چپتر 47: چپتر 47
0فانگ هنگ در بازی از ضیافت مجللی‌اقامت که به لطف وتل فراهم شده بود لذت‌خوابگاه برد و بعد زودتر از معمول آفلاین شد.
قرار بود‌ولو فردا وارد‌تخت شهر خطرناکی شود.
فانگ هنگ‌نشدی قصد داشت امشب‌برمیای زودتر استراحت کند.
از بازی خارج شد و درِ‌نیست کابین بازی را باز کرد. فانگ‌حسابی هنگ بدنش را کش و قوس داد.
هنوز ساعت هشت شب نشده بود، اما‌اقامت تیم ۳ از شرکت بازی‌سازی صدای ققنوس‌مجوز همچنان پر از شور و انرژی بود.
بیشتر کارمندان هنوز پشت کامپیوترهایشان‌هی‌هی در حال اضافه‌کاری بودند و دو‌بوده سوم کابین‌های بازی همچنان کار می‌کردند.
دقیق‌تر بگویم، تیم ۳پسش افرادی را داشت که‌شماره ۲۴ ساعت شبانه‌روز اضافه‌کاری می‌کردند.
«یه مشت آدم جون‌سخت!»
فانگ هنگ زیر لب زمزمه‌آقای کرد و گوشی‌اش را برداشت‌است تا نگاهی به آن بیندازد.
چند تماس بی‌پاسخ‌شدم و چند پیام‌نیست روی گوشی‌اش بود.
شیا شی: «فانگ‌می‌دونستم هنگ، کار جدیدت‌موفق چطوره؟ بهش عادت کردی؟»
شیا شی: «تیم سئول امسال هم مثل‌دوستم قبل ضعیفه. مسابقات انتخابی‌شون رو دیدم و مقایسه‌سرافکندگی‌م کردم. اونا در حد و اندازه ما نیستن.»
شیا شی:شماره «هوف، اونا‌سلام کثیف بازی کردن.»
شیا شی: «بردم.شدم خیلی خسته‌م. ولو‌نیست شدم رو تخت.»
شیا شی: «هی‌هی، بد نیست.برمیای دوستم گفت کارت خوب بوده‌سلام و حسابی بهش کمک کردی.»
شیا شی: «باعث‌شدم سرافکندگی‌م نشدی. می‌دونستم از‌دوستم پسش برمیای. موفق باشی!»
شماره ناشناس: «سلام، آقای فانگ هنگ. محل اقامت شما هماهنگ شده‌لطفاً است. لطفاً برای دریافت مجوز کار و کارت خوابگاه به میز‌هرگونه پذیرش مراجعه کنید. در صورت داشتن هرگونه سوال، لطفاً تماس بگیرید...»
«بسیار خب، خوابگاه کارکنان‌تخت ردیف شد. دیگه نیازی‌گفت نیست تو هتل بمونم.»
فانگ هنگ شانه‌ای‌می‌دونستم بالا انداخت و جواب‌باشی شیا شی را داد.
«مسابقه تموم شد؟ کی برمی‌گردی؟»
وقتی دید شیا شی فوراً جواب نداد، فانگ هنگ گوشی‌اش‌است را در جیبش گذاشت و به میز پذیرش در طبقه‌صورت اول شرکت رفت تا مجوز کار و کارت خوابگاهش را بگیرد.
خوابگاه به شرکت خیلی نزدیک‌هی‌هی بود و در مجتمعی واقع‌خوب در دو خیابان آن‌طرف‌تر قرار داشت.
پیاده فقط‌نشدی ۱۰ دقیقه‌پسش راه بود.
فانگ هنگ به فروشگاه رفاهِ همان حوالی‌دوستم رفت تا مقداری مایحتاج روزانه بخرد و‌باعث سپس با کارت خوابگاهش وارد محوطه شد.
در حالی که قدم می‌زد، دفترچه‌محل راهنمای ورود به خوابگاه را که مسئول‌دریافت پذیرش به او داده بود، بررسی کرد.
«چهار نفر در یک‌تخت ویلا اقامت دارند و هر‌کارت نفر یک اتاق مجزا دارد.»
«سرویس بهداشتی اختصاصی،می‌دونستم اتاق مطالعه اختصاصی،موفق اتاق بازی اختصاصی...»
«این شرکت‌ولو همچین مزایای‌تخت خوبی داره؟»
فانگ هنگ‌شماره در دلش‌سلام جا خورد.
به یاد آورد که در‌هی‌هی گذشته وقتی یک بازیکن حرفه‌ای بود،بوده از چنین امکانات خوبی برخوردار نبود.
«هر روز در ویلا، خدمتکارانی مسئولیت مرتب‌سازی محوطه و‌ناشناس تمیز کردن اتاق‌ها را بر عهده دارند. مواد غذایی‌برای تازه نیز ۲۴ ساعت شبانه‌روز در یخچال فراهم خواهد بود.»
«در صورت تمایل به صرف شام‌نیست آخر شب، می‌توانید با سرآشپز تماس‌حسابی بگیرید تا غذا را برایتان ارسال کند.»
