چپتر 116: نبرد برای شاگردان (۳)
0چطور کسی می‌تواند در حالی که درباره کشتن‌جایی یا ناقص کردن برادر خودش حرف می‌زند، لبخند بزند؟فقط این تظاهر به آرامش در حین تفکر عمیق نبود.
«... این‌جانشینی یارو واقعاً‌خاندان دیوانه است؟»
با اینکه خودش به داشتن شخصیتی عجیب‌فقط و خودمحور معروف بود، هرگز پیش از‌شنیده این با کسی مثل او برخورد نکرده بود.
این تنها‌پای یک نمایش‌ستاندن برای خودنمایی نبود.
آیا این بدان معنا بود که عشق برادرانه چندانی میان آن‌اخمی دو وجود نداشت؟ گاهی در نبرد برای جانشینی درون یک خاندان، کسانی‌اون پیدا می‌شدند که حتی تا پای جان ستاندن از یکدیگر پیش می‌رفتند.
پس، این‌جانشینی امر کاملاً‌خاندان غیرممکن نبود.
«این‌جور تهدیدها بی‌معنیه.»
میل به اینکه او‌ستاندن را به زور با‌کاملاً خود ببرد، شدیدتر شد.
درست در‌نگاه همان لحظه، صدایی‌رزمی به گوشش رسید.
«بزرگ شیانگ. مراسم اختتامیه که‌کسانی هنوز شروع نشده. مگه تماس‌جان گرفتن با شاگردها خلاف قوانین نیست؟»
او جا‌چهره‌اش خورد و‌غیرممکنه سرش را برگرداند.
صاحب صدا،پای رهبر فرقه‌ستاندن تاریک بود.
نگاه رهبر فرقه تاریک به‌رزمی میدان هنرهای رزمی دوخته شده بود،اخمی جایی که دوئل در جریان بود.
اخمی بر چهره‌اش نشست.
«این غیرممکنه. انتقال صدا تکنیکیه که‌تکنیکیه صدا رو فقط به یه هدف‌نداره خاص می‌رسونه. امکان نداره اون شنیده باشه.»
مهم نبود تهذیب یک‌ستاندن فرد چقدر بالا باشد، استراق‌غیرممکن سمع چنین تکنیکی ناممکن بود.
پس او از کجا‌هنرهای می‌دانست که او قصد تماس‌دوئل با موک گیونگ‌ون را دارد؟
در حالی که در فکر فرو رفته بود، رهبر‌پای فرقه تاریک طوری سخن گفت که گویی افکارش را‌تهدیدها خوانده است: «اگه خیلی تابلو زل بزنی، معلوم میشه دیگه.»
«... داری‌چهره‌اش در مورد‌غیرممکنه چی حرف می‌زنی؟»
او خود‌پای را به‌ستاندن نادانی زد.
رهبر فرقه تاریک با همان خنده مخصوص خود گفت: «اوهوهو. شنیدم که فرقه صدای خاموش‌انتقال تحت هدایت بزرگ شیانگ، تکنیک‌های خاص زیادی مربوط به صدا داره. بین اونا، تکنیکی به‌بالا نام انتقال صدا هست که اجازه میده افکار رو به یه شخص خاص رسوند. مگه نه؟»
«...»
با شنیدن سخنان‌نشست او، چهره شیانگ‌تکنیکیه یولیانگ سرد شد.
او می‌دانست که رهبر فرقه تاریک در بسیاری‌کاملاً از مسائل مخفی دست دارد، اما انتظار نداشت که‌شدیدتر از تکنیک‌های فرقه، از جمله انتقال صدا، آگاه باشد.
این بدان معنا‌میدان بود: «هنوز داره‌دوخته منو زیر نظر می‌گیره.»
او گمان می‌کرد که از‌کسانی چشم رهبر فرقه افتاده است، اما‌ستاندن به نظر می‌رسید که چنین نیست.
