چپتر 204: قهرمانی در برابر مرگ (۱)
0دئوس لب‌هایش را کج کرد.
«فقط چون‌پیروز فرشته‌اید دلیل نمی‌شه‌می‌کند آدم‌خوبه‌ی داستان باشید.»
«ما فقط جنگجویان پروردگاریم.»
«پس انرژیتون‌هنوزم رو جمع کنید.حساب من که رفتم.»
دئوس سعی کرد از اسکاتول عبور‌زمین کند. در همان لحظه، موجوداتی به‌شمشیرهایشان شکل انسان دور دئوس ظاهر شدند.
«ما هفت نواده میکائیل‌حکومت هستیم. در کار خدا‌دنیای دخالت نکن. ای موجود کثیف.»
آن‌ها رداهای سفیدی پوشیده بودند.
کلاه‌ها صورتشان را‌دنیای پوشانده بود و آستین‌ها‌یعنی دست‌هایشان را پنهان می‌کرد.
با این حال، چشم‌هایشان مثل ستاره صبح‌منه می‌درخشید. آن‌قدر که حتی با وجود پنهان‌شمشیرهای بودن بال‌هایشان، می‌شد باور کرد که فرشته‌اند.
به محض ظاهر شدن آن‌می‌کند هفت فرشته، اسکاتول سوار اسبش شد‌میاد و شروع به تعقیب زیک کرد.
لحظه‌ای که دئوس سعی کرد‌حساب فرشته‌ها را نادیده بگیرد و بدود،می‌شه توسط یک پرده قدرتمند مسدود شد.
«اجازه عبور نداری.»
«عجب، این روزا بچه‌ها مثل قارچ رشد می‌کنن‌می‌شه و باعث می‌شن یادم بیاد چرا من پادشاه‌صیقلی شیاطینم. من به‌طور غریزی از شما فرشته‌ها متنفرم.»
«برگرد. به میدان نبرد‌حکومت خودت. پادشاه پیروز بر‌دنیای این مکان حکومت می‌کند.»
«اینجا هنوزم دنیای شیاطین به حساب میاد؟یعنی یعنی رسماً زمین منه، نه؟ می‌شه لطفاً‌هم‌زمان از زمین من گورتون رو گم کنید؟ لطفاً.»
هفت فرشته‌هنوزم هم‌زمان شمشیرهایشان‌شیاطین را کشیدند.
شمشیرهای تیز و‌میاد صیقلی همگی روی‌زمین گردن دئوس فشار آوردند.
«اجازه نمی‌دیم‌پیروز در امور‌حکومت جنگجویان دخالت کنی.»
دئوس خندید. زیر خنده زد، اما‌میاد تا زمانی که صدای خنده‌اش فروکش کرد،گورتون حالت چهره‌اش سفت و سخت شده بود.
«نمی‌تونم تحمل کنم که نه‌تنها یه فرشته مقرب، بلکه‌زمین حتی زیردستاش هم منو نادیده بگیرن. خیلی خب، هر هفت‌تاتون‌صیقلی با هم حمله کنید. همه‌تونو مچاله می‌کنم تو یه گلوله!»
روی پشت دست‌های دئوس،یعنی نمادهای یک ببر سفید و‌لطفاً یک لاک‌پشت سیاه پدیدار شد.
او در یک چشم به‌می‌کند هم زدن ناپدید شد و پشت‌میاد سر یکی از فرشته‌ها ظاهر شد.
پوف! جفت مشت او‌شیاطین به پشت فرشته برخورد کرد‌زمین و صدای بلندی ایجاد کرد.
فرشته‌ها چرخیدند و شمشیرهایشان را‌حساب نشانه گرفتند، اما پیکر او‌منه از قبل ناپدید شده بود.
فرشته‌ها با گیجی به اطراف نگاه‌زمین کردند. با این حال، نمی‌توانستند با‌شمشیرهایشان چشم‌هایشان حرکات دئوس را دنبال کنند.
یکی از‌پیروز فرشته‌ها با‌حکومت حیرت فریاد زد:
«چرا قوی‌تر شدی؟دنیای تو باید الان‌میاد خسته و فرسوده باشی!»
ضربه دیگری از دئوس‌شیاطین فرود آمد و یکی‌رسماً از فرشته‌ها به زمین افتاد.
ستون فقراتش خرد شد و بدنش در هم‌می‌شه شکست. با اینکه نمرده بود، اما به نظر‌صیقلی نمی‌رسید که بتواند فوراً دوباره وارد مبارزه شود.
