چپتر 163: پیشنهاد (۳)
0«این...؟»
وی سو-یون‌وودانگ نتوانست حیرت خود‌معروفه را پنهان سازد.
تکنیک حرکتی پرسرعتی که موک گیونگ‌ون همین حالا به نمایش گذاشته‌تمرین بود — اگر چشمانش فریبش نمی‌دادند — چیزی جز «گام‌های جهش‌نیز آب زلال» معروف نبود، تکنیک حرکتی اختصاصی برادر ارشدش، نا یول‌ریانگ.
[استاد، چرا تکنیک‌وودانگ حرکتی برادر بزرگ‌معروفه با ما فرق داره؟]
[هوهوهو. منظورت‌فرقه گام‌های جهش‌رازآلودگی آب زلاله؟]
[گام‌های جهش آب زلال؟]
[آره. گام‌های جهش آب زلال، تکنیک حرکتی خاندان نا‌چون که برادر بزرگت توش استاد شده، زمانی به عنوان‌مورد یکی از سه تکنیک برتر حرکتی دشت مرکزی شناخته می‌شد.]
[بهترین تکنیک حرکتی؟]
[درسته. در کنار «پرش نردبان ابر» فرقه وودانگ که به رازآلودگی عمیقش معروفه، و‌غیرقابل «گام باد و ابر» دنیای رزمی باستان که حالا گم شده و به سرعت‌گذشته بی‌رقیب و غیرقابل پیش‌بینیش شهره بود، این یکی از سه تکنیک حرکتی برتر محسوب می‌شد.]
[آه! فکرش رو‌رازآلودگی بکن همچین چیز‌گام فوق‌العاده‌ای یاد گرفته...]
[ولی اون مال گذشته بود. وقتی که بر‌خیر «گام خورشید و ماه» که بهت یاد دادم مسلط‌موضوع بشی، می‌تونی با یه قدم بر دنیا مسلط بشی.]
[مسلط شدن... بر دنیا!]
ناگهان، کلماتی که استادش بیش‌عمیقش از یک دهه پیش بر زبان‌باستان رانده بود، در ذهنش تداعی شد.
حتی پس از گذشت ده سال،گام وی سو-یون هنوز ذات حقیقی گام خورشید‌غیرقابل و ماه را کاملاً درک نکرده بود.
نه، او حتی مطمئن نبود که آیا این‌خیر واقعاً همان تکنیک حرکتی است که طبق ادعای‌بگیرد استادش قادر به حکمرانی بر دنیاست یا خیر.
چون هر چقدر هم تمرین‌عمیقش می‌کرد، هرگز نمی‌توانست از گام‌های جهش‌باستان آب زلال برادر ارشدش پیشی بگیرد.
همین موضوع در‌وودانگ مورد برادر دومش، جانگ‌گام نونگ‌اک نیز صدق می‌کرد.
ولی در حال‌رازآلودگی حاضر، این بخش‌گام مهم ماجرا نبود.
«تو گام‌های جهش‌طبق آب زلال رو‌حکمرانی از کجا بلدی؟»
«گام‌های جهش آب زلال؟»
«آره. فکر‌فرقه کردی تکنیک برادر‌عمیقش بزرگ رو نمی‌شناسم؟»
«آه...»
موک گیونگ‌ون آهی کوتاه کشید.
به نظر می‌رسید‌وودانگ آن‌ها واقعاً خواهر‌معروفه و برادر رزمی هستند.
در حین مبارزه با نا یول‌ریانگ، متوجه کارآمدی‌باد تکنیک حرکتی او شده و با دقت آن‌شهره را مشاهده کرده بود تا اصولش را فرا گیرد.
اما اینکه‌وودانگ او با یک‌معروفه نگاه تشخیصش دهد...
«چشمای تیزی داری.»
—تپ!
پیش از آنکه کلامش کاملاً منعقد شود، نوک انگشتان‌دنیای شمشیر وی سو-یون — که با انگشت اشاره و میانی‌اش‌بکن شکل گرفته بود — گلوی موک گیونگ‌ون را لمس کرد.
قصد کشتن تیزی از‌عمیقش آن‌ها ساطع می‌شد، گویی‌دنیای که تیغه‌ای واقعی باشند.
