چپتر 124: هیولای رده بی (۱)
0ته‌سان و جونگ‌گون زیرزمین‌مهارت‌ها را بیشتر کاویدند و سه‌موفقیت بسته بذر سالم دیگر یافتند.
«کارمون اینجا تمومه.»
پس از بازگشت‌مرتبط به تالار شهر، ته‌سان‌قطعی مردم را گرد آورد.
«کسی اینجا تجربه کشاورزی داره؟»
پس از لحظه‌ای،دریافتند چند دست با‌می‌آمدند تردید بالا رفت.
در میان جمعیت‌اثرات صد هزار نفری،متوجه تعدادشان کم نبود.
بیشترشان از‌توی بازیکنان حالت آسان‌مهارت و معمولی بودند.
«می‌تونین این بذرها رو بکارین؟»
کشاورزان بذرها‌کسانی را بررسی کردند‌مهارت‌ها و نتیجه گرفتند:
«میشه. قدیمین،داشتند ولی خوب‌مهارت‌ها نگهداری شدن.»
«پس بکاریدشون.»
با شنیدن‌مهارتی سخن ته‌سان، با‌اعطا احتیاط پاسخ دادند:
«حتی اگه الان‌داشتند بکاریمشون، خیلی طول‌اثراتشان می‌کشه تا محصول بدن.»
«تازه با این مقدار کم، حتی یه‌اگر روز هم دووم نمیارن. کشاورزی آب زیادی‌اعطا می‌خواد و تو این وضعیت... خیلی به‌صرفه نیست.»
کیم هوی‌یئون که‌هزارتو خبر را شنیده‌میاری بود، نزدیک شد.
«چیزی که‌مهارتی می‌خواستی رو‌آنان پیدا کردی؟»
«می‌خوایم کشاورزی کنیم.»
با دیدن بسته‌های بذر در دست‌می‌آمدند ته‌سان، چهره کیم هوی‌یئون نیز همچون‌مرتبط دیگران در هم رفت و گیج شد.
«واقعاً می‌خوای بکاریشون؟»
«توی هزارتو‌مهارتی چطوری مهارت‌آنان به دست میاری؟»
«با تقلید کردن‌داشتند اثرات اون مهارت‌اثراتشان تا حدی... آه.»
کیم هوی‌یئون متوجه شد.
کسانی که بذرها‌اثرات را در دست‌متوجه داشتند نیز دریافتند.
مهارت‌ها با‌توی تقلید اثراتشان‌چطوری به دست می‌آمدند.
اگر چنین بود، موفقیت‌میاری در کشاورزی می‌توانست مهارتی‌اون مرتبط به آنان اعطا کند.
«قطعی نیست،سخن ولی ارزش‌پاسخ امتحان کردن نداره؟»
«حق با‌قدیمین توئه. تا اونجاش‌نگهداری فکر نکرده بودم.»
کیم هوی‌یئون‌کردن با تحسین‌اون به ته‌سان نگریست.
البته ته‌سان به‌هزارتو تنهایی به این‌میاری نتیجه نرسیده بود.
در دنیای‌چطوری پیشین نیز‌میاری دغدغه غذا داشتند.
حتی اگر موفق به یافتن‌اعطا مقداری غذا می‌شدند، بدون تولید،نداره ذخایر سرانجام به پایان می‌رسید.
اما درک‌سخن این حقیقت بسیار‌دادند دیر رخ داد.
بیشتر بذرها فاسد شده بودند‌مهارت‌ها و نبود باران به دلیل شکاف‌می‌توانست آسمان، اکثر گیاهان را خشکانده بود.
بدتر آنکه دامنه حرکتشان‌خوب مدام محدودتر می‌شد و‌شنیدن جستجو را دشوار می‌کرد.
در نهایت، جان بر کف نهادند و تمام خاک‌موفقیت کره را زیر و رو کردند تا به سختی چند‌نداره سیب‌زمینی وحشی یافتند که جان سالم به در برده بودند.
حتی همان چند بذر سیب‌زمینی‌حدی هم کافی نبود، اما برای‌مهارت‌ها بقا ناچار به کشاورزی شدند.
در طی آن‌هزارتو فرایند، مهارت [کشت‌میاری ساده] را آموختند.
