چپتر 455: بازگشت هفتم، زمین (۹)
0کووووونگ!
زمین به لرزه درآمد.
چندین ستون که تاب تحمل‌سرش آن نیرو را نداشتند، در‌ارتفاع هم شکستند و متلاشی شدند.
قدرت «زرواند» که غول‌اگر را مهار کرده بود،تنها رو به ضعف گذاشت.
غول وحشیانه‌تر‌نمود از پیش شروع‌سختی به طغیان کرد.
بازوهایش را با خشونت تاب می‌داد و کمرش‌اما را با چنان شدتی می‌چرخاند که طوفانی به‌بی‌معنی پا خاست؛ طوفانی که جهان را در هم می‌کوبید.
[شما طوفان مانا [فساد] را فعال کردید.]
کاگاگاگاک!
ته‌سان طوفانی متقابل‌نچی احضار کرد و پس‌لرزه‌های‌آورده حمله را محو نمود.
ته‌سان نچی کرد.
هرچند به سختی‌اگر دوام آورده بود، اما‌تنها اوضاع اصلاً خوب نبود.
پنهان کردن حضورش بی‌معنی بود.
چه قابلیت حسی ویژه‌ای بود و چه‌داشت چیزی دیگر، حتی وقتی مهارت مخفی‌کاری را‌بالا فعال می‌کرد، موقعیت ته‌سان بلافاصله لو می‌رفت.
علاوه بر این، به جز زخم‌های کف پای غول‌اوضاع که با زیرکی و استفاده از نیروی خودِ او ایجاد‌ویژه‌ای شده بود، آسیب جدی دیگری به دشمن وارد نکرده بود.
«زورم کمه.»
آن سد دفاعی قطعاً قدرتی متعالی‌بالا بود، اما کسی که آن را‌خیره به کار می‌برد، ته‌سانِ نامیرا بود.
با قدرت فعلی‌اش،نامیرا نمی‌توانست به آسانی‌آسانی پوست غول را بشکافد.
اگر شانسی‌نمی‌توانست وجود داشت،پوست تنها یکی بود.
هدف کاملاً مشخص بود.
ته‌سان سرش را بالا گرفت و به‌هدف چشمان سرخ‌فامی که از آن ارتفاع سرسام‌آور‌سرخ‌فامی به او خیره شده بود، نگاه کرد.
تک چشم سرخ‌فام.
آن نقطه، به‌کاملاً احتمال زیاد نقطه‌بالا حیاتی غول بود.
مشکل این بود که‌اگر برای حمله به چشم، باید‌یکی تا اوج آسمان بالا می‌رفت.
در حال حاضر، ته‌سان تنها با استفاده از یک «خنثی‌سازی‌تنها حمله» توانسته بود دوام بیاورد، آن هم چون زیر پای‌ارتفاع غول حرکت می‌کرد؛ جایی که دشمن نمی‌توانست آزادانه حمله کند.
اگر چشم را هدف‌هرچند می‌گرفت، کاملاً در معرض‌اما حملات غول قرار می‌گرفت.
اما ته‌سان قبضه شمشیرش‌شانسی را محکم‌تر فشرد و‌یکی نفسش را منظم کرد.
حریف آشکارا‌هدف از او‌مشخص قوی‌تر بود.
تلاش برای پیروزی‌نامیرا بدون هیچ ریسکی، اوج‌پوست تکبر و حماقت بود.
مثل همیشه، با‌آسانی به خطر انداختن جانش،شانسی گامی به پیش برداشت.
ته‌سان سدی را که از تمام‌دوام بدنش محافظت می‌کرد برداشت و در‌نبود عوض، خود را در «الوهیت» پیچید.
مقدار کل انرژی تاریکی‌داشت که می‌توانست کنترل کند،کاملاً رو به اتمام بود.
قصد داشت آن‌اگر را برای ضربه‌داشت نهایی نگه دارد.
ته‌سان زانو زد.
تمام قدرتش را‌بشکافد در پایین‌تنه‌اش جمع کرد‌داشت و بر زمین کوبید.
[شما پرش را فعال کردید.]
[شما شتاب را فعال کردید.]
با صدایی شبیه شکستن‌فعلی‌اش هوا، بدنش به سمت‌بشکافد چشم غول پرتاب شد.
«اوووووه!»
کسانی که‌نمود تماشا می‌کردند،هرچند زانو زدند.
ایمان در‌شانسی وجود ته‌سان‌داشت نفوذ کرد.
غول بلافاصله واکنش نشان داد.
