چپتر 257: کسانی که به خدای شیطانی کهن باور دارند (۴)
0«مینروا. هنوز جون داری؟»
«فعلاً خوبم، ولی‌هشت نه اون‌قدر که‌شدند با همشون بجنگم.»
«پس اون دوتا‌شیطان رو بردار و‌آنکه یه مدت قایم شو.»
هوف...
مینروا آنتشا و‌این کواناد را گرفت‌طوفانی و به‌سرعت عقب کشید.
پیش از‌آورد رفتن، آنتشا با‌روانه عجله فریاد زد:
«ارباب ته‌سان! مراقب باشین!»
ته‌سان سری تکان‌شدند داد و شمشیرش‌شیاطین را بالا برد.
پایش را محکم به سمت‌خیالی ده‌ها موجود مسخ‌شده که به‌فرود سویش یورش می‌آوردند، بر زمین کوبید.
[شما «شتاب» را فعال کردید.]
کوانگ!
بدنش همچون‌کردند انفجاری به‌تصاویر جلو پرتاب شد.
شیطان مسخ‌شده‌ی مقابلش، پیش‌دنبالش از آنکه بتواند واکنشی‌خاک نشان دهد، دو نیم شد.
«بگیرینش!»
«ای خدا!روانه برکتت رو‌آااارغ به من بده!»
آن‌ها فریادکشان به سمت‌تصاویر ته‌سان هجوم بردند، اما‌جهات او به میانشان لغزید.
هر دو‌آورد دستش را‌دنبالش حرکت داد.
[شما «ضربات متوالی» را فعال کردید.]
با رسیدن «تسلط» شمشیر‌تصاویر توانایی به ۴۰، برخی‌جهات از مهارت‌هایش تکامل یافته بودند.
یکی از آن‌ها «ضربات متوالی» بود؛شدند تکنیکی که یک برش فیزیکی و‌سطح یک برش توهمی را هم‌زمان رها می‌کرد.
پس‌تصویرهای شمشیرش‌پرتاب هوا را‌مسخ‌شده‌ی نقاشی کردند.
این تصاویر خیالی‌شدند همچون طوفانی در‌شیاطین تمام جهات چرخیدند.
ته‌سان شمشیرش را فرود‌تصاویر آورد و هشت برش‌جهات خیالی به دنبالش روانه شدند.
«آااارغ!»
«خاک!»
شیاطین مسخ‌شده همگی حداقل‌آااارغ سطح ۲۰ بودند و برخی‌سطح حتی به سطح ۳۰ می‌رسیدند.
با این حال،این همه با یک مهارت‌تمام سقوط کردند: «ضربات متوالی».
انرژی جاری از‌هشت اجسادشان به سوی‌شدند ته‌سان گرد آمد.
[شما «ضربه سنگین» را فعال کردید.]
شمشیرش را‌کردند با خشونت‌تصاویر فرود آورد.
زمین در هم شکست و موج ضربه‌آااارغ به بیرون گسترش یافت و اندک شیاطینی‌می‌رسیدند را که به‌سختی زنده مانده بودند، محو کرد.
«دنبالش!»
بازماندگان تلوتلوخوران‌روانه برخاستند و‌آااارغ فریاد زدند.
«بگیرینش! یه پیشکش برای خدامون!»
ته‌سان از هجوم بی‌باکانه‌شان‌دنبالش که حتی مرگ هم‌خاک جلودارشان نبود، اخم کرد.
به جلو نگریست.
ده‌ها شیطان‌روانه دیگر به‌آااارغ سویش می‌دویدند.
«تمومی ندارن.»
[شما «تیر نور ستاره» را فعال کردید.]
تیری درخشان‌روانه در دست‌آااارغ ته‌سان شکل گرفت.
آن را‌کردند به سمت شیاطین‌خیالی مهاجم شلیک کرد.
برخی سعی‌آورد کردند دفاع کنند،روانه اما بیهوده بود.
کوووونگ!
نور فوران کرد.
درخششی که گویی میان‌تصاویر مرگ و زندگی سوسو می‌زد،چرخیدند محیط را در خود بلعید.
وقتی نور‌آورد محو شد، چیزی‌روانه باقی نمانده بود.
«فعلاً پاک‌سازی شد.»
می‌توانست نزدیک شدن تعداد‌آااارغ بیشتری را از دور حس‌سطح کند، اما هنوز فاصله داشتند.
