چپتر 295: هنر شمشیر بزرگ شش جنگجو
0همین‌طور که می‌نوشیدیم، ایم سو-بک‌تمام شروع کرد به سین‌جیم کردن‌پیک‌ها من درباره اوضاع و احوال اخیرم.
اینکه دلم این روزها‌بله چطوره، چه فکرهایی تو سرم‌کلمات می‌چرخه، با کی‌ها دعوا کردم...
شراب باعث شد‌تمام حرف‌ها گل بندازه‌دیگه و داستان‌ها روون‌تر بشن.
چند باری بچه‌های نیروی ویژه اومدن و گفتن می‌خوان ما‌بزرگ رو ببرن استراحتگاه، ولی تا یه جام شراب از دست‌قیافه رهبر اتحاد می‌گرفتن، می‌ریختن بالا و یه جایی غیب‌شون می‌زد.
حالا که فکرش رو می‌کنم،تمام رهبر اتحاد، ایم سو-بک، آدمیه‌پیک‌ها که خیلی خوب بلده گوش بده.
اون داستان انتقام شیطان شبح از فرقه‌برام شش هارمونی رو شنید و پای حرف‌های شیطان‌قیافه شهوت درباره خانواده مونگ باد و ابر نشست.
ولی همه داستان‌هامون رو نگفتیم.
حتی شیطان شمشیر هم‌چیزی آخرش داستان شخصی خودش رو‌بله برای رهبر اتحاد تعریف نکرد.
یه جورایی، تو کل موریم کمتر کسی پیدا میشه که داستان‌دستم زندگیش به اندازه رهبر اتحاد موریم پرماجرا باشه، ولی ایم سو-بک خودش‌بگو هیچ‌وقت سفره دلش رو کامل باز نکرد و جزئیات داستانش رو نگفت.
هر چقدر هم که شراب‌بزرگ جاری می‌شد، فضایی نبود که‌تکرار بشه تمام حرف‌های تو‌دلی رو زد.
وقتی دیگه حساب پیک‌ها از دستم‌دیگه در رفته بود، چیزی رو که‌چیزی کنجکاو بودم از ایم سو-بک پرسیدم.
«جناب رهبر اتحاد.»
«بله؟»
«درباره شمشیر‌پرسیدم بزرگ شش‌بله جنگجو برام بگو.»
«شمشیر بزرگ شش جنگجو.»
ایم سو-بک کلمات‌بود رو تکرار کرد‌بودم و قیافه‌اش غیرقابل‌خوندن شد.
«شمشیر بزرگ شش جنگجو...»
مگه میشه قیافه یه آدم با‌جنگجو شنیدن یه اسم این‌قدر عوض بشه؟ تو‌مگه یه کلام، صورتش پر از حسرت شد.
به نظر می‌رسید رهبر اتحاد‌وقتی هم احساسات زیادی داره که بهبود شمشیر بزرگ شش جنگجو گره خورده.
فقط من نبودم؛ این بار شیطان‌بودم شمشیر هم چهارچشمی زل زده بود به‌بگو ایم سو-بک و با دقت گوش می‌داد.
به نظر میاد شمشیرزن‌ها دست‌تمام خودشون نیست، تا حرف از‌پیک‌ها هنرهای شمشیر میشه جذبش می‌شن.
ایم سو-بک ازم‌جناب پرسید: «از شمشیر بزرگ‌برام شش جنگجو چی می‌دونی؟»
«فقط اینکه دسته شمشیری‌تو‌دلی که رهبری می‌کردی، اسمش‌پیک‌ها دسته شش جنگجو بود.»
ایم سو-بک سر تکون داد.
«"دسته شمشیر" و "دسته نبرد" فقط اسم‌های متفاوت برای یه چیزن. اون زمان، اگه کسایی بودن که از شمشیر استفاده نمی‌کردن، بهشون می‌گفتن دسته نبرد. رفقایی بودن که از بچگی باهاشون بودم، و‌اسم همین‌طور تازه‌کارها (جوجه‌ها). هم دوست توشون بود و هم کسایی که ازشون خوشم نمی‌اومد. یه عضوی بود که خیلی خوب ازم اطاعت می‌کرد و یکی هم بود که سر هر چیزی باهام مخالفت می‌کرد.می‌کردی به شرط محدود کردن نفرات‌مون، رهبر فرقه قبلیِ فرقه شیطانی و رهبر اتحاد اون زمان یه جلسه گذاشتن. ما هم کمک می‌کردیم، وظیفه نگهبانی و کارهای متفرقه با ما بود. می‌دونی چرا ملاقات کردن؟»
ایم سو-بک‌پرسیدم به شیطان‌بله شمشیر نگاه کرد.
