چپتر 411: چپتر 411: تحمل سنگینیِ زیر دست شیطان بهشتی
0کاملاً می‌دونستم که رهبر فرقه‌آیا خون آدم قوی‌ایه، اما نگاهم همچنان‌نگاهش روی شیطان شبح قفل شده بود.
شمشیر شش هارمونی ساخت مکتب موهیست‌گرد رو تو دستش گرفته بود و وقتی‌مورد گارد گرفت، حس عجیبی بهم دست داد.
اون همیشه از یه هنر شمشیر تدافعی استفاده می‌کرد، اما شاید‌هنرهای به خاطر شکنجه‌های شیطان بهشتی بود که حالا به جای یه‌نادیده‌شون سرسختیِ ساده، حس یه استقامتِ تزلزل‌ناپذیر رو به آدم منتقل می‌کرد.
اون کوه‌خاک شماره یک‌پخش زیر آسمان نبود.
ولی حالا پشتِ شیطان‌ببینه شبح مثل یه کوه بلند‌همون و تنها به نظر می‌رسید.
حتی رهبر فرقه خون هم که می‌خواست شیطان شبح رو مسخره‌به‌طور کنه و باهاش درگیر بشه، فقط با چهره‌ای بی‌حالت بهش خیره‌دسته شده بود و ارزیابیش می‌کرد؛ طوری که این رویارویی مدتی طول کشید.
اگه رهبر فرقه خون اون شیطان شبحی رو که‌مورد تو گروه متصل به بهشت دیده بود به یاد‌دسته می‌آورد، جو الان حتی از این هم عجیب‌تر می‌شد.
عجیب بود که با وجود ایستادن‌به‌طور در برابر حریفش، نگاه رهبر فرقه خون‌وسواسش چرخید و روی شیطان بهشتی ثابت موند.
«...»
انگار چشماش ناخودآگاه به اون سمت کشیده‌خاک شده بود تا ببینه آیا شیطان بهشتی‌تمرینات باعث این تغییر شده یا نه، اما...
دقیقاً تو همون لحظه‌ای که رهبر‌چیزی فرقه خون نگاهش رو دزدید، شیطان شبح‌می‌پسندیدم بی‌رحمانه یه حمله پیش‌دستانه رو شروع کرد.
تو یه چشم‌به‌هم‌زدن دوئل شروع‌چیزی شد و باد، گرد و خاک‌رزمی رو به همه جا پخش کرد.
چیزی که من به‌طور خاص در مورد تمرینات و هنرهای‌لحظه‌ای رزمی شیطان بهشتی می‌پسندیدم، وسواسش روی پتانسیل ذاتی بدن و‌باد اون دسته از تمرینات پایه‌ای بود که اکثر رزمی‌کارها نادیده‌شون می‌گرفتن.
دلیل فوق‌العاده بودن این روش، این بود که‌همه می‌شد اون رو روی هر هنر رزمی دیگه‌ای‌رزمی که شخص در حال تمرینش بود هم پیاده کرد.
علاوه بر این،خاک هدفی که باید دنبال‌به‌طور می‌شد کاملاً مشخص بود.
هدف، انفجاری بود که‌پخش از ترکیب انرژی درونی و‌تمرینات هنرهای خارجی به وجود می‌اومد.
در نهایت، هنرهای رزمی شیطان بهشتی درباره‌تغییر این بود که با تمرینات طاقت‌فرسا، مؤثرترین نقاط‌پیش‌دستانه ضربه رو لحظه به لحظه مال خودت کنی.
قیافه شیطان بهشتی رو یادمه وقتی‌گرد که یه تیکه آهن سنگین دستم‌خاص بود و از بالا بهم نگاه می‌کرد.
حس می‌کردم‌گرد تمام قدرت‌همه عضلاتم تحلیل رفته...
اما شیطان بهشتی جوری بهم‌چیزی چشم‌غره می‌رفت که انگار می‌خواست همون‌جا‌رزمی منو تا سرحد مرگ کتک بزنه.
آخه اون قدرت‌کشیده دوباره از کدوم‌باعث گوری فوران کرد؟
شاید ترس از مرگ باعث می‌شد‌گرد حتی تنبل‌ترین قدرتی که تو اعماق عضلات‌مورد پنهان شده بود هم بیرون کشیده بشه.
