چپتر 565: خردکننده جهان (۴)
0«کوووونگ!» پیکر عظیم «خردکننده جهان» که‌متمرکز یارای ایستادگی در برابر آن نیرو‌فیزیکی را نداشت، به عقب رانده شد.
ریشه‌ای سیاه، عمیق در سینه‌اش‌کراش فرو رفته بود، اما هنوز‌پرده‌ای به قلبش راه نیافته بود.
همان‌طور که از آن هیکل‌توسط عظیم انتظار می‌رفت، قلب در‌نقطه اعماقِ دوردستِ بدنش مدفون بود.
صرفاً فرو کردن‌بشکند شمشیر برای وارد کردن‌گشود آسیبی جدی کافی نبود.
بوم...
خردکننده جهان قامت راست‌بشکند کرد و دستانش را‌گشود در هم قفل نمود.
گویی می‌خواست گوجه‌فرنگی‌ای را برای گرفتن‌مهارت‌ها عصاره‌اش له کند، سعی کرد با‌شدت فشاری سنگین، ته‌سان را در هم بشکند.
کراش! پرتگاهی دهان گشود.
پیرامون ته‌سان،رسیده پرده‌ای عظیم‌تمام به اهتزاز درآمد.
قدرتی که همه‌چیز را یکجا می‌بلعید؛پرتگاهی حتی خردکننده جهان نیز نمی‌توانست به‌درآمد سادگی به حریم آن نزدیک شود.
حتی اگر به سختی‌تقویت‌شده شکافی در آن ایجاد‌گرد می‌شد، «خنثی‌سازی حمله» فعال می‌گشت.
معمولاً در برابر حریفانی در سطح‌دهان «خدایان باستانی» یا «متعالی‌ها»، خنثی‌سازی حمله‌قدرتی نمی‌توانست به طور کامل عمل کند.
شاید می‌توانست حملات را‌تمام نادیده بگیرد، اما بازگرداندن آن‌مرز حملات به منشأشان غیرممکن بود.
با این حال، ته‌سان—هرچند‌بشکند اندک—حتی می‌توانست حملات خدایان‌گشود باستانی را نیز بازگرداند.
او به‌نیروی چنین سطحی‌تقویت‌شده رسیده بود.
در آن لحظه، تمام روحش را بر‌گشود شمشیر متمرکز کرد: پرتگاه، «هیولای مرز»، دفاع‌یکجا مرز و «نیروی فیزیکی» تقویت‌شده توسط مهارت‌ها.
همه را گرد‌لحظه آورد و در‌متمرکز یک نقطه متمرکز ساخت.
نیرو را به شدت فشرده‌کراش کرد، در یک شمشیر مهار‌پرده‌ای نمود و سپس رهایش کرد.
کواااانگ! قدرت متراکم‌شده به‌تقویت‌شده نیزه‌ای تیز بدل شد‌گرد و به پیش تاخت.
فوران نیرو از شمشیری که در‌دهان بدن دشمن جای گرفته بود منفجر شد‌همه‌چیز و اعماق وجود خردکننده جهان را شکافت.
نیروی پیش‌رونده‌رسیده سرانجام به قلب‌روحش خردکننده جهان رسید.
کلتر! پیکر‌سنگین خردکننده جهان‌بشکند به لرزه افتاد.
ته‌سان شمشیرش‌نیروی را بیرون کشید‌توسط و فاصله گرفت.
تا پیش از این، خردکننده جهان‌دهان واکنش شدیدی به حملات ته‌سان نشان نداده‌همه‌چیز بود، اما این بار ماجرا متفاوت بود.
بوم...
بدن عظیم خردکننده‌ته‌سان جهان لرزید، گویی‌پرتگاهی زخمی درمان‌ناپذیر برداشته بود.
«کافیه.» ته‌سان پوزخندی زد.
ضربه‌ای کاری وارد کرده بود.
قدرتش قلب‌رسیده خردکننده جهان‌تمام را شکافته بود.
اما کار‌سنگین به همین‌جا‌بشکند ختم نمی‌شد.
