چپتر 233: چهارمین بازگشت. زمین (۱)
0ته‌سان با دستکش‌تفاوتی زرهیِ ساخته‌شده از‌اشتیاقش فولاد تاریک ور می‌رفت.
انرژی سیاهی‌اضطرابش چرخان بر سطح‌فضا آن جریان داشت.
هم‌زمان با دریافت حلقه، او دو ماده را به هافران تحویل‌نادیده داده بود: سنگ معدنی از دنیای غول‌ها و «اراده نابودی» که پس‌احتمالاً از شکست دادن سگ شعله‌ور در طبقه ۵۱ به دست آورده بود.
از ترکیب این‌بلعیدن دو ماده، یک دستکش‌آمد زرهی واحد ساخته شد.
[دستکش زرهی آغشته به اراده نابودی]
[ماده‌ای معدنی که تنها در دنیای غول‌ها یافت می‌شود، باهولیا، با اراده نابودی در هم آمیخته است.
خود دستکش هاله محوی از تخریب ساطع می‌کند.]
[قدرت حمله +۳۰۰]
این تجهیزاتی بود که صرفاً بر‌نداشت افزایش قدرت حمله تمرکز داشت و‌فضا تمام ویژگی‌های دیگر را نادیده می‌گرفت.
با توجه به‌تفاوتی مواد به‌کاررفته، میزان‌اشتیاقش تقویت چشمگیر بود.
چهره هافران به‌وضوح پیرتر‌کردند شده بود، که احتمالاً ناشی‌ویران از فشار ساخت آن بود.
ته‌سان از او+۳۰۰ تشکر کرد و گفت‌تمرکز که برای مدتی نیست.
هافران صرفاً به نشانه‌کردند درک سر تکان داد‌دنیایی و برایش آرزوی موفقیت کرد.
ته‌سان تأیید کرد.
تنها دقایقی تا‌منتظر بازگشت به زمین‌نداشت باقی مانده بود.
پست‌های انجمن یکی‌یکی کم می‌شدند.
همه باید‌اضطرابش با اضطراب‌وووش منتظر بازگشت باشند.
ته‌سان هم تفاوتی‌بلعیدن نداشت؛ جز اینکه‌استقبالش اشتیاقش بر اضطرابش می‌چربید.
وووش.
فضا شکافته شد.
زمان بازگشت‌اضطراب به زمین‌باشند فرا رسیده بود.
مناظر زمین در‌تفاوتی آن سوی شکاف، شروع‌اضطرابش به بلعیدن ته‌سان کردند.
و آنچه‌اضطرابش به استقبالش آمد،فضا دنیایی ویران بود.
ساختمان‌های درهم‌شکسته.
حفره‌ای عظیم در آسمان.
او یک‌شروع بار دیگر‌کردند بازگشته بود.
«بالاخره برگشتم.»
«ولی این دفعه فرق داره.اینکه ما قوی‌تر شدیم و مهم‌تر‌فضا از همه... ما شمارو داریم، ته‌سان-نیم.»
مردم عزم‌شروع خود را‌کردند جزم کردند.
کیم هوی‌یئون به‌سرعت+۳۰۰ جلو آمد و دستانش‌تمرکز را به هم کوبید.
«خیلی خب! همه‌همه اینجا جمع شین! باید‌باشند اوضاع رو بررسی کنیم!»
آن‌ها باید می‌سنجیدند که مردم از آخرین‌اینکه بازگشت چقدر قوی‌تر شده‌اند و چند نفر‌زمان در حین پایین رفتن از هزارتو جان باخته‌اند.
با فراخوان‌باشند کیم هوی‌یئون، مردم‌اینکه آرام‌آرام جمع شدند.
ته‌سان نزدیک‌اضطرابش شد و‌وووش به شانه‌اش زد.
«آه، ته‌سان-شی.»
چهره‌اش که ابتدا با‌باید شناختن او روشن شده‌تفاوتی بود، ناگهان خشک شد.
«...شرمنده، ولی‌اضطراب اون گولم بغل‌تفاوتی دستتون دیگه چیه؟»
«هوه.
بد نیست، ولی... ضعیفه.
عجیبه.