دقیقاً به همین شکل، فقط با تماشای این نبردِ دفاع و‌هنرهای حمله می‌شد به وضوح دید که هنرهای رزمی شیطان بهشتی به‌نادیده‌شون هنر شمشیری که شیطان شبح از قبل بلد بود، اضافه شده.
تنها مشکل،خاک عمق انرژی‌پخش درونی بود...
شیطان شبح در جواب نیروی کف دستِ‌تغییر کشیده‌شده‌ی رهبر فرقه خون، با یه ضربه‌حمله مستقیم به سمت پایین واکنش نشون داد.
گاردش واقعاً تحسین‌برانگیز بود.
بالاتنه‌ی شیطان شبح کمی به‌پخش جلو خم شد و پای‌تمرینات چپش رو محکم به زمین کوبید.
وقتی نیروی کف دست و شمشیر به هم‌مورد برخورد کردن، شیطان شبح به خاطر اختلاف سطح انرژی‌دسته درونی‌شون، به طور طبیعی مستقیم به عقب رانده شد.
با این حال، قیافه رهبر فرقه‌باعث خون که شیطان شبح رو به اون‌بی‌رحمانه فاصله دور پرت کرده بود، دیدنی بود.
«...عجب تکنیک عجیبیه.»
به زمین خیره شدم.
کف پای چپ شیطان شبح روی‌به‌طور زمین کشیده شده بود و یه‌می‌پسندیدم خط صاف رو روی خاک انداخته بود.
این نشون می‌داد که اون نیروی‌باعث کف دست رهبر فرقه خون رو‌دزدید با بالاترین بازدهی ممکن دفع کرده.
شیطان شبح تو همون‌دوئل حالت قبلیش به رهبر‌همه فرقه خون نگاه کرد.
ارتباط بین حرکات‌خاک ایستا و پویای‌چیزی اون کاملاً هماهنگ بود.
حالا رهبر فرقه خون وارد مرحله‌ای شده‌خاص بود که باید با یه کوهِ تنها‌پتانسیل و استوار روبرو می‌شد و خردش می‌کرد.
رهبر فرقه خون پرسید.
«...ممکنه بدجوری آسیب ببینی. مطمئنی می‌خوای‌گرد ادامه بدی؟ تمریناتت حتماً خیلی طاقت‌فرسا‌خاص بوده؛ از انتظاراتم خیلی فراتر رفتی.»
شیطان شبح جواب داد.
«هر دومون‌خاک باید تمام‌پخش تلاشمون رو بکنیم.»
«منم دارم‌سمت همینو میگم.ببینه چون ممکنه بمیری.»
«نکنه نظرت عوض شده؟ از نگرانیت ممنونم، ولی می‌دونم که ذاتا از من‌مورد قوی‌تری، پس جایی برای عقب‌نشینی ندارم. و چقدر بی‌انصافیه که تو به مردی ضعیف‌تر‌می‌گرفتن از خودت ببازی؟ هر دومون باید تمام تلاشمون رو بکنیم تا حسرتی باقی نمونه.»
رهبر فرقه خون سرش‌همه رو تکون داد و‌خاص بعد به من نگاه کرد.
«شنیدی؟ برادر‌خاک قسم‌خورده‌ت خودش‌پخش اینو می‌خواد.»
به رهبر فرقه خون گفتم: «اگه قرار‌تغییر باشه نگران ما باشه، این یه توهین‌حمله به برادر دوم محسوب میشه. بدون حسرت بجنگ.»
این بار، رهبر فرقه خون‌باد به رهبر فرقه شیطانی گفت: «شمشیر‌به‌طور ابر بزرگ رو بهم قرض بده.»
یعنی رهبر فرقه شیطانی شمشیر ابر بزرگ‌به‌طور رو همراهش داشت؟ انگار نه، چون رهبر‌وسواسش فرقه شیطانی رو به کالسکه حرف زد.
«بیارش.»
«چشم، رهبر فرقه.»
کالسکه‌چی از جاش بلند شد،باد پوششی رو از روی سقف برداشت‌به‌طور و یه شمشیر سرخ‌رنگ بیرون آورد.
بعد، در حالی که شمشیر‌پخش ابر بزرگ رو تو دست داشت،هنرهای کالسکه‌چی به سمت ما نگاه کرد.
اون فقط یه چشم براش مونده بود‌خاص و بدون اینکه حتی از جاش پایین‌پتانسیل بیاد، شمشیر ابر بزرگ رو پرت کرد.
