چپتر 280: آملیا آیرین (4)
0ته‌سان گفت: «چیزی‌تمام که می‌خوام بهتون بگم،می‌دهد فراتر از این حرف‌هاست.»
لی ته‌یئون با تعجب به‌می‌دهد ته‌سان نگاه کرد و پرسید:به‌دست‌آمده «قراره به بقیه هم بگی؟»
«چرا؟ خوشت نمیاد؟»
«نه، فقط...»
لی ته‌یئون‌سکوت نگاهی مشکوک‌افراد به الیور انداخت.
الیور لرزید‌افراد و نامحسوس خود‌می‌دهد را عقب کشید.
«دست‌کم نمی‌تونم نسبت‌دادند بهش حس خوبی‌روی داشته باشم. اشکالی نداره؟»
«مهم نیست.قرارداد قرار نیست‌کانگ همه‌چیز رو بگم.»
راستش را بخواهید، ته‌سان علاقه‌ای‌حاضر به نقشه‌هایی که آمریکا در‌اطلاعات این مأموریت کشیده بود، نداشت.
آنچه اهمیت داشت، بقا بود.
«اگه باز دردسر درست کنن،انگشتانش خودم وارد عمل می‌شم، اما‌بیایین الان نه. هدفمون درگیری نیست؛ بقاست.»
بقا.
زنده ماندن‌سکوت و بازگشت‌افراد به زمین.
با شنیدن‌افراد این کلمات،ارائه چهره‌هایشان جدی شد.
لی ته‌یئون هم انگار‌نوک موافق بود و نگاهش‌ضربه را از الیور گرفت.
«قبل از اون، بذارین اول‌سوگند بپرسم. همگی حاضرین برای مقابله‌ارائه با هیولاها با ما همکاری کنین؟»
«آره.»
«این همه‌افراد راه نیومدیم‌ارائه که نه بگیم.»
«کار تیمی‌تکان بهتر از‌نوک تنهایی رفتنه.»
تک‌تکشان به‌قرارداد نشانه تأیید‌کانگ سر تکان دادند.
ته‌سان با‌سکوت نوک انگشتانش روی‌حاضر میز ضربه زد.
«پس قبلش،افراد بیایین یه‌ارائه قرارداد ببندیم.»
کانگ ته‌سان «سوگند سکوت» را به تمام افراد حاضر ارائه می‌دهد.
[شرط: سکوت در مورد اطلاعات خاص به‌دست‌آمده در اینجا.]
[می‌توانید بپذیرید یا رد کنید.]
سوگند سکوت.
مانند دوئل، این یکی از‌انگشتانش معدود حقوقی بود که بازیکنان‌بیایین می‌توانستند از آن استفاده کنند.
ته‌سان لب گشود:
«حرفایی که می‌خوام بزنم اگه‌انگشتانش درز کنه، می‌تونه دردسرساز بشه.بیایین پس بیایین تکلیف رو روشن کنیم.»
درباره خدایان.
و درباره هزارتو.
روزی همه‌سکوت باید می‌فهمیدند؛افراد اما نه اکنون.
دست‌کم مردم باید به‌نوک مرحله‌ای می‌رسیدند که پیش از‌قبلش افشای اطلاعات، بتوانند حدس‌هایی بزنند.
افشای بی‌مقدمه‌قرارداد حقیقت تنها آشوب‌سوگند به بار می‌آورد.
الیور با‌داشت احتیاط پرسید: «اگه‌باز بشکنیمش چی میشه؟»
«هیچی. فقط یه اعلان برام میاد‌ارائه که شکسته شده. و وقتی برگردیم‌به‌دست‌آمده زمین، تاوان شکستن قرارداد رو پس می‌دین.»
«... فهمیدم.»
الیور با شنیدن پاسخ خونسرد‌سوگند او، آب دهانش را به سختی‌می‌دهد قورت داد و گفت: «قبول می‌کنم.»
«منم همین‌طور.»
«آره.»
با تأیید‌تکان آرام آملیا در‌انگشتانش آخر، همه پذیرفتند.
ته‌سان شروع به صحبت کرد.
«فکر می‌کنین‌داشت چطور سر از‌باز این هزارتو درآوردیم؟»
درباره خدایان.
خدایان باستانی.
و هزارتو.
ته‌سان اطلاعاتی را‌بقا که کشف کرده‌دردسر بود برایشان شرح داد.