شیطان شمشیر جواب داد:تو‌دلی «تا معلوم کنن کی‌پیک‌ها شماره یک زیر آسمانه؟»
«این دلیل ظاهریش بود.»
ایم سو-بک ادامه داد.
«هدف اصلی، مذاکره برای تبادل جاسوس‌ها بود: جاسوس‌های فرقه شیطانی که تو زندان تندر حبس بودن و جاسوس‌های اتحاد موریم که نفوذ کرده بودن تو فرقه شیطانی. وقتی رسیدیم حتی نتونستیم حرف مذاکره رو پیش بکشیم. گفتن همین الان همه‌شون رو کشتن. همون لحظه، رهبر اتحاد قبلی‌پرسید دستور عقب‌نشینی داد. چون مذاکره شکست خورده بود، تشخیص داد که دیگه چیزی برای به دست آوردن نیست. ما از همون اول نفرات‌مون رو کم کرده بودیم، ولی با این حال تعقیب و گریز شروع شد. حتی موقع فرار هم حس عجیبی داشتم. چرا کار رو تا‌کمک آخرش پیش نبریم؟ چرا داریم عقب‌نشینی می‌کنیم؟ تازه وقتی گیر افتادیم و درگیر شدیم فهمیدم. قدرت رزمی اساتیدی که رهبر فرقه با خودش آورده بود خیلی فراتر از انتظار ما بود. رهبر اتحاد بهمون گفت: "اون‌ها اساتید مقر قدیمی هستن. باهاشون نجنگید؛ عقب‌نشینی کنید." اون‌ها رو می‌شناسی؟»
شیطان شمشیر جواب داد: «ارواح مقر قدیمی. اون‌ها اساتید من هم بودن. هنرهای رزمی‌شون فوق‌العاده‌ست، ولی شعور اجتماعی ندارن.جنگجو از اون تیپ آدم‌هان که فکر می‌کنن لیاقت جایگاه رهبر فرقه رو ندارن. عوارض جانبی هنرهای شیطانی روی مغزشون‌می‌رسید اثر گذاشته، واسه همین نمیشه گفت عقل درست و حسابی دارن. اگه اون ارواح وارد میدون می‌شدن، نابودی قطعی بود.»
شیطان شمشیر‌رفته با لحنی‌چیزی مطمئن حرف می‌زد.
ایم سو-بک پرسید:نبود «یه کم بیشتر‌تو‌دلی درباره این ارواح بگو.»
«مقر قدیمی، خب، جای عجیبیه. جاییه که جنایتکارها تبعید می‌شن و همزمان جاییه که آدم‌ها رو می‌فرستن تا هنرهای رزمی یاد بگیرن. ولی چه‌نظر تبعید باشه چه چیز دیگه، اگه ارواح از کسی خوش‌شون نیاد، تا حد مرگ کتکش می‌زنن. هوم، جاییه که اگه رسماً دستور بازگشت بگیری،می‌دونی با این حس میری که انگار دارن می‌کشنت جهنم. رهبر فرقه تو اتفاقاتی که اونجا میفته دخالت زیادی نمی‌کنه. چه زنده بمونی چه بمیری.»
ایم سو-بک سر تکون داد.
«توی خاطرات من، همه‌شون عجیب نبودن. به نظر می‌رسید مقامات عالی‌رتبه بازنشسته هم بین‌شون قاطی بودن. اون زمان، لقب رهبر اتحاد فقط "شمشیر الهی" بود، بدون هیچ پسوند و پیشوندی،می‌رسید ولی شمشیرش موقع کشتن ارواح شکست. رهبر فرقه اون زمان هم به دست رهبر اتحاد ما کشته شد. فکر کردم چون رهبر فرقه مرده، تعقیب و گریز تموم میشه. در حالی"دسته که عقب‌نشینی می‌کردم و از رهبر اتحاد که به‌شدت زخمی شده بود محافظت می‌کردم، به جنگیدن با ارواحی که هنوز نمرده بودن ادامه دادم. سخت بود که هوشیاریم رو حفظ کنم.»
شیطان شهوت گفت:نبود «رهبر اتحاد قبلی‌تو‌دلی واقعاً کارش درست بوده.»
ایم سو-بک سر تکون داد.
