چپتر 435: طبقه ۸۵، بانوی خاکستری. سوسیِت گاردنیا (۵)
0«طبق قرارداد‌مرگ با سوسیِت، یاری‌ت‌آورد می‌کنم. رسول ایهیلی.»
درشا ارباب عروسک را تغییر داد.
باردری موقتاً کنترل سوسیِت‌بیکار را، که اکنون تحت تملک‌فشرد درشا بود، به دست گرفت.
«اون مال منه.سوی حتی یه خراش کوچیک‌بالا هم بیفته، ساکت نمی‌شینم.»
«نمی‌تونم قول‌فضای قطعی بدم.تیره ولی تلاشمو می‌کنم.»
«هوم.»
درشا پوزخندی‌شکست زد و سوسیِت‌نماند را ترک کرد.
«خب، دوباره امتحان کنیم؟»
«هر طور مایلید.»
«از دوئل‌بیکار اجباری نمی‌شه‌نیرویش استفاده کرد.»
درست مانند عروسک‌گردانی، دوئل‌بیکار اجباری نمی‌توانست به کسی‌شمشیر جز هدف تعیین‌شده آسیب برساند.
اما عروسک‌ها یا موجودات تسخیرشده‌ای‌متمرکز که توسط هدف کنترل می‌شدند،جلو بدون مشکل قابل حمله بودند.
«سوسیِت.»
باردری کوتاه سخن گفت.
سوسیِت، که اکنون تهی از اراده بود‌فشرد و تنها از دستورات پیروی می‌کرد، خطی‌پیش در هوا کشید، درست مطابق خواست باردری.
کراک.
هوا شکافت.
فضایی که با خشونت‌بالا از سیاهی و سرخی در‌فضای هم آمیخته بود، پدیدار شد.
هیچ حسی در درونش نبود.
گویی رنگی بود‌سرخ که بر خودِ‌غرشی فضا پاشیده شده باشد.
اما ته‌سان می‌دانست.
آن خودِ مرگ بود.
مرگ به‌بیکار سوی ته‌سان‌نیرویش هجوم آورد.
او با خشونت الوهیتش‌هجوم را بالا برد و‌برد به هر سو پراکند.
نور الهی با فضای سرخ‌برد تیره برخورد کرد و با‌سرخ غرشی مهیب در هم شکست.
باردری نیز بیکار نماند.
نیرویش را متمرکز کرد‌نیرویش و شمشیر را با‌یگانگی هر دو دست فشرد.
باردری یگانگی شمشیر الهی را فعال کرد.
باردری به جلو خیز برداشت.
حرکاتش با‌فضای پیش از این‌برخورد قابل قیاس نبود.
اگر ته‌سان واکنشی‌نماند درخور نشان نمی‌داد، در‌فشرد یک آن مغلوب می‌شد.
کلنگ!
ته‌سان حمله‌مرگ باردری را‌هجوم سد کرد.
در حالی که ضربات شمشیرِ‌برد یورش‌برنده را جاخالی می‌داد و‌سرخ دفع می‌کرد، مهارتی را فعال نمود.
شما دفع را فعال کردید.
مهارتی از هزارتو‌نماند که شمشیر برخوردکننده‌شمشیر حریف را منحرف می‌کرد.
باردری از نبرد‌سوی پیشین با ته‌سان،الوهیتش اثر آن را می‌دانست.
اما عقب ننشست.
در عوض، شمشیرش را‌تیره با قدرتی دوچندان به‌شکست سوی ته‌سان تاب داد.
در لحظه فعال‌سازی‌نماند «دفع»، نیازی به نگرانی‌فشرد از حمله حریف نبود.
پس از‌اما منحرف کردن شمشیر،تسخیرشده‌ای نوبت ضدحمله بود.
ته‌سان به‌شکست سوی باردری‌بیکار خنجر زد.
درست در لحظه‌ای که شمشیرها در‌الوهیتش آستانه برخورد بودند، «دفع» فعال شد‌فضای و مسیر شمشیر باردری را منحرف کرد.
در همان‌آورد آن، مچ دست‌برد باردری حرکت کرد.
مچ دستش به نرمی چرخید‌برخورد و مسیر شمشیری را که به‌نماند زور منحرف شده بود، اصلاح کرد.
هیچ وقفه‌ای‌بیکار در این‌نیرویش فرایند نبود.