آن‌ها جانشان را به خطر انداخته بودند‌می‌دهد تا دیگران را رهبری کنند، تا آخر‌می‌توانید زنده بمانند؛ یا پیش از آن بمیرند.
همه افراد حاضر در‌نوک اینجا با تمام وجود‌ضربه برای بقا جنگیده بودند.
دانستن حقیقت،قرارداد حق مسلم‌کانگ آن‌ها بود.
البته، او‌داشت همه چیز‌اگه را فاش نکرد.
توضیح نداد که چرا‌افراد هزارتو تقسیم شده یا چرا‌مورد سختی آن افزایش یافته است.
این‌ها تنها حرف‌هایی‌دادند بود که روحیه‌شان‌روی را تضعیف می‌کرد.
اما اکثر‌قرارداد نکات حیاتی‌کانگ را توضیح داد.
زمانی که توضیحات‌بقا به پایان رسید، چهره‌هایشان‌درست مملو از شوک بود.
دانیل با چشمانی‌تمام لرزان گفت: «...ارائه یه شک‌هایی داشتم.»
«اما فکرش رو‌دادند هم نمی‌کردم... که‌روی خدایان واقعاً دخیل باشن.»
«یه فاجعه جهانی ناگهانی. و این‌سکوت هزارتو. اگه بدون دخالت موجودات متعالی‌شرط اتفاق افتاده بود، حتی ترسناک‌تر هم می‌شد.»
«آملیا قبلاً به خدایان اشاره کرده بود، پس می‌دونستم وجود دارن...عمل اما فکر می‌کردم فقط یه داستان مربوط به حالت تنها باشه‌شنیدن و زیاد جدی نگرفتم. ولی این موضوع مستقیماً به ما مربوطه.»
الیور آرام زمزمه کرد.
همه در‌تکان بهت فرو‌نوک رفته بودند.
برای لی ته‌یئون و کانگ جون‌هیوک که پیش‌تر در‌حاضر «حالت تنها» آزمون‌های خدایان را پشت سر گذاشته بودند،می‌توانید شوک نسبتاً کمتر بود؛ اما نه اینکه وجود نداشته باشد.
حتی آن‌ها هم نمی‌دانستند‌اگه که زمین توسط خدایان باستانی‌خودم مورد تهاجم قرار گرفته است.
«گفتی خدایان با‌تمام خدایان باستانی مخالفن.ارائه یعنی با ما مهربونن؟»
«نه.»
ته‌سان در پاسخ‌ببندیم به سؤال آیکا‌سکوت سر تکان داد.
«اونا به تک‌تک فانی‌ها اهمیت‌باز نمی‌دن. فقط به کسایی لطف‌وارد نشون می‌دن که چشمشون رو بگیرن.»
ته‌سان نگاهی‌سکوت زیرچشمی به‌افراد آملیا انداخت.
«خدای نزول کمتر دنبال لطف کردنه و‌میز بیشتر دنبال پیدا کردن اسباب‌بازیه... اما حتی‌سوگند همین‌قدر توجه هم نصیب بقیه انسان‌ها نمیشه.»
با شنیدن‌قرارداد حرف‌های ته‌سان،کانگ آملیا لرزید.
اما نه انکار‌بقا کرد و نه‌دردسر خشمی نشان داد.
فقط در‌سکوت سکوت به‌افراد فکر فرو رفت.
«حالا که اینجاییم،دادند می‌فهمین چرا کره به‌میز این روز افتاد، نه؟»
ته‌سان، با قدرتی خردکننده.
با این حال‌بقا تعداد بازماندگان کره‌ای به‌درست طرز رقت‌انگیزی کم بود.
الیور با صدایی لرزان گفت:
«... خدایان‌قرارداد باستانی، اونا‌کانگ می‌خوان تورو بکشن.»
«درسته. زیادی بهم‌تمام توجه دارن. کاش فقط‌می‌دهد دست از سرم برمی‌داشتن.»
با غرولند ته‌سان،حاضر چشمان همه پر‌شرط از هیبت شد.
موجوداتی که‌تکان قادر به نابودی‌انگشتانش کل سیارات بودند.
متعالی‌های جاودانه‌ای که‌ببندیم درکشان فراتر از‌سکوت ذهن بشر بود.
و انسانی که‌تمام توجه آن‌ها را‌ارائه جلب کرده بود.
آن‌ها دوباره به‌حاضر یاد آوردند که‌شرط ته‌سان چقدر خارق‌العاده است.
