چپتر 561: طبقه ۹۸. وجود کامل. خدای برتر (۷)
0جلد ۲۳، چپتر ۱۴
۵۶۴. طبقه ۹۸.
وجود کامل.
خدای برتر (۷)
زمان می‌گذشت.
زمانی دور و دراز، آن‌قدر‌مدتی طولانی که خاطرات یک نفر‌خسته در ورطه فراموشی محو شود.
نه. این را‌فشار نمی‌شد به معنای واقعی‌شکافت کلمه، گذر زمان نامید.
در پیرامون پرتگاه و کوهستان‌شکافت عظیم، جریان زمان در هم‌پیکر پیچیده و خرد شده بود.
از دیدگاه‌همم جهان هستی، زمان‌زمین چندانی نگذشته بود.
اما اگر‌موجود زمان به روال‌مدتی عادی جریان می‌یافت،
آن‌قدر طولانی‌منفجر بود که‌بیاورد تمدن‌ها دگرگون شوند.
«همم.»
الهه شیطانی بر زمین افتاد.
او نیز در‌متعالی جریان پیچیده زمان‌امواج گرفتار شده بود.
حتی از جایگاه یک موجود متعالی،مسیر او برای مدتی طولانی امواج این‌پیکر دو قدرت را مهار کرده بود.
خسته و درمانده.
الهه شیطانی پس‌الهه از مدت‌ها، مرزهای توانش‌نیز را به چشم دید.
اما تسلیم نشد.
یا بهتر‌منفجر بگویم، نمی‌توانست‌بیاورد که بشود.
با زحمت‌بیاورد سرش را‌مسیر بالا آورد.
و آنچه پیش‌الهه چشمانش ظاهر شد،افتاد هیولایی غول‌پیکر بود.
هیولایی بی‌انتها و بی‌قعر.
پرتگاه تمام‌منفجر بدنش را‌بیاورد به لرزه درآورد.
قدرتی که اگر اراده می‌کرد می‌توانست کل یک‌خودش جهان را ببلعد، به لرزه درآمد و هرچه‌همه‌چیز در اطرافش بود را در خود فرو برد.
و کوهستان عظیم که‌شیطانی در برابرش بسیار کوچک‌گرفتار می‌نمود، واکنش نشان داد.
کوهستان عظیم‌موجود دستش را‌برای دراز کرد.
قدرت پرتگاه‌منفجر را به‌بیاورد درون خود کشید.
و سپس آن‌بووووم را منفجر کرد تا‌چسباند بر پرتگاه فشار بیاورد.
بووووم!
مسیر را شکافت‌متعالی و خود را‌امواج محکم به پرتگاه چسباند.
و قدرت خودش را منفجر‌بووووم کرد و نیرویش را به‌خودش درون پیکر پرتگاه تزریق نمود.
کو-گو-گو-گوم!
پرتگاه مقاومت کرد.
قدرت فوران کرد‌متعالی و همه‌چیز را‌امواج به لرزه درآورد.
به نظر می‌رسید‌فشار کوهستان عظیم در‌مسیر حال بلعیده شدن است.
اما گریخت.
خود را در هاله‌ای‌شیطانی خاکستری و پیچ‌خورده پوشاند‌گرفتار و شمشیرش را تاب داد.
نیروی فیزیکی‌موجود عظیمی بر پیکر‌مدتی پرتگاه کوبیده شد.
کوووونگ!
پیکر پرتگاه تلوتلو خورد.
زمانی طولانی، حتی‌الهه برای یک موجود متعالی،نیز بازه زمانی چشمگیری بود.
در تمام این‌متعالی مدت، کوهستان عظیم با‌قدرت پرتگاه در نبرد بود.
غلبه بر صدها بحران، درهم‌شکستن‌بووووم حملات مرگبار و پیاپی، و‌خودش استوار نگه‌داشتن ذهن و بدنی متزلزل.
حتی یک‌بیاورد بار هم‌مسیر پا پس نکشید.
الهه شیطانی‌همم نتوانست شگفتی‌اش‌شیطانی را پنهان کند.
حداقل، انجام‌موجود چنین کاری برای‌مدتی او غیرممکن بود.
وقتی کوهستان عظیم این‌چنین‌بیاورد وحشیانه می‌جنگید، او به‌محکم هیچ وجه نمی‌توانست عقب‌نشینی کند.