«آلوده‌ش کن.نیروی فاسدش کن.تقویت‌شده نابودش کن.»
بوم! بدن‌ته‌سان خردکننده جهان‌کراش دوباره لرزید.
در لحظه ضربه به‌تمام قلب، «هیولای مرز» به درون‌مرز خردکننده جهان نفوذ کرده بود.
همچون انگلی که امعا‌بشکند و احشا را می‌بلعد،گشود در درون بدنش طغیان کرد.
«ثبات خود» تنها گوشت‌تقویت‌شده و پوست خردکننده جهان‌گرد را احاطه کرده بود.
درونش کاملاً بی‌دفاع بود.
از آنجا که هرگز تصور‌روحش نمی‌شد «ثبات خود» شکسته شود، این‌نیروی ضعف از دید پنهان مانده بود.
با شکافته شدن قلب،بشکند چیزی تحریف‌شده در درون، وحشیانه‌پیرامون شروع به دریدن اعضا کرد.
اگر موجودی عادی‌فیزیکی بود، همان‌جا فرو‌مهارت‌ها می‌ریخت و می‌مرد.
کوووونگ!
اما خردکننده‌رسیده جهان از‌تمام پا نیفتاد.
قدرت و بدن نیرومندش—حتی‌بشکند با وجود زخمی مهلک—بی‌هیچ‌گشود مشکلی به حرکت ادامه داد.
این قابل‌نیروی پیش‌بینی بود، پس‌توسط جای تعجبی نداشت.
از اینجا به‌بشکند بعد، نبرد زمان‌دهان و استقامت بود.
شمشیرش را راست گرفت.
نبرد ادامه یافت.
مشتِ پرتاب‌شده کیهان‌فیزیکی را درید و‌مهارت‌ها تمام هستی را لرزاند.
ته‌سان عقب ننشست.
مشت‌ها را سد کرد،تمام منحرف نمود و «نیروی‌هیولای فیزیکی» حاصل را جذب کرد.
سپس دوباره‌سنگین بر پیکر‌بشکند خردکننده جهان کوبید.
کواااانگ!
هیکل عظیم‌ته‌سان خردکننده جهان‌کراش به لرزه درآمد.
زمان زیادی گذشت.
قدرت ته‌سان‌سنگین آرام‌آرام رو‌بشکند به افول گذاشت.
او هنوز قدرت کافی‌تقویت‌شده برای نبردی طولانی‌مدت با‌گرد «خدایان باستانی» را نداشت.
اما این اهمیتی نداشت.
شما «تصاحب نیروی روح» را فعال کردید.
کا-گاک! در حالی که‌تقویت‌شده از مشتی سهمگین جاخالی می‌داد،آورد خراشی بر دست دشمن انداخت.
قدرت «ثبات‌ته‌سان خود»ِ درونی‌کراش به سرقت رفت.
اگر خردکننده‌رسیده جهان سالم‌تمام بود، شاید نمی‌شد.
اما اکنون که‌ته‌سان زخمی و متزلزل‌پرتگاهی بود، تصاحبش آسان می‌نمود.
با جایگزین‌نیروی کردن قدرت مصرف‌شده،توسط دوباره حمله کرد.
در چشمان «متعالی‌ها» که‌کراش با قدرتشان از کیهان‌پیرامون محافظت می‌کردند، حیرت موج می‌زد.
ته‌سان حقیقتاً به‌لحظه تنهایی در برابر‌متمرکز خردکننده جهان ایستاده بود.
و با این‌ته‌سان حال، آهسته به‌پرتگاهی سوی پیروزی پیش می‌رفت.
کسی زیر لب‌فیزیکی زمزمه کرد: «واقعاً‌مهارت‌ها که... یه هیولاست.»
هیچ‌یک از دیگر‌بشکند متعالی‌ها این سخن‌دهان را انکار نکردند.
کوووونگ! نبرد ادامه یافت.
حرکات خردکننده‌سنگین جهان هر‌بشکند لحظه کندتر می‌شد.
قدرت و بدن عظیمش به او‌مهارت‌ها اجازه می‌داد با وجود زخم مهلک‌شدت حرکت کند، اما محدودیت‌های آشکاری وجود داشت.
