چپتر 337: مغز متفکر (۴)
0برای موک گیونگ‌ون،آزمایش این حرکتی بود بسان‌سمت قمار بر سر جان.
گردآوری تمام نیرو در یک نقطه، در جوهره به معنای آن بود که خود‌خودش فرد به شمشیری برنده بدل شود؛ از این رو نیمی از وجودش در تردید بود‌انفجار که آیا می‌تواند از طریق «تکنیک شمشیر ای-گی» این امر را محقق سازد یا خیر.
ولی با شکستن دیوار محدودیت‌هایش، درک او‌حواس از چی عمیق‌تر شده بود و باور داشت‌کرد که این امر از نظر تئوری امکان‌پذیر است.
با این حال،دوردست دو مشکل آشکار‌آسانی به چشم می‌خورد.
نخست، «تراکم چی». متمرکز کردن تمام انرژی و‌خودش نیروی کل بدن در یک نقطه و انتقال‌پرسرعت آن به شمشیری در دوردست، هرگز کار آسانی نبود.
اگرچه او می‌توانست قدرت خود را از طریق بدنش آزاد‌باید کند - حتی اگر فشاری بر او وارد می‌کرد -حرکات اما انتقال چی از طریق شمشیر ای-گی زمان قابل توجهی می‌طلبید.
دوم، «خیلی‌نمی‌توانست تابلوئه». این‌بزند بزرگ‌ترین مشکل بود.
زمانی که انرژی به اندازه کافی متراکم می‌شد تا نیرو‌قدرت را از طریق تکنیک شمشیر ای-گی در یک نقطه متمرکز‌زمان کند، احتمال اینکه حریف متوجه آن شود بسیار بالا بود.
هرچه سطح استاد‌آزمایش بالاتر می‌بود، این‌تنها احتمال نیز بیشتر می‌شد.
به همین دلیل، موک گیونگ‌ون نمی‌توانست بی‌گدار به‌بزند آب بزند و آن را آزمایش کند؛ او‌بنابراین باید حواس حریف را تنها به سمت خودش می‌کشاند.
بنابراین، او‌نمی‌توانست آن فرصت‌بزند را خلق کرد.
با حرکات مداوم و پرسرعت، یو موجین‌نبود را کلافه کرد و او را وادار‌حتی ساخت تا با تمام توان وارد میدان شود.
انفجار مهیب انرژی طبیعی که زمین را در هم شکست، در هم‌آمیخته با‌کرد تکنیک‌ها و حرکات آن دو موجود فراانسانی، گردبادی از انرژی برانگیخت که محیط‌زمین اطراف را لرزاند و آن حرکت مخفی را در پرده‌ای از آشوب پوشاند.
اما موک‌نیز گیونگ‌ون به همین‌دلیل جا بسنده نکرد.
او موقعیتی ایجاد کرد که حریف بتواند آن را پیش‌بینی‌خودش کند، و مستقیماً نیروی خود را در یک نقطه جمع‌کلافه کرد تا تمام نگاه‌ها را به سمت خود جلب کند.
آن تنها یک طعمه بود.
یو موجین که از پیروزی‌حواس خود اطمینان داشت، سرانجام گاردش را‌فرصت پایین آورد و نتیجه این شد.
«آخ...»
چهره یو‌نمی‌توانست موجین از درد‌آزمایش در هم پیچید.
با دیدن این‌دوردست صحنه، موک گیونگ‌ون‌آسانی در دل نچ‌نچی کرد.
اگرچه حس می‌کرد قدرتی که از راه دور اعمال شده ضعیف‌تر از زمانی است‌حرکات که خودش مستقیماً ضربه می‌زند، اما از آنجا که انرژی را از طریق یک شمشیر‌تکنیک‌ها واحد متمرکز کرده بود، انتظار نداشت که شمشیر بدن آن مرد را کاملاً سوراخ نکند.
