چپتر 269: طبقه ۶۱، میدان آزمون (۲)
0جلد ۱۱، فصل‌می‌شن ۲۱: طبقه ۶۱،درسته میدان آزمون (۲)
«ضعیفا حق‌مانا ندارن از‌دایره‌ای این پایین‌تر برن.»
بلدینگکیا گفت.
«آزمون من یه جور حداقل‌شکل‌گیری استاندارده. اگه نتونی ردش کنی،یکی پایین رفتن فقط باعث مرگت میشه.»
اولین مانع‌موم برای رسیدن‌توانایی به طبقات عمیق‌تر.
این طبقه ۶۱ بود.
'لی ته‌یئون‌مهارت‌های چقدر طول کشید‌قدرت‌هایی تا ردش کنه؟'
گفته بود‌توانایی‌هات سه ماه‌موم وقت برده.
به زور قبول شده‌شروع بود و می‌گفت بلدینگکیا‌مهارت‌های با ناباوری نگاهش می‌کرده.
'قبول شدن‌موم که قبول‌توانایی شدنه، اما... ناموساً.
اینم شد‌می‌شن روش درست‌ببرم برای پاکسازی؟'
بلدینگکیا که در طول مدتی غیرقابل‌تصور‌داری با ماجراجویان بی‌شماری سر و کار‌می‌شن داشت، لی ته‌یئون را مسخره کرده بود.
ته‌سان نمی‌دانست او از چه روشی برای قبولی استفاده‌داری کرده، اما یک چیز قطعی بود: او که یک ترسو‌اینه بود، این کار را به روش معمول انجام نداده بود.
«قبول می‌کنی؟»
«آره.»
ته‌سان پاسخ داد.
«پس قوانین‌شکل‌گیری پایه رو‌شمشیرزنی توضیح می‌دم.»
بلدینگکیا با کلاهش ور رفت.
«احتمالاً تو سیستم دیدی، ولی می‌تونی یه‌اینه قدرت رو انتخاب کنی. مهم نیست قدرتی‌هندسی باشه که تو هزارتو گرفتی یا بیرون.»
بلدینگکیا عصایش‌مانا را به‌دایره‌ای زمین کوبید.
مانا پخش شد‌جادو و دایره‌ای جادویی‌داری شروع به شکل‌گیری کرد.
«شمشیرزنی. مهارت‌های هزارتو. جادو... یکی از‌توانایی قدرت‌هایی که داری رو انتخاب کن.اون بعدش، بقیه توانایی‌هات مهر و موم می‌شن.»
«فقط با یه توانایی ببرم؟»
«درسته. این آزمون برای اینه که‌اینه ببینم چطور از اون توانایی استفاده‌الگوهای می‌کنی و چقدر توش مهارت داری.»
دایره‌ای جادویی که با‌یکی الگوهای هندسی بی‌شماری حکاکی شده‌توانایی‌هات بود، مقابل بلدینگکیا ظاهر شد.
«روزی فقط یه بار می‌تونی آزمون بدی‌ببرم و درجه سختی هم داره. از ۱مهارت تا ۱۰. ۱ آسون‌ترینه و ۱۰ سخت‌ترین.»
«چقدر سخته؟»
«اون چیزای عجیب‌غریب به‌ببرم اسم راهنمایان گناه رو‌چطور تو مسیرت دیدی، نه؟»
ته‌سان سر تکان داد.
بلدینگکیا ادامه داد.
«مرحله ۱دایره‌ای در حد هیولای‌شکل‌گیری باس طبقه ۶۰ـه.»
سطح باس طبقه ۶۰.
این یعنی حریف آسانی نبود.
هر ماجراجویی که به طبقه ۶۱ رسیده‌شکل‌گیری بود، یک باس را شکست داده بود،داری اما آن موقع به تمام توانایی‌هایشان دسترسی داشتند.
جنگیدن فقط با‌جادو یک توانایی؟ صد بار‌بعدش از صد بار می‌باختند.
حالا می‌فهمید چرا کار‌شمشیرزنی لی ته‌یئون بیش از‌قدرت‌هایی سه ماه طول کشیده بود.
