چپتر 75: پادشاه قمار هنرهای رزمی (۲)
0گود مبارزه جوری‌می‌توانند طراحی شده که‌سمتشان صحنه‌اش گود رفته است.
کسانی که‌سنگ کتک‌کاری می‌کنند‌سمتشان پایین هستند.
کسانی که شرط‌ترفندهای می‌بندند و تماشا‌قدرتشان می‌کنند، بالا نشسته‌اند.
به عبارت دیگر، شرکت‌کنندگان‌سمتشان در قمار هنرهای رزمی‌رویت داخل یک گودال می‌جنگند.
نمی‌دانم از کی‌می‌توانند این میدان به‌سمتشان این شکل درآمد.
ولی این جداسازی‌خنجر بالا و پایین،معنی‌اش معنای مشخصی دارد.
اول اینکه، جنگجوها را در موقعیت‌قدرتشان ضعف قرار می‌دهد و اگر بخواهند فرار‌حالی کنند، در برابر حملات قماربازها آسیب‌پذیر می‌شوند.
حتی قماربازهایی که رزمی‌کار‌سمتشان نیستند هم می‌توانند سنگ یا‌پول خنجر به سمتشان پرتاب کنند.
معنی‌اش این است: «وقتی من‌خنجر رویت پول شرط بستم، چه‌رویت غلط‌ها که می‌خواهی در بروی؟»
این قضیه‌سنگ دقیقاً مثل جنگ‌پرتاب خروس‌ها یا سگ‌هاست.
هرچه پول وسطِ کار درشت‌تر‌دارند باشد، تماشاچی‌ها در جایگاه بالاتری‌می‌خواهد نسبت به مبارزان قرار می‌گیرند.
دوم اینکه، تماشاچی‌ها بالاتر‌سمتشان قرار می‌گیرند تا تشخیص هرگونه‌پول جرزنی و تقلب آسان‌تر باشد.
گود مبارزه جایی است که در‌سمتشان آن «قدرت خام بدنی» به چالش کشیده‌غلط‌ها می‌شود، پس استفاده از سم ممنوع است.
گود مبارزه جایی است که انسانِ قوی‌وقتی برنده می‌شود، نه جایی که سمِ قوی‌قضیه پیروز شود؛ این کار تقلب محسوب می‌شد.
سوم، این یک ساختار معماری‌دارند است که نشان می‌دهد قماربازهای شرط‌بند‌سوق برتر از کسانی هستند که می‌جنگند.
حتی اگر‌سنگ در واقعیت‌سمتشان این‌طور نباشد.
چهارم، آن بالادستی‌ها ترفندهای مختلفی دارند تا‌پرتاب قدرتشان را حفظ کنند و مبارزه را‌می‌خواهی به سمتی که دلشان می‌خواهد سوق دهند.
در حالی که قمار هنرهای رزمی‌معنی‌اش شامل نبرد بدوی است، در معنای وسیع‌تر،بروی شامل کشمکش‌های سیاسی قماربازهای قدرتمند هم می‌شود.
این چیزی‌بالادستی‌ها است که‌مختلفی من می‌دانم.
بنابراین، دونگبانگ یونِ شکست‌ناپذیر با زور بازوی خودش پادشاه قمار‌بستم هنرهای رزمی شد، اما جایگاهش را به این دلیل حفظ‌هرچه کرده که یک سازمان مخفی از قماربازهای کله‌گنده هوایش را دارند.
توضیح دادنش‌نیستند با کلمات‌سنگ سخت است، اما...
به هر حال،خنجر اگر بجنگید، کم‌کم‌معنی‌اش متوجه این فساد می‌شوید.
و کسانی که متوجه آن می‌شوند،قدرتشان اگر جزو دم و دستگاه نباشند، به‌حالی هر طریقی که شده کارشان ساخته است.
برای همین است‌خنجر که اینجا، باز هم‌وقتی یک «گود مبارزه» است.
چون هر چه‌می‌توانند باشد، جایی است که‌پرتاب انسان‌ها با انسان‌ها می‌جنگند.
