‌جلب ازش استفاده کرد کجاست؟»
«نقطه BE81، در صد کیلومتری اینجا.»
چی؟ بیشتر‌حمله از صد‌برگزاری کیلومتر فاصله؟
این یعنی باید برای‌موفقیت صد کیلومتر دیگه توسط‌بلافاصله اون انسان‌های دیوانه تعقیب می‌شد؟
پس بهتر بود خودش‌خوش‌شانس دست به کار بشه و‌این مستقیم تا سرزمین منشأ بدوه!
مایکا هنوز با ناامیدی در حال‌بیرون فکر کردن به این موضوع بود که‌تثبیت مارکیز خون‌آشام، فانت، به داخل پرواز کرد.
او کمی مجروح شده بود.
فانت به مایکا‌ترتیب و پیرمرد نگاه کرد‌برداشتند و پرسید: «تموم شد؟»
«تقریباً. داشتیم‌منطقه در مورد نحوه‌بود تخلیه بحث می‌کردیم.»
با شنیدن این حرف، فانت اخم کرد و گفت:تزریق «انسان‌های بیشتری دارن بیرون جمع می‌شن. سخته که از‌جهشی دستشون فرار کنیم و با پیشکش از اینجا بریم.»
مایکا تصمیمش را گرفت و‌خوش‌شانس گفت: «پس بی‌خیالش، همین‌جا رو نگه‌ترتیب می‌داریم و منتظر نیروی کمکی می‌مونیم.»
در این وضعیت،ترتیب آن‌ها فقط می‌توانستند‌بدن منتظر نیروی کمکی بمانند.
اولد بلک! نیت!
حالا که به آن فکر می‌کرد، مایکا احساس کرد که اولد بلک و نیت‌شدن آینده‌نگری خوبی داشتند. آن‌ها از همان ابتدا تصمیم نگرفتند با او فرار کنند، بلکه تصمیم‌هجوم گرفتند از هم جدا شوند و برای پیدا کردن آقای جیان به سرزمین منشأ بروند.
آن دو حتماً‌منطقه برای کمک گرفتن پیش‌توجه آقای جیان رفته بودند!
صبر کن! بهترین راه‌حل الان این‌بدن بود که منتظر بمونن تا نیروهای کمکی‌خبر نیت از راه برسن و نجاتشون بدن!
مایکا با اطمینان گفت: «ما‌بود هم نیروی کمکی داریم. اونا‌ترتیب برمی‌گردن تا ما رو نجات بدن.»
سپس، مایکا به افراد‌مجموعه‌ای اولد بلک نگاه کرد‌تحت و پرسید: «مگه نه؟»
مزدور کمی گیج شده بود.
نیروی کمکی؟
او هم چیزی نمی‌دانست،خوش‌شانس چون ارتباطش با اولد‌نکرده بلک گاهی اوقات قطع می‌شد!
با این حال، اگر الان سرش‌بیرون را به نشانه منفی تکان می‌داد،به‌تدریج خون‌آشام‌ها به احتمال زیاد فرار می‌کردند.
در آن صورت،منطقه دستمزد استخدامش به‌بود شدت کاهش می‌یافت.
به همین دلیل، مزدور‌موفقیت سریع سر تکان داد:بلافاصله «بله، ما نیروی کمکی داریم.»
خون‌آشام‌ها به یکدیگر‌برگزاری نگاه کردند و نگاه‌هایی‌جلب رد و بدل کردند.
«بسیار خب. ما به عقب نگه‌داشتن اونا ادامه‌تحت می‌دیم و اجازه نمی‌دیم از دیواره سنگی بالا‌بالاخره بیان. بیاید برای رسیدن نیروهای کمکی زمان بخریم.»