چپتر 444: مادربزرگ قلب شرور (۳)
0کررررررر!
همراه با غرشی سهمگین که گویی آسمان‌انگشتانش را می‌شکافت، دشت پهناور چنان به لرزه‌شرور درامد که پنداری زلزله‌ای عظیم رخ داده است.
تنها زمین نبود که می‌لرزید؛ آسمانِ آرام‌برخورد نیز چون امواج دریا متلاطم شد و‌زمانی شکاف‌هایی ترسناک در جای‌جای آن پدیدار گشت.
جججججج!
در آن لحظه‌ی‌همان گذرا، موک گیونگ‌ون‌عجیب تغییر را احساس کرد.
همزمان با پدیدار شدن شکاف‌ها، انرژی وحشی محیط‌نشانه ناگهان در یک آن به ثبات رسید. او این‌کلبه فرصت طلایی را به هیچ قیمتی از دست نداد.
موک گیونگ‌ون انگشتانش را به نشانه فرم شمشیر‌جرقه‌هایی دراز کرد و مادربزرگ قلب شرور را که سرش‌بازیافته را به سمت کلبه کاهگلی چرخانده بود، نشانه گرفت.
چوت!
آنگاه شمشیری نامرئی، شفاف‌چیزی چون شیشه، با خروشی سهمگین‌تجسم به سوی پیرزن یورش برد.
در آن لحظه، مادربزرگ قلب شرور‌نداد با شتاب سر برگرداند، عصایش را‌مادربزرگ رها کرد و دستش را پیش آورد.
آیا می‌توانست شمشیری نامرئی در سطح «اوج شمشیر» را با‌آفرید دستان خالی دفع کند؟ درست در همان دم، چیزی شفاف‌صحنه‌ای که شباهتی عجیب به دست او داشت، در فضا تجسم یافت.
ووووووونگ!
آن... «پنجه نامرئی» بود؟
پاچاچا-چاچاچاچاک!
برخورد شمشیر نامرئی و پنجه‌پاچاچا نامرئی، جرقه‌هایی خیره‌کننده آفرید که‌آفرید تمام دشت را روشن ساخت.
درست زمانی که موک گیونگ‌ون کنترل انرژی خود‌چاچاچاچاک را بازیافته و قصد داشت مادربزرگ قلب شرور‌زمانی را غافلگیر کند، صحنه‌ای غیرمعمول نگاهش را دزدید.
او می‌دانست این پیرزن موجودی عادی نیست،داشت اما هرگز گمان نمی‌کرد که به جای‌چاچاچاچاک شمشیر نامرئی، از پنجه‌های نامرئی بهره گیرد.
آنگاه، «همف!» مادربزرگ قلب شرور که حمله شمشیر‌نشانه را دفع کرده بود، آماده شد تا با فرم‌کلبه روحی خود ضربه‌ای متقابل به موک گیونگ‌ون وارد کند.
اما در همان لحظه،
گوووووو!
پیرزن سر بلند کرد،چیزی گویی انرژی غریبی حواسش‌فضا را تحریک کرده بود.
آنجا، کره‌ای آبی‌رنگ و عظیم به اندازه‌انگشتانش یک گاو نر در هوا معلق بود‌شرور و با سرعتی سرسام‌آور درون خود می‌چرخید.
پاپاپاپاپاک!
چمن‌های روی زمین از ریشه کنده شدند‌پاچاچا و به سوی نور آبی کشیده شدند.روشن به محض لمس کره، سوختند و خاکستر شدند.
پاسوسوسوس!
کره جاذبه‌ای خردکننده داشت و هرچه چرخش‌انگشتانش درونی‌اش تندتر می‌شد، دامنه جذبش گسترش می‌یافت. حتی‌سرش زمین نیز در حال شکافتن و برخاستن بود.
چارورورورور!
پیکر مادربزرگ قلب شرور نیز اسیر جاذبه‌پاچاچا سهمگین کره شد و نشانه‌هایی از کنده‌روشن شدن از زمین در آن هویدا گشت.
پاجه با دیدن‌همان این صحنه، لبخندی‌عجیب تلخ و پیروزمندانه زد.
«حالا که زورم برگشته،قیمتی دیگه عمراً بذارم یکی مثل‌فرم تو منو این‌ور اون‌ور بکشه...»
گوووووو!
چشمان پاجه‌فضا از تعجب‌یافت گرد شد.
مادربزرگ قلب شرور که در آستانه‌عجیب بلعیده شدن توسط جاذبه بود، پوزخندی‌پنجه زد و دستش را پیش برد.