چشمان موک‌است گیونگ‌ون با‌ادعای علاقه درخشید.
هیچ حرکت‌فرقه اضافه‌ای در‌رازآلودگی کارش نبود.
«دستات سریعه.»
«تو... تو چی هستی؟»
«هم؟»
«نکنه برادر‌فرقه بزرگ تو‌رازآلودگی رو کاشته اینجا؟»
«برادر بزرگ؟فرقه آه، منظورت‌رازآلودگی ارباب نا یول‌ریانگه؟»
«خودت رو به اون راه نزن. برادر بزرگ حتی رازها و‌سرعت روش‌های گردش چی تکنیک‌هاش رو به استادمون هم لو نداد. واقعاً‌یاد فکر کردی همین‌طوری الکی تکنیک اختصاصیش رو به تو یاد میده؟»
با شنیدن‌است حرف‌های او، موک‌قادر گیونگ‌ون تکخندی زد.
«داری می‌خندی؟»
«آه، عذر‌فرقه می‌خوام. انگار‌رازآلودگی باعث سوءتفاهم شدم.»
«سوءتفاهم؟»
«آره.»
«چه سوءتفاهمی؟»
«خب، درسته که من این تکنیک حرکتی‌گام رو از ارباب نا یول‌ریانگ یاد گرفتم،غیرقابل ولی نه اون‌طوری که تو فکر می‌کنی.»
«نه اون‌طوری‌وودانگ که من‌عمیقش فکر می‌کنم؟»
«درسته. بهتره بگم‌طبق فقط... از روی‌حکمرانی دستش یاد گرفتم.»
«از روی دستش‌وودانگ یاد گرفتی؟ این‌معروفه دیگه چه مزخرفیه؟»
ابروی وی سو-یون بالا پرید.
او متقاعد شده بود‌عمیقش که موک گیونگ‌ون دارد‌دنیای با او بازی می‌کند.
نه، از لحظه‌ای که تمام زیردستانش را جلوی‌خیر چشمانش به این روز انداخته بود، از خط‌بگیرد قرمزی عبور کرده بود که قابل چشم‌پوشی نبود.
—گووووووه!
قصد کشتن شدیدی‌وودانگ از وجود وی‌معروفه سو-یون فوران کرد.
حس می‌شد که هر لحظه‌معروفه ممکن است گلوی موک گیونگ‌ون‌باستان را سوراخ کند یا ببرد.
با این حال، با‌ادعای وجود خشم سرشار و قصد‌چون کشتنش، خود را کنترل کرد.
زیرا اگر موک گیونگ‌ون واقعاً حمایت نا یول‌ریانگ را پشت‌رزمی سر داشت، حمله به او به معنای دشمنی نه تنها با‌چیز برادر ارشدش، بلکه با رهبر فرقه تاریک و پادشاه سم بود.
او در حالی که‌رازآلودگی خود را مجبور به‌باد حفظ آرامش می‌کرد، گفت:
«واضح توضیح‌وودانگ بده. رابطه‌ت با‌معروفه برادر بزرگ چیه؟»
«چندان رابطه‌ای نیست.»
«واقعاً انتظار‌فرقه داری باور‌رازآلودگی کنم که—»
«راستش، حالا که فکر‌رازآلودگی می‌کنم، رابطه‌مون در حال‌باد حاضر خیلی هم خوب نیست.»
«خیلی خوب نیست؟»
«آره. ولی بهتر‌طبق نیست راجع به‌حکمرانی خودمون دوتا حرف بزنیم؟»
وی سو-یون‌فرقه به حرف‌های‌رازآلودگی او پوزخند زد.
«حتماً فکر کردی چون برادر بزرگ، پادشاه سم و‌دنیای رهبر فرقه تاریک پشتت هستن، کسی نمی‌تونه بهت دست بزنه.بکن همین که حتی جواب سوال‌هام رو درست نمیدی ثابتش می‌کنه.»
موک گیونگ‌ون در‌رازآلودگی برابر پاسخ تند‌گام او شانه‌ای بالا انداخت.
«من که درست‌طبق جواب دادم. اگه‌حکمرانی سوال دیگه‌ای داری—»
—کراک!
در همان لحظه،وودانگ دست چپ وی‌معروفه سو-یون حرکت کرد.