اول رفتم تا یک صندلی بین قماربازها پیدا‌رویت کنم و کیسه‌ای که حاوی مبلغ هنگفتِ بیش‌مثل از ده هزار نیانگ بود را زمین گذاشتم.
آن پایین، یک‌ترفندهای مسابقه از قبل‌قدرتشان در جریان بود.
حتی اگر همین الان ده‌پرتاب هزار نیانگ را وسط می‌انداختم،بستم دونگبانگ یون بلافاصله ظاهر نمی‌شد.
من باید با قماربازهای اینجا هم روبرو‌پرتاب می‌شدم و برای اینکه کارهای تبلیغاتی با‌می‌خواهی اجازه آن‌ها انجام شود، زمان لازم بود.
به عبارت دیگر، باید حداقل یک‌معنی‌اش مسابقه مقدماتی می‌دادم تا قماربازها پتانسیل‌می‌خواهی من را برای جذب جمعیت بسنجند.
این سهم من بود که‌دارند ده هزار نیانگ شرط ببندم‌می‌خواهد و با دونگبانگ یون بجنگم.
اما سهم قماربازها این بود‌پرتاب که پول‌های دیگر روی نتیجه‌بستم آن مبارزه رد و بدل شود.
بعد از رسیدن من، مشتریانی که از زمان حضورم‌وقتی در مسافرخانه زاها مرا زیر نظر داشتند هم در‌مثل گود مبارزه جمع شدند و صندلی‌های تماشاچیان را پر کردند.
بین آن‌ها‌سنگ حتی ایل-بو، صاحب‌پرتاب مسافرخانه هم بود.
ایل-بو، به عنوان صاحب مسافرخانه‌ای که مدت‌ها اینجا دوام آورده‌می‌خواهد بود، خبر درگیری در مسافرخانه را که من راه انداخته‌قدرتمند بودم به مدیری که گود مبارزه را می‌چرخاند، گزارش داد.
کمی بعد، پس از پایان مسابقه‌ای بین‌وقتی چند شل و پل، کسی با صدایی آمیخته‌دقیقاً به انرژی درونی خطاب به جمعیت اعلام کرد.
«خبرهای عجیبی به گوشم رسیده.خنجر کسی پیدا شده که می‌خواهد‌رویت دونگبانگ یون را به چالش بکشد؟»
لحنش خودمانی بود،خنجر انگار داشت با‌معنی‌اش یک دوست صحبت می‌کرد.
صاحب این صدا یارویی‌مختلفی به نام پیونگ گونسا،سمتی مجری گود مبارزه بود.
نام پیونگ گونسا به معنای «استراتژیست معمولی»وقتی است، اما اینکه خودش را معمولی بنامد،قضیه بیشتر به غرور بیش از حد نزدیک است.
در واقعیت، او‌می‌توانند یک مرتیکه متکبر‌سمتشان و گستاخ بود.
پیونگ گونسا که توضیحات‌سمتشان را از ایل-بو شنیده بود،پول مستقیماً به من اشاره کرد.
«می‌گویند تو همان‌ترفندهای حریفی هستی که‌قدرتشان ادعا دارد. درست است؟»
تماشاچیان و قماربازهای حاضر‌سمتشان در سالن، همه چشم‌هایشان‌رویت را به من دوختند.
مسابقه‌ای که پای دونگبانگ یون وسط باشد،پرتاب قطعاً شانسی برای به جیب زدن پول‌می‌خواهی کلان بود، برای همین چشم‌های همه برق می‌زد.
کوتاه به‌سنگ سوال پیونگ‌سمتشان گونسا جواب دادم.
«آره، من همون حریفم.»
پیونگ گونسا انگشتش‌خنجر را به سمت‌معنی‌اش من گرفت و گفت:
«یک ولگرد دیگر که هیچ‌چیز از دنیا‌پرتاب حالیش نیست آمده تا پولش را دور بریزد.بروی بیایید برای این حماقت یک کف مرتب بزنیم.»
وقتی هیچ صدای‌خنجر تشویقی نیامد، پیونگ‌معنی‌اش گونسا ادامه داد:
«ولی چه کسی می‌داند؟ شاید این‌قدرتشان یارو یک استاد خفن باشد و‌دهند امروز افسانه شکست‌ناپذیری دونگبانگ یون شکسته شود.»