کیم هوی‌یئون آهی کشید‌نوک و گفت: «این... قطعاً چیزی‌قبلش نیست که بشه جار زد.»
این راز‌قرارداد بیش از‌کانگ حد بزرگ بود.
افشای آن در حال‌افراد حاضر بدون شک آشوبی‌شرط مهارناپذیر به پا می‌کرد.
«به هر حال، خوبه که آماده باشیم. کوئست‌های‌اطلاعات زمین از مقیاس ملی به جهانی گسترش پیدا کرده‌یکی و حالا خدایان باستانی به کل دنیا علاقه‌مند می‌شن.»
همه با‌تکان چهره‌هایی جدی‌نوک سر تکان دادند.
ته‌سان دستانش‌قرارداد را به‌کانگ هم کوبید.
«اطلاعاتی که نمی‌تونیم بیرون درز بدیم همین‌می‌دهد بود. از اینجا به بعد، چیزاییه که می‌تونیم‌بپذیرید راحت بگیم. می‌خوام در مورد مهارت‌ها بهتون بگم.»
با این‌افراد حرف، جو سنگین‌می‌دهد فضا رخت بربست.
چشمان همه‌تکان در انتظار‌نوک کلمات ته‌سان درخشید.
هیچ‌کس از‌قرارداد اهمیت مهارت‌ها‌کانگ بی‌خبر نبود.
مهارت‌هایی که فرد در‌افراد اختیار داشت می‌توانست بقای‌شرط او را تعیین کند.
ته‌سان قوی‌ترین بازیکن زمین بود.
برای کسی مثل او که دانشش‌روی را درباره مهارت‌ها به اشتراک می‌گذاشت،ببندیم تک‌تک کلماتش باید به خاطر سپرده می‌شد.
ته‌سان توضیحاتش را آغاز کرد.
«اراده شکست‌ناپذیر»، «ضدحمله»، «ضربه حیاتی»،حاضر «حمله بدون نفس»، «حمله زنجیره‌ای»،اطلاعات «گام سبک» و موارد دیگر.
ابتدا مهارت‌هایی را توضیح داد‌می‌دهد که هر کسی می‌توانست با‌به‌دست‌آمده تلاش سخت به دست آورد.
کسانی که قبلاً آن‌ها را به دست آورده‌ضربه بودند اما نمی‌دانستند چگونه، شگفت‌زده شدند و کسانی‌تمام که هنوز نداشتند، با اشتیاق اطلاعات را جذب می‌کردند.
«بدون نفس... فوق‌العاده‌ببندیم به نظر میاد.سکوت چقدر باید تحمل کنی؟»
«تا زمانی‌سکوت که در‌افراد آستانه مرگ باشی.»
فقط به این دلیل که توضیح‌شرط داده شد، به این معنی نبود که‌بپذیرید همه می‌توانند آن‌ها را به دست آورند.
این‌ها مهارت‌هایی بودند که هر‌انگشتانش کسی با تلاش می‌توانست کسب کند؛قرارداد اما آن تلاش اصلاً آسان نبود.
با این حال، اگر‌کانگ همه بازیکنان می‌دانستند، برخی‌افراد در نهایت موفق می‌شدند.
و با دیدن آن‌ها، دیگران‌حاضر هم باور می‌کردند که می‌توانند‌اطلاعات و همان کار را امتحان می‌کردند.
این‌گونه بود‌افراد که مردم‌ارائه آرام‌آرام قوی‌تر می‌شدند.
این همان‌تکان چیزی بود‌نوک که ته‌سان می‌خواست.
«سخت به نظر میاد، ولی‌سوگند قطعاً ارزش تلاش رو داره.ارائه اصلاً چطور همه اینا رو فهمیدی؟»
«منم تعجب کردم.تمام همون اول که وارد‌می‌دهد هزارتو شدیم بهمون گفتی.»
«... بلافاصله بعد ورود؟»
آملیا آرام زمزمه کرد.
صدایش آن‌قدر آهسته‌ببندیم بود که جز‌سکوت ته‌سان کسی نشنید.
ته‌سان او‌سکوت را نادیده گرفت‌حاضر و ادامه داد:
«بعدی پرش و فروده. اثراتش‌سوگند باعث میشه بلندتر بپرین و هر‌می‌دهد چقدر هم سقوط کنین آسیب نبینین.»
«چطوری میشه گرفتش؟»
«از ارتفاعی فرود بیا‌افراد که اگه ازش سقوط‌شرط کنی، باعث مرگت بشه.»