یعنی این واقعاً‌بلعیدن قدرت کساییه که‌استقبالش از هزارتو میان پایین؟»
«حرف... می‌زنه؟»
«روح منه.»
ته‌سان ساده جواب داد.
مردمک‌های کیم هوی‌یئون لرزید.
«روح؟»
«من یه سر میرم‌باشند جایی. تا نیستم کارارو‌اشتیاقش راست و ریس کن.»
«آه. باشه.»
کیم هوی‌یئون‌حمله مات‌ومبهوت سر‌تجهیزاتی تکان داد.
ته‌سان چرخید و‌بلعیدن به سمت حاشیه‌استقبالش شهرداری حرکت کرد.
«اِ؟ چی—؟»
«هـ-هیولا!»
مردم با دیدن بارکازا از وحشت فریاد کشیدند‌دنیایی و خصومت در چشمانشان برق زد؛ تا اینکه متوجه‌بالاخره ته‌سان در کنارش شدند و با حیرت خیره ماندند.
«جمعیت زیادیه.»
بارکازا در حالی که‌سوی مردم را برانداز می‌کرد،کردند زیر لب زمزمه کرد.
«ولی ضعیفن.
چند تاشون‌اضطرابش به درد می‌خورن،فضا ولی کلاً ناامیدکننده‌س.
عجیبه.
با این سطح قدرت،تجهیزاتی نباید تو هزارتویی که‌تمام من می‌شناسم زنده می‌موندن.»
«شرایطشون با من فرق داره.»
تپ.
ته‌سان به حاشیه شهر رسید.
حفره درون آسمان‌بلعیدن در سکوت به‌استقبالش او خوش‌آمد گفت.
«کنجکاوم.
می‌تونی یه‌می‌شدند توضیح درست‌وحسابی‌باید بهم بدی؟»
ته‌سان مختصراً برای بارکازا توضیح داد: دنیایش‌اینکه توسط خدایان باستانی بلعیده شده و در‌زمان این فرآیند، مردم به درون هزارتو کشیده شده‌اند.
اما توضیحات بیشتری نداد.
بهتر بود‌اضطرابش خودشان با‌وووش چشمان خود ببینند.
«تو پادشاه‌حمله روح باد،تجهیزاتی مینروا هستی.
من احضارت کردم.»
تندبادی چرخید و‌مناظر شمایل زنی را‌شروع به خود گرفت.
بارکازا تعظیم کرد.
«به پادشاه درود می‌فرستم.»
«اِ؟ هان؟»
مینروا گیج‌ومنگ‌می‌شدند به اطراف‌باید نگاه کرد.
«اینجا... هزارتو نیست؟»
«درسته.»
ته‌سان شروع‌حمله کرد به‌تجهیزاتی آرام توضیح دادن.
آن‌ها موجوداتی‌شروع از دنیایی‌کردند دیگر بودند.
هیولایی به‌می‌شدند دنیایشان حمله‌باید کرده بود.
و به‌رسیده آن‌ها حق انتخاب‌شکاف داده شده بود.
مینروا و‌اضطراب بارکازا با او‌تفاوتی قرارداد بسته بودند.
تا زمانی که‌تفاوتی ته‌سان نمی‌مرد، آن‌ها تا‌اضطرابش ابد با او می‌ماندند.
پس گفتنش ضرری نداشت.
با این قضاوت،بلعیدن ته‌سان تمام ماجرا‌استقبالش را شرح داد.
مینروا پس‌حمله از شنیدن‌تجهیزاتی داستان اخم کرد.
«پس همش زیر‌همه سر اون خدایان‌منتظر باستانی لعنتیه. تهش همینه.»
«مگه نه؟»
وقتی به آن‌می‌چربید فکر می‌کرد، آن‌ها واقعاً‌زمان ریشه تمام شرارت‌ها بودند.
به آرولیا حمله کردند، دنیای‌آنچه غول‌ها را هدف گرفتند و تباهی‌درهم‌شکسته را برای زمین به ارمغان آوردند.
مینروا به آسمان نگاه کرد.
«...غلیظ و قدرتمنده.»
حفره سیاه در‌منتظر آسمان؛ هیولاها از‌نداشت آنجا بیرون آمده بودند.