شمشیرزنی‌اش به معجزه می‌مانست.
کلنگ!
شمشیرها به هم کوبیده شدند.
ته‌سان بلافاصله فاصله گرفت.
شمشیرش را در‌سرخ برابر باردری که دوباره‌مهیب هجوم می‌آورد، بالا برد.
شما ضربه سنگین را فعال کردید.
شما شتاب را فعال کردید.
شمشیر با شدت فرود آمد.
با اینکه باردری به رسول‌برخورد ایهیلی بدل شده بود، آمار‌بیکار ته‌سان به طرزی خردکننده برتر بود.
علاوه بر آن،نماند او از ضربه سنگین‌فشرد و شتاب بهره می‌برد.
باردری توان همپایی نداشت.
اما عقب ننشست.
شمشیرش را‌بیکار در برابر ضربه‌متمرکز فرودآمده حرکت داد.
کلنگ!
درست زمانی که شمشیر باردری با شمشیر ته‌سان‌شکست برخورد کرد و زیر فشار اختلاف قدرت عظیم شروع‌فعال به عقب‌نشینی نمود، مچ دست باردری دوباره حرکت کرد.
کلاک.
شمشیر بسان موجودی زنده، بسیار‌متمرکز نرم حرکت کرد و نیروی‌جلو ته‌سان را از خود عبور داد.
او تفاوت فاحش در‌هجوم قدرت و سرعت را تنها‌پراکند با یک تکنیک خنثی کرد.
«چِخ.»
ته‌سان نوچ‌نوچی‌بیکار کرد و‌نیرویش دوباره فاصله گرفت.
این مهارتی نبود که‌موجودات صرفاً با خوب بودن‌بدون در شمشیرزنی قابل توجیه باشد.
حریف به‌شکست رسول خدای شمشیر‌نماند بدل شده بود.
مانند دیگر رسولان، او‌نیرویش می‌توانست بخشی از قدرت‌یگانگی خدا را به کار گیرد.
این همان حرکت‌سوی فراانسانی بود که باردری‌بالا اکنون به نمایش می‌گذاشت.
باردری به ته‌سان فشار آورد.
شمشیرش چون‌فضای نیش گرگ‌تیره تیز بود.
اولین دندان‌بیکار گرگ از‌نیرویش «زخم طوفان».
کلاک-کلاک-کلاک!
شما یورش تندباد را فعال کردید.
ته‌سان شمشیرش‌بیکار را درنده‌خویانه‌نیرویش تاب داد.
او به حمله‌عروسک‌ها باردری با حرکاتی‌توسط طوفان‌وار پاسخ داد.
این نبردی نبود که‌بیکار تنها با برتری قدرت‌شمشیر و سرعت پیروز شود.
چیزی دیگر نیاز بود.
شما ضدحمله را فعال کردید.
مهارتی که به‌طور خودکار به‌تسخیرشده‌ای حمله حریف واکنش نشان می‌داد‌قابل و آن را دفع می‌کرد.
ضدحمله.
این مهارت اجازه می‌داد حتی‌متمرکز حملاتی که کاربر در حالت عادی‌خیز قادر به دفعشان نبود، سد شوند.
کلاک!
ته‌سان بدنش را حرکت‌تیره داد، از حمله باردری جاخالی‌نیز داد و مستقیم خنجر زد.
در آن‌بیکار لحظه، حرکت شمشیر‌متمرکز باردری تغییر کرد.
شمشیرش بسان‌اما ماری بر‌موجودات تیغه ته‌سان لغزید.
شمشیر دوم: رقص رقصنده.
به تنهایی،مرگ می‌شد با‌هجوم ضدحمله مهارش کرد.
اما آن تنها زمانی‌بالا بود که از «رقص‌الهی رقصنده» به تنهایی استفاده می‌شد.
باردری چون گرگی به ته‌سان‌برخورد فشار می‌آورد، در حالی که‌بیکار چون ماری به درون می‌خزید.
از دستان باردری،سرخ نیش گرگ و رقص‌مهیب رقصنده همزمان پدیدار شدند.
ضدحمله، که می‌توانست‌نماند به‌طور خودکار پاسخ دهد،فشرد شروع به شکست کرد.
کلاک-کلاک!
ته‌سان چاره‌ای جز عقب‌نشینی نداشت.
