چپتر 266: نیزه و سپر پادشاه روح (۲)
0کرییییییک!
فریادی گوش‌خراش، گویی چیزی‌حالت از هم دریده شده‌می‌رسید باشد، در فضا پیچید.
این نخستین ناله‌ای بود۱۰۰,۰۰۰ که «حسن» پس از‌حدس صدها سال بر زبان می‌آورد.
پیکرش بسان انفجاری به عقب۸۰,۰۰۰ پرتاب شد و با شدتی‌نابریوس مهیب بر دیوار کوبیده شد.
کوگوگوگوگونگ...
نوای لرزش هزارتو،می‌کرد گویی در آستانه‌اضافی فروپاشی بود، طنین‌انداز شد.
البته، حتی‌به‌ویژه خراشی بر‌علیه دیوارهای هزارتو نیفتاد.
استحکام این مکان چنان بود که تنها ضربه‌ای‌می‌رسید از «آینْژار» می‌توانست به سختی آن را بشکافد؛جنگجو قدرت کنونی ته‌سان هنوز با آن سطح فاصله داشت.
اما ضربه... سنگین بود.
نیرویی خردکننده و غالب.
روح خنده‌ای تهی سر داد.
«۴۵,۰۰۰ تا... این‌اضافی مقدار آسیبیه که حتی۱۰۰,۰۰۰ منم تا حالا ندیدم.»
قدرت حمله ته‌سان به۱۰۰,۰۰۰ لطف تکنیک «ایراکمو» به‌حدس اعماق پرتگاه رسیده بود.
با ترکیب مهارت پوچ و نامعقول «جمع»،پایه میزان آسیب حتی از آنچه روح—که خود به‌برابر پرتگاه قدم گذاشته بود—می‌توانست وارد کند، فراتر رفت.
با این حال،چیزیه چهره ته‌سان نشان‌حالت از نارضایتی داشت.
«کمتر از‌برابر چیزیه که‌فعال‌سازی انتظار داشتم.»
«کمتر؟ این؟»
«در حالت‌حالت عادی باید‌باید به ۸۰,۰۰۰ می‌رسید.»
قدرت حمله پایه شمشیر طلایی «نابریوس» حدود ۱۰,۰۰۰ بود. با «تیغه روح‌شمشیر جنگجو» که آسیب را سه برابر می‌کرد، فعال‌سازی «جمع» و «ضربه سنگین»،علیه و به‌ویژه با آسیب اضافی علیه ارواح، باید به راحتی به ۱۰۰,۰۰۰ می‌رسید.
اما روی ۴۵,۰۰۰ متوقف شد.
دلیلش حدس زدنی بود.
«هنوزم بحث "مرتبه" است.»
مهارت «قضاوت مطلق» دفاع حریف و مهارت‌های‌حدس دفاعی را نادیده می‌گرفت، اما شکافتن «مرتبه‌مطلق وجودی» مسئله‌ای مربوط به «ضربه بنیادین» بود.
در نهایت، او باید بر‌داشتم «ضربه بنیادین» مسلط می‌شد تا‌می‌رسید بتواند آسیب کامل را وارد کند.
با این‌برابر حال، آسیب‌فعال‌سازی وارده چشمگیر بود.
نه—فراتر از چشمگیر بود.
تنها با تکیه بر اعداد،عادی همین تک‌ضربه می‌توانست حتی «لی‌شمشیر ته‌یئون» را از پا درآورد.
«کوهک.
کغ...»
حسن تلوتلو‌تیغه خورد و روی‌می‌کرد زانوهایش فرو ریخت.
ته‌سان متعجب شد.
«نمردی؟»
آسیب ۴۵,۰۰۰ واحدی.
هیچ بازیکنی که تازه پا‌متوقف به پرتگاه گذاشته باشد، نباید‌بحث تاب تحمل آن را می‌داشت.
با این حال حسن،انتظار اگرچه در آستانه مرگ‌باید بود، هنوز نفس می‌کشید.