زمان پایان‌ته‌سان دادن به‌کراش کار بود.
ته‌سان با‌رسیده این تصمیم، مشتش‌روحش را گره کرد.
«بترک.»
«هیولای مرز» که‌فیزیکی گویی منتظر فرمان‌مهارت‌ها بود، خود را گشود.
قلمرو زنده‌ی مرز،بشکند فضای درونی خردکننده‌دهان جهان را پر کرد.
حرکات خردکننده جهان خشک شد.
ته‌سان فرصت را غنیمت‌بشکند شمرد و شمشیرش را‌گشود بار دیگر فرو برد.
با «ضرب» کردن اثر، دوباره بر‌مهارت‌ها زخم کوبید و قدرت را متمرکز‌شدت کرد تا همچون نیزه‌ای نفوذ کند.
کواددوک!
قلبش دوباره شکافته شد.
فریادی طنین‌انداز شد.
خلأ فضا از‌فیزیکی شدت آن نعره‌مهارت‌ها به لرزه‌ای خشونت‌بار افتاد.
کووونگ
نبرد به درازا کشید.
و سپس، به پایان رسید.
خردکننده جهان‌ته‌سان به سختی بازویش‌پرتگاهی را تکان داد.
اما سرعتش به شکلی دردناک‌روحش کند بود و دیگر هیچ‌دفاع توانی در آن باقی نمانده بود.
ته‌سان به آرامی بشکنی زد.
کوووونگ! با موج‌فیزیکی حاصله، پیکر خردکننده جهان‌همه به عقب رانده شد.
آن وجود‌ته‌سان عظیم در‌کراش شرف سقوط بود.
اگر چنین موجود عظیمی‌تمام فرو می‌ریخت، خودِ کیهان‌هیولای را تحت تأثیر قرار می‌داد.
ته‌سان قدرتش را‌ته‌سان فراخواند و لب‌پرتگاهی به سخن گشود.
«لطفاً کمک کنین.»
[...
متوجه شدیم.]
متعالی‌های نظاره‌گر به جنبش درآمدند.
آن‌ها قدرتشان‌دفاع را به‌فیزیکی کار گرفتند.
نیروی آن‌ها با نیروی ته‌سان‌کراش درآمیخت و خردکننده جهان را که‌اهتزاز تلوتلو می‌خورد، به زور مهار کردند.
[پیروزی حقیقی.]
اهیلیری با‌ته‌سان—هرچند لحنی عجیب‌بازگرداند زمزمه کرد.
درون خردکننده‌دفاع جهان کاملاً در‌تقویت‌شده هم شکسته بود.
دیگر توانی‌سنگین برای تکان‌بشکند دادن پیکرش نداشت.
عملاً نیمه‌جان شده بود.
اکنون، ته‌سان‌ته‌سان—هرچند خردکننده جهان را‌چنین شکست داده بود.
«تو... یه خدای‌نیروی باستانی رو از‌توسط پا درآوردی... اما...»
خدای بند با‌ته‌سان صدایی لبریز از‌پرتگاهی حیرت سخن گفت.
در چشمانش ناباوری،تمام تحسین و همچنین‌پرتگاه ترس موج می‌زد.
یک متعالی که بر‌بازگرداند مفهومی کامل حکم می‌راند،لحظه اکنون از ته‌سان می‌هراسید.
«روشش مهم نیست.نیروی مهم اینه که‌توسط اون طرف ماست.»
اهیلیری جو را آرام کرد.
متعالی‌های زمزمه‌کنان با‌تمام شنیدن سخنان او‌پرتگاه به خود آمدند.
«آره. درسته.»
«ممنون، ته‌سان. کاری‌نیروی رو کردی که‌توسط ما بهش نیاز داشتیم.»
«چون دشمنای‌سنگین منم هستن،بشکند مشکلی نیست.»
[حالا... با‌لحظه این بدن‌روحش عظیم‌الجثه چیکار کنیم؟]
متعالی‌ها نالیدند.