«... واقعاً می‌شه‌سرخ از شمشیر زخم‌غرشی طوفان این‌طوری استفاده کرد؟»
روح نتوانست‌بیکار تعجبش را‌نیرویش پنهان کند.
شمشیرزنی باردری به سطحی رسیده‌تسخیرشده‌ای بود که حتی او، خالق شمشیر‌حمله زخم طوفان، تصورش را هم نمی‌کرد.
خدای شمشیر.
تبدیل شدن به رسول‌نیرویش ایهیلی یعنی خودِ شمشیرزنی‌یگانگی به بُعدی بالاتر رسیده بود.
کلاک-کلاک-کلاک!
در نهایت، ته‌سان‌سرخ باز هم به‌غرشی عقب رانده شد.
آمار به شدت برتر بود.
شمشیر توانایی سطحی‌عروسک‌ها بالاتر از شمشیر‌توسط زخم طوفان داشت.
با این حال،نیز ته‌سان توسط باردری‌نیرویش به عقب رانده می‌شد.
«پس رسول خدای شمشیر اینه.»
خدایی که‌فضای بر خودِ‌تیره شمشیر حکم می‌راند.
قدرتی که‌فضای یک رسول‌تیره در اختیار دارد.
«با شمشیر خالی نمیشه برد.»
«پس باید‌شکست با قدرت‌های‌بیکار دیگه جواب بدم.»
شما جهان منجمد [نفی] را فعال کردید.
جادویی آمیخته‌بیکار با سیاهی‌نیرویش فعال شد.
هوای سرد‌اما به سوی‌موجودات باردری هجوم برد.
باردری که با درنده‌خویی‌بیکار فشار می‌آورد، با چهره‌ای‌شمشیر درهم شمشیرش را تاب داد.
جادوی نفی‌بیکار بر تمام‌نیرویش عناصر برتری داشت.
درست همان‌طور که قدرت ویلاردِ نامیرا‌الوهیتش خنثی شد، باردری هم نمی‌توانست به‌فضای سادگی از سد جادوی نفی بگذرد.
باردری بر‌فضای سد کردن جادوی‌برخورد نفی تمرکز کرد.
ته‌سان فرصت‌فضای را از‌تیره دست نداد.
یورش برد و‌نماند خنجر را در‌شمشیر پشت باردری فرو کرد.
روزنه‌ای بی‌نقص بود‌عروسک‌ها که بدون فعال‌سازی مهارت،می‌شدند سد کردنش ممکن نبود.
درست زمانی‌شکست که ته‌سان پنداشت‌نماند حمله‌اش موفق بوده،
بدن باردری‌بیکار در آنی‌نیرویش حرکت کرد.
در حالی که جادوی نفیِ هجوم‌آورنده‌الوهیتش را سد می‌کرد، چرخید و شمشیرش‌فضای را به سمت ته‌سان تاب داد.
حرکتی که از نظر فیزیکی محال‌پراکند بود، گویی فضا خم شده و‌برخورد زمان در هم فشرده شده باشد.
کلاک!
در نهایت،اما ته‌سان نتوانست‌موجودات آسیبی وارد کند.
ته‌سان اخم کرد.
«پس فقط‌مرگ تو شمشیرزنی‌هجوم خوب نیستی.»
باردری پیش‌فضای آمد و‌تیره فریاد زد:
«سوسیِت!»
همزمان، مرگِ‌اما سرخِ تیره‌موجودات به جلو خروشید.
درون سوسیِت،شکست قدرت درشا‌بیکار نهفته بود.
قدرت کنترل مرگ.
ته‌سان الوهیت را‌سوی به کار گرفت تا‌بالا مرگ را پس بزند.
جسد سوسیِت‌آورد بازوانش را‌بالا تاب داد.
فضا شکافت‌فضای و اجساد بی‌شماری‌برخورد دوباره پدیدار شدند.
آن‌ها یکباره‌فضای به سوی‌تیره ته‌سان هجوم آوردند.
سطحی متفاوت از اجسادی‌نیرویش داشتند که پیش‌تر با‌یگانگی آن‌ها روبرو شده بود.
شاید به خاطر قدرت درشا،تسخیرشده‌ای اجساد چنان طبیعی حرکت می‌کردند‌قابل که گویی اراده‌ای از خود داشتند.