این‌قدر مجلل؟ یعنی‌ناشناس اداره یه شرکت‌محل بازی‌سازی این‌قدر سودآور بود؟
«من تو یه منطقه ویلایی درجه یک اقامت دارم. مناطق‌خوب ویلایی رده‌بالا، مجتمع‌های آپارتمانی معمولی و مجتمع‌های آپارتمانی رده‌بالا هم‌موفق وجود داره. شرایط تو مناطق آپارتمانی باید کمی پایین‌تر باشه.»
فانگ هنگ‌نشدی دفترچه راهنما‌پسش را کنار گذاشت.
سرش را بالا آورد و به‌نیست اطراف نگاهی انداخت تا موقعیت ویلای‌حسابی شماره ۳ را در محوطه پیدا کند.
از قضا،شماره دو مرد جوان‌آقای از روبه‌رویش می‌آمدند.
آن دو در طول مسیر با هم‌دوستم گپ می‌زدند و می‌خندیدند. مردی که قدبلندتر‌باعث بود، یک قوطی آبجو در دست داشت.
آن‌ها متوجه فانگ‌می‌دونستم هنگ شدند که‌موفق داشت دنبال مسیر می‌گشت.
«داری مسیر رو‌شدم اشتباه میری. منطقه ویلایی‌دوستم جلوتره. منطقه آپارتمانی اون‌طرفه.»
«ها؟»
فانگ هنگ سرش را‌تخت پایین آورد و به شماره‌کارت روی کارت اتاق نگاه کرد.
«درسته. من‌نشدی تو ویلای شماره‌برمیای ۳ اقامت دارم.»
«ویلای شماره ۳؟»
شیائو ژیجیه جا خورد. او جلوتر آمد‌اقامت تا نگاهی به کارت اتاق فانگ هنگ‌مجوز بیندازد و حالت عجیبی در چهره‌اش نمایان شد.
واقعاً ویلای شماره ۳ بود!
«مشکلی هست؟»
شیائو ژیجیه به خودش آمد و گفت:دوستم «اوه... نه. ویلای شماره ۳ همون جلوئه. مستقیم‌سرافکندگی‌م برو تا آخر، بپیچ راست و پیداش می‌کنی.»
«ممنون.»
آن‌ها از‌ولو کنار یکدیگر‌تخت عبور کردند.
شیائو ژیجیه هرچه بیشتر به‌برمیای این موضوع فکر می‌کرد، احساس‌سلام عجیب‌تری به او دست می‌داد.
سرش را چرخاند تا دوباره به‌نیست فانگ هنگ نگاه کند و زیر‌حسابی لب به همراهش، جی کای، چیزی گفت.
«تا حالا اون یارو رو‌آقای دیده بودی؟ مگه تازه‌وارد نیست؟است تو ویلای شماره ۳ می‌مونه؟»
«منم تا حالا ندیدمش.تخت همین الان کارت اتاقش‌گفت رو ندیدی؟ اسمش چی بود؟»
«فانگ هنگ.»
«آهان، یه چیزایی یادم میاد. شنیدم اون پیرزن بخش منابع انسانی‌بوده داشت پشت سرش حرف می‌زد. چند وقت پیش، یه نفر با پارتی‌بازی‌ناشناس توسط رئیس چین تایید شد تا وارد شرکت بشه. اسمش فانگ هنگه.»
«پارتی‌بازی؟»
شیائو ژیجیه اخم‌شدم کرد و ناگهان‌نیست کمی ناراحت شد.
کل شرکت بازی‌سازی صدای ققنوس فقط سه ویلای درجه‌ناشناس یک داشت. این ویلاها می‌توانستند تا ۱۲ نفر را در‌دریافت خود جای دهند و از بالاترین سطح امکانات برخوردار بودند.
شرکت بازی‌سازی صدای ققنوس همیشه یک‌نیست سنت داشت. این سه ویلا برای‌حسابی اقامت بهترین بازیکنان شرکت رزرو شده بودند.
این ۱۲ نفر نماینده‌سلام قوی‌ترین بازیکنان کل شرکت‌شما بازی‌سازی صدای ققنوس بودند.
از زمانی که شرکت بازی‌سازی صدای‌نیست ققنوس مدتی پیش واگذار شده بود، بیشتر‌کمک بازیکنان برتر شرکت از آنجا رفته بودند.
تنها دو بازیکن بودند‌پسش که هنوز در ویلاهای‌شماره درجه یک اقامت داشتند.
شیائو ژیجیه قبلاً سعی کرده بود برای‌دوستم اقامت در ویلاهای درجه یک درخواست دهد،باعث اما روز بعد درخواستش رد شده بود.
اگر او صلاحیت اقامت در ویلاهای درجه‌اقامت یک را نداشت، چطور یک تازه‌وارد که با‌خوابگاه پارتی‌بازی آمده بود می‌توانست چنین صلاحیتی داشته باشد؟
«همف، رئیس چین می‌گفت کیفیت رو به‌دوستم کمیت ترجیح میده. حالا که یه 'دوست'باعث پیدا شده، راحت می‌تونه بیاد اینجا زندگی کنه.»