«ممکنه تو آزمون بمیرم؟»
«ممکنه تا لبه مرگ بری،ببرم ولی نمی‌میری. گفتم که، این یه‌توش آزمونه. مردن هدفش رو خراب می‌کنه.»
این یعنی می‌توانست‌پخش بی‌پایان و بدون مرگ‌شکل‌گیری چالش را تکرار کند.
«۱۰ چطور؟»
«حتی فکرشم نکن. اصلاً‌شروع سختی‌ای نیست که بشه‌مهارت‌های پاکسازیش کرد. قبول می‌کنی؟»
«آره.»
«پس یه لحظه صبر کن.»
عصای بلدینگکیا‌شکل‌گیری به سمت‌شمشیرزنی ته‌سان نشانه رفت.
==سیستم==
[بلدینگکیا «اختیار‌زمین هزارتو: شناسایی هدف»پخش را فعال کرد.]
==/سیستم==
«مهارتیه که بعد از گیر افتادن اینجا به دست‌شمشیرزنی آوردم. بهم اجازه می‌ده بفهمم ماجراجو چه قدرتی داره.مهر یه ممتحن آزمون حداقل باید این‌قدر بدونه، مگه نه؟»
بلدینگکیا در‌شکل‌گیری حین صحبت، ته‌سان‌مهارت‌های را بررسی کرد.
به‌زودی، چهره‌اش در هم رفت.
«این دیگه چه کوفتیه...؟»
«چی شده؟»
«جادو؟ باشه، جهنم. ولی‌یکی جادوی سیاه؟ یه آدمیزاد مثل‌توانایی‌هات تو چطور همچین چیزی داره؟»
«از خدای شیطانی گرفتمش.»
«... خدای شیطانی؟»
بلدینگکیا کاملاً‌می‌شن هاج و واج‌درسته به نظر می‌رسید.
به‌سختی توانست دوباره صحبت کند.
«چالش‌هایی که می‌تونی برداری... شمشیرزنی، جادو، جادوی‌یکی سیاه و هنر ارواح هستن. کلاً چهارتا.موم کیمیاگریت هنوز ناقصه، پس فعلاً نمی‌تونی امتحانش کنی.»
بعد از‌دایره‌ای لحظه‌ای تفکر،شروع ته‌سان صحبت کرد.
«پس با شمشیرزنی شروع می‌کنم.»
«خوبه.»
بلدینگکیا با حالتی‌کرد بی‌حوصله به دایره‌جادو جادویی تکمیل‌شده ضربه زد.
نور از دایره جادو برخاست.
«برای شمشیرزنی... این‌کوبید یکی باید مناسب باشه.جادویی خب، چه درجه سختی‌ای؟»
«۱۰ لطفاً.»
با شنیدن حرف‌جادو ته‌سان، بلدینگکیا با خونسردی‌بعدش قدرتش را اعمال کرد.
«تجربه کردن واقعیت برای‌موم یه بار و تسلیم‌درسته شدن هم اون‌قدرام بد نیست.»
==سیستم==
[بلدینگکیا «تجلی» را فعال کرد.]
==/سیستم==
دایره جادو تجسم یافت.
شوالیه‌ای پوشیده در زره‌شمشیرزنی سرخ‌فام، در حالی که نیزه‌ای‌داری در دست داشت، ظاهر شد.
دنگ.
==سیستم==
[تمامی توانایی‌ها به‌توانایی جز شمشیرزنی مهر‌اینه و موم شدند.]
==/سیستم==
'این...'
قوی بود.
در سطح سپر پادشاه ارواح.
حریفی نبود که‌می‌شن باید در طبقه‌درسته ۶۱ ظاهر می‌شد.
«بهت گفتم‌مانا که، نه؟دایره‌ای نمی‌تونی پاکسازیش کنی.»
بلدینگکیا عصایش را بالا برد.
«کتک خوردن و فهمیدن‌شروع حد و حدودت اون‌قدرام‌مهارت‌های بد نیست. شروع کنیم.»
بوم.
شوالیه پایش‌مانا را بر‌دایره‌ای زمین کوبید.
هوا در هم شکست‌یکی و نیزه به سمت‌بقیه سر ته‌سان هجوم برد.
ته‌سان بی‌حرکت ایستاد،کرد انگار قادر به دنبال‌یکی کردن حرکات شوالیه نبود.