«یا شایدم بدنش زیادی سفته؟»
در هر صورت، قمار موفقیت‌آمیز بود،باید اما قطعاً تکنیکی بود که استفاده از‌فرصت آن در بسیاری از شرایط دشوار می‌نمود.
به هر حال، چون‌هرگز شمشیر قلب را شکافته‌اگرچه بود، مبارزه تمام‌شده محسوب می‌شد.
نه،
«باید کارش رو تموم کنم.»
مبارزه تنها زمانی‌بی‌گدار پایان می‌یافت که نفس‌حواس حریف حقیقتاً قطع شود.
موک گیونگ‌ون، که هرگز کار را نیمه‌تمام نمی‌گذاشت مگر آنکه نظرش تغییر‌آزاد کند، دستش را از تیغه شمشیری که یو موجین گرفته بود رها کرد‌خیلی و تیغه شمشیر اهریمنی را با انرژی تاریک در آرایش شمشیر شکل داد.
وویییینگ!
درست در لحظه‌ای که موک گیونگ‌ون قصد داشت گردن‌آزمایش او را بزند، یو موجین دندان‌هایش را به هم‌خلق سایید و با لگدی سهمگین به سینه موک گیونگ‌ون کوبید.
پک!
به لطف آن لگد، موک گیونگ‌ون به عقب پرتاب‌می‌توانست شد و به زمین افتاد، و یو موجین نیز‌می‌کرد به عقب رانده شد و به سرعت سقوط کرد.
تپ!
موک گیونگ‌ون روی زمین فرود‌دلیل آمد و در حالی که به‌حواس سختی تعادلش را بازمی‌یافت، نچ‌نچی کرد.
شمشیری که قلب او را شکافته بود یک شمشیر معمولی نبود؛می‌کشاند شمشیری اهریمنی و لبریز از انرژی خود او بود، با این‌ساخت حال یو موجین هنوز این مقدار قدرت برایش باقی مانده بود.
اما اکنون، ادامه‌دوردست دادن برایش دشوار‌آسانی به نظر می‌رسید.
یو موجین تلوتلو‌آزمایش می‌خورد و قادر‌تنها نبود درست بایستد.
«اوه...»
مهم نبود کسی چقدر هیولا باشد و‌حواس فراتر از محدودیت‌های انسانی رفته باشد، شکافته‌خلق شدن قلب دردی غیرقابل تصور به همراه داشت.
اینکه او هنوز‌دوردست نفس می‌کشید تقریباً‌آسانی یک معجزه بود.
البته خود موک گیونگ‌ون پیش از این پس از شکافته‌بنابراین شدن قلبش زنده مانده بود، اما آن تنها یک شمشیر‌ساخت معمولی نبود - شمشیری اهریمنی و مملو از انرژی تاریک بود.
چطور هنوز این‌گونه سرپا بود؟
اما اهمیتی نداشت.
جان‌سخت‌ترین موجودات هم‌دوردست اگر گردنشان بریده‌آسانی می‌شد، مرگشان حتمی بود.
سووش! تپ!
تیغه شمشیر اهریمنی‌بیشتر به درون دست‌نمی‌توانست موک گیونگ‌ون کشیده شد.
او در حالی که‌بزند تیغه را در دست داشت،سمت بی‌درنگ حمله‌ای سریع ترتیب داد.
اسلش!
ضربه تار شد و پراکنده گشت، و موک‌خودش گیونگ‌ون ناگهان در مقابل یو موجین ظاهر شد و‌موجین با تیغه شمشیر اهریمنی گردن او را هدف گرفت.
ولی...
اسنپ!
موک گیونگ‌ون تیغه‌دوردست را در میانه‌ی‌آسانی چرخش متوقف کرد.
در نتیجه، رد شمشیری بزرگ به طول نزدیک‌خودش به ده جانگ در بیرون ظاهر شد، شکافی‌پرسرعت پنجه‌مانند در جهتی که شمشیر تاب داده شده بود.