«اون یه روحه.
سیستم هزارتو‌به‌ویژه نژاد رو‌علیه هم بررسی می‌کنه.
سلامتی پایه‌اش خیلی‌داشتم بالاتر از انسان‌هاست‌باید و آمار رشدش دیوانه‌واره.
تازه، اون حروم‌زاده یه سپره.»
سپری که برای محافظت‌روی از پادشاه در برابر‌زدنی تهدیدات خارجی ساخته شده بود.
طبیعتاً، سرزندگی او‌چیزیه باید به مراتب‌حالت بالاتر از دیگران می‌بود.
«هوف... هوف...»
اما او سالم نمانده بود.
به سختی تلاش‌راحتی می‌کرد برخیزد و‌متوقف پیکرش لرزان بود.
ته‌سان گامی‌حالت محکم به‌باید جلو برداشت.
حسن دندان‌هایش را۱۰۰,۰۰۰ به هم سایید و‌حدس سلاحش را بالا آورد.
کیییییینگ!
حسن «نابودی طلایی» را فعال کرد.
گویی طلایی فضا را بلعید.
ته‌سان با‌کمتر صدای نچی‌انتظار عقب کشید.
«هنوز دردسرسازه.»
او سپر را در هم شکسته بود،۸۰,۰۰۰ اما تا زمانی که آن شمشیر وجود۱۰,۰۰۰ داشت، از پا درآوردن حسن آسان نبود.
«آه... آه...»
حسن که‌کمتر به سختی حواسش‌داشتم را بازمی‌یافت، می‌لرزید.
وحشت‌زده بود.
لحظه‌ای که آن ضربه فرود‌به‌ویژه آمد، ترس از مرگ را۱۰۰,۰۰۰ با تمام وجود حس کرده بود.
وحشت غالبی که اولین بار هنگام‌راحتی قدم گذاشتن به پرتگاه تجربه کرده بود—این‌هنوزم ماجراجو دوباره آن را برایش زنده کرد.
«آه...»
و آن ترس۱۰۰,۰۰۰ باعث شد حسن‌دلیلش یک چیز را بفهمد.
این مرد خطرناک بود.
شمشیر این‌تیغه مرد می‌توانست‌برابر به پادشاهش برسد.
«نه...»
او سپری بود‌راحتی که برای محافظت از‌دلیلش پادشاه مقدر شده بود.
حتی اگر به قیمت‌باید سوزاندن جان خودش تمام می‌شد،طلایی باید از اربابش محافظت می‌کرد.
لرزش بدنش‌راحتی ناشی از‌روی ترس فروکش کرد.
در عوض، نگاهی سرشار‌انتظار از عزم و اراده‌باید بر ته‌سان قفل شد.
حسن «تقویت روح» را فعال کرد.
حسن «زره اژدهای پیچیده» را فعال کرد.
وووووونگ...
نیرویی عظیم‌انتظار بر پیکر‌حالت حسن فرود آمد.
شعله‌ای بود‌ارواح که ذات۱۰۰,۰۰۰ زندگی‌اش را می‌سوزاند.
زرهش شروع‌حالت به ذوب‌باید شدن کرد.
صفحات طلایی در۱۰۰,۰۰۰ گوشتش نفوذ کردند و‌حدس با او یکی شدند.
جثه حسن دو برابر شد.
و قدرتش‌تیغه نیز به همان‌می‌کرد نسبت افزایش یافت.
حسن سپرش را دور انداخت.
ته‌سان پوزخندی زد.
امیدوار بود روح با لجاجت‌روی به سپر بچسبد، اما به نظر‌بحث می‌رسید حسن آنقدرها هم احمق نیست.
«تقویت روح.
واقعاً می‌خواد تو رو بکشه.»
«پس اون‌برابر زره هم‌فعال‌سازی مال پرتگاه بود.»
همین‌طور که زره‌داشتم ذوب می‌شد، قدرتش‌باید با حسن ترکیب می‌گشت.