پایش را بالا‌نامیرا برد و با‌آسانی شدت پایین کوبید.
هنوز دو‌نمی‌توانست «خنثی‌سازی حمله»پوست باقی مانده بود.
اما از آنجا که قدرت الهی به دلیل «اختیار»اوضاع غول نمی‌توانست حمله را کاملاً پاک کند، ته‌سان مجبور بود‌ویژه‌ای برای نزدیک شدن به چشم، از هر حمله‌ای جاخالی دهد.
ته‌سان پایش را در‌داشت هوا فشرد و لگدی‌کاملاً سهمگین به فضای خالی زد.
[شما پرش هوایی را فعال کردید.]
کووووونگ!
او با فاصله‌ای‌نچی ناچیز از زیر‌دوام پای فرودآمده گریخت.
الوهیتی که تمام بدنش را احاطه‌یکی کرده بود، دچار اعوجاج شد و‌گرفت پس‌لرزه‌ها ته‌سان را در بر گرفتند.
[دومین خنثی‌سازی حمله شما @#!%#]
خنثی‌سازی حمله فعال شد.
اما او‌نمود به زمین‌هرچند کوبیده نشد.
الوهیت ضربه‌شانسی را به‌داشت حداقل رساند.
ته‌سان بال‌هایش را گشود‌مشخص و با شتاب به‌چشمان سمت چشم اوج گرفت.
بووووونگ!
غول بازویش را‌آسانی بالا برد و‌اگر آرنجش را پایین کوبید.
فشار چنان بود که گویی‌سختی خودِ آسمان در حال سقوط‌اصلاً است تا ته‌سان را له کند.
شکستن آن فشار‌نچی تنها با تکیه بر‌آورده قدرت خودش غیرممکن بود.
اما ته‌سان متوقف نشد.
[شما حذف انتخاب را فعال کردید.]
کووووونگ!
جهان برای‌شانسی لحظه‌ای دچار‌داشت اعوجاج شد.
برخورد بین قدرت‌اگر متعالی و اختیار‌داشت غول، دنیا را لرزاند.
حرکت آرنج اندکی متوقف شد.
فشار برای لحظه‌ای فروکش کرد.
ته‌سان این‌نمی‌توانست فرصت را‌پوست از دست نداد.
به سرعت حرکت‌نچی کرد و مماس با‌آورده آرنج از کنارش گذشت.
[سومین خنثی‌سازی حمله شما @#!%#]
سومین خنثی‌سازی حمله فعال شد.
در عوض،نمی‌توانست ته‌سان به زیر‌بشکافد فک غول رسید.
بووووونگ!
غول پس از ضربه‌داشت پایین، بازویش را به‌کاملاً سمت بالا تاب داد.
این بار، ته‌سان جاخالی نداد.
[شما سپر ایجیس الوهیت را فعال کردید.]
قِرچ.
ضربه بالارونده‌شانسی مستقیماً به‌داشت ته‌سان اصابت کرد.
حتی با استفاده‌اگر از سپر شکست‌ناپذیر، تمام‌تنها بدنش به ناله افتاد.
استخوان‌ها پودر شدند‌کاملاً و گوشت و‌بالا پوستش له شد.
ته‌سان دندان‌هایش را به‌اگر هم سایید و تمام بدنش‌یکی را در الوهیتی قوی‌تر پیچید.
کووووونگ!
بدن ته‌سان نتوانست نیروی‌هرچند وارده را تحمل کند و‌اوضاع به اوج آسمان پرتاب شد.
مردم از ناامیدی فریاد کشیدند.
در آن لحظه، حتی‌مشخص «لی ته‌یئون» هم فکر‌چشمان کرد ته‌سان باخته است.
«واقعاً که وحشیه.»
ته‌سان در حالی که بر‌سختی اثر شدت ضربه در هوا‌اصلاً پرواز می‌کرد، زیر لب زمزمه کرد.
سپر ایجیس‌نمود مصونیت در‌هرچند برابر آسیب می‌داد.
اما اختیار غول‌وجود از اثر سپر‌یکی عبور کرده بود.
تمام بدنش‌بشکافد در یک لحظه‌وجود متلاشی شده بود.
ته‌سان از الوهیت استفاده‌فعلی‌اش کرد تا بدن خرد‌بشکافد و شکسته‌اش را ترمیم کند.
پس از‌پوست بهبودی، به‌اگر اطراف نگاه کرد.
فضایی قیرگون.
آنجا، بی‌شمار ستاره می‌درخشیدند.
او اکنون در فضا بود.
ته‌سان شمشیرش را محکم گرفت.