کراک! کراک! کراک!
این گواهی بود بر اینکه او شمشیر‌حواس را با تمام توان تاب داده بود تا‌کرد گردن یو موجینِ تقریباً فناناپذیر را قطع کند.
گالپ!
یو موجین بی‌آنکه‌آزمایش متوجه شود آب‌تنها دهانش را قورت داد.
شاید به خاطر جسارت ذاتی‌اش بود که‌بی‌گدار چشمانش را نبست، اما لحظه‌ای که مرگ را‌می‌کشاند به چشم دید، تنش ناگزیر در وجودش جوشید.
سپس موک‌نمی‌توانست گیونگ‌ون لب‌بزند به سخن گشود.
«الان چی گفتی؟»
«...»
یو موجین در پاسخ‌همین به سوال موک گیونگ‌ون، در‌آزمایش سکوت به او خیره شد.
آیا ممکن بود به خاطر حرفی که‌حواس زده بود شمشیر را متوقف کرده باشد؟خلق موک گیونگ‌ون که گیج شده بود، دوباره پرسید.
«چی گفتی؟»
سووش!
تیغه تیز و‌بیشتر سیاه شمشیر پوست‌نمی‌توانست گردنش را لمس کرد.
هاله برنده تیغه سیاه به‌آزمایش نظر می‌رسید آماده است تا‌خودش هر لحظه گردنش را ببرد.
اگرچه ترسی نداشت، اما کنجکاوی‌کار در وجود یو موجین بیدار‌قدرت شد و لب باز کرد.
«هااه... هااه... گفتم،آزمایش "چه ربطی به‌تنها اون سه چشم داره؟"»
با شنیدن پاسخ‌بیشتر او، سوسویی در چشمان‌بی‌گدار موک گیونگ‌ون پدیدار شد.
به نظر می‌رسید‌بی‌گدار حرکات لب او‌باید را درست خوانده است.
او کلماتی را که یو موجین با چهره‌ای ناباور و‌قدرت در حالی که به شمشیر فرو رفته در قلبش خیره‌زمان شده بود زمزمه می‌کرد، با استفاده از تکنیک لب‌خوانی دریافته بود.
«هااه... هااه... نکنه‌آزمایش به خاطر اون‌تنها حرف‌ها... اوهوک... وایسادی؟»
«اون سه چشمی که‌همین گفتی... منظورت موجودیه که‌بزند چشم سوم روی پیشونیش داره؟»
با این سوال،بی‌گدار یو موجین اخم‌هایش‌باید را در هم کشید.
این مرد چطور درباره سه چشمی که‌نبود پدرش از آن سخن گفته بود می‌دانست؟حتی اگر اینطور بود، آیا حدسش درست بود؟
«به نظر میاد همین‌طوره... سرفه، سرفه...تنها حتماً به اون سه چشم ربط‌خلق داره. وگرنه زخم این شکلی نمی‌شد... آخ...»
شوووش!
پیش از آنکه بتواند حرفش را تمام‌حواس کند، بخاری از بدن یو موجین برخاست و‌کرد بدن سیاه‌شده‌اش به تدریج به رنگ سرخ بازگشت.
همراه با آن،دوردست یو موجین مدام‌آسانی خون بالا می‌آورد.
«اوووه!»
حلقه طلایی روی‌بیشتر مچ دست راست‌نمی‌توانست یو موجین چرخید.
کیریریک!
اعداد روی حلقه به‌هرگز سرعت بالا رفتند و‌اگرچه به عدد ده بازگشتند.
سپس بخار‌بزند متوقف شد و‌حواس چهره رنگ‌پریده‌اش بازگشت.
موک گیونگ‌ون در حالی که به حلقه روی‌بزند بازوی راست یو موجین نگاه می‌کرد، حدس زد:بنابراین «نکنه به زور انرژیش رو مهر و موم کرد؟»
همزمان با ضعیف شدن نیروی یو‌باید موجین، حلقه انگار منتظر این لحظه‌بنابراین بود تا انرژی او را سرکوب کند.