اراده‌اش را محکم‌تر کرد.
«بهم قدرت بدین.»
تمام کسانی که به او‌مدتی ایمان داشتند، تمام قبایل شیاطین تحت‌درمانده فرمانش، قدرتشان را به او بخشیدند.
او پرده محافظ‌فشار را استوار و‌مسیر تسلیم‌ناپذیر نگه داشت.
و پس‌بیاورد از گذشت‌مسیر زمانی نامعلوم،
بالاخره همه‌چیز‌همم به پایان‌شیطانی خود نزدیک شد.
کو-گو-گو-گوم... پیکر پرتگاه لرزید.
امواجش به‌بیاورد وضوح با‌مسیر قبل تفاوت داشت.
کند و بی‌رمق.
انگار به‌موجود مرز توانش‌برای رسیده بود.
کوهستان عظیم‌منفجر این را‌بیاورد حس می‌کرد.
پرتگاه بی‌قعر، بالاخره‌بووووم کف خود را‌محکم نشان داده بود.
اقیانوس بی‌انتها، حالا به چشمه‌ای‌زمین بدل شده بود که می‌شد‌جایگاه کف آن را به چشم دید.
«بالاخره تموم شد؟»
کوهستان عظیم که در حالت نیمه‌هوشیار جنگیده‌شکافت بود، دقیقاً نمی‌دانست چقدر زمان گذشته، اما‌نمود قطعاً بیشتر از یک لحظه کوتاه بود.
پایان ماجرا آرام‌آرام نمایان می‌شد.
کوهستان عظیم، جانوری را‌شیطانی که تمام بدنش را‌گرفتار پوشانده بود، نوازش کرد.
«این دیگه آخریشه.»
پس، با تمام قوا—
غرررر.
جانور زوزه کشید.
انگار که منتظر مانده بود، انگار‌امواج که تا این لحظه غریزه واقعی‌اش‌مدت‌ها را پنهان کرده بود؛ قدرتش فوران کرد.
کواک-گاگاگا-گانگ!
سد دفاعی همه‌چیز‌بووووم را روبید و تمام‌چسباند موانع را خرد کرد.
مسیری به سوی‌الهه پرتگاه در یک‌افتاد چشم‌به‌هم‌زدن باز شد.
کوهستان عظیم وزنش‌متعالی را روی پاهایش‌امواج انداخت و هجوم برد.
کوانججیک.
شمشیر در‌بیاورد پیکر پرتگاه‌مسیر فرو رفت.
سپس، سد دفاعی منفجر شد.
رنگ خاکستریِ‌موجود خاکسترگونه، دنیای درون‌مدتی پرتگاه را درنوردید.
تا پیش از این، پرتگاه‌بووووم بیشتر چیزها را بدون هیچ‌خودش مشکلی در خود بلعیده بود.
اما حالا نه.
همچون بادکنکی که بیش از‌زمین حد از آب پر شده‌جایگاه باشد، پیکر پرتگاه متورم شد.
انگار دیگر گنجایش نداشت.
انگار به‌منفجر حد نهایی‌اش‌بیاورد رسیده بود.
«برو تو.»
کوهستان عظیم به‌الهه جانوری که او را‌نیز پوشانده بود، فرمان داد.
جانور از کوهستان عظیم‌برای جدا شد و به‌مهار درون پرتگاه رخنه کرد.
کو-گو-گو-گوم!
به درون‌بیاورد فشار می‌آورد، می‌لرزاند‌شکافت و پر می‌کرد.
درون پرتگاه‌همم از قلمرو سد‌زمین دفاعی لبریز شد.
جئوجئوجئوک!
ترک‌ها روی‌منفجر پیکر پرتگاه شروع‌بووووم به گسترش کردند.
در حال فروپاشی بود.
پرتگاه با عجله‌الهه سعی کرد خود‌افتاد را تقویت کند.
تلاش کرد جانوری‌متعالی را که به درونش‌قدرت نفوذ کرده بود، ببلعد.
اما غیرممکن بود.
ترک‌ها سریع‌بیاورد و سریع‌تر‌مسیر پخش می‌شدند.
رنگ خاکستری از‌الهه پیکر پرتگاه به‌افتاد بیرون نشت کرد.