او در جاخالی دادن‌فعلی‌اش شکست نخورده بود، بلکه عمداً‌اگر ضربه را دریافت کرده بود.
قدرت خودش به‌بشکافد تنهایی نمی‌توانست پوست‌وجود غول را بشکافد.
هرچند چشم غول در معرض دید‌اگر بود، اما به نظر می‌رسید دقیقاً‌هدف به همین دلیل، شدیدتر محافظت می‌شود.
بنابراین او از نیروی خودِ‌سختی غول استفاده کرد تا در‌اصلاً یک لحظه تا فضا پرتاب شود.
[شما فرود را فعال کردید.]
بدنش شروع‌نمی‌توانست به سقوط‌پوست از فضا کرد.
در حالت عادی، او در یک چشم‌برهم‌زدن‌آورده به زمین می‌رسید، اما پرواز تا فضا‌کردن باعث شد سقوطش زمان قابل توجهی طول بکشد.
یکی از ویژگی‌های مهارت «فرود»:تنها هر چه زمان فعال‌سازی طولانی‌تر‌سرش باشد، شتاب بیشتری ذخیره می‌شود.
و آن‌بشکافد شتاب هیچ‌شانسی محدودیتی نداشت.
[شما شتاب را فعال کردید.]
[شما شتاب مهارت را فعال کردید.]
«ها؟»
مردمِ ناامید‌هدف با تعجب‌مشخص سر بلند کردند.
شهاب‌سنگی از‌ته‌سانِ آسمان در‌فعلی‌اش حال سقوط بود.
کوگوگوگوگونگ!
ته‌سان بر‌نمود سرِ زمین‌هرچند فرود آمد.
غول پایش‌شانسی را با خشونت‌تنها بر زمین کوبید.
با استفاده‌بشکافد از چرخش کمر،وجود مشتی حواله کرد.
ته‌سان باز هم جاخالی نداد.
لحظه‌ای که مشت‌بشکافد به او برخورد‌وجود کرد، مهارتی فعال شد.
[آخرین شانس شما فعال شد.]
مهارتی که یک‌کاملاً حمله مرگبار را یک‌بار،گرفت بدون شکست، دفع می‌کرد.
اما مانند تمام‌بشکافد مهارت‌های تا‌به‌حال، این یکی‌داشت هم درست عمل نکرد.
ته‌سان می‌دانست که‌نچی «آخرین شانس» درست‌دوام کار نخواهد کرد.
در واقع، او‌وجود روی همین موضوع‌یکی حساب باز کرده بود.
اگر نمی‌توانست آن را‌مشخص دفع کند، دست‌کم می‌توانست‌چشمان از برخورد مستقیم بگریزد.
ته‌سان بدنش‌پوست را در‌اگر هم پیچید.
مشت پرتاب‌شده،نمود پهلویش را سایید‌سختی و رد شد.
پس‌لرزه‌های ضربه،شانسی ته‌سان را‌داشت در بر گرفت.
[شما ۳،۲۵۲،۴۷۸ واحد آسیب دیدید.]
[استقامت شما فعال شد.]
برخورد مستقیم نبود.
تنها قطعه‌ای از‌اگر غول بود، نه‌داشت خودِ غول کامل.
قدرت ضربه توسط‌نامیرا ستون‌های زرواند به‌آسانی شدت سرکوب شده بود.
با این حال،آسانی بیش از سه میلیون‌شانسی واحد آسیب وارد شد.
دیگر هیچ‌نمود دفاعی باقی‌هرچند نمانده بود.
اما به لطف آن،شانسی ته‌سان توانست بدون کم‌یکی کردن سرعتش، از حمله بگریزد.
ته‌سان شمشیرش را بالا برد.
او حفاظ‌نمی‌توانست را تیزتر‌پوست و برنده‌تر کرد.
واکنش غول بسیار ساده بود.
به‌سرعت بازویش را‌اگر بالا آورد تا‌داشت چشمش را بپوشاند.
همین حرکت کافی بود‌فعلی‌اش تا نفوذ از میان‌بشکافد آن برای ته‌سان غیرممکن شود.
اما ته‌سان تمام قدرتی را که‌اگر ذخیره کرده بود، انگار که منتظر‌هدف همین لحظه بوده باشد، منفجر کرد.
[شما سقوط همه چیز را فعال کردید.]
[شما حفظ را فعال کردید.]
[شما حلقه حسرت تحریف‌شده را فعال کردید.]
کوآآآنگ! قدرت منفجر شد.