زمانی که به وجود مهارت‌ها‌تقلید پی بردند، دیگر دیر شده بود؛کسانی چیزی برای کشت باقی نمانده بود.
از این رو،مرتبط ته‌سان از پیش‌کند تدارک دیده بود.
«اگه بتونیم اون مهارت‌دریافتند رو بگیریم، کمک بزرگی‌اگر میشه... همه تلاشتونو بکنین.»
«آه، ام...»
کشاورزان مردد‌توی و نامطمئن‌چطوری به نظر می‌رسیدند.
کیم هوی‌یئون نگرانی‌شان‌مهارت را دریافت و‌کردن به آنان اطمینان داد.
«معلومه که پاداش می‌گیرین. به‌دادند محض اینکه جوانه‌ها دربیان، حتماً جبران‌طول می‌کنیم. فقط روی کاشتنشون تمرکز کنین.»
چهره‌هایشان با‌قدیمین گرفتن بذرها‌خوب روشن شد.
ته‌سان نیز‌داشتند خود چند‌مهارت‌ها دانه کاشت.
ساعت‌ها بعد، گروه جستجو بازگشت.
چهره کیم هوی‌یئون با دیدن مقدار‌میاری غذا گشوده شد؛ کسی نمرده بود‌متوجه و بیش از انتظار توشه آورده بودند.
«غذا رو تقسیم کنیم!»
جیره‌ها، هرچند ناچیز، توزیع شد.
بازیکنان حالت سخت و نخبگان بیشترین‌شدن سهم را بردند و پس از آن‌حتی بازیکنان حالت معمولی و آسان قرار داشتند.
اما اعتراضی در کار نبود.
انتظاراتشان پیش‌تر زیر یوغ ستم‌حدی در یونگین پایین آمده بود و‌اثراتشان غذای داده‌شده در حد قحطی نبود.
نخستین توزیع‌توی بی هیچ‌چطوری حادثه‌ای گذشت.
هفته پیش رو چرخه‌ای بود‌تقلید از جستجو، توزیع و مبارزات‌متوجه تمرینی گاه‌به‌گاه برای حفظ قدرت.
در این‌مهارتی میان، بذرهای کاشته‌شده‌اعطا آرام‌آرام جوانه زدند.
«فکر می‌کردم بدون نور خورشید‌مهارت‌ها رشد نکنن، ولی بهتر از چیزی‌می‌توانست که فکر می‌کردم دارن پیش میرن.»
جوانه‌های سبز از‌دریافتند خاک سر برآوردند، اما‌اگر چهره کشاورزان تیره شد.
«با این حال، اون‌قدر‌چطوری رشد نمی‌کنن که قابل‌کردن خوردن بشن. محیط خیلی خشنه.»
«مهم نیست.»
تنها نیاز بود گیاهان آن‌قدر رشد کنند‌می‌آمدند که کسب مهارت را فعال سازند؛ امری‌آنان که ته‌سان در دنیای پیشین تایید کرده بود.
بذرهای خود‌قدیمین او نیز‌خوب جوانه زدند.
آنگاه، موج آغاز شد.
موج اول آغاز شده است.
پاداش‌ها بر اساس عملکرد هنگام بازگشت به هزارتو متفاوت خواهد بود.
هیولاها تا جایی‌هزارتو که چشم کار‌میاری می‌کرد، گسترده شده بودند.
«آه...»
«ا-این اعداد دیگه چیه؟!»
با دیدن آن‌دریافتند سیل عظیم دشمن،می‌آمدند رنگ از رخسارها پرید.
کیم هوی‌یئون خود‌هزارتو را جمع‌وجور کرد‌میاری و فریاد کشید:
«ما می‌تونیم از‌مرتبط این جون سالم‌کند به در ببریم!»
نبرد آغاز شد.
صد هزار نفر با‌مهارت‌ها ناشی‌گری سلاح‌هایشان را تاب می‌دادند‌موفقیت و هیولاها را عقب می‌راندند.
شترق!
لی ته‌یئون هیولاها را‌آنان می‌شکافت، در حالی که ته‌سان‌امتحان همچون صاعقه‌ای از کنارش گذشت.