پنجه‌ای نامرئی،طلایی بس عظیم‌تر از‌دست پیش ظاهر شد.
سپس، وانمود‌یافت کرد که‌پنجه چیزی را می‌گیرد...
پاکاکاکاکاکاک!
پنجه نامرئی در میان زمین و‌عجیب آسمان، کره را در مشت گرفت‌پنجه و آن را در هم کوبید.
انرژی درون کره متلاشی و پراکنده شد و‌نشانه امواجی ویرانگر پدید آورد، اما مادربزرگ قلب شرور که‌کلبه در زیر آن قرار داشت، پیش‌تر ناپدید شده بود.
«لعنت!»
پاجه با‌فضا درک خطر‌یافت خواست بگریزد که...
پاک!
ناگهان دستی‌طلایی پشت سرش‌قیمتی را گرفت.
کواک!
پاجه با‌فضا صورت به‌یافت زمین کوبیده شد.
ضربه چنان سهمگین بود که زمین‌عجیب زیر پایش فرو ریخت و گودالی‌پنجه به عمق سه متر دهان باز کرد.
با این حال، پاجه نمرد.
در حالی که از درد‌پاچاچا نفس‌نفس می‌زد و تقلا می‌کرد،آفرید مادربزرگ قلب شرور نیشخندی تلخ زد.
«احمق! فکر کردی چون‌یافت جریان انرژی عادی شده،چاچاچاچاک همه‌چی قراره عوض شه؟»
پاچاچاچاچاک!
در آن لحظه، زره فلس‌دار سفیدی که پاجه بر‌فرم تن داشت، خود به خود به حرکت درامد و‌کاهگلی با پوشاندن تمام بدنش، شروع به تغییر فرم کرد.
اما...
پاک! کواااانگ!
مادربزرگ سر پاجه را‌چیزی گرفت، بالا کشید و دوباره‌تجسم با شدت بر زمین کوبید.
جنبش فلس‌های سفید‌هیچ برای تغییر شکل،نداد در دم متوقف شد.
بدن پاجه دیگر تکان نخورد.
مادربزرگ زیر لب زمزمه کرد: «آدمیزاد نیست،پاچاچا ولی جون‌سخته.» و در حالی که سرش‌روشن را محکم گرفته بود، طلسمی را خواند.
ناگهان...
هوم‌چیک!
چاک!
در کسری از ثانیه، خطی سیاه از‌پاچاچا انرژی شمشیر فضای دشت را شکافت و‌روشن به سوی مادربزرگ قلب شرور هجوم برد.
اما در همان لحظه، پیرزن چنان سریع حرکت کرد‌تجسم که گویی بدنش در لایه‌های متعدد تکثیر شد و‌آفرید خط سیاه را با هر دو دست به دام انداخت.
پاک!
چارورورورورور!
فرم روحی او‌تجسم نزدیک به بیست قدم‌پاچاچا به عقب رانده شد.
زمانی که دستانش در پایان‌شباهتی آن بیست قدم به سفیدی خالص‌ووووووونگ گرایید، خط سیاه آرام‌آرام شکل گرفت.
آن شمشیر احضار‌هیچ شده‌ی موک گیونگ‌ون،نداد «تیغه اهریمنی» بود.
«....»
چشمان موک گیونگ‌ون جدی‌تر‌یافت از پیش شد و‌چاچاچاچاک قبضه شمشیر را محکم فشرد.
اگرچه با دشمنان بی‌شماری روبرو شده بود، این‌فضا نخستین بار بود که کسی ضربه متمرکز شمشیرش‌جرقه‌هایی را دفع نمی‌کرد، بلکه با دو دست می‌گرفت.
مادربزرگ قلب شرور‌هیچ لب‌هایش را کج‌نداد کرد و گفت:
«خیلی جالبه. تو... بلدی چطور قدرتت‌چاچاچاچاک رو توی یه نقطه جمع کنی؟ این‌ساخت یعنی تقریباً به اوج رسیدی. و البته...»
پاک!
در آن دم، موک‌چیزی گیونگ‌ون علامت شمشیر دست‌فضا چپش را حرکت داد.
ضربه فضای میان ابروان مادربزرگ‌دست را نشانه رفت، کسی که‌شمشیر تیغه شمشیر را گرفته بود.
اما مادربزرگ در همان حال که‌چاچاچاچاک تیغه شمشیر را مهار کرده بود، دستانش‌ساخت را اندکی در برابر حمله او چرخاند.
سپس...
پاوک!
