چپتر 81: ارباب دره خون (۱)
0موک گیونگ‌ون با اشتیاق به خاطراتی که از‌خسته‌کننده‌ترین ذهن گیو سو-ها، کسی که اکنون جسم نونگ هوایانگ‌همین را تصاحب کرده بود، استخراج می‌شد گوش فرا می‌داد.
هرچند او هنوز هیچ علاقه‌ای به نحوه عملکرد دنیای رزمی نداشت،خسته‌کننده‌ترین اما اطلاعاتی که سو-ها جمع‌آوری کرده بود به او اجازه می‌داد تا‌متنفر رابطه میان اتحاد عدالت و انجمن آسمان و زمین را حدس بزند.
«روابط خصمانه.»
آنچه جالب به‌دایره نظر می‌رسید، دلیل‌تلقی جنگیدن آن‌ها بود.
آن‌ها به خاطر‌کسانی باورها و ایدئولوژی‌های متفاوت،می‌دانستند یکدیگر را دشمن می‌پنداشتند.
موک گیونگ‌ون این‌ملاقات نکته را تا‌کسانی حد زیادی کسل‌کننده یافت.
اینکه کسی جانش را نه بر سر کینه‌های‌متنفر ساده، بلکه بر سر ارزش‌های متفاوت به خطر‌هستن بیندازد... چه نوع احساسی می‌توانست محرک چنین چیزی باشد؟
«سیاست‌بازی... واقعاً‌خارج که ناکارآمد‌خودشان و بیخوده.»
-ناکارآمد.
درست است.
اما هیچ‌چیز به‌می‌کردند اندازه ارزش‌ها و‌بیش اعتقادات وحشتناک نیست.
«چطور مگه؟»
-چیزی که آدم‌ها رو بیشتر از‌خود کینه‌ها فرسوده می‌کنه، این باوره که‌خودشان فکر می‌کنن حق مطلق با اوناست.
«آه، این‌افراد رو می‌تونم‌نکرده درک کنم.»
سخنان چونگ‌ریونگ حقیقت داشت.
اگرچه موک گیونگ‌ون با افراد زیادی ملاقات نکرده‌شاید بود، اما او نیز کسانی را که بی‌قید و‌خسته‌م شرط خود را بر حق می‌دانستند، خسته‌کننده‌ترین افراد می‌یافت.
بیشتر این نوع افراد، هر‌شرط چیزی را که خارج از‌خارج دایره خودشان بود، اشتباه تلقی می‌کردند.
شاید به همین دلیل بود‌نیز که موک گیونگ‌ون بیش از‌می‌دانستند همه از آن‌ها متنفر بود.
«فقط شنیدن اسم گروهشون خسته‌م می‌کنه.بیش اتحاد عدالت؟ چون فکر می‌کنن خودشون‌گروهشون عدالت مطلق هستن این اسم رو گذاشتن؟»
«این‌جور آدما همین‌شکلی‌ن دیگه.»
«ولی اتحاد عدالت به‌بی‌قید انجمن آسمان و زمین‌خسته‌کننده‌ترین میگه بدعت‌گذار یا فرقه شیطانی؟»
-مزخرفه!
چونگ‌ریونگ با شنیدن‌می‌کردند سخنان موک گیونگ‌ون‌بیش صدایش را بالا برد.
-اونا طرز‌خارج فکر صفر‌خودشان و صدی دارن.
اگه خودشون سفید‌کسانی باشن، بقیه چیزها‌خود رو سیاه می‌بینن.
یه مشت افراطی کوته‌فکرن.
«که این‌طور؟ پس انجمن آسمان‌همین و زمین اون فرقه شیطانی‌ای‌شنیدن که اونا فکر می‌کنن نیست، درسته؟»
-انجمن آسمان و زمینی‌خودشان که ما خلق کردیم‌شاید همچین سازمان ساده‌ای نبود.
«ما خلق کردیم؟»
چشمان موک گیونگ‌ون باریک شد.
آیا او نیز در ایجاد این سازمان عظیم‌متنفر نقش داشته است؟ بدون نشان دادن واکنش خاصی،هستن بخش دیگری از حرف‌های او را زیر سوال برد.
