چپتر 1321: ارتباط
0در مجموع ۳۸ داور مقدس در دربار مقدس‌می‌کنه حضور داشتن، و تازه کمتر از نصف اون‌ها‌جدی توسط کتاب عهد به رسمیت شناخته شده بودن!
استعداد فانگ هنگ‌تمام‌تر در مطالعات مقدس‌کادار واقعاً حیرت‌انگیز بود!
داوران مقدس با نگاه‌هایی پر از‌صدایی حسادت و احساساتی ضدونقیض در دل‌هاشون،تموم به فانگ هنگ خیره شده بودن.
کنترل کردن برگه باقی‌مانده کتاب عهد اصلاً کار راحتی نبود. خیلی‌هاشون‌صدایی سال‌های طولانی از عمرشون رو صرف این کار کرده بودن، اما این‌برگردوند جوون پیش روشون به سادگی هرچه تمام‌تر از پسش بر اومده بود.
کادار نگاهی به مومیر که روی زمین بیهوش افتاده بود انداخت.تردید با پوزخند به مومیر نگاه کرد؛ احمقی که قدرت خودش رو زیادی‌شما دست‌بالا گرفته بود و جرئت کرده بود به فانگ هنگ حمله کنه.
«به نظر می‌رسه قضیه کاملاً واضحه. پیروان حین آزمون به طور تصادفی ستون کریستالی‌پوزخند رو نابود کردن و برگه باقی‌مانده کتاب عهد هیچ‌وقت فعال نشده بوده. البته شانس‌قضیه هم باهاشون یار بوده که تونستن قدرتِ برگه باقی‌مانده کتاب عهد رو به دست بیارن.»
شانس؟
واقعاً فقط‌رازهایی یه تصادف‌می‌کنه محض بود؟
نگاه سانجای‌سانجای روی فانگ هنگ‌داره قفل شده بود.
حس می‌کرد فانگ‌تمام‌تر هنگ داره رازهایی‌کادار رو مخفی می‌کنه.
سانجای بعد از کمی تردید، سرش رو تکون داد‌گرامی و با صدایی بم و جدی گفت: «پیروان گرامی،برگردوند آزمون امروز همین‌جا تموم می‌شه. شما با موفقیت قبول شدید.»
سانجای رو برگردوند و رو به پالادین مقدسی که کنارش ایستاده بود سر‌گفت تکون داد. گفت: «اون پیروانی رو که بیهوش شدن ببرین تحت درمان قرار بدین‌ایستاده و بقیه رو هم همراهی کنین. لباس‌های تمیز بپوشین و بیرونِ تالار جمع بشین.»
«اطاعت، داور مقدس.»
…
ده دقیقه بعد، فانگ هنگ و‌صدایی بقیه بازیکنا لباس‌های تمیز پوشیدن و روبه‌روی‌می‌شه سانجای و سایر داوران مقدس ظاهر شدن.
«پیروانِ نور مقدس، اول از همه تبریک می‌گم که آزمون برگزیدگان‌صدایی الهی رو پشت سر گذاشتین. حالا می‌خوام شما رو به یه‌شدید آیین ایمانی ببرم تا هدیه الهی رو دریافت کنین. دنبالم بیاین.»
سانجای بدون توجه به پیروانِ‌داره هیجان‌زده، چرخید و از پله‌ها‌کمی به سمت کلیسای جامع پایین رفت.
بعد از این ده دقیقه تفکر، شک‌نگاهی و تردید سانجای نسبت به فانگ هنگ نه‌تنها‌نگاه کم نشده بود، بلکه عمیق‌تر هم شده بود.
کادار کمی در کنار سانجای قدم زد و ناگهان متوجه شد‌همین‌جا یه جای کار می‌لنگه. اخم کرد و با صدایی بم گفت:ایستاده «سانجای، این مسیر روشنگری الهی نیست. می‌خوای اونا رو کجا ببری؟»
سانجای پرسید: «فکر نمی‌کنی‌می‌کنه اون پتانسیل اینو داره‌سرش که پاپ جدید بشه؟»
کادار طبیعتاً می‌دونست منظور سانجای از «اون» کیه و اخمش غلیظ‌تر‌تردید شد. جواب داد: «خب درسته، مگه غیر از اینه؟ حتی کتاب‌می‌شه عهد هم تواناییش رو تأیید کرده. دیگه به چی شک داری؟»
سانجای مدام به فانگ هنگ مشکوک بود و بارها و‌زمین بارها امتحانش می‌کرد، مسئله‌ای که کادار رو کمی ناراضی کرده‌زیادی بود. کادار ادامه داد: «من به شورای شیوخ اعتراض می‌کنم.»