در حالی که او حیرت‌زده مانده بود و سکوت کرده بود، رهبر فرقه تاریک بدون اینکه حتی‌تهذیب به او نگاه کند ادامه داد: «واقعاً تکنیکیه که دلم می‌خواد یاد بگیرم. ولی خب، قوانین و‌فرو مقرراتی توی فرقه هست که باید رعایت بشه. امیدوارم بزرگ شیانگ این رو به خاطر داشته باشه.»
«...»
او پاسخی نداد.
اگرچه از اینکه او درباره تکنیک‌های فرقه می‌دانست ناخشنود‌پای بود، اما درگیر شدن با رهبر فرقه تاریک که‌تهدیدها چشم و گوش رهبر فرقه محسوب می‌شد، سودی برایش نداشت.
«اوه!»
درست در همان‌جان لحظه، صدای نفس‌های حیرت‌زده‌امر از همه سو برخاست.
او که کنجکاو شده بود‌رزمی چه اتفاقی افتاده، توجهش را‌جریان به میدان هنرهای رزمی معطوف کرد.
«هوهو.»
حتی چشمان رهبر‌نشست فرقه تاریک نیز‌تکنیکیه از تعجب باریک شد.
دوئلی که از ابتدا‌ستاندن پایاپای پیش می‌رفت، چرخشی‌کاملاً غیرمنتظره پیدا کرده بود.
اکثر افراد پیش‌بینی کرده‌هنرهای بودند که یوم گا از‌دوئل فرقه اعدام پیروز خواهد شد.
هرچه باشد، حرکات یوم گا در طول‌می‌شدند مبارزه نشان‌دهنده تجربه یک خبره کارکشته بود‌امر که درست در لحظات مناسب ضربه می‌زد.
در مقابل، موک یو-چون‌غیرممکنه اگرچه کم‌تجربه بود، اما‌هدف با غرایز فوق‌العاده‌اش جبران می‌کرد.
«ولی در‌پای نهایت، تجربه حرف‌یکدیگر اول رو می‌زنه.»
با گذشت زمان، به‌هنرهای نظر می‌رسید یوم گا‌جایی دست بالا را خواهد گرفت.
رهبر فرقه‌جانشینی تاریک نیز‌خاندان همین‌طور فکر می‌کرد.
ولی...
«کح... کح...»
یوم گا که روی یک‌رزمی زانو در میدان زانو زده‌جریان بود، خون سیاه بالا می‌آورد.
چه اتفاقی افتاده بود؟
موک گیونگ‌ون چشمانش را باریک کرد‌تکنیکیه و به موک یو-چون که در‌نداره مقابل یوم گا ایستاده بود، نگریست.
«هاا... هاا...»
تنفس موک یو-چون ناهموار‌هنرهای بود و مه سرخ‌رنگ‌جایی رقیقی از بدنش برمی‌خاست.
پوستش کاملاً قهوه‌ای‌درون شده و حتی سفیدی‌می‌شدند چشمانش تیره گشته بود.
ظاهرش فراتر‌چهره‌اش از کلمات، عجیب‌انتقال و غریب بود.
«اون دیگه چیه؟»
حتی اساتید انجمن آسمان و زمین که نسبت به‌دوئل هنرهای رزمی دید بازتری داشتند، با گیجی زمزمه می‌کردند، چرا‌خاص که هرگز چنین چیزی را پیش از این ندیده بودند.
سون یون، پادشاه شمشیر، دستانش را‌پیدا روی سینه گره زد و زیر لب‌می‌رفتند گفت: «انرژی درونی‌ش تقریباً دو برابر شده.»
برای او که نسبت به هر‌تکنیکیه کس دیگری در آنجا به انرژی‌نداره حساس‌تر بود، این تغییر کاملاً آشکار بود.
درست چند لحظه پیش، موک یو-چون در اوج مرحله‌غیرممکن ابتدایی بود، اما اکنون انرژی‌اش به طرز چشمگیری فوران‌درست کرده و تقریباً از سطح اوج فراتر رفته بود.
