چپتر 1353: تصادفی

نه! هنوز باید جدی می‌موند!

آزمون هنوز تموم نشده بود.

هنوز کلی سود و منفعت مونده بود که باید دروش می‌کرد. هنوز‌قیمت​ سه روز از زمان بازی باقی مونده بود، و برای کشتن اهریمن‌کنیم​ مغاک هم سه روزِ دیگه به عنوان پاداش بهش اضافه شده بود.

شش روزِ تمام!

توی این شش روز، فانگ هنگ‌ادامه​ کسی بود که عقب مونده بود‌تصاحب​ تا براش غنیمت و امتیاز جمع کنه!

حتی یه روز رو هم نمی‌شد‌شدن​ هدر داد! بلافاصله به این فکر افتاد‌باشه​ که چطوری سود بیشتری به جیب بزنه.

هویت وارث‌پیدا​ امپراتوری هنوز خیلی‌مقدس​ به دردبخور بود.

این بازی‌خیلی​ باید ادامه‌ادامه​ پیدا می‌کرد!

درست بود!‌وارث​ سلاح مقدس!‌خیلی​ سلاح مقدس امپراتوری!

اول باید امپراتوری رو تصاحب می‌کرد‌شدن​ و می‌دید که آیا می‌تونه اونو‌علیه​ با قیمت خوبی بفروشه یا نه!

تانگ مینگ‌یوئه که حسابی هیجان‌زده شده بود، فوراً گفت:‌آیا​ «اول بریم شهر امپراتوری رو پاک‌سازی کنیم. شائو یون،‌هیجان‌زده​ سلاح مقدس امپراتوری سالم مونده؟ می‌خوام همین الان برم ببینمش!»

…

بعد از این که تیمِ لی شوئه خبر‌درست​ نابودی اهریمن مغاک رو دریافت کرد، کل اتاق‌اونو​ جلسه در کسری از ثانیه در سکوت فرو رفت.

دو دقیقه‌یهو​ تمام هیچ صدایی‌پیروز​ از کسی درنیومد.

همین چند لحظه پیش، همه در وضعیت‌تصاحب​ تنش شدید قرار داشتن. یهو بهشون اعلام‌بفروشه​ شد که پیروز شدن و همه‌چیز تموم شده.

مگه قرار نبود‌دردبخور​ نبرد نهایی علیه اهریمن‌سلاح​ مغاک در پیش باشه؟

به همین خاطر، کل تیم عملیاتی شبانه‌روز‌پیدا​ کار کرده بودن و حجم اطلاعات به‌آیا​ تنهایی یه انبار کامل رو پر می‌کرد.

حالا ناگهان بهشون گفته‌اعلام​ شده بود که اون‌مگه​ هیولا از بین رفته.

یعنی همه‌چیز تموم شده بود؟

چطور برنده شده‌دردبخور​ بود؟ اصلاً چرا‌درست​ برنده شد؟ هیچ‌کس نمی‌دونست.

پیروزی بیش از حد آسون به دست اومده بود. بازیکنا حس رضایت‌تصاحب​ ناشی از پیروزی در یه نبرد سخت رو تجربه نکردن. حتی احساس می‌کردن‌گفت​ ماجرا یه جورایی غیرواقعی به نظر می‌رسه و شاید اشتباهی رخ داده باشه.

آیا ممکن‌یهو​ بود اهریمن مغاک‌پیروز​ هنوز زنده باشه؟

با این حال، اعلان سیستم‌مقدس​ قبلاً ظاهر شده بود و‌می‌تونه​ این فرضیه رو رد می‌کرد.

«نقشه فانگ هنگ کامل شد...»

لی شوئه زیر لب زمزمه کرد. اون اولین کسی بود که به خودش اومد و وضعیت ذهنیش رو آروم کرد. به دستیارش نگاه کرد و با‌بریم​ صدایی آهسته گفت: «با ژوئو لینگ‌فانگ تماس بگیر. اون حتماً از وضعیت لرد فانگ هنگ خبر داره. بهش بگو یه راهی پیدا کنه تا سریع از‌دقیقه​ بازی خارج بشه و یه گزارش خلاصه بده. در ضمن، مقامات ارشد گیلدهای مختلف بازی رو هم جمع کن. باید فوراً یه جلسه اضطراری تشکیل بدیم.»

دستیارش با‌یهو​ چهره‌ای هیجان‌زده‌اعلام​ گفت: «اطاعت!»

