چپتر 1286: فصل ۱۲۸۶ - رهگیری
0در تمام این مدت، نکرومنسی توسط دربار مقدس سرکوب می‌شد‌زمان و همین موضوع پیشرفتش را دشوار کرده بود. حتی پیدا‌چرا کردن یک کتاب برای مطالعه نکرومنسی هم کار سختی بود.
دونانت بارها به این فکر افتاده بود که نکرومنسی را رها کند.زندگی‌اش احساس می‌کرد آینده‌اش تاریک و ناامیدکننده است، اما اصلاً انتظار نداشت که روزی‌خیره سر و کله فانگ هنگ پیدا شود و حتی برج روح را بسازد!
تنها در عرض چند‌نشان روز، نکرومنسی به یک‌نقشه جریان محبوب تبدیل شده بود!
دونانت در این چند‌می‌توانست روز اخیر احساس می‌کرد‌حمله که دارد خواب می‌بیند.
احساس می‌کرد که دوباره در آغوش‌آرامی مرگ قرار گرفته و انگار فصل‌نقشه جدیدی در زندگی‌اش آغاز شده است.
اما حالا، دوباره سر و کله آدم‌های دربار مقدس‌انگار پیدا شده بود! دربار مقدس سرزمین مقدس نکرومنسی را‌زحمت که با هزاران زحمت ساخته بودند، نابود کرده بود!
دونانت با خشمی سوزان به‌می‌داد کارکیلا خیره شد؛ دلش می‌خواست‌سلطنتی تا سرحد مرگ با او بجنگد.
چهره کارکیلا جدی و عبوس بود،گاردهای اما درونش کمی آشوب به پا شده‌چرا بود. اصلاً نمی‌دانست چه اتفاقی دارد می‌افتد.
شمشیر مهرشکن ابزار خاصی بود که او شخصاً برای شکستن تدریجی مهر‌نقشه و موم به کار برده بود. از نظر تئوری، مهر و موم‌درونی‌اش باید حداقل یک روز پس از رفتن او، به آرامی واکنش نشان می‌داد.
در آن زمان، او می‌توانست با نقشه‌قرار گاردهای سلطنتی برای حمله به سرزمین طاعون همکاری‌آدم‌های کند و فانگ هنگ را کاملاً غافلگیر کند!
پس چرا ناگهان منفجر شد؟
کارکیلا شک و تردیدهای درونی‌اش را‌گاردهای کنار زد، به دونانت نگاه کرد و‌چرا پرسید: «می‌خوای چی رو برات توضیح بدم؟»
دونانت از غرور‌باید و تکبر کارکیلا‌آرامی به شدت عصبانی شد.
«هاهاهاها، تازه از من می‌پرسی؟ همیشه برام عجیب بود. هاله طاعون صدها سال خاموش بود و همه‌چیز در آرامش می‌گذشت، اما به محض اینکه پای دربار مقدس به اینجا‌بجنگد باز شد، هاله طاعون نشت کرد. شما به پایتخت امپراتوری رفتین و هاله طاعون توی کل پایتخت پخش شد. حالا هم که با کمک لرد فانگ هنگ، هاله طاعون‌زمان بالاخره کنترل شده بود، کمتر از ده دقیقه بعد از رسیدن شما دوباره فوران کرد. واقعاً گیج شدم. چرا هر جا که شما می‌رین، هاله طاعون هم همون‌جا منفجر می‌شه؟»
چهره کارکیلا‌آرامی سرد و‌نشان بی‌روح شد.
«نمی‌دونم. فوران هاله‌زمان طاعون هیچ ربطی‌گاردهای به من نداره.»
«هه، ربطی به تو نداره؟ فکر کردی می‌تونی‌نشان قضیه رو با یه جمله ساده تموم کنی؟ امروز‌همکاری باید همین‌جا بمونی و همه‌چیز رو واضح توضیح بدی!»
وقتی اد دید که یک نفر پیش‌قدم‌قرار شده تا اوضاع را به هم بریزد،حالا بلافاصله با نگاهی به بازیکنانش اشاره کرد.
«نذارین فرار کنن! اونا بودن‌می‌داد که مهر و موم رو‌سلطنتی شکستن. خودم دیدم! کار خودشونه!»
«آشغال‌ها! دربار مقدس همیشه نکرومنسی ما رو سرکوب‌حمله کرده. اونا می‌دونن که ما داریم اینجا یه‌تردیدهای سرزمین مقدس می‌سازیم، برای همین اومدن تا نابودش کنن!»