بلدینگکیا با خونسردی تماشا کرد.
ته‌سان اولین نفری‌کوبید نبود که این‌دایره‌ای انتخاب را می‌کرد.
کسانی که جانشان را به خطر انداخته،اینه بر تمام مشکلات غلبه کرده و تا‌هندسی اینجا پایین آمده بودند، لبریز از اعتمادبه‌نفس بودند.
بعد از شنیدن توضیحات‌ببرم بلدینگکیا، اولین حرکتشان همیشه تلاش‌اون برای آزمون مرحله ۱۰ بود.
تنها ماجراجویی که از همان اول مرحله ۱۰بقیه را انتخاب نکرد — و مرحله ۱ را‌اینه برگزید — لی ته‌یئون در زندگی گذشته‌اش بود.
به عبارت دیگر، هر ماجراجویی که بلدینگکیا تا‌قدرت‌هایی به حال دیده بود، مرحله ۱۰ را انتخاب‌توانایی کرده بود. و تک‌تک آن‌ها فوراً له شده بودند.
این یکی هم فرقی نمی‌کرد.
اگرچه حضور آن روح نشان می‌داد‌دایره‌ای که ضعیف نیست... اما مرحله ۱۰مهارت‌های قدرتی فراتر از طبقه ۶۱ بود.
او مرحله ۱۰ را به چالش می‌کشید،اینه شکستی تحقیرآمیز را تجربه می‌کرد و سپس‌هندسی به تدریج درجه سختی را پایین می‌آورد.
در نهایت، به‌توانایی سختی از پس‌اینه مرحله ۱ برمی‌آمد.
و بعد، راضی‌جادو از آن دستاورد رقت‌انگیز،بعدش با خوشحالی پایین می‌رفت.
هیچ‌چیز هرگز تغییر نمی‌کرد.
همیشه همان‌توانایی‌هات آش و‌موم همان کاسه بود.
مشمئزکننده.
ضعفشان.
جسارت داشتن‌می‌شن اعتمادبه‌نفس با‌ببرم چنین قدرت ناچیزی.
'کی قراره بالاخره...'
او دیگر هیچ امیدی نداشت.
درست زمانی که بلدینگکیا آه کشید و‌شمشیرزنی عصایش را بالا برد تا ته‌سانی را‌بقیه که در شرف متلاشی شدن بود درمان کند—
دنگ!
صدای برخورد فلز طنین‌انداز شد.
مردمک‌های بلدینگکیا گشاد شد.
ته‌سان یورش‌شکل‌گیری شوالیه را با‌مهارت‌های شمشیرش منحرف کرد.
شمشیر ته‌سان به حرکت درآمد.
ردی از پس‌تصویرها به دنبالش‌پخش کشیده شد و نیزه شوالیه‌کرد با خشونت به کناری پرتاب شد.
دنگ!
جرقه‌ها به هوا برخاستند.
حرکاتی فراتر از‌کرد سرعت صوت با‌جادو هم برخورد کردند.
ته‌سان شمشیرش را فرود آورد.
شوالیه نیزه‌اش‌دایره‌ای را چرخاند‌شروع تا دفاع کند.
دنگ!
ته‌سان فاصله گرفت.
نگاهش آرام ماند‌جادو و شوالیه را‌داری زیر نظر گرفت.
و بلدینگکیا مات‌کرد و مبهوت به‌جادو صحنه خیره شد.
«ها؟»
«هنوز سریعه.»
در سطح سپر پادشاه ارواح.
از نگاه عینی،جادو قدرت این شوالیه فراتر‌بعدش از طبقه ۷۰ بود.
اما بدون تجهیزات طبقات‌شمشیرزنی عمیق، برای ته‌سان مشکل‌قدرت‌هایی خاصی به حساب نمی‌آمد.
به لطف تقویت «سد‌شروع روحی»، آمار او اکنون‌مهارت‌های حتی بالاتر هم رفته بود.
اما بِلدینگکیا که از‌توانایی این موضوع بی‌خبر بود، نمی‌توانست‌چطور آنچه را می‌دید درک کند.
«...غالب شدن با قدرت خالص؟»
بلدینگکیا یک جادوگر بود.
