چپتر 416: نبرد مهارت‌ها (۴)
0سه چشم موجودی جاودانه نبود، اما با‌برخوردار انتقال از کالبدی به کالبد دیگر و زیستن‌می‌توانست در میزبان‌های بی‌شمار، به حیات خود ادامه می‌داد.
برخلاف سایر اهریمن‌های طیفی،محسوب این موجود از همان آغاز،احساسات عجیب و شوم تلقی می‌شد.
او قدرتمند زاده‌نژادی نشده بود؛ در لحظه‌کردن تولد، بی‌نهایت ضعیف بود.
با این حال، با انتقال به اجساد‌آن‌گونه متعدد و بلعیدن قدرت، خاطرات و تجربیات آن‌ها،شکست روز به روز سریع‌تر و استوارتر رشد کرد.
پس از گذشت سال‌های بسیار، سه چشم به سطحی نزدیک‌برای به یک «هیولای شیطانی» رسید که در میان اهریمن‌های طیفی‌قادر رتبه‌ای والا محسوب می‌شد و به قدرت خویش مغرور گشت.
با جذب خاطرات و‌محسوب احساسات انسانی، امیال نیرومندی‌جذب در وجودش شکل گرفت.
او همه چیز‌نژادی را می‌خواست و‌کنترل در پی سلطه بود.
با این وجود، هرچقدر هم‌ببرد که قدرتمند می‌شد، نمی‌توانست همه‌کند کارها را به تنهایی انجام دهد.
نگاه این موجود سرانجام‌می‌زد به انسان‌هایی افتاد که به‌بهتر عنوان میزبان خدمتش کرده بودند.
انسان‌ها تمام انرژی‌های جهان را دریافت‌مغرور می‌کردند و استعداد بالقوه‌شان استثنایی بود، هرچند‌وجودش عمر کوتاه‌شان محدودیت‌های آشکاری را رقم می‌زد.
آن‌ها از خرد و وقار‌برای برخوردار بودند، اما نژادی بهتر از‌موجودات آن‌ها برای کنترل کردن وجود نداشت.
اگر می‌توانست از این موجودات‌ببرد کوته‌عمر بهره ببرد، قادر بود آن‌گونه‌جاه‌طلبی که می‌خواهد بر جهان حکمرانی کند.
اما جاه‌طلبی عظیم سه چشم با یک شوک‌نژادی ناگهانی در هم شکست و او را مجبور‌موجودات کرد تا نقشه‌هایش را برای مدتی طولانی سرکوب کند.
«امکان نداره...»
اگرچه او جاه‌طلبی را به دست آورده بود،نداشت اما سه چشم می‌دانست که خط قرمزی وجود‌آن‌گونه دارد که هرگز نباید از آن عبور کند.
آن خط قرمز، قلمرو نزدیک به موجودات‌آن‌گونه الهی، یعنی «شش شیطان» بود؛ کسانی که‌ناگهانی به عنوان شش پادشاه اهریمن‌های طیفی شناخته می‌شدند.
این موجودات حقیقتاً متعالی بودند، بنابراین تصور‌برخوردار می‌شد که هرچقدر هم که کسی قدرت‌اگر جذب کند، رسیدن به قلمرو آن‌ها غیرممکن است.
اما او‌رتبه‌ای وقوع آن را‌خویش به چشم دید.
در میان شش شیطان—که گمان می‌رفت دست‌نیافتنی‌کردن باشند—یکی که به عنوان قوی‌ترین شناخته می‌شد،ببرد با دستان خالی در برابر یک انسان می‌جنگید.
نبرد آن‌ها کوه‌ها را لرزاند،ببرد رودخانه‌ها را طغیان داد و‌کند چهره زمین را دگرگون ساخت.
این به‌آشکاری راستی نبرد‌می‌زد خدایان بود.
آن منظره مطلقاً وحشتناک بود.
این نخستین باری بود که‌برای سه چشم انسانی به این‌می‌توانست قدرتمندی می‌دید؛ هیولایی غیرقابل تصور.
پس از مشاهده این صحنه، سه چشم برای‌می‌خواهد نخستین بار در طول وجودش، تمام اراده خود‌مجبور را برای آرزو کردن یا رویاپردازی از دست داد.
زمان گذشت.
سه چشم بعدها دریافت که آن انسان ترسناک‌جذب و هیولاوار، موجودی زاده شده از انرژی‌های آسمان‌همه و زمین و محصول شانس و سرنوشت بوده است.
چنین موجوداتی که خارج از‌برای نظم طبیعی متولد می‌شدند، نمی‌توانستند‌می‌توانست مدت زیادی در دنیا باقی بمانند.
