چپتر 138: رهبر فرقه تاریک (۲)
0بیش از یک ساعت و نیم پیش، موک گیونگ‌ون‌نیست در حالی که به پرده‌های پنجره که با نور مشعل‌های‌ناآشنا اطراف روشن شده بود خیره شده بود، آهی خفیف کشید.
همه چیز دقیقاً‌توجه همان‌طور که پیش‌بینی‌نمی‌رسید کرده بود، پیش می‌رفت.
موک گیونگ‌ون نگاهی به‌الان طوماری که در دست‌درسته چپش فشرده بود، انداخت.
این طومار مخفیانه توسط راهب شیطانی آورده‌وضعیت شده بود، که «بی»، یکی از محافظان‌داشته رهبر فرقه تاریک را تسخیر کرده بود.
هر روز، در همان زمان‌نوشته مشخص، رهبر فرقه تاریک بارها‌طرز و بارها این طومار را می‌خواند.
«هوم. فکر‌درسته کنم الان‌وضعیت باید بخونمش.»
-آره، درسته.
با توجه به وضعیت،آره به نظر نمی‌رسید بعداً فرصتی‌نمی‌رسید برای بررسی آن داشته باشد.
و اگر در حین‌چیزی بازرسی اتاق با آن‌زبون دستگیر می‌شد، اوضاع وخیم می‌گشت.
با در نظر‌توجه گرفتن این موضوع، موک‌بعداً گیونگ‌ون طومار را گشود.
خش‌خش!
طومار چنان فرسوده‌بخونمش بود که گویی بی‌شمار‌وضعیت بار لمس شده است.
هنگامی که تا نیمه باز شد،ولی راهب شیطانی که «بی» را تسخیر‌زبان کرده بود، ابروانش را در هم کشید.
«این که...»
راهب شیطانی تنها خوانده شدن‌باید طومار را دیده بود، اما هرگز‌نظر به محتوای آن نگاه نکرده بود.
بنابراین، هیچ ایده‌ای نداشت‌آره که چه چیزی در‌نظر آن نوشته شده است.
ولی حالا...
-این... زبون ما نیست.
به طرز شگفت‌آوری، طومار به‌باید زبان دشت مرکزی نوشته نشده‌وضعیت بود، بلکه خطی کاملاً ناآشنا داشت.
چونگ‌ریونگ نیز که برای اولین بار‌توجه این را می‌دید، در حالی که پکی‌بررسی به چپقش می‌زد، سرش را کج کرد.
حروف پیچ‌خورده و منحنی، از هیچ الگوی‌حالا قابل تشخیصی پیروی نمی‌کردند و باور اینکه‌مرکزی متعلق به دشت مرکزی باشند را دشوار می‌ساخت.
«اوه. این شبیه زبون پرشیاست.»
-چی؟
چشمان چونگ‌ریونگ گشاد‌بخونمش شد و به‌توجه موک گیونگ‌ون خیره گشت.
پرشیا، یا پاراسا، کشوری بود‌نوشته واقع در آن سوی مناطق غربی،شگفت‌آوری بسیار دورتر از شمال دشت مرکزی.
-تو... می‌تونی اینو بخونی؟
«یه جورایی.»
-چی؟
چطور ممکن بود این پسر بتواند آن را‌زبون بخواند؟ در حالی که چونگ‌ریونگ در این معما مانده‌خطی بود، موک گیونگ‌ون سرش را خاراند و سخن گفت.
«پدربزرگم یادم داد.»
-پدربزرگ؟
«آره. غیر از زبون خودمون، چند‌توجه تا زبون دیگه هم یادم داد.برای می‌گفت واسه مطالعه طب غربی کمکم می‌کنه.»
-هاه...
پس فقط برای آموزش طبابت، پدربزرگش زبانی را به او‌بررسی آموخته بود که شاید هرگز در زندگی‌اش استفاده نمی‌کرد؟ چونگ‌ریونگ نمی‌توانست‌می‌گشت تعجب نکند که پدربزرگ موک گیونگ‌ون چه جور آدمی بوده است.