کسی که اصول و قوانین‌شکل‌گیری جهان را قضاوت می‌کرد و‌یکی به دنبال درک نظم آن بود.
او که در‌می‌شن هزارتو فرود آمده و‌اینه بسیار دیده بود، می‌دانست.
آمار شوالیه مرحله ۱۰ فراتر از آن بود‌کرد که کسی بتواند به آن دست یابد، حتی‌بقیه پس از فتح کامل همه چیز تا طبقه ۶۰.
این وجودی‌شکل‌گیری خارج از‌شمشیرزنی استاندارد بود.
به عبارت دیگر،جادویی مرحله ۱۰ اصلاً برای‌شمشیرزنی پاکسازی طراحی نشده بود.
تنها احتمال، به چالش کشیدن‌ببرم بی‌شمار آن، درک کامل حرکات‌اون شوالیه و طراحی یک استراتژی بود.
اما هیچ‌کس‌مانا هرگز موفق‌دایره‌ای نشده بود.
گفتنش آسان‌شکل‌گیری بود؛ اما‌شمشیرزنی سال‌ها تلاش می‌طلبید.
و حتی در‌جادویی آن صورت، شانس‌کرد موفقیت ناچیز بود.
بنابراین، همه در نهایت متوجه‌ببرم می‌شدند که غیرممکن است و‌اون سطح توقعشان را پایین می‌آوردند.
اما.
این.
جرنگ!
نیزه و‌موم شمشیر با‌توانایی هم برخورد کردند.
هر دو‌مانا سلاح به‌دایره‌ای عقب رانده شدند.
تفاوت در‌شکل‌گیری قدرت تقریباً‌شمشیرزنی ناچیز بود.
حتی بلدینگکیا که بر سختی‌ها‌شکل‌گیری و بی‌عدالتی‌های بی‌شماری غلبه کرده بود،قدرت‌هایی نمی‌توانست این منظره غیرمنطقی را بپذیرد.
و ماجرا‌موم به همین‌جا‌توانایی ختم نشد.
تپ.
ته‌سان پایش‌شکل‌گیری را بر‌شمشیرزنی زمین کوبید.
[شما شتاب را فعال کردید.]
«چی؟»
بلدینگکیا حتی شوکه‌تر شد.
قرار بود این یک آزمون شمشیرزنی باشد؛ چطور داشت‌جادو از مهارت استفاده می‌کرد؟ با سراسیمگی بررسی کرد و‌می‌شن تأیید شد که آزمون به طور عادی پیش می‌رود.
«این دیگه چه کوفتیه؟»
او مبهوت شده بود.
برای اولین بار‌کرد در قرن‌ها، سردرگمی‌جادو واقعی را احساس می‌کرد.
در همین‌دایره‌ای حین، نبرد‌شروع ادامه داشت.
شوالیه به زحمت جلوی هجوم ناگهانی‌درسته ته‌سان را گرفت، اما واکنش با‌مهارت تأخیر باعث شد تلوتلوخوران به عقب برود.
[شما ضربه سنگین را فعال کردید.]
جرنگ!
قدرت در‌موم شمشیر ته‌سان‌توانایی جریان یافت.
شوالیه بیشتر‌مانا به عقب‌دایره‌ای رانده شد.
بوم!
شوالیه تسلیم نشد.
با تکیه بر پای عقبش،ببرم نیزه‌اش را پرتاب کرد و‌اون سر ته‌سان را نشانه گرفت.
ته‌سان شمشیرش را حرکت داد.
[شما ضربه مقدس را فعال کردید.]
مسیر نیزه منحرف شد.
ته‌سان از روزنه استفاده‌دایره‌ای کرد و شمشیرش را در‌شمشیرزنی عمق بدن شوالیه فرو کرد.
شوالیه به شدت تقلا‌شمشیرزنی کرد و نیزه‌اش را‌قدرت‌هایی مانند گرز به اطراف چرخاند.
ته‌سان در‌دایره‌ای عوض فشار‌شروع را بیشتر کرد.
[شما انحراف را فعال کردید.]
کراش!
او هر ضربه را دفع‌شکل‌گیری و منحرف کرد، سپس نزدیک شد‌قدرت‌هایی و به سمت بالا ضربه زد.