و همان‌طور که انتظار می‌رفت، آن انسان‌آن‌گونه هیولاوار به زودی ناپدید شد و سه‌ناگهانی چشم بار دیگر جاه‌طلبی سرکوب‌شده‌اش را بیدار کرد.
زمان گذشت‌آشکاری و او‌می‌زد قدرتمندتر شد.
طبق برنامه، انسان‌های بسیاری را‌خویش زیر پرچم خود کشید و آن‌ها‌امیال را وادار به پرستش خود کرد.
با این شتاب، به‌بهتر نظر می‌رسید که جاه‌طلبی‌اش‌نداشت به زودی محقق خواهد شد.
اما خیلی‌موجودات زود، به دیوار‌ببرد دیگری برخورد کرد.
این مانع انسان‌رقم نبود، بلکه خودِ‌وقار شش شیطان بودند.
بیشتر شش شیطان‌والا آن‌قدر قدرتمند بودند که‌گشت توجهی به انسان‌ها نداشتند.
اما در میان آن‌ها، یکی‌برای وجود داشت که از نظر‌می‌توانست عاطفی به انسان‌ها متصل بود.
این موجود اصالتاً یک اهریمن طیفی‌قادر نبود، بلکه از پنج روح به‌عظیم نام «پنج روح طبیعت» زاده شده بود.
در میان آن ارواح، یکی به‌وقار اژدها بدل شد اما پیش از‌کردن رسیدن به «طریقت»، در فساد سقوط کرد.
آن موجود جایگاهی در میان‌خویش شش شیطان یافت و اهریمن‌های طیفی‌امیال او را «پادشاه اهریمن اژدها» نامیدند.
پادشاه اهریمن اژدها که مدت‌ها پیش توسط جاودانگان مهر‌اگر و موم شده بود، از بند رها شد و‌حکمرانی اهریمن‌های طیفی بی‌شماری را برای نابودی جهان به حرکت درآورد.
به طور معمول، تنها کسانی که قادر به متوقف‌حکمرانی کردن چنین موجودی بودند، جاودانگان بودند، اما تا آن‌مدتی زمان، آن جاودانگان دنیای فانی را ترک کرده بودند.
به نظر می‌رسید که‌می‌زد جهان محکوم به نابودی‌نژادی به دست این اهریمن اژدهاست.
با این حال، به طرزی کنایه‌آمیز،مغرور کسی که در برابر این پادشاه‌نیرومندی اهریمن اژدها ایستاد، یک انسان بود.
نه کسی که از انرژی‌های آسمان و زمین یا‌اگر شانس و سرنوشت زاده شده باشد، بلکه موجودی که‌حکمرانی با سختی‌های بی‌شمار و انباشت پتانسیل قدرتمند شده بود.
«آاااه!»
با دیدن سقوط پادشاه اهریمن اژدها‌وقار به دست یک انسان، سه چشم‌کردن در دریایی از تفکر غرق شد.
انسان‌ها ممکن بود‌والا اندک باشند، اما‌مغرور پتانسیل آن‌ها بی‌پایان بود.
دیدن تولد چنین هیولاهایی که نزدیک به فراتر‌نداشت رفتن از قوانین طبیعی بودند، آن هم در‌آن‌گونه میان موجودات کوته‌عمر، دیدگاه او را تغییر داد.
«سلطه؟»
خودِ پتانسیل‌آشکاری انسان‌ها خطرناک‌می‌زد به نظر می‌رسید.
آیا می‌شد‌رتبه‌ای به این‌محسوب سادگی کنترلشان کرد؟
شاید بهتر بود‌نژادی انسان‌ها را به‌کنترل کلی حذف می‌کرد.
اما اگر در حین آن حذف‌سازی، موجود دیگری‌می‌خواهد برمی‌خاست که با او مخالفت می‌کرد، در نهایت‌مجبور اشتباهات آن دو عضو شش شیطان را تکرار می‌کرد.
بنابراین سه چشم تصمیم گرفت قدرتش‌وقار را افزایش دهد و انسان‌ها را‌کردن با دقت بیشتری زیر نظر بگیرد.
همان‌طور که‌رتبه‌ای مشاهده می‌کرد،محسوب متوجه حقیقتی شد.
«پس قضیه اینه.»
آن دو موجودی که‌بهره با شش شیطان روبرو‌می‌خواهد شدند، استثناهای نادری بودند.
چنین انسان‌هایی‌آشکاری به آسانی‌می‌زد ظاهر نمی‌شدند.
