چپتر 289: دلیل اینکه من تو تله‌های زیبایی نمی‌افتم
0ملاحظه‌کاری «مکتب موهیست» اون‌قدر‌آدم عمیق بود که شراب‌شدن زیادی برامون نذاشته بودن.
احتمالاً ملاحظه‌شون از این‌حتی بابت بود که نمی‌خواستن‌می‌خواستن مست کنیم و بیهوش بشیم.
بعد از اینکه من و «چهار شرور»غیرمعمولی قمقمه بامبو رو تا قطره آخر سر کشیدیم،باشن به خورشیدی که آروم‌آروم غروب می‌کرد خیره شدم.
«...خورشید داره غروب می‌کنه.»
مثل همیشه، منظره قشنگی بود.
خورشید داشت غروب می‌کرد، اما.
انگار این خیابون همیشه مثل روز روشن‌غیرمعمولی بود؛ چون با وجود اینکه رفت‌وآمد مردم‌راحت کم شده بود، اصلاً تاریک به نظر نمی‌رسید.
البته که این قلب‌های‌مدت ما چهار نفر بود‌آدم که تاریکِ تاریک بود.
از دیدگاه «شمشیر اول جناح غیرمتعارف»، اون مرتیکه احتمالاً پیش خودش فکر می‌کرد ما‌جنازه‌ها قراره به «دریاچه شرقی» حمله کنیم، همه‌جا رو به گند بکشیم، ملت رو الکی‌باشن قتل‌عام کنیم و یه قایق‌ران رو تهدید کنیم تا ما رو تو جزیره‌ها بگردونه.
ولی من‌جمع‌وجور اصلاً همچین‌حتی قصدی نداشتم.
خیلی دردسر داشت.
چون کسی که اون‌قدر خوب‌کوتاهی قایم شده رو فقط وقتی می‌شه‌نزدیک پیدا کرد که زمانش رسیده باشه.
یه مدت کوتاهی که گذشت، چند تا آدم معمولی‌مشخصاً با احتیاط نزدیک شدن و مشخصاً از من پرسیدن‌اگه که آیا مشکلی نداره جنازه‌ها رو جمع‌وجور کنن یا نه.
من حتی اگه یه مشت آدم غیرمعمولی هم‌می‌خواستن می‌خواستن جنازه‌ها رو جمع کنن بهشون اجازه می‌دادم،کارشون پس بهشون گفتم راحت باشن و کارشون رو بکنن.
با نگاه‌جمع‌وجور به خیابونِ‌حتی تازه‌تمیزشده گفتم:
«آه، حالا که‌باشه تمیز شد، خیلی‌گذشت بهتر به نظر می‌رسه.»
درست همون موقع، زنی که صورتش رو با یه نقاب پوشونده بود و‌نداره به نظر می‌رسید داره از خیابونِ حالا ساکت‌شده‌ی شب عبور می‌کنه، یهو به سمت‌راحت مغازه‌ای که من به‌طور غیرقانونی صاحبش شده بودم اومد و سرش رو خم کرد.
«رهبر فرقه،جمع‌وجور اسم من‌حتی موک آه-یون است.»
«شیطان شهوت» که‌کنن کنارم بود، با‌مشت لحنی متعجب گفت:
«ها؟»
نگاهم رو بین‌چند زن و شیطان شهوت‌نزدیک رد و بدل کردم.
وقتی همه‌مون بهش زل زدیم،اگه شیطان شهوت گلوش رو صاف کرد‌اجازه و به موک آه-یون نگاه کرد.
«اسمت رو شنیدم.کنن باید بانو موک‌مشت از دریاچه شرقی باشی.»
موک آه-یون سرش‌باشه رو کمی به سمت‌چند شیطان شهوت خم کرد.
«ارباب جوان‌گذشت مونگ، ممنونم که‌معمولی من رو شناختید.»
پرسیدم:
«این کیه؟»
به نظر می‌رسید شیطان‌مدت شهوت داره واکنشم رو می‌سنجید،معمولی بعد با لحنی بی‌تفاوت گفت:
«زیباترین زن دریاچه شرقی.»
«تو هم‌جمع‌وجور که آمار‌حتی همه‌چیز رو داری.»
کنارم، «شیطان شمشیر» آهی کشید.
«معرکه‌ست، شاگرد من.»