وون بیونگ-هاک، پادشاه مشت تندر، اخمی‌دوخته کرد و با لحنی ناباورانه گفت:چهره‌اش «نکنه این بچه هنر شیطانی تمرین کرده؟»
هنرهای شیطانی.
در دنیای رزمی، این اصطلاح به‌تکنیکیه تکنیک‌هایی اطلاق می‌شد که از روش‌های‌نداره معمول و ارتدوکس منحرف شده بودند.
در میان اساتید فرقه‌های شیطانی، کسانی بودند‌امر که هنرهای شیطانی تمرین کرده و قدرت‌زور رزمی خود را به سرعت افزایش داده بودند.
ولی چنین روش‌هایی‌میدان عوارض جانبی قابل‌دوخته توجهی به همراه داشت.
برای مثال، به دلیل رشد سریع، پیشرفت فراتر از یک‌جان نقطه خاص دشوار می‌شد، یا مریدین‌ها ممکن بود به دلیل‌میل گردش نامناسب انرژی درهم بپیچند و منجر به انحراف چی شوند.
سون یون، پادشاه شمشیر، به چشمان تیره موک‌هدف یو-چون نگاه کرد و گفت: «... اگه هنر‌مهم شیطانی تمرین کرده باشه، شاید مجبور بشیم مهارش کنیم.»
یکی از بزرگترین مشکلات هنرهای شیطانی این بود که فوران‌این‌جور سریع انرژی می‌توانست بر مغز اثر بگذارد و باعث شود‌لحظه تمرین‌کننده عقل خود را از دست داده و دیوانه شود.
با نگاه به وضعیت فعلی‌رزمی موک یو-چون، مشخص بود که‌جریان او در حالت عادی نیست.
- ها! شاهکارت‌درون بالاخره داره ارزش‌پیدا خودشو نشون میده.
صدای چونگ‌ریونگ در گوشش پیچید.
موک گیونگ‌ون‌پای سرش را‌ستاندن کمی تکان داد.
تکنیک تغییر قلب چوبی، روش تهذیب ذهنی اختصاصی‌جایی رهبر فرقه شمشیر یون‌موک، یک هنر رزمی پیشرفته‌تکنیکیه بود، اما قطعاً یک هنر شیطانی محسوب نمی‌شد.
در واقع، این‌درون تکنیک مسیر ارتدوکس پرورش‌می‌شدند حیات را دنبال می‌کرد.
ولی مشکل اینجا بود که موک یو-چون نسخه‌ای‌هدف از این تکنیک را آموخته بود که موک‌مهم گیونگ‌ون آن را به دلخواه تغییر داده بود.
«پس قضیه اینه.»
به نظر می‌رسید‌میدان عوارض جانبی بالاخره خودشان‌شده را نشان داده بودند.
با توجه به اینکه او در یک هنر‌حتی رزمی پیشرفته مثل تکنیک تغییر قلب چوبی دست‌غیرممکن برده بود، تعجبی نداشت که چنین اتفاقی بیفتد.
در واقع، جای شکرش‌غیرممکنه باقی بود که تا‌هدف همین الان طول کشیده بود.
- از‌پای ظاهرش پیداست که‌یکدیگر نزدیکه دیوونه بشه.
اگه بدشانس باشه،میدان مریدین‌هاش پاره میشه‌دوخته و ممکنه درجا بمیره.
با شنیدن حرف‌های‌درون چونگ‌ریونگ، لب‌های موک‌پیدا گیونگ‌ون تکانی خورد.
«این خوبه.»
موک گیونگ‌ون برنامه داشت‌ستاندن که در زمان مناسب کار‌غیرممکن موک یو-چون را یکسره کند.
ولی اگر موک یو-چون جلوی چشم همه‌شده بر اثر عوارض جانبی تکنیک می‌مرد، او‌غیرممکنه حتی نیاز نداشت انگشتش را تکان دهد.