صدای «هو»سنگ کردن از‌سمتشان جمعیت بلند شد.
«هوی پیونگ گونسا، حرف‌های‌سنگ خسته‌کننده رو تموم کن‌معنی‌اش و برو سر اصل مطلب.»
طبیعتاً قماربازها ترجیح‌خنجر می‌دادند با دیدن‌معنی‌اش مهارت‌ها قضاوت کنند.
پیونگ گونسا طوری که‌مختلفی انگار داشت برای من‌سمتی توضیح می‌داد، ادامه داد:
«برای اینکه دونگبانگ یون را بیرون بکشی، تو هم باید خودی نشان بدهی. و هیچ‌چیز مثل یک‌جنگ دعوا عیارت را مشخص نمی‌کند. اگر شرط را خیلی بالا ببریم کسی جلو نمی‌آید که با تو‌هرگونه بجنگد، نظرت با یک مسابقه گرم‌کنِ هزار نیانگی چیست؟ یک تبادل تک به تک بر اساس نتیجه.»
ببری، هزار نیانگ‌می‌توانند می‌گیری؛ ببازی، هزار‌سمتشان نیانگ از دست می‌دهی.
شکل ساده‌ای‌سنگ از قمار‌سمتشان هنرهای رزمی بود.
سرم را تکان دادم.
«ردیفش کن.»
پیونگ گونسا پشت‌می‌توانند سرش را خاراند‌سمتشان و آه کشید.
«نمی‌دانم چرا جوان‌های این دوره زمانه انقدر کم‌حرف هستند. دنیا واقعاً... بگذریم، همه شنیدید چه گفت؟ کسی‌جنگ هست بخواهد با مردی که می‌خواهد دونگبانگ یون را به چالش بکشد، مبارزه کند؟ جایزه هزار نیانگ‌هرگونه است. دست خالی یا با سلاح، فرقی ندارد. کسی نیست؟ اوه، درست است. معلوم است که هست.»
از میان جمعیت، پیکر سه‌دارند مرد همزمان حرکت کرد و‌می‌خواهد در کف میدان فرود آمدند.
پیونگ گونسا‌سنگ به آن‌سمتشان سه مرد گفت:
«کی گفت سه به یک است؟سمتشان یک مسابقه چشم تو چشم بین خودتان‌غلط‌ها بگذارید و دوتایتان گورتان را گم کنید.»
سه مرد به هم نگاه کردند و قوی‌ترین‌رویت آن‌ها باقی ماند، در حالی که دو نفر دیگر‌جنگ با لب و لوچه‌ای آویزان به جایگاه تماشاچیان برگشتند.
پیونگ گونسا مردی‌ترفندهای را که تنها‌قدرتشان مانده بود معرفی کرد.
«همان‌طور که همه شما می‌دانید، ولی شاید این ولگرد نداند، پس معرفی‌اش می‌کنم.بروی این بانگ گک است که اغلب در مسابقات هزار نیانگی شرکت می‌کند. کسی‌جایگاه اینجا هست که بانگ گک را نشناسد؟ به نظر می‌آید فقط آن ولگرد نمی‌شناسد.»
معلوم است‌نیستند که آن‌سنگ ولگرد من بودم.
هرچند من‌سنگ قطعاً بانگ‌سمتشان گک را می‌شناختم.
حتی قبلاً از او کتک‌دارند خورده بودم و پولم را‌می‌خواهد گرفته بود، مگر می‌شد نشناسم؟
دلیل اینکه پیونگ گونسا داشت دوباره بانگ‌وقتی گک را معرفی می‌کرد این بود که‌قضیه چنین حرف‌هایی بازار قمار را داغ می‌کرد.
هر کلمه و‌می‌توانند حرکتی اینجا به‌سمتشان پول ربط داشت.