«یکی رو مچاله کردم، شیش‌تای دیگه‌اینجا موندن. کاری می‌کنم تا تو استخوناتون‌یعنی حک بشه که با کی در افتادید!»
هرچه اسب‌هنوزم زیک بالاتر‌شیاطین می‌رفت، خسته‌تر می‌شد.
اگر مسیر باریک نبود، بهتر بود سوزاکو را‌رسماً صدا بزند و پرواز کند، اما حالا چاره‌ای‌کشیدند نداشت جز اینکه به همین اسب خسته تکیه کند.
حتی بعد از مدتی‌یعنی بالا رفتن، باز هم‌می‌شه نتوانست به رگین برسد.
رگین و لکسیا هر‌حکومت کدام به نوبت سوار‌دنیای سه اسب یدکی می‌شدند.
اگر لکسیا به خاطر مراقبت از سیگنی‌یعنی که به پشتش بسته شده بود سرعتش‌هم‌زمان کم نمی‌شد، فاصله خیلی بیشتر از این‌ها می‌شد.
زیک ناامیدی‌اش‌هنوزم را در‌شیاطین سکوت تحمل کرد.
لطفاً دیر نشه!
رگین در حال حاضر‌حکومت سعی داشت توده شمشیرمانند‌دنیای روی پشت سیگنی را ببرد.
اما چیزی که‌دنیای درون آن بود،میاد یک زندگی بود.
حتی اگر‌هنوزم بچه پادشاه‌شیاطین شیاطین باشد!
بچه شیطان، شیطان است.
اگر او ده سال پیش با‌اینجا دئوس آشنا نشده بود، زیک هم‌یعنی با همان افکار بقیه مردم زندگی می‌کرد.
اما حالا‌هنوزم افکارش خیلی‌شیاطین تغییر کرده بود.
شیاطین دشمن بشریت بودند.شیاطین با این حال، همه‌رسماً پادشاهان شیاطین یک‌جور فکر نمی‌کردند.
آیا باید یک نوزاد تازه‌رسماً متولد شده را فقط به این‌هم‌زمان خاطر که بچه شیطان است، کشت؟
این بچه ممکن‌مکان است به همزیستی با‌هنوزم بشریت باور داشته باشد.
گذشته از اینکه‌دنیای دئوس اصلاً علاقه‌ای‌میاد به جنگ نداشت.
آیا درست بود که این‌حساب احتمالات را نادیده بگیرند و فقط‌می‌شه بی‌قید و شرط او را بکشند؟
تازه آن‌حساب بچه، فرزند‌یعنی سیگنی هم بود.
نباید به رگین‌مکان اجازه می‌داد بچه‌اینجا سیگنی را بکشد.
این یک تراژدی‌دنیای هم برای سیگنی و‌یعنی هم برای رگین بود.
اسب خسته از حرکت ایستاد.
زیک از روی‌میاد اسب پرید و‌زمین شروع به دویدن کرد.
نمی‌دانم چقدر وقت برایم‌حکومت باقی مانده، اما امیدوارم‌دنیای خیلی دیر نشده باشد...
با وجود اینکه داشت برخلاف اراده‌میاد خدا عمل می‌کرد، در این لحظه‌لطفاً داشت به درگاه همان خدا دعا می‌کرد.
ورودی دنیای شیاطین‌دنیای در زیر یک کوه‌یعنی صخره‌ای عظیم قرار داشت.
در کنار غاری با شعاع حدوداً پنج‌منه متر که به زیرزمین راه داشت، یک بلوک‌تیز سنگی مسطح قرار داشت که محراب قربانی بود.
محراب قربانی سنگی بود که به عنوان‌هنوزم سنگ قبر در محلی که اولین قدیسه‌زمین در آن مرده بود، قرار داده شده بود.
از آن زمان، هر ساله مراسم یادبودی برای ادای احترام‌منه به اولین قدیسه برگزار می‌شد. پیش از آنکه کسی متوجه‌همگی شود، نام محراب قربانی را هم به خود گرفته بود.
لکسیا با‌هنوزم احتیاط سیگنی را‌حساب روی محراب خواباند.
و دوباره به‌میاد توده روی پشت‌زمین او نگاه کرد.
رگ‌های سیاه و قیرمانندی بیرون زده بودند و پیچ و تاب‌میاد می‌خوردند. مناطقی که رگ‌های خونی از آن‌ها عبور نمی‌کردند، با پوستی‌شمشیرهای سفت و استخوانی پوشیده شده بود که حسی شبیه به استخوان داشت.