اندام‌ها از هم دریده شدند،مهارت‌ها تنه‌ها شکافتند؛ هر ضربه، اجساد‌موفقیت را به هوا پرتاب می‌کرد.
قرچ.
یک مشتِ ته‌سان تنها یک هیولا‌میاری را متلاشی نمی‌کرد؛ موج ضربه، دیگران‌متوجه را نیز به اطراف پرت می‌کرد.
ته‌سان با استفاده از‌آنان جادو و مهارت‌ها، هزاران‌ارزش تن را از پا درآورد.
یک روز کامل‌داشتند بعد، آخرین هیولا‌اثراتشان بر زمین افتاد.
«ما بردیم!»
«زنده موندیم!»
غریو شادی به هوا برخاست.
چهره کیم‌کسانی هوی‌یئون تیره نبود؛مهارت‌ها تلفات ناچیز بود.
با این روند،دریافتند اکثر افراد می‌توانستند‌می‌آمدند تا پایان دوام بیاورند.
امید، سوختِ موتور تلاش‌هایشان شد.
آن‌ها به محصولات رسیدگی‌آنان کردند، به دنبال آذوقه‌ارزش گشتند و سخت‌تر تمرین کردند.
یک هفته بعد،داشتند موج دوم با‌اثراتشان کمترین خسارت دفع شد.
در میان جشن و‌مهارت‌ها سرور، ته‌سان با اخم‌چنین به آسمان خیره شد.
«چی شده؟»
زنده ماندن‌مهارتی در برابر‌آنان موج عجیب نبود.
هیولاهای بازگشت دوم قوی‌دریافتند نبودند؛ عمدتاً رتبه اف،اگر با تعدادی اندک رتبه ای.
بازیکنان فعلی حالت سخت‌مهارت‌ها می‌توانستند با کار تیمی‌چنین از پس رتبه ای برآیند.
در گذشته، مرگ‌ومیر ناشی‌چطوری از درگیری‌های داخلی و‌کردن کمبود غذا بود، نه هیولاها.
با حل شدن آن‌آنان مسائل، انتظار می‌رفت همه‌ارزش چیز آرام پیش برود.
اما چهره‌کسانی ته‌سان درهم‌دریافتند و عبوس بود.
«چقدر قراره قوی‌تر بشن؟»
انرژی ساطع‌شده از شکاف‌چطوری آسمان نسبت به بازگشت‌کردن اول دو برابر شده بود.
«این خطرناکه.»
او انتظار یک هیولای‌دریافتند رتبه سی را داشت؛ چیزی‌چنین که می‌توانست از پسش برآید.
اما با این روند...
«چند نفر قراره بمیرن؟»
او به‌مهارتی جمعیت در حال‌اعطا جشن نگاه کرد.
با وجود گرسنگی‌داشتند که وجودشان را‌اثراتشان می‌خورد، ناامیدی غایب بود.
بازیکنان حالت‌داشتند آسان و حالت‌اثراتشان معمولی ضعیف بودند.
ته‌سان به سو جانگ‌سان گفته بود که‌تقلید تفاوتی بین او و آن‌ها نیست، اما‌داشتند آن حرف فقط برای خرد کردن غرورش بود.
شکاف میانشان‌مهارتی عمیق و‌آنان عظیم بود.
در زندگی گذشته،داشتند بدون بازیکنان حالت‌اثراتشان سخت، بقا غیرممکن می‌بود.
این حقیقت که ته‌سان تنها‌اثراتشان بازیکن حالت آسان بود که به‌مهارتی پایان رسید، گواه این مدعا بود.
واقع‌بینانه نگاه کنیم،هزارتو تمام بازیکنان حالت آسان‌تقلید محکوم به فنا بودند.
ته‌سان این را می‌دانست.
اما دانستن‌کسانی به معنای داشتن‌مهارت‌ها راه حل نبود.
حتی در زندگی گذشته‌اش،مهارت‌ها با وجود تلاش‌های او،چنین هیچ‌کس مهارتی یاد نگرفته بود.
بقا نیازمند چیزی‌هزارتو فراتر از مهارت‌ها یا‌تقلید آیتم‌ها بود؛ چیزی بنیادین.