«یک سپر در موریم، این دیگر چه مزخرفی است؟ وقتی جنگیدن بانگ گک را ببینید، می‌فهمید. همان‌طور که می‌دانید،سگ‌هاست بانگ گک یک بار به دونگبانگ یون باخته است. به عبارت دیگر، او مردی است که در سکوت برای‌جایی انتقامش تمرین می‌کند. حالا بیایید برویم سراغ شرط‌بندی ساده روی نتیجه. بانگ گک سفید است و آن ولگردِ چالش‌گر، سیاه.»
پادوها شروع به‌ترفندهای حرکت کردند و‌قدرتشان شرط‌بندی آغاز شد.
پیونگ گونسا حتی اسمم‌سمتشان را نپرسیده بود تا‌رویت اطلاعاتم را مخفی نگه دارد.
اما با وجود این،سنگ باز هم پول زیادی‌معنی‌اش از طرف جمعیت سرازیر شد.
این بار، پادوها‌خنجر هنگام جمع‌آوری پول‌معنی‌اش در دفاتر حساب‌وکتاب می‌نوشتند.
تازه آن وقت‌ترفندهای بود که پیونگ‌قدرتشان گونسا صدایم کرد.
«دهاتی، بیا پایین. پول را بگذار‌معنی‌اش همان‌جا و بیا پایین. ما خوب‌می‌خواهی حواسمان به سرمایه‌ات هست، نگران نباش.»
آن حرف‌ها راست بود.
کیسه را‌سنگ به پادویی که‌پرتاب نزدیک می‌شد دادم.
پادو، انگار که در هنر رزمیِ‌قدرتشان جمع‌آوری پول آموزش دیده باشد، سکه‌های نقره‌حالی استاندارد را درآورد و هزار نیانگ شمرد.
کیسه را زمین‌خنجر گذاشتم و آرام‌معنی‌اش به داخل گود رفتم.
پیونگ گونسا باز فکش جنبید:
«عجب آدم ریلکسیه، نه؟ خیلی خب، شرط‌بندی رو داریم می‌بندیم،بستم پس اونایی که می‌خوان روی این مردک بی‌خیال شرط ببندن،هرچه پول بیشتری وسط بذارن. منظورم اینه که جیب‌هاتون رو خالی کنید.»
حتی با چنین حرف‌های تابلویی،دارند این معتادان قمار با کمال‌می‌خواهد میل سر کیسه را شل کردند.
به سمت مرکز میدان‌سمتشان رفتم و بعد از مدت‌ها‌پول نگاهم به بانگ گک افتاد.
حدوداً سی‌نیستند و چند‌سنگ ساله بود.
یک سپر آهنی بزرگ مثل لاکِ‌معنی‌اش لاک‌پشت بر پشتش حمل می‌کرد و‌می‌خواهی یک شمشیر پهن به کمرش بسته بود.
با دیدن بانگ گک، برای‌دارند لحظه‌ای گیج شدم که آیا‌می‌خواهد این خواب است یا واقعیت.
نتوانستم جلوی خنده‌ام را بگیرم.
بانگ گک که آدم توداری بود،سمتشان دهانش را باز نکرد اما در‌بستم حالی که می‌خندیدم، مرا برانداز می‌کرد.
در زندگی قبلی‌ام به بانگ گک باخته بودم، اما حس‌بستم خاصی نسبت به این مرد نداشتم، برای همین مثل همیشه‌هرچه شروع به چرت و پرت گفتن و کُری خواندن نکردم.
پیونگ گونسا نگاهی‌ترفندهای به وضعیت تماشاچیان‌قدرتشان انداخت و گفت:
«شما دو تا، آماده بشید.پرتاب تماشاچی‌ها، شما هم کار رو‌بستم تموم کنید. تا ده می‌شمارم.»
بعد از بسته شدن‌سنگ شرط‌بندی، سکوت مطلق بر‌معنی‌اش کل جمعیت حاکم شد.
پیونگ گونسا بین من‌سمتشان و بانگ گک ایستاد و‌پول شروع مسابقه را اعلام کرد:
«مبارزه‌ی هزار نیانگی، شروع کنید. کسی که موقع جنگیدن بمیره، فقط بدشانسی آورده. کسی هم‌نبرد که ببره، امشب با اون هزار نیانگ دلی از عزا درمیاره و مست می‌کنه. لطفاً،پادشاه امیدوارم هیچ‌کدوم‌تون الان نمیرید، بلکه اون‌قدر اینجا بجنگید تا از پیری بمیرید. قمار روی هنرهای رزمی...»