«سازمان ساده‌ای نبود؟»
-درسته.
اون ریاکارها بهش‌ملاقات برچسب فرقه شیطانی‌کسانی و بدعت‌گذار زدن.
ولی انجمن آسمان و زمین تأسیس‌بیش شد تا این ادعا رو رد‌گروهشون کنه و یه دنیای رزمی واقعی بسازه.
«دنیای رزمی واقعی؟»
-از کی تا حالا‌بی‌قید دنیای رزمی به دو دسته‌می‌یافت خیر و شر تقسیم شده؟
«من که نمی‌دونم.»
-آه.
موک گیونگ‌ون نمی‌توانست بداند.
او زندگی‌ای‌نیز کاملاً دور از‌شرط دنیای رزمی داشت.
چونگ‌ریونگ با‌افراد تاسف نچ‌نچی کرد‌نیز و ادامه داد.
-چیزی که انجمن آسمان و‌همین زمین دنبالش بود، بازگشت به‌شنیدن بدوی‌ترین شکل دنیای رزمی بود.
«بدوی؟ اون دیگه چیه؟»
-قانون جنگل،نیز بقای قوی‌تر،بی‌قید حکم‌رانی زور بازو.
ذات هنرهای رزمی‌ملاقات در نهایت اثبات‌کسانی قدرت خود فرده.
در آغاز، به این خاطر بهش می‌گفتن دنیای‌متنفر رزمی که همه چیز در هم تنیده و‌هستن پیچیده بود تا فقط قدرت خالص تعیین‌کننده باشه.
ولی حالا، دنیای‌دایره رزمی فقط جنگی از‌می‌کردند ارزش‌های پوسیده و گندیده‌ست.
«........»
-کجای دنیا سیاه و سفید مطلقه؟ حتی کاغذ‌شرط سفید هم وقتی جوهر روش بریزه سیاه میشه، و‌تلقی یه قصاب وقتی ساطورش رو زمین بذاره، میشه بودا.
اگه بخوای دنیا رو‌شاید بر اساس رنگ توصیف‌متنفر کنی، باید خاکستری باشه.
صدایش لبریز از خشم بود.
این خشمی تک‌بعدی مانند آنچه موک‌خود گیونگ‌ون حس می‌کرد نبود، بلکه خشمی‌خودشان بود که جهان را نشانه می‌رفت.
موک گیونگ‌ون با کنجکاوی پرسید.
«پس یعنی‌تلقی انجمن آسمان‌شاید و زمین خاکستریه؟»
-.........
چونگ‌ریونگ با‌نیز این سوال‌بی‌قید ناگهان ساکت شد.
«پس قضیه اینه.»
تنها از همین سکوت، موک گیونگ‌ون‌بیش توانست حدس بزند که او درباره انجمن‌خسته‌م آسمان و زمینِ کنونی چه فکری می‌کند.
حداقل، این انجمن آن‌خودشان خاکستری‌ای که او از‌شاید آن سخن می‌گفت نبود.
به همین دلیل بود که او‌خود باید نسبت به وضعیت فعلی انجمن‌خودشان آسمان و زمین احساس انزجار می‌کرد.
موک گیونگ‌ون‌افراد موضوع را‌نکرده عوض کرد.
«خب، به هر حال، به لطف‌بیش تو یه سری اطلاعات به درد‌گروهشون بخور گیرم اومد. جاسوس‌های اتحاد عدالت...»
هنگام تسخیر بدن‌دایره کسی، می‌شد بخشی‌تلقی از خاطراتش را خواند.
نه همه آن‌ها را،بی‌قید اما او اطلاعات مفیدی‌خسته‌کننده‌ترین به دست آورده بود.
-وقتی یه سازمان تا حد هزاران یا ده‌ها‌شرط هزار نفر رشد می‌کنه، طبیعتاً شکاف‌هایی ایجاد میشه‌اشتباه و فرستادن جاسوس بین همدیگه یه چیز رایجه.