«و مستقیماً به این دنیا وصله.شکافته بستنش آسون نیست. ولی واسه یه‌شکاف اتصال مستقیم، قدرتش کمه. بخاطر دخالت متعالی‌هاست؟»
«ارباب.
یه سوال دارم.»
«چیه؟»
«گفتی هزارتو تیکه‌تیکه شده.»
«آره.»
حالت آسان،شروع معمولی، سخت‌کردند و حالت تنها.
بارکازا پرسید:
«اون تیکه‌تیکه‌اضطراب شدن... حتماً‌باشند بخاطر خدایان باستانیه؟»
ته‌سان سر تکان داد.
حالت‌های آسان، معمولی و سخت‌آنچه بخشی از هزارتوی اصلی که‌ساختمان‌های توسط جادوگر خلق شده بود، نبودند.
آن‌ها کپی‌هایی بودند+۳۰۰ که به دلیل دخالت‌تمرکز خدایان باستانی شکل گرفتند.
بارکازا خندید.
«چه جالب.»
«کلیتش رو‌باشند گرفتم. خب حالا‌اینکه اینجا چیکار کنیم؟»
«فعلاً صبر می‌کنیم.»
ته‌سان به‌شروع سمت شهرداری‌کردند نگاه کرد.
کیم هوی‌یئون‌می‌شدند در حال بررسی‌اضطراب افراد جمع‌شده بود.
کمی پس از‌مناظر بازگشت به زمین،شروع یک مأموریت ظاهر می‌شد.
و ته‌سان از‌منتظر قبل می‌دانست این‌نداشت مأموریت چه خواهد بود.
«از ۶۵ هزار‌می‌چربید بازمانده بازگشت قبلی...شکافته ۵۰ هزار نفر...»
کیم هوی‌یئون در حالی که‌صرفاً به جمعیت مقابلش نگاه می‌کرد،دیگر اخم‌هایش را در هم کشید.
۱۵ هزار نفر حین پایین‌اضطراب رفتن از هزارتو جان باخته‌اینکه بودند؛ رقمی که کم نبود.
«بازم جای‌اضطراب شکرش باقیه که‌تفاوتی بازمانده‌ها قوی‌تر شدن.»
در میان بازیکنان حالت‌وووش سخت، برخی دو برابر‌فرا قبل قدرت یافته بودند.
او، گئوم جونگ‌گون+۳۰۰ و سو جانگ‌سان نیز‌تمرکز در میان آنان بودند.
«راستی، ته‌سان کجا رفت؟»
«صدام کردی؟»
«وای!»
کیم هوی‌یئون جیغی کشید و‌صرفاً در حالی که دستش را روی‌نادیده سینه‌اش گذاشته بود، تلوتلوخوران عقب رفت.
«کی اومدی اینجا؟»
«همین الان.»
«هیونگ‌نیم. سلام...؟»
گئوم جونگ‌گون که می‌خواست‌تجهیزاتی سلام کند، با دستپاچگی به‌ویژگی‌های چهره‌های کنار ته‌سان نگاه کرد.
«بد نیست، ولی خیلی‌باید ضعیفن. یعنی این حد و‌نداشت اندازه یه هزارتوی تکه‌تکه شده‌ست؟»
«چه جمعیتی. شایدم با در نظر‌نداشت گرفتن اینکه همه آدمای این اطراف‌فضا جمع شدن، خیلی هم کم باشن؟»
موجود گولم‌مانند و زن زیبارویی با‌شکافته موهای سبز، در حالی که مردم‌شکاف را برانداز می‌کردند، زیر لب چیزی گفتند.
گئوم جونگ‌گون با تردید پرسید:
«آمم، هیونگ‌نیم.می‌شدند این دو‌باید نفر کی هستن...؟»
«من پادشاه روح‌منتظر باد، مینروا هستم.نداشت از دیدنت خوشبختم.»
مینروا لبخند درخشانی زد.
گئوم جونگ‌گون‌حمله با حالتی بهت‌زده‌صرفاً سر تکان داد.
«آها، بله...»
«ارزیابی تموم شد؟»
با سوال‌اضطرابش ته‌سان، کیم هوی‌یئون‌فضا به خودش آمد.