یو موجین که تا حدودی‌کار به فرم انسانی بازگشته بود، سرش‌بدنش را با چهره‌ای دردناک‌تر بالا آورد.
نفس‌هایش چنان سنگین‌آزمایش بود که گویی هر‌سمت لحظه ممکن است بمیرد.
«هوم.»
در آن لحظه،بی‌گدار موک گیونگ‌ون در‌باید فکر فرو رفت.
آیا باید یو موجین را زنده نگه می‌داشت‌اگرچه تا چیزی درباره «سام-آن» (سه چشم) بفهمد یا‌فشاری نه؟ اما این مرد حریف بسیار دردسرسازی بود.
خود موک گیونگ‌ون انرژی زیادی را در مبارزه با تمام‌بنابراین توان از دست داده بود و اگر حتی لحظه‌ای برای‌ساخت بهبودی به او فرصت می‌داد، خدا می‌دانست چه اتفاقی می‌افتد.
- بکشش.
فانی.
این یکی‌انتقال بیش از‌هرگز حد خطرناکه.
حتی اگه این هیولا‌باید هم نباشه، فرصت‌های دیگه‌ای‌خودش برای گیر آوردن اطلاعات هست.
چونگ‌ریونگ او‌نیز را به‌همین کشتن ترغیب می‌کرد.
او که درون عروسک چوبی‌آزمایش در آغوش موک گیونگ‌ون بود، مبارزه‌می‌کشاند را به دقت تماشا کرده بود.
از این رو، باور داشت‌کار که او نباید هیچ شانسی‌قدرت برای بهبودی به یو موجین بدهد.
با این حال،
«... بذار‌نیز فعلاً حرفاش‌همین رو بشنویم.»
«چی؟ باز هم تو... هه!»
چونگ‌ریونگ با دیدن‌دوردست لجاجت موک گیونگ‌ون،آسانی با تأسف نوچ‌نوچ کرد.
او نمی‌توانست درک کند چرا‌حواس در چنین زمان حساسی، بر‌بنابراین چنین هوس خطرناکی اصرار می‌ورزد.
آنگاه موک گیونگ‌ون‌بیشتر دستش را به‌نمی‌توانست آرامی تکان داد.
هوووم!
سپس...
سوک!
تیغه شمشیر اهریمنی که قلب‌دلیل یو موجین را شکافته بود،باید از پشتش بیرون کشیده شد.
«آخ!»
شدت درد، فریاد‌دوردست یو موجین را‌آسانی به آسمان برد.
این دردناک‌ترین تجربه‌ای بود که‌حواس در تمام عمرش حس کرده بود،فرصت پس چاره‌ای جز رنج کشیدن نداشت.
خاندان او ذاتاً با بدن‌هایی نیرومند متولد‌بی‌گدار می‌شدند که آن‌ها را در برابر درد‌خودش مقاوم می‌کرد و به ندرت زخم برمی‌داشتند.
این ویژگی هم در‌بزند ظاهر و هم در‌تنها باطن بدنشان صدق می‌کرد.
علاوه بر این، حتی اگر‌کار زخمی می‌شدند، توانایی ترمیم شگفت‌انگیزشان‌قدرت به سرعت جراحت را درمان می‌کرد.
ولی عجیب بود؛ انرژی خشن و تاریکی‌سمت که قلبش را شکافته بود، همراه با ماهیت‌مداوم اهریمنیِ عجیبِ شمشیر، مانع بهبود سریع او می‌شدند.
«نمی‌تونم... نفس بکشم...»
سوراخ ایجاد شده در قلب، گردش‌باید خون را مسدود کرده بود و یو‌فرصت موجین ناگزیر به سوی مرگ پیش می‌رفت.