اما این‌فکر موضوع در حال‌باید حاضر اهمیتی نداشت.
-چی نوشته؟
«خب، به نظر میاد یه جور شعر باشه. "وقتی این‌طرز تن در آتش مقدس بسوزد، دیگر دلبستگی به مرگ و‌داشت زندگی نیست. در مسیری که قدم می‌گذارم، نور را می‌تابانم..."»
-کافیه.
«ها؟»
-...فکر کنم فهمیدم.
«فهمیدی؟»
-آره.
فکر می‌کردم شاید‌کنم یه جور متون‌بخونمش رزمی باشه، ولی نیست.
این یه کتاب مقدسه.
«کتاب مقدس؟»
متون مقدس معمولاً متون‌وضعیت مذهبی بودند، مانند سوتراهای بودایی،برای که برای دعا استفاده می‌شدند.
این دیگر چه نوع کتاب مقدسی بود؟ در‌درسته حالی که موک گیونگ‌ون در این اندیشه بود، چونگ‌ریونگ‌داشته زبانش را به نشانه تاسف تکان داد و گفت.
-واقعاً مسخره‌ست.
رئیس بخش اطلاعات‌نداشت و اسرار انجمن‌ولی آسمان و زمین، آتش‌پرسته.
«آتش‌پرست؟»
هنگامی که موک گیونگ‌ون سرش‌باید را با گیجی کج کرد،وضعیت چیزی به ذهنش خطور کرد.
این همان اصطلاح «آتش‌پرستی» بود که‌توجه رهبر فرقه تاریک در گفتگوی خود‌برای با ناظر بیرونی به زبان آورده بود.
آتش‌پرستی به معنای‌نداشت واقعی کلمه یعنی‌ولی تعظیم در برابر آتش.
آیا این کتاب‌توجه مقدس می‌توانست به‌نمی‌رسید آن مرتبط باشد؟
«پرستش... آتش‌پرستی...»
-هوم؟ تو از‌بخونمش کجا در مورد‌توجه فرقه آتش‌پرست می‌دونی؟
«فرقه آتش‌پرست؟ اون دیگه چیه؟»
-همین کتاب.
به نظر‌فکر میاد کتاب مقدس‌باید فرقه آتش‌پرست باشه.
«فرقه آتش‌پرست؟»
«آه...»
برخلاف موک گیونگ‌ون که سوال‌نظر می‌پرسید، راهب شیطانی نیز انگار چیزی‌داشته می‌دانست و سرش را تکان داد.
چونگ‌ریونگ در حالی که‌الان چپق می‌کشید، خطاب به‌درسته موک گیونگ‌ونِ گیج‌شده گفت.
-احتمالاً به‌باید زودی می‌ریزن تو،درسته پس خلاصه می‌گم.
فرقه آتش‌پرست‌ایده‌ای فرقه‌ایه که‌چیزی آتیش رو می‌پرسته.
اونا یه خدای عجیب‌وضعیت و غریب از مناطق‌فرصتی غربی رو ستایش می‌کنن.
«خدای غربی؟»
-آره.
یه جور فرقه مرتده.
به هر‌درسته حال، بحث‌وضعیت در موردش خسته‌کننده‌ست.
یه زمانی، این فرقه آتش‌پرست‌باید وارد دشت مرکزی شد و‌وضعیت بین مردم عادی پخش شد.
«هوم.»
اکثر مذاهب این‌گونه آغاز می‌شوند.
آن‌ها از پایین‌ترین‌توجه طبقات، یعنی مردم‌نمی‌رسید عادی شروع می‌کنند.
کسانی که هیچ تکیه‌گاهی ندارند و در‌آره فقر به سر می‌برند، اغلب به دنبال‌فرصتی چیزی برای چنگ زدن و برخاستن هستند.
-همین‌طور که فرقه آتش‌پرست گسترش پیدا می‌کرد، تعالیمش به‌نمی‌رسید سرعت رشد کرد و تبدیل به یه تهدید واسه کسایی‌اتاق شد که اصول بودیسم، تائوئیسم و کنفوسیوس رو حفظ می‌کردن.