«آره. خیلیا موقع پاکسازی‌تجهیزاتی هزارتو مردن، ولی همه‌تمام نسبت به قبل قوی‌تر شدن.»
«خوبه.»
ته‌سان قدرتش را متمرکز کرد.
انرژی تاریکی‌اضطرابش بر فراز سر‌فضا مردم گسترده شد.
کسانی که با گیجی‌تجهیزاتی به او خیره شده بودند،ویژگی‌های غرق در شگفتی فریاد کشیدند.
«اوووه...!»
«به نظر‌اضطراب میاد حدود‌باشند نصفشون دریافتش کردن.»
«الان که‌اضطرابش فکرشو می‌کنم، همچین‌فضا چیزی هم بود.»
گئوم جونگ‌گون‌حمله پنجره مهارتش‌تجهیزاتی را باز کرد.
یک مهارت جادوی سیاه که‌اضطراب قبلاً به دست نیاورده بود،اینکه اکنون در لیستش ظاهر شده بود.
به عنوان پاداشی از سوی‌تفاوتی خدای شیطانی، ته‌سان می‌توانست به‌می‌چربید مردم زمین جادوی سیاه اعطا کند.
این بار، او مهارت‌هایی را‌فضا بخشید که آن‌ها پیش از این‌سوی قدرت کافی برای کسبشان را نداشتند.
ته‌سان در حالی که‌تجهیزاتی جمعیت شگفت‌زده را تماشا‌تمام می‌کرد، لب به سخن گشود.
«لی ته‌یئون‌می‌شدند و کانگ‌باید جون‌هیوک کجان؟»
«رفتن پایین یکم‌منتظر مبارزه تمرینی کنن.نداشت زود برمی‌گردن. راستی هیونگ‌نیم...»
گئوم جونگ‌گون مدام‌می‌چربید دزدکی به مینروا‌شکافته و بارکازا نگاه می‌کرد.
چهره‌اش پر از سوال بود.
ته‌سان به‌می‌شدند او اطمینان‌باید خاطر داد.
«نگران نباش. طرف ما هستن.»
«من بهت اعتماد دارم‌وووش هیونگ‌نیم. ولی بقیه یکم‌فرا معذب به نظر میان.»
در حالی که مینروا ظاهر‌صرفاً زنی زیبا را به خود‌دیگر گرفته بود، بارکازا یک گولم بود.
ظاهر هیولاوار او که‌باید شبیه هیولاهای هزارتو بود،تفاوتی مردم را مضطرب می‌کرد.
ته‌سان پاسخ داد:
«به‌زودی می‌فهمن.»
در میان‌حمله نگرانی مردم، ارزیابی‌صرفاً به پایان رسید.
و سپس، کوئست ظاهر شد.
کوئست بعدی تا دو روز دیگر آغاز می‌شود.
یک مهلت‌حمله دو روزه‌تجهیزاتی داده شد.
مردم برنامه داشتند‌همه تا زمان رسیدن‌منتظر کوئست بعدی استراحت کنند.
اما ته‌سان می‌دانست.
از بازگشت چهارم‌می‌چربید به بعد، دیگر‌شکافته استراحت واقعی وجود نداشت.
گروووومپ!
غرش کرکننده‌ای‌می‌شدند در بیرون تالار‌اضطراب شهر طنین‌انداز شد.
دیده‌بان‌ها فریادزنان دوان‌دوان آمدند.
«هیولاها! بیشتر از صدتا هستن!»
«چی؟!»
کیم هوی‌یئون‌می‌شدند با وحشت‌باید از جا پرید.
پس از‌اضطراب بررسی بیرون، چهره‌اش‌تفاوتی در هم رفت.
«این یه موج کامله!»
در بازگشت‌های قبلی، هیولاها‌تجهیزاتی در طول دوره آماده‌سازی ظاهر‌ویژگی‌های می‌شدند، اما تعدادشان ناچیز بود.
اما این بار،همه صد هیولا به‌منتظر یکباره سر برآورده بودند.
«و... قدرتشون‌اضطراب چیزی نیست که‌تفاوتی بشه نادیده گرفت.»