«منفجر شو.»
کوهستان عظیم فرمان داد.
جانور که انگار‌بووووم منتظر این لحظه‌محکم بود، خود را شکافت.
ترک‌ها عمیق‌تر‌همم شده و به‌زمین شکاف تبدیل شدند.
و سپس در هم شکست.
جئو-ئو-ئو-ئو-اونگ!
با صدایی ناهنجار و‌مسیر گوش‌خراش، تمام پیکر پرتگاه‌خودش خرد و متلاشی شد.
آنچه زمانی پرتگاه را‌شیطانی شکل می‌داد، تکه‌تکه شد و‌حتی به هر سو پراکنده گشت.
و آن تکه‌ها، شروع‌برای به تبدیل شدن به‌مهار دارایی کوهستان عظیم کردند.
مهارت تصاحب نیروی روح فعال شد.
مهارت فعال‌سازی ویژه جایگاه عمیق ناپدید شد.
شما متعالی پرتگاه را به دست آوردید.
قدرت غول‌پیکر و‌متعالی کامل خدای برتر، به‌قدرت مالکیت کوهستان عظیم درآمد.
بوم.
و درون‌بیاورد کوهستان عظیم‌مسیر لبریز شد.
سوراخی عظیم و بی‌قعر.
«این دیگه چیه.»
بیش از‌منفجر حد بزرگ، بیش‌بووووم از حد پهناور.
آن‌قدر عظیم بود که آدم را به‌چسباند این توهم می‌انداخت که می‌تواند تمام دارایی‌های‌مقاومت کوهستان عظیم را در خود جای دهد.
اما توانست‌همم آن را‌شیطانی مهار کند.
درست مانند کنترل یک نیروی قدرتمندِ‌امواج تحت مدیریت، بدون دردسر چندانی، به‌مدت‌ها دارایی دست‌نخورده کوهستان عظیم تبدیل شد.
طولی نکشید که‌فشار کوهستان عظیم، پرتگاه را‌شکافت از آنِ خود کرد.
«هوووف.»
نفس کوتاهی بیرون‌الهه داد و دستش‌افتاد را تکان داد.
جانورِ سد دفاعی که کارش‌مدتی را به پایان رسانده بود،خسته دوباره به درون کوهستان عظیم بازگشت.
«خسته‌م.»
پس از مدت‌ها،بووووم سرانجام حس کرد به‌چسباند مرز محدودیت‌هایش رسیده است.
ته‌سان به پرواز درآمد.
پیکرش از فضا عبور‌برای کرد و در کنار‌مهار الهه شیطانی قرار گرفت.
«...ما بردیم.»
«آره.»
الهه شیطانی پرده‌ای‌الهه را که در‌افتاد دست داشت، کنار زد.
خنده‌ای تلخ سر داد.
«ما بردیم.»
«همین‌طور شد.»
ته‌سان با خونسردی گفت.
پرتگاه به‌طور کامل‌متعالی از جهان هستی‌امواج محو شده بود.
«فوق‌العاده‌ست. پرتگاه واقعاً ناپدید شد.»
الهه شیطانی تنها‌الهه در این جنگ با‌نیز پرتگاه درگیر نشده بود.
در جنگ‌های دیرین نیز‌برای بارها با آن روبه‌رو‌مهار شده و تقابل کرده بود.
او به‌وضوح به یاد می‌آورد‌بووووم که چگونه موجودات متعالی بی‌شماری‌خودش درون پرتگاه بلعیده شده بودند.
یک خدای برتر که‌مسیر کشتنش غیرممکن می‌نمود، همه‌چیز را‌نیرویش می‌بلعید و جهان را می‌درید.
و حالا آن‌الهه وجود، کاملاً از‌افتاد بین رفته بود.
این حقیقت، احساسات‌متعالی عجیبی را در درون‌قدرت الهه شیطانی بیدار کرد.
«چقدر زمان گذشته؟»
ته‌سان چنان غرق در‌مسیر نبرد بود که گذر زمان‌نیرویش را از یاد برده بود.
اما می‌دانست‌همم که زمان قابل‌توجهی‌زمین سپری شده است.
در این‌موجود مدت چه‌برای اتفاقاتی افتاده بود؟
این موضوع‌منفجر او را‌بیاورد نگران می‌کرد.