سه هفته‌مهارتی از بازگشت‌آنان به زمین گذشت.
سه موج‌کسانی با کمترین‌دریافتند تلفات دفع شد.
به جز افراد‌دریافتند بیش‌ازحد مغرور یا‌می‌آمدند فراری‌ها، همه زنده ماندند.
اما غذا‌توی رو به‌چطوری اتمام بود.
جستجو برای‌مهارتی آذوقه طولانی‌تر می‌شد‌اعطا و یافته‌ها کمتر.
حتی شکارهای ته‌سان‌داشتند هم نمی‌توانست صد هزار‌می‌آمدند نفر را سیر کند.
«گرسنمه...»
درست زمانی که‌هزارتو قحطی چنگ می‌انداخت،میاری کشاورزی به ثمر نشست.
«اوه!»
مردی که ذرت‌داشتند می‌کاشت، با حیرت‌اثراتشان به هوا خیره شد.
دیگران نیز به‌دریافتند همان شکل نفس‌می‌آمدند در سینه حبس کردند.
ته‌سان سرش را بالا گرفت.
[مهارت ویژه غیرفعال: کشت ساده]
[تسلط: ۱٪]
[شتاب‌دهی به تمام رشدها.
بی‌تاثیر از عوارض زمین.
گیاهان بدون نور خورشید رشد می‌کنند.
نیاز به آب کمتر.
نرخ جوانه‌زنی بالاتر.]
[شما نمی‌توانید خارج از هزارتو مهارت کسب کنید. «کشت ساده» مهر و موم شده است.]
مهارت پس از‌ولی سه تا چهار هفته‌بکاریدشون رشد گیاهان فعال شد.
کسانی که به محصولات‌اون رسیدگی می‌کردند، اکنون آن‌داشتند را به دست آوردند.
کیم هوی‌یئون‌چطوری با هیجان‌میاری به سمتش دوید.
«چه جور مهارتیه؟»
«دقیقاً همونیه که اسمش میگه.»
چهره‌اش درخشید.
«این عالیه! دیگه‌مهارت غذا نگرانی بزرگی‌کردن نیست! چقدر تاثیر داره؟»
«وقتی برگشتیم‌سخن تو هزارتو‌پاسخ معلوم میشه.»
مهارت‌ها روی‌قدیمین زمین قابل‌خوب استفاده نبودند.
حتی اگر کسب‌اثرات می‌شدند، تا زمان‌متوجه بازگشت قفل می‌ماندند.
کیم هوی‌یئون، ناامید‌مهارت اما همچنان امیدوار،کردن مشت‌هایش را گره کرد.
«با این حال،احتیاط خیالم راحت شد. بحران‌اگه غذا شاید حل بشه.»
چهره‌هایشان از امید می‌درخشید.
سه موج را پشت‌اون سر گذاشته بودند و حالا‌دریافتند راه حلی برای گرسنگی داشتند.
ته‌سان در سکوت نظاره می‌کرد.
یک روز‌سخن تا موج چهارم‌دادند باقی مانده بود.
در حالی که‌ولی همه آماده می‌شدند، ته‌سان‌بکاریدشون به آسمان خیره شد.
انرژی شکاف‌کردن باز هم‌اون قوی‌تر شده بود.
«دردسرسازه.»
اگر همین‌طور بالا‌احتیاط می‌گرفت، چه نوع‌حتی هیولایی ظاهر می‌شد؟
او انتظار‌قدیمین یک رتبه‌خوب سی را داشت.
اما حالا...
شاید رتبه بی.
هیولایی که برای‌احتیاط بازگشت دوم در‌حتی نظر گرفته شده بود.
«پس خیلی‌قدیمین مشتاق کشتن‌خوب مایی، ها؟»
ته‌سان پوزخند زد.
مهاجمان، خدایان سقوط‌کرده‌ای‌مهارت بودند که توسط خدایان‌اثرات کنونی شکست خورده بودند.
آن‌ها قدرتشان را‌احتیاط جمع می‌کردند تا‌حتی ته‌سان را حذف کنند.
«به این آسونی‌ها نخواهد بود.»
شمشیرش را فشرد.
با مهارت‌هایی که‌مهارت ارتقا یافته بودند،کردن او آماده بود.