سکوت سنگینی‌تکان بر فضا‌نوک حاکم شد.
ته‌سان ادامه داد:
«این تمام مهارت‌هایی‌بقا بود که هر کسی‌درست می‌تونه به دست بیاره.»
الیور با شنیدن‌تمام حرف‌های ته‌سان دستپاچه‌ارائه به نظر می‌رسید.
«هر کسی می‌تونه اینارو بگیره؟ اینا که‌میز به نظر میاد چیزایی باشن که فقط‌سوگند یه اقلیت خیلی خاص از پسش بربیان.»
«هر کسی‌قرارداد می‌تونه. اگه‌کانگ تلاش کنه.»
از اینجا به بعد، نوبت‌باز مهارت‌هایی بود که هر کسی‌وارد قادر به کسب آن‌ها نبود.
ته‌سان اشاره‌ای کرد.
«لی ته‌یئون،تکان کانگ جون‌هیوک‌نوک و آملیا.»
«... منم؟»
«آره.»
ته‌سان سر تکان داد.
«بقیه برن بیرون. از اینجا به‌روی بعد، مهارت‌هایی هستن که مناسب نیست‌ببندیم با همه به اشتراک گذاشته بشن.»
در ابتدا، او به‌کانگ اشتراک‌گذاری مهارت‌هایی مانند خنثی‌سازی حمله‌حاضر یا تاب‌آوری فکر کرده بود.
آنچه ته‌سان می‌خواست، قدرت‌اگه فردی نبود، بلکه بقای‌کنن هر چه بیشتر انسان‌ها بود.
دلیلی برای‌سکوت احتکار مهارت‌ها‌افراد وجود نداشت.
اما او‌تکان به تک‌تک‌نوک انسان‌ها اعتماد نداشت.
مهارت‌هایی مانند دوئل اجباری یا قضاوت مطلق،تمام اگر توسط کسی با نیات پلید آموخته‌اطلاعات می‌شدند، می‌توانستند آشوب بزرگی به پا کنند.
ته‌سان به یاد آورد.
کسانی که پس از بازگشت‌حاضر به زمین، برای ارضای امیال‌اطلاعات خود به سلاخی دیگر بازیکنان پرداختند.
البته، شانس دستیابی‌دادند آن‌ها به چنین‌روی مهارت‌هایی تقریباً غیرممکن بود.
حتی در زندگی گذشته‌اش، زمانی که آن‌ها‌تمام را از طریق انجمن به اشتراک گذاشته بود،خاص تنها لی ته‌یئون موفق شده بود—فقط یک نفر.
و حتی او تنها‌اگه جمع و ضربه حتمی‌کنن را به دست آورده بود.
اما سناریوهای‌سکوت «اگر و‌افراد شاید» وجود داشتند.
دلیلی نداشت که‌دادند جایی برای هرج‌ومرج‌روی احتمالی باقی بگذارد.
مهم‌تر از آن، با توجه به‌سکوت شرایط کسب مهارت، بسیاری ممکن بود‌شرط در تلاش برای به دست آوردنشان بمیرند.
ضرر آن‌داشت بیش از‌اگه منفعتش بود.
«تازه...»
برخلاف زندگی قبلی، تعداد‌نوک قابل توجهی از بازیکنان‌ضربه حالت تنها زنده مانده بودند.
اگر آن‌ها مهارت‌هایی مثل‌کانگ تاب‌آوری را یاد می‌گرفتند و‌حاضر با راهنماها روبرو می‌شدند چه؟
حداقلش این بود‌بقا که هیچ خیر و‌درست خوشی در آن نبود.
ممکن بود تمام مهارت‌هایی را که‌ارائه ته‌سان به اشتراک گذاشته بود، برای‌به‌دست‌آمده نفع شخصی به راهنماها لو بدهند.
یا دستگیر شوند، برای‌نوک استخراج مهارت‌ها شکنجه شوند‌ضربه و سپس کشته شوند.
قدرتی که با‌ببندیم توانایی فرد همخوانی‌سکوت نداشت، سم بود.
حتی اگر ابعاد جدا‌اگه شده بودند، معلوم نبود تأثیرات‌خودم چگونه ممکن است عبور کنند.
او قصد داشت مهارت‌های‌افراد اصلی را بعداً، پس از‌مورد غربالگری بیشتر، به اشتراک بگذارد.
«آها. باشه.»
«گرفتم.»