اما الهه‌بیاورد شیطانی سرش‌مسیر را تکان داد.
«زمان زیادی گذشته، اما نیازی نیست نگران‌نیز باشی. زمان دور و برت پیچ خورده بود.امواج از دید بیرون... نهایتاً چند روز بیشتر نگذشته.»
«خیالم راحت شد.»
«همین‌طوره. وقت‌منفجر کافی برای‌بیاورد استراحت داری.»
الهه شیطانی این‌بووووم را گفت و‌محکم نفسی تازه کرد.
وضعیتش بسیار وخیم بود.
نیروها و قدرت عظیمش تقریباً‌مدتی به‌طور کامل تحلیل رفته و‌خسته به مرز خود رسیده بود.
در این لحظه، حتی برای رویارویی‌مسیر با یک خدای ایمان نیز باید‌پیکر تمام توانش را به کار می‌گرفت.
«فعلاً... باید تو قلمرو‌مسیر خودم استراحت کنم. تا قدرتمو‌نیرویش پس نگیرم، نمی‌تونم تکون بخورم.»
«ممنونم.»
ته‌سان قدردانی کرد.
به لطف کنترل‌فشار او بود که توانست‌شکافت بدون هیچ تردیدی بجنگد.
«من بیشتر ممنونم. هر‌مسیر چی باشه، تو بودی که‌نیرویش کار پرتگاه رو تموم کردی.»
الهه شیطانی‌همم دستش را‌شیطانی تکان داد.
فضا شکافته شد.
آنجا قلمرو خودش بود.
پیش از‌بیاورد ورود، از‌مسیر ته‌سان پرسید:
«حالا می‌خوای چی‌کار کنی؟»
«اول استراحت می‌کنم.»
اگرچه قدرت‌هایش با تصاحب نیروی روح‌مسیر تا حدودی بازیابی شده بود، اما‌پیکر هنوز در وضعیت مطلوبی قرار نداشت.
قصد داشت قدرتی را که‌شکافت درون هزارتو جمع‌آوری کرده بود بررسی‌تزریق کند و سپس به استراحت بپردازد.
«و بعدش؟»
«کاری رو‌موجود می‌کنم که‌برای باید انجام بشه.»
ته‌سان با خونسردی پاسخ داد.
تنها یک کار‌بووووم برای انجام دادن‌محکم باقی مانده بود.
الهه شیطانی‌همم نگاه عجیبی‌شیطانی به او انداخت.
«ما بارها و بارها خدایان برتر رو‌قدرت کنترل و سرکوب کردیم. حتی خیلی وقتا‌توانش اونا رو موقتاً مهر و موم کردیم.»
از منظر قدرت‌فشار کلی، موجودات متعالی همچنان‌شکافت دست برتر را داشتند.
اما جنگ‌هایشان‌بیاورد بی‌پایان به‌مسیر درازا می‌کشید.
دلیلش ساده بود.
«در نهایت، ما نتونستیم خدایان برتر‌امواج رو نابود کنیم. اونا موجوداتی تغییرناپذیرن‌مدت‌ها که هیچ درکی از مرگ ندارن.»
به همین دلیل، موجودات متعالی‌بووووم حتی پس از پیروزی نیز‌خودش تنها قادر به طرد کردنشان بودند.
«تو پرتگاه رو کشتی.»
اما ته‌سان یک‌الهه خدای برتر را به‌طور‌نیز کامل نابود کرده بود.
این کاری بود‌متعالی که پیش از این‌قدرت هیچ‌کس انجام نداده بود.
«تو... به معنای‌فشار واقعی کلمه، می‌تونی به‌شکافت این جنگ پایان بدی.»
پایان دادن به جنگی بی‌پایان.
«همه‌چیز به انتخاب‌الهه تو بستگی داره. برای‌نیز همین... ازت خواهش می‌کنم.»
با این کلمات،متعالی الهه شیطانی از فضا‌قدرت عبور کرد و رفت.
در آن‌منفجر فضای درهم‌شکسته، تنها‌بووووم ته‌سان باقی ماند.
طولی نکشید که‌بووووم پیکر او نیز‌محکم دوباره در فضا جهید.
