چپتر 95: مزایا (۱)
0موک گیونگ‌ون همواره سیمایی بشاش‌نظر و درخشان داشت که به شکلی‌اگه طبیعی روحیه اطرافیانش را بالا می‌برد.
حتی اکنون، با لبخندی‌بزنیمش که بر لب داشت، روحیه‌منتظر تیمش تزلزل‌ناپذیر باقی مانده بود.
با این حال، هرچند سعی می‌کرد‌می‌خواد بروز ندهد، چشمانش مدام و دور از‌بشی دید دیگران به سوی موک گیونگ‌ون می‌چرخید.
در نهایت، او موفق‌وامیستیم شده بود اعضای تیمش‌خودش را به سلامت حفظ کند.
به عنوان یک رهبر گروه، او‌نمی‌رسید نقشش را از همان روز اول‌قراره به عالی‌ترین شکل ایفا کرده بود.
ولی...
«... موک گیونگ‌ون.»
وقایع شب گذشته، تصویر‌وامیستیم موک گیونگ‌ون را کاملاً‌خودش در ذهنش حک کرده بود.
نه، فراتر از آن‌بلوف بود؛ او عمیقاً توسط‌دلت آن مرد آشفته شده بود.
موک گیونگ‌ون آنچه را‌بزنیمش که شب گذشته رخ‌صبورانه داده بود، به یاد آورد.
«نه. فقط داشتم فکر‌کاری می‌کردم که الان بکشمت‌اگه بهتره یا بذارم زنده بمونی.»
«دیوونه شدی!»
«اصلاً می‌فهمی‌گفته توی چه‌بلوف وضعیتی هستی؟»
کلمات پوچ و بی‌معنی موک‌خودش گیونگ‌ون، اعضای تیم مقابل را‌بودند کاملاً مات و مبهوت کرده بود.
در شرایط‌نظر فعلی، موک‌کاری گیونگ‌ون چاره‌ای نداشت.
اگر حتی یک نفر‌وامیستیم را تحریک می‌کرد، کل‌خودش تیم از آزمون حذف می‌شدند.
با این حال، او آن‌چنان‌نظر گستاخانه سخن گفته بود که چیزی‌اگه جز یک بلوف به نظر نمی‌رسید.
«هر کاری دلت می‌خواد بکن!»
«اگه قراره باعث حذف شدن‌دلت همه‌مون بشی، فکر کردی ما‌باعث همین‌طوری وامیستیم و تماشا می‌کنیم؟»
«بزنیمش!»
حتی اعضای تیم خودش که به استراتژی‌کاری او اعتماد کرده و صبورانه منتظر مانده‌شدن بودند، دیگر نتوانستند جلوی خودشان را بگیرند.
آن‌ها گارد‌تماشا گرفتند و‌بزنیمش آماده نبرد شدند.
موک یو-چون‌نظر هم تفاوتی‌کاری با بقیه نداشت.
از سوی دیگر، موک گیونگ‌ون که این‌بزنیمش نقشه را طراحی کرده بود، برخلاف دیگران‌دیگر در سکوت به موک گیونگ‌ون خیره شده بود.
«این دیگه چه صیغه‌ایه؟»
او به چه چیزی تکیه کرده بود که این‌طور گستاخانه رفتار می‌کرد؟ موک‌جلوی گیونگ‌ون ماجرای آزمون دوم را از زبان موک یو-چون، که برایش حکم برادر‌طراحی ناتنی را داشت، شنیده بود و دریافته بود که موک گیونگ‌ون شخصی عادی نیست.
به همین دلیل‌نمی‌رسید بود که چنین‌می‌خواد نقشه بی‌نقصی کشیده بود.
«هر جور فکر می‌کنم، این‌تماشا نقشه مو لای درزش نمیره.اعتماد ولی این طرز برخورد دیگه چیه؟»
موک گیونگ‌ون‌گفته از کودکی‌بلوف باهوش بود.
او در خواندن روان افراد تبحر داشت‌اعتماد و می‌توانست احساسات و افکارشان را از‌خودشان طریق چشمان، اعمال و عوامل مختلف حدس بزند.
ولی نگاه و لحن موک‌دلت گیونگ‌ون... او اصلاً نمی‌توانست هیچ‌باعث حسی را از آن‌ها بخواند.
