چپتر 1355: ارتقای منطقه

«آره.»

فانگ هنگ سری تکون داد.

هنوز شیش روز از زمان آزمون باقی مونده بود. می‌تونست همین‌جا‌آبه​ بمونه و سود خیلی بیشتری به جیب بزنه. حتی به دست‌کنه​ گرفتنِ کنترل کاملِ کلِ این دنیا هم اصلاً براش کار سختی نبود.

اما به نظر فانگ‌حالت​ هنگ، هیچ لزومی به‌مربوط​ این کار دیده نمی‌شد.

بیشتر رازهای بربرها تا‌می‌کرد​ همین الانش هم برملا‌توافق​ و کشف شده بود.

گذشته از این، دنیای واقعی هنوزم با تهدید هاله جهان مردگان دست‌وپنجه نرم می‌کرد.‌عادی​ قبل از ورود به آزمون، با ژنرال توافق کرده بود که فقط هفت روز‌برقرار​ اونجا بمونه؛ ولی الان دوازده روز گذشته بود و باید هر چه سریع‌تر برمی‌گشت.

در مورد منابع باقی‌مونده توی جهان‌حالت​ بربر هم، می‌شد همه‌شون رو سپرد‌آکایا​ دست تانگ مینگ‌یوئه تا به حسابشون برسه.

مطمئن بود‌فناناپذیرش​ تانگ مینگ‌یوئه‌حالت​ ناامیدش نمی‌کنه.

حالا که مختصات فضاییِ منطقه‌ایِ قلمرو بربر‌ژنرال​ رو به دست آورده بود، می‌تونست یه کانال‌دوازده​ انتقال بسازه و تمام منابع رو بفرسته عقب.

هر چی باشه، اثر منفی‌ناامن​ وضعیت «توپ شیشه‌ای» روی بدنش بیش‌فناناپذیرش​ از حد ناامن و ریسکی بود.

باید عجله می‌کرد و برمی‌گشت؛ فقط‌حالت​ در این صورت بود که اثر مهارتِ‌حالی​ بدن فناناپذیرش دوباره به حالت عادی برمی‌گشت.

آخرین مسئله‌فناناپذیرش​ هم مربوط به‌عادی​ آبه آکایا می‌شد.

فانگ هنگ در حالی که به این قضیه‌توافق​ فکر می‌کرد، دوباره ادراک روحی خودش رو گسترش‌باید​ داد تا با آبه آکایا ارتباط برقرار کنه.

بعد از یه کم‌بیش​ ارتباط گرفتن با آبه آکایا،‌مهارتِ​ آهی از سر ناچاری کشید.

اون هیولای درختی اصلاً تصوری نداشت که چطور باید این دنیا‌آبه​ رو ترک کنه. مقاومت ذاتیِ شدیدی در برابر گذرگاه‌های تله‌پورت فضایی‌کنه​ داشت، واسه همین بعید بود بتونه از گذرگاه‌های انتقال معمولی رد بشه.

بی‌خیال.

درخت مقدس‌دست‌وپنجه​ آبه آکایا‌می‌کرد​ فعلاً همین‌جا می‌موند.

فانگ هنگ با خودش حساب‌کتاب کرد که‌عجله​ با سطح قدرتِ فعلیِ این جهان، آبه‌عادی​ آکایا در کوتاه‌مدت با هیچ خطری روبه‌رو نمی‌شه.

به محض برگشتن به دنیای آخرالزمان زامبی، بلافاصله دستگاه‌مسئله​ شکافنده فضا رو ارتقا می‌داد و خیلی زود دوباره‌خودش​ برمی‌گشت. اون موقع یه فکری برای بردن آبه آکایا می‌کرد.

در نهایت، چشماش رو بست و یه لحظه تامل کرد. بعد از اینکه مطمئن شد چیزی‌خودش​ از قلم نیفتاده، نگاهی به ژوئو لینگ‌فانگ انداخت که تازه آنلاین شده بود و با عجله به‌مقاومت​ طرفش می‌اومد، و گفت: «به اد بگو من اول برمی‌گردم و به همین زودی‌ها دوباره پیشتون میام.»

«به این زودی؟» ژوئو لینگ‌فانگ ناخودآگاه یه‌ژنرال​ لحظه جا خورد، اما بلافاصله سرش رو تکون‌دوازده​ داد و گفت: «باشه، باشه، حتماً بهش می‌گم...»

...

با فرود آمدن پرتویی از نور، فانگ‌حالی​ هنگ، چیو یاوکانگ و بقیه، زودتر از‌ارتباط​ موعد به دنیای بازی آخرالزمان زامبی برگشتند.

به دنبال آن،‌باشه​ رگباری متراکم از اعلان‌های‌توپ​ بازی پیاپی به‌روزرسانی شد.