پیونگ گونسا یک بادبزن تاشو را‌معنی‌اش بیرون آورد و در حالی که‌می‌خواهی خطی عمودی در هوا می‌کشید، گفت:
«شروع!»
بانگ گک سپرش‌خنجر را درآورد و شمشیر‌وقتی پهنش را محکم گرفت.
در موریم، شاید سپر به عنوان ابزار‌حفظ جناح شیطانی شناخته شود و وجهه‌ی خوبی‌شامل نداشته باشد، اما در گودال مبارزه این‌طور نیست.
سپر ابزاری‌سنگ کارآمد برای‌سمتشان جنگیدن است.
و این مرد کسی بود‌خنجر که یاد گرفته بود چطور در‌پول میدان نبرد از سپر استفاده کند.
او مهارت کافی داشت تا‌پرتاب به راحتی با رزمی‌کاران ناشی‌بستم و درجه سه بازی کند.
اما این یارو، چه آن زمان و چه الان، مردی بود‌سوق که در سطحی مانده بود که گهگاهی هزار نیانگ کاسب می‌شد،می‌دانم بدون اینکه هرگز جرأت کند دونگبانگ یون را به چالش بکشد.
و حالا، او مردی‌سمتشان بود که فرسنگ‌ها از‌رویت من عقب افتاده بود.
نیش خرگوش‌نیستند سیاه را بیرون‌خنجر کشیدم و گفتم:
«بیا آسون بگیریم، مردِ لاک‌پشتی.»
ابروهای بانگ گک در هم‌دارند رفت و در حالی که شمشیر‌سوق پهنش را تاب می‌داد، جلو آمد.
شمشیر پهن را با نیش‌پرتاب خرگوش سیاه دفع کردم و بلافاصله‌غلط‌ها یک لگد مستقیم نثار سپرش کردم.
با صدایی خفه،می‌توانند بانگ گک به‌سمتشان عقب هل داده شد.
من او را فقط با هنرهای بیرونی و‌رویت زور بازو عقب رانده بودم، و بانگ گک‌مثل که فکر می‌کرد لگدم ضعیف است، پوزخندی زد.
من هم‌بالادستی‌ها همراه با بانگ‌دارند گک لبخند زدم.
«به چی می‌خندی؟»
«هه هه.»
بانگ گک خنده‌ی‌خنجر آرامی کرد و‌معنی‌اش دوباره حمله کرد.
این بار، نیش خرگوش سیاه را که حالا با چیِ مرغ‌سوق چوبی ترکیب شده بود، تاب دادم و همان لگد قبلی را‌می‌دانم اجرا کردم، اما این دفعه آن را با انرژی درونی پر کردم.
کوانگ!
بانگ گک که سپرش را برای دفاع بالا آورده بود، جا خورد و مثل‌می‌خواهی تیری که از چله کمان رها شده باشد، در یک خط مستقیم به عقب‌جایگاه پرتاب شد، تعادلش را از دست داد و چندین بار روی زمین غلت خورد.
وقتی بانگ گک دستپاچه‌سمتشان سعی می‌کرد روی پاهایش بایستد،پول من دوباره در هوا بودم.
با یک لگد پرنده، حرکت‌دارند امضای مردان بی‌عرضه و مفلوک، یک‌سوق بار دیگر محکم به سپرش کوبیدم.
کواااااانگ!
این بار، پیشانی بانگ گک محکم‌سمتشان به قسمت داخلی سپر آهنی برخورد‌بستم کرد و او بی‌وقفه روی زمین غلتید.
وقتی تلوتلوخوران بلند شد، پیشانی‌اش‌پرتاب شکافته بود و خون از‌بستم سر و رویش جاری بود.
دوباره فاصله را کم کردم، با نیش خرگوش سیاه شمشیر پهنش را‌دهند به گوشه‌ای پرت کردم و بعد، مثل یک دائم‌الخمرِ بی‌کلاس در یک‌دونگبانگ دعوای خیابانی، پایم را بالا بردم و پشت سر هم روی سپر کوبیدم.