گرچه خردکننده جهان را با قدرتشان نگه‌مهارت‌ها داشته بودند تا از فروپاشی‌اش جلوگیری کنند، اما‌مهار نمی‌توانستند تا ابد این کار را ادامه دهند.
تغییرناپذیریِ پیرامون‌سنگین خردکننده جهان‌بشکند همچنان باقی بود.
هیچ راهی برای در هم‌متمرکز کوبیدن و از بین بردن آن‌فیزیکی گوشت و پوست عظیم وجود نداشت.
با اینکه پیروز شده‌بازگرداند بودند، اما عواقب آن‌لحظه حل‌نشده باقی مانده بود.
متعالی‌ها پریشان بودند.
و ته‌سان‌سنگین نمی‌توانست نگرانی آن‌ها‌کراش را درک کند.
«مهم نیست. من ترتیبشو می‌دم.»
[تو پاکسازی‌ته‌سان—هرچند رو انجام‌بازگرداند می‌دی... آه.]
اهیلیری دریافت که‌نیروی ته‌سان چه قدرتی‌توسط در اختیار دارد.
ته‌سان دستش‌سنگین را روی سینه‌کراش خردکننده جهان گذاشت.
هیولای مرز‌لحظه هنوز درون‌روحش او را می‌لرزاند.
خردکننده جهان اکنون نیمه‌جان بود.
عقلش را از‌نیروی دست داده و‌توسط در حال خودتخریبی بود.
عملاً مرده بود.
پس، می‌شد‌لحظه قدرتش را‌روحش تصاحب کرد.
«واگذارش کن.»
بدن خردکننده‌دفاع جهان در‌فیزیکی یک آن لرزید.
هاله قدرتِ تغییرناپذیری‌اش شروع‌بشکند به تغییر کرد تا‌گشود به ته‌سان تعلق گیرد.
ته‌سان همه‌لحظه آن را‌روحش دزدید و بلعید.
[اوه.]
[اه.]
متعالی‌های نظاره‌گر بر خود لرزیدند.
قدرت عظیم خدای‌تمام باستانی توسط بدن‌پرتگاه کوچک ته‌سان بلعیده می‌شد.
منظره‌ای عجیب و تحریف‌شده بود.
متعالی‌ها احساس ناهماهنگی‌نیروی شدیدی کردند، گویی‌توسط شاهد معجزه‌ای غول‌آسا بودند.
طولی نکشید که‌ته‌سان ته‌سان قدرت خردکننده‌پرتگاهی جهان را گردآوری کرد.
«هوف.»
ته‌سان نفسی بیرون داد.
آن قدرت عظیم‌نیروی اکنون در وجودش‌توسط ساکن شده بود.
شما تصاحب نیروی روح را فعال کردید.
[تغییرناپذیری] متعالی تصاحب شد.
[تغییرناپذیری] متعالی در [دفاع مرزی] متعالی ادغام شد.
«تموم شد.»
تغییرناپذیری‌ای که بدن خردکننده جهان‌روحش را احاطه کرده بود، اکنون‌دفاع کاملاً از آنِ ته‌سان بود.
«حالا دیگه‌سنگین باید بتونم بدون‌کراش مشکل حلش کنم.»
در حال حاضر،فیزیکی خردکننده جهان اساساً فقط‌همه یک پوسته خالی بود.
چیزی جز یک‌بشکند ظرف عظیم نبود؛دهان دور انداختنش دشوار نمی‌نمود.
[...بیاین انجامش بدیم.]
پس از سکوتی‌ته‌سان کوتاه، متعالی‌ها به‌پرتگاهی جنبش در آمدند.
قدرتشان خردکننده جهان را بلعید.
کم‌کم، پیکر خردکننده‌بشکند جهان به خاکستر‌دهان تبدیل و ناپدید شد.
به خاطر جثه‌اش کمی‌تمام طول کشید، اما سرانجام هیچ‌مرز اثری از او باقی نماند.
[...تموم شد.]
اهیلیری زمزمه کرد.
خدای باستانی‌ای که در جنگ‌های کهن بی‌شمار متعالی‌پیرامون را کشته، جهان‌ها را در هم شکسته و‌حتی حتی اکنون خسارات عظیمی به بار آورده بود.