نام شوم‌هنوزم یا نفرین‌شده برایش‌حساب بسیار مناسب بود.
رگین دست خواهرش‌دنیای را که روی محراب‌یعنی دراز کشیده بود، گرفت.
او غرق در عرق بود و‌زمین تب داشت. هر بار که ناله می‌کرد،کشیدند چشمانش را از روی درد جمع می‌کرد.
رگین نمی‌توانست‌پیروز چشم از‌حکومت صورت سیگنی بردارد.
لکسیا گفت:
«فکر کنم بهتره عجله کنیم. احتمالاً به‌یعنی خاطر نفرین سیگنی، ارواح این اطراف شروع‌هم‌زمان کردن به زیر نظر گرفتن این منطقه.»
ورودی دنیای‌حساب شیاطین پر از‌رسماً کینه مرگ بود.
بسیاری از جنگجویان و‌حکومت شیاطین در دشت‌های مقابل این‌شیاطین مکان جنگیده و مرده بودند.
سرزمینی نفرین‌شده.
از آنجا که این مکان جایی بود که‌رسماً حتی علف هم در آن درست رشد نمی‌کرد،کشیدند ارواح اغلب بیدار می‌شدند و در اطراف پرسه می‌زدند.
معمولاً یکی از شوالیه‌های زودیاک‌رسماً مسئولیت نگهبانی از ورودی دنیای‌گورتون شیاطین را بر عهده داشت.
مأموریت او نظارت بر تحرکات شیاطین‌اینجا و از بین بردن موجوداتی بود‌یعنی که نمی‌توانستند بمیرند، مانند ارواح و اسکلت‌ها.
رگین سرش را تکان داد.
«خواهر، من تو‌دنیای رو از این‌میاد درد رها می‌کنم.»
رگین دست سیگنی را رها‌رسماً کرد و به فاصله‌ای حدوداً‌گورتون بیست متری از محراب رفت.
«لکسیا، لطفاً از ورودی غار محافظت‌اینجا کن. ممکنه یه موجود شیطانی بخزه‌یعنی بالا و کارمون رو خراب کنه.»
«باشه. نمی‌ذارم‌هنوزم هیچ‌کس از‌شیاطین اینجا رد بشه.»
«تا وقتی که شعله‌شیاطین فلامبه داره احضار می‌شه، هیچ‌کس‌زمین حق نداره مزاحم مراسم بشه.»
لکسیا پشت سر هم‌یعنی سر تکون داد و به‌لطفاً سمت ورودی غار راه افتاد.
وقتی مقدمات آماده‌مکان شد، رگین شمشیرش‌اینجا رو جلوش گذاشت.
روی هر دو زانو‌شیاطین نشست و جلوی شمشیر‌رسماً سر تعظیم فرود آورد.
«میکائیل، شاهزاده‌ی فاتحی‌دنیای که در سمت‌میاد راست قادر مطلق می‌نشیند.»
زیر لب‌حساب وردی شبیه‌یعنی به دعا خوند.
وقتی با میکائیل ملاقات کرده‌می‌کند بود، این ورد از قبل‌حساب تو ذهنش حک شده بود.
وقتی حدود هفت کلمه‌شیاطین از ورد خونده شد، نور‌زمین قرمزی روی زمین ظاهر شد.
شمشیر بلند شد، صاف‌شیاطین ایستاد و سر جاش‌رسماً شروع به چرخیدن کرد.
شعله‌های آتش زبانه کشیدن.
شعله‌ی تطهیر، شکل‌مکان جادویی عظیمی رو‌اینجا روی زمین رسم کرد.
نمادهای ستاره، ماه و خورشید حک شدن و‌رسماً حروف بی‌شماری با رنگ قرمز درخشیدن. مراسم بعد‌کشیدند از اون برای مدتی طولانی ادامه پیدا کرد.
سرعت چرخش شمشیر بیشتر‌شیاطین شد و به یک ستون‌زمین یکپارچه از آتش تبدیل شد.
هم‌زمان، انرژی جادویی که تو‌رسماً شمشیر جمع شده بود هم‌گورتون به شکل تصاعدی افزایش پیدا کرد.
این قدرت یک فرشته بود.
در اصل، فرشته‌ها موجودات برحقی بودن که به‌رسماً انسان‌ها کمک می‌کردن، اما انسان‌ها چاره‌ای جز لرزیدن‌کشیدند در برابر قدرت خالصی که اون‌ها داشتن، نداشتن.