جادو، جادوی سیاه، اقتدار الهی و تمام‌آورده مهارت‌هایی که در اختیار داشت—همه را یکجا‌کردن و هم‌زمان به سمت دست غول رها کرد.
پیکر غول به‌شدت لرزید.
هرچقدر هم که موجودی الهی باشد،آسانی برخورد چنین قدرت سهمگینی از این‌داشت فاصله نزدیک، هر کسی را شوکه می‌کرد.
اما غول عقب‌نشینی نکرد.
با وجود لرزش، دستش را‌سختی محکم روی چشمش نگه داشت‌اصلاً تا از آن محافظت کند.
در آن‌بشکافد لحظه، حلقه‌شانسی ته‌سان درخشید.
[شما حلقه انتقام مکرر را فعال کردید.]
آسیبی برابر با‌نچی آنچه ته‌سان دریافت‌دوام کرده بود، رها شد.
قدرت خودِ‌بشکافد غول علیه‌شانسی خودش برگشت.
پای غول به عقب‌فعلی‌اش رانده شد و ته‌سان‌بشکافد بازویش را بالا برد.
چشم خون‌رنگ نمایان شد.
ته‌سان حفاظ‌نمود روی شمشیرش‌هرچند را تیزتر کرد.
او جمع، تغییر شکل و‌وجود تیغه روح مبارز را فعال‌کاملاً کرد، سپس مستقیم خنجر زد.
غول دیر چشمش‌نامیرا را بست، اما دیگر‌پوست خیلی دیر شده بود.
حفاظ، چشم را شکافت.
کرک.
[قطعه هفتم غول سیاه @#%$%$]
فریادی بی‌صدا بیرون زد.
زوزه‌ای مهیب‌نمود و درنده ته‌سان‌سختی را فرا گرفت.
او که از فرط تخلیه‌وجود تمام قدرتش از پا افتاده‌کاملاً بود، روی زمین سقوط کرد.
«خوبی؟»
«نه. دارم می‌میرم.»
ته‌سان تلوتلوخوران برخاست.
غول چشمش را چنگ زد.
خون سرخ‌ته‌سانِ از میان‌فعلی‌اش انگشتانش می‌چکید.
ته‌سان با لذت خندید.
او موفق شده بود‌هرچند زخمی پاک‌نشدنی بر پیکر‌اما غول به جا بگذارد.
اما اوضاع اصلاً خوب نبود.
او تمام‌ته‌سانِ قدرتش را‌فعلی‌اش مصرف کرده بود.
از حدش فراتر‌آسانی رفته و دیگر نمی‌توانست‌شانسی حفاظ را کنترل کند.
تمام مهارت‌های مخفی که‌هرچند می‌توانستند جانش را نجات‌اما دهند، فعال شده بودند.
با اینکه غول چشمش را از دست‌تنها داده بود، هنوز هم می‌توانست تنها با‌گرفت توانایی حسی‌اش، ته‌سان را به آسانی له کند.
شانس پیروزی بسیار ناچیز بود.
اما کسانی که‌آسانی نبرد را تماشا می‌کردند،شانسی جور دیگری فکر می‌کردند.
ته‌سان داشت‌نمود با دشمنی مقتدر‌سختی و طاقت‌فرسا می‌جنگید.
او عقب‌نشینی‌بشکافد نکرد و‌شانسی به‌خاطر آن‌ها جنگید.
و در پایان نبرد،فعلی‌اش سرانجام شمشیرش را در‌بشکافد چشم خون‌رنگ فرو برد.
همچون نبردی اساطیری،آسانی این صحنه احساسات‌اگر مردم را برانگیخت.
«آه...»
حتی آملیا‌بشکافد نتوانست جلوی‌شانسی ناله‌اش را بگیرد.
او فکر می‌کرد‌نامیرا ته‌سان شگفت‌انگیز است،آسانی اما او را نمی‌پرستید.
او باور داشت‌آسانی که روزی می‌تواند‌اگر به او برسد.
هر چقدر هم که‌هرچند ته‌سان قدرتمند به نظر می‌رسید،اوضاع آن باور هرگز نشکسته بود.
اما حالا،بشکافد آن باور‌شانسی در هم شکست.
و در جایش،نامیرا ایمانی نو شروع‌آسانی به پر شدن کرد.
ایمان همچون امواج خروشان شد.
حتی ناباوران و‌نچی شکاکان نیز قلب‌هایشان‌دوام را خالی کردند.
و تنها یک احساس فرستادند.
همه مردم روی زمین،فعلی‌اش پرستش خود را به‌بشکافد سوی ته‌سان روانه کردند.