با نیتی آغشته‌نماند به خون، ته‌سان‌شمشیر را هدف گرفتند.
[شما طوفان مانا [نفی] را فعال کردید.]
تراک‌تراک‌تراک!
طوفانی سیاه،بیکار بنیان هزارتو را‌متمرکز به لرزه درآورد.
اجساد توسط طوفان جارو شدند،برد اما برخی دوام آوردند و‌سرخ دیوانه‌وار به سمت ته‌سان یورش بردند.
«دردسره.»
در شرایطی که شمشیرزنی نمی‌توانست دست‌توسط بالا را داشته باشد، جادو یا‌بودند قدرت‌های جادوی سیاه توسط سوسیِت مسدود می‌شدند.
ته‌سان به احضار مینروا‌نیرویش فکر کرد، اما این نبردی‌فعال فراتر از حد فانی‌ها بود.
او کمک چندانی نمی‌کرد.
ته‌سان با‌فضای چشمانی آرام‌تیره حرکت کرد.
بنگ!
شمشیرها در هم کوبیده شدند.
مرگ برخاست، اما‌سرخ جادوی سیاه و الوهیت‌مهیب آن را پس زدند.
ته‌سان متوقف نشد.
او تمام حملات باردری‌موجودات و سوسیِت را سد‌بدون کرد و ضدحمله زد.
باردری که‌بیکار عقب رانده شده‌متمرکز بود، اخم کرد.
«اصلاً خسته نمیشه.»
در حالی که ته‌سان‌تیره حتی عرق نکرده بود، باردری‌نیز کمی به نفس‌نفس افتاده بود.
تفاوت در استقامت‌نماند پایه بسیار بیشتر‌شمشیر از حد انتظار بود.
«... تازه‌شکست مگه کلاً‌بیکار چندتا مهارت داره؟»
باردری با کمک سوسیِت،هجوم مدام به دنبال روزنه‌ای‌برد در دفاع ته‌سان می‌گشت.
اما ته‌سان مدام مهارت‌های‌بالا جدیدی رو می‌کرد تا‌الهی آن روزنه‌ها را ببندد.
خود را با تاریکی پوشاند،برخورد قدرت تخریب را رها کرد و‌نماند خودِ حملات باردری را محو نمود.
هرچقدر هم فشار وارد می‌شد یا‌شمشیر روزنه ایجاد می‌کردند، ته‌سان همیشه با‌برداشت یک کارت جدید آن‌ها را کنار می‌زد.
و ته‌سان به تدریج‌بیکار داشت به حرکات باردری‌شمشیر و سوسیِت عادت می‌کرد.
با گذشت‌بیکار زمان، پیدا کردن‌متمرکز روزنه سخت‌تر می‌شد.
صادقانه بگویم، بدون‌الوهیتش سوسیِت، ته‌سان خیلی وقت‌نور پیش پیروز شده بود.
باردری اخم‌فضای کرد و شمشیرش‌برخورد را پایین آورد.
«داری چی‌کار می‌کنی؟»
نگاهش به‌بیکار روح دوخته‌نیرویش شده بود.
«فهمیدم که تنهایی حریفش‌بالا نمی‌شم. واسه همین می‌پرسم... منِ‌فضای مرده، چرا اونجا خشک‌ت زده؟»
باردری به روح نگاه کرد.
«اگه اون بمیره، من زنده می‌شم.توسط می‌تونم دوباره تو هزارتو پایین برم.بودند اونوقت می‌تونم هزارتو رو پاکسازی کنم.»
این تکبر نبود.
ته‌سان قضاوت کرد که‌هجوم با استعداد و مهارت‌برد باردری، پاکسازی هزارتو ممکن است.
«تو حتماً خیلی وقت باهاش بودی. همه‌مهیب ضعف‌ها و برگ‌برنده‌هاشو می‌دونی. همین الان بهم‌شمشیر بگو. اونوقت شکستش می‌دم و آرزومونو برآورده می‌کنم.»
روح با آرامش گفت:
«غیرممکنه.»
«حتی اگه پاکسازیش‌نماند کنی، نمی‌تونی آرزوت‌شمشیر رو برآورده کنی.»
«دروغ میگی.»آورد باردری بی‌درنگ‌بالا انکار کرد.