مدتی طول‌کردند می‌کشید تا‌تصاویر به او برسند.
«ارباب. خیلی‌آورد سریعی. پا به‌روانه پات اومدن سخته.»
مینروا با‌پرتاب چهره‌ای کمی‌مسخ‌شده‌ی خسته فرود آمد.
«ارباب ته‌سان. حالتون خوبه؟»
«خوبم.»
هرچند از انرژی شیطانی استفاده‌روانه کرده بود، چیزی نبود که نتواند‌حداقل در عرض یک ساعت بازیابی کند.
«این قراره رو مخ باشه.»
او تهدید فوری را رفع کرده‌شیاطین بود، اما اگر آن خدا واقعاً فرمانی‌همه الهی صادر کرده بود، آن‌ها همچنان می‌آمدند.
و مدام‌کردند سعی می‌کردند‌تصاویر او را بکشند.
موجی بی‌پایان بود.
«قصد ندارم‌پرتاب بذارم این‌مسخ‌شده‌ی چیزا جلومو بگیرن.»
نابود کردن همه‌شان غیرممکن بود.
باید هسته را پیدا می‌کرد.
اما ته‌سان‌آورد هیچ ایده‌ای‌دنبالش نداشت که کجاست.
«فعلاً بیا جابه‌جا بشیم.»
با سرعت بالا در برهوت‌خاک پیش رفت و مدام به‌حتی دنبال هرگونه انرژی متمرکز گشت.
اما هیچ‌کردند چیز برجسته‌ای‌تصاویر وجود نداشت.
زمین چنان وسیع بود‌دنبالش که حتی آنتشا هم نمی‌توانست‌شیاطین مرزهایش را کاملاً حس کند.
عجیب نبود‌پرتاب اگر جستجو‌مسخ‌شده‌ی ماه‌ها طول می‌کشید.
«کار سختیه.»
درست در همان لحظه،تصاویر ته‌سان چیزی حس کرد؛جهات حضوری فوق‌العاده سریع و قدرتمند.
در جا متوقف شد.
«هاهاها! پیدات کردم!»
شیطان در حالی‌شدند که شمشیرش را‌شیاطین فرود می‌آورد، دیوانه‌وار خندید.
کا-گاک!
تیغه‌ها به هم برخورد کردند.
حریف به‌سادگی تزلزل نشان نداد؛ با ضرباتی‌بتواند بی‌امان فشار می‌آورد و دندان‌هایش را به نمایش‌بده می‌گذاشت و ته‌سان را وادار به عقب‌نشینی می‌کرد.
«عالیه! چه شانسی! فکرشم‌آااارغ نمی‌کردم این‌قدر نزدیک باشی!حداقل واقعاً خدای بزرگ هوامو داره!»
شیطان با هیجان فریاد زد.
«من دهمین انگشت‌هشت خدای بزرگم! تو هیچ‌آااارغ شانسی جلوی من نداری!»
«انگشت؟»
«این لقبیه که‌شدند به قوی‌ترین شیاطین‌شیاطین این سرزمین داده میشه!»
یعنی شیطانی که‌این مقابلش بود، دهمین فرد‌تمام قدرتمند اینجا محسوب می‌شد.
شیطان با‌آورد ذوق به‌دنبالش ته‌سان نیشخند زد.
وحی الهی نازل‌شیطان شده بود و خبر‌بتواند به او رسیده بود.
او از اینکه توسط خدای بزرگ‌شیاطین انتخاب شده بود، سر از پا نمی‌شناخت؛همه به‌ویژه که نزدیک‌ترین فرد به هدف بود.
این فرصتی بود‌این که فقط یک بار‌تمام در عمر پیش می‌آمد.
«بی‌سروصدا تسلیم شو، انسان!»
شیطان با غرش حمله کرد.
ته‌سان شمشیرش را بالا برد.
[شما «انحراف» را فعال کردید.]
مسیر شمشیر‌پرتاب حریف به‌طور‌مسخ‌شده‌ی غیرطبیعی منحرف شد.
نیروی شیطان به‌شدند خطا رفت و‌شیاطین روزنه‌ای عظیم باز شد.
وحشت‌زده سعی کرد گاردش‌تصاویر را دوباره بگیرد، اما‌جهات ته‌سان به او امان نداد.
[شما «ضربه سنگین» را فعال کردید.]
کااانگ!
«اوخ!»
شمشیر شیطان‌آورد به کناری‌دنبالش پرتاب شد.