این خیلی راحت می‌شد.
ولی وضعیت راهب‌نشست شیطانی بدتر از حد‌فقط انتظار به نظر می‌رسید.
«کح... کح...»
درست چند لحظه پیش، وقتی انرژی موک یو-چون‌جایی به شدت فوران کرد، یوم گا ضربه‌ای به سینه‌اش‌فقط دریافت کرده بود و اکنون مدام خون بالا می‌آورد.
راهب شیطانی با‌درون سری پایین‌افتاده، نگاهی‌پیدا به موک گیونگ‌ون انداخت.
به نظر می‌رسید‌نشست داشت می‌پرسید چه‌تکنیکیه کار باید بکند.
«هوم.»
اگه راهب شیطانی بود، باید می‌تونست‌دوخته بدن تسخیرشده رو تا حدی کنترل‌چهره‌اش کنه و جلوی جراحات رو بگیره.
ولی با دیدن‌درون این وضعیتش، انگار جراحات‌می‌شدند شدیدتر از معمول بود.
با این حال، موک یو-چون باید‌تکنیکیه به استفاده از تکنیک ناقص ادامه‌نداره می‌داد تا عوارض جانبی وخیم‌تر شود.
موک گیونگ‌ون خنده‌ای کرد و یک انتقال‌امر صدا فرستاد: - فقط یه کم دیگه‌زور دووم بیار و جلوی موک یو-چون وایسا...
درست در همان لحظه...
- تالاپ!
در آن لحظه، چشمان راهب‌انتقال شیطانی به سیاهی رفت و‌می‌رسونه او نقش بر زمین شد.
«چی...؟»
چه خبر بود؟ با اینکه بدن تسخیرشده می‌توانست تا‌دوئل حدی تحت تأثیر میزبان قرار بگیرد، اما بدن اساساً‌هدف مثل یک لباس بود و درد قابل کنترل بود.
پس چرا از هوش رفت؟
- سسسس!
در آن لحظه،جان چین ملایمی بر‌می‌رفتند پیشانی موک گیونگ‌ون نشست.
راهب شیطانی که بدن یوم‌رزمی گا را تسخیر کرده بود،جریان از آن خارج شده بود.
چرا ناگهان‌جانشینی بدن را‌خاندان ترک کرد؟
در حالی که در‌غیرممکنه این اندیشه بود، راهب شیطانی‌خاص با موک گیونگ‌ون سخن گفت.
- ...
«چی؟ مرده؟»
به طرز شگفت‌آوری، دلیل خروج‌کسانی راهب شیطانی این بود که‌جان بدن یوم گا دیگر نفس نمی‌کشید.
موک گیونگ‌ون طبیعتاً فرض را بر این گذاشته‌هدف بود که یوم گا به راحتی پیروز خواهد‌مهم شد. ولی پیش‌بینی‌اش اشتباه از آب درآمده بود.
- ...
با شنیدن سخنان راهب شیطانی،رزمی موک گیونگ‌ون چشمانش را باریک‌جریان کرد و به موک یو-چون نگریست.
طبق گفته راهب شیطانی، درست زمانی که او قصد‌پای داشت مبارزه را تمام کند، هدف حمله‌ای ناگهانی قرار‌تهدیدها گرفته و مریدین‌های سینه‌اش شروع به پاره شدن کرده بودند.
او سعی کرده بود جراحات را ترمیم‌فقط کند، اما پارگی مریدین‌ها چنان سریع رخ‌شنیده داده بود که راهی برای بهبودی باقی نگذاشت.
- چه تصادفی.
«ها؟»
- یعنی این‌درون همون حکایت ماهی کوریه‌می‌شدند که تو تور میفته؟
درک سخنان چونگ‌ریونگ دشوار بود.
درست در همان لحظه، موک یو-چون که تمام بدنش‌غیرممکن همچنان تیره و در حالتی عجیب بود، به پیکر‌درست افتاده یوم گا نزدیک شد و دستش را دراز کرد.