مثل صاعقه، او به سمت سینه‌گام موک گیونگ‌ون یورش برد تا نقاط‌بی‌رقیب طب سوزنی‌اش را مهر و موم کند.
ولی—
—اسنپ!
«؟!»
وی سو-یون اخم کرد.
مچ دستش، که در آستانه ضربه زدن‌دنیاست به نقاط حیاتی او بود، حالا محکم‌نمی‌توانست در مشت موک گیونگ‌ون اسیر شده بود.
چشمانش پر از احتیاط شد.
مچ دستم رو گرفت؟
او قبلاً مطمئن شده‌عمیقش بود که مهارت رزمی موک‌رزمی گیونگ‌ون پیشرفت چشمگیری داشته است.
به همین دلیل بود که ملاحظه را‌دنیاست کنار گذاشته و تکنیک مهر و موم‌نمی‌توانست نقاط را با تمام قدرت اجرا کرده بود.
با این حال‌وودانگ او باز هم‌معروفه مچش را گرفته بود.
این بدان معنا بود که‌عمیقش مهارت‌های رزمی او بسیار فراتر‌رزمی از حد انتظارش رشد کرده است.
«دقیقاً... چقدر قوی‌تر شدی؟»
وی سو-یون رک‌طبق و پوست‌کنده و‌حکمرانی بدون حاشیه رفتن پرسید.
موک گیونگ‌ون‌فرقه با خونسردی‌رازآلودگی پاسخ داد:
«هممم. هنوز‌فرقه از سطح فعلیم‌عمیقش کاملاً راضی نیستم.»
«چی؟»
آیا داشت مسخره‌اش می‌کرد؟
او مچ دستش را زمانی که کاملاً قصد مهر‌دنیای و موم کردن نقاطش را داشت به راحتی گرفته‌فکرش بود، و با این حال ادعا می‌کرد راضی نیست؟
البته، این حقیقت داشت.
موک گیونگ‌ون‌وودانگ حقیقتاً از قدرت‌معروفه فعلی‌اش راضی نبود.
ولی از دیدگاه‌طبق وی سو-یون، باور کردن‌دنیاست چنین چیزی غیرممکن بود.
«... تو واقعاً چی هستی؟»
شاگرد فرقه‌فرقه ارتدوکس نامدار،رازآلودگی فرقه شمشیر یون‌موک.
گروگان گرفته‌شده‌وودانگ توسط انجمن‌عمیقش آسمان و زمین.
بازمانده برتر‌است دره خون‌ادعای و اجساد.
شاگرد رهبر فرقه تاریک.
شاگرد پادشاه سم، باک ساها.
و حالا، در کمتر از نیم ماه، مهارت‌دنیای رزمی‌اش سر به فلک کشیده و حتی بر تکنیک‌فکرش حرکتی اختصاصی برادر ارشد، نا یول‌ریانگ مسلط شده بود.
تک‌تک قطعات این پازل بیش‌قادر از آن از هم گسسته‌چقدر بودند که معنایی داشته باشند.
وی سو-یون به‌وودانگ موک گیونگ‌ون خیره‌معروفه شد و پرسید:
«نکنه تو...فرقه شاگرد برادر‌رازآلودگی بزرگی چیزی هستی؟»
«که گفتم نه.»
«اگه نیستی،است پس یه مدرک‌قادر غیرقابل‌انکار بده که—»
پیش از آنکه حرفش‌رازآلودگی تمام شود، موک گیونگ‌ون‌باد به کمرش اشاره کرد.
آنجا، یک کیسه‌وودانگ چرمی کوچک و‌معروفه خون‌آلود آویزان بود.
«اون چه‌وودانگ ربطی به‌عمیقش موضوع داره؟»
«میشه گفت‌است توش... یه‌ادعای جور غنیمت جنگیه.»
«غنیمت؟»
این یارو داشت چی می‌گفت؟
در حالی که وی سو-یون با گیجی‌باد به او خیره شده بود، موک گیونگ‌ون‌پیش‌بینیش دست در کیسه کرد و چیزی بیرون کشید.
چشمان وی‌است سو-یون از‌ادعای تعجب گشاد شد.