اعضای بیشتری از انجمن‌حداقل جادوگران تحریک شدند و دور‌می‌داد گروه دربار مقدس حلقه زدند.
در گوشه‌ای دیگر، قدیس شمشیرزن امپراتوری، یعنی چپو، اخم کرد. او‌جدیدی که از کارهای دربار مقدس منزجر شده بود، نتوانست جلوی خودش را‌سوزان بگیرد و زمزمه کرد: «دربار مقدس یه کم زیادی کثیف بازی درمیاره.»
لرد برنت با چهره‌ای مشکوک‌می‌داد اخم کرد و گفت: «یه جای‌حمله کار می‌لنگه. این قضیه خیلی مشکوکه.»
«مشکوک؟»
لرد برنت تحلیل کرد: «اگه من جای دربار مقدس بودم،زمان چرا وقتی لو رفتم فرار نکردم؟ چرا اونا هنوز اینجا موندن،ناگهان دارن وقت‌کشی می‌کنن و منتظرن تا هاله طاعون فوران کنه؟ عجیبه.»
چپو نگاهی به ورودی غار‌آغوش انداخت و گفت: «شاید قدرت‌فصل هاله طاعون رو دست‌کم گرفتن.»
لرد برنت هم سرش را‌می‌داد چرخاند تا به ورودی نگاه کند.حمله او گفت: «یه احتمال دیگه هم...»
قبل از اینکه بتواند‌می‌توانست جمله‌اش را تمام کند،حمله صدای انفجاری به گوش رسید!
«بوم!!!»
در ورودی معدن، هاله طلایی‌رنگی‌آغوش از نور مقدس منفجر شد و‌جدیدی مه روح اطراف را پراکنده کرد!
در آن منطقه‌ای که با هاله سیاه‌می‌توانست طاعون و مه روح پوشیده شده بود، انفجار‌غافلگیر نور مقدس طلایی به شدت به چشم می‌آمد!
چه اتفاقی داشت می‌افتاد؟
همه سرشان را‌باید چرخاندند و به‌آرامی سمت انفجار خیره شدند.
«بوم! بوم بوم!!»
به خاطر تأثیر هاله طاعون و مه شبح، محیط اطراف در لایه‌ای‌طاعون از مه فرو رفته بود و دیدن را دشوار می‌کرد. با این‌پرسید حال، همه هنوز هم می‌توانستند انفجارهای پی‌درپی نور مقدس طلایی را ببینند!
بلافاصله پس از آن، یه بازیکن از میان مه شبح در‌کاملاً دوردست ظاهر شد و به سمتشان دوید. او فریاد زد: «دربار‌می‌خوای مقدسه! آدمای دربار مقدس! اونا می‌خوان کل مهروموم رو نابود کنن!»
ناگهان، همه عصبی شدند. سلاح‌هایشان‌رفتن را بالا آوردند و با‌زمان دقت به گروه کارکیلا خیره شدند.
«کارکیلا! دیگه‌خواب چی برای‌دوباره گفتن داری!»
در این قاره، آموزه‌های مقدس بسیار خاص بودند. این آموزه‌ها ویژگی نسبتاً خاصی داشتند که‌غافلگیر افراد معمولی اصلاً نمی‌توانستند تقلیدش کنند. حتی طومار مقدس هم فقط از طریق آموزه‌های مقدس‌تکبر فعال می‌شد. حتی مردمک کیمیاگری سیدنی، نابغه کیمیاگری، هم نمی‌توانست آموزه‌های مقدس را تشخیص دهد.
فقط دربار‌می‌داد مقدس می‌توانست‌می‌توانست کنترلش کند!
به غیر از دربار‌حداقل مقدس، چه کسی می‌توانست باعث‌می‌داد فوران ویژگی نور مقدس بشود؟
حتی همراهان دربار مقدس که با کارکیلا‌قرار آمده بودند هم مشکوک شدند. همه با رگه‌هایی‌آدم‌های از شک در چشمانشان به کارکیلا نگاه می‌کردند.
فوران هاله طاعون یه چیز‌می‌داد بود، اما چرا الان ویژگی‌سلطنتی نور مقدس منفجر شده بود؟
ممکن بود کارکیلا برگ برنده‌نقشه دیگه‌ای داشته باشد که حتی‌همکاری آن‌ها هم از آن بی‌خبر بودند؟
کارکیلا نگاه همراهانش را‌حداقل حس کرد و حالت چهره‌اش‌می‌داد فوراً به شدت خشک شد.