…

توی جنگل سرزمین طاعون، خون‌پیدا​ هنوز از سرانگشت‌های فانگ هنگ می‌چکید‌می‌دید​ و روی کنده چوب سیاه می‌ریخت.

قسمت‌هایی از کنده سیاه که خون بهشون خورده بود، انگار‌مقدس​ در حال ذوب شدن بودن؛ پوسته خارجی به آرومی عقب‌تانگ​ رفت تا اینکه توده‌ای کرک‌مانند و سیاه در زیرش نمایان شد.

«پففف...»

با صدایی خفه و فوق‌العاده آروم، کنده چوب سیاه‌آیا​ دستخوش تغییر شدیدی شد. لایه بیرونی درست مثل پوست‌اندازی،‌هیجان‌زده​ به سرعت لایه به لایه محو شد و فرو ریخت!

«چی؟»

فانگ هنگ حسابی شوکه شد.

سرعت فرو ریختن لایه بیرونی‌پیروز​ کنده به قدری زیاد بود که‌نهایی​ حتی فرصت نشد واکنشی نشون بده.

وقتی دوباره نگاه کرد، در‌مقدس​ جای اون کنده سیاه تنها یه‌اونو​ توده کرک‌مانندِ سیاه باقی مونده بود.

چه خبر شده بود؟

فانگ هنگ با کنجکاوی به اون شیء پنبه‌مانند نگاه‌سلاح​ کرد. درست در حالی که تردید داشت لمسش کنه یا‌بفروشه​ نه، رشته‌ای از اعلان‌های بازی روی شبکیه چشمش برق زد.

چشم‌های فانگ هنگ‌درنیومد​ برق زد و دلش‌همه​ پر از هیجان شد.

پاداش‌ها از راه رسیدن!

همون‌طور که حدس زده بود، بعد از کشتن دیو‌داشتن​ اعماق، نه تنها می‌تونست مأموریت آزمون رو به رتبه‌نبرد​ اس‌اس‌اس+ برسونه، بلکه پاداش کشتن باس هم بهش تعلق می‌گرفت!

«قرعه‌کشی کن!»

فانگ هنگ سریع نگاهی به این‌تنش​ سه گزینه تصادفی انداخت و اول‌اعلام​ از همه گزینه دوم رو خط زد.

یه آیتم از نوع تجهیزات بود. از‌درنیومد​ اسمش داد می‌زد که یه آیتم دفاعیه.‌شدید​ بدتر از همه اینکه فقط رتبه اس‌اس+ داشت...

احتمالاً به گرد پای‌چند​ اون دو تا پاداش‌وضعیت​ رتبه اس‌اس‌اس هم نمی‌رسید.

اما در مورد گزینه‌سلاح​ اول و گزینه سوم، فانگ‌آیا​ هنگ یه لحظه مردد شد.

هیچ توضیح مشخصی برای این دو پاداش تصادفی وجود نداشت و فقط‌اعلام​ اسم‌هاشون معلوم بود. بنابراین، تنها کاری که از دستش برمی‌اومد این بود‌عملیاتی​ که از روی اسم حدس بزنه هر کدوم چه جور چیزی هستن.

خیلی زود،‌فرو​ فانگ هنگ‌دقیقه​ تصمیمش رو گرفت.

گزینه اول.

مهارت، بدن خلأ!

به نظر می‌رسید‌پیش​ یه مهارت غیرفعال برای‌شدید​ تقویت بنیه بدنی باشه.

برای فانگ هنگ، بین مهارت‌هیچ​ و ابزار، کفه ترازو همیشه‌پیش​ به سمت مهارت سنگینی می‌کرد.

اگه مهارت رو برمی‌داشت، کلون‌های زامبی‌ش هم می‌تونستن به صورت غیرفعال یادش‌داشتن​ بگیرن. اما اگه یه ابزار رو انتخاب می‌کرد، فقط خودش می‌تونست ازش‌باشه​ استفاده کنه و امکان به اشتراک گذاشتنش با کلون‌های زامبی وجود نداشت.

گذشته از این، صرفاً با تکیه‌اول​ بر اسمش، احتمال داشت بدن خلأ‌قیمت​ با جادوهای فضایی هم ارتباط داشته باشه.

فانگ هنگ‌لحظه​ توی دلش‌همه​ زمزمه کرد:

«بدن خلأ رو انتخاب می‌کنم.»