«تو...؟»
در دستان موک‌وودانگ گیونگ‌ون یک کره‌معروفه چشم قرار داشت.
اما این یک‌رازآلودگی چشم انسانی عادی نبود...باد مردمکش درخششی نقره‌فام داشت.
‘!!!!!!!’
چهره وی سو-یون منجمد شد.
برای لحظه‌ای،فرقه نمی‌توانست آنچه را‌عمیقش می‌بیند باور کند.
زیرا اگر حدسش‌رازآلودگی درست می‌بود، صاحب این‌باد چشم کسی نبود جز...
«برادر ارشد؟»
«عجب. همون‌طور که‌وودانگ تکنیک حرکت رو شناختی،گام اینم راحت تشخیص دادی.»
این...
مگر چنین چیزی ممکن بود...؟
برای لحظه‌ای،است وی سو-یون کاملاً‌قادر مبهوت مانده بود.
او تنها یک بار پیش از‌معروفه این دیده بود که مردمک چشم‌سرعت راست برادر ارشد به رنگ نقره‌ای درآید.
آن هم در حین‌رازآلودگی مبارزه تمرینی با پادشاه‌باد مشت رعد، وون بیونگ-هاک بود.
از آنجا که او یکی از مدیران ارشد انجمن آسمان و‌سرعت زمین و یکی از پنج پادشاه بود، فرصت دیدن مهارت‌های رزمی‌اش‌یاد بسیار نادر بود، بنابراین وی سو-یون در آن مبارزه حضور یافته بود.
آن زمان بود‌طبق که تغییر چشم‌حکمرانی او را دیده بود.
این غیرممکنه.
اما اینجا چه خبر بود؟
موک گیونگ‌ون چطور‌رازآلودگی چنین چیزی را‌گام در اختیار داشت؟
«چطور... چطور تو...؟»
«گرفتی چی شد؟وودانگ همون‌طور که گفتم،معروفه یه جور غنیمته.»
غنیمت؟
منظورش این بود‌رازآلودگی که با برادر‌گام ارشد مبارزه کرده است؟
در حالی که او‌ادعای مات و مبهوت ایستاده بود،چون موک گیونگ‌ون لبخند کمرنگی زد.
«خب، فکر کنم همین‌قدر کافی باشه‌معروفه تا رابطه‌م با ارباب جوان روشن بشه.بی‌رقیب حالا، بهتر نیست درباره خودمون حرف بزنیم؟»
«خودمون؟»
«آره. مگه قبلاً نگفتم؟ می‌خواستم باهات‌گام تنها صحبت کنم. البته، بهتر نیست‌بی‌رقیب اول این دستت رو بکشی کنار؟»
موک گیونگ‌ون با‌طبق چشمانش به انگشتان شمشیرمانند‌دنیاست وی سو-یون اشاره کرد.
اما با توجه به اینکه گارد‌معروفه او در بالاترین حد ممکن بود،سرعت محال بود به این سادگی عقب‌نشینی کند.
«... باورم نمیشه.»
«آه. بیا‌وودانگ حداقل اول این‌معروفه رو بذاریم کنار...»
«برادر ارشد استادی بی‌همتاست که از‌حکمرانی دیوار عبور کرده و به قلمرو تعالی‌هرگز رسیده. چطور ممکنه چشمش دست تو باشه؟»
صدای وی سو-یون بالا رفت.
تمام تمرکزش‌فرقه اکنون فقط روی‌عمیقش این موضوع بود.
با اینکه استادش فیزیک ذاتی و استعداد رزمی او‌رزمی را ستوده بود، اما هر چقدر هم که پیشرفت‌بکن می‌کرد، هرگز تصور نمی‌کرد بتواند برادر ارشد را شکست دهد.
با این حال این مرد، که همین نیم‌خیر ماه پیش به زحمت به قلمرو اوج رسیده‌بگیرد بود، چطور توانسته بود او را زمین بزند؟
«غیرممکنه. هر چقدر‌وودانگ هم مهارت‌های رزمیت پیشرفت‌گام کرده باشه، برادر ارشد...»
«درسته. اعتراف‌فرقه می‌کنم، تنهایی‌رازآلودگی سخت بود.»
