چپتر 1326: مجازات الهی
0یه سلاح مقدس!
واقعاً یه سلاح مقدس بود!
هرچند از قبل حدس‌هایی توی دلش زده‌سرهاشون بود، ولی با دیدن ویژگی‌های کتاب عهد،روی فانگ هنگ نتونست جلوی خوشحالیِ بی‌حدوحصرش رو بگیره!
این دومین باری بود که تجهیزاتی در رده سلاح‌شناسایی مقدس به دست می‌آورد؛ بار اول ضریح استخوان‌ها بود و‌بازمانده‌ها حالا هم سلاح مقدس دربار مقدس، یعنی همین کتاب عهد.
شکی وجود نداشت که کتاب عهد صرفاً با‌آوارهای داشتن اون چهار تا مهارت اضافی‌ش، کاملاً شایستگی‌متوجه این رو داشت که یه سلاح مقدس خونده بشه!
تازه هنوز بررسی کامل کتاب عهد رو هم پشت سر نذاشته‌حرف‌ها بود. مهارت‌هایی توی کتاب عهد وجود داشتن که هنوز بیدار نشده‌نور بودن؛ بنابراین قطعا جا برای افزایش قدرتش بیشتر از این حرف‌ها بود.
«وززز...»
بعد از پیوند خوردن سلاح مقدس،فقط کتابی که اولش خاک روش نشسته‌داخل بود، حلقه‌هایی از نور طلایی ساطع کرد.
برگه باقی‌مانده کتاب عهد که خیلی آروم توی کوله‌پشتیِ فانگ هنگ‌می‌زدن قرار داشت، جذب کتاب عهد شد. از دستش بیرون پرید، دو‌قضیه دور توی هوا چرخید و بعد توسط کتاب عهد جذب شد.
فانگ هنگ سرش رو‌بودن پایین انداخت و با دقت‌قدرتش لاگ بازی رو بررسی کرد.
در حال حاضر فقط ۱۶ برگه باقی‌مانده از‌چرخوندن کتاب عهد به جا مونده بود، و یه رون‌پالادین شناسایی برگه باقی‌مانده هم در حال تولید شدن بود.
داخل تالار، پیروان هنوز داشتن آوارهای تالار فروریخته رو کنار می‌زدن‌شدن تا بازمانده‌ها رو پیدا کنن. ناگهان متوجه نوسانات نور مقدس در‌ناگهان پشت سرشون شدن و سرهاشون رو چرخوندن تا ببینن قضیه چیه.
نگاه همه‌شناسایی روی فانگ‌شدن هنگ قفل شد.
یوهان، پالادین مقدس هم متوجه‌بنابراین اوج گرفتن نور مقدس شد‌بیشتر و به فانگ هنگ چشم دوخت.
اون دیگه چی بود...
یوهان با دیدن کتابی که توی دست‌مونده فانگ هنگ نور طلایی تیره‌ای ساطع می‌کرد،پیروان چهره‌ش رنگ شوک و حیرتِ عمیقی گرفت.
کتاب عهد!
واقعاً خودِ کتاب عهد بود!
این یه سلاح مقدس به حساب می‌اومد‌سرهاشون که فقط شیوخی که زمانی مقام اسقف اعظم‌قفل رو داشتن، اجازه لمس کردنش رو پیدا می‌کردن.
همیشه از طرف شیوخ‌حال دربار مقدس مورد ستایش‌رون و پرستش قرار می‌گرفت.
چرا باید اینجا پیداش می‌شد؟ از‌تالار اون عجیب‌تر، انگار کاملاً تحت کنترلِ‌بازمانده‌ها این پیروِ پیش روش دراومده بود!
درسته!
ارتباط برقرار‌کنن کردن با‌متوجه قلمرو مقدس!
باید خیلی‌لاگ زودتر از این‌ها‌حاضر فکرش رو می‌کرد!
یوهان ناگهان حرفی رو که‌داخل فانگ هنگ همین چند لحظه‌کنار پیش زده بود به یاد آورد.
باز کردن قلمرو‌نشده مقدس به قدرتِ‌قطعا کتاب عهد نیاز داشت.
شیوخ مختلف شورای شیوخ اینجا جمع شده‌سرهاشون بودن تا به کتاب عهد کمک کنن‌روی راه نفوذ به قلمرو مقدس رو باز کنه!
یوهان با رگه‌هایی از‌حال تردید و شگفتی به‌رون فانگ هنگ خیره موند.
توی مجازات الهیِ همین چند لحظه پیش، فقط فانگ شوئو‌کنار به تنهایی جون سالم به در برده بود، و حالا کتاب‌ببینن عهد هم به طور خودکار به این پیرو تعلق گرفته بود.