«بلوف می‌زنه یا جدیه؟»
قضیه چه بود؟ آیا او فقط نمی‌توانست احساساتش را کنترل‌بکن کند و همین‌طوری حرفی پرانده بود؟ با این حال، به نظر‌می‌کنیم می‌رسید موک گیونگ‌ون هم مانند خود او، ذاتی حیله‌گر داشته باشد.
در واقع، هرچند این را به همه بروز نداده‌منتظر بود، ولی اگر حرکت اولش موفق می‌شد، برنامه داشت به‌آماده محض طلوع خورشید پاهای اعضای تیم موک گیونگ‌ون را بشکند.
به این ترتیب، می‌توانست‌کاری به طور طبیعی او‌اگه و تیمش را حذف کند.
در نهایت، موک‌همین‌طوری گیونگ‌ون افکار او‌می‌کنیم را خوانده بود.
به همین دلیل بود‌بلوف که حرف‌های اخیر موک‌دلت گیونگ‌ون در ذهنش مانده بود.
در آن لحظه، موک گیونگ‌ون‌خودش مستقیم به او خیره شده،بودند پوزخندی زده و گفته بود:
«فعلاً همین‌جا تمومش کنیم.»
«چی؟»
موک یو-چون طوری جواب‌بلوف داده بود که انگار حرف‌های‌می‌خواد موک گیونگ‌ون برایش مضحک است.
چطور می‌توانست طوری حرف بزند که انگار دارد رحم می‌کند، در حالی که در موضع ضعف‌آن‌ها بود؟ هرچند آن‌ها طبق نقشه موک گیونگ‌ون پیش رفته بودند، سمت آن‌ها سه نفر حضور داشتند که‌این‌طور به اوج مهارت رزمی رسیده بودند: یون مو-وونگ از فرقه هنر شیطانی، موک گیونگ‌ون و خود او.
آن‌ها از نظر تعداد برتری داشتند، پس‌بکن اگر درگیری رخ می‌داد، دست بالا را داشتند؛همین‌طوری هیچ راهی نبود که در موضع ضعف باشند.
«دست از‌کردی بلوف زدن‌وامیستیم بردار، موک گیونگ‌ون.»
«هر فکری می‌خوای بکن، ولی دو نفر‌کاری از آدمات رو بفرست اینجا. تا صبح به‌همه‌مون عنوان گروگان نگهشون می‌داریم تا شرایط عادلانه بشه.»
«ماییم که‌تماشا شمشیر دستمونه، پس‌خودش پاتو از گلیمت...»
«باشه.»
«چی؟»
درست زمانی که می‌خواست‌بلوف مخالفت کند، موک گیونگ‌ون‌دلت بی‌درنگ پیشنهاد را پذیرفت.
این طرز برخورد،می‌کنیم موک یو-چون و اعضای‌اعتماد تیمش را گیج کرد.
هیچ نیازی به اطاعت نداشتند، پس‌می‌خواد چرا او این کار را می‌کرد؟همه‌مون موک گیونگ‌ون رو به آن‌ها گفت:
«اونا کوتاه اومدن،همین‌طوری پس دیگه دلیلی‌می‌کنیم نداره بیشتر تحریکشون کنیم.»
«ولی...»
«بهم اعتماد کن.»
در نهایت، هر دو طرف‌دلت با تبادل گروگان موافقت کردند‌باعث و شب به آرامی سپری شد.
با این حال، موک‌وامیستیم گیونگ‌ون شنید که موک گیونگ‌ون‌استراتژی آرام زیر لب زمزمه کرد:
«حیف شد.گفته امیدوار بودم‌بلوف انقدر عاقل نباشی.»
—لرزش!
لحظه‌ای که آن جمله‌کاری را شنید، سرمای غیرقابل‌اگه توصیفی ستون فقراتش را لرزاند.
او چه جور آدمی بود؟تماشا در میان هم‌نسلانش، او مطمئن بود‌صبورانه که هیچ‌کس ارزش توجهش را ندارد.
نه یون مو-وونگ از فرقه هنر شیطانی،کاری نه یوم گا از فرقه کشتار خون،شدن و نه حتی مو هارانگ از خاندان مو.
او حتی موک یو-چون‌بزنیمش را هم که تازه‌صبورانه ملاقات کرده بود، خاص نمی‌دانست.