حتی در میان آن‌ها، برخی‌فضا آن‌قدر قوی بودند که کیم‌مناظر هوی‌یئون نمی‌توانست پیروزی را تضمین کند.
او با شتاب فریاد زد:
«همه جمع شین!»
«لازم نیست.»
ته‌سان قدم پیش گذاشت.
«بارکازا. و مینروا.»
«خوبه. له کردن هیولاهای‌باید خدایان باستانی. کمتر چیزی بیشتر‌نداشت از این بهم لذت می‌ده.»
«منم همین‌طور. هر چیزی‌باشند که نقشه‌های اون عوضی‌ها‌اشتیاقش رو خراب کنه، استقبال می‌شه.»
هر دو‌اضطرابش با اشتیاق‌وووش قدم جلو گذاشتند.
جمعیت گردآمده با+۳۰۰ نگاهی مات به‌افزایش آن‌ها خیره شدند.
اکثر هیولاها رتبه D بودند؛ دشمنانی که بازیکنان فعلی حالت سخت تنها به قیمت جانشان به سختی می‌توانستند شکستشان دهند.
بارکازا دستانش را به‌باشند سمت هیولاهای در حال‌اشتیاقش یورش به هم کوبید.
حصاری عظیم‌اضطرابش در اطراف تالار‌فضا شهر پدیدار شد.
کانگ!
هیولاها خود‌می‌شدند را به‌باید حصار کوبیدند.
حتی تکان هم نخورد.
همچون دیواری قلعه‌ای با‌وووش قدمت قرن‌ها، استوار در‌فرا برابر هر حمله‌ای ایستادگی کرد.
«ها؟»
«چی...؟»
مردم دهانشان باز‌منتظر مانده بود که‌نداشت بارکازا دوباره دست زد.
نور فوران کرد.
نور متجلی‌شده به جلو هجوم برد،افزایش هیولاها را درنوردید و در یک‌می‌گرفت آن، آن‌ها را از هستی ساقط کرد.
«رقت‌انگیزه.»
بارکازا اکنون قدرتی‌منتظر فراتر از طبقه فرعی‌اینکه ۵ در اختیار داشت.
هیولاهای رتبه D هیچ شانسی نداشتند.
مینروا دستش را تکان داد.
نسیم ملایمی برخاست.
سپس به طوفان بدل شد.
کاکاکاکا!
«وااای!»
مردم جیغ کشیدند و‌باید در حالی که تندباد‌تفاوتی به جلو می‌خروشید، کز کردند.
کاکاکاک!
وقتی طوفان فرو‌می‌چربید نشست، حتی یک هیولا‌زمان هم باقی نمانده بود.
«چقدر انرژی مصرف کردی؟»
«تقریباً هیچی. اگه‌همه همش همین باشه،منتظر می‌تونم سال‌ها اینجا بمونم.»
«خوبه.»
این بسیار بهتر‌می‌چربید از چیزی بود‌شکافته که ته‌سان انتظار داشت.
با این وضعیت،+۳۰۰ آن‌ها نیرویی عظیم‌افزایش روی زمین محسوب می‌شدند.
«...ها؟»
کیم هوی‌یئون‌اضطراب مات و‌باشند مبهوت خیره ماند.
هیولاهایی که برای شکست دادنشان باید‌شکافته جانشان را به خطر می‌انداختند، تنها‌شکاف با دو حمله نابود شده بودند.
در بازگشت قبلی، قدرت ته‌سان هیولاوار بود؛تمرکز مشت‌هایی که امواج ضربه‌ای ایجاد می‌کرد و‌مواد جهش‌هایی که زمین را در هم می‌شکست.
اما آن‌می‌شدند وضعیت هنوز‌باید قابل درک بود.
چرا که‌اضطراب خود آن‌ها نیز‌تفاوتی وضعیتی مشابه داشتند.
با افزایش آمار،می‌چربید آن‌ها از محدودیت‌های‌شکافته انسانی فراتر رفته بودند.
اما این...
«اوووه...!»
مردم با احترام‌منتظر زانو زدند و چشمانشان‌اینکه به سوی ته‌سان می‌درخشید.
تسلط قدرت الهی ۱٪ افزایش یافت.
یک ارتقا‌می‌شدند سطح مبتنی‌باید بر مهارت.