ناگهان،
هوووم!
انرژی خشنی که سد‌همین راه بهبود شده بود،بزند قلب را ترک کرد.
گرچه ماهیت اهریمنیِ عجیب هنوز باقی‌باید بود، اما با رفتنِ مزاحم‌ترین انرژی، ناحیه‌فرصت شکافته شده آرام‌آرام شروع به ترمیم کرد.
خون دوباره‌انتقال به جریان‌هرگز افتاد و...
«هاااه!»
یو موجین نفس‌نفس‌زنان دم‌همین عمیقی گرفت، گویی راه تنفس‌آزمایش مسدود شده‌اش باز شده باشد.
موک گیونگ‌ون‌نمی‌توانست خطاب به‌بزند او گفت:
«... من فقط انرژی شیطانی رو‌آسانی کنترل کردم، ولی دیدن اینکه دوباره نفس‌کند می‌کشی باعث میشه به انتخابم شک کنم.»
«هاااه... هاااه... انرژی شیطانی؟»
«آره. حس می‌کنی‌بیشتر اون انرژی از‌نمی‌توانست قلبت رفته بیرون، نه؟»
با شنیدن حرف‌های موک‌بزند گیونگ‌ون، سوسویی در چشمان‌تنها یو موجین پدیدار شد.
«... چرا؟»
«چون لازمه، گمونم.»
«لازمه؟ نکنه به خاطر اون‌دلیل "سه چشم" باشه؟ اصلاً چه‌باید ربطی به اون سه چشم داری؟»
یو موجین که‌بی‌گدار ناگهان هوشیار شده بود،حواس از موک گیونگ‌ون پرسید.
موک گیونگ‌ون انرژی‌دوردست شیطانی درون بدن یو‌نبود موجین را حرکت داد.
با تکان خوردن دوباره‌باید آن انرژی خشن، اخم‌های‌خودش یو موجین در هم رفت.
«هنوز انرژی شیطانی رو کامل‌دلیل برنداشتم. همین بغل قلبته، هر‌باید وقت بخوام برش می‌گردونم سر جاش.»
«پس افسار کار دست توئه؟»
موک گیونگ‌ون‌انتقال لبخند محوی زد‌کار و پاسخ داد:
«اگه متوجه شدی،آزمایش امیدوارم مثل بچه آدم‌سمت به سوالام جواب بدی.»
«...»
یو موجین‌نمی‌توانست به موک‌بزند گیونگ‌ون خیره شد.
گرچه ماهیت اهریمنی باقی‌مانده در شمشیر هنوز مانع‌اگرچه بهبود کامل بود، اما اگر کمی زمان می‌خرید، به‌وارد نظر می‌رسید بتواند از وضعیت بحرانی نجات پیدا کند.
پس فعلاً‌بزند بهتر بود‌باید کمی همکاری کند.
«بپرس.»
«از کجا سام-آن رو می‌شناسی؟»
«...»
«یه خرده‌حسابی باهاشون داریم، انگار.»
«خرده‌حساب؟»
«یه جورایی... پدربزرگ و پدرم‌آزمایش با اون موجود سه چشم‌خودش که وسط پیشونیش چشم داشت جنگیدن.»
'با سام-آن جنگیدن؟'
چشمان موک گیونگ‌ون‌آزمایش با شنیدن این‌تنها پاسخ غیرمنتظره تیره شد.
این چه نوع رابطه‌ای بود؟ اگر‌نمی‌توانست حتی پدربزرگ و پدرش با سام-آن‌تنها جنگیده بودند، عملاً دشمن محسوب می‌شدند.
سپس یو موجین ادامه داد:
«رابطه خودت‌انتقال با اون‌هرگز سه چشم چیه؟»
«فکر می‌کردم‌بزند قراره فقط‌باید من سوال بپرسم.»
«از اونجایی که جونم‌همین دست توئه، فکر کنم‌بزند بتونم چند تا سوال بپرسم...»