نکنه این‌بیدار مشیت و‌بودن خواستِ خدا بود؟
آیا این‌کنن پیرو، برگزیده خدا‌نوسانات به شمار می‌رفت؟
برای یه لحظه، کل‌حال افکار یوهان به هم‌رون ریخت و گیج شد.
فانگ هنگ با استفاده از کتاب عهد، موقعیت تقریبی حدود ده‌می‌زدن تا برگه باقی‌مانده رو که بیرون پخش شده بودن حس کرد.قضیه بعد با یه چرخش دست، کتاب عهد از کف دستش محو شد.
تنبل‌تر از اون بود که راه بیفته و تک‌تکشون رو‌بیشتر یکی‌یکی جمع کنه. وقتش که می‌رسید، خیلی راحت از قابلیت تخریبِ‌حلقه‌هایی کتاب عهد استفاده می‌کرد تا به آرومی همه‌شون رو بازیابی کنه.
وقتی دوباره سرش رو بالا‌نوسانات آورد، فانگ هنگ بالاخره متوجه‌قضیه نگاه‌های کنجکاو و جستجوگرِ دوروبرش شد.
یوهان ده هزار تا سوال توی دلش تلنبار شده بود که‌شدن می‌خواست از فانگ هنگ بپرسه. ولی قبل از اینکه بتونه لب‌ناگهان از لب باز کنه، ناگهان صدایی از گوشه سقف بلند شد.
«تَق، تَق، تَق...»
سرش رو بالا گرفت و دید سقفِ‌برای گوشه سالن تا حدی سست شده و خرده‌سنگ‌ها‌خوردن پشت سر هم دارن از بالا فرو می‌ریزن.
«اوضاع خوب نیست،ناگهان ممکنه آوار بشه.سرشون همه بکشین بیرون!»
یوهان اخم‌هاش رو توی هم‌حاضر کشید و فریاد زد تا‌تولید همه اتاق رو خالی کنن.
«بوم! بوم!!»
درست به محض اینکه همه تالار رو‌برای ترک کردن، چند تخته‌سنگ بزرگ از گوشه‌های سقف‌خوردن سقوط کردن و گردوغبار غلیظی به هوا خاست.
وقتی دوباره سرشون رو بالا گرفتن،سرشون حفره بزرگی دیده می‌شد که مستقیم‌نگاه به دنیای بیرون راه باز کرده بود.
مو جیاوی‌لاگ از سوراخ به‌حاضر پایین نگاه کرد.
وقتی ایمامو سری رو دید که از سوراخ بیرون‌فروریخته زده، چشماش بلافاصله برقی زد. فوراً دست تکون داد‌سرشون و داد زد: «آقای مو! آقای مو، ما اینجاییم!»
...
روی کوه مقدس،ناگهان عملیات نجات به‌شکل منظم‌سرهاشون و حساب‌شده‌ای پیش می‌رفت.
اون دو داور مقدسی هم که موفق به‌رون فرار شده بودن، خودشون رو با عجله به‌فروریخته کوه مقدس رسوندن تا به جری‌مین ملحق بشن.
اوضاع به‌شدت وخیم بود. اون‌ها برآورد کردن‌پیروان که بیشتر ساختمون‌های کلیسای جامع فرو ریخته‌کنن و احتمال زنده موندن بازمانده‌ها بی‌نهایت کمه.
«یه چیزی پیدا کردم!بودن بیاین کمک! اینجا یه‌افزایش ورودی هست! یکی هنوز زنده‌ست!»
«یه نفر زنده‌ست!»
«اینجا! بیاین اینجا!»
با متوجه شدن اینکه مو جیاوی یه تونل باز کرده، بلافاصله‌می‌زدن همهمه‌ای در اطرافشون به راه افتاد. داور مقدس جری‌مین هم نیروهای‌قضیه امدادی کنارش رو صدا زد تا توی کندن تونل کمک کنن.
خیلی زود، همه دست‌به‌کار شدن‌بنابراین و نردبون طنابی رو از‌بیشتر دهانه غار به پایین فرستادن.
پالادین مقدس یوهان گروه‌متوجه رو هدایت کرد و اون‌ها‌ببینن یکی‌یکی از نردبون بالا اومدن.
جری‌مین فوراً پالادین مقدس‌حال یوهان رو صدا زد تا‌شناسایی اوضاع رو براش شرح بده.