"تهدید؟"
بیش از یک‌توجه تهدید، احتمالاً به عنوان‌بعداً چیزی ناخوشایند دیده می‌شد.
هر چیز‌فکر جدیدی ناگزیر‌الان طرد می‌شود.
«...با شنیدن این حرفا،آره به نظر نمیاد آخر‌نظر و عاقبت خوشی داشته.»
-درسته.
متهم شدن به‌توجه فریب مردم و با‌بعداً سرکوب گسترده‌ای روبرو شدن.
این قضیه‌فکر مال حدود‌الان صد سال پیشه.
ولی عمراً فکر نمی‌کردم هنوزم مؤمنی داشته‌وضعیت باشه، چه برسه به کسی که مسئول‌داشته اطلاعات و اسرار انجمن آسمان و زمینه.
چونگ‌ریونگ با‌ایده‌ای لحنی آمیخته به‌نوشته ناامیدی سخن گفت.
به نظر می‌رسید او‌وضعیت نیز نظر خوشی نسبت‌فرصتی به فرقه آتش‌پرست ندارد.
اگر حتی یک روح مرده مانند او‌آره چنین حسی داشت، حدس زدن اینکه اکثر مردم‌برای چگونه به این فرقه نگاه می‌کردند، آسان بود.
درست در همان‌بخونمش لحظه، فریادی از‌توجه بیرون به گوش رسید.
-آهای متجاوزها، گوش کنید!
همین الان‌درسته تسلیم شید،وضعیت وگرنه کشته می‌شید.
موک گیونگ‌ون به‌کنم سرعت شروع به‌بخونمش لوله کردن طومار کرد.
اما در حین انجام این‌درسته کار، چیزی به بیرون سر‌بعداً خورد و روی زمین افتاد.
تالاااپ!
«هوم؟»
این دیگر چه بود؟ در‌باید کنار واژه [اهریمن]، متنی دیگر‌وضعیت در پایین نگاشته شده بود.
آن نوشته شبیه به یک آموزه‌توجه دینی به نظر نمی‌رسید، بلکه بیشتر‌برای به یک هشدار شدید شباهت داشت.
موک گیونگ‌ون با دقت به آن خیره‌حالا شد، سپس کاغذ را دوباره درون طومار‌مرکزی لغزاند و آن را به راهب شیطانی بازگرداند.
بازگشت به زمان حال.
رهبر فرقه تاریک قبضه‌آره شمشیرش را فشرد و‌نظر آماده اعمال نیرو شد.
درست در همان لحظه،
«راستی، اگه سرم رو از تنم جدا‌بعداً کنی، همه می‌فهمن که جناب رهبر فرقه،حین آتش‌پرست تشریف دارن. مطمئنی این به نفعته؟»
«!؟»
با شنیدن این کلمات،آره چهره رهبر فرقه تاریک‌نظر درهم رفت و سفت شد.
با دیدن واکنش‌نداشت او، برق رضایتی در‌حالا چشمان موک گیونگ‌ون درخشید.
حدسش درست‌درسته از آب‌وضعیت درآمده بود.
رهبر فرقه تاریک هر روز،باید در یک زمان مشخص، این‌وضعیت متون مقدس را زمزمه می‌کرد.
چونگ‌ریونگ گفته بود که‌آره او باید یکی از‌نظر پیروان فرقه پرستش آتش باشد.
بوم!
در یک چشم‌برهم‌زدن، رهبر فرقه تاریک‌نمی‌رسید یقه موک گیونگ‌ون را گرفت و‌باشد او را محکم به دیوار کوبید.
بنگ!
آن آرامش و‌بخونمش متانت همیشگی کاملاً‌توجه از بین رفته بود.
چشمانش لبریز از قصد کشتن‌نوشته بود و با خشم به‌طرز موک گیونگ‌ون خیره شده بود.
«تو... همچین‌درسته شایعاتی رو از‌نظر کدوم گوری شنیدی؟»
«شایعات؟»
سایش!
