چپتر 452: ترتیب (۵)
0«حق با توئه، هر چی باشه. من فقط‌رفتار خودمم. اسمم جین یون‌هوی‌ـه. همون‌طور که حدس زدی،الگوی من جد دختری به اسم جین یه‌رین هستم.»
بارقه‌ای از‌بهم علاقه در چشمان‌خون" موک گیونگ‌ون درخشید.
می‌توان گفت این‌شمشیر سنگینیِ نگاه، حاصل سال‌ها‌کلمات تجربه و قدمت بود.
با وجود چهره‌ی جوانش، هاله‌ای‌آنگاه داشت که گویی توجه همگان‌توصیف را به خود فرمان می‌داد.
و گرچه چشمانش سیاه بود، هرگاه نور‌باهام بر آن‌ها می‌تابید، با درخششی از زر‌شناخته و خون سوسو می‌زد؛ حقیقتاً اسرارآمیز بود.
در آن دم، چونگ‌ریونگ"شیطان که حقیقتاً شگفت‌زده می‌نمود،باهام لب به سخن گشود:
«... بزرگ‌ترین شمشیر زیر آسمان...»
بزرگ‌ترین شمشیر زیر آسمان؟
با شنیدن این"شیطان کلمات، یکی از ابروهای‌باهام موک گیونگ‌ون بالا رفت.
آیا منظورش همین شخص بود؟
صدای چونگ‌ریونگ‌بزرگ‌ترین که کنجکاوی‌اش برانگیخته‌آسمان شده بود، لرزید:
«بعد از اون فاجعه بزرگ، کمتر کسی‌آمد استادان بزرگ دوران هنرهای رزمی نه‌گانه رو‌چطور یادشه. منم فقط اسم چندتاشون رو گذری شنیدم.»
«... خب که چی؟»
«بینشون یه‌بهم افسانه‌ی مسخره و‌خون" عجیب وجود داشت.»
«عجیب؟»
«کسی که هم به عنوان یه‌خاطرش شمشیرزن مرتد بدنام بود و