خردکننده جهان که کشتنش‌تمام غیرممکن می‌نمود، سرانجام مغلوب و‌مرز به فراسوی فضا رانده شد.
آن وجود، اکنون‌ته‌سان با مرگ کامل‌پرتگاهی روبرو گشته بود.
متعالی‌ها به استراحت پرداختند.
هرچند می‌خواستند بلافاصله به‌تمام مصاف دیگر خدایان باستانی بروند،مرز اما وضعیتشان بسیار وخیم بود.
آن‌ها استراحت کردند‌ته‌سان و ته‌سان در‌پرتگاهی کنارشان نگهبانی داد.
«نمی‌دونم لازم میشه‌فیزیکی یا نه، ولی‌مهارت‌ها من ازتون محافظت می‌کنم.»
[ممنون.]
اهیلیری در‌رسیده سکوت قدرتش‌تمام را بازیابی کرد.
او که بیش از‌بشکند دیگران آسیب دیده بود،گشود به استراحت کافی نیاز داشت.
اهیلیری در حالی که آرام‌آرام‌توسط نیرویش را بازمی‌یافت، گویی فکری به‌ساخت ذهنش خطور کرده باشد، زمزمه کرد:
[تو دو‌ته‌سان خدای باستانی رو‌پرتگاهی از پا درآوردی.]
ته‌سان در‌رسیده سکوت سر‌تمام تکان داد.
اهیلیری نرم خندید.
[واقعاً که دو خدای باستانی.]
خدایان باستانی زیاد نبودند.
در مقایسه‌رسیده با متعالی‌ها، تعدادشان‌روحش آشکارا اندک بود.
اما هر یک آن‌قدر قدرتمند بودند‌پرتگاهی که هم‌زمان با چندین متعالی بجنگند؛ جاودانه‌قدرتی بودند و قدرتشان رو به کاستی نمی‌گذاشت.
به همین دلیل‌فیزیکی جنگ این‌چنین پایاپای‌مهارت‌ها و شدید بود.
پرتگاه، که همه چیز را در‌دهان گذر زمان می‌بلعید و حتی می‌توانست‌قدرتی تمام جهان‌ها را در خود جای دهد.
خردکننده جهان، که با‌تمام داشتن بزرگ‌ترین پیکر، خودِ هستی‌مرز را می‌درید و خرد می‌کرد.
دو خدای باستانی که بی‌شمار متعالی‌پرتگاهی را کشته و جهان را لرزانده‌درآمد بودند، اکنون به مرگ ابدی دچار شدند.
[به لطف تو،فیزیکی ما قطعاً دست‌مهارت‌ها بالا رو گرفتیم.]
خدای جنگ آزاد شده بود.
خدایان شمشیر، بند، تراکم‌تمام و کنترل اکنون می‌توانستند‌هیولای به دیگر متعالی‌ها یاری رسانند.
با رفتن دو‌ته‌سان خدای باستانی، فضای‌پرتگاهی تنفس بیشتری باز شد.
متعالی‌های جهان اکنون می‌توانستند‌تقویت‌شده با قاطعیت خدایان باستانی‌گرد را تحت فشار قرار دهند.
[و... تو یکی از اونایی.]
کسی که می‌توانست به تنهایی‌روحش با یک خدای باستانی روبرو‌دفاع شود و او را شکست دهد.
کسی که می‌توانست‌ته‌سان مرگ ابدی را‌پرتگاهی برایشان به ارمغان آورد.
[واقعاً که‌نیروی جنگ به‌تقویت‌شده پایان می‌رسه.]
به هر رو،بشکند این سخنی بود‌دهان که بر زبان آمد.
ته‌سان پس از‌لحظه آنکه لحظه‌ای مراقبشان‌متمرکز بود، به هزارتو بازگشت.
او نیز باید قدرتی‌بشکند را که به دست‌گشود آورده بود، بررسی می‌کرد.
و روز بعد.
خدایان باستانی‌ته‌سان از جهان‌کراش ناپدید شدند.