شیطان شهوت‌گذشت پشت سرش‌آدم رو خاروند.
«خب، فقط در موردش شنیده‌اگه بودم، برای همین مطمئن نبودم،بهشون ولی یهو اومد تو ذهنم.»
«آره، مطمئنم که همین‌طوره.»
به زیبای شماره‌باشه یک دریاچه شرقی،گذشت موک آه-یون، نگاه کردم.
به خاطر اون نقاب نمی‌تونستم‌معمولی سنش رو حدس بزنم، ولی به‌آیا نظر می‌رسید هنرهای رزمی یاد گرفته.
«بانو موک، به‌کنن چه دلیلی به مسافرخونه‌ی‌غیرمعمولی تازه‌تأسیس ما سر زدی؟»
موک آه-یون‌جمع‌وجور رو به‌حتی من گفت:
«رهبر فرقه، شمشیر اول جناح غیرمتعارف‌گذشت تو جزیره ساریانگ مخفی شده. من یه‌مشخصاً قایق براتون فراهم می‌کنم و راهنماییتون می‌کنم.»
پیشنهاد ناگهانی‌ای بود، برای‌آدم همین هر چهار شرور‌شدن به من نگاه کردن.
«...»
از موک آه-یون پرسیدم:
«قایق آماده داری؟»
«بله.»
«طرز برخوردت خیلی مبهمه. داری ازم‌مشت می‌خوای برم بکشمش؟ یا به عنوان‌می‌دادم پیغام‌رسانِ اون یارو از جناح غیرمتعارف اومدی؟»
موک آه-یون گفت:
«اون مرد‌رسیده سال‌هاست که خانواده‌م‌کوتاهی رو زجر میده.»
«چرا؟»
«به خاطر من. من دست رد به سینه‌ش زدم و گفتم که نامزد دارم، حتی تو خونه یکی از فامیل‌ها قایم شدم. اما اون هر وقت دلش خواست خانواده‌م رو خانواده همسرش‌می‌رسید صدا زد. نمی‌دونم واقعاً اونا رو خانواده همسرش می‌دونه یا نه، ولی خب کسی رو نکشته یا کار وحشتناکی نکرده. با این حال، ما بدبختی‌های زیادی کشیدیم. تو دریاچه شرقی، مردم طوری‌صاف باهام رفتار می‌کنن که انگار نباید حتی باهام حرف بزنن. به غیر از من، زن‌های زیبای دیگه‌ای از دریاچه شرقی هم تا الان به جزیره ساریانگ برده شدن. من نمی‌خوام این‌طوری زندگی کنم.»
نوچی کردم.
«پس تو دریاچه شرقی‌مدت هم یه حروم‌زاده‌ای مثل‌آدم مونگ رانگ پیدا میشه.»
«بله.»
بدون توجه به‌کنن نگاه غضبناک شیطان‌مشت شهوت، جواب دادم:
«اگه داری درخواستی می‌کنی، اول اون نقابت رو‌می‌خواستن بردار. من از کجا بدونم تو زیبای شماره‌کارشون یک دریاچه شرقی هستی یا یه بشقاب هشت‌پای مزه‌دارشده.»
«چشم.»
موک آه-یون که تا‌آدم جلوی مسافرخونه جلو اومده‌شدن بود، نقابش رو برداشت.
برای یه‌جمع‌وجور لحظه، هیچ‌کدوممون‌حتی حرفی نزدیم.
چون زنی که جلومون‌حتی بود، واقعاً زیبای شماره‌می‌خواستن یک دریاچه شرقی بود.
البته، زنی بود که اگه‌کوتاهی تو دریاچه غربی هم بود،احتیاط قطعاً می‌شد زیبای شماره یک اونجا.
شیطان شهوت، انگار که یهو‌معمولی مست شده باشه، از جاش پرید‌آیا و یه صندلی جلوی ما گذاشت.
موک آه-یون روی صندلی‌حتی نشست و سرش رو‌می‌خواستن برای شیطان شهوت خم کرد.
«ارباب جوان مونگ، ممنونم.»
شیطان شهوت در‌باشه حالی که به صندلی‌چند خودش برمی‌گشت جواب داد:
«خواهش می‌کنم، کاری نکردم.»
خنده‌ام گرفت.
«بانو موک.»
«بله.»