«نیازی نیست.تردید همین الان‌تکون می‌برمت که ببینیشون.»
«چی؟»
«من از قبل از شورای شیوخ درخواست کردم تا با استفاده از قدرت‌تکون کتاب عهد، ارتباطی با قلمرو مقدس برقرار کنیم. اگه همه‌چیز خوب پیش بره،شدید قلمرو مقدس خودش شخصاً هویتش رو تأیید می‌کنه. شورای شیوخ هم شاهدش خواهد بود.»
چشمان کادار برقی زد.
«آره، کادار، راستش خود منم امیدوارم حق با تو باشه. اگه فانگ شو واقعاً بتونه از آزمون قلمرو مقدس‌پالادین سربلند بیرون بیاد و مطمئن بشیم هیچ مشکلی وجود نداره، قطعاً به عنوان اسقف اعظم بعدی دربار مقدس ما پرورش‌جمع داده می‌شه. من از همین حالا تو رو به عنوان اولین استادش پیشنهاد دادم. مسئولیت سنگینی به دوشت خواهد بود.»
کادار بی‌اختیار مشت‌هاش رو گره کرد. با فکر کردن به‌داد صحنه‌ای که سانجای توصیف کرده بود، سراسر وجودش پر از‌موفقیت هیجان شد. نفس عمیقی کشید و زیر لب زمزمه کرد: «ممنون.»
«هوم.»
فانگ هنگ دنبالِ گروه راه افتاد. نمی‌دونست اون‌مومیر دوتا داور مقدس داشتن درباره چی پچ‌پچ می‌کردن، اما‌احمقی یه حسِ ناخوشایند و مبهمی به دلش افتاده بود.
همین‌طور که از پله‌ها‌تکون پایین می‌رفت، وارد طبقه‌گفت پایینی کلیسای جامع شد.
لابد به‌زودی می‌رسیدن‌مخفی به مقر اصلی‌کمی دربار مقدس، نه؟
خیلی زود رسیدن به طبقه منفی‌رازهایی سه. سانجای اون‌ها رو به سمت یه‌تکون درِ عریض در انتهای راهرو هدایت کرد.
پالادین مقدس همراهشون، یوهان، با‌اومده اشاره دست به همه پیروان‌زمین فهموند که به خط بشن.
«فانگ شو، بیا جلو.»
قلب فانگ هنگ‌مخفی یه لحظه هُری ریخت،تردید بعد نیم‌قدم اومد جلو.
«این آیین نیاز به یه سری مقدمات داره. فانگ شو، تو همراه‌سرش ما بیا.» سانجای نگاهی دوباره به پالادین مقدس انداخت و گفت: «یوهان،موفقیت بقیه رو ببر تا فعلاً استراحت کنن، نیم ساعت دیگه برش گردون همین‌جا.»
«اطاعت، قربان!»
بقیه پیروان نگاه‌های حسادت‌آمیزی به‌داد فانگ هنگ انداختن و بعد‌امروز توسط پالادین مقدس برده شدن.
«دنبالم بیا.»
سانجای این رو‌قفل گفت و در‌رازهایی رو باز کرد.
به محض ورود‌تمام‌تر به تالار، مردمک چشم‌های‌نگاهی فانگ هنگ تنگ شد.
اون دیگه چی بود...
پشت در،رازهایی یه راهروی‌می‌کنه طولانی قرار داشت.
دو طرف راهرو پر‌می‌کرد از کاهنان سطح بالا و‌بعد پالادین‌های مقدس سطح بالا بود.
نور طلایی‌رنگی از کریستالِ غول‌پیکری که بر‌نگاهی فراز تالار آویزون بود به پایین می‌تابید و‌نگاه درست روی سکوی سنگی وسط تالار فرود می‌اومد.
یه کتاب، ساکت‌سرش و بی‌حرکت روی سکوی‌جدی سنگی قرار گرفته بود.
پشت سکوی سنگی، بیشتر‌می‌کنه از ده پیرمرد با‌سرش لباس‌های مبلغان مذهبی ایستاده بودن.