هوووم!
پیش از آنکه حرفش تمام شود، انرژی خشنی‌اگرچه به قلب یو موجین هجوم برد و زخمی را‌وارد که به آرامی در حال بهبود بود، وخیم‌تر کرد.
پاک!
«آخ.»
یو موجین سینه‌اش را‌بزند چنگ زد و موک‌تنها گیونگ‌ون لبخند محوی زد.
«قدرت ترمیمت بهتر از چیزیه که‌آسانی فکر می‌کردم. فکر نکن همین‌جوری با‌آزاد مهربونی می‌ذارم سوراخ قلبت خوب بشه.»
«هاااه... هاااه...بزند امیدوار بودم بشه،حواس ولی انگار نمیشه.»
«خوشحالم که درک می‌کنی.»
هوووم!
همزمان با بدتر شدن دوباره زخم، موک‌نبود گیونگ‌ون انرژی شیطانی را از بیرون قلب یو‌اگر موجین عقب کشید و با لحنی بی‌تفاوت گفت:
«رابطه من‌بزند با سام-آن‌باید شبیه توئه.»
«هووف... هووف... شبیه؟بیشتر یعنی تو هم با‌بی‌گدار اون سه چشم دشمنی؟»
«میشه گفت.»
«ولی چرا قدرتی‌دوردست شبیه به اون‌آسانی سه چشم داری؟»
«شبیه؟»
موک گیونگ‌ون‌نیز با گیجی سرش‌دلیل را کج کرد.
منظورش چه‌نمی‌توانست بود؟ یو‌بزند موجین گفت:
«بدن خاندان ما زود خوب میشه و‌نبود ردی نمی‌مونه. ولی اون سه چشمِ غیرعادی‌حتی یه زخم موندگار رو سینه بابام گذاشت.»
«پس زخمش‌بزند هیچ‌وقت کامل‌باید خوب نشد؟»
«آره.»
با شنیدن این‌بی‌گدار پاسخ، موک گیونگ‌ون‌باید دستی به چانه‌اش کشید.
درست مانند انرژی مرگ، انرژی‌کار شیطانیِ متولد شده از آن‌قدرت نیز انرژی حریف را نابود می‌کرد.
اگر سام-آن قدرتی مشابه یا توانایی مسدود کردن‌خودش بهبود داشت، و اگر این سام-آن همان موجودی بود‌موجین که موک گیونگ‌ون می‌شناخت، این اطلاعات ارزشمندی محسوب می‌شد.
ولی،
«پس به خاطر‌بی‌گدار همین شک کردی که‌حواس به سام-آن ربط دارم؟»
«... فکر‌انتقال کردی خیلیا همچین‌کار قدرت عجیبی دارن؟»
«خب، منطقیه. ولی سام-آن به مرگ کسی که‌خودش بزرگم کرده ربط داره، پس حتی اگه دشمن‌پرسرعت خونی هم باشیم، سخت میشه گفت تو یه جبهه‌ایم.»
«آه...»
یو موجین با شنیدن اینکه‌آزمایش سام-آن در مرگِ سرپرستِ او‌خودش دست داشته، احساس معذب بودن کرد.
آن شخص‌انتقال تقریباً حکم‌هرگز والدینش را داشت.
'واقعاً بی‌ربطه؟'
اگر کسی که بزرگش کرده‌دلیل توسط سام-آن کشته شده بود، پس‌حواس همان‌طور که گفت، دشمن خونی بودند.
عجیب بود‌نمی‌توانست که قدرت‌هایشان‌بزند این‌قدر شباهت داشت.
اما با کمی فکر، از آنجایی که موک گیونگ‌ون ابتکار عمل‌بدنش را در دست داشت و در جبهه سام-آن نبود، منطقی به‌توجهی نظر می‌رسید که چرا درباره آن موجود سه چشم پرس‌وجو می‌کند.