«خیلی نترسی. که این‌قدر به مردهایی مثل ما نزدیک‌مشخصاً شدی. داری میگی اگه سوار قایق بشیم و باهات بیایم‌مشت به جزیره ساریانگ، می‌تونیم شمشیر اول جناح غیرمتعارف رو ببینیم؟»
«جزیره‌ش اون‌قدرها هم بزرگ نیست.»
«پس منظورت اینه که کشتن‌اگه یا نکشتنش دیگه دست ماست.بهشون تو هم با ما میای؟»
«یه خدمتکار قابل‌اعتماد راهنماییتون‌مدت می‌کنه. من اصلاً دلم‌آدم نمی‌خواد باهاش روبه‌رو بشم.»
«نوچ، نوچ، نوچ.»
موک آه-یون با‌کنن چشم‌هایی معصوم به‌مشت من خیره شد.
«چیزی شده؟»
«حتماً خیلی به خوشگلیت اطمینان داری، چون داستانت بدجوری لنگ می‌زنه. تو زمان‌مشخصاً جنگ، نمی‌شه به حرف‌های یه زن زیبا اعتماد کرد. تو طول تاریخ، تله‌های عسل‌بهشون زیادی وجود داشته. ولی خب ما شیطان شهوت رو با خودمون داریم. نظرت چیه؟»
به شیطان شهوت نگاه کردم.
اون‌قدر محو تماشای صورت موک آه-یون‌مشت شده بود که حتی یه کلمه‌می‌دادم از حرف‌هام رو هم نشنیده بود.
«...چی؟ نشنیدم چی گفتی.»
به شیطان شهوت گفتم:
«ای حروم‌زاده.»
چشم‌های شیطان شهوت‌کنن گشاد شد و بالاخره‌غیرمعمولی به من نگاه کرد.
«هوی، چرا یهو فحش میدی؟»
«الان چی گفتم؟»
«بهم گفتی حروم‌زاده.»
«...»
من و بقیه‌کنن کسایی که کنارم بودن،غیرمعمولی با هم آه کشیدیم.
درسته.
به نظر می‌رسید شیطان شهوت حتی‌احتیاط قبل از اینکه پاش به دریاچه شرقی‌نداره برسه، تو یه تله عسل افتاده بود.
اصلاً نمی‌فهمیدم چرا.
تقصیر خودم بود که یادم رفته بود هر جا که‌بهشون شیطان شهوت بدون هیچ شکایتی دنبالم راه می‌افته، احتمال خیلی‌تازه‌تمیزشده زیادی وجود داره که سروکله یه زن زیبا پیدا بشه.
ولی این اولین بار بود که می‌دیدم‌چند یکی این‌قدر ضایع تو تله عسل می‌افته،پرسیدن برای همین تو دلم حسابی جا خورده بودم.
از موک آه-یون پرسیدم:
«بانو موک،جمع‌وجور این دور‌حتی و بر معروفی؟»
موک آه-یون‌جمع‌وجور با حالتی‌حتی جسورانه جواب داد:
«چیزی نبود که خودم بخوام.»
«همه مردهای‌گذشت دریاچه شرقی‌آدم تو رو می‌شناسن؟»
«احتمالاً بیشترشون می‌شناسن.»
مستقیم تو‌جمع‌وجور چشم‌های موک‌حتی آه-یون نگاه کردم.
«پس اگه بخوام یه کشیده بخوابونم‌گذشت تو گوشت، کینه عمیق تمام مردهای‌شدن دریاچه شرقی رو به جون می‌خرم.»
«ببخشید؟»
با قیافه‌ای جدی گفتم:
«اگه حرف‌هات رو باور کنم و سوار اون قایق بشم، قایق می‌ره ته دریاچه شرقی. و‌کارشون اگه فقط یه دست روت بلند کنم، می‌شم دشمن کل دریاچه شرقی. محبوبیت این‌طوری کار می‌کنه.می‌رسید در مورد زیبایی هم همین‌طوره. من خودبه‌خود می‌شم آدم‌بده‌ی داستان. این ذات مردهاست و روان‌شناسی جماعت.»
موک آه-یون جواب داد:
«دارید میگید من زیردست شمشیر اول جناح غیرمتعارف‌شدن هستم؟ این یه حقیقت کاملاً شناخته‌شده تو دریاچه‌کنن شرقی‌ئه که اون مرد من رو آزار داده.»