اگر او تنها کسانی را که حتی‌گشت ذره‌ای از آن پتانسیل را داشتند حذف‌شکل می‌کرد، مطمئناً می‌توانست بقیه را کنترل کند.
و اگر لازم‌نژادی می‌شد، نابود کردن‌کنترل آن‌ها نیز آسان‌تر بود.
نخستین اهداف در میان انسان‌های دارای‌قادر پتانسیل، کسانی بودند که خون آن‌عظیم دو موجود استثنایی را در رگ‌هایشان داشتند.
با حرکاتی همچون باد،محسوب فرم جدید موک گیونگ‌ون‌جذب به سه بخش تقسیم شد.
با دیدن این‌نژادی صحنه، سه چشم‌کنترل بلافاصله حس کرد.
آن تکنیک‌موجودات بی‌تردید هنر مخفی‌ببرد «قلعه موسانگ» بود.
«چطور اون‌آشکاری رو به‌می‌زد دست آوردن؟»
قلعه موسانگ پس‌والا از روز فاجعه‌مغرور بزرگ ناپدید شده بود.
تصور می‌شد که‌نژادی تمام خطوط خونی مرتبط‌کردن با آن نابود شده‌اند.
پس آن‌ها‌موجودات چطور آن تکنیک‌ببرد را آموخته بودند؟
اما این تمام ماجرا نبود.
کرک! کرک!
هنگامی که موک گیونگ‌ون به سه قسمت‌کردن تقسیم شد و تنفسش را تنظیم کرد،ببرد انرژی محیط گرد آمد و به گردش افتاد.
عضلاتش محکم‌تر متورم شد،بهره بدنش به سرخی گرایید‌می‌خواهد و بخار از وجودش برخاست.
ووووش!
با دیدن این منظره، سه چشم آن‌گشت خاندان هیولاوار را به یاد آورد که‌شکل از خاندان تانگ و سرزمین‌های ممنوعه محافظت می‌کردند.
[من یوموجوک هستم.
من اینجا‌موجودات زندگی می‌کنم، می‌خورم‌ببرد و نگهبانی می‌دهم.
ولی تو... تو‌رقم انسان نیستی، مگه نه؟برخوردار چطور وارد اینجا شدی؟]
اگرچه فرض بر این بود که نوادگان،گشت حتی با داشتن آن خون، ضعیف‌تر باشند،شکل اما این خاندان همچنان قدرتی هیولایی داشت.
حتی اگر در اوج قدرت‌برای خود نبودند، می‌توانستند سه چشم‌می‌توانست را وادار به عقب‌نشینی کنند.
ولی اکنون‌موجودات زمان درنگ‌بهره در گذشته نبود.
در میان معدود موجوداتی که طی سالیان‌برخوردار متمادی تحت کنترل نگه داشته بود، موک گیونگ‌ون‌می‌توانست چگونه بر هنرهای مخفی آنان مسلط گشته بود؟
قروچ!
«عجب مرتیکه رو مخیه.»
با این حال، اگر‌بهره اینجا بیش از حد‌می‌خواهد خشمگین می‌شد، کار خراب می‌شد.
اگر سه چشم می‌توانست آن بدن را تصاحب کند، قادر‌برای بود از پیوند با ریو سوول بهره جسته و به‌قادر طبع دریابد که او چگونه بر آن فنون تسلط یافته است.
هوووش!
سه چشم نشان شمشیرش را‌برای به عقب پرتاب کرد و‌می‌توانست دست راستش را دراز نمود.
شمشیری که رها کرده‌بهره بود، به هوا برخاست و‌حکمرانی دوباره به میان دستانش بازگشت.
سپس، با تقلید‌رقم از حرکت رو‌وقار به بالای نشان شمشیر...
غرررش! غرررش!
تمام شمشیرها، چاقوها و سلاح‌هایی که بر‌کردن کف میدان نبرد افتاده بودند، به لرزه‌ببرد درآمده و به سوی آسمان اوج گرفتند.
گرچه فاقد انرژی خام یک رزمیکار بودند،آن‌گونه اما آن سلاح‌ها قدرت انرژی ماورایی را‌ناگهانی با خود حمل می‌کردند و شتابشان سهمگین بود.
شااااشاااا!
شمشیرهای برخاسته بسان باران‌محسوب تیر به سوی سه پیکر‌احساسات تقسیم‌شده‌ی موک گیونگ‌ون هجوم بردند.
یکی از سه فرم‌بهتر شمشیر، نشان شمشیر خود‌نداشت را تاب داد و...
پانگ! پانگ! پانگ!
سلاح‌ها ناگهان در میان زمین و آسمان‌برخوردار متوقف شدند، گویی سدی نامرئی راهشان را‌اگر بسته باشد، و سپس بر زمین فرو ریختند.