[شما جهش را فعال کردید.]
تپ.
بدن شوالیه‌دایره‌ای به هوا‌شروع بلند شد.
ته‌سان دوباره لگد زد.
مبارزه تقریباً یک‌طرفه بود.
آمار ته‌سان پس‌کرد از پاکسازی طبقه‌جادو ۶۰ افزایش یافته بود.
حتی حریف طبقه‌جادویی ۷۰ هم نمی‌توانست اکنون‌شمشیرزنی بر او غلبه کند.
علاوه بر این، ته‌سان‌توانایی «شمشیر توانایی»، اوج شمشیرزنی‌ببینم را در دست داشت.
با شمشیرزنی و‌پخش آمار برتر، شوالیه‌شروع هیچ شانسی نداشت.
بلدینگکیا مات‌شکل‌گیری و مبهوت‌شمشیرزنی تماشا می‌کرد.
کراش.
ده دقیقه بعد، شوالیه در حالی‌درسته که شمشیری در سینه‌اش فرو رفته‌مهارت بود، به خاکستر تبدیل و ناپدید شد.
[تسلط شمشیر توانایی ۱٪ افزایش یافت.]
تجربه خوبی بود.
اخیراً توانایی‌های دیگرش آن‌قدر‌توانایی قدرتمند بودند که زیاد از‌چطور شمشیر توانایی استفاده نکرده بود.
استفاده از آن به عنوان‌جادویی سلاح اصلی، کمک کرد تا‌مهارت‌های دوباره حسش را به دست آورد.
«همین بود؟»
«...آره.»
بلدینگکیا به‌موم آرامی سر‌توانایی تکان داد.
نگاهش به ته‌سان‌پخش عجیب بود؛ ترکیبی از‌شکل‌گیری شوک، ناباوری و انتظار.
پس از‌شکل‌گیری لحظه‌ای، بلدینگکیا لب‌مهارت‌های به سخن گشود.
«تبریک می‌گم.دایره‌ای آزمون رو پشت‌شکل‌گیری سر گذاشتی. تو...»
به نظر می‌رسید می‌خواهد چیزی بپرسد؛درسته احتمالاً اینکه ته‌سان چطور در آزمون‌مهارت شمشیرزنی از مهارت استفاده کرده است.
پیش از‌مانا آنکه بتواند بپرسد،جادویی ته‌سان پاسخ داد.
«این شمشیرزنی منه.»
«شمشیرزنی‌ای که‌دایره‌ای از مهارت‌شروع استفاده می‌کنه؟»
«آره. شمشیرزنی‌ای که‌می‌شن تو هزارتو خلقش‌درسته کردم. سبک خودمه.»
«...منحصربه‌فرده.»
به نظر‌شکل‌گیری می‌رسید بلدینگکیا‌شمشیرزنی سوالات بی‌شماری دارد.
اما نپرسید.
در عوض،موم موضوع را‌توانایی عوض کرد.
«حالا می‌ری پایین؟»
پشت سر گذاشتن آزمون‌شمشیرزنی به او اجازه می‌داد‌قدرت‌هایی به طبقه ۶۲ برود.
اما ته‌سان‌دایره‌ای سرش را‌شروع تکان داد.
«نه. تمام آزمون‌هایی‌می‌شن که برام موجوده‌درسته رو انجام می‌دم.»
هرچه آزمون‌های بیشتری‌پخش را پاکسازی می‌کرد،شروع پاداش‌ها بزرگ‌تر می‌شدند.
او قصد‌شکل‌گیری توقف در‌شمشیرزنی اینجا را نداشت.
بلدینگکیا ناله‌ای کرد.
«درسته. البته. پس یه‌توانایی مشکلی هست. تا یه‌ببینم روز نمی‌تونی کاری بکنی.»
«نمی‌تونم بلافاصله‌مانا آزمون بعدی‌دایره‌ای رو بدم؟»
«قوانین هزارتو این‌طور‌کرد حکم می‌کنه. و تا‌یکی حالا، هیچ‌وقت مشکلی نبوده.»
آزمون‌ها هرگز آسان نبودند.