سرم رو تکون دادم.
«یه دروغ فقط از دروغ ساخته نمی‌شه. ترکیبی از دروغ و حقیقته. چرا فکر می‌کنی ما چهار نفر می‌تونیم شمشیر اول جناح‌تمیز غیرمتعارف رو بکشیم؟ سفارش یه ترور بدون اینکه حتی مهارت‌های ما رو بدونی، مگه مشتری به این احمقی هم پیدا میشه؟ شاید بهت‌فرقه قول داده که اگه این یه بار کارش رو راه بندازی دیگه دست از سرت برداره؟ اون قول هم احتمالاً یه دروغ دیگه‌ست.»
این شیطان شهوت‌باشه بود که جواب‌گذشت حرفم رو داد:
«چرا نمی‌تونی‌گذشت فقط بهش‌آدم اعتماد کنی؟»
شیطان شمشیر‌جمع‌وجور با لحنی ناراضی‌اگه جوابش رو داد:
«مونگ رانگ،جمع‌وجور اون دهنت‌حتی رو ببند.»
«آه، بله. استاد، معذرت می‌خوام.»
به موک‌گذشت آه-یون نگاه‌آدم کردم و گفتم:
«من هیچ قصدی ندارم یه همچین درخواست آبکی‌ای رو قبول کنم و سوار اون قایق بشم. همین که بریم تو عمق دریاچه شرقی، یه سوراخ تو قایق ایجاد میشه و پاروزن‌ها می‌پرن تو آب. قایق‌هایی که تحت‌مغازه‌ای کنترل شمشیر اول جناح غیرمتعارف هستن از همه طرف پیداشون میشه، تیرهای شعله‌ور شلیک می‌کنن و سلاح‌های مخفی به سمتمون پرت می‌کنن. بعد از اینکه قایق غرق شد، تازه دوزاریم می‌افته. آه، یه تله عسل. ولی خب بعدش‌شناختید شنا می‌کنم، در نهایت زنده می‌مونم، با بدن خیس و آب‌چکان پیدات می‌کنم و چنان کشیده‌ای می‌خوابونم تو صورتت که دوباره می‌شم دشمن شماره یک مردهای دریاچه شرقی، مگه نه؟ نمی‌تونم بذارم این اتفاق بیفته. ای مار خوش‌خط‌وخال.»
«...»
«حقم با منه یا نه؟»
موک آه-یون‌گذشت از جایش‌آدم بلند شد.
«عذر می‌خوام.جمع‌وجور انگار جای‌حتی اشتباهی اومدم.»
«بانو موک، من هیچ‌وقت نگفتم می‌ذارم بری. اگه می‌خوای ببینی‌بهشون کی سریع‌تره، اول تو بدو. وقتی ده قدم جلو افتادی‌تازه‌تمیزشده منم شروع می‌کنم. تا همین حد می‌تونم بهت آوانس بدم.»
موک آه-یون‌رسیده دوباره سر‌مدت جایش نشست.
«الان داری با‌چند من مثل یه‌احتیاط زندانی رفتار می‌کنی؟»
وقتی حس بی‌عدالتی تو چهره‌ی موک آه-یون‌غیرمعمولی موج زد، قشنگ می‌تونستم حس کنم که‌راحت شیطان شهوت کنارم داره براش دل می‌سوزونه.
راند دوم شروع شده‌حتی بود و شیطان شهوت‌می‌خواستن دوباره گولش رو خورده بود.
به موک آه-یون چشم‌غره رفتم.
«حواست به چشمات باشه. من از اون مردام که حتی اگه باعث بشه با کل مردای دریاچه شرقی‌اگه دشمن بشم، بازم می‌خوابونم زیر گوشت. این فضا رو ببین. تا میام یه زیبارو رو تهدید کنم، یه‌بهتر جوری به نظر می‌رسه انگار من آدم پست و حقیریم. با این فضای لعنتی باید چه غلطی بکنم؟»
دهنم رو باز کردم انگار که می‌خوام چیز‌می‌خواستن دیگه‌ای بگم، ولی در عوض دستم رو دراز کردم‌بکنن و به نقطه طب سوزنی موک آه-یون ضربه زدم.
تق!