مو جیاوی دید که فانگ هنگ داره‌پیروان از پایین نردبون بالا میاد و بلافاصله بهش‌ناگهان اشاره‌ای کرد. سریع رفت سمتش و پچ‌پچ‌کنان گفت:
«چه خبره؟ چرا این‌قدر قضیه رو بزرگ کردی؟» مو‌قدرتش جیاوی نگاهی به ویرانه‌ها و بعد به فانگ هنگ‌خاک انداخت که لنگان‌لنگان جلو می‌اومد. با تعجب پرسید: «زخمی شدی؟»
مو جیاوی‌کنن حس کرد یه‌نوسانات جای کار می‌لنگه.
مگه ممکن‌لاگ بود این‌حال بشر زخمی بشه؟
«آره، یه اتفاقی افتاد.»
فانگ هنگ با صدای آرومی جواب داد‌برای و نگاهی به اطراف انداخت: «جنس‌ها رو‌پیوند گرفتم. یه راهی برای فرار جور کن.»
چشم‌های مو جیاوی برقی زد‌نوسانات و شستش رو به نشونه‌قضیه تایید بالا آورد: «دمت گرم، معرکه‌ای.»
تعداد زیادی از نیروهای امدادی دربار مقدس توی میدان‌شناسایی جمع شده بودن. وقتی دیدن فانگ هنگ به‌شدت آسیب‌می‌زدن دیده، یکی از کاهن‌ها فوراً برای مداوای اضطراری جلو اومد.
خیلی زود افراد بیشتری دورش جمع شدن‌پیروان و شروع به سوال‌پرسیدن کردن. همگی مشتاق‌کنن بودن بدونن چه بلایی سر دربار مقدس اومده.
اون‌طرف‌تر، سه داور مقدس‌بودن بعد از شنیدن ماجرای یوهان،قدرتش چهره‌هاشون از شگفتی پر شد.
هر سه نگاهی به همدیگه انداختن‌سرشون و بعد به فانگ هنگ چشم دوختن‌همه که از میون آوارها بیرون خزیده بود.
مجازات الهی؟
برگزیده؟
کل ماجرا زیادی تکان‌دهنده به‌بنابراین نظر می‌رسید، ولی وقتی دقیق‌تر بهش‌حرف‌ها فکر می‌کردن، کاملاً منطقی جور درمی‌اومد.
یک پالادین مقدس با چهره‌ای دردمند جلو اومد و با صدایی بم گفت: «داور مقدس، ما تازه تالارِ‌اوج زیر آوار رو بررسی کردیم و بقایای دو تن از بزرگان شورای شیوخ رو پیدا کردیم. بیشتر بخش‌های‌مقام باقی‌مونده زیر آوار دفن شدن. عملیات جستجو و نجات هنوز ادامه داره، ولی متأسفانه بعیده عاقبت خوبی داشته باشه.»
داورهای مقدس نگاهی به‌حال هم انداختن و اندوهی‌رون پنهان‌نشدنی در چشمانشون موج می‌زد.
اول سراسقف کارکیلا کشته شد و حالا هم‌آوارهای مجازات الهی نازل شده بود. کل دربار مقدس،متوجه از جمله شورای شیوخ، به‌طور کامل نابود شده بود.
دربار مقدس از بدو تأسیسش‌بنابراین تا به حال، چنین روزگار‌بیشتر تاریکی به خودش ندیده بود.
در میان جمعیت، بالزان که یک پالادین مقدس نخبه بود، چهره‌ای درهم‌کشیده داشت. نیم‌قدمی به جلو گذاشت و گفت: «داور مقدس،دوخت ما نمی‌دونیم این فانگ شو از کجا پیداش شده. اون تنها بازمانده حاضر در صحنه بوده. عذر می‌خوام که رک صحبت‌می‌کردن می‌کنم، ولی نگرانم کاسه‌ای زیر نیم‌کاسه‌ش باشه. نمی‌تونیم حرف‌هاش رو به همین راحتی جدی بگیریم. باید بررسی و راستی‌آزمایی‌های بیشتری انجام بدیم.»
داورهای مقدس‌لاگ بار دیگه‌حال سکوت کردن.
جری‌مین سری تکون داد و گفت: «سوءظن‌پیروان تو منطقیه. بذار خودم از اون پیرو‌کنن بپرسم ببینم چیزی رو مخفی نکرده باشه.»
داور مقدس و‌نشده بقیه افراد به سمت‌برای فانگ هنگ حرکت کردن.
فانگ هنگ متوجه اومدنشون‌متوجه شد و بلافاصله به صحبتش‌ببینن با مو جیاوی پایان داد.
«پیرو، لطفاً همراهمون بیا.»
جری‌مین فانگ هنگ و بقیه رو به گوشه‌ای خلوت هدایت‌کنار کرد. سد نور مقدسش رو فعال کرد و پرسید: «پیرو،چرخوندن مکالمه بعدی ما بی‌نهایت مهمه. امیدوارم چیزی رو پنهان نکنی.»