فانگ هنگ چشمانش را‌قبل​ بست و حس کرد‌کرده​ قدرتش آرام‌آرام به بدنش برمی‌گردد.

هم‌زمان، ادراک معنوی‌مهارتِ​ او نیز با‌دوباره​ سرعت فروکش کرد.

لحظه‌ای بعد، فانگ هنگ دوباره چشمانش‌ژنرال​ را باز کرد و مشت‌هایش را‌ولی​ محکم فشرد تا توانش را بسنجد.

راستش را بخواهی، در نهایت باز‌دوباره​ هم همین اثرِ بدن فناناپذیر بود‌آبه​ که بهش احساس راحتی و آرامش می‌داد.

سپس، فانگ هنگ دوباره لاگ‌آبه​ بازی را باز کرد و‌ادراک​ نگاه دقیقی به آن انداخت.

پاداش‌های آزمون به دو دسته تقسیم می‌شدند. اول اینکه با موفقیت در‌ناامن​ این آزمون، سطح کل قلمرو زامبی بالا می‌رفت و آن‌ها می‌توانستند با‌مربوط​ نیروهای بیشتری ادغام شوند و قدرت‌هایی در سطوح بالاتر را تاب بیاورند.

دوم اینکه، تله‌پورت انفرادیِ بین‌جهانی به دنیاهای سطح متوسط و بالاتر برای این جهان باز شده بود. تا زمانی که بازیکن‌ها به مختصات تله‌پورت‌همه‌شون​ یک دنیا دست پیدا می‌کردند، می‌توانستند از این کانال برای تله‌پورت به آن دنیا استفاده کنند. البته هر بار تله‌پورت به تأیید لرد جهان و‌توپ​ پرداخت کارمزد نیاز داشت. لرد جهان هم سهمی از این هزینه را به عنوان پورسانت برمی‌داشت که پاداش درخور توجه و چشمگیری به شمار می‌رفت.

مسئله رفت‌وآمد بازیکن‌ها هم بود.

آخرالزمان زامبی رسماً به یک دنیای بازی سطح متوسط تبدیل شده بود. بازیکن‌ها می‌توانستند‌ارتباط​ ورود و خروج به دنیاهای رده‌متوسط را انتخاب کنند. این امکان وجود داشت که‌ترک​ این گزینه را در بخش تنظیمات مدیریتیِ لرد جهان به صورت دستی تغییر داد.

این‌ها پاداش‌های‌عقب​ معمولِ ارتقای منطقه‌منفی​ به حساب می‌آمدند.

اما با گرفتن‌می‌کرد​ رتبه اس‌اس‌اس+، پاداش‌های اضافه‌ای‌توافق​ هم در کار بود.

اول از همه، اگر مقصد یک تله‌پورت انفرادی دنیایی در سطح متوسط یا پایین‌تر می‌بود،‌قضیه​ هزینه تله‌پورت کاهش پیدا می‌کرد، مدت اقامت در دنیای مقصد بیشتر می‌شد، تعداد آیتم‌های قابل‌هیولای​ حمل افزایش می‌یافت و فاصله زمانی بین دو بار تله‌پورت به همان دنیای بازی کوتاه‌تر می‌شد.

مورد دیگر،‌آخرین​ اثر محافظتی‌مربوط​ دهکده تازه‌کاران بود.

به لطف این ویژگی، آخرالزمان زامبی یک دوره‌شیشه‌ای​ پنج‌ساله رایگان به عنوان منطقه تازه‌کاران به دست می‌آورد‌بدن​ که از نفوذ و تهاجم دنیاهای دیگر جلوگیری می‌کرد.

البته خطر تهاجم‌می‌کرد​ هنوز هم به‌ژنرال​ طور کامل منتفی نبود.

در آخر، او ۴۸ جایگاه‌فناناپذیرش​ ثبت مختصات جهان و سه مختصات‌مربوط​ دنیای عجیب به دست آورده بود.

پاداش این مختصات هنوز فعال نشده‌آکایا​ بود و فانگ هنگ هم سر‌خودش​ درنمی‌آورد که چطور باید فعالش کند.

واقعاً عجیب بود.

در مجموع، پاداش‌ها بد نبودند.

فانگ هنگ لب‌هایش‌مهارتِ​ را لیسید، اما کمی‌حالت​ توی ذوقش خورده بود.

لُردهای جهانی مثل وی تائو و تانگ مینگ‌یوئه مدام این‌ادراک​ فکر را در کله‌اش فرو کرده بودند که اگر بتواند‌ناچاری​ رتبه بالایی در آزمون بگیرد، پاداش بی‌نهایت خفنی گیرش می‌آید.

اما حالا، پاداش‌ها‌باشه​ به نظرش خیلی‌وضعیت​ معمولی و پیش‌پاافتاده می‌آمدند.