«اگه رهبر اتحاد رو کول می‌کردم و فرار می‌کردم، اعضای دسته‌ام می‌مردن. اگه می‌موندم تا از دسته‌ام محافظت کنم، به نظر می‌رسید رهبر اتحاد‌قیافه‌اش به زودی نفس آخرش رو می‌کشه. در حقیقت، لحظه‌ای که رهبر اتحادی که بهش خدمت می‌کردم رهبر فرقه رو کشت، تبدیل شد به شماره‌زده یک بی‌چون و چرای زیر آسمان، ولی همون شماره یک زیر آسمان پشت من بود و بین مرگ و زندگی دست و پا می‌زد.»
همین‌طور که ایم سو-بک جامش‌کنجکاو رو نگه داشته بود، شیطان‌بزرگ شهوت آروم براش شراب ریخت.
بعد از نوشیدن، ایم سو-بک گفت: «اعضای دسته‌ام بهم گفتن سریع رهبر اتحاد رو ببرم جای امن. وقتی داشتم رهبر اتحاد رو کول می‌کردم، ازشون پرسیدم: "شماها می‌خواید چیکار کنید؟" یادمه گیونگ-چون، که همیشه شوخ‌طبع بود، اون موقع چی گفت. "فرمانده دسته، ما که شماره یک زیر آسمان نیستیم،چهارچشمی هستیم؟ لطفاً برید، زود باشید." اونجا بود که فهمیدم یه موقعیت چطور می‌تونه کمر آدم رو بشکنه. مهارت سبکی من از همه سریع‌تر بود، پس درستش این بود که من کولش کنم. مردن کنار اعضای دسته‌ام اون‌قدرها هم بد نبود، ولی چاره‌ای نداشتم جز اینکه رهبر اتحاد رو کول‌می‌کرد کنم و بدو‌م. همون‌طور که می‌دویدم، این فکر که دسته شش جنگجو داره نابود میشه تو سرم تکرار می‌شد. دسته شش جنگجو داره این‌طوری محو میشه. من فرمانده‌ام، ولی فقط دارم فرار می‌کنم. درست تو لحظه‌ای که داشتم عقلم رو از دست می‌دادم، رهبر اتحاد که پشتم بود بهم گفت.»
ایم سو-بک حرف‌های‌جناب رهبر اتحاد قبلی‌جنگجو رو تکرار کرد.
«سو-بک، من‌بشه رو بذار زمین.وقتی باید بیشتر بجنگم.»
ایم سو-بک‌رفته سر تکون داد‌کنجکاو و ادامه داد.
«اونجا بود که مرتکب نافرمانی شدم. رهبر اتحاد همچین آدمی بود. تو اون شرایط،چیزی درستش این بود که به دویدن ادامه بدم و نجاتش بدم. در آخر، من‌مگه رهبر اتحاد رو نجات دادم، و همزمان، دسته شش جنگجو رو از دست دادم.»
ایم سو-بک‌پرسیدم به من‌بله نگاه کرد.
«شمشیر بزرگ شش جنگجو هیچ فرم یا قانون بزرگی نداره. فقط یه اصطلاح کلی برای هنرهای رزمی‌ایه که من یاد گرفتم.بگو چیزی نیست جز اسمی که من روی اون آدم‌ها، خاطرات و لحظاتی گذاشتم که هیچ‌وقت فراموش نمی‌کنم. اگه قراره اسمی داشته‌گره باشه، همون خاطرات بودن که من رو قوی‌تر کردن، پس بله، تنها اسم درست برای این هنر شمشیر، شمشیر بزرگ شش جنگجوئه.»
ایم سو-بک حرفش‌بود رو با قیافه‌ای‌بودم محکم تموم کرد.
داستانی بود که‌نبود نمی‌شد بدون شراب‌تو‌دلی شنیدش، پس منم نوشیدم.
همین‌طور که می‌خوردم، با خودم فکر کردم‌برام که این شمشیر بزرگ شش جنگجو، یه‌میشه هنر رزمی در سطح هنر الهی زاهاست.
وقت مناسبی نبود که داستان خودم‌دیگه رو پیش بکشم، واسه همین این‌چیزی فکر رو پیش خودم نگه داشتم.
شیطان شمشیر سر تکون‌چیزی داد: «پس اون هنر‌جناب رزمی این‌طوری متولد شد.»
شیطان شمشیر جوری به نظر می‌رسید که انگار‌دیگه سوالی که مدت‌ها ذهنش رو درگیر کرده بود—منشأ‌بودم هنر رزمی‌ای که شکستش داده بود—بالاخره حل شده.