در آن دم،
- پات!
کسی سد راهش شد.
او گوئو ون‌چی، رزمیکار ارشدی‌یکدیگر بود که دستیار ارشد لی‌این‌جور جی-یوم از دره خون محسوب می‌شد.
«مبارزه تموم شده. بس کن.»
گوئو ون‌چی دستش را‌خاندان پیش آورد و نسبت به‌پای موک یو-چون احتیاط نشان داد.
این احتیاط قابل درک‌غیرممکنه بود، چرا که ظاهر‌هدف موک یو-چون آشکارا خطرناک می‌نمود.
گویی هر لحظه‌جان ممکن بود دیوانه‌می‌رفتند شود و طغیان کند.
در حالی که گوئو ون‌چی‌رزمی منقبض و آماده مانده بود، موک‌اخمی یو-چون دو قدم به عقب برداشت.
«هنوز یه‌جانشینی ذره عقل‌خاندان براش مونده.»
گوئو ون‌چی احساس آسودگی کرد.
اگر موک یو-چون کنترلش را از دست‌امر می‌داد و طغیان می‌کرد، وضعیتی خطرناک پیش‌زور می‌آمد که مهارش به هر قیمتی ضروری می‌شد.
- سسس!
گوئو ون‌چی انگشتانش‌درون را بر گردن‌پیدا یوم گا گذاشت.
سپس اخمی‌چهره‌اش کرد و‌غیرممکنه به سکو نگریست.
با دیدن حالت‌جان چهره او، صورت ارشد‌امر لی جی-یوم درهم رفت.
«این بده...»
او کسی را فرستاده بود تا‌پیدا وضعیت یوم گا را بررسی کند،یکدیگر زیرا حالت افتادنش مشکوک به نظر می‌رسید.
ولی با قضاوت از‌غیرممکنه روی چهره گوئو ون‌چی،هدف ترس‌هایش به واقعیت پیوسته بود.
این واقعاً دردسرساز بود.
هرچند مرگ در دروازه‌های دره خون مسئله‌شده بزرگی نبود، اما از دست دادن استعدادی چون‌انتقال یوم گا در اینجا مایه افسوس بسیار بود.
به‌ویژه در دروازه نهایی.
در آن لحظه، با دیدن‌انتقال واکنش گوئو ون‌چی، موک یو-چون‌می‌رسونه نتوانست گیجی‌اش را پنهان کند.
«چی... قضیه چیه...؟»
موک یو-چون هرگز قصد‌هنرهای نداشت در این دوئل‌جایی یوم گا را بکشد.
ولی لحظه‌ای که تکنیک تغییر قلب‌پیدا چوبی را فعال کرده بود، قصد‌یکدیگر کشتنی شدید بر او چیره شده بود.
او دلیلش را نمی‌فهمید.
حتی همین حالا نیز تکانه‌ای نیرومند‌می‌رفتند درونش می‌جوشید و حس می‌کرد هر‌بی‌معنیه لحظه ممکن است از کنترل خارج شود.
اما موک یو-چون‌میدان با صبری فوق‌العاده‌دوخته آن را سرکوب کرد.
«بس کن... تمومش کن.»
- سسسس!
سپس، رنگ پوست‌جان موک یو-چون آرام‌آرام شروع‌امر به محو شدن کرد.
با دیدن این‌میدان صحنه، چشمان برخی از‌شده ارشدها از علاقه درخشید.
«اون جنون‌جانشینی آنی رو‌خاندان سرکوب کرد؟»
برای آن‌ها،چهره‌اش اقدامات موک یو-چون‌انتقال بسیار تحسین‌برانگیز بود.
با توجه به طغیان سریع انرژی و‌امر تیرگی عجیب پوستش، او به خاطر عوارض‌زور جانبی هنر شیطانی در آستانه جنون بود.
با این حال،میدان توانسته بود آن را‌شده سرکوب و مهار کند.
«این پسره رو ببین.»