این کاملاً‌تلقی طبیعیه، پس نیازی‌همین به تعجب نیست.
ولی اونا احمق‌تر‌دایره از اون چیزی‌ن‌تلقی که فکر می‌کردم.
«منظورت چیه؟»
-این جاسوس‌ها،افراد که بهشون‌نکرده میگن آمچون.
«همین آدما؟»
-آره.
جاسوس‌ها باید به‌کسانی خاطر اطلاعات هم‌خود که شده رازدار باشن.
ولی جاسوس‌هایی که اونا فرستادن‌نیز دارن در این حد اطلاعات‌می‌دانستند همدیگه رو به اشتراک می‌ذارن.
نچ نچ.
موک گیونگ‌ون با‌دایره سر حرف‌های او‌تلقی را تأیید کرد.
اگرچه او تازه برای اولین بار با جاسوس‌ها روبرو شده بود، اما‌خودشان با در نظر گرفتن اینکه آن‌ها اعضای قلابی‌ای بودند که به سازمان دشمن‌خسته‌م نفوذ کرده بودند، این کار انتخابی از نظر استراتژیک ضعیف به نظر می‌رسید.
اگر یک نفر دهانش‌نکرده را باز می‌کرد، کل‌شرط عملیات ممکن بود لو برود.
اما نکته مهم‌می‌کردند در حال حاضر‌بیش حماقت آن‌ها نبود.
-به هر‌خارج حال، می‌خوای‌خودشان چیکار کنی؟
«مطمئن نیستم.»
-به نظر میاد دیگه‌نکرده برای اینکه همین‌طوری ولشون‌شرط کنی دیر شده باشه.
به نظر می‌رسید جاسوس‌های‌شاید آمچون کینه عمیقی از‌متنفر او به دل گرفته بودند.
البته، قابل درک بود.
از آنجا که او باعث کاهش‌خود تعداد جاسوس‌ها شده بود، احتمال موفقیت مأموریت‌اشتباه آن‌ها نیز به شدت کاهش یافته بود.
-هم انتقام از دست دادن رفقاشونه، هم‌بی‌قید اینکه احتمالاً فکر می‌کنن کشتن شما چهار نفر‌خودشان باعث میشه عبور از دروازه‌های بعدی آسون‌تر بشه.
«از دیدگاه دوم‌می‌کردند که نگاه کنی،بیش انتخاب اشتباهی نیست.»
-انتخاب درستی هم نیست.
«اینم حرفیه.»
اگر موفق می‌شدند، که‌نکرده هیچ، اما اگر شکست می‌خوردند،خود باید بهای آن را می‌پرداختند.
این وضعیت فعلی بود.
گیو سو-ها، که کنترل بدن‌اشتباه نونگ هوایانگ را در دست‌بیش گرفته بود، با صدایی پرشور گفت.
«ارباب، میخوای‌نیز برم و تک‌تک‌شرط حسابشون رو برسم؟»
او بدن نونگ‌ملاقات هوایانگ، رفیق آن‌ها را‌بی‌قید به دست آورده بود.
با دانستن هویت یکدیگر، او می‌توانست به راحتی آن‌ها را فریب دهد تا‌خسته‌م گاردشان را پایین بیاورند و آن‌ها را بکشد، یا همان‌طور که آن‌ها سعی کرده‌مزخرفه بودند انجام دهند، دانتیان‌شان را نابود کند و آن‌ها را تبدیل به نیمه‌فلج کند.
موک گیونگ‌ون سرش‌دایره را به نشانه‌تلقی نفی تکان داد.
-چی؟ نکنه‌نیز می‌خوای بهشون‌بی‌قید رحم کنی؟
«نه. به نظر‌ملاقات نمیاد لازم باشه انقدر‌بی‌قید به خودمون زحمت بدیم.»
-لازم نیست؟تلقی پس می‌خوای‌شاید چه غلطی کنی؟
«شاید این راه بهتر باشه.»
گوشه لب موک‌کسانی گیونگ‌ون به پوزخندی‌خود موذیانه کج شد.
-تاپ تاپ!