از آنجا که دفاع در برابر‌متوقف ته‌سان بی‌معنی بود، او تصمیم گرفته"مرتبه" بود آن را کاملاً جذب کند.
قدرت و «مرتبه»عادی روحِ بزرگ‌چثه با‌می‌رسید سرعتی نگران‌کننده مصرف می‌شد.
نوعی حالت جنون‌آمیز بود.
حسن حرکت کرد.
کوگوگوگوگونگ!
تنها حرکتش‌ارواح امواجی تکان‌دهنده در‌روی تالار ایجاد کرد.
اگر ته‌سان «محافظت مطلق» را۸۰,۰۰۰ نداشت، فشار محض آن نیرو‌نابریوس می‌توانست «خنثی‌سازی حمله»اش را تخلیه کند.
ته‌سان با‌راحتی هشدار غریزه شمشیرش‌متوقف را تاب داد.
کاااانگ!
پیکر ته‌سان‌به‌ویژه به عقب‌علیه پرتاب شد.
حسن دوباره حرکت کرد.
با سرعتی که ردیابی‌اش۱۰۰,۰۰۰ با چشم غیرمسلح غیرممکن بود،زدنی به سمت ته‌سان هجوم برد.
ته‌سان صرفاً با‌عادی تکیه بر غریزه،می‌رسید ضربه را دفع کرد.
کاگاگاک!
حسن «نابودی طلایی» را فعال کرد.
گوی طلایی‌حالت سعی کرد ته‌سان۸۰,۰۰۰ را یکجا ببلعد.
ته‌سان تلاش کرد۱۰۰,۰۰۰ جاخالی دهد، اما‌دلیلش دیر شده بود.
گوی او‌کمتر را در‌انتظار خود بلعید.
زمان به عقب‌جنگجو بازگشت و ته‌سان‌فعال‌سازی به سرعت فاصله گرفت.
حسن بلافاصله تعقیب کرد.
«سریع‌تر از منه.
قوی‌تره.»
موجودی که به پرتگاه قدم‌داشتم گذاشته بود، داشت همه چیزش را‌پایه فدا می‌کرد تا او را بکشد.
حتی با زرهی که برای‌می‌کرد تقویت قدرت با او همگام شده‌راحتی بود، هم‌پایی با او دشوار بود.
و توانایی‌برابر منحصر‌به‌فرد شمشیر، مقابله‌به‌ویژه را سخت‌تر می‌کرد.
سرعت.
قدرت.
و شمشیر.
سه کارتی که۱۰۰,۰۰۰ حسن برای کشتن‌دلیلش او رو کرده بود.
«و همش همینه؟»
ته‌سان پوزخند زد.
«لی ته‌یئون»انتظار از حسن‌حالت سریع‌تر بود.
قوی‌تر هم بود.
و تجهیزاتی که او در۸۰,۰۰۰ اختیار داشت، بسیار فراتر از چیزی‌حدود بود که حسن اکنون استفاده می‌کرد.
و او از۱۰۰,۰۰۰ سر تا پا در‌حدس چنین تجهیزاتی غرق بود.
با این حال، حتی او هم نتوانسته بود‌اضافی در برابر ته‌سان، که در «حالت آسان» و‌حدس با تجهیزاتی کهنه بود، برتری قاطعی به دست آورد.
«در نهایت،به‌ویژه مبارزه فقط‌علیه یه بازی کارته.»
اینکه چه‌ارواح کسی کارت‌های۱۰۰,۰۰۰ بیشتری دارد.
و چه کسی کارت‌های قوی‌تری.
ته‌سان در حالی که‌انتظار با خود زمزمه می‌کرد، حملات۸۰,۰۰۰ بی‌امان حسن را منحرف کرد.
اگرچه تحت فشار نیروی غالب به‌فعال‌سازی عقب رانده می‌شد، اما هیچ‌یک از۱۰۰,۰۰۰ ضربات به درستی بر هدف ننشستند.