با اینکه رگین و لکسیا جنگجو و قدیسه‌ای‌رسماً بودن که استعدادشون با بهترین‌های بشریت برابری می‌کرد،کشیدند باز هم از قدرت فرشته به وحشت افتاده بودن.
با وجود اینکه رگین‌یعنی از ترس می‌لرزید، به‌می‌شه خوندن ورد ادامه داد.
شعله‌ها ابرهای‌پیروز قرمزی تو آسمون‌می‌کند به وجود آوردن.
شمشیری که محافظت میکائیل‌شیاطین رو دریافت کرده بود،رسماً تو ابرها ناپدید شد.
وقتی دوباره ظاهر‌دنیای می‌شد، نفرین سیگنی‌میاد از بین می‌رفت.
همون موقع،حساب صدای قدم‌هایی به‌رسماً گوش لکسیا رسید.
یک نفر از‌مکان داخل غار می‌دوید‌اینجا و محکم قدم برمی‌داشت.
لکسیا عصاش‌هنوزم رو بالا برد‌حساب و وردی خوند.
جادوی دفاع مطلق.
ورودی غار با یه میدان‌رسماً نیروی قدرتمند که هیچ‌کس نمی‌تونست‌گورتون ازش عبور کنه، مسدود شد.
صدای قدم‌ها‌پیروز نزدیک و‌حکومت نزدیک‌تر می‌شد.
با استرس‌هنوزم آب دهنش‌شیاطین رو قورت داد.
بعد از پیچیدن‌دنیای از آخرین پیچ،میاد طرف مقابل ظاهر شد.
تو اون‌حساب لحظه، لکسیا مات‌رسماً و مبهوت موند.
«زیک...»
«ارشد لکسیا!»
«زیک!»
رگین که در حال‌یعنی دعا بود، سرش رو‌می‌شه بالا آورد و داد زد:
«خانم لکسیا!پیروز حواست رو جمع‌می‌کند کن! اون دشمنه!»
«فهمیدم!»
«یک دقیقه. لطفاً فقط‌شیاطین یک دقیقه‌ی دیگه دووم‌رسماً بیار. جادو کامل می‌شه.»
امکان نداشت‌حساب زیک صدای‌یعنی رگین رو نشناسه.
«رگین! بس کن!مکان این اصلاً نفرین‌اینجا یا همچین چیزی نیست!»
«خفه شو زیک. همه‌ش تقصیر توئه، آدم‌یعنی بی‌اخلاق. به خاطر تو خواهرم به این روز‌شمشیرهایشان افتاد. من اونو از این درد خلاص می‌کنم.»
«با بریدن اون توده با‌حساب شمشیر، هیچ راهی نیست که‌منه بتونی از درد خلاصش کنی!»
زیک فریاد‌حساب زد و به‌رسماً سمت جلو دوید.
اما میدان نیروی‌مکان لکسیا اونو به‌اینجا عقب هل داد.
زیک شمشیرش رو بیرون کشید.
این همون شمشیر‌دنیای جادویی بود که‌میاد دئوس آورده بود.
شمشیر شیطانی آسمودئوس،میاد هم بدنه‌اش و هم‌منه تیغه‌اش کاملاً سیاه بود.
به محض اینکه از غلاف‌می‌کند بیرون اومد، صدای جیغی شبیه‌حساب به بنشی ازش بلند شد.
فقط شنیدن همون صدا‌شیاطین کافی بود تا مو‌رسماً به تن لکسیا سیخ بشه.
«کی می‌تونه به تویی که شمشیر شیطان رو دستت گرفتی‌منه و باهاش دست به یکی کردی، اعتماد کنه؟ بعد از‌همگی اینکه خواهر سیگنی رو از دردش خلاص کردم، نوبت سر توئه!»
رگین چشماش رو محکم‌یعنی بست و دوباره شروع‌می‌شه به خوندن ورد کرد.
ابرهای تو آسمون به‌حکومت آرومی می‌چرخیدن و یه‌دنیای الگوی مارپیچ ایجاد می‌کردن.
زیک با عجله شمشیرش‌شیاطین رو تاب داد و سعی‌زمین کرد میدان نیرو رو بشکافه.
اما کار آسونی نبود. چون‌حساب خیلی مضطرب بود، نمی‌تونست نیروی‌منه کافی به شمشیرش وارد کنه.
«ارشد لکسیا! لطفاً اینو بردار.»