برخی این‌چهره‌اش را بسیار تازه‌انتقال و جالب یافتند.
حتی با اراده‌ای قوی، غلبه بر‌می‌رفتند چنین تکانه‌هایی دشوار بود، اما او در‌میل این سن صبری چشمگیر نشان داده بود.
از سوی دیگر، موک گیونگ‌ون‌رزمی با ناامیدی زبانش را به‌جریان سقف دهان چسباند و نوچ کرد.
«حیف شد.»
او امید داشت که موک‌انتقال یو-چون دیوانه شود و همین‌جا بمیرد،امکان ولی در عوض، دوام آورده بود.
شانس با او یار بود.
به نظر می‌رسید‌میدان چونگ‌ریونگ نیز احساس‌دوخته او را شریک است.
- چه فانی خوش‌شانسی.
«واقعاً.»
- ولی خیلی جالبه.
چی جالبه؟ در‌میدان حالی که متعجب‌دوخته بود، او ادامه داد.
- اینکه تکنیکی‌درون که همین‌طوری سرسری تغییر‌می‌شدند دادی، همچین اثری داشت.
«...»
او پاسخی برای آن نداشت.
چه کسی می‌توانست پیش‌بینی کند که تغییر تصادفی تکنیک باعث چنین‌اخمی پدیده عجیبی شود، که انرژی طغیان کند و به مریدین‌ها آسیب بزند؟اون با این حال، هنوز هم آشکار بود که تکنیک تغییریافته خطرناک است.
حدود نیم ساعت گذشت.
وضعیت چرخشی‌پای غیرمنتظره پیدا‌ستاندن کرده بود.
دلیلش این بود که مو هارانگ از تالار گل مو،جریان که قرار بود در دوئل بعدی با موک گیونگ‌ون روبرو‌می‌رسونه شود، با گفتن اینکه امیدی به پیروزی ندارد، انصراف داده بود.
این بدان معنا بود که‌کسانی پیروزی دروازه نهایی بین موک‌جان گیونگ‌ون و موک یو-چون تعیین می‌شد.
ارشدهایی که برای نظارت‌غیرممکنه آمده بودند، نتوانستند جلوی‌هدف تعجب خود را بگیرند.
چه کسی تصور می‌کرد که دو برادر از‌کاملاً یک خاندان برای مقام اول با هم رقابت کنند؟شدیدتر این نخستین بار در تاریخ دروازه‌های دره خون بود.
و همچنین،
«دو برادری که به‌خاندان عنوان گروگان گرفته شدن،حتی حالا دارن با هم می‌جنگن.»
«اوهوهو.»
در میان ناظران، رهبر فرقه تاریک‌می‌رفتند که از هویت برادران موک آگاه‌بی‌معنیه بود، این وضعیت را بسیار سرگرم‌کننده یافت.
از سوی دیگر، پادشاه شمشیر، سون‌دوخته یون، که آن‌ها را به اینجا‌چهره‌اش آورده بود، در دلش افسوس خورد.
«چطور کار به اینجا کشید...»
در ابتدا گمان می‌کرد آن دو جانشان‌فقط را در دره خون از دست خواهند‌شنیده داد، اما انتظار این نتیجه را نداشت.
اگر این خبر در‌ستاندن انجمن آسمان و زمین پخش‌غیرممکن می‌شد، غوغایی به پا می‌کرد.
دو شاگرد جوان از فرقه‌های ارتدوکس که‌شده به عنوان گروگان گرفته شده بودند، اکنون برای‌انتقال مقام نخست در دروازه‌های دره خون رقابت می‌کردند.
از یک‌جانشینی منظر، این‌خاندان بسیار تحقیرآمیز بود.
نه، کاملاً ناخوشایند بود.
«... رهبر‌پای انجمن رو‌ستاندن دست خورده.»
اگر از همان‌میدان ابتدا به اینجا فرستاده‌شده نمی‌شدند، این اتفاق نمی‌افتاد.