با درماندگی سعی‌شیطان کرد فاصله بگیرد،آنکه اما بی‌فایده بود.
ته‌سان پایش‌روانه را بر‌آااارغ زمین کوبید.
[شما «شتاب» را فعال کردید.]
بدنش همچون گلوله‌ای شلیک‌مسخ‌شده‌ی شد و مستقیم قفسه‌واکنشی سینه شیطان را شکافت.
«کوک!»
«قوی هستی.»
این حریف ضعیفی نبود.
اگر با هزارتو‌شیطان مقایسه می‌شد، به‌زحمت‌آنکه به طبقه ۵۰ می‌رسید.
اما همین بود و بس.
«چـ... چطور...؟»
«فقط می‌پرسم...آورد می‌دونی خار‌دنبالش و قدیس کجان؟»
«خک! کافر! خفه شو!»
شیطان در حالی‌شدند که نعره می‌کشید،شیاطین خون بالا آورد.
«خدا از قبل‌این نشونت کرده! همه اینجا‌تمام دنبالتن! آروم‌آروم زجرکش میشی!»
چشمانش پر از‌هشت جنون بود؛ هیچ‌شدند گفتگوی منطقی‌ای ممکن نبود.
ذهنش از‌پرتاب قبل در‌مسخ‌شده‌ی هم شکسته بود.
حتی مهارت دستکاری‌شدند احساسات هم روی‌شیاطین او کار نمی‌کرد.
«پس بمیر.»
ته‌سان شمشیرش را فرود آورد.
به حرکت ادامه داد.
«هاها! پیدات کردم!»
شیطان دیگری نفس‌نفس می‌زد، پاهایش‌خیالی می‌لرزید، گویی هر لحظه ممکن‌فرود بود از خستگی فرو بریزد.
با این حال،هشت با چهره‌ای هیجان‌زده به‌آااارغ سمت ته‌سان یورش برد.
ته‌سان با‌پرتاب بی‌حوصلگی انگشتش‌مسخ‌شده‌ی را تکان داد.
[شما «تیر یخی» را فعال کردید.]
پوک!
سر شیطان سوراخ شد.
سکوت بازگشت.
«رو مخه.»
ته‌سان زبانش‌آورد را به‌دنبالش نشانه نارضایتی چرخاند.
سرزمین چنان وسیع بود که مدتی‌آنکه طول می‌کشید تا بعد از هر‌بگیرینش درگیری، شیاطین مسخ‌شده‌ی جدیدی ظاهر شوند.
اما یکی‌دوتا‌روانه مدام مثل‌آااارغ قارچ سبز می‌شدند.
کشتنشان مشکلی‌کردند نبود، اما‌تصاویر استراحت غیرممکن بود.
ته‌سان دوباره حرکت کرد.
[شما «جهش» را فعال کردید.]
[شما «شناسایی» را فعال کردید.]
محیط را اسکن کرد.
تنها چیزی که می‌دید،کردند شیاطین بیشتری بود که به‌تمام سویش می‌دویدند؛ چیز خاصی نبود.
«پیدا کردنش‌تمام به این‌چرخیدند شکل خیلی سخته.»
به اطلاعات نیاز داشت.
اما تمام شیاطین اینجا در‌انفجاری جنون غرق شده بودند و‌مقابلش نمی‌توانستند پاسخ‌هایی را که می‌خواست بدهند.
اول باید آن‌نقاشی جنون را می‌شکست‌تصاویر و عقلشان را برمی‌گرداند.
فعلاً ته‌سان حرکت‌جهات کرد تا «خار»آورد را پیدا کند.
در حین سفر،طوفانی چند شیطان را دید‌فرود که به سمتش می‌آمدند.
یکی‌یکی کارشان را ساخت.
«گـ... گرفتمت!»
درست زمانی که یک شیطان او‌آورد را دید و با شمشیر خیز‌خاک برداشت، حواس ته‌سان فریاد هشدار سر دادند.
به‌طور غریزی‌خیالی تیغه‌اش را‌تمام حرکت داد.
کاااانگ!
لگدی سهمگین ته‌سان را‌کردند وادار کرد روی زمین‌طوفانی کشیده شود و عقب برود.
از میان‌تمام شیاطین، صدایی‌چرخیدند تحسین‌آمیز بلند شد.
«اونو دفاع کرد؟طوفانی من که عمراً‌چرخیدند می‌تونستم دوباره انجامش بدم.»
