چپتر 938: یک ضرر بزرگ
0رادیوی فدراسیون حسابی به هم ریخته بود.اوکی خیلی زود یک ردیف اعلان جدید هم‌پرید روی رادیوی بقای خصوصی اولد بلک ظاهر شد.
سپس، خون‌آشام‌ها به شکل خفاش از بیرون به داخل پرواز‌کافیه کردند، در حالی که تکه‌هایی از کریستال‌های فضایی همجوشی را‌مرتب حمل می‌کردند و آن‌ها را روی کف سالن تله‌پورت می‌انداختند.
کلون‌های زامبی شروع به بسته‌بندی آن‌ها کردند؛ کریستال‌های فضایی‌اطلاعاتی همجوشی را که روی زمین افتاده بودند داخل جعبه‌های چوبی‌عجله می‌گذاشتند و آن‌ها را به داخل گذرگاه فضایی منتقل می‌کردند.
اولد بلک به این‌نشان صحنه نگاه کرد و‌میان در دل لبخند تلخی زد.
فانگ هنگ این‌قدر مهارت داشت؟دستش کاملاً مشخص بود که این اولین‌جیاوی بارش نیست که چنین کاری می‌کند!
از آنجا که او از قبل بخشی از این ماجرا شده‌کار بود، اولد بلک چاره‌ای جز پاسخ دادن به رادیوی فدراسیون و‌کابین پیام‌های خصوصی نداشت تا بازگشت نیروی اصلی فدراسیون را به تأخیر بیندازد.
لحظه‌ای بعد، اولد بلک سرش را بلند کرد و گفت: «هنوز یه ساعت وقت داریم. فدراسیون خبردار شده که ممکنه اطلاعات محرمانه‌ای تو شورای بزرگان‌داد باشه و خون‌آشام‌ها ممکنه تلافی کنن، برای همین دارن آماده می‌شن تا برای پشتیبانی به شورای بزرگان برگردن. من بهشون گفتم که از قبل از منابع‌خدای اطلاعاتی مهم محافظت کردم. نهایتاً می‌تونم یه ساعت براتون وقت بخرم. بعد از یه ساعت، دو تا از تیم‌های اصلی و نخبهٔ فدراسیون با عجله برمی‌گردن.»
فانگ هنگ با دستش علامت‌داد اوکی به اولد بلک نشان‌پرید داد و گفت: «مشکلی نیست.»
مو جیاوی هم به میان حرفش‌علامت پرید: «وقت کافیه. ما با این کار‌حرفش خیلی آشناییم. یه ساعت باید کافی باشه.»
...
در مجموع پس از بیش از دو ساعت کار‌اطلاعاتی سخت، وقتی همه‌چیز مرتب شد، فانگ هنگ و مو‌نخبهٔ جیاوی بالاخره از کابین بازی در عقب ماشین بیرون آمدند.
چشمان مو جیاوی برق‌نشان می‌زد: «خدای من، این‌میان بار سود عظیمی کردیم!»
فانگ هنگ که تقریباً‌برمی‌گردن نمی‌توانست جلوی لبخند زدنش‌نشان را بگیرد، گفت: «بدک نیست.»
چیز خطرناکی مثل گذرگاه بین دنیای‌جیاوی بازی و دنیای واقعی، برای اینکه امن‌باید باشد، باید در دستان خودش قرار می‌گرفت!
تعداد زیادی از کریستال‌های فضایی همجوشی و غبار فضایی که آن‌ها از منطقه یک منتقل‌براتون کرده بودند، سه انبار متوسط را در زندان پر کرد. این مقدار برای آن‌ها کافی‌پرید بود تا گذرگاه فضایی بین بازی و دنیای واقعی را برای حداقل یک هفته حفظ کنند.
در این هنگام راننده گفت: «اهم، آقای جیاوی، ببخشید که حرفتون رو قطع می‌کنم، ما دیگه وارد حاشیهٔ منطقهٔ ممنوعهٔ فدراسیون شدیم. از اینجا به بعد،ماشین اختلال شدیدی تو سیگنال‌های تلفن همراه به وجود میاد. احتمال خیلی زیادی هست که بعد از ورود به منطقهٔ ممنوعه نتونیم از گوشی‌هامون استفاده کنیم. علاوه‌خودش بر این، فدراسیون ورود غیرنظامی‌ها رو به شدت محدود کرده. اگه بیشتر جلو بریم، با تیم گشت‌زنی فدراسیون روبه‌رو می‌شیم. با ماشین فقط تا همین‌جا می‌تونیم بریم.»