درست قبل از‌بقا رفتن، آن‌ها به‌دردسر ته‌سان تعظیم کردند.
«خیلی ممنونیم.»
آن‌ها هم می‌دانستند.
اطلاعاتی که ته‌سان به اشتراک گذاشته‌سکوت بود، بی‌قیمت بود—چیزی که حتی با‌شرط ثروت انبوه هم نمی‌شد به دست آورد.
عجیب نبود اگر‌بقا ته‌سان آن‌ها را‌دردسر برای خودش نگه می‌داشت.
با این حال، او همه‌حاضر را بدون درخواست هیچ چشم‌داشتی‌اطلاعات در اختیارشان قرار داده بود.
صرف‌نظر از شرایط کسب‌نوک مهارت، همه آن را‌ضربه به عنوان فرصتی عظیم می‌شناختند.
ته‌سان پاسخ داد:
«اگه ممنونین، پس تا‌اگه آخرش زنده بمونین. این‌کنن تنها جبرانیه که می‌تونین بکنین.»
«... انگار دیگه نمی‌تونیم بمیریم.»
آن‌ها رفتند.
رو به سه‌ببندیم نفری که باقی‌سکوت مانده بودند، ته‌سان گفت:
«اول، تاب‌آوری. کانگ‌بقا جون‌هیوک و لی ته‌یئون‌درست احتمالاً در موردش می‌دونن.»
«آه...»
«آره. می‌دونم‌تکان چیه. ولی‌نوک به دستش نیاوردم.»
آن دو‌قرارداد با معذب‌کانگ بودن پاسخ دادند.
ته‌سان رو به آملیا کرد.
«اثرش مصونیت کامل در برابر تمام‌ارائه آسیب‌ها برای یه مدت مشخصه، اونم‌به‌دست‌آمده وقتی که آسیب مرگبار دریافت می‌کنی.»
«... واقعاً‌تکان همچین مهارتی‌نوک وجود داره؟»
مهارتی که‌قرارداد شانس دوباره‌ای در‌سوگند برابر مرگ می‌داد.
به‌طرز غیرممکنی‌داشت ارزشمند به‌اگه نظر می‌رسید.
ته‌سان پاسخ داد:
«باید تو وضعیتی که حتی‌انگشتانش یه ضربه باعث مرگت میشه،بیایین چندین حمله رو بی‌نقص دفاع کنی.»
«... چی؟»
«بعدی خنثی‌سازی حمله‌ست. اثرش اینه که حمله رو در لحظه‌وارد برخورد محو می‌کنه. برای گرفتنش، باید تو شرایطی که تمام زره‌هات‌زمین رو درآوردی و مجبوری آسیب ببینی، از دریافت آسیب جلوگیری کنی.»
«میشه از‌سکوت مهارت‌های دفاعی‌افراد استفاده کرد؟»
«نه. باید خالصانه با حرکاتت حمله رو‌میز منحرف کنی تا آسیب رو کم کنی. تنها‌سکوت چیزی که مجازه، پودر برکته برای افزایش شانس.»
باید به حمله دشمن واکنش نشان می‌دادی، آن را منحرف‌ارائه می‌کردی تا آسیب به حداقل برسد، و سپس از پودر‌کنید برکت استفاده می‌کردی تا آن آسیب کاهش‌یافته را کاملاً خنثی کنی.
با وجود حفاظ‌ها، به دست آوردنش سخت نبود—اما‌کنن این میانبری بود که فقط ته‌سان، کسی که‌درگیری آزمون‌های تقویت‌شده را پاکسازی کرده بود، می‌توانست استفاده کند.
این سه نفر نمی‌توانستند.
روح که‌تکان ساکت گوش‌نوک می‌داد، غرولند کرد.
[حرومزاده‌های خوش‌شانس.
آدمای بی‌شماری هستن که حاضرن همه چیزشون رو بدن‌خودم تا فقط یکی از مهارت‌هایی که داری میگی رو به‌ماندن دست بیارن، ولی اینا دارن مفت و مجانی گیرش میارن.]
مهارت‌های هزارتو مطلق بودند.
خنثی‌سازی بدون توجه به قدرت حریف‌روی عمل می‌کرد و دوئل اجباری حتی‌ببندیم توسط پادشاه روح هم قابل مداخله نبود.
اگر ته‌سان همین الان خنثی‌سازی حمله را به‌افراد سران راهنماها پیشنهاد می‌داد، آن‌ها به معنای واقعی‌به‌دست‌آمده کلمه همه چیزشان را در ازای آن می‌دادند.