«اون چه شمشیریه؟»
«یه شمشیر جادوییه. دئوس شمشیرش‌حساب رو به من قرض داد‌منه تا بابت شکستن شمشیرم عذرخواهی کنه.»
روی سطح شمشیر جادویی طرح یک پرنده قرمز بود.زمین از اونجایی که قدرت سوزاکو رو تو خودش داشت، بیشتر‌صیقلی به یه شمشیر الهی نزدیک بود تا یه شمشیر جادویی.
با این حال، با وجود‌رسماً قدرت سوزاکو، شمشیر جادویی تقریباً فرم‌هم‌زمان اصلی خودش رو حفظ کرده بود.
این خودش مدرکی بود که نشون می‌داد شمشیر‌دنیای قدرتمندیه. در همین حال، لکسیا که از ماجرا بی‌خبر‌لطفاً بود، با شنیدن اسم شمشیر جادویی دئوس اخم کرد.
«زیک! این یعنی چی؟ تو‌حساب از شیطان یه شمشیر جادویی‌منه قرض گرفتی! هنوزم طرف اونو می‌گیری؟»
«این‌طور نیست. قضیه داره. من شمشیرم رو‌یعنی موقع مبارزه با پادشاه شیاطین از دست‌هم‌زمان دادم، برای همین فقط موقتاً اینو قرض گرفتم.»
«مهم نیست قضیه‌ش چیه، نمی‌تونم ببخشمت که‌منه جوری رفتار می‌کنی انگار با پادشاه شیاطین‌شمشیرهای تو یه جبهه‌ای. زیک، تو واقعاً نفرین‌شده‌ای!»
عذابی که‌پیروز قلب لکسیا رو‌می‌کند می‌لرزوند، فروکش کرد.
عصای نابودی رودموود‌دنیای نور درخشانی از‌میاد خودش ساطع کرد.
اون قدرت‌هنوزم الهی باعث شد‌حساب سپر قوی‌تر بشه.
نگاه زیک از لکسیا‌یعنی و رگین به ابر‌می‌شه گردبادی تو آسمون چرخید.
«ارشد لکسیا!پیروز لطفاً بهم‌حکومت اعتماد کن!»
«طبق خواسته‌ی فرشته پیش‌شیاطین می‌ریم. این بهترین نتیجه‌رسماً برای سیگنی، تو و رگینه.»
«ارشد، تو هیچی نمی‌دونی!»
زیک فریاد زد‌میاد و دوباره شمشیرش‌زمین رو بالا برد.
قدرت اژدهای‌پیروز آبی به‌حکومت شمشیر منتقل شد.
دو جانور الهی، اژدهای آبی‌حساب و سوزاکو، تو یک شمشیر ساکن‌می‌شه شدن و شروع به طنین‌اندازی کردن.
سپر شیشه‌مانند با‌دنیای صدای بلندی لرزید و‌یعنی بعد دوباره آروم شد.
به محض اینکه‌میاد شمشیر متوقف شد، دنیا‌منه شروع به لرزیدن کرد.
دیوار غار که نمی‌تونست‌حکومت در برابر اراده‌ی زیک‌دنیای مقاومت کنه، ترک خورد.
اون تمام قدرت‌دنیای باقی‌مونده‌اش رو تو‌میاد این ضربه ریخت.
با این عزم راسخ،شیاطین زیک شمشیرش رو بالا‌رسماً برد و مستقیم پایین آورد.
مهم نبود سد جادویی که‌رسماً لکسیا ساخته چقدر قوی باشه، در‌هم‌زمان نهایت این یه قدرت انسانی بود.
با اضافه شدن دو جانور الهی، قدرت زیک خیلی‌شیاطین وقت پیش از حد انسان‌ها فراتر رفته بود، تا جایی‌هم‌زمان که حتی می‌تونست به تنهایی با پادشاه شیاطین مبارزه کنه.
سپر با‌هنوزم ضربه‌ی شمشیر‌شیاطین در هم شکست.
لکسیا به‌هنوزم خاطر موج انفجار‌حساب روی زمین افتاد.
نگرانش بود،حساب اما الان، سیگنی‌رسماً تو اولویت بود.
زیک به سمت محراب‌حکومت قربانی که خواهرش اونجا‌دنیای دراز کشیده بود، دوید.
اما...
حتی اگه چند برابر الانش‌حساب هم سریع‌تر می‌شد، باز هم‌منه نمی‌تونست به شمشیر فرشته برسه.