تق! تق! تق! تق! تق!
یک بار با هنرهای بیرونی لگد می‌زدم،پرتاب یک بار با انرژی درونی، این‌ور و‌می‌خواهی آن‌ور، هرطور که عشقم می‌کشید لگدپرانی می‌کردم.
کلید این نبرد این بود که لگدهایی چنان‌رویت بی‌کلاس و ضایع به نمایش بگذارم که عمراً‌مثل کسی شک نکند کارِ یک استاد مخفی موریم است.
بانگ گک دو دستی به سپر‌قدرتشان چسبیده بود، مثل لاک‌پشت قایم شده‌دهند بود و لگدها را دفاع می‌کرد.
همان‌طور که با‌خنجر پا روی سپر‌معنی‌اش می‌کوبیدم، زیر لب گفتم:
«این حروم‌زاده،نیستند واقعاً تبدیل‌سنگ به لاک‌پشت شده.»
کوانگ!
وقتی یک بار دیگر با‌دارند انرژی درونی لگد کوبیدم، بالاخره‌می‌خواهد صدای مضطرب بانگ گک درآمد:
«تسلیم می‌شم!»
نیش خرگوش سیاه را‌سنگ غلاف کردم و به‌معنی‌اش پیونگ گونسا نگاه کردم.
«پول رو رد کن بیاد.»
پیونگ گونسا با‌ترفندهای چهره‌ای مات و مبهوت‌حفظ به من خیره شد.
«...»
«هزار نیانگ.»
پیونگ گونسا به سمتم آمد و‌معنی‌اش در حالی که انگشتش را به‌می‌خواهی طرفم گرفته بود، با لحنی سرزنش‌آمیز گفت:
«این دیگه چه وضعیه؟ مگه‌دارند نباید مهارت‌هات رو درست و حسابی‌سوق نشون بدی تا رویداد موفقیت‌آمیز باشه؟»
به پیونگ‌سنگ گونسا چشم‌غره رفتم‌پرتاب و زمزمه کردم:
«پیونگ گونسا، حروم‌زاده، دست از شر و ور‌معنی‌اش گفتن بردار. نتیجه رو اعلام کن مگر اینکه دلت‌دقیقاً بخواد دو طرف صورتت رو با سیلی سرخ کنم.»
پیونگ گونسا اخم‌خنجر کرد و به‌معنی‌اش من خیره شد.
«...»
همین که دست راستم را بالا‌معنی‌اش بردم، پیونگ گونسا با بادبزن تاشو‌می‌خواهی گارد دفاعی گرفت و فریاد زد:
«ولگرد برنده‌نیستند شد! بانگ‌سنگ گک باخت!»
بعد از اعلام پیروزی، یک‌پرتاب مسابقه‌ی زل‌زنی کوتاه با پیونگ‌بستم گونسا داشتم و بعد گفتم:
«چیه؟ چرا این‌جوری نگاه می‌کنی؟»
پیونگ گونسا‌سنگ پوزخندی زد و‌پرتاب نگاهش را برگرداند.
تعداد اندکی از قماربازانی که‌خنجر جسورانه روی من شرط بسته‌رویت بودند، همگی یک‌صدا غرش کردند.
در میان آن‌ها، ایل‌بو صاحب‌پرتاب مسافرخانه هم بود که با‌بستم دو دستِ مشت شده فریاد می‌کشید.
آینده‌ی یک قمارباز‌ترفندهای جوان به وضوح‌قدرتشان جلوی چشمانم بود.
«صاحب مسافرخانه بودن‌خنجر شغل آینده‌داریه... ولی‌معنی‌اش اون احمق، ای بابا.»
از طرف دیگر، کمی تلخ‌خنجر بود که این «شغل آینده‌دار»رویت فقط شامل حال من می‌شد.
پیونگ گونسا خودش را‌سمتشان کمی باد زد، سپس‌رویت به من نگاه کرد.