«آره، خسته‌نخبهٔ نباشی. تو‌برمی‌گردن می‌تونی اول برگردی.»
فانگ هنگ و‌نشان مو جیاوی از‌جیاوی ماشین پیاده شدند.
برای محافظت از امنیت شهروندان، فدراسیون از قبل یک‌اطلاعاتی شبکهٔ محافظ در اطراف حاشیهٔ نقطهٔ قرنطینه ساخته بود‌نخبهٔ تا از گسترش بیشتر هالهٔ قلمرو مرگ جلوگیری کند.
منطقهٔ داخل شبکهٔ محافظ، منطقهٔ‌داد ممنوعهٔ فدراسیون بود و ورود تمام‌کافیه پرسنل نامربوط به آن ممنوع بود.
ورود به زور،عجله از نظر فدراسیون یک‌اوکی جرم جدی تلقی می‌شد.
مو جیاوی در راه آمدن به‌جیاوی اینجا با چن یو تماس گرفته‌آشناییم بود تا دربارهٔ وضعیت پرس‌وجو کند.
طبق گفتهٔ چن یو، مأموریت‌های مربوط به انجمن نکرومنسر به یک افسر نظامی عالی‌رتبه‌می‌تونم از فدراسیون شرقی واگذار شده بود. چن یو سعی می‌کرد به آن‌ها کمک کند‌میان تا مجوز ورود بگیرند، اما فکر نمی‌کرد امید زیادی به موفقیت وجود داشته باشد.
به هر حال، شغل چن یو مربوط به بازی‌حرفش بود. او در امور نظامی خارج از بازی نفوذ زیادی‌وقتی نداشت و اقداماتش حتی ممکن بود نتیجهٔ معکوس داشته باشد.
فانگ هنگ که احساس‌برمی‌گردن درماندگی می‌کرد، فقط می‌توانست‌نشان به راه دیگری فکر کند.
او انتظار نداشت که بتواند با‌جیاوی موفقیت با تن شو و لی‌آشناییم شائوچیانگ از انجمن نکرومنسر تماس بگیرد.
فانگ هنگ فکر کرده بود که آن دو نفر برای کار در منطقهٔ‌نهایتاً انجمن نکرومنسر تعیین می‌شوند. به هر حال، آن منطقه پایگاه اصلی آن‌ها بود‌مشکلی و تمام ارتباطات در آن منطقه توسط هالهٔ قلمرو مرگ مسدود شده بود.
انتظار نداشت‌علامت که بتواند با‌داد آن‌ها تماس بگیرد!
لی شائوچیانگ وقتی صدای فانگ‌دستش هنگ را از پشت تلفن‌مشکلی شنید، نزدیک بود گریه کند.
او آن‌قدر هیجان‌زده‌نشان بود که چشمانش‌جیاوی پر از اشک شد.
بالاخره کسی را که می‌خواست‌برگردن پیدا کرده بود. بازده سرمایه‌گذاری‌اش در‌محافظت راهروی سقوط‌کرده بالاخره به ثمر می‌نشست!
وقتی لی شائوچیانگ شنید که فانگ هنگ نزدیک انجمن نکرومنسر‌پرید است، فوراً مختصاتی به او داد و گفت که به‌زودی می‌آید‌مرتب دنبالش تا او را به منطقه مهر و موم شده ببرد.
فانگ هنگ و مو جیاوی بیشتر از ده‌نشان دقیقه در همان نقطه منتظر ماندند. خیلی زود،کار یک ماشین نظامی از دور به سمتشان آمد.
لی شائوچیانگ با هیجان سرش را از پنجره ماشین‌پرید بیرون آورد و از دور برای فانگ هنگ دست‌وقتی تکان داد: «آقای فانگ، خیلی وقته ندیدمتون! حالتون چطوره؟»
«بد نیستم! تو چطوری؟»
این بار، او توانسته بود تابوت پادشاه خون‌آشام‌ها‌میان و دو تا از قطعات بقایای پادشاه خون‌آشام‌ها را‌بیش به دست بیاورد. سود این کار کاملاً چشمگیر بود.
«منم خیلی خوبم، سوار شین!»
ماشین نظامی جلوی‌نشان فانگ هنگ و‌جیاوی مو جیاوی توقف کرد.
لی شائوچیانگ در ماشین را باز کرد و اجازه‌اطلاعاتی داد آن دو نفر سوار شوند. سپس، ماشین دور زد‌عجله و به همان مسیری که از آن آمده بود بازگشت.