رهبر فرقه خون که شمشیر‌آیا ابر بزرگ رو تو هوا قاپید،نگاهش با غضب به کالسکه‌چی خیره شد.
«...این ادب و‌چشم‌به‌هم‌زدن نزاکت رو از‌گرد کجا یاد گرفتی؟»
«...»
کالسکه‌چیِ یک‌چشم بدون‌همه هیچ حرفی دوباره‌به‌طور سر جاش نشست.
وقتی برای سر و کله زدن با کالسکه‌چی نبود،همون واسه همین رهبر فرقه خون بی‌درنگ شمشیر ابر بزرگ‌چشم‌به‌هم‌زدن رو بیرون کشید و به شیطان شبح گفت: «شروع می‌کنیم.»
دوباره به کالسکه‌چی که‌دوئل به سختی دیده می‌شد‌همه و کالسکه نگاه کردم.
به نظر نمی‌رسید شمشیر‌همه ابر بزرگ تنها چیزی باشه‌مورد که روی سقف کالسکه بود.
این یعنی شمشیر تک‌کُش که‌چیزی از من گرفته بودن هم‌هنرهای روی سقف کالسکه جاساز شده بود.
تا به خودم اومدم، صدای برخورد‌باعث شمشیرها بلند شد و من دوباره‌دزدید روی مبارزه‌ی برادر دوم تمرکز کردم.
کمی قبل، رهبر فرقه خون ابراز بی‌حوصلگی‌خاک کرده بود و پرسیده بود که آیا‌تمرینات بازم باید با یه شمشیرزن دیگه روبرو بشه؟
اما با دیدن این وضعیتش،پخش هویت رهبر فرقه خون هم‌تمرینات همون هویت یه شمشیرزن بود.
شاید می‌خواست یه‌همه دوئل شمشیرزنی با‌به‌طور شیطان شبح داشته باشه.
این به خاطر این بود که‌باعث هنرهای رزمی اون قبلاً به سطحی رسیده‌بی‌رحمانه بود که دیگه محدود به شمشیر نبود.
آیا بیرون کشیدن‌چشم‌به‌هم‌زدن شمشیر ابر بزرگ‌گرد ایده خوبی بود؟
برای قضاوت‌گرد کردن خیلی‌همه زود بود.
وقتی رهبر فرقه خون با‌چیزی شمشیر تو دستش حمله کرد، شیطان‌رزمی شبح حتی تدافعی‌تر از قبل شد.
به جای اینکه شبیه مردی باشه که با درندگی برای پیروزی‌نگاهش می‌جنگه، بیشتر شبیه کسی بود که داشت با تمام وجود و‌خاک با دقت و وسواس تقلا می‌کرد تا به راحتی شکست نخوره.
انرژی درونی حریف عمیق‌تره؟
شیطان شبح در‌خاک حالی می‌جنگید که این‌به‌طور حقیقت رو پذیرفته بود.
سطح حریف بالاتره؟
به همین خاطر بود‌ببینه که شیطان شبح نسبت‌دقیقاً دفاعش رو بالاتر برد.
با این حال، حرکاتش تو لحظات‌گرد دفاعی، تو سطح خیلی بالاتری نسبت‌خاص به چیزی بود که قبلاً ازش می‌شناختم.
رد پاهای ناشی از‌همه حرکت پای شیطان شبح‌خاص کم‌کم همه جا بیشتر شد.
گاهی اوقات، وقتی شیطان شبح تیغه‌ی رهبر فرقه خون‌تمرینات رو دفع می‌کرد، می‌شد قدرت انفجاریِ هنر تلنگر انگشت‌پایه‌ای میانی رو که من ازش استفاده می‌کنم، تو شمشیرش دید.
در همون لحظه، با صدای جر خوردن،تغییر پشت ردای بلندی که شیطان شبح پوشیده‌حمله بود، تو یه خط صاف از هم شکافت.
محقق سپیدپوش به محض دیدن این‌گرد صحنه، سریع دستش رو گذاشت رو‌خاص دهنش و خنده‌ش رو خفه کرد.
برام جالب شد که محقق سپیدپوش واسه‌به‌طور چی داره می‌خنده، واسه همین در حالی‌وسواسش که چشمم به دوئل بود، ازش پرسیدم.