ولی برای اولین‌نمی‌رسید بار، نسبت به‌می‌خواد کسی احساس خطر می‌کرد.
آن شخص موک گیونگ‌ون بود.
«اگه دشمنم‌گفته بشه، شاید‌بلوف مجبور شم بکشمش...»
حتی پیش از آغاز آزمون،دلت وضعیت بی‌سابقه‌ای رخ داد که‌باعث در آن یک‌چهارم شاگردان حذف شدند.
این موضوع هیاهوی زیادی به پا‌می‌کنیم کرد، ولی از آنجا که قانونی شکسته‌بودند نشده بود، آزمون بدون مشکل ادامه یافت.
البته، این حادثه‌چیزی منجر به یک‌نمی‌رسید محدودیت اضافی شد:
«از این پس، تا زمانی که تمام آزمون‌ها‌صبورانه تکمیل شود، مبارزات خصوصی یا هرگونه اقدامی که‌آن‌ها به شاگردان هم‌رزم آسیب برساند، اکیداً ممنوع است.»
این قانون برای‌نمی‌رسید جلوگیری از متغیرهای‌می‌خواد بیشتر وضع شد.
آزمون سوم، همان‌طور که قبلاً اعلام‌می‌کنیم شده بود، آزمونی برای مهار حریفان‌منتظر با استفاده از یک آرایش شمشیر بود.
این آرایش، «آرایش هشت کتیبه آسمان و زمین» نام‌می‌خواد داشت؛ آرایشی که توسط رهبر پیشین انجمن آسمان و‌همین‌طوری زمین و بر اساس تغییرات هشت تریگرام خلق شده بود.
هدف این بود که آرایش‌خودش را بی‌نقص اجرا کرده و حریف‌دیگر را مهار کنند تا قبول شوند.
دوره تمرینی که‌نمی‌رسید داده شده بود،می‌خواد تنها سه روز بود.
سه روز در چشم‌برهم‌زدنی گذشت.
دو تیم باقی‌مانده که شامل شانزده عضو‌کاری بودند، از برترین رزمیکاران در میان شاگردانی‌شدن بودند که وارد دره خون شده بودند.
طبیعتاً، هر دو تیم‌بزنیمش به راحتی آزمون سوم‌صبورانه را پشت سر گذاشتند.
جایزه برتر آزمون سوم‌کاری نه به موک گیونگ‌ون،اگه بلکه به موک گیونگ‌ون رسید.
در حالی که تیم موک گیونگ‌ون نیز به طور موثری از‌صبورانه آرایش شمشیر برای مهار حریفان استفاده کرده بود، تیم موک گیونگ‌ون‌آماده حریفان خود را کاملاً و بدون حتی یک جراحت مهار کرده بودند.
در نتیجه،گفته هیچ نقصی‌بلوف در کارشان نبود.
این‌طور تصور می‌شد که او به عنوان رهبر تیم و‌بودند در توانایی‌اش برای به کارگیری آرایش شمشیر برتر است، که‌نبرد همین امر جایزه برتر این آزمون را برایش به ارمغان آورد.
آزمون چهارم، آزمون عبور‌وامیستیم از هزارتویی پر از مکانیسم‌های‌استراتژی مخفی در تاریکی مطلق بود.
معیارها ساده بود: یک عود زمان‌سنج روشن می‌شد و‌می‌خواد اگر کسی پیش از سوختن یک‌سوم آن خارج می‌شد،همین‌طوری در آزمون قبول شده و واجد شرایط آزمون نهایی می‌گشت.
اگر کسی پیش از سوختن دو-سوم عود‌اعتماد خارج می‌شد، عنوان «شاگرد بزرگ» را کسب‌خودشان می‌کرد اما از آزمون بعدی حذف می‌شد.
البته، کسانی که موفق نمی‌شدند در‌می‌خواد آن زمان خارج شوند، حذف شده و‌بشی تنها عنوان «شاگرد ارشد» را حفظ می‌کردند.
در اصل، قرار بود این آزمون شامل استفاده از مهره‌های آهنی‌صبورانه باشد که در رقابت مهره آهنی به دست آمده بود، اما با‌نبرد وجود تنها شانزده شرکت‌کننده، چاره‌ای جز پرش مستقیم به آزمون پنجم نبود.