آرام‌آرام شک‌بزند یو موجین‌باید فروکش کرد.
سپس موک گیونگ‌ون پرسید:
«اگه چیز‌نمی‌توانست دیگه‌ای راجع به‌آزمایش سام-آن می‌دونی، بگو.»
«هیچی.»
«... هیچی؟»
«آره.»
«همین؟ گفتی با سام-آن‌بزند جنگیدین، ولی نمی‌دونی چرا‌تنها و به چه هدفی؟»
«واقعاً نمی‌دونم. تنها چیزی که هست اینه‌نبود که اون سه چشم به محل زندگی‌حتی خاندانم حمله کرد ولی پدرم عقب روندش.»
با شنیدن این حرف،باید موک گیونگ‌ون یکی از‌خودش ابروهایش را بالا انداخت.
امیدوار بود اطلاعات‌بیشتر مفیدی گیرش بیاید،نمی‌توانست اما ناامیدکننده بود.
اگر همه‌چیز‌نمی‌توانست همین بود، ادامه‌آزمایش گفتگو معنایی نداشت.
«اگه همش همین بود که‌کار حیف شد. اگه اطلاعات بهتری‌قدرت داشتی، شاید جونت رو می‌بخشیدم.»
«... معلوم نیست.»
موک گیونگ‌ون به‌بیشتر یو موجین که مردد‌بی‌گدار بود، لبخند سردی زد.
«جواب درست همینه.بی‌گدار تو مانع بزرگی‌باید سر راه منی.»
تکان شدید!
یو موجین با احساس خباثتی شدید‌تنها که تا آن لحظه تجربه نکرده‌خلق بود، مو به تنش سیخ شد.
در تمام‌نیز عمرش چنین‌همین آدمی ندیده بود.
یو موجین‌نمی‌توانست با چهره‌ای‌بزند نگران پرسید:
«اگه سام-آن می‌تونه دشمن خونیت باشه،آسانی چرا انقدر با خاندان تانگ دشمنی؟آزاد می‌خوای خاندان تانگ رو نابود کنی؟»
«بسته به شرایط، آره.»
فشار!
دستان یو موجین مشت شد.
این مرد‌انتقال بیش از‌هرگز حد خطرناک بود.
قوی بود، بله، اما با چنین‌تنها خباثت وحشتناکی، ممکن بود واقعاً خاندان‌خلق تانگ را با خاک یکسان کند.
موک گیونگ‌ون با‌بیشتر دیدن مشت گره‌کرده او،بی‌گدار پوزخندی زد و گفت:
«نمی‌دونم چه رابطه‌ای با خاندان‌آزمایش تانگ داری که انقدر سفت‌خودش و سخت ازشون دفاع می‌کنی.»
«... ما‌انتقال اقوام دوریم،هرگز پس بی‌ربط نیست.»
«اقوام دور؟»
«آره، فامیل دور.»
«پس چون عملاً‌بی‌گدار فامیل حساب میشن‌باید ازشون دفاع می‌کنی؟»
«یکم دورن، ولی مگه‌هرگز واسه دفاع از خانواده‌اگرچه دلیل دیگه‌ای هم لازمه؟»
با شنیدن‌بزند این حرف،باید موک گیونگ‌ون خندید.
سپس گفت:
«اوه؟ که اینطور؟ پس نظرت راجع به فامیلی‌تنها که یه نفر رو که تقریباً مثل خانواده‌اش‌حرکات بوده کشته چیه؟ حتی اگه فامیل دور باشه؟»
«... منظورت چیه؟»
موک گیونگ‌ون در‌آزمایش واکنش به او،تنها با لحنی معنادار گفت:
«کسی که من رو بزرگ کرد از شاخه خاندان‌آزمایش تانگ بود و خون اونا تو رگاش بود. ولی رئیس‌کرد خاندان تانگ با یه سم نامرئی اون شخص رو کشت.»
'!!!!!!!'