با دیدن این‌والا صحنه، سه چشم‌مغرور با ناخرسندی نوچه‌ای کرد.
«قطع کردن کنترل شمشیرهایی که با‌کنترل انرژی ماورایی هدایت میشن، اونم با‌کوته‌عمر تکنیک جذب... تطبیق‌پذیری این یارو شوخی‌بردار نیست.»
با این حال، سه چشم‌ببرد پنداشت که این تنها تدبیری‌کند گذرا برای ایجاد فاصله است.
آن تکنیک نیازمند فضا‌می‌زد بود، پس زمین‌گیر کردن حریف‌بهتر در یک نقطه کفایت می‌کرد.
هوووش!
تق! تق!
با وجود مهارت در هنرهای شیطانی،قادر علائم به کار رفته ساده بودند، اما‌شوک این تکنیک نیازمند مهرهای دستی کامل بود.
لحظه‌ای که‌آشکاری مهر را‌می‌زد شکل داد...
تکان!
نگاه موک گیونگ‌ون تیز شد؛برای افزایش قدرت سه چشم با‌می‌توانست پیش از آن قابل قیاس نبود.
گویی سه چشم بدون‌بهره ذره‌ای اهمیت به عواقب کار،حکمرانی تمام توانش را بیرون می‌کشید.
آیا قصد داشت‌رقم همه چیز را‌وقار فدای پیروزی کند؟
غرررش!
آنگاه، دست مهر‌ساز سه چشم به شدت‌کردن لرزید، رگ‌هایش متورم گشت و بی‌توجه به فشار‌قادر وارده بر جسم، ذره‌ذره‌ی قدرت را بیرون کشید.
در همان‌موجودات دم، صدایی در‌ببرد ذهنش طنین‌انداز شد.
«می‌خوای دور بندازیش؟»
«مگه توافق نکردی؟»
«حیفه. همچین‌برخوردار بدنی سخت‌بهتر پیدا میشه.»
«نه به اندازه بدن من.»
«دقیقاً. لجبازیت داره تموم میشه. وقتی‌وقار چیزی که می‌خوای رو به دست‌کردن آوردی، باید روی نقشه بزرگ تمرکز کنی.»
«سر قولم می‌مونم.»
«خوبه.»
در اصل، هدف‌کوته‌عمر بدن ارباب جوان‌قادر بزرگ، نا یول‌ریانگ بود.
هرچند خون رگ آسمانی را در‌وقار خود نداشت، اما استعدادش حتی از‌کردن رهبر فرقه عصر حاضر نیز فراتر بود.
اگر آن بدن را تصاحب‌خویش می‌کرد، نه تنها طرح بزرگ، بلکه‌امیال پیوندی دوباره با "او" میسر می‌شد.
به عنوان‌برخوردار برادران قسم‌خورده، پیوندها‌برای حتی نزدیک‌تر می‌گردید.
از همین‌موجودات رو خواهان‌بهره آن بدن بود.
ولی اکنون،آشکاری شرایط تغییر‌می‌زد کرده بود.
«حتی بهترم شد.»
هیچ‌کس نمی‌دانست چگونه او به روحی وابسته بدل‌نداشت گشته و پیوند برقرار کرده بود، اما آن دو‌می‌خواهد برای انتقام و غلبه بر سختی‌ها متحد شده بودند.
دیگر نیازی نبود با‌بهره تصاحب بدن نا یول‌ریانگ،می‌خواهد پیوندهای نزدیک را حفظ کند.
تنها با تصاحب آن بدن، قلب‌وقار سوول به طور طبیعی و بدون‌کردن دستکاری خاطرات، از آن او می‌شد.
گوشه‌ی لب‌های سه چشم به‌خویش طرزی خوفناک تا بناگوش کشیده‌انسانی شد و جنون در چشمانش درخشید.
قلب زنی که در پایین نبرد‌کنترل بود و با نگرانی تجدید قوا‌کوته‌عمر می‌کرد... اکنون از آن او می‌شد.
نقش این بدن تعیین‌بهره شده بود: نمایش یأس‌می‌خواهد و برجسته‌تر کردن دشمن.
فشووو! فشووو!
با بیرون کشیدن تمام انرژی‌خویش ماورایی‌اش، رگ‌ها ترکیدند و کانال‌های انرژی‌امیال در بدن نا یول‌ریانگ پاره شدند.
با این‌برخوردار حال، سه‌بهتر چشم اهمیتی نمی‌داد.
حیف بود، اما دلبستگی‌ای به بدنی‌قادر که تنها برای یک بار استفاده‌عظیم و سپس دور انداخته می‌شد، نداشت.