فرم روحی موک گیونگ‌ون‌قیمتی پیچ و تاب خورد‌نشانه و در هوا معلق شد.
با سرعتی چون صاعقه، مادربزرگ‌پاچاچا با دست سفید و خالصش‌آفرید ضربه‌ای به شکم موک گیونگ‌ون نواخت.
پوک!
بدن موک گیونگ‌ون چون موجی‌شباهتی در هوا لرزید و بیش از‌ووووووونگ ده متر به عقب پرتاب شد.
پااااااااانگ!
مادربزرگ قلب شرور که‌پنجه موک گیونگ‌ون را پرتاب‌جرقه‌هایی کرده بود، ابرویی بالا انداخت.
فرم روحی خودش نیز‌یافت مسافت قابل توجهی به‌چاچاچاچاک عقب رانده شده بود.
به کف دستش نگریست.
او که خود دیوارِ محدودیت‌ها را شکسته‌انگشتانش بود، به سطحی رسیده بود که تمام‌شرور قدرتش را در یک نقطه متمرکز کند.
وقتی دقیقاً‌یافت به شکم‌پنجه ضربه زد...
«بخشی از نیرو رو‌یافت آزاد کرد و همزمان قسمتی‌برخورد از اون رو منعکس کرد...»
مادربزرگ قلب‌درست شرور سر بلند‌شباهتی کرد و گفت:
«این هنر‌طلایی ظریف "کتاب‌قیمتی مقدس انتقال نیرو"ـه.»
تکنیکی فراتر از پیوند ساده انرژی؛ نه‌برخورد تنها نیروی دشمن را به خودش برمی‌گرداند،زمانی بلکه نیروی خود را نیز با آن می‌آمیخت.
دیدن دوباره این‌تجسم صحنه پس از مدتی‌پاچاچا طولانی، حسی کمیاب داشت.
«طبق گفته اونایی که قبلاً اومدن‌عجیب اینجا، سطح دنیای رزمی امروزی خیلی‌پنجه افت کرده، ولی انگار این‌طورام نیست.»
مادربزرگ قلب شرور‌هیچ لبخند محوی از سر‌انگشتانش رضایت بر لب نشاند.
آتشی که از خشمِ‌پنجه آسیب دیدن تهذیبش در سینه‌خیره‌کننده داشت، اکنون فروکش کرده بود.
پس از مدت‌های مدید،یافت از رویارویی با حریفی‌چاچاچاچاک لایق احساس شعف می‌کرد.
در سوی دیگر...
- شرررر!
موک گیونگ‌ون که به سختی نیروی او‌برخورد را دفع کرده و ایستاده بود، خون‌زمانی جاری از گوشه لبش را پاک کرد.
اگرچه از هنر ظریف «متون حقیقی انتقال‌پاچاچا انرژی» بهره برده بود، اما در بازگرداندن تمام‌ساخت نیرو ناکام ماند و دچار جراحت داخلی شد.
ولی این‌درست موضوع اهمیت‌چیزی چندانی نداشت.
آنچه بیش از همه او را‌نداد مبهوت کرده بود، تکنیک اخیری بود‌مادربزرگ که مادربزرگ قلب شرور به نمایش گذاشت.
قطعاً همان بود...
«تمام زورش‌فضا رو تو یه‌ووووووونگ نقطه جمع کرد.»
این ضربه نهایی تکنیک شمشیر‌شباهتی شیطانی او بود؛ متمرکز کردن‌یافت تمام انرژی در یک نقطه واحد.
مهارت شمشیرزنی پیرزن،هیچ موک گیونگ‌ون را‌نداد سخت شگفت‌زده کرده بود.
افزون بر آن، فرم اجرای آن بی‌نهایت‌برخورد طبیعی بود؛ گویی حرکتی معمولی انجام می‌دهد، اما‌کنترل تمام قدرت را در همان تک‌ضربه متمرکز می‌سازد.
«قویه.»
بی‌تردید، این زن قوی‌ترین حریفی‌شباهتی بود که او تا به‌یافت حال با وی روبرو شده بود.
اگر می‌توانست تمام قدرتش را حتی در ساده‌ترین حرکت‌فرم جای دهد، پس هیولایی بود که می‌توانست حریف را‌کاهگلی تنها با یک لحظه غفلت به کام مرگ بفرستد.
موک گیونگ‌ون که از ناپدید شدن «روح سبز» خشمگین بود‌آفرید و تا مرز جنون پیش رفته بود، با درک اینکه کشتن‌غیرمعمول این حریف آسان نخواهد بود، به سرعت آرامش خود را بازیافت.