بوم!
هر بار که حسن خیز برمی‌داشت، غرایز ته‌سان فریاد‌زدنی خطر سر می‌دادند. خط مرگ فعال شد و تمام‌مهارت‌های حواسش را تیز کرد تا حرکات حسن را پیش‌بینی کند.
کراک!
شمشیرها در هم گره خوردند.
در زندگی پیشین، هر حریفی که ته‌سان با او‌متوقف روبرو شده بود، سریع‌تر و قوی‌تر از آن بود‌مطلق که او حتی امید برابری با آن‌ها را داشته باشد.
با این حال،راحتی او بر همه‌متوقف آن‌ها چیره شده بود.
سرعت به‌تنهایی‌راحتی نمی‌توانست او را‌متوقف تحت فشار بگذارد.
[شما تیر نور ستاره را فعال کردید.]
تیری از‌ارواح نور تجلی یافت‌روی و شلیک شد.
حسن زمین را لگد‌روی کرد تا جاخالی دهد، اما‌هنوزم ته‌سان جادویی را منفجر کرد.
[شما انفجار جادویی را فعال کردید.]
نور فوران کرد‌راحتی و در تمام‌متوقف جهات پخش شد.
حتی مینروا که۱۰۰,۰۰۰ در فاصله‌ای دور می‌جنگید،حدس در دام انفجار افتاد.
با ناباوری‌تیغه دستش را‌برابر تکان داد.
«ای بابا.
این دیگه دیوونگیه.»
[آخ!]
صدای حسن‌تیغه آمیخته با‌برابر درد بود.
هرچقدر هم که سریع بود،ارواح در چنین فضای تنگی، جاخالی دادن‌حدس از تیر نور ستاره غیرممکن بود.
حسن درد را نادیده۱۰۰,۰۰۰ گرفت و دوباره یورش‌حدس برد، شمشیرش را بالا کشید.
[حسن نابودی طلایی را فعال کرد.]
کره طلایی به‌سوی ته‌سان‌علیه هجوم آورد—اما در آخرین لحظه،متوقف ته‌سان مهارتی را فعال کرد.
[شما دوئل اجباری را فعال کردید.]
دوئل اجباری یک هدف واحد را‌فعال‌سازی تعیین می‌کرد و هر دو طرف را‌روی مجبور می‌ساخت فقط به یکدیگر حمله کنند.
هیچ مداخله خارجی ممکن نبود.
پس ته‌سان آن را۱۰۰,۰۰۰ روی نیزه شاه که‌حدس با مینروا می‌جنگید، استفاده کرد.
کره طلایی ته‌سان۱۰۰,۰۰۰ را بلعید، اما او‌حدس بدون خراش بیرون آمد.
حسن که گیج شده بود، دیوانه‌وار‌فعال‌سازی شمشیرش را تاب داد، اما هر۱۰۰,۰۰۰ ضربه توسط اثر دوئل اجباری منحرف می‌شد.
لحظه‌ای که مدت زمان مهارت به‌راحتی پایان رسید، ته‌سان از زیر گارد حسن‌هنوزم لغزید و دستش را روی بدنش گذاشت.
[شما شاخه ناامیدی را فعال کردید.]
[اااوووه!]
سیلابی از‌به‌ویژه ناامیدی بر سر‌ارواح حسن آوار شد.
مهارتی اعطاشده توسط خدای ناامیدی.روی شاخه ناامیدی—اثرش کاشتن بذر یأس‌هنوزم در هدف به محض تماس بود.
اولین بار بود که‌روی از آن استفاده می‌کرد،زدنی اما اثرش نیرومند بود.
حسن از درد‌جنگجو به خود می‌پیچید و‌به‌ویژه حرکاتش آشکارا کند شد.
[شما میخ سیاه آمون را فعال کردید.]
میخی سیاه‌راحتی در دست‌روی ته‌سان ظاهر شد.