«هاهاهاها! پیدا‌خارج کردن جاسوس‌ها...خودشان همش مدیون توایم!»
یکی از جنگجویان پرچم سرخ‌شرط به پشت موک گیونگ‌ون زد‌خارج و از دستاورد او تمجید کرد.
انتخاب موک گیونگ‌ون‌ملاقات در مورد جاسوس‌های‌کسانی آمچون ساده بود.
نیازی نبود‌تلقی تک‌تک با‌شاید آن‌ها درگیر شود.
در عوض، او به‌خودشان جنگجویان پرچم سرخ اطلاع داد‌همین که جاسوس‌ها چه کسانی هستند.
«با یه‌نیز تیر دو‌بی‌قید نشون زدن.»
او نیازی نداشت دستانش را برای مقابله با آن‌ها‌خود کثیف کند، و با افشای جاسوس‌ها، فرصتی برای کسب‌می‌کردند شایستگی در انجمن آسمان و زمین به دست آورد.
این واقعاً زدن‌می‌کردند دو نشان با‌بیش یک تیر بود.
البته، مایه تأسف بود که گیو سو-ها، که‌شاید تازه بدنی به دست آورده بود، مجبور شد اعتراف‌خسته‌م کند که جاسوس است و سپس دور انداخته شود.
«آهای! اون پسره‌کسانی اونجا هم یکی‌خود از جاسوس‌های آمچونه!»
اما گیو‌افراد سو-ها به‌نکرده نقشش وفادار بود.
او به پله‌هایی که به طبقه بالا‌همه می‌رفت اشاره کرد، جایی که پسری ایستاده‌چون بود، وحشت‌زده و مردد که چه کند.
«هوم؟»
موک گیونگ‌ون پسر را شناخت.
این همان پسری بود‌نکرده که همراه گروهش از‌شرط دروازه دوم عبور کرده بود.
او را به یاد داشت چون سعی کرده‌متنفر بود مو هارانگ را، که پس از درگیری‌هستن با موک یو-چون زخمی و بیهوش شده بود، بکشد.
اسم پسره ماسانگ بود؟
در همان لحظه.
-قاپ!
ماسانگ به‌تلقی سرعت از‌شاید پله‌ها بالا دوید.
«گرفتمش!»
-تاپ تاپ تاپ!
جنگجویان پرچم سرخ‌ملاقات فریاد کشیدند و‌کسانی به دنبال او دویدند.
اگر اطلاعات موجود در خاطرات نونگ هوایانگ، جاسوس‌متنفر آمچون، درست بود، این آخرین نفر از چهار‌هستن جاسوسی بود که به سختی زنده مانده بودند.
اینکه با پای خود‌خودشان به دنبال آنان آمده بود،همین نشان از بخت تیره‌اش داشت.
ولی...
«چرا این‌طوری بهم زل زده؟»
موک گیونگ‌ون به موک‌شاید یو-چون نگاه کرد که‌متنفر انگار می‌خواست او را بکشد.
چشمانش لبریز از کینه بود.
اگر خوب فکر می‌کرد، او‌شرط همراه با ماسانگ، همان جاسوس‌خارج آمچئون، از پله‌ها پایین آمده بود.
چشمان موک گیونگ‌ون باریک شد.
«نکنه چیزی می‌دونه؟»
وگرنه دلیلی‌خارج نداشت آن‌گونه به‌اشتباه او خیره شود.
چه آدم ساده‌لوحی.
اگر او جای وی بود و‌کسانی ارتباط یا تبانی‌ای با جاسوسان داشت،می‌یافت هرگز احساساتش را این‌چنین آشکار نمی‌ساخت.
اما موک یو-چون‌می‌کردند در ابراز احساساتش‌بیش بسیار صادق بود.
موک گیونگ‌ون پوزخندی زد.
«خیلی ساده‌ست.»
آیا به خاطر جوانی‌اش بود؟ شاید بهتر بود او‌خود را هم همراه آن یاروی فراری به عنوان جاسوس‌می‌کردند پاپوش بدوزد و همین حالا کارش را یکسره کند.