تیغه شمشیر اندکی‌نداشت در گردن موک‌ولی گیونگ‌ون فرو رفت.
تنها یک حرکت دیگر‌وضعیت کافی بود تا سرش‌فرصتی از بدن جدا شود.
موک گیونگ‌ون‌فکر پوزخندی زد‌الان و گفت:
«اگه فقط یه‌بخونمش شایعه‌ست، چرا این‌قدر داری‌وضعیت بالا و پایین می‌پری؟»
«تو...»
خراش!
تیغه عمیق‌تر در گردن موک گیونگ‌ون‌بخونمش فرو رفت و به‌وضوح نشان داد‌نمی‌رسید که هر لحظه ممکن است کشته شود.
ولی...
«این پسره؟»
چشمان رهبر‌درسته فرقه تاریک‌وضعیت تیز شد.
حتی در برابر مرگ‌الان حتمی، لبخند از روی‌درسته لبان موک گیونگ‌ون محو نمی‌شد.
مسأله این‌باید نبود که مطمئن‌درسته باشد کشته نمی‌شود.
انگار هیچ دلبستگی‌نداشت به زندگی یا‌ولی ترسی از مرگ نداشت.
رهبر فرقه تاریک هرگز‌وضعیت پیش از این کسی‌فرصتی شبیه به او ندیده بود.
«نمی‌ترسی؟»
«از چی؟»
«هر لحظه ممکنه بمیری.»
«اگه بمیرم، می‌میرم. اگه‌وضعیت زنده بمونم، زنده می‌مونم.فرصتی چرا قضیه رو پیچیده می‌کنی؟»
«...»
با شنیدن سخنان‌بخونمش موک گیونگ‌ون، رهبر‌توجه فرقه تاریک ساکت شد.
لحظه‌ای به موک گیونگ‌ون‌چیزی خیره ماند و سپس‌زبون دوباره لب به سخن گشود:
«گفتی اگه بکشمت‌توجه همه می‌فهمن. به کس‌بعداً دیگه‌ای هم اینو گفتی؟»
چشمان رهبر فرقه تاریک اندکی‌باید لرزید؛ نگران بود که کس‌وضعیت دیگری هم از ماجرا باخبر باشد.
موک گیونگ‌ون‌باید لبخندی زد‌آره و پاسخ داد:
«خب، اونایی که باید بدونن‌نوشته احتمالاً تا الان فهمیدن. وگرنه‌طرز چرا باید همچین حرفی بزنم؟»
بوم!
«آخ!»
به‌محض اینکه کلمات از دهانش‌درسته خارج شد، دست رهبر فرقه تاریک‌فرصتی به شکم موک گیونگ‌ون کوبیده شد.
به نظر ضربه‌ای ساده می‌آمد، اما انرژی‌حالا درونی در بدنش پخش شد و درد‌مرکزی شدیدی را در اندام‌های داخلی‌اش ایجاد کرد.
ولی این پایان کار نبود.
چنگ!
رهبر فرقه تاریک با‌آره پنج انگشت شکم موک‌نظر گیونگ‌ون را گرفت و پیچاند.
عضلات در هم‌نداشت پیچیدند و دردی‌ولی جانکاه به همراه آوردند.
«اگه همین الان‌توجه مثل آدم حرف‌نمی‌رسید نزنی، تو... !؟»
در حین صحبت،کنم ابروهای رهبر فرقه‌بخونمش تاریک در هم رفت.
این تکنیکی بود که خودش ابداع کرده بود؛ نوعی‌نمی‌رسید شکنجه که با استفاده از انرژی درونی درد ایجاد می‌کرد‌اتاق و سپس با پیچاندن عضلات، رنج را به اوج می‌رساند.
این روش با‌نداشت بی‌رحمانه‌ترین روش‌های خرد‌ولی کردن استخوان قابل‌مقایسه بود.
اما چهره‌درسته موک گیونگ‌ون‌وضعیت تغییری نکرد.