موک آه-یون هم هنرهای رزمی یاد‌گذشت گرفته بود، اما تا اومد به‌طور‌شدن غیرارادی دستش رو بالا بیاره، خشکش زد.
صندلی موک آه-یون رو کشیدم کنار‌احتیاط خودم و چرخوندمش تا دقیقاً همون سمتی‌نداره رو ببینه که ما داشتیم نگاه می‌کردیم.
درست تو همون‌کنن لحظه، غروب آفتاب داشت‌غیرمعمولی تو آسمون پهن می‌شد.
«یه اسیر گرفتم.کنن شانس آوردم. این که‌غیرمعمولی اسیر عشق نیست، هان؟»
شیطان شهوت نگاهم کرد.
«داری چه‌گذشت چرت و‌آدم پرتی میگی، روانی؟»
حرف شیطان شهوت رو نادیده گرفتم،مشت رفتم داخل و گوشت گاو خشک‌شده‌می‌دادم رو از بین آذوقه‌های امدادی درآوردم.
بعد از اینکه گوشت خشک رو‌مشت بین چهار شرور تقسیم کردم، برگشتم سر‌گفتم جام نشستم و شروع کردم به جویدنش.
«واو، چه زود تاریک شد.»
شیطان شبح در‌چند حالی که گوشت خشکش‌نزدیک رو می‌جوید، جواب داد.
«راست میگی.جمع‌وجور خورشید زود‌حتی غروب می‌کنه.»
شیطان شهوت که کنارم‌حتی بود، یه بویی کشید و‌جمع بعد به موک آه-یون گفت.
«بانو موک، بوی‌باشه خوبی میدی. قبل‌گذشت از اومدن حموم کردی؟»
موک آه-یون‌گذشت جیغی کشید که‌معمولی تفسیرش سخت بود.
شیطان شمشیر‌جمع‌وجور با لحنی جدی‌اگه و باوقار گفت.
«شاگرد من.»
«بله، استاد.»
«برو کمی شراب بخر. از اونجایی که وضعیت‌شدن خاصه، حتماً فروشنده رو مجبور کن اول خودش یه‌حتی قلپ بخوره تا تضمین بشه که سمی توش نیست.»
«آه، فهمیدم.»
«حالا که داری میری،حتی اطلاعات بیشتری هم درباره‌می‌خواستن بانو موک پیدا کن.»
«چشم.»
شیطان شهوت در حالی که‌معمولی داشت گوشت گاو خشک رو می‌جوید،آیا رفت تا یه مسافرخانه پیدا کنه.
دیدن قیافه‌اش که همون‌طور که گوشت‌مشت می‌جوید این‌ور و اون‌ور رو نگاه می‌کرد،گفتم امروز به‌طور خاصی رقت‌انگیز به نظر می‌رسید.
در حالی که‌کنن گوشت خشک خودم‌مشت رو می‌جویدم، گفتم.
«شوریش باعث‌رسیده شده دلم بدجور‌کوتاهی یه نوشیدنی بخواد.»
درست همون موقع،چند ناگهان صدای یه‌احتیاط زن به گوش رسید.
«رهبر فرقه.»
«آخ، زَهره‌تَرکم کردی.»
به موک آه-یون‌باشه نگاه کردم و‌گذشت تازه دوزاریم افتاد.
«نقطه طب سوزنی لالیش رو نبسته بودم. واو، چه مورمورکننده. فکر کردم روح یه‌جنازه‌ها دختر باکره داره صدام می‌کنه. چیه؟ برای چی صدام کردی؟ چرا یکی که داره گوشت‌کارشون خشک می‌جوه رو صدا می‌کنی؟ چرا، چرا، چرا، چرا؟ کار مهمی داشتی که صدام زدی؟»
موک آه-یون گفت.
«مستراح.»
«باید یاد بگیری خودت رو نگه‌گذشت داری. الان وقت مستراح رفتن نیست.شدن کسی هم نیست که اسکورتت کنه.»
مدت کوتاهی بعد، شیطان‌آدم شهوت در حالی که‌شدن زیر لب غرغر می‌کرد، برگشت.
«پسر، چرا این‌قدر‌کنن مغازه‌ها بسته‌ان. به‌زور‌مشت یکی پیدا کردم.»
جواب دادم.