«چرا داری می‌خندی؟»
محقق سپیدپوش در حالی که چشم از دوئل برنمی‌داشت، گفت:لحظه‌ای «یوک-هاپ حسابی زجر کشیده. رد اون زجر کشیدن‌ها داره لباس‌هاش‌باد رو پاره می‌کنه، برای همین نمی‌تونم جلوی خنده‌ام رو بگیرم.»
برای اینکه محقق سپیدپوش این‌طوری‌باد بزنه زیر خنده، یوک-هاپ باید تا‌به‌طور سر حد مرگ جون کنده باشه.
اما از حرف‌هاش می‌شد فهمید‌پخش که شیطان بهشتی تنها کسی نبوده‌هنرهای که شیطان شبح رو شکنجه داده.
خود محقق سپیدپوش هم که عشق فضولی داره و تو‌هنرهای هنرهای رزمی یه پا علامه‌دهره، حتماً یاد بلاهایی افتاده که‌رزمی‌کارها سر شیطان شبح آورده و همین باعث شده این‌طوری قهقهه بزنه.
تازه، محقق سپیدپوش ذاتاً‌ببینه آدمیه که پدر شاگرداش رو‌همون درمیاره و بهشون سخت می‌گیره.
همون‌طور که بیشترمون انتظار داشتیم، رهبر‌گرد فرقه خون با در دست داشتن شمشیر‌مورد ابر بزرگ، شیطان شبح رو عقب روند.
با این حال، این صحنه شبیه کسی بود که داره‌تمرینات با شمشیر به یه کوه سنگی و محکم ضربه می‌زنه،اکثر و همین تماشای این دوئل رو حسابی سرگرم‌کننده کرده بود.
محقق سپیدپوش هم که انگار بدجوری کنجکاو‌خاص نتیجه مبارزه بود، سرش رو بالا آورد‌پتانسیل تا با دقت نگاه کنه و بعد گفت:
«خوب داره دووم میاره.»
لحنش جوری بود که‌دوئل انگار می‌گفت: "آخ جان،همه موش آزمایشگاهیم چقدر بزرگ شده."
در یک لحظه، با برخورد وحشیانه کف دست چپ هر دو نفر، بدن شیطان شبح‌پتانسیل به هوا رفت و در حالی که دور می‌شد شروع به چرخیدن کرد. سپس با‌حال استفاده از نیروی چرخشی‌اش در هوا، طوفانی از باد شمشیر رو مثل صاعقه رها کرد.
رهبر فرقه خون که می‌خواست تعقیبش کنه و کارش‌تمرینات رو بسازه، دست چپش رو طوری حرکت داد که‌پایه‌ای انگار می‌خواد باد شمشیر رو با یه سیلی پس بزنه.
شترق!
با فرود آمدن شیطان شبح‌باد چرخان روی زمین، ردای بلند‌چیزی خاکستری‌رنگش کاملاً پاره پوره شده بود.
شیطان شبح با دست چپش‌پخش ردای بلند رو گرفت و‌تمرینات از تنش کند و دور انداخت.
تازه اون موقع بود‌پخش که متوجه نوشته‌ای پشت‌مورد رداهای رزمی سفید زیرینش شدم.
«زیر دست شیطان بهشتی.»
چیزای دیگه‌ای هم زیرش نوشته شده بود،خاک اما اون دوتا بی‌درنگ دوباره با هم‌تمرینات درگیر شدن، برای همین نتونستم همه‌اش رو بخونم.
انگار دست‌خط محقق‌خاک سپیدپوش بود، برای‌چیزی همین باید می‌پرسیدم.
«زیر دست‌خاک شیطان بهشتی؟پخش یعنی چی؟»
محقق سپیدپوش با خنده گفت: «فقط‌باعث یه چیزی نوشتم تا سر به‌دزدید سر یوک-هاپ بذارم؛ معنی خاصی نداره.»
شیطان شبح تو ویلای‌دوئل کوهستانی شیطان بهشتی چه زجر‌پخش جهنمی‌ای رو تحمل کرده بود؟
حرف‌های محقق‌گرد سپیدپوش ادامه‌همه پیدا کرد:
«یعنی در حالی که شیطان بهشتی از بالا‌مورد نگاش می‌کرد، زجرِ تحمل بار سنگین رو حس‌بدن کرده. تحمل بار سنگین زیر نگاه شیطان بهشتی.»