آنگاه مادربزرگ قلب شرور...
- سوووت!
دستش را دراز کرد و‌دست شمشیر احضار شده، «تیغه شیطانی»،شمشیر را از میان هوا بیرون کشید.
شمشیر به شدت لرزید،پنجه گویی در برابر دستی‌جرقه‌هایی که صاحبش نبود مقاومت می‌کرد.
پیرزن پوزخندی زد‌تجسم و گفت: «چون صاحبش‌پاچاچا نیستم داره سرکشی می‌کنه.»
انکارناپذیر بود؛ او استادی‌چیزی بی‌همتا بود که از‌فضا مرز محدودیت‌ها عبور کرده بود.
مادربزرگ قلب شرور‌هیچ ذره‌ای تحت تأثیر‌نداد مقاومت شمشیر قرار نگرفت.
او با انرژی خود،پنجه شمشیر احضار شده را‌جرقه‌هایی به سادگی در هم شکست.
با این کار،تجسم شمشیر لرزش شدیدی کرد‌پاچاچا و سپس آرام گرفت.
شمشیر را به سمت‌چیزی موک گیونگ‌ون نشانه رفت‌فضا و لب به سخن گشود:
«واقعاً موجود عجیبی هستی. فکر می‌کردم فقط‌انگشتانش یه رزمی‌کارِ اوجِ این دوره زمونه‌ای، ولی‌شرور بوی دوران ما ازت به مشام می‌رسه.»
«......»
«خیلی محتاط شدی، اون‌قدر که قصد کشتنت رو مهار کنی. خوبه. باید همین‌طور‌تمام باشه. قصد کشتن شاید تو میدون جنگ محرک باشه، ولی واسه کسایی که به‌موجودی اوج رسیدن، چیزی جز حواس‌پرتی نیست. تازه، قصد کشتن رو نباید اون‌جوری استفاده کرد...»
- فیسسس!
فرم روحی او تار شد و ناپدید‌انگشتانش گشت؛ او با استفاده از تکنیک حرکت‌شرور روحی، با سرعتی صاعقه‌وار به حرکت درآمده بود.
موک گیونگ‌ون‌یافت آن را‌پنجه به وضوح دید.
اما ناگهان، فرم‌تجسم روحی او به‌پنجه دو قسمت تقسیم شد.
- وژژژژ! پات! پات!
دو فرم روحی از هم جدا شدند‌انگشتانش و با شتابی هولناک از هر دو‌شرور طرف به سمت موک گیونگ‌ون هجوم آوردند.
حتی بدون تکنیک حرکت روحی خاص، او‌برخورد به سطحی رسیده بود که می‌توانست تنها‌زمانی با گام‌هایش، فرم روحی خود را دوتا کند.
- سووووا!
مادربزرگ قلب شرور از سمت‌شباهتی راست آمد، در حالی که قصد‌ووووووونگ کشتن شدیدی از خود ساطع می‌کرد.
اراده او‌طلایی برای کشتن‌قیمتی بی‌نهایت قوی بود.
با قضاوت از روی این موضوع، فرم‌برخورد روحی سمت چپ احتمالاً طعمه یا پشتیبان‌زمانی بود و ضربه اصلی از سمت راست می‌آمد.
اکثر افراد چنین فکری می‌کردند.
ولی...
[قصد کشتن‌طلایی رو نباید‌قیمتی اون‌جوری استفاده کرد...]
موک گیونگ‌ون حرف‌ووووووونگ مادربزرگ قلب شرور‌چاچاچاچاک را به خاطر آورد.
اگر حقیقت داشت، او می‌خواست چیزی‌پنجه را نشان دهد که از قصد‌آفرید کشتن به شیوه‌ای متفاوت استفاده می‌کرد.
این یعنی او عمداً‌چیزی اجازه داده بود حریف‌فضا متوجه قصد کشتنش شود.
دیگر حدس زدن‌هیچ اینکه کدام فرم روحی‌انگشتانش واقعی است، معنایی نداشت.
«جفتشون واقعی‌ن.»
با این فکر، موک گیونگ‌ون هر دو‌پاچاچا دستش را باز کرد و شمشیرهای نامرئی‌روشن را که محکم در مشت داشت، بالا آورد.
- ووووونگ!
دو فرم روحی نزدیک‌قیمتی شدند و تقریباً در‌نشانه آستانه ضربه زدن بودند.
موک گیونگ‌ون قصد داشت با‌پاچاچا تکنیک شمشیر چپ و راست‌آفرید خود با او مقابله کند.
درست در همان لحظه...