آن را تاب‌جنگجو داد و با‌فعال‌سازی شمشیر حسن درگیر شد.
بوم!
شمشیر حسن‌ارواح به کناری۱۰۰,۰۰۰ پرتاب شد.
حسن، مبهوت از اینکه‌روی او—با آن قدرتِ خردکننده—مغلوب‌زدنی شده است، تلوتلو خورد.
ته‌سان این فرصت‌جنگجو را از دست‌فعال‌سازی نداد—شمشیرش را فرو کرد.
[گیااااه!]
حسن در آستانه جنون بود.
هر بار که۱۰۰,۰۰۰ درگیر می‌شدند، ته‌سان‌دلیلش تکنیک‌های جدیدی رو می‌کرد.
انگار حسن فقط با پنج کارت‌فعال‌سازی در دست می‌جنگید، در حالی که۱۰۰,۰۰۰ حریفش مدام از دسته‌ای بی‌پایان کارت می‌کشید.
و آن ترس‌اضافی از ناشناخته، حسن‌راحتی را دچار تردید کرد.
او محتاط و‌راحتی تدافعی شد—و همین‌متوقف به ته‌سان برتری داد.
با اطمینان از اینکه‌روی قدرت و ضربات حسن ضعیف‌هنوزم شده‌اند، ته‌سان جادو جمع کرد.
[شما موج سیاه هفت‌گانه مارباس را فعال کردید.]
جزر و‌ارواح مدی تاریک محیط‌روی را فرا گرفت.
حسن که هنوز از شاخه‌متوقف ناامیدی رنج می‌برد، از نابودی طلایی"مرتبه" برای محافظت از خود استفاده کرد.
در همین‌تیغه حین، ته‌سان خفا‌می‌کرد را فعال کرد.
حسن که دیدش را نسبت‌ارواح به ته‌سان از دست داده‌دلیلش بود، دیوانه‌وار اطراف را جستجو کرد.
اما ته‌سان‌ارواح از قبل۱۰۰,۰۰۰ دور شده بود.
یک گذرگاه‌راحتی سیاه بالای‌روی دستش شکل گرفت.
دروازه‌ای به قلمرو شیاطین.
حسن غریزتاً دانست که‌علیه باید متوقفش کند—اما دیگر‌روی خیلی دیر شده بود.
گارد تدافعی‌اش او را۱۰۰,۰۰۰ برای واکنش نشان دادن بیش‌زدنی از حد کند کرده بود.
[شما شمشیر طلایی نابریوس را فعال کردید.]
شمشیر طلایی‌ای که اکنون تجلی‌ارواح یافته بود، با آنچه ته‌سان قبلاً‌حدس استفاده کرده بود قابل مقایسه نبود.
درخششی همچون‌ارواح خودِ خورشید۱۰۰,۰۰۰ ساطع می‌کرد.
قدرت یک شیطان—موجودی۱۰۰,۰۰۰ فراتر از فانی‌ها—درون‌دلیلش آن نهفته بود.
حسن که‌تیغه قصد عقب‌نشینی‌برابر داشت، خشکش زد.
او به‌به‌ویژه فرمان شاه‌علیه اینجا بود.
کشتن این دشمن وظیفه‌اش بود.
نمی‌توانست عقب‌نشینی کند.
حسن شمشیرش را بالا برد.
ته‌سان یورش آورد.
حسن به‌ارواح قدرت پرتگاه۱۰۰,۰۰۰ اعتماد کرد.
جایی که حتی شاه‌شان هم در شکستن آن ناکام‌هنوزم مانده بود—جایی که برای اولین بار طعم ترس را‌دفاعی به او چشانده بود، جایی که فکر می‌کرد تسخیرناپذیر است.
اگر این‌ها سلاح‌های آن‌برابر مکان بودند، پس قطعاً‌اضافی می‌توانست این دشمن را بکشد.
[حسن نابودی طلایی را فعال کرد.]
کره طلایی‌راحتی خودِ فضا‌روی را بلعید.