«اگه هزارتو رو پاکسازی کنم،برخورد میشه. من این اطلاعات رو‌بیکار گرفتم و اومدم تو هزارتو.»
«پاکسازی و‌اما فتح با‌موجودات هم فرق دارن.
هرچقدر هم‌شکست الان زور‌بیکار بزنی، فتح غیرممکنه.»
باردری با‌مرگ تندی گفت:هجوم «حرفتو باور نمی‌کنم.»
«حتی اگه‌فضای راست بگی،تیره که چی؟»
باردری محکم‌بیکار به سینه‌نیرویش خود کوبید.
«من اومدم اینجا تا همه رو نجات بدم! حتی اگه تقریباً غیرممکن باشه،خیز برام مهم نیست! تسلیم نمی‌شم! اگه نتونم آرزومو برآورده کنم، یه راه دیگه‌کلنگ پیدا می‌کنم، حتی اگه مجبور بشم زمان رو به عقب برگردونم، دنیامو نجات می‌دم!»
این اعلامیه‌ای‌مرگ نزدیک به‌هجوم جنون بود.
فریادی از کسی‌الوهیتش که هرگز از‌پراکند آرزویش دست نمی‌کشید.
روح به آرامی گفت:
«تو... واقعاً‌بیکار با من‌نیرویش فرق داری.»
او هم زمانی همین‌طور بود.
حاضر بود‌بیکار جانش را‌نیرویش برای آرزویش بدهد.
ته‌سان بدون‌مرگ تردید به‌هجوم او خیانت می‌کرد.
اما روح با ته‌سان‌تیره همراه شده و او‌شکست را تماشا کرده بود.
ذهن خامش‌فضای پخته شد و‌برخورد واقعیت را پذیرفت.
در نتیجه،بیکار شکست خود‌نیرویش را قبول کرد.
«نمی‌گم اشتباه می‌کنی.
ولی من دیگه تو نیستم.
حرفات به گوشم نمی‌رسه.»
«... تو!»
صورت باردری با‌نماند شنیدن حرف‌های روح‌شمشیر در هم رفت.
ته‌سان شمشیرش را تنظیم کرد.
قدرت‌های اکسیرئا، ایهیلی و درشا.
از آنجا که این‌ها قدرت‌های الهی‌الوهیتش بودند که خودِ قوانین را کنترل می‌کردند،سرخ مقابله با آن‌ها برای ته‌سان دشوار بود.
بنابراین او بیش‌الوهیتش از حمله، روی دفاع‌نور و گریز تمرکز کرد.
در نتیجه، ته‌سان توانست کلیت‌برخورد قدرت‌هایی که باردری و سوسیِت‌بیکار به کار می‌بردند را درک کند.
«اگه الان قابلیت دیگه‌ای‌موجودات رو نکنن، همینایی که‌بدون تا حالا دیدم تمام زورشونه.»
پس حالا،بیکار وقت تمام‌نیرویش کردن کار است.
[شما خیزش فضای قیرگون بعل را فعال کردید.]
غژژژ!
فضای سیاه شده‌نماند مانند موجی خروشان‌شمشیر به تلاطم درآمد.
باردری با خشم فریاد زد.
«سوسیِت!»
مرگ سرخ تیره‌نماند برخاست و با‌شمشیر خیزش فضا برخورد کرد.
هیچ‌کدام عقب‌نشینی‌اما نکردند و در‌تسخیرشده‌ای بن‌بستی تنش‌زا ایستادند.
ته‌سان قدرت بیشتری تزریق کرد.
[شما فروپاشی عظیم [نفی] را فعال کردید.]
جیز-جیز!
حالا ته‌سان از جادوی نفی‌متمرکز با تنظیم روحانی تحریف‌شده استفاده‌جلو می‌کرد، بدون تغییر جزئی جهان.
و ته‌سان در یک لحظه‌آورد جادوی نفی تکمیل‌شده با تنظیم‌نور روحانی تحریف‌شده را در هم شکست.
[شما انفجار جادو را فعال کردید.]
[شما سپر ایجیس را فعال کردید.]
گویی تاریک منفجر‌نماند شد و همه‌چیز‌شمشیر را در اطراف لرزاند.
مرگ پیچ‌مرگ و تاب خورد‌آورد و شکافته شد.
باردری که در معرض‌تیره پس‌لرزه قرار گرفته بود، گریز‌نیز را به دفاع ترجیح داد.