مهارت‌هایی که‌داشت او توصیف می‌کرد،باز چنین ارزشی داشتند.
به دست آوردن چیزی شبیه آن‌ارائه بدون هیچ هزینه‌ای، حقیقتاً فرصتی بود که‌اینجا یک بار در طول عمر پیش می‌آمد.
«قبلاً شنیده بودم،دادند ولی... اصلاً گرفتن‌روی همچین چیزی ممکنه؟»
«واقعاً شدنیه؟ هرچی‌ببندیم فکر می‌کنم، غیرممکن‌سکوت به نظر میاد.»
کانگ جون‌هیوک و‌بقا لی ته‌یئون با‌دردسر تردید نگاه می‌کردند.
آن‌ها به ته‌سان اعتماد داشتند،حاضر اما شرایطی که او توصیف‌اطلاعات می‌کرد همگی پوچ و نامعقول بودند.
تنها آملیا با‌دادند چهره‌ای شوکه به‌روی ته‌سان خیره شده بود.
عزم آتشینی در‌ببندیم چشمانش شروع به‌سکوت شعله‌ور شدن کرد.
ته‌سان با‌داشت دیدن نگاه‌اگه او گفت:
«مجبورتون نمی‌کنم یادش بگیرین. ولی گوشه‌ارائه ذهنتون داشته باشین. اینکه شرایطش رو‌به‌دست‌آمده بدونین یا نه، تفاوت بزرگی ایجاد می‌کنه.»
ته‌سان به توضیحاتش ادامه داد.
جمع، قضاوت مطلق، دوئل اجباری، ضربه‌سکوت حتمی—هر کدام مهارتی شایسته بود تا‌شرط به عنوان توانایی اصلی استفاده شود.
او تمام‌داشت اطلاعات را‌اگه به اشتراک گذاشت.
«آخ... سرم درد گرفت...»
لی ته‌یئون سرش را گرفت‌انگشتانش اما تقلا می‌کرد تا همه‌بیایین چیز را به خاطر بسپارد.
آملیا با‌قرارداد چشمانی ناآرام ته‌سان‌سوگند را تماشا می‌کرد.
«آخری، شمشیر روحیه مبارزه.اگه اثرش آسیب رو سه برابر‌خودم می‌کنه. زمان بازیابی یک ساعته.»
«اونم دیوانه‌واره...»
«شرط گرفتنش اینه که تو نبردی‌روی که محاله توش پیروز بشی، با‌ببندیم پای جون بجنگی و زنده بمونی.»
با شنیدن‌قرارداد شرط، لی‌کانگ ته‌یئون جا خورد.
«پس من و جون‌هیوک‌اگه قبلاً این شرط رو‌کنن نداشتیم؟ ما با تو جنگیدیم.»
«به دستش آوردین؟»
«نه. جون‌هیوک، تو چی؟»
«منم نه.»
با جواب‌های‌داشت آن‌ها، ته‌سان نگاهش‌باز را تغییر داد.
«آملیا. تو چی؟»
«... منم نگرفتم.»
او آرام پاسخ داد.
بعد از‌داشت لحظه‌ای تفکر،اگه ته‌سان گفت:
«این نبرد،سکوت یه نبرد‌افراد واقعی نبود.»
در آزمون خدای‌دادند نزول، شما به‌روی جای مردن، ناتوان می‌شدید.
چون شرط مرگ و‌کانگ زندگی وجود نداشت، منطقی بود‌حاضر که به دستش نیاورده باشند.
«پس وقتی‌داشت برای گرفتن شمشیر‌باز توانایی جنگیدیم چی...»
«اون موقع، برای پیروزی نمی‌جنگیدین.»
«آها.»
لی ته‌یئون مبهوت زمزمه کرد.
«مهارت گرفتن واقعاً سخته...»
«فکر کردین آسونه؟ با این حال، حالا‌می‌دهد که شرایط رو می‌دونین، موقع پایین رفتن‌می‌توانید از هزارتو شانس به دست آوردنشون رو دارین.»
ته‌سان از جا برخاست.
«این تمام چیزی بود که‌سوگند باید می‌گفتم. بقیه‌ش با خودتون‌ارائه که بحث کنین. حالا، آملیا.»
«... من؟»
«با من بیا. یه‌افراد چیزی هست که باید‌شرط باهات در موردش حرف بزنم.»
[ارتقا سطح از طریق مهارت‌ها]