فانگ هنگ با کنجکاوی پرسید:داد «پس شما دو تا الان‌پرید تو کمپ موقت کار می‌کنین؟»
«به هر حال ما عضو فدراسیون هستیم. همچنین عضو انجمن نکرومنسر هم هستیم، برای همین با این منطقه خیلی آشناییم. کاملاً طبیعیه که برای کار تو اینجا مأمور بشیم.» با‌ماشین گفتن این حرف، لی شائوچیانگ با خجالت سرش را خاراند و ادامه داد: «آقای فانگ، به لطف کمک دفعه قبل شما، فدراسیون فکر کرد که ما بودیم که نقطه تجمع خون‌آشام‌ها‌غبار رو کشف کردیم. به همین خاطر، ما با موفقیت اون پایگاه رو نابود کردیم و یه جاسوس در سطح فرمانده رو گرفتیم و این‌طوری کاملاً تصادفی یه خدمت درجه‌یک انجام دادیم.»
«حیف که ما از بخش عملیات یا اداره تحقیقات نیستیم. حتی اگه ترفیع هم می‌گرفتیم، هیچ قدرت واقعی‌ای بهمون نمی‌دادن، برای همین دو تا پست‌ماشین فرمالیته بهمون دادن. از قضا هر دوی ما آدمایی هستیم که انجمن نکرومنسر رو خوب می‌شناسیم. تو این شرایط بحرانی، باید کارای خاصی انجام بشه، برای‌خودش همین مقامات بالا ما رو فرستادن اینجا تا کمک کنیم. ما عمدتاً مسئول یه سری کارای هماهنگی با انجمن نکرومنسر هستیم. کار نسبتاً بیکار و راحتیه.»
«حالا که بهش فکر می‌کنم، واقعاً تصادف جالبی بود. وقتی با ما تماس گرفتین، ما تو شعبه نقطه تجمع‌عجله فدراسیون بودیم. فدراسیون تو هر نقطه تجمع برج‌های سیگنال خاصی داره که می‌تونه سیگنال‌های خارجی رو دست و پا‌سخت شکسته دریافت کنه. به محض اینکه از اون منطقه خارج بشیم، سیگنال‌ها قطع می‌شن و ارتباط عملاً به صفر می‌رسه.»
لی شائوچیانگ گفت: «راستی، آقای فانگ، یه محموله تدارکات هست که باید‌کار به انجمن نکرومنسر بفرستیم. بیاین عجله کنیم و بهشون برسیم تا بتونیم‌بازی تو مسیر، تدارکات رو هم تا انجمن اسکورت کنیم. مشکلی که نیست، درسته؟»
«مهم نیست.» فانگ هنگ با شک و تردید‌نشان به لی شائوچیانگ نگاه کرد: «اما برادر، از‌کار اول که قصد نداشتی این کار رو بکنی، نه؟»
لی شائوچیانگ وقتی دید فانگ هنگ دستش را خوانده، با خنده‌کار گفت: «هاهاها، چند وقت پیش نزدیک بود تمام پولم رو از‌کابین دست بدم. باید هرچه زودتر یه مقدار از ضررهام رو جبران کنم...»
«فدراسیون یه مأموریت برای عموم صادر کرده. تیم‌های بازیکن که این مأموریت رو قبول می‌کنن، مسئول بسیج و توزیع منابع می‌شن. ما فقط‌اوکی تو مسیر اسکورتشون می‌کنیم و بعدش می‌تونیم یه مقدار امتیازات شایستگی بگیریم. به هر حال تو مسیره و با آدمای بیشتر، حل و‌ماشین فصل کردن کارها راحت‌تره. وگرنه مجبور می‌شیم موقع رفتن به انجمن، خودمون موجودات مردگان رو تو مسیر پاکسازی کنیم. که خیلی دردسر داره.»
فانگ هنگ در دلش با‌داد این حرف موافق بود و گفت:کافیه «بسیار خب، پس بیاین عجله کنیم.»
تن شو پایش را روی‌دستش گاز فشار داد و ماشین نظامی‌جیاوی با سرعت به جلو حرکت کرد.
«راستی آقای‌اوکی فانگ، چیان‌داد یاویون رو یادتونه؟»
فانگ هنگ با دقت فکر‌برگردن کرد: «همون پسره که با ما‌محافظت تو راهروی سقوط‌کرده گیر افتاده بود؟»