پس از لحظه‌ای‌می‌کردند تأمل، موک گیونگ‌ون این‌همه فکر را کنار زد.
«هنوز نه.»
هرچند ساختگی بود، اما در نظر انجمن‌می‌دانستند آسمان و زمین، او و موک یو-چون‌تلقی هر دو از فرقه شمشیر یون‌موک بودند.
اگر ارتباطی وجود می‌داشت، حتی کوچک‌ترین‌کسانی سوءظنی می‌توانست در نفوذ او به‌می‌یافت انجمن آسمان و زمین مشکل ایجاد کند.
«فعلاً کاری به کارش ندارم.»
بعداً فرصت‌های زیادی‌دایره برای رسیدگی به‌تلقی حسابش پیش می‌آمد.
موک گیونگ‌ون برای‌کسانی موک یو-چون دست تکان‌می‌دانستند داد و لبخندی زد.
این کار تنها خشم او را شعله‌ورتر کرد،شرط به طوری که چهره موک یو-چون سرخ شد و‌تلقی با کوبیدن پا بر زمین، از پله‌ها بالا رفت.
درست در همان‌می‌کردند لحظه، کسی نزدیک‌بیش شد و گفت:
«موک گیونگ‌ون.»
«آه، بله.»
مردی میانسال بود که‌نکرده مسن‌تر از دیگر رزمیکاران‌شرط پرچم سرخ به نظر می‌رسید.
احتمالاً یک رزمیکار ارشد بود.
او به طبقه‌دایره پایین اشاره کرد و‌می‌کردند به موک گیونگ‌ون گفت:
«ارباب دره احضارت کرده.»
«ارباب دره؟»
آیا منظورش همان کسی بود که نقاب‌همه شیطان بر چهره داشت؟ موک گیونگ‌ون به‌چون دنبال رزمیکار ارشد به طبقه پایین رفت.
اقامتگاه‌های طبقه اول توسط رزمیکاران‌شرط پرچم سرخ که در حال‌خارج عبور از دروازه‌ها بودند، استفاده می‌شد.
ارباب دره خون‌ملاقات از اتاقی متصل به‌بی‌قید دفتر مرکزی استفاده می‌کرد.
-تق تق!
کسی در زد و گفت:
-ارباب دره، ایشون رو آوردم.
با شنیدن صدا از بیرون، شخصی‌کسانی که روی صندلی دفتر نشسته بود و‌خارج به آینه شرقی خیره شده بود، گفت:
«یه لحظه صبر کن.»
-چشم.
شخصی که روی‌کسانی صندلی بود، آینه‌خود را کنار زد.
همزمان با جابه‌جا شدن‌نکرده آینه، چهره‌ای با زخم‌های سوختگی‌خود برای لحظه‌ای کوتاه نمایان شد.
به زودی، آن شخص‌شاید نقابی را که روی میز‌فقط دفتر بود، بر چهره زد.
همان نقاب شیطان بود.
«بفرستش تو.»
-چشم.
با دستور نقاب شیطان،شاید در باز شد و‌متنفر پسری خوش‌سیما وارد شد.
موک گیونگ‌ون بود.
موک گیونگ‌ون‌نیز تعظیمی کوتاه برای‌شرط ادای احترام کرد.
نقاب شیطان دستش را‌نکرده تکان داد و به صندلی‌خود اشاره کرد تا او بنشیند.
«بشین.»
«بله.»
همین که موک گیونگ‌ون نشست، نقاب‌خود شیطان نیز از صندلی دفتر برخاست‌خودشان و قدم‌زنان آمد تا روبروی او بنشیند.
نقاب شیطان‌افراد خیره به موک‌نیز گیونگ‌ون نگاه کرد.
موک گیونگ‌ون نیز‌می‌کردند بدون پلک زدن‌بیش نگاهش را پاسخ داد.
«این پسرو ببین.»
نگاهش را نمی‌دزدید، چه جسارتی.
برقی در چشمان نقاب‌نکرده شیطان پدیدار شد که از‌خود شکاف‌های نقاب قابل دیدن بود.