و آن پرستش به‌زودی‌پوست به قدرتی تبدیل شد که‌داشت در وجود ته‌سان سکنی گزید.
[تسلط قدرت الهی ۱٪ افزایش یافت.]
[تسلط قدرت الهی به ۱۰۰٪ رسید.
قدرت الهی به [الوهیت] تکامل یافت.]
[شما به [خدای زمین] تبدیل شدید.]
در یک‌شانسی آن، همه‌داشت چیز بازسازی شد.
بدنش از بهترین حالت خود نیز‌بالا فراتر رفت و به جایگاهی رسید که‌نگاه پیش از این هرگز تجربه نکرده بود.
حواسش تغییر کرد.
با اینکه نمی‌توانست‌نچی توضیحش دهد، چیزی‌دوام به دست آورده بود.
چیزی از بُعدی بالاتر.
نگاهش را چرخاند.
جایی که‌پوست چشمانش فرود‌اگر آمد، زمین بود.
زمین نزدیک‌تر حس می‌شد.
باد لرزان و‌وجود خاک مرتعش، همچون‌یکی اندام‌های خودش حس می‌شدند.
غول ساکت ننشسته بود.
پایش را‌پوست بالا برد‌اگر و لگد زد.
با تمام شدن‌نچی مهارت‌های دفاعی، ته‌سان‌دوام باید جاخالی می‌داد.
اما حالا،شانسی او آن‌قدرها‌داشت هم نمی‌ترسید.
او تمام بدنش را‌مشخص در الوهیتی که با‌چشمان ایمان تجسم یافته بود، پیچید.
کوآآآنگ! شمشیر‌پوست ته‌سان با پای‌شانسی غول برخورد کرد.
بدنش به عقب‌نچی کشیده شد، اما‌دوام هیچ آسیبی ندید.
او موفق‌شانسی شد حمله غول‌تنها را مهار کند.
«این دیگه...»
آکاشا نالید.
حتی او که مستقیماً به ته‌سان‌دوام متصل بود، نمی‌توانست مرتبه‌ای را که‌نبود ته‌سان به آن رسیده بود، درک کند.
«ارباب، به چه مرتبه‌ای رسیدین؟»
ته‌سان پاسخی نداد اما‌مشخص الوهیتی را که دور‌چشمان بدنش پیچیده بود، بررسی کرد.
نوری طلایی و درخشان.
هم کیفیت و هم‌هرچند سطحش در مرتبه‌ای کاملاً‌اما متفاوت از قبل بود.
ته‌سان در حالی که‌داشت به غول نگاه می‌کرد،کاملاً فروپاشی عظیم را فعال کرد.
کره سیاه‌هدف در آنی به‌سرش الوهیت تبدیل شد.
کره خاکستری‌رنگ‌پوست به سمت‌اگر غول پرواز کرد.
غول دست دراز‌نچی کرد و فروپاشی‌دوام عظیم را گرفت.
کووووونگ! فروپاشی عظیم منفجر شد.
پنجه غول به‌شدت لرزید.
خون سرخ‌پوست از دست‌اگر بازش جاری شد.
[قطعه هفتم غول سیاه @'%$#%]
«هاه.»
ته‌سان نفسی عمیق بیرون داد.
حس قدرت‌نمود مطلق بر تمام‌سختی وجودش حکم‌فرما شد.
او واقعاً حس‌وجود می‌کرد که می‌تواند‌یکی هر کاری انجام دهد.
قدرتش را مهار نکرد.
[شما ایجاد زمین مقدس را فعال کردید.]
نوری طلایی‌شانسی و درخشان‌داشت جهان را پوشاند.
تماشاگران مجبور شدند‌کاملاً چشمانشان را از‌بالا شدت روشنایی بپوشانند.
ته‌سان سیاهی‌پوست را به‌اگر آن افزود.
اگرچه پیش از این تمام‌سختی ظرفیتش را مصرف کرده بود،اصلاً اما حالا چنین محدودیتی وجود نداشت.
زمین مقدسِ‌شانسی ایجادشده، در‌داشت دم سیاه شد.
زرواند که‌هدف نظاره‌گر بود،مشخص متعجب شد.
قلمرویی عظیم‌پوست از رنگ خاکستری‌شانسی دودی پدیدار شد.
قلمرویی که هیچ‌کس‌نچی جز ته‌سان نمی‌توانست‌دوام آن را خلق کند.
[شما قلمرو آشوب را به دست آوردید.]
ارتقای مهارت.