شیائو ژیجیه عصبانی‌می‌دونستم بود و بی‌وقفه‌موفق شروع به شکایت کرد.
«یه رئیس دیگه اومده‌تخت که هیچی نمی‌دونه و‌گفت فقط بلده کورکورانه دستور بده.»
«اگه اوضاع همین‌طور‌ناشناس پیش بره، منم‌محل می‌خوام استعفا بدم.»
«اگه حرف هر دو طرف رو بشنوی‌دوستم حقیقت رو می‌فهمی، اما اگه فقط به‌باعث حرف یه نفر گوش بدی گمراه میشی.»
جی کای نسبتاً آرام بود. او نصیحت کرد: «حرفی‌ناشناس که اون پیرزن تو بخش منابع انسانی زده ممکنه‌برای راست نباشه. بیا صبر کنیم و ببینیم چی میشه.»
شیائو ژیجیه لب‌هایش را جمع کرد. هر‌دوستم چه بیشتر به این موضوع فکر می‌کرد،باعث احساس ناراحتی بیشتری به او دست می‌داد.
«باشه، همون‌طور که گفتی،سلام شنیدن کی بود مانند‌شما دیدن. من امتحانش می‌کنم.»
شیائو ژیجیه سر تکان داد.هی‌هی او باقی‌مانده آبجوی داخل قوطی‌خوب را در یک جرعه سر کشید.
«هی، می‌خوای‌نشدی چیکار کنی؟پسش دنبال دردسر نگرد.»
«تچ، از چی می‌ترسی؟تخت کسی که فقط بلده‌گفت پارتی‌بازی کنه، چیکار می‌تونه بکنه؟»
شیائو ژیجیه در حالی که صحبت می‌کرد، چرخید.شما او قوطی را در دستش بالا برد و‌میز آن را به سمت پشت فانگ هنگ پرتاب کرد.
فانگ هنگ در حال حرکت به جلو‌دوستم بود و به نظر می‌رسید کاملاً از قوطی‌ای‌سرافکندگی‌م که از پشت به سمتش می‌آمد بی‌خبر است.
«بهت که گفتم، پارتی‌بازی یعنی...»
در حالی که شیائو ژیجیه‌هی‌هی این را می‌گفت، لبخندی تحقیرآمیز‌خوب در گوشه لبش نقش بست.
اما در ثانیه‌ناشناس بعد، این لبخند‌محل روی صورتش خشک شد.
درست زمانی که قوطی آبجو در حال‌دوستم برخورد به پشت فانگ هنگ بود، فانگ هنگ‌سرافکندگی‌م ناگهان متوقف شد و دستش را دراز کرد.
«تق!»
فانگ هنگ حتی سرش را هم‌نیست برنگرداند. او با خونسردی دستش را دراز‌کمک کرد و قوطی را به راحتی گرفت.
چشمان جی‌شماره کای از‌سلام تعجب برقی زد.
«همین الان گفتی که‌تخت با پارتی‌بازی وارد شرکت شده.کارت حالا مات و مبهوت موندی.»
فانگ هنگ به‌می‌دونستم آرامی چرخید و به‌باشی شیائو ژیجیه نگاه کرد.
کارم تمومه! یه‌شدم بازیکن سطح بالا‌نیست رو عصبانی کردم!
شیائو ژیجیه از حرکت فانگ هنگ شوکه شده بود. او‌است فوراً متوجه شد که فانگ هنگ آن‌طور که پیرزن بخش منابع‌داشتن انسانی می‌گفت، کسی نیست که با پارتی‌بازی وارد شرکت شده باشد!
با دیدن نگاه فانگ‌تخت هنگ، شیائو ژیجیه با‌گفت دستپاچگی سرش را خاراند.
«ببخشید. تقصیر من‌می‌دونستم بود. همین الان‌موفق دستم لیز خورد.»
«اشکالی نداره.»
فانگ هنگ لبخند ملایمی زد.
«فقط دفعه‌ولو بعد بیشتر‌تخت مراقب باش.»
شیائو ژیجیه نفس راحتی کشید. او فکر‌باشی کرد که به خیر گذشته است. به نظر‌هماهنگ می‌رسید فانگ هنگ خلق و خوی ملایمی دارد.
«بهت پسش میدم.»
فانگ هنگ در حالی که این را‌اقامت می‌گفت، قوطی را در دستش مچاله کرد‌مجوز و ناگهان به آن نیرو وارد کرد.
«فیش!»
قوطی مچاله‌شده‌نشدی به سمت شیائو‌برمیای ژیجیه پرتاب شد.
«تق!!»
«آخ!»
شیائو ژیجیه نتوانست به موقع جاخالی‌نیست دهد. قوطی به پیشانی‌اش برخورد کرد و‌کمک فوراً باعث ایجاد یک ورم کوچک شد.
«ببخشید، دستم لیز خورد.»
فانگ هنگ لبخندی عذرخواهانه‌تخت زد و چرخید تا‌گفت آنجا را ترک کند.