- هین!
او با شتاب شمشیر‌قیمتی نامرئی دست چپش را‌نشانه به سمت بالا تاب داد.
- چاچاچاچانگ!
پنجه نامرئی که از بالا فرود‌پنجه می‌آمد با شمشیر نامرئی برخورد کرد‌آفرید و جرقه‌های سفیدی به پا کرد.
گرچه ضربه خردکننده پنجه نامرئی از‌عجیب بالا را دفع کرد، اما نیرو‌پنجه چنان سهمگین بود که زانوهایش خم شد.
- کراک‌ک‌ک‌ک!
زمین تاب تحمل وزن را‌پاچاچا نداشت و فرو ریخت که‌آفرید باعث لرزش فرم روحی او شد.
در آن لحظه، دو فرم روحی‌پنجه حمله کردند و همزمان از چپ و‌تمام راست مانند یک حرکت گازانبری ظاهر شدند.
- پاپات!
موک گیونگ‌ون متوجه چیزی شد.
او ابتدا‌یافت با حرف‌هایش‌پنجه گیجش کرده بود.
با آشکار کردن عمدیِ قصد کشتن‌پنجه شدید، برای لحظه‌ای کوتاه حواس او را‌تمام از انرژی پنجه نامرئی کور کرده بود.
این استراتژی فوق‌العاده ظریفی‌چیزی بود که پیش از توانایی‌تجسم حسی، نیازمند سال‌ها تجربه بود.
«به این‌طلایی میگن تجربه،قیمتی بچه جون.»
کار تمام بود.
اگرچه مبارزه خوبی‌تجسم بود، اما شکاف‌پنجه تجربه عظیم بود.
پیرزن قصد نداشت فوراً او را‌عجیب بکشد، بلکه می‌خواست یک دست یا‌پنجه عضوی را به عنوان بها بگیرد.
اما، درست در همان لحظه...
- چاچاچاچانگ!
موک گیونگ‌ون اندکی‌تجسم از نیروی تیغه‌پنجه شمشیر در دستش کاست.
سنگینی پنجه نامرئیِ‌همان خردکننده به سمت‌عجیب ضعیف‌تر منحرف شد.
- پاک!
او جریان انرژی‌اش را تغییر داد‌چاچاچاچاک و آن را به سمت فرم‌روشن روحی حمله‌ور از راست پرتاب کرد.
همزمان با آن،تجسم در برابر فرم‌پنجه روحی سمت چپ...
- چانگ!
تمام انرژی‌اش را در‌قیمتی یک شمشیر جمع کرد‌نشانه و ضربه را سد نمود.
«چی؟»
مادربزرگ قلب‌فضا شرور حقیقتاً‌یافت شوکه شد.
او فکر می‌کرد دفاع غیرممکن است و هرگز تصور‌تجسم نمی‌کرد که جوانک از تکنیک پیوند انرژی از طریق‌آفرید شمشیر نامرئی برای تغییر مسیر پنجه نامرئی استفاده کند.
این مانند بازگرداندن‌هیچ انرژی از طریق‌نداد انرژی حقیقی بود.
موک گیونگ‌ون قلمرو جایگزین‌ناپذیر‌پنجه تجربه را با حس میدان‌خیره‌کننده نبرد بی‌سابقه‌ای جایگزین کرده بود.
«این پسره‌فضا واقعاً یه‌یافت چیز دیگه‌ست.»
اما ماجرا‌درست به همین‌چیزی جا ختم نشد.
وقتی فرم روحی چپ و‌دست شمشیر متمرکز برخورد کردند، شوک‌شمشیر قدرتمندی در شرف وقوع بود، ولی...
در آن لحظه، موک گیونگ‌ون...
با استفاده از «متون حقیقی انتقال انرژی»،پاچاچا موجی لرزان بیدار کرد و نیروی او‌روشن را جذب نمود، در حالی که همزمان...
- کوانگ!
محکم بر زمین کوبید،
- ویرلیک!
با درآمیختن انرژی هر دو‌ووووووونگ نفر در شمشیرش، نوک شمشیر‌جرقه‌هایی را به صورت مارپیچ چرخاند.
با صدای پاره شدن فضا،شباهتی موج شمشیر که حامل انرژی ترکیبی‌ووووووونگ آن‌ها بود، گردبادی طوفان‌مانند ایجاد کرد.
- چواچواچواچواچوا!
در آن لحظه، چشمان‌پنجه مادربزرگ قلب شرور از‌جرقه‌هایی شدت شوک گشاد شد.
«ای... این دیگه چیه؟»