چپتر 902: منفجر شد
0فانگ هنگ‌تماشا دندان‌هایش را‌همزمان به هم سایید.
لعنتی! او واقعاً‌تماشا کنترل فرم تایرانت را‌سرشان از دست داده بود!
در ابتدا، او‌دوک واقعاً دنبال بهانه‌ای برای‌آخر حمله به نان می‌گشت.
اما هرچه نبرد شدیدتر‌کردند شد، فرم تایرانت دیگر‌دوربین تحت کنترل او نبود!
فانگ هنگ احساس کرد که مقدار عظیمی از قدرت‌ژانگ ذهنی‌اش را مصرف کرده و در کمتر از چند ثانیه،سردرگمی کنترل فرم تایران همجوش خود را از دست داده است.
مایکا با احساس نوسانات هاله فرم تایرانت، وحشت‌کردند کرد و گفت: «این خیلی بده. نیت، حس‌نگاه نمی‌کنی این نوسانات خیلی آشنان؟ قراره منفجر بشه؟»
این حس‌اینکه بیش از‌خون‌آشام حد آشنا بود!
قبلاً در غار، قربانی قبل‌کوهپایه از انفجار، دقیقاً همین نوع نوسانات‌آورد را از خود ساطع کرده بود.
فانگ هنگ سر تکان‌همزمان داد. او هم آن‌کوهپایه را حس کرده بود.
به نظر می‌رسید‌تماشا که واقعاً در‌پشت حال انفجار است.
بالا در آسمان، فرم تایران همجوش یک بار‌آیا دیگر به نان نزدیک شد و با قدرت‌مبهوت خشن خون حیات، مشتی به جلو پرتاب کرد!
«بوم!» هنوز مشتش کامل پرتاب‌کوهپایه نشده بود که خون حیات‌پایین ناگهان در هوا منفجر شد!
یک ستون نورانی و خیره‌کننده‌پشت از خون حیات یک بار‌یوانشینگ دیگر به آسمان شلیک شد!
چشمان فانگ‌همراه هنگ با درخششی‌همزمان قرمزرنگ پوشیده شد.
«عقب‌نشینی کنید!» چند خون‌آشامی که همراه‌فرم‌های با فانگ هنگ در حال تماشا بودند،اولد همزمان به غار پشت سرشان عقب‌نشینی کردند.
در کوهپایه، ژانگ‌سرشان یوانشینگ دوربین دوچشمی‌اش‌ژانگ را پایین آورد.
با نگاه به ستون نورانی خون‌سرشان حیات که در کوهستان بالا می‌رفت،دوچشمی‌اش چهره‌اش پر از شک و سردرگمی شد.
نه، چه خبر بود؟
فکر اینکه دوک خون‌آشام در حال مبارزه با آن‌آن‌ها فرم‌های تایران همجوش بود. و آن انفجار در آخر‌سرش چه بود؟ آیا آن‌ها با هم از بین رفتند؟
ژانگ یوانشینگ برگشت‌سرشان تا به اولد‌ژانگ بلک نگاه کند.
اولد بلک هم مبهوت شده بود.سرشان او سرش را تکان داد و گفت:پایین «مطمئن نیستم. شاید از کنترل خارج شده.»
یک سرباز فدراسیون پیشنهاد‌بودند داد: «فرمانده، باید بریم بالا‌کوهپایه و وضعیت رو بررسی کنیم؟»
ژانگ یوانشینگ اخم کرد.
خون‌آشام‌ها بیش‌پشت از حد‌کردند عجیب بودند.
«نه، نزدیک نشید. یکم‌همزمان دیگه صبر کنید. تیم‌کوهپایه پشتیبانی به زودی می‌رسه.»
در غاری در نیمه‌های کوه، مایکا در‌سرشان داخل پناه گرفته بود و به ستون‌پایین نوری که به تدریج کم‌رنگ می‌شد، نگاه می‌کرد.
او دهانش را باز‌خون‌آشام کرد، سپس برگشت تا‌آیا به فانگ هنگ نگاه کند.
«چرا منفجر شد؟»
فانگ هنگ در حالی که عرق سرد روی پیشانی‌اش‌ژانگ را پاک می‌کرد و خودش هم بسیار متعجب بود،چهره‌اش گفت: «به نظر می‌رسه که قربانی خیلی پایدار نبوده.»
در ابتدا، او فقط می‌خواست از قدرت فرم تایرانت‌کوهپایه برای متوقف کردن دوک خون‌آشام استفاده کند. انتظار نداشت‌می‌رفت که مرتکب اشتباه شود و باعث انفجار آن شود.
استفاده از بقایای پادشاه خون‌آشام‌ها دشوارتر از حد انتظار‌آن‌ها بود. اگر مراقب نبود، فرم تایران همجوش او به‌سرش حالت جنون درمی‌آمد و کنترل آن را از دست می‌داد.