«چی؟»
«اگه استادم کمک‌طبق نمی‌کرد، زمین‌گیر کردن‌حکمرانی تمیزش کار سختی می‌شد.»
«استادت...؟»
«پادشاه سم، باک ساها وسط کار‌معروفه دخالت کرد. واسه همین برنامه اصلیم واسه‌بی‌رقیب مخفی موندن... یه کم به هم ریخت.»
«داری چی میگی...»
«همونی که شنیدی. همون‌طور که می‌بینی، این ماجرا احتمالاً‌چون من رو دشمن ارباب جوان کرده. و حالا، اوضاع‌مورد حسابی دردسرساز شده. شنیدم جناح اون بین سه جانشین قوی‌ترینه.»
—شرررک!
همزمان با سخن گفتن،رازآلودگی موک گیونگ‌ون کره چشم را‌دنیای به داخل کیسه سُر داد.
سپس، بی هیچ‌رازآلودگی درنگی، انگشتان شمشیرمانند‌گام وی سو-یون را گرفت.
—قاپ!
‘!؟’
مردمک‌های وی سو-یون لرزید.
با اینکه او چی حقیقی متمرکز نکرده‌باد بود، اما انگشتان تیغ‌مانند او را بدون‌پیش‌بینیش هیچ لرزشی و به راحتی مهار کرده بود.
موک گیونگ‌ون به همین بسنده‌قادر نکرد و سعی کرد انگشتان‌چقدر او را از گلویش دور کند.
وی سو-یون که هوشیاری‌اش‌رازآلودگی به اوج رسیده بود،باد انرژی درونی‌اش را فوران داد.
خیلی خب.
اگه واقعاً قدرت مقابله با‌معروفه برادر ارشد رو داری، پس خودم‌سرعت می‌بینم که انرژی‌ات چقدر رشد کرده.
—گووووووه!
برای اولین بار در طی‌عمیقش سال‌ها، وی سو-یون انرژی درونی‌اش‌رزمی را به حد نهایی رساند.
به لطف ساختار بدنی ذاتی‌اش،عمیقش حتی برادر دومش، جانگ نونگ‌اک، هم‌باستان در انرژی درونی حریف او نمی‌شد.
حتی برخی می‌گفتند‌رازآلودگی که او به قلمرو‌باد تعالی نزدیک شده است.
هوه.
چشمان موک‌فرقه گیونگ‌ون با‌رازآلودگی علاقه درخشید.
او که چشم روح را باز‌معروفه کرده بود، پیش از این وسعت‌سرعت انرژی او را حس کرده بود.
اما این حتی‌رازآلودگی قوی‌تر از چیزی‌گام بود که پیش‌بینی می‌کرد.
—کرااااک!
با برخورد‌فرقه انرژی‌هایشان، زمین‌رازآلودگی زیر پایشان شکافت.
غبار و سنگریزه‌ها‌وودانگ لرزیدند و به‌معروفه اطراف پرتاب شدند.
—قرررچ!
فشار خالص‌است انرژی‌هایشان شکاف‌های زمین‌قادر را عمیق‌تر کرد.
وی سو-یون که همچنان‌رازآلودگی انرژی‌اش را بالاتر می‌برد،باد نمی‌توانست شوکش را پنهان کند.
با اینکه هنوز از دیوار عبور نکرده بود،باد فیزیک منحصر‌به‌فردش یعنی «نصف‌النهارهای مسدود یین آسمانی» به او‌محسوب اجازه می‌داد انرژی درونی‌اش به قلمرو تعالی نزدیک شود.
با این حال، موک‌عمیقش گیونگ‌ون در برابر قدرت او‌رزمی حتی ذره‌ای تزلزل نشان نمی‌داد.
—قورت!
ناگهان، طعم‌فرقه خون را در‌عمیقش گلویش احساس کرد.
به لطف استادش، یاد گرفته بود انرژی نصف‌النهارهای‌باد مسدود یین آسمانی را کنترل کند، اما اگر‌شهره فراتر از حدش فشار می‌آورد، مریدین‌هایش طغیان می‌کردند.
او به‌وودانگ موک گیونگ‌ون‌عمیقش نگاه کرد.
در حالی که او تقلا می‌کرد،حکمرانی موک گیونگ‌ون کاملاً آسوده بود و‌می‌کرد حتی ذره‌ای فشار در چهره‌اش دیده نمی‌شد.