«واسه همین گفتم‌بدنش خودم حلش می‌کنم.جلو چرا دخالت کردی؟»
«اگه تو‌هوا بودی، تو ضدحمله‌این سرت قطع می‌شد.»
صدای خنده‌تمام فضا را‌چرخیدند پر کرد.
ته‌سان نگاهش را چرخاند.
چهار شیطان‌کوانگ به سمت‌همچون او گام برمی‌داشتند.
«پوف. سریعی‌ها. تعجبی‌نقاشی نداره خدا به اسم‌خیالی قدیس حکم صادر کرده.»
«اگه این طرفی‌جهات نمی‌اومدی، پیدا کردنت‌آورد یه قرن طول می‌کشید.»
«آه، آه...»
شیطان بازمانده‌کوانگ با وحشت‌همچون عقب رفت.
حتی آن‌هایی که عقل‌کردند باخته بودند، به‌طور غریزی فاصله‌تمام گرفتند؛ گواهی بر اقتدار تازه‌واردان.
«انگشت پنجم،تمام سوم، اول‌چرخیدند و ششم...»
شیطان ترس‌خیالی و احترام را‌جهات هم‌زمان نشان داد.
این‌ها چهره‌های‌کوانگ رده‌بالای این‌همچون سرزمین بودند.
ته‌سان پرسید: «شما هم انگشتین؟»
«آره. ده تا از‌چرخیدند قوی‌ترین‌های قلمرو شیاطین، بجز قدیس.روانه هرچی عدد کمتر باشه، قوی‌ترن.»
مردی عضلانی که مشت‌هایش‌تمام حکم سلاح را داشتند،آورد با غرور سخن گفت.
ته‌سان به او خیره شد.
«پس تو اولی هستی.»
قوی بود.
با آن سطح‌طوفانی از قدرت، می‌توانست تا‌فرود طبقه ۶۰ پایین برود.
«اگه کسی زمان افسانه‌ای صرف‌انفجاری کنه، حتی بیرون از هزارتو‌مقابلش هم می‌تونه انقدر قوی بشه؟»
«اوه.»
مرد پوزخند زد.
«فقط با‌خیالی نگاه کردن‌تمام فهمیدی؟ ایول.»
«ده تا‌کوانگ انگشت، درسته؟همچون بقیه‌شون کجان؟»
«همکاری نکردن. گفتن می‌خوان شانس خودشونو‌تصاویر امتحان کنن. احمق‌های کودن، حتی وقتی خدای‌آورد بزرگ حرف زده هنوز چسبیدن به غرورشون.»
«آره؟ چه خوب.»
چهره مرد‌خیالی از حرف ته‌سان‌جهات در هم رفت.
«... فکر کردی‌بدنش حریف هر چهار‌جلو نفر ما میشی؟ متکبر.»
ته‌سان سری‌هوا تکان داد‌کردند و حرکت کرد.
[شما تغییر شکل رسول (ضربه روح ترکیبی) را فعال کردید.]
[شما ظرف پادشاه را فعال کردید.]
کوب!
فشاری عظیم بر ته‌سان نشست.
بلافاصله آن را به‌تمام سمت حلقه‌اش هدایت کرد‌آورد و قدرتش را متراکم ساخت.
حضورش با‌کوانگ خشونت فضا‌همچون را پر کرد.
چهره کسی که‌نقاشی خود را انگشت‌تصاویر اول می‌خواند، خشک شد.
«تو—؟»
«بیا سریع تمومش کنیم.»
ته‌سان گامی به پیش برداشت.
در یک‌هوا آن، همگی او‌این را گم کردند.
وقتی دوباره ظاهر شد،چرخیدند شمشیرش را بر سر‌دنبالش انگشت ششم فرود می‌آورد.
«ها—؟!»
انگشت ششم‌کوانگ با عجله سپرش‌انفجاری را بالا آورد.
لحظه‌ای که شمشیر ته‌سان به آن‌تصاویر برخورد کرد، سپر در هم مچاله‌فرود شد و او را به زمین کوبید.
در حالی که ته‌سان‌چرخیدند برای ضربه نهایی حرکت می‌کرد،روانه انگشت‌های دیگر به جنب‌وجوش افتادند.
هم‌زمان حمله کردند.
دست ته‌سان حرکت کرد.
تیغه‌اش خطوطی مورب رسم‌کردند کرد، حملاتشان را منحرف‌طوفانی ساخت و در هم شکست.