فوران هاله نور مقدس؟
چه خبر بود؟
خودش هم نمی‌دانست!
چطور باید برایشان توضیح می‌داد؟
دونانت دید که همه افراد دربار مقدس حالت چهره متفاوتی دارند و هیچ حرفی نمی‌زنند.آدم‌های او احساس کرد که آن‌ها مقصرند و یه جای کارشان می‌لنگد. او فریاد زد: «حتی‌چهره فکر رفتن رو هم نکنین! امروز باید همین‌جا بمونین و همه چیز رو واضح توضیح بدین!»
عرق سرد‌آرامی روی پیشانی‌نشان اد نشست.
او نمی‌دانست در معدن چه‌نقشه اتفاقی افتاده، اما الان بیشتر‌همکاری از قبل وحشت کرده بود.
هاله نور مقدسی‌باید که فوران کرده‌آرامی بود، غیرعادی بود.
ممکن بود آدمای دربار مقدس واقعاً دیوانه‌قرار شده باشند و دیو مغاک را آزاد کرده‌آدم‌های باشند تا تا پای جان با آن‌ها بجنگند؟
پس مأموریت نهایی‌واکنش چی می‌شد؟ میراث‌زمان قدیسان چه می‌شد؟
«کاری کنین تاوانشو پس بدن!»
جمعیت خشمگین بود. افراد بیشتری جمع‌آرامی شدند و فریاد زدند، اما هیچ‌کس جرئت‌گاردهای نمی‌کرد اولین نفری باشد که حمله می‌کند.
درست زمانی که در بن‌بست بودند، ژوئو لینگ‌فانگ با چند بازیکن و گارد سلطنتی مجروح به سمتشان‌هزاران دوید. او فریاد زد: «سرورم، ما بعد از اینکه متوجه گسترش هاله طاعون شدیم رفتیم تا بررسی‌کمی کنیم. ما آدمای مشکوکی رو تو ورودی پیدا کردیم و سعی کردیم جلوشون رو بگیریم، اما مجروح شدیم.»
ناگهان، همه به‌واکنش لرد چادویک در‌زمان میان جمعیت نگاه کردند.
چادویک سردرد گرفته بود. اون فقط یه‌سلطنتی لرد کوچک بود، چطور ممکن بود با‌ناگهان این همه دردسر در قلمرویش روبه‌رو بشود؟
وقتی اد ژوئو لینگ‌فانگ‌حداقل را دید، قلبش یه‌نشان لحظه از حرکت ایستاد.
ممکن بود اون‌می‌بیند نور مقدسِ قبلی کار‌قرار لی شوئه بوده باشد؟
چشمان اد برقی زد‌نشان و فوراً پرسید: «اون‌نقشه آدمای مشکوک کی هستن؟»
ژوئو لینگ‌فانگ به کارکیلا و بقیه اشاره کرد و‌طاعون با قاطعیت گفت: «آدمای دربار مقدسن! خودشونن. اونا از‌کنار قدرت آموزه‌های مقدس استفاده کردن. من مطمئنم که اشتباه نمی‌کنم!»
«داری دروغ می‌گی!»
کارکیلا ناگهان سرش را چرخاند و عصایش‌قرار را یک بار دیگه به آرامی روی زمین‌آدم‌های کوبید و خیره به ژوئو لینگ‌فانگ نگاه کرد.
«ویز...»
نور طلایی‌می‌داد یک بار‌می‌توانست دیگه پخش شد!
در لحظه بعد، تحت تأثیر نور طلایی،واکنش دید ژوئو لینگ‌فانگ به تدریج تار شد. ناگهان،حمله احساس گناه شدیدی از اعماق قلبش فوران کرد.
او احساس کرد که کار اشتباهی انجام داده‌گرفته و میل شدیدی داشت که بلافاصله زانو بزند‌سرزمین و توبه کند. او می‌خواست حقیقت را بگوید.
«تلپ!»
ژوئو لینگ‌فانگ دیگه نمی‌توانست احساس گناه را در قلبش‌طاعون سرکوب کند. پاهایش سست شد و روی هر دو‌کنار زانو افتاد و دهانش را باز کرد تا چیزی بگوید.