«هوی، می‌دونم که می‌میری واسه اینکه همین الان با دونگبانگ یون بجنگی، ولی امروز باید‌نبرد قماربازهای بیشتری رو جمع کنیم و هیجان رو ببریم بالا. امروز حسابی ازت پذیرایی می‌کنیم، پس‌اما استراحت کن. امروز کارها رو راست و ریس می‌کنیم و مبارزه رو برای فردا می‌چینیم. گرفتی؟»
سری برای پیونگ‌خنجر گونسا تکان دادم‌معنی‌اش و جواب دادم:
«همین کار رو می‌کنیم.»
«و تو، یه جوجه‌فکلی مثل‌پرتاب تو، نمی‌تونی یه فکری به‌بستم حال اون لحن حرف زدنت بکنی؟»
انگشتم را‌بالادستی‌ها به سمت‌مختلفی پیونگ گونسا گرفتم.
«اگه می‌خوای لحن من رو درست کنی،وقتی میشه دو هزار نیانگ. چون به نظر‌قضیه میاد از من پیرتری، بهت تخفیف ویژه دادم.»
پیونگ گونسا سرش را به تندی‌سمتشان برگرداند، روی زمین تف کرد و‌بستم سپس به یکی از خدمه دستور داد:
«چالش‌گر رو‌سنگ به اتاق ویژه‌ی‌پرتاب ققنوس راهنمایی کن.»
«بله.»
همین‌طور که پیونگ گونسا در حالی که بادبزنش را‌پول تکان می‌داد ناپدید می‌شد، بانگ گک که پشت سر من‌سگ‌هاست مشغول تکاندن گرد و خاک از خودش بود، صدا زد:
«هوی، مرد جوان.»
برگشتم و‌سنگ به بانگ‌سمتشان گک نگاه کردم.
«چیه؟»
بانگ گک‌سنگ با چهره‌ای‌سمتشان بی‌حالت گفت:
«باید مراقب‌نیستند پیونگ گونسا باشی.خنجر چرا این‌قدر کله‌شقی؟»
به اطراف نگاه کردم‌سمتشان و سپس جواب حرف‌رویت بانگ گک را دادم:
«چرا؟ مگه پیونگ گونسا‌مختلفی از تله‌ی عسل یا‌سمتی حقه‌ی کثیفی استفاده می‌کنه؟»
بانگ گک با‌خنجر چهره‌ای متعجب به‌معنی‌اش من نگاه کرد.
«تو... قبلاً اینجا بودی؟»
«تا حالا‌سنگ من رو‌سمتشان اینجا دیدی؟»
«نه، ندیدم.»
بانگ گک‌سنگ سرش را‌سمتشان کج کرد.
از بقچه‌ای که خدمتکار آورده بود،سمتشان یک سکه نقره به عنوان انعام‌بستم برداشتم و برای بانگ گک پرت کردم.
بانگ گک که به نظر می‌رسید تا به‌رویت حال بعد از باختن مسابقه انعام نگرفته بود،مثل با چهره‌ای گیج و منگ به من نگاه کرد.
انگشتم را به‌ترفندهای سمت بانگ گک‌قدرتشان گرفتم و نیشخند زدم:
«حتماً دل و روده‌ت داره بهم می‌پیچه، برو یه‌پول کاسه سوپ برنج بزن به بدن. و وقتی عرضه‌خروس‌ها و مهارتش رو نداری، الکی با اون سپر ور نرو.»
این‌ها همان کلماتی بود‌سنگ که بانگ گک در‌معنی‌اش گذشته به من گفته بود.
آن زمان احتمالاً گفته بود:پرتاب «وقتی عرضه و مهارتش رو نداری،غلط‌ها الکی با اون داس ور نرو.»
خنده‌ای کردم، سپس هزار نیانگِ بانگ گک‌حفظ را جمع کردم، در بقچه گذاشتم و‌شامل به سمت اتاق ویژه‌ی ققنوس راه افتادم.
من هم کنجکاو بودم ببینم آیا‌معنی‌اش تله‌ی عسلی که فقط درباره‌اش شنیده‌می‌خواهی بودم، امروز سروکله‌اش پیدا می‌شود یا نه.