بنگ!
در همان دم، سه‌محسوب پیکر تقسیم‌شده‌ی موک گیونگ‌ون همزمان‌احساسات به سوی او پرواز کردند.
سه چشم‌برخوردار کف دستش را‌برای گشود و کوبید.
شپپلق!
بی‌درنگ، تمام انرژی پراکنده در اطراف‌وقار گرد آمد و به سنگینی بر‌کردن فضای پیرامون موک گیونگ‌ون فشار آورد.
گووووو!
«این دیگه چیه؟»
فشار انرژی بر فضا چنان سهمگین بود که حرکات موک گیونگ‌ون‌جاه‌طلبی به شدت کند شد، گویی در اعماق آب فرو رفته باشد؛نداره حتی این حس را القا می‌کرد که زمان نیز کند شده است.
«تکنیک ته‌گونگ بونگ‌چون!»
این تکنیک، طلسمی باستانی و ممنوعه بود‌گشت که توسط کسانی که به سطوح بالا‌شکل رسیده و جانشان را گرو می‌گذاشتند، اجرا می‌شد.
شرایط چنان سخت و خطر چنان‌کنترل مهلک بود که هیچ هنرمند شیطانی در‌بهره واقعیت قادر به استفاده از آن نبود.
اما نه برای سه چشم.
یک جسد‌آشکاری مرده، تنها بدنی‌خرد برای تعویض بود.
«حتی "پادشاه قاتل دریا"ی متکبر هم جلوی این‌جذب تکنیک زانو زد. با اینکه ناقصه، ولی تو،همه یه انسان فانی، عمراً بتونی ازش فرار کنی.»
یک شرط دیگر‌نژادی برای تکمیل این‌کنترل طلسم وجود داشت.
اما هدف سه‌کوته‌عمر چشم حبس ابدی‌قادر موک گیونگ‌ون نبود.
تنها خریدن‌آشکاری زمان برای‌می‌زد تعویض بدن بود.
بشکن!
همین که سه چشم دستش را‌کنترل تکان داد، مه غلیظی برخاست و‌کوته‌عمر دید را در هر جهت کور کرد.
چونگ‌ریونگ که از مه ناگهانی غافلگیر‌قادر شده بود، در حالی که نبرد‌عظیم را تماشا می‌کرد با نگرانی برخاست.
«آهای زنده!»
در میان مه، سه‌محسوب چشم خزید و به‌جذب سوی موک گیونگ‌ون پرواز کرد.
مهم نبود موک گیونگ‌ون از چه فرم‌ها یا تکنیک‌هایی‌اگر استفاده می‌کرد؛ از آنجا که تکنیک ته‌گونگ بونگ‌چون با‌حکمرانی جان اجراکننده مهر شده بود، فرار از آن محال می‌نمود.
دیری نپایید که دو پیکر‌ببرد موک گیونگ‌ون محو شدند و‌کند تنها یک بدن باقی ماند.
سه چشم‌آشکاری به آن‌می‌زد بدن نزدیک شد.
اکنون که در طلسم گرفتار شده و‌گشت قادر به حرکت نبود، سه چشم تنها‌شکل نیاز داشت در همان لحظه جابجا شود.
شششش!
سه چشم‌موجودات لبخندی خوفناک‌بهره بر لب آورد.
«اون بدن مال منه.»
دست چپش را به سوی سر موک گیونگ‌ون‌جذب و دست راستش را به سمت کره چشمی‌همه که در پیشانی خودش کاشته شده بود، حرکت داد.
هوووش!
لحظه‌ای که دست‌کوته‌عمر چپش سر موک‌قادر گیونگ‌ون را لمس کرد...
کرک!
«اوه!»
دور از انتظار، دست موک‌برای گیونگ‌ون چون صاعقه بیرون جهید‌می‌توانست و گلوی سه چشم را گرفت.
سه چشم سراسیمه تلاش کرد خود‌قادر را عقب بکشد، اما پنجه‌ی موک‌عظیم گیونگ‌ون آهنین بود و ذره‌ای تکان نمی‌خورد.
موک گیونگ‌ون چگونه‌رقم قادر بود درون‌وقار طلسم حرکت کند؟
درست همان‌طور‌رتبه‌ای که سه چشم‌خویش در حیرت بود...
«یه قبیله‌ی رقت‌انگیز که‌بهتر هنوز چشمش دنبال چیزاییه‌نداشت که مال خودش نیست.»
با شنیدن آن صدا،بهره کره چشم در پیشانی‌می‌خواهد سه چشم دیوانه‌وار لرزید.