در یک چشم‌برهم‌زدن،جهات سپر را زیر‌آورد پایش خرد کرد.
حفره‌ای شکل گرفت‌طوفانی و انگشت ششم‌چرخیدند خون بالا آورد.
«تو—!»
[شما صاعقه سیاه مفیستو را فعال کردید.]
کرزززت!
صاعقه هم‌زمان‌کوانگ بدن سه نفر‌انفجاری باقی‌مانده را شکافت.
حرکاتشان برای لحظه‌ای خشک شد.
ته‌سان شمشیرش‌تمام را در‌چرخیدند سپر فرو کرد.
متلاشی شد.
«مـ...من نمی‌تونم اینجوری بمیرم...!»
این آخرین‌هوا کلمات انگشت‌کردند ششم بود.
«حرومزاده!»
بقیه از‌خیالی فلج رها شدند‌جهات و یورش بردند.
ته‌سان گارد گرفت.
[شما شعله کاذب مارکوسیاس را فعال کردید.]
ماده‌ای شعله‌مانند‌خیالی فوران کرد و‌جهات ته‌سان را پوشاند.
انگشت اول‌کوانگ تمسخر کرد‌همچون و مشت کوبید.
«حقه‌های رقت‌انگیز! فکر‌نقاشی کردی این می‌تونه‌تصاویر منو گول بزنه؟!»
بوم!
شعله‌های کاذب پراکنده شدند.
اما این قابل پیش‌بینی بود.
یک توهم سرسری‌نقاشی روی کسی در سطح‌خیالی طبقه ۶۰ اثر نمی‌کرد.
ته‌سان فقط‌تمام می‌خواست دیدشان‌چرخیدند را کور کند.
[شما استتار را فعال کردید.]
«هـه؟!»
شمشیر توانایی،تمام استتار را‌چرخیدند تغییر داده بود.
اثرش: هنگام پنهان کردن‌تمام فرم، می‌توانست برای یک‌آورد ثانیه از تمام ردیابی‌ها بگریزد.
[شما کفش‌های خدای جهنده را فعال کردید.
تله‌پورت در فاصله‌ای بسیار کوتاه.]
درست روبروی‌خیالی انگشت پنجم‌تمام ظاهر شد.
انگشت پنجم که هنوز از ناپدید شدن‌پرتاب ته‌سان گیج بود، چشمانش گرد شد و‌نشان به زحمت شمشیرش را برای دفاع بالا آورد.
[شما ضربه سنگین را فعال کردید.]
[شما لبه روح مبارز را فعال کردید.]
کراک!
شمشیر خرد شد و‌کردند بدن انگشت پنجم به‌طوفانی دو نیم تقسیم گشت.
«تو—!»
در عرض‌خیالی چند لحظه، دو‌جهات نفر مرده بودند.
تنها انگشت‌کوانگ سوم و اول‌انفجاری باقی مانده بودند.
اولی دندان‌قروچه کرد.
«فاصله بگیر!تمام از پشت‌چرخیدند پشتیبانی کن!»
انگشت سوم حتی در این زمین بایر هم‌آورد نادر بود؛ کسی که قدرت خدای شیطانی قدیم‌همگی را که در زمین نهفته بود، به کار می‌گرفت.
با پشتیبانی‌کوانگ او، قدرتشان می‌توانست‌انفجاری دو برابر شود.
ته‌سان با‌هوا بی‌حوصلگی به انگشت‌این سوم اشاره کرد.
[شما دوئل اجباری را فعال کردید.]
کانگ!
مشت انگشت اول‌نقاشی لحظه تماس با‌تصاویر ته‌سان منحرف شد.
سومین نفر دیوانه‌وار سعی‌چرخیدند کرد قدرت جمع کند، اما‌روانه ته‌سان دیگر بالای سرش بود.
در یک‌خیالی آن، انگشت‌تمام سوم مرد.
«تو... تو لعنتی...!»
[تعداد در‌هوا برابرش دیگه‌کردند هیچ معنایی نداره.]
با دوئل‌تمام اجباری، مبارزه‌چرخیدند همیشه تن‌به‌تن بود.
مهم نبود‌خیالی چند نفر باشند،جهات چیزی تغییر نمی‌کرد.
[چرا از همون‌بدنش اول از دوئل‌جلو اجباری استفاده نکردی؟]
«مهارت‌هایی که با بدبختی به دست‌تصاویر آوردم رو ول کرده بودم به امون‌آورد خدا. می‌خواستم یه امتحانی بکنم دستم بیاد.»