از زمانی که مسئولیت ارباب دره خون‌همه را بر عهده گرفته بود، این اولین‌چون بار بود که با چنین کسی روبرو می‌شد.
البته کسانی بودند که استعداد خارق‌العاده‌ای داشتند و‌شاید دروازه‌ها را به سرعت پشت سر می‌گذاشتند یا از‌خسته‌م روش‌های زیرکانه‌ای استفاده می‌کردند، اما این پسر متفاوت بود.
می‌گویند درخت‌نیز خوب را می‌توان‌شرط از برگ‌هایش شناخت.
این پسر به نظر چیزی داشت که‌بی‌قید می‌توانست او را فراتر از هر کسی‌دایره که تا به حال دیده بود، ببرد.
اما یک‌تلقی چیز بود که‌همین باید تایید می‌کرد.
«موک گیونگ‌ون.»
«بله.»
«تو از فرقه‌ملاقات شمشیر یون‌موک از‌کسانی جناح عدالتی، درسته؟»
«بله.»
«لازم نیست‌خارج الان تک‌کلمه‌ای‌خودشان جواب بدی.»
«....... متوجه شدم.»
«طبق چیزی که شنیدم، تو و پسری به اسم‌خود موک یو-چون رو به عنوان گروگان در ازای خروج‌می‌کردند فرقه شمشیر یون‌موک از خط مهر و موم گرفتن. درسته؟»
موک گیونگ‌ون در‌می‌کردند دل از حرف‌های‌بیش نقاب شیطان متعجب شد.
یعنی دلیل دقیق حضورش در اینجا را نمی‌دانست؟ او گمان می‌کرد نقاب‌متنفر شیطان خبر دارد که او کتابچه راهنمای مخفی، که گنجینه انجمن آسمان‌همین‌شکلی‌ن و زمین محسوب می‌شد، را حفظ کرده و بر آن مسلط شده است.
اما به‌نیز نظر می‌رسید‌بی‌قید که نمی‌دانست.
«پس....»
نیازی به‌تلقی فاش کردن‌شاید آن نبود.
موک گیونگ‌ون به‌دایره سادگی سری تکان‌تلقی داد و پاسخ داد:
«درسته.»
با این پاسخ، چشمان‌نکرده نقاب شیطان که از شکاف‌های‌خود نقاب پیدا بود، باریک شد.
سپس با‌تلقی لحنی کمی‌شاید سنگین‌تر گفت:
«ولی یه جای کار می‌لنگه.»
-سووویش!
هنوز حرفش تمام نشده‌نکرده بود که شمشیری روی‌شرط گردن موک گیونگ‌ون قرار گرفت.
«!؟»
چشمان موک گیونگ‌ون تیز شد.
او صدای کشیده شدن‌بی‌قید شمشیر را شنیده و‌خسته‌کننده‌ترین حرکت عضلات را دیده بود.
اما بدون اینکه چشم بر‌نیز هم بزند، شمشیر در یک‌می‌دانستند لحظه به گردنش رسیده بود.
«........ سریعه.»
سرعتش فراتر از درک بود.
حالا می‌فهمید چرا چونگ‌ریونگ گفته بود قدرت‌می‌دانستند فعلی‌اش هنوز خیلی مانده تا بتواند در‌تلقی انجمن آسمان و زمین کاری از پیش ببرد.
سنجیدن اینکه این‌ملاقات شخص چقدر قوی‌کسانی است، دشوار بود.
همان‌طور که در‌می‌کردند این افکار بود،بیش نقاب شیطان ادامه داد:
«اگه برخلاف میلت به‌خودشان اینجا آورده شدی، چرا جاسوس‌های‌همین اتحاد عدالت رو لو دادی؟»
چیزی که نقاب‌کسانی شیطان می‌خواست تایید‌خود کند، این بود.
هرطور که فکر می‌کرد،نکرده کارهای موک گیونگ‌ون با‌شرط عقل جور در نمی‌آمد.
«من اون جاسوس‌ها رو‌شاید به امید پاداش لو دادم.فقط انتظار این یکی رو نداشتم.»