«این پسره؟»
به‌جز وقفه‌ای کوتاه در تنفسش هنگام‌توجه برخورد انرژی درونی، موک گیونگ‌ون با وجود‌بررسی درد غیرقابل‌تحمل لبخندش را حفظ کرده بود.
این دیگر چه موجودی بود؟
چکه، چکه!
خون از‌فکر دهان موک‌الان گیونگ‌ون جاری شد.
این نتیجه‌باید طبیعی جراحات‌آره داخلی بود.
حتی در حال‌نداشت خونریزی و درد، حالت‌حالا چهره‌اش ثابت مانده بود.
هرچه بیشتر نگاه می‌کرد، رهبر‌نظر فرقه تاریک بیشتر می‌فهمید که‌بررسی این پسر چقدر خارق‌العاده است.
هنرهای رزمی‌اش، همه‌چیزش غیرعادی بود.
اما هرچقدر هم که‌آره حیف بود، این راز‌نظر هرگز نباید فاش می‌شد.
«...بگو به‌ایده‌ای کی گفتی.چیزی جونت رو می‌بخشم.»
«این کار درستی نیست.»
«چی؟»
«اگه بفهمی به کی گفتم،درسته باید اونم بکشی، مگه نه؟بعداً فقط اون‌جوری رازت مخفی می‌مونه.»
قرچ!
رهبر فرقه تاریک‌توجه عضلات شکم موک گیونگ‌ون‌بعداً را حتی محکم‌تر پیچاند.
سپس غرید:
«داری واسه من موعظه می‌کنی؟»
«موعظه نیست، فقط دارم به‌نوشته دروغ تابلویی که در مورد‌طرز بخشیدن جونم گفتی اشاره می‌کنم.»
«تو...»
در این وضعیت داشت مسخره‌اش می‌کرد؟ چه فایده‌ای داشت‌توجه که طرف مقابل را تحریک کند وقتی سودی برایش‌باشد نداشت؟ حتی اگر از مرگ نمی‌ترسید، این دیگر زیاده‌روی بود.
درست در همان لحظه،
«آن‌گاه که این تن در آتش مقدس بسوزد، نه دلبستگی به حیات ماند‌دشت و نه هراس از ممات. در مسیری که می‌پیمایم، نور را برمی‌افروزم. شادی و‌می‌زد غم غباری بیش نیستند. و چه رقت‌انگیزند موجوداتی که بار تشویش بر دوش می‌کشند.»
«!!!!!!»
متن مقدسی که از دهان‌باید موک گیونگ‌ون خارج شد، چهره‌وضعیت رهبر فرقه تاریک را منجمد کرد.
این پسر چطور متون مقدس فرقه پرستش‌وضعیت آتش را می‌دانست؟ رهبر فرقه تاریک نمی‌توانست‌داشته گیجی و بهت خود را پنهان کند.
«چطور ممکنه؟»
هیچ راهی نداشت‌توجه که او توانسته باشد‌بعداً متون مقدسش را ببیند.
حتی اگر دیده بود، آن‌باید متون به زبان سرزمین پارس، خاستگاه‌نظر فرقه پرستش آتش، نوشته شده بود.
تعداد کسانی که در دشت مرکزی می‌توانستند‌وضعیت آن را بخوانند به انگشتان دست هم‌داشته نمی‌رسید، چه رسد به انجمن آسمان و زمین.
حتی معدود مؤمنان باقی‌مانده فرقه پرستش آتش‌حالا که به‌سختی از سرکوب جان سالم به در‌نشده برده بودند هم نمی‌توانستند آن را درست بخوانند.
این پسر‌درسته چطور توانسته‌وضعیت بود بخواندش؟
غیرممکن بود.
اما چطور توانست آن آیات را‌توجه این‌قدر روان و دقیق از بر بخواند؟بررسی مگر اینکه از قبل آن را می‌دانست...
بوم!
رهبر فرقه تاریک به‌سرعت‌وضعیت شکم موک گیونگ‌ون را‌فرصتی رها کرد و گفت:
«تو... نکنه‌فکر تو هم از‌باید پیروان فرقه مایی؟»