مهارت‌ها فقط به کسب‌چرخیدند کردن نبودند؛ باید تمرین‌دنبالش می‌شدند و رویشان تسلط می‌یافت.
حالا که آن‌ها را‌تمام سرسری آزموده بود، ته‌سان به‌هشت سمت آخرین انگشت باقی‌مانده رفت.
آن انگشت با نگاهی‌همچون خالی به یاران بر‌شیطان خاک افتاده‌اش خیره شده بود.
زمانی غیرقابل‌درک را با‌کردند هم گذرانده بودند، اما‌طوفانی حالا تکه‌تکه شده بودند.
«... حرومزاده!»
«واو.»
ته‌سان شمشیرش را بالا برد.
«کوک!»
انگشت اول قوی بود.
در سطح طبقه‌طوفانی ۶۰، حتی شاهان‌چرخیدند شیطانی هم حریفش نمی‌شدند.
اما ته‌سان اکنون قدرتی‌همچون داشت که می‌توانست ورودی‌شیطان اعماق هزارتو را نظاره کند.
با فعال بودن تقویت‌کردند ضربه روح و ظرف‌طوفانی پادشاه، اصلاً جای رقابتی نبود.
«ها... هاهاها... من؟ من؟!»
انگشت اول واقعیت‌طوفانی را انکار می‌کرد‌چرخیدند و فریاد می‌کشید.
او برای‌کوانگ ابدیت تمرین‌همچون کرده بود.
درد بی‌پایانی‌هوا کشیده بود‌کردند تا قوی‌تر شود.
نبردهای بی‌شماری‌تمام را بدون‌چرخیدند استراحت جنگیده بود.
در این سرزمین‌طوفانی مرگی وجود نداشت، اما‌فرود درد همیشه حاضر بود.
او زندگی‌ای‌کوانگ سراسر رنج‌همچون را زیسته بود.
و در‌هوا پایان، قوی‌ترین‌کردند موجود اینجا شد.
باور داشت هیچ‌کس‌جهات در قلمرو شیاطین‌آورد حریفش نیست، مگر قدیس.
با این حال اکنون،تمام به دست یک غریبه‌آورد با مرگ روبرو شده بود.
نمی‌توانست بپذیرد.
«این... نمیشه...هوا من نمی‌تونم...کردند اینطوری بمیرم...»
ته‌سان شمشیرش‌تمام را در گلوی‌فرود مرد فرو کرد.
نور از چشمانش‌طوفانی رخت بست و‌چرخیدند صدایش خاموش شد.
«هوم.»
ته‌سان دستش‌هوا را مشت‌کردند و باز کرد.
هرچند نمی‌توانست پنجره سیستم را‌فرود چک کند، اما حین نبرد با‌آااارغ انگشت‌ها چیز عجیبی حس کرده بود.
تقویت ضربه روح‌طوفانی نوعی تغییر را‌چرخیدند رقم زده بود.
اما قبل‌کوانگ از بررسی، کار‌انفجاری دیگری مانده بود.
ته‌سان به اطراف نگاه کرد.
جنون از چهره شیاطین‌چرخیدند کج‌وکوله که نبرد را‌دنبالش تماشا می‌کردند، محو شده بود.
انگشت‌های بی‌نهایت قدرتمند‌طوفانی (چهار نفرشان) بدون‌چرخیدند هیچ دستاوردی مرده بودند.
این منظره ایمانشان‌بدنش به خدا را‌جلو در هم شکست.
حالا فرصت مناسب بود.
با رفتن جنون‌جهات و بازگشت عقل،آورد ترس ریشه دوانده بود.
[شما اخلال احساسی رایوم را فعال کردید.]
[شما تداخل احساسات را فعال کردید.]
«غک!»
چیزی چسبناک‌خیالی در هوا‌تمام پخش شد.
ته‌سان وحشت را،بدنش نه جنون، در‌جلو چهره شیاطین دید.
«خهک! بـ...بهم رحم کن!»
فریادی از سر‌جهات جنون نبود، بلکه التماسی‌هشت مذبوحانه برای زندگی بود.
ته‌سان پوزخند‌خیالی زد و گلوی‌جهات شیطان را گرفت.
«بهت رحم می‌کنم.بدنش فقط یه چیزی‌جلو رو جواب بده.»