با شنیدن این حرف، با دقت به پشت‌دقیقاً شیطان شبح نگاه کردم و دقیقاً همون عبارتی‌شروع که محقق سپیدپوش گفت، اونجا نوشته شده بود.
محقق سپیدپوش گفت:
«همون‌طور که از لقبش پیداست، یوک-هاپ از هنر شمشیر شش هارمونی استفاده می‌کرد. این هنر شمشیری بود که هرگز نمی‌شد کاملش کرد. چون یه مکتب رزمی بدون کماله، چیزی که‌حال نیاز به تمرین بی‌پایان داره. شیطان بهشتی بهش نصیحت کرد. گفت حالا که قراره تو یه مکتب رزمی تمرین کنه که کامل کردنش به این سختیه، حداقل باید استاندارد کمال‌دستم رو به اندازه آسمان بی‌کران بالا ببره. به لطف همین، مسیرهای یوک-هاپ به سی و شش هارمونی گسترش پیدا کرد. بنابراین، اسم هنر شمشیری که یوک-هاپ الان داره اجرا می‌کنه...»
«...»
«شمشیر سی و شش‌ببینه هارمونیِ تحمل بار سنگین‌دقیقاً زیر نگاه شیطان بهشتیه.»
حالا که فکرش رو می‌کنم، محقق‌گرد سپیدپوش نه اون موقع و نه الان‌مورد هیچ استعدادی تو اسم‌گذاری نداشته و نداره.
«آخه کجای دنیا اسم یه هنر‌چیزی شمشیر این‌قدر طولانیه؟ خلاصه‌اش کن. بذار‌رزمی سی و شش شمشیر زیر آسمان.»
«اسمش مهم نیست. نگاه کن. با یه هنر شمشیر که‌هنرهای قابل تکمیل نیست، داره خیلی خوب در برابر رهبر فرقه‌رزمی‌کارها خون مقاومت می‌کنه. بالاخره اون زجر کشیدن‌ها داره جواب میده.»
اینکه مسیرهاش رو زیر دست‌آیا شیطان بهشتی به سی و‌لحظه‌ای شش هارمونی گسترش داده باشه...
زنده برگشتن شیطان شبح‌دوئل از ویلای کوهستانی شیطان بهشتی،پخش خودش یه جور معجزه بود.
من این رو خوب می‌دونم، چون‌چیزی من هم زیر دست شیطان بهشتی‌رزمی وزنه‌های سنگین زدم و پاره شدم.
با اینکه آدم به‌پخش شدت صبوری هستم، اون‌مورد زجر واقعاً وحشتناک بود.
تازه، وقتی شیطان بهشتی از اون بالا با فاصله‌ای که می‌تونی نفسش‌دزدید رو حس کنی بهت زل می‌زنه، جوری که انگار می‌خواد تا سر حد‌چیزی مرگ کتکت بزنه، یه قدرتی تو وجودت فوران می‌کنه که اصلاً نمی‌دونستی داریش.
همونجا بود که فهمیدم‌دوئل هنرهای خارجی رو می‌شه‌همه از اعماق ماهیچه‌ها بیرون کشید.
واقعاً این سرنوشت چه کوفتیه؟
من از شیطان بهشتی یاد‌چیزی گرفتم، اما شیطان شبح هم‌هنرهای چیزهای زیادی ازش یاد گرفت.
مدرکش هم همین‌کشیده مبارزه‌ایه که الان‌باعث داره اتفاق می‌افته.
اگه تو باند خرگوش سیاه‌باد نتونسته بودم خشمم رو کنترل‌چیزی کنم و یوک-هاپ رو کشته بودم...
مبارزه امروز‌گرد این‌طور قلبم رو‌پخش به لرزه درنمی‌آورد.
شیطان شبح که تو نگاه‌های گذرا دیده می‌شد، دهنش رو محکم بسته بود و نفسش‌ذاتی رو کنترل می‌کرد. او حملات مختلف رهبر فرقه خون رو دفع و خنثی می‌کرد و‌تمرینش هر وقت فرصت سختی گیر می‌آورد، شمشیرش رو برای یه ضدحمله به جلو پرتاب می‌کرد.
در لحظه‌ای که بدن رهبر فرقه خون کاملاً به رنگ‌لحظه‌ای زرشکی درآمده بود، شاخک‌های بی‌شماری از چی خون که شبیه‌باد پاهای عنکبوت بودند، مثل یک موج خروشان به پایین هجوم آوردند...