پاکسازی مأموریت طبقه ۹۸
بالبا بامبا پاداشی به شما اعطا می‌کند
با بازگشت به‌الهه هزارتو، بالبا بامبا‌افتاد به استقبال ته‌سان آمد.
«رسیدی.»
بالبا بامبا‌منفجر با احترام به‌بووووم ته‌سان خوش‌آمد گفت.
«جادوگر کجاست؟»
«فعلاً حضور جادوگر تو اینجا تایید‌افتاد نشده. برای همین، هرچند رو اعصابه، اما‌برای باید یه مدت هزارتو رو مدیریت کنم.»
بالبا بامبا به نرمی پرسید.
«خب، چی می‌خوای؟»
«بهم قدرت حمله بده.مسیر یا تجهیزاتی که زمان‌خودش بازیابی رو صفر کنه.»
در حال حاضر، به‌شیطانی جز این دو مورد،گرفتار هیچ‌چیز دیگری اهمیت چندانی نداشت.
بالبا بامبا لحظه‌ای‌متعالی درنگ کرد و‌امواج پاداش را برگزید.
«قدرت حمله‌منفجر می‌دم. این‌طوری بار‌بووووم کمتری رو دوشمه.»
بالبا بامبا #۰۰۰۰۰۴ را فعال کرد
قدرت حمله شما ۵۰۰۰ افزایش یافت
«فقط پنج‌بیاورد هزارتا؟ یکم‌مسیر بیشترش کن.»
«قلمرو زیادی‌همم در اختیارم نیست.زمین لطفاً درک کن.»
«باشه، مشکلی نیست.»
خسیسانه بود، اما‌فشار آن‌قدرها هم بد‌مسیر نبود که ناراضی باشد.
قدرت حمله فعلی‌اش حدود ۱۰شکافت درصد افزایش یافته بود، بنابراین‌پیکر پیشرفت بدی به شمار نمی‌رفت.
«حالا که جادوگر‌الهه اینجا نیست، یعنی‌افتاد طبقه ۹۹ الان خالیه؟»
تنها دو‌موجود طبقه باقی‌برای مانده بود.
تقریباً به‌منفجر پایان راه‌بیاورد نزدیک شده بود.
بالبا بامبا تأیید کرد.
«مدیریتش از توان‌الهه من خارجه. باید صبر‌نیز کنی تا جادوگر برگرده.»
«می‌دونی کِی برمی‌گرده؟»
«اونو... منم نمی‌دونم.»
«فهمیدم.»
اگر این‌طور بود، ته‌سان‌شیطانی قصد نداشت دست روی دست‌حتی بگذارد و بی‌صدا منتظر بماند.
او به کارش ادامه می‌داد.
«خب پس،منفجر مشکلی نیست.بیاورد خسته نباشی.»
«متوجهم.»
بالبا بامبا‌همم از کنار‌شیطانی ته‌سان دور شد.
«هوف.»
ته‌سان وضعیت‌منفجر خود را‌بیاورد بررسی کرد.
بد نبود، اما‌بووووم در بهترین حالت‌محکم هم قرار نداشت.
باید تا‌همم حدودی خود‌شیطانی را بازیابی می‌کرد.
و مهم‌تر از همه،برای چیزی بود که باید‌مهار آن را موشکافی می‌کرد.
در طول فرآیند‌فشار وارد کردن جریان‌مسیر به جانور سد،
ارباب سد و‌بووووم خود سد دستخوش‌محکم تغییر شده بودند.
ضروری بود تا دقیقاً ببیند‌زمین چه چیزی تغییر کرده و‌جایگاه اکنون چه کارهایی امکان‌پذیر است.
و از همه مهم‌تر،برای او پرتگاه را نیست‌مهار و نابود کرده بود.
برخلاف گذشته،منفجر این یک‌بیاورد قدرت کامل بود.
قدرت دست‌نخورده‌ی یک خدای برتر،شکافت بدون آنکه چیزی به آن افزوده‌تزریق یا از آن کاسته شده باشد.
تعالی: پرتگاه
تسلط: ۹۹٪
حفره‌ای عمیق، بسیار عمیق
هر چیزی را در حد ظرفیت شما می‌پذیرد و می‌بلعد
قدرت مهارت‌فشار در حال‌بووووم ارتقا بود.