«سم چی؟»
«صاحب مسافرخانه یه جوری چپ‌چپ نگاهم‌احتیاط کرد انگار داشت می‌پرسید بهش شک‌مشکلی دارم یا نه، بعدش یه فنجون خورد.»
«واقعاً؟ بدش من.»
شراب رو از شیطان‌حتی شهوت گرفتم و یکم‌می‌خواستن ازش ریختم تو قمقمه بامبو.
«این اول‌رسیده برای بانو‌مدت موکه. زیبارویان مقدم‌ترن.»
چونه‌ی موک آه-یون رو آروم آوردم بالا، دو‌شدن طرف گونه‌هاش رو فشار دادم تا دهنش باز بشه‌حتی و شراب رو از قمقمه بامبو ریختم تو حلقش.
وقتی شراب با صدای قل‌قل‌اگه از گلوش پایین رفت، رنگ‌بهشون از رخسار موک آه-یون پرید.
با لحنی‌جمع‌وجور مؤدبانه از‌حتی موک آه-یون پرسیدم.
«بانو، نکنه سمی‌باشه توش بود؟ نه؟گذشت لطفاً جواب بده.»
«هیچی توش نیست.»
«شرابش چطوره؟»
«بد نیست.»
«خوبه.»
تازه اون موقع بود‌آدم که برای چهار شرور‌شدن شراب ریختم و گفتم.
«دیگه کی قراره فرصت بشه کنار همچین زن‌می‌خواستن زیبایی بشینیم و شراب بخوریم؟ برای تو هم‌کارشون دفعه اولته، برادر دوم، مگه نه؟ خیلی خوش‌شانسی.»
شیطان شبح نگاهم کرد.
«از کجا فهمیدی؟»
«از قیافه‌ات‌گذشت معلومه دیگه.آدم چت شده؟»
می‌خواستم با شیطان شمشیر‌حتی هم شوخی کنم، اما‌می‌خواستن با دیدن قیافه‌اش بی‌خیال شدم.
در نهایت، همون‌طور که‌حتی داشتم تو فنجون شیطان‌می‌خواستن شهوت شراب می‌ریختم، گفتم.
«این حروم‌زاده‌رسیده چرا چشماش این‌قدر‌کوتاهی تندتند می‌چرخه؟ بنوش.»
نگاهم با نگاه موک آه-یون گره خورد‌نزدیک و یه بار دیگه، انگار که دفعه‌جنازه‌ها اوله، دوستی که کنارم بود رو معرفی کردم.
«این دوستی‌جمع‌وجور که کنارمه،حتی لقبش شیطان شهوته.»
وقتی لبخند زدم، چهره‌ی‌حتی موک آه-یون تو هم‌می‌خواستن رفت و سفت شد.
«...»
با تماشای‌گذشت تغییر چهره‌ی‌آدم موک آه-یون گفتم.
«حق نداری گریه کنی. اگه اینجا بزنی‌غیرمعمولی زیر گریه، مجبورت می‌کنم شراب بیشتری بخوری‌راحت و نمی‌ذارم بری مستراح. شیرفهم شد؟ جواب بده...»
«بله.»
شیطان شبح بعد از‌مدت خوردن یه قلپ از شراب،معمولی با قیافه‌ای عجیب ازم پرسید.
«ولی برادر دوم، چطور تله‌های زیبایی اصلاً روت‌شدن جواب نمیده؟ حتی منم می‌تونم ببینم که بانو موک‌حتی به‌طرز فوق‌العاده‌ای زیباست. خودم نزدیک بود کامل خامش بشم.»
تله‌های زیبایی تو زندگی‌حتی قبلیم هم روم اثری نداشتن،جمع برای همین چیز جدیدی نبود.
اما از اونجا که این قضیه برای‌غیرمعمولی چهار شرور عجیب به نظر می‌رسید، احساس‌راحت کردم باید یه توضیح دست‌وپاشکسته بهشون بدم.
به موک‌رسیده آه-یون نگاه‌مدت کردم و گفتم.
«این زنِ من نیست،آدم پس چه اهمیتی برام‌شدن داره که خوشگله یا نه؟»
نشستم، فنجونم رو رو به آسمون شبِ‌غیرمعمولی دریاچه شرقی بالا بردم و همون‌طور که‌راحت به ذهنم می‌رسید، یه شعر فی‌البداهه خوندم.