فکرش را‌پشت بکن که‌کردند منفجر شد!
آن‌ها باید‌تماشا سریعاً به وضعیت‌پشت صحنه رسیدگی می‌کردند!
فانگ هنگ به سرعت به سمت محلی که انفجار‌کوهپایه رخ داده بود دوید: «سریع باشید، بقایای پادشاه هنوز‌می‌رفت باید همونجا باشه. بیاین بریم و قلب رو پس بگیریم!»
درسته! بقایا! مهم‌ترین‌دوک چیز الان پیدا‌فرم‌های کردن بقایا بود!
مایکا هم به خودش آمد‌کوهپایه و به دنبال فانگ هنگ‌پایین به سمت محل انفجار رفت.
قدرت قلب پادشاه خون‌آشام‌ها تقریباً تمام‌سرشان شده بود، بنابراین شدت انفجار این‌دوچشمی‌اش بار بسیار کمتر از دفعه قبل بود.
ستون نور قرمز خونی که به آسمان‌سرشان اوج گرفته بود، کمتر از نیم ثانیه‌پایین دوام آورد و سپس کاملاً محو شد.
یک گودال بزرگ در مرکز انفجار شکل‌آخر گرفته بود. فرم تایران همجوش در اثر‌بلک انفجار از قبل به خاکستر تبدیل شده بود.
فانگ هنگ با‌سرشان عجله به کنار گودال‌یوانشینگ رفت و اخم کرد.
او هنوز‌تماشا یک قدم‌همزمان دیر رسیده بود.
قلب پادشاه به طور خودکار‌همزمان به دوک نان که به شدت‌یوانشینگ مجروح شده بود، متصل شده بود.
«این...» مایکا با‌دوک دیدن این وضعیت،فرم‌های چشمانش سیاهی رفت.
آن‌ها این همه مدت منتظر رسیدن یک نیروی کمکی در‌پایین سطح دوک بودند، اما قبل از اینکه حتی بتوانند ببینند شخص‌خون‌آشام تازه‌وارد کیست، او به قربانی برای پادشاه خون‌آشام‌ها تبدیل شده بود؟!
مایکا در دلش احساس تلخی کرد. او‌کردند به فانگ هنگ که در کنارش بود‌آورد نگاه کرد و پرسید: «حالا چیکار کنیم؟»
فانگ هنگ نگاهش را به‌همزمان سمت جمعیت حاضر در کوهپایه‌ژانگ تغییر داد و احساس سردرد کرد.
«اول برش گردونین به غار!»
«باشه!»
آن دو، نانِ بی‌هوش‌همزمان را برداشتند و به‌کوهپایه سرعت به غار برگشتند.
...
در غار، خون‌آشام‌ها‌دوک در دوراهی سختی‌فرم‌های گرفتار شده بودند.
خون تمام شده بود‌کردند و حالا توسط افراد‌دوربین فدراسیون محاصره شده بودند.
همه بی‌اختیار به فانگ‌همزمان هنگ نگاه می‌کردند و منتظر‌ژانگ بودند تا او تصمیمی بگیرد.
فانگ هنگ هم سرش‌بودند را پایین انداخت و‌کردند در دلش به محاسبه پرداخت.
اگر می‌خواستند با زور و‌مبارزه به همراه قربانی از آنجا‌بین خارج شوند، درصد موفقیتشان چقدر بود؟
یکی از شیوخ خون‌آشام‌ها وضعیت دوک نان را بررسی کرد و برای همه توضیح داد: «وضعیت قربانی به شدت‌اینکه ناپایداره. سرزمین منشأ از ما خیلی دوره. اگه بخوایم با زور منتقلش کنیم، قطعاً در طول مسیر کنترلش رو‌شاید از دست می‌دیم. امن‌ترین نقشه اینه که فوراً مراسم رو اجرا کنیم و وضعیت قربانی رو به ثبات برسونیم.»
مایکا با اضطراب گفت: «پس‌پشت منتظر چی هستیم؟ یه راهی‌یوانشینگ برای اجرای مراسم پیدا کنین!»
«خون باقی‌مونده‌همراه برای تکمیل‌بودند مراسم کافی نیست.»
عجب، یک بن‌بست کامل.
خونی که از انسان‌های‌کردند بیرون غار جمع‌آوری شده‌دوربین بود، تقریباً تمام شده بود.
یعنی باید پایین می‌رفتند‌همزمان و با فدراسیون می‌جنگیدند تا‌ژانگ از آن‌ها کمی خون بگیرند؟
در گوشه‌ای، بازیکنی که توسط اولد بلک استخدام شده بود، به گوشی‌اش نگاه کرد‌پایین و حالت چهره‌اش تغییر کرد. او به سمت فانگ هنگ رفت و گوشی را‌آخر به او داد: «فانگ هنگ، اولد بلک ازم خواست این گوشی رو بهت بدم.»