در نهایت،فرقه چاره‌ای جز‌رازآلودگی پذیرفتن واقعیت نداشت.
این حد منه.
اگر این وضعیت ادامه‌عمیقش می‌یافت، او فقط در‌دنیای موضع ضعف قرار می‌گرفت.
از ظواهر امر پیدا بود که موک‌دنیاست گیونگ‌ون حتی از تمام قدرتش استفاده نمی‌کند؛ او‌پیشی صرفاً داشت با خروجی انرژی او برابری می‌کرد.
واقعاً حقیقت داره.
این یارو‌فرقه بدون شک از‌عمیقش دیوار عبور کرده.
این درک باعث شد‌عمیقش هم احساس ناباوری کند‌دنیای و هم احساس پوچی.
وی سو-یون به‌طبق آرامی شروع به‌حکمرانی کاهش انرژی‌اش کرد.
در پایان،فرقه مجبور بود‌رازآلودگی عقب‌نشینی کند.
—شششش...
همزمان با عقب کشیدن انرژی‌معروفه هر دو نفر، گرد و‌باستان غبار و سنگریزه‌ها روی زمین نشستند.
وی سو-یون با‌طبق حیرت واقعی لب‌حکمرانی به سخن گشود.
«... تو واقعاً یه هیولایی.»
«مطمئن نیستم این تعریف باشه.»
«تا حالا ندیدم کسی با این سرعت‌باد پیشرفت کنه. حتی برادر ارشد که به‌پیش‌بینیش عنوان یه نابغه ستایش می‌شد هم این‌طوری نبود.»
«کی می‌دونه؟است من که‌ادعای نباید بگم.»
وی سو-یون در دلش‌رازآلودگی پوزخندی زد و فکر‌باد کرد او دارد شکسته‌نفسی می‌کند.
اما موک گیونگ‌ون‌وودانگ واقعاً حس خاصی نسبت‌گام به این موضوع نداشت.
سپس وی سو-یون گفت:
«... فکر کنم‌طبق می‌فهمم چرا با‌حکمرانی برادر ارشد جنگیدی.»
«واقعاً؟»
«آره. برادر ارشد شاید دنبال‌عمیقش استعداد باشه، ولی کسی رو‌رزمی که نتونه کنترل کنه نمی‌خواد.»
موک گیونگ‌ون‌وودانگ به حرف‌های‌عمیقش او خندید.
همان‌طور که از یک‌ادعای هم‌رزم انتظار می‌رفت؛ او‌خیر نا یول‌ریانگ را خوب می‌شناخت.
«حالا که می‌فهمی،وودانگ پس حتماً می‌دونی‌معروفه چرا الان اینجام.»
«گفتی که دشمن برادر ارشد‌عمیقش شدی، پس به حمایت یه‌رزمی جانشین دیگه نیاز داری، درسته؟»
«یه چیزی تو همین مایه‌ها.»
با شنیدن‌است جواب او، وی‌قادر سو-یون اخم کرد.
«ولی چرا این‌قدر زیاده‌روی‌رازآلودگی کردی؟ اگه اومدی سراغم‌باد چون بهم نیاز داشتی، پس...»
«نه.»
موک گیونگ‌ون‌وودانگ حرفش را‌عمیقش قطع کرد.
چشمان زن باریک شد.
«نه؟ پس‌فرقه این همه کار‌عمیقش واسه چی بود...»
«واسه اینکه بهت نشون بدم.»
«چی؟»
«که به‌است عنوان یه‌ادعای جانشین چقدر بی‌عرضه‌ای.»
با این کلمات‌وودانگ صریح، چهره وی‌معروفه سو-یون یخ زد.
پس تمام این ماجراها... به این‌معروفه روز انداختن زیردستانش، اصرار بر گفتگوی‌سرعت خصوصی... فقط برای گفتن همین بود؟
او هم خشمگین بود‌عمیقش و هم گیج، اما‌دنیای موک گیونگ‌ون فقط لبخند زد.
«خب، راجع به‌طبق اون بدنت... چرا‌حکمرانی نمیدیش به من؟»
‘!؟’
صورتش در آنی خشک شد.