در مسافرخانه‌ای در دریاچه شرقی.
مردانی هستند که در حالی که‌گذشت با زیباترین زن دریاچه شرقی به‌شدن آسمان شب خیره شده‌اند، شراب می‌نوشند.
آن مردان ماییم.
تا زمانی که ما اینجاییم،اگه چه کسی جرئت می‌کند ادعا‌بهشون کند شمشیر اول دریاچه شرقی است؟
این امری محال است.
لقب شمشیر اول چیزی‌مدت است که با شکست‌آدم دادن حریفان به دست می‌آید.
آن مرد دقیقاً‌چند چه کسی را‌احتیاط شکست داده است؟
شاید لقبی است که‌حتی با بریدن سر ماهی‌های‌می‌خواستن مختلف به دست آورده.
رهبر فرقه هائو به دریاچه شرقی‌مشت آمد و درخواست یک دوئل تن‌به‌تن کرد،گفتم اما هیچ خبری از شمشیر اول نشد.
برخلاف شایعاتِ همه‌گیر.
او زیردستانش را به‌آدم کام مرگ فرستاد و از‌مشخصاً پنجره سلاح‌های مخفی پرتاب کرد.
در کوفته‌ها سم ریخت‌حتی و چاقوی آشپزخانه را‌می‌خواستن به سم آغشته کرد.
چنین شمشیر‌جمع‌وجور اولِ کثیفی در‌اگه موریم بی‌سابقه است.
اگر روز این‌گونه به پایان برسد،گذشت شایعات کثیف شمشیر اول دریاچه شرقی‌شدن در سراسر موریم پخش خواهد شد.
به این معنا که بزرگ‌ترین‌معمولی مایه ننگ مردان دریاچه شرقی،پرسیدن همان شمشیر اول دریاچه شرقی است.
در گرگ‌ومیشِ غروب.
زیباترین زن دریاچه شرقی با سختی‌مشت فراوان آمد تا رهبر فرقه هائو‌می‌دادم را پیدا کند و درخواستی داشته باشد.
تا شمشیر‌رسیده اول دریاچه‌مدت شرقی را بکشد.
رهبر فرقه هائو،چند کنجکاو از دلیل‌احتیاط این کار، پرسید.
و این جواب را شنید که‌مشت دلیلش این بوده که یک مرد زشت،گفتم گستاخیِ دوست داشتن او را داشته است.
او گفت اگر آن‌حتی مرد دومین مرد زشتِ دریاچه‌جمع شرقی بود، اعترافش را می‌پذیرفت.
چه داستان رقت‌انگیزی است این.
مردی هست که با‌آدم اعترافاتِ دلبخواهش، قلب یک‌شدن دوشیزه را آزار می‌دهد.
آن مرد،جمع‌وجور شمشیر اول‌حتی دریاچه شرقی است.
شیطان شمشیر و شیطان شبح به‌مشت من نگاه کردند، بعد آروم چند‌می‌دادم بار دست زدند و متوقف شدند.
سرم رو تکون‌باشه دادم و به‌گذشت موک آه-یون نگاه کردم.
او داشت اشک‌چند می‌ریخت، انگار که تحت‌نزدیک تأثیر قرار گرفته باشه.
موک آه-یون در‌کنن حالی که اشک از‌غیرمعمولی صورتش جاری بود، گفت.
«رهبر فرقه،جمع‌وجور من هرگز‌حتی همچین حرف‌هایی نزدم.»
«گریه نکن. حق نداری گریه کنی.گذشت اگه گریه کنی وجهه عمومی من‌شدن خراب میشه. تمومش کن. ایش، لعنت بهش.»
به خاطر حرف‌هایی که قبلاً زده بودم،نزدیک گونه‌های موک آه-یون رو گرفتم، دهنش رو‌جنازه‌ها به‌زور باز کردم و توش شراب ریختم.
شراب با صدای قل‌قل‌حتی از گلوی زیباترین زن‌می‌خواستن دریاچه شرقی پایین رفت.
«به هر حال، امروز‌حتی واقعاً روز پرمعناییه. اینکه دارم‌جمع با همچین زیبارویی شراب می‌نوشم.»
بطری شراب رو دادم‌مدت دست شیطان شبح و‌آدم سرم رو تکون دادم.
«راضی‌ام.»