«قبل از حرف زدن‌خودشان در مورد پاداش، اول‌شاید باید منو قانع کنی.»
«هوم. که این‌طور؟»
یکی از‌افراد ابروهای نقاب‌نکرده شیطان بالا رفت.
نوک شمشیر روی گردن‌شاید پسر بود و با کمی‌فقط فشار بیشتر، گلویش را می‌شکافت.
با وجود اینکه در موقعیتی بود‌تلقی که به او مظنون بودند، موک‌متنفر گیونگ‌ون هیچ نشانه‌ای از تزلزل نشان نمی‌داد.
نقاب شیطان‌نیز با لحنی‌بی‌قید کلافه گفت:
«می‌فهمی تو‌افراد موقعیتی هستی که‌نیز بهت شک داریم؟»
«یه شمشیر‌تلقی بیخ گلومه.شاید چطور ممکنه نفهمم؟»
«ولی انقدر جسوری؟ یا شایدم‌اشتباه چیزی داری که بتونه این‌بیش شک رو درجا برطرف کنه؟»
«فرض کنیم دومی.»
با حرف‌افراد موک گیونگ‌ون، نقاب‌نیز شیطان نوچه‌ای کرد.
سپس با‌تلقی صدایی آهسته‌شاید هشدار داد:
«بذار روشن بگم. توی دره خون، اختیار‌می‌کردند مرگ و زندگی دست منه. ممکنه به‌شنیدن عنوان یه جسد از این دفتر بری بیرون.»
-سسسسس!
به محض پایان‌ملاقات حرفش، حرارتی سوزان‌کسانی از شمشیر جاری شد.
همزمان با داغ شدن شمشیر، موک گیونگ‌ون‌همه در این فکر بود که چه خبر‌چون شده که صدای چونگ‌ریونگ به گوشش رسید.
-پس از‌خارج نسل خونی‌خودشان اون یاروعه، هان؟
«هان؟»
منظورش چه بود؟ در‌نکرده حالی که موک گیونگ‌ون‌شرط گیج شده بود، چونگ‌ریونگ گفت:
-فانی، از‌تلقی یارو که‌شاید روبروت نشسته بپرس.
همراه با آن،دایره چونگ‌ریونگ چیزی را به‌می‌کردند اطلاع موک گیونگ‌ون رساند.
در همین حین، نقاب‌بی‌قید شیطان نوک شمشیر داغ‌شده را‌می‌یافت حتی نزدیک‌تر آورد و گفت:
«صبر من‌افراد زیاد نیست.نکرده زود قانعم کن....»
«خاندان لی بالاخره‌می‌کردند تونسته روی چی‌بیش آتش یانگ مسلط بشه؟»
«!؟»
به محض اینکه کلمات‌بی‌قید از دهانش خارج شد،خسته‌کننده‌ترین مردمک چشمان نقاب شیطان لرزید.
تنها بخشی از بدنش که از پشت‌بی‌قید نقاب دیده می‌شد چشمانش بود، اما مشخص‌دایره بود که به شدت شوکه شده است.
همان‌طور که موک گیونگ‌ون‌شاید انتظار داشت، نقاب شیطان‌متنفر واقعاً جا خورده بود.
این پسره چطور از این موضوع خبر داشت؟شاید چی آتش یانگ چیزی بود که فقط تعداد انگشت‌شماری‌خسته‌م در انجمن آسمان و زمین از آن اطلاع داشتند.
-چنگ!
نقاب شیطان شمشیرش را غلاف کرد و با‌شرط دست دیگرش یقه موک گیونگ‌ون را گرفت، او‌اشتباه را نزدیک کشید و با خشم زمزمه کرد:
«تو دیگه‌تلقی چه کوفتی‌شاید هستی؟ چطور می‌دونی...»
در حالی که صدای نقاب‌اشتباه شیطان ضعیف می‌شد، موک گیونگ‌ون‌بیش لبخند محوی زد و گفت:
«در مورد‌نیز تکنیک شمشیر شعله‌شرط سرخ چیزی می‌دونی؟»
«!!!!!!!!!»