شیطان شبح با‌چشم‌به‌هم‌زدن پای چپش یک‌گرد گام لرزه اجرا کرد.
و با یک ضربه «دو نیم‌کننده» که بدون‌خاص ذره‌ای تردید اجرا شد، دیوار زرشکی‌رنگی که جلویش‌ذاتی شکل گرفته بود را به دو نیم خرد کرد.
این همون هنر شمشیری بود‌چیزی که ایم سو-بک تو دریاچه‌هنرهای شرقی ازش استفاده کرده بود.
با پراکنده شدن پرده چی خون که‌تغییر فضای بین اون دو نفر رو مسدود‌حمله کرده بود، در یک چشم به هم زدن...
حتی رهبر فرقه خون که برای جاخالی دادن از چی‌چیزی شمشیر شیطان شبح تو فاصله‌ای دورتر منتظر ایستاده بود، برای‌ذاتی لحظه‌ای با دهان بسته و مات و مبهوت همونجا خشکش زد.
حتی تو کل زندگی خودم‌پخش هم فقط چند تا دوئل‌تمرینات به این باشکوهی وجود داشته.
کلماتی برای استاد یوک-هاپ، شیطان‌چیزی شبحِ زندگی قبلی‌ام، به طور طبیعی‌رزمی و کوتاه از دهنم پرید بیرون:
«...خوبه.»
به دنبال حرف من، برادر‌باد ارشد بزرگ همون کلمه رو‌چیزی با قدرت تف کرد بیرون:
«خوبه.»
عن‌آقا که نشسته بود و تماشا‌به‌طور می‌کرد، محکم کوبید رو زانوش و جوری‌وسواسش که انگار داره جیغ می‌زنه، داد زد:
«برادر دوم، این عالیه!»
اینکه از طریق این دوئل کاملاً فهمیده‌خاک بودیم برادر دوم چه زجر جهنمی‌ای رو‌تمرینات پشت سر گذاشته، این هم خودش خوب بود.
راستش رو بخواید، الان‌همه به خاطر یوران، دیگه نمی‌تونستیم‌مورد مثل شرورهای دیروز زندگی کنیم.
برای همین، تو چشمای من، این صحنه شبیه قهرمان‌تمرینات جوانمردی بود که بعد از تموم کردن تمریناتش برگشته‌پایه‌ای و داره شجاعانه با رهبر فرقه خون مبارزه می‌کنه.
رهبر فرقه خون یه گوشه لبش رو‌تغییر بالا برد، پوزخندی زد و گفت: «یوک-هاپ، به‌پیش‌دستانه طرز عجیبی قوی شدی. که خسته نشدی، نه؟»
شیطان شبح سر تکون داد.
«هنوز خیلی‌گرد مونده تا‌همه خسته بشم.»
شیطان بهشتی که تا الان تو‌به‌طور سکوت تماشا می‌کرد، با یه لبخند‌می‌پسندیدم محو کلمه‌ای رو به زبون آورد:
«همین‌طور هم باید باشه.»
شیطان شبح چند بار مچ دستش رو چرخوند، بعد‌پخش به حالت ایستادن اولیه‌اش برگشت و در حالی که‌وسواسش چشم از رهبر فرقه خون برنمی‌داشت، از ما پرسید:
«قوی‌تر از‌گرد قبل به‌همه نظر می‌رسم؟»
این سوال رو از‌پخش شخص خاصی نپرسید، برای‌مورد همین من پریدم وسط.
«...معلومه، خیلی قوی‌تر شدی.»
شیطان شبح سر تکون داد.
«پس همین کافیه.»
فاز دوم مبارزه که خیلی‌چیزی بیشتر از انتظارمون طول می‌کشید،هنرهای با هجوم شیطان شبح شروع شد.
حالا...
وقتی شیطان شبح‌چشم‌به‌هم‌زدن حمله می‌کرد، قلب‌گرد من هم وحشی می‌شد.
وقتی شیطان شبح دفاع‌همه می‌کرد، قلب من هم‌خاص مثل یه کوه محکم می‌شد.
چه اهمیتی داره‌همه که اون شماره‌به‌طور یک زیر آسمان نیست؟
ما از دیروزمون قوی‌تر شدیم.
شیطان شبح داشت بهم‌دوئل نشون می‌داد که برد‌همه و باخت هیچ ارزشی نداره.