قدرت درون فروپاشی عظیم بیش از‌غرشی آن بود که بتوان بدون آسیب‌نیرویش سد کرد، پس انتخابی عاقلانه بود.
اما به همین‌نماند دلیل، فاصله بین سوسیِت‌فشرد و باردری زیاد شد.
ته‌سان هوا را چنگ زد.
[شما شمشیر جهان را فعال کردید.]
کوگوگونگ!
شمشیری عظیم‌شکست در دست‌بیکار ته‌سان ظاهر شد.
درون آن،بیکار خودِ جهان‌نیرویش جای داشت.
ته‌سان شمشیر مملو‌الوهیتش از سیاهی را به‌نور سمت باردری تاب داد.
باردری با شتاب دفاع کرد.
تراک-تراک-تراک!
«آخ!»
ته‌سان باردری را به‌هجوم عقب پرتاب کرد و فوراً‌پراکند به سمت سوسیِت خیز برداشت.
سوسیِت سعی کرد‌الوهیتش اجساد را احضار کند،نور اما ته‌سان سریع‌تر بود.
باردری روی سد کردن شمشیر‌برخورد جهان تمرکز کرده بود و‌بیکار نمی‌توانست به سرعت فرمان صادر کند.
پوک!
شمشیر ته‌سان سوسیِت را شکافت.
قدرت درشا‌بیکار درون سوسیِت‌نیرویش سوسو زد.
[چطور جرأت می‌کنی‌الوهیتش چیزی که مال‌پراکند منه رو زخمی کنی.]
صدایی خشمگین پیچید.
صدای درشا بود.
[فکر کردی می‌تونی به‌بیکار دارایی یه متعالی دست‌شمشیر بزنی و قسر در بری؟]
همزمان، چشمان سوسیِت گشاد شد.
«کیاااا!»
جیغی فوران کرد.
قدرت درشا درون او‌موجودات به زور منفجر شد‌بدون و ته‌سان را بلعید.
این خودِ قانون مرگ بود.
[شما سقوط همه چیز را فعال کردید.]
[شما نفی قانون را فعال کردید.]
[شما طرد انتخاب را فعال کردید.]
ته‌سان با‌شکست قدرت متعالی‌بیکار مقاومت کرد.
اما آنچه ته‌سان‌نماند را بلعید، خودِ‌شمشیر مرگ بود، قانون.
هرچقدر هم سقوط‌سوی می‌کرد یا نفی‌الوهیتش می‌نمود، نمی‌توانست بگریزد.
مرگ سعی کرد زخمی‌بالا پاک‌نشدنی بر روح و‌الهی جسم ته‌سان بر جای بگذارد.
[سعی کن مقاومت کنی، خاکستری.]
درشا تمسخر کرد.
مرز ته‌سان اساساً‌نیز فقط با شمشیر‌نیرویش قابل کنترل بود.
محافظت از‌بیکار کل بدنش‌نیرویش غیرممکن بود.
اما ته‌سان، بدون تغییر خاصی‌برد در حالت چهره، سیاهی را‌سرخ روی تمام بدنش پخش کرد.
تسلط ته‌سان‌فضای بر سیاهی به‌برخورد ۲۰٪ رسیده بود.
به همین دلیل، ته‌سان‌تیره می‌توانست سیاهی را با‌شکست ثبات بیشتری کنترل کند.
او الوهیت‌اما را با‌موجودات سیاهی آمیخت.
مرز ایجاد شده‌نیز دور تا دور‌نیرویش بدن ته‌سان پیچید.
این بسیار متفاوت‌نماند از دفع مرز‌شمشیر ناپایدار قبلی بود.
مرز تمام بدن‌سوی ته‌سان را بدون‌الوهیتش حتی یک شکاف پوشاند.
قوانین و مفاهیم‌سرخ جهان دیگر نمی‌توانستند‌غرشی به ته‌سان برسند.
مرگ از ته‌سان دور شد.
[... تو!]
صدایی لبریز‌بیکار از استیصال‌نیرویش طنین‌انداز شد.
ته‌سان مرز‌مرگ اطراف بدنش‌هجوم را منفجر کرد.
جسد سوسیِت‌آورد در یک‌بالا لحظه فرو ریخت.
قدرت مهارت ارتقا یافت.