فانگ هنگ گوشی را‌خون‌آشام گرفت. امیدوار بود اولد بلک‌آن‌ها خبرهای خوبی برایش داشته باشد.
در پایین کوه، اولد بلک به غار بالای‌دوربین سرش نگاه کرد و پرسید: «فانگ هنگ، سر‌سردرگمی و صدای زیادی به پا شد. اوضاع چطوره؟»
«خیلی خرابه،تماشا اما اون‌همزمان دردسر حل شد.»
اولد بلک خنده‌ای خشک کرد و گفت: «هه‌کردند هه، تو واقعاً شاهکاری.» او می‌دانست که منظور‌نگاه فانگ هنگ از «دردسر»، همان دوک خون‌آشام، نان است.
«تو چطور؟اینکه اوضاع سمت‌خون‌آشام تو چطوره؟»
«نیروهای کمکی فدراسیون تو راهن. فانگ هنگ، نیروهای کمکی این بار، نخبگان دفتر بازرسی هستن. اونا به شدت قدرتمندن. پیشنهاد می‌کنم هرچه زودتر از اونجا تخلیه کنی.بین دفاع در سمت شرق از همه ضعیف‌تره. از خون‌آشام‌ها به عنوان طعمه استفاده کن تا از سمت غرب حمله کنن، بعد بقایای پادشاه خون‌آشام‌ها رو بردار و‌دیگه تنهایی به سمت شرق فرار کن. با توانایی‌هایی که داری، باید بتونی این کار رو انجام بدی. منم یه راهی پیدا می‌کنم تا اونجا بهت ملحق شم.»
فانگ هنگ سرش را خاراند و گفت: «نمی‌تونم. یه اتفاقی افتاد. قلب پادشاه الان به بدن‌کوهستان دوک نان متصل شده که وضعیتش خیلی ناپایداره. باید یه راهی پیدا کنی تا فدراسیون رو‌برگشت معطل کنی. علاوه بر این، باید یه راهی پیدا کنم تا کمی خون به دست بیارم...»
اولد بلک حرفش را قطع کرد: «فانگ هنگ، ما‌کوهپایه وقت نداریم. من می‌تونم کمکت کنم حمله فدراسیون شمالی رو‌چهره‌اش به تاخیر بندازی، اما نمی‌تونم جیان موژی رو معطل کنم.»
«ها؟ جیان موژی؟»
جیان موژی، لرد جهان منطقه‌کوهپایه ۱ و مغز متفکر پشت‌پایین تمام ماجرای جانشینی پادشاه خون‌آشام‌ها بود.
«آره، فضای همجوشی سرزمین منشأ اوضاع خوبی نداره. اون دیگه نمی‌تونه بیشتر از این‌آورد صبر کنه. همین الان درخواست کمک مایکا رو دریافت کرده و برای همین، یه شاهزاده‌آن‌ها خون‌آشام دیگه رو فرستاده تا تعداد زیادی از خون‌آشام‌ها رو به سمت شما رهبری کنه.»
لعنتی!
از یک طرف شاهزاده خون‌آشام بود و از‌آیا طرف دیگر تیم نخبگان دفتر بازرسی فدراسیون. فرقی نمی‌کرد‌شده کدام طرف باشد، او نمی‌توانست هیچ‌کدام را شکست دهد.
یعنی واقعاً آسمان‌ها‌سرشان قصد نداشتند هیچ‌ژانگ راه فراری برایش بگذارند؟
فانگ هنگ‌تماشا حتی دلش‌همزمان می‌خواست ناسزا بگوید.
«پیشنهاد می‌کنم سریع تصمیم بگیریم و این خون‌آشام‌ها‌کردند رو رها کنیم. می‌خوام برم سرزمین منشأ تا‌نگاه ببینم می‌تونم تابوت‌ها رو به دست بیارم یا نه...»
همم؟ انگار یه چیزی بود...
فانگ هنگ به حرف‌های اولد بلک‌ژانگ توجهی نکرد. او چشمانش را ریز‌نگاه کرد و ناگهان چیزی به ذهنش رسید.
او حرف اولد بلک را قطع کرد‌کردند و پرسید: «اولد بلک، شاهزاده خون‌آشام احتمالاً‌آورد نمی‌دونه که تو بهشون خیانت کردی، درسته؟»
«نمی‌تونم با اطمینان‌تماشا بگم، اما قطعیه‌پشت که بهم مشکوک شدن.»
فانگ هنگ بعد از کمی فکر‌فرم‌های کردن پرسید: «اولد بلک، فکر می‌کنی نخبگان‌اولد تیم بازرسی فدراسیون با شاهزاده درگیر بشن؟»