حتی ساده‌ترین مرحله ۱ هم‌ببرم اکثر ماجراجویان را مجبور می‌کرد ساعت‌ها‌توش بجنگند تا به زحمت پیروز شوند.
بنابراین، آن‌ها برای بازیابی‌دایره‌ای استقامت و انرژی ذهنی‌کرد خود به زمان نیاز داشتند.
هرچقدر هم که بلدینگکیا‌شمشیرزنی کمک می‌کرد، بدون ارتقا‌قدرت‌هایی سطح، استراحت ضروری بود.
از این‌دایره‌ای رو، زمان بازیابی‌شکل‌گیری یک‌روزه وجود داشت.
اما برای‌موم ته‌سان، این‌توانایی بی‌معنی بود.
تنها چیزی که در‌دایره‌ای آزمون شمشیرزنی مصرف شد،کرد مقدار کمی مانا بود.
استقامت و انرژی‌کرد ذهنی او هنوز‌جادو در اوج بود.
در حالی که ته‌سان به‌شکل‌گیری این فکر می‌کرد که چه‌یکی کند، بلدینگکیا نشست و پرسید:
«پس نظرت‌موم راجع به‌توانایی یه گپ چیه؟»
«گپ؟»
«آره. یه مکالمه.»
بلدینگکیا لبخند زد.
«به هر حال یه روز‌ببرم وقت داری که باید بگذرونی. جای‌توش اینکه بیکار بشینی، بیا حرف بزنیم.»
او ادامه داد:
«من اینجا، تو طبقه ۶۱ گیر افتادم. و ماجراجوهایی که تا اینجا‌توانایی‌هات میان خیلی کمیابن. شاید هر صد سال یکی. اون راهنماهای گناهی هم‌مهارت که گاهی رد می‌شن، ارزش حرف زدن ندارن... واسه همین خیلی تنها بودم.»
یک قرن تنهایی.
بلدینگکیا نگاهی به روح انداخت.
«تو چی، قهرمان؟»
[من مفهومی هستم که فقط وقتی کسی به قبرم نزدیک میشه بیدار می‌شم.
من مثل تو تنهایی رو حس نکردم.]
«لعنتی. پس فقط منم؟»
بلدینگکیا غرغر کرد.
«آینهارتار، اون پیرمرد، مثل من به‌توانایی یه جا وصل نیست. می‌تونه آزادانه حرکت‌توش کنه. منم باید یه همچین قراردادی می‌بستم.»
او بدنش‌زمین را کش‌مانا و قوس داد.
«خیلی کسل‌کننده‌ست. تنها زندگی‌ببرم کردن تو این جای‌چطور خالی. پس، باهام حرف بزن.»
نگاه بلدینگکیا‌مهارت‌های به سمت‌یکی ته‌سان برگشت.
«بیا داستان‌هامون رو‌مهر تعریف کنیم. مشکلی‌توانایی نیست که، هان؟»
[ها؟]
روح گیج شده بود.
[وقتی ما همدیگه رو دیدیم، حاضر نشدی باهام حرف بزنی.
گفتی رو مخه و فقط اخم کردی.
حالا یهو دلت گپ زدن می‌خواد؟]
«قهرمان. خفه شو.»
بلدینگکیا خندید.
«خب، چی می‌گی؟»
چشمانش روی ته‌سان قفل شد.
سوسوی هیجان‌مهارت‌های در آن‌ها‌یکی شعله‌ور بود.
برخلاف اولین ملاقاتشان،مهر نگرش او اکنون‌توانایی به‌شدت مشتاقانه بود.
و این تغییر‌کوبید پس از دیدن قدرت‌جادویی ته‌سان پدید آمده بود.
NPCهای هزارتو.
همه آن‌ها اینجا اسیر‌یکی بودند و هر کدام‌بقیه آرزوی خود را داشتند.
و بیشتر آن‌مهر آرزوها چیزهایی بودند که‌ببرم خودشان نمی‌توانستند برآورده کنند.
ته‌سان سر تکان داد.
«باشه، حرفی نیست.»
«عالیه.»
بلدینگکیا دست زد.
او روبروی‌زمین ته‌سان نشست‌مانا و پرسید:
«پس بیا یه‌توانایی گپ باحال بزنیم.اینه درباره زندگی همدیگه.»