اما این‌جانشینی دو تا پایان‌کسانی زنده مانده بودند.
و اکنون، طبق قوانین دره خون،تکنیکیه حتی این فرصت را داشتند که‌نداره شاگرد ارشدهای انجمن آسمان و زمین شوند.
احتمالاً خود رهبر‌جان انجمن هم چنین چیزی‌امر را پیش‌بینی نکرده بود.
«دیگه چاره‌ای نیست.»
در این وضعیت، بهترین کار این‌پیدا بود که آن‌ها را کاملاً به‌یکدیگر عضویت انجمن آسمان و زمین درآورد.
بدین ترتیب،چهره‌اش آن‌ها می‌توانستند به‌انتقال نماد تبدیل شوند.
نمادهای خیانت، جایی که وارثان فرقه‌های ارتدوکس‌امر به ریشه‌های خود پشت کرده و به‌زور استعدادهای انجمن آسمان و زمین بدل شده‌اند.
«حالا، شما‌نگاه دو نفر،هنرهای روبروی هم بایستید.»
در آن لحظه، ارشد لی جی-یوم از‌می‌شدند دره خون آن‌ها را به میدان رزم‌امر فراخواند تا رو در روی هم قرار گیرند.
هنگامی که دو برادر مقابل‌انتقال هم ایستادند، ارشد لی جی-یوم دستش‌امکان را پایین آورد و فریاد زد:
«دوئل رو شروع کنید!»
با اعلام شروع، موک یو-چون‌رزمی گارد گرفت و با چهره‌ای‌جریان خشمگین گفت: «کار توئه، مگه نه؟»
موک گیونگ‌ون با‌درون بی‌خیالی پاسخ داد:پیدا «چی کار منه؟»
موک یو-چون قدمی جلوتر آمد‌انتقال و متهم کرد: «تو اون‌می‌رسونه تکنیک رو درست بهم یاد ندادی!»
در ابتدا شک نکرده بود.
هرچه بود، او‌میدان مراحل متعدد راستی‌آزمایی را‌شده پشت سر گذاشته بود.
اما پس از تجربه‌خاندان ماهیت واقعی موک گیونگ‌ون‌حتی در اینجا، مطمئن شده بود.
موک گیونگ‌ون قطعاً اوراد اصلی تکنیک‌تکنیکیه تغییر قلب چوبی، تکنیک انحصاری رئیس‌نداره خاندان را به او یاد نداده بود.
«بخاطر تو، من...»
او در قصد کشتن‌هنرهای غرق شده و در حین‌دوئل دوئل کسی را کشته بود.
و حتی همین حالا‌خاندان هم نمی‌توانست کنترلش کند‌حتی و به زور سرکوبش می‌کرد.
حتی اگر برادر ناتنی بودند، به عنوان اعضای‌هدف یک خاندان، امید داشت که موک گیونگ‌ون حداقل‌مهم کمی بابت عوارض جانبی او احساس گناه کند.
ولی،
«!؟»
موک گیونگ‌ون لبخند درخشانی زد‌کسانی و گفت: «واقعاً حیرت‌انگیزه که‌جان چقدر احمقی که تازه الان فهمیدی.»
«تووووو!!!!!»
موک یو-چون که از خشم دیوانه‌می‌رفتند شده بود، به سمت موک گیونگ‌ون یورش‌میل برد و قوی‌ترین تکنیکش را آزاد کرد.
- کرک!
در یک چشم‌برهم‌زدن، موک گیونگ‌ون مچ دستش را تکان‌پای داد، حمله را منحرف کرد و سپس گلوی موک‌تهدیدها یو-چون را گرفت و او را به زمین کوبید.
- کوب!
«آخ!»
سپس در گوش موک یو-چون زمزمه کرد: «با‌جایی این وضع چطوری انتظار داری حریف من بشی؟تکنیکیه چرا سعی نمی‌کنی از اون تکنیک استفاده کنی؟»