سانجای، فانگ هنگ رو همراه خودش برد و چند ده قدم به جلو برداشت. بعد روی یک زانو نشست‌امروز و با صدایی بم و جدی گفت: «درود بر شما شیوخِ بزرگوار. فردی که در کنار منه فانگ شوـئه؛ همون‌بدین پیروی که قبلاً به عرض شیوخ رسونده بودم و موفق شده آیین انتخاب الهی رو با موفقیت پشت سر بذاره.»
صدای یکی از پیران شورای شیوخ موقع صحبت کردن کمی خشک و بی‌روح به‌پوزخند نظر می‌رسید: «سانجای، ما به قضاوت تو اعتماد داریم. نیازی به توضیحات بیشتر نیست. دربار‌کاملاً مقدس همین الانشم در خطره. بیشتر از این نمی‌تونیم معطل کنیم. هرچه زودتر شروعش کنین.»
«اطاعت، از‌تردید درک و‌تکون همراهی شما سپاسگزارم.»
سانجای از جاش بلند‌می‌کنه شد و با احترام‌سرش چند قدم عقب رفت.
پشت سکوی سنگی، شیوخی که‌داره در یک صف ایستاده بودن،کمی هم‌زمان دست‌هاشون رو بالا بردن.
نور طلایی کم‌کم از‌پسش کتابِ روی سکوی سنگی‌مومیر شعله کشید و اوج گرفت.
فانگ هنگ در کنار سانجای ایستاده بود. با شنیدن گفت‌وگوی بین اونا‌تموم شستش خبردار شده بود که یه جای کار می‌لنگه. با این حال،پیروانی اوضاع طوری پیش رفته بود که دیگه فرار کردن غیرممکن به نظر می‌رسید.
او با دقت به کتابِ‌بعد روی سکوی سنگی خیره شد، و‌صدایی احساسِ بسیار قدرتمندی توی دلش جوشید.
این همون کتاب‌قفل سوگنده! همون کتابی که‌مخفی تمام مدت دنبالش می‌گشت!
همراه با موج شدیدی از‌اومده قدرت مقدس، کتاب نوری درخشان‌زمین و طلایی از خودش ساطع کرد!
دیدگان فانگ هنگ در یک چشم‌به‌هم‌زدن غرق در‌گفت نوری خیره‌کننده شد. چاره‌ای نداشت جز اینکه دوباره چشم‌هاش‌شدید رو ببنده تا جلوی اون نور شدید رو بگیره.
وقتی نور فروکش کرد، فانگ‌بعد هنگ دوباره چشم‌هاش رو باز‌داد کرد تا اوضاع رو بررسی کنه.
وووززز...
جلوی چشم‌هاش، یه‌تمام‌تر شکاف فضایی دایره‌ای درست‌نگاهی بالای کتاب پدیدار شد.
این همون‌تردید گذرگاه زمانی‌تکون منطقه‌ای بود!
فانگ هنگ به شکاف فضاییِ سیاه‌رنگی که‌تردید در حلقه‌ای طلایی محصور شده بود خیره‌گرامی شد؛ برقی از شگفتی در چشمانش درخشید.
گذرگاه زمانی خالی بود‌می‌کرد و اعوجاج‌های محسوسی در‌می‌کنه پهنه فضا شکل می‌گرفت.
اون کتاب!
قطعاً همون کتاب سوگند‌تکون بود و شایعاتی که‌گفت درباره‌ش می‌گفتن کاملاً واقعیت داشت!
کتاب سوگند‌رازهایی تواناییِ شکافتنِ‌می‌کنه فضا رو داشت!
کاهنان و پالادین‌های مقدسی که در دو‌مخفی طرف راهرو ایستاده بودن، روی یک زانو‌داد نشستن و زیر لب مشغول دعا خوندن شدن.
بعد از چند لحظه انتظار، صدایی‌کادار بم و پرطنین انگار از فاصله‌ای بی‌نهایت‌انداخت دور، از دل خلاء به گوش رسید:
«به چه‌تردید علت مرا‌تکون فراخوانده‌اید، ای پیروان؟»
سانجای نیم‌قدم به جلو برداشت و با نهایت احترام گفت: «پروردگارا،صدایی ما با مسئله‌ای روبه‌رو شده‌ایم و محتاج حکمت شماییم. تمنا داریم‌شدید ما را در سنجش شایستگی و استعداد این پیرو یاری فرمایید.»