اما لحظه‌ای‌تیغه که با شمشیر‌می‌کرد طلایی برخورد کرد—
همچون شیشه در هم شکست.
برشی طلایی‌ارواح حسن را۱۰۰,۰۰۰ در خود بلعید.
«بدک نبود...راحتی یه نمه‌روی حال داد.»
ته‌سان همان‌طور که حرف‌برابر می‌زد، شمشیرش را در‌اضافی سینه حسن فرو کرد.
تمام حریفان قبلی‌اش به خدایان باستانی متصل بودند، و این‌دلیلش اولین بار در مدتی طولانی بود که او به شیوه‌ای‌حریف متعارف جنگیده بود—نمایش مهارت پشت مهارت برای به زانو درآوردن دشمن.
[سرورم... مرا ببخشید.
در محافظت‌راحتی از شما‌روی شکست خوردم...]
صدای حسن آمیخته‌جنگجو با اندوهی سنگین‌فعال‌سازی بود که محو شد.
قدرتش شروع به‌اضافی جریان یافتن به‌راحتی درون ته‌سان کرد.
[سطح شما افزایش یافت.]
[سطح شما افزایش یافت.]
[سطح شما افزایش یافت.]
[عطش پیروزی شما فعال شد.]
[رتبه روح شما افزایش یافت.
به‌طور دائم، سلامتی ۵۲۰۰+، قدرت ۳۲۰+، چابکی ۴۰۱+، هوش ۳۵۰+.]
[رتبه روح شما افزایش یافت.
شما مهارت ویژه غیرفعال [پایداری نگهبان] را کسب کردید.]
مبارزه آسانی نبود.
اگر قضاوت مطلق را‌فعال‌سازی یاد نگرفته بود، زمین‌گیر کردن‌راحتی حسن خیلی بیشتر طول می‌کشید.
خدای شیطانی به او در مورد دشمنی که‌می‌رسید در طبقه ۶۰ منتظرش بود هشدار داده بود—اما‌جنگجو ته‌سان قضاوت مطلق را در طبقه ۵۹ آموخت.
حتی خدای شیطانی هم احتمالاً۸۰,۰۰۰ انتظار نداشت او چنین مهارتی را‌حدود تنها در یک طبقه کسب کند.
به هر‌کمتر حال، او‌انتظار پیروز شده بود.
و هنوز تمام نشده بود.
«کمک می‌خوای؟»
ته‌سان به‌حالت سمت مینروا‌باید گام برداشت.
او نیشخندی زد.
«نه نمی‌گم.»
[آه... آاااه...!]
نیزه شاه‌حالت ناله‌ای از سر۸۰,۰۰۰ ناامیدی سر داد.
ته‌سان شمشیرش را محکم گرفت.
مینروا هم نتوانسته‌می‌کرد بود این دشمن را‌علیه به تنهایی شکست دهد.
اما با ملحق شدن‌حالت ته‌سان، اختلاف قدرت محض،می‌رسید کویا را در هم کوبید.
به نظر می‌رسید کویا‌باید هم تجهیزاتی از پرتگاه‌شمشیر در اختیار دارد—اما اهمیتی نداشت.
ته‌سان با خنثی‌سازی حمله تمام‌داشتم حملات را نادیده گرفت و‌می‌رسید آرام‌آرام او را فرسوده کرد.
طولی نکشید که‌می‌کرد ته‌سان پیروزی دیگری‌اضافی را رقم زد.
[سطح شما افزایش یافت.]
[سطح شما افزایش یافت.]
[عطش پیروزی شما فعال شد.]
[رتبه روح شما افزایش یافت.
به‌طور دائم...]
[رتبه روح شما افزایش یافت.
شما مهارت ویژه [سدِ نگهبان] را کسب کردید.]
طبقه ۶۰ کاملاً پاکسازی شد.
همه این‌ها به‌چیزیه لطف رگبار مهارت‌ها‌حالت و ارتقای سطح بود.