شیطان شهوت انگار که کنجکاو شده‌جنگجو باشد، پرسید: «بعد از اون ماجرا،غیرقابل‌خوندن تمرینات رزمی‌ت رو خیلی سخت‌تر کردی؟»
ایم سو-بک‌بشه با شنیدن این‌وقتی سوال ساده خندید.
«مونگ رانگ.»
«بله.»
«من همیشه سخت تمرین می‌کردم.»
«آهان، بله.»
ناگهان ایم سو-بک به شیطان شهوت و من نگاه کرد و گفت: «شاید‌بگو شما دو تا باور نکنید، ولی وقتی هم‌سن شما بودم، احتمالاً از هر دوتاتون‌صورتش ضعیف‌تر بودم. نه اینکه من عجیب باشم، بلکه شما دو تا جوون استثنایی هستید.»
شیطان شهوت سرش‌نبود را خاراند. «خیلی‌تو‌دلی ازمون تعریف می‌کنید.»
«دقیقاً تعریف نبود.»
«بله.»
همان‌طور که به داستان گوش‌کنجکاو می‌دادم، از رهبر اتحاد پرسیدم:بزرگ «نکنه توی اون تیم تعقیب...»
«...»
«رهبر فعلی‌پرسیدم فرقه شیطانی‌بله هم حضور داشت؟»
ایم سو-بک سر تکان داد.
«معلومه. اونم اونجا بود. پدرش، رهبر قبلی فرقه رو از دست داد و منم اعضای گروهم رو. اونا جنگ‌میشه بر سر جانشینی رو شروع کردن. ما هم تا وقتی رهبر اتحادمون بهبود پیدا کنه، توی وضعیت اضطراری بودیم.بار فکر کنم همون موقع‌ها بود که لقب "شیطان شمشیر" به گوشم خورد. گمونم اونم توی درگیری‌های جانشینی دست داشت.»
شیطان شمشیر که داشت‌بشه به ماجرا گوش می‌داد،دیگه آرام سر تکان داد.
«اون زمان،پرسیدم رهبر فرقه‌بله مرد فوق‌العاده‌ای بود.»
ایم سو-بک پرسید: «و الان؟»
«به نظر میاد‌بود حتی اون ویژگی‌بودم رو هم دور انداخته.»
«که این‌طور.»
ناگهان ایم سو-بک شمشیری که‌بزرگ روی میز بود را برداشت، رفت‌قیافه‌اش جلوی مسافرخانه و سمت ما برگشت.
ایم سو-بک همان‌طور که به ما نگاه می‌کرد، گفت: «چند بار سعی کردم شمشیر بزرگ شش جنگجو‌بله رو آموزش بدم، ولی مطمئن شدم که این هنر شمشیری نیست که بشه منتقلش کرد. با این حال،صورتش می‌تونید تماشا کنید. اگه چیزی برای یاد گرفتن هست، تا می‌تونید یاد بگیرید. این شمشیر بزرگ شش جنگجوئه.»
ایم سو-بک شمشیر را عمودی گرفت‌بودم و گفت: «انرژی درونی رو قاطیش‌برام نمی‌کنم، پس هرجور دوست دارید تماشا کنید.»
رهبر اتحاد مست بود؟
ایم سو-بک شمشیر‌جناب بزرگ شش جنگجو را‌برام جلوی ما اجرا کرد.
من هم صاف نشستم،تو‌دلی کنجکاو بودم ببینم چه‌پیک‌ها جور هنر شمشیری است.
ایم سو-بک شمشیر را‌چیزی مثل صاحب یک باشگاه‌جناب رزمی محلی تاب داد.
یک ضربه‌فضایی عمودی، یک برش،تمام یک ضربه نفوذی.
با حرکاتی که انگار می‌خواست یک سیبِ پرت‌بگو شده در هوا را با استایل برای تماشاچی‌ها‌آدم نصف کند، از راست به چپ حرکت کرد.
فکرش را نمی‌کردم زنده‌تو‌دلی بمانم و نمایش هنر‌پیک‌ها شمشیر رهبر اتحاد را ببینم.
تاب دادن‌های ساده ایم سو-بک شروع‌بودم کرد به تغییر کردن، ولی این‌ها‌برام هم حرکات خاص و چشمگیری نبودند.
جاخالی داد و‌نبود شمشیر زد، کوبید‌تو‌دلی پایین و فرو کرد.
چرخید و برید،جناب فرو کرد و رو‌برام به بالا تاب داد.
آخر سر هم حرکتی زد‌وقتی شبیه به اینکه بخواهد حریف را‌بود با یک ضربه دو شقه کند.
به نظر می‌رسید نقطه شروع و پایان‌پرسیدم دقیق شمشیر را می‌داند، چون حرکاتش تمیز‌کلمات و منظم بود، بدون هیچ کم و کاستی.
ایم سو-بک به‌نبود جای اولش برگشت‌تو‌دلی و پرسید: «دیدید؟»
ما به همدیگر نگاه کردیم و با‌برام فکر اینکه تعریف کردن مسخره است، یا‌میشه سر تکان دادیم یا جواب کوتاه دادیم.
«بله.»
در واقعیت،رفته حرکاتش اصلاً‌چیزی چیز خاصی نبود.
ایم سو-بک برگشت سر جایش و یک لبخند‌دیگه محو زد، انگار که انتظار واکنش ما را‌بودم داشت و گفت: «می‌دونید که آروم نشونتون دادم، نه؟»
شیطان شهوت‌پرسیدم جواب داد:بله «بله، می‌دونیم.»
ایم سو-بک شمشیر را در همان حالت قبلی عمودی نگه داشت‌بود و با لحنی که کمی فرق کرده بود گفت: «حالا طوری حرکت‌تکرار می‌کنم انگار وسط یه نبرد واقعی‌ام. هنوزم از انرژی درونی استفاده نمی‌کنم.»
به محض تمام شدن حرفش،کنجکاو ایم سو-بک مثل یک تندباد‌بزرگ از چپ به راست حرکت کرد.
در آن تندباد، تمام‌بشه حرکاتی که آرام نشان‌دیگه داده بود گنجانده شده بود.
ضربه عمودی، برش، نفوذی، جاخالی و تاب دادن،بگو کوبیدن، فرو کردن، چرخش و تکرار، و در‌آدم نهایت، حرکتی برای دو شقه کردن با یک ضربه.
یک باد شمشیر‌تمام در فضای خالی‌دیگه روبرویش شلیک شد.
ایم سو-بک‌رفته برگشت سمت‌چیزی ما. «دیدید؟»
«بله.»
این‌طوری که نگاه‌جناب می‌کردی، فقط شبیه‌جنگجو یک حمله واحد بود.
درست همان موقع، ایم سو-بک‌وقتی که داشت قیافه من را‌رفته دید می‌زد، ازم پرسید: «نظرت چیه؟»
لب و لوچه‌ام را جمع کردم‌بودم و صادقانه چیزی که حس کردم را‌بگو گفتم: «شبیه یه ضربه به نظر میاد.»
«منظورت اینه که‌نبود شبیه یه حمله‌تو‌دلی واحد به نظر میاد؟»
ایم سو-بک سر تکان‌بله داد و بعد از‌بگو شیطان شهوت پرسید: «مونگ رانگ؟»
«من زیاد سر در نمیارم.وقتی تنها چیزی که حس کردم‌رفته این بود که خیلی سریع بود.»
ایم سو-بک دوباره سر‌چیزی تکان داد و به شیطان‌بله شبح نگاه کرد. «تو چی؟»
شیطان شبح جواب داد:بشه «نمی‌دونم. به نظر فوق‌العاده‌دیگه میاد، ولی نمی‌فهمم معنیش چیه.»
ایم سو-بک‌پرسیدم به شیطان‌بله شمشیر نگاه کرد.
شیطان شمشیر با‌تمام قیافه‌ای که انگار اکراه‌حساب داشت پرسید: «رهبر اتحاد.»
«بگو.»
«نکنه همین‌جوری هرجور‌نبود عشقت کشید شمشیر زدی؟وقتی جلوی یه دشمن خیالی.»
ایم سو-بک سر تکان داد. «همین‌جوری دیمی‌برام شمشیر زدم. چون هیچ‌وقت نمی‌دونی حریف چطوری حرکت‌قیافه می‌کنه. میشه گفت فقط یه تاب کلی دادم.»
شیطان شمشیر پرسید: «می‌خواید بگید‌وقتی می‌تونید این حالت رو از‌رفته اول تا آخر مبارزه حفظ کنید؟»
ایم سو-بک سرش را به نشانه منفی تکان داد. «بحث حفظ کردنش نیست. بحث تغییر دادنش از اول تا آخره، اونم سریع‌تر‌شنیدن و قوی‌تر از این. الان حتی داریم در مورد انرژی درونی حرف نمی‌زنیم. فقط هنر شمشیر رو به خاطر بسپارید. مخصوصاً اینکه‌شمشیرزن‌ها اگه من دشمنتون بودم چطوری دفاعش می‌کردید. باید از اونجا شروع کنید تا برای هنرهای رزمی که الان تمرین می‌کنید مفید باشه.»
پیش خودم فکر کردم:بشه «اکثراً با همون ضربه‌دیگه اول می‌میرن، مگه نه؟»
پیش‌بینی واکنش حریف و‌بله حمله‌ای که مناسب آن‌بگو پیش‌بینی باشد، همزمان اتفاق می‌افتاد.
البته حرکات به چند بخش تقسیم شده بود،پیک‌ها ولی چون پیش‌بینی و حمله در یک پروسه‌جناب واحد بودند، شبیه یک ضربه به نظر می‌رسید.
علاوه بر این، حرکت آخر که برای دو شقه کردن با‌جنگجو یک ضربه بود، حتماً حاوی اصل باطنی همان شمشیر عجیب و‌شنیدن متداخلی بود که در ویلای کوهستان به من نشان داده بود.
من آدمی نیستم که طفره بروم،تو‌دلی واسه همین از ایم سو-بک پرسیدم: «ارشد‌بود رهبر اتحاد، توی این نسل رقیبی داری؟»
ایم سو-بک همان‌طور که‌بله برمی‌گشت سر جایش جواب‌بگو داد: «دارم. خیلی زیاد.»
«کی؟»
«سه فاجعه، امپراتور و ارواح باقی‌مونده هستن. اساتیدی هم هستن که باهاشون نجنگیدم. سم هست، خیانتکارها هم هستن. اگه همه شما قوی بشید، ممکنه روزی بیاد که نتونم پیروزیم‌نظر رو تضمین کنم. مردی که من به عنوان استادم می‌شناختم، درست لحظه‌ای که شد نفر اول زیر آسمان، به شدت مجروح شد. نفر اول زیر آسمان بودن چه فایده‌ای‌اسمش داره؟ آدما پیر می‌شن و حتی بدنی که با تمرین سخت شده هم ممکنه با شمشیر سوراخ بشه. هیچ‌کدوم از شما نباید از تمرین غافل بشید. شما همه‌تون رقبای منید.»
«هوم.»
«رهبر قبلی اتحاد هم به نظر می‌رسید قلباً باور داشت نفر اول زیر آسمانه. نتیجه اون‌آدم تکبر رو ببینید. رهبر فرقه بعدی رویای انتقام داره و من که یه زمانی غرق در احساس‌بار باختن چیزایی بودم که اون موقع از دست دادم، حالا دارم به عنوان رهبر اتحاد خدمت می‌کنم.»
ایم سو-بک جام‌تمام شرابش را برداشت. «هرجور‌حساب حساب کنی، زندگی خسته‌کننده‌ایه.»
من شخصاً برای رهبر اتحاد‌کنجکاو که از گذر سال‌ها خسته‌بزرگ به نظر می‌رسید، شراب ریختم.
بلند شدم و برای شیطان شمشیر، شیطان‌وقتی شبح و شیطان شهوت هم شراب ریختم، بعد‌کنجکاو جام خودم را هم با باقی‌مانده‌اش پر کردم.
آخر شب،پرسیدم ایم سو-بک برایمان‌بزرگ آرزوی خیر کرد.
«... خوش‌شانسی اینه که پسر دوم خانواده مونگ باد و ابر به لطف شیطان شمشیر این‌قدر قوی شده. و رهبر فرقه‌بگو جوان هم اون‌قدر قوی شده که سخت میشه رقیبی هم‌سنش پیدا کرد. وقتی قدیمی‌ها کنار برن، شما دو نفر باید بار‌گره مسئولیت رو به دوش بکشید. فهمیدید؟ حتی فکر فرار کردن به یه دره کوهستانی دورافتاده به سرتون نزنه. آدم می‌فرستم بکشتتون بیرون.»
ایم سو-بک به شیطان شبح‌کنجکاو نگاه کرد. «امیدوارم تو هم‌بزرگ فرقه‌ای مثل فرقه شش هارمونی بسازی.»
ما، چهار شرور بزرگ،بشه جام‌هایمان را بالا بردیم و‌حساب به ایم سو-بک نگاه کردیم.
حرف‌هایش را به دل‌بله سپرده بودیم، پس نیازی‌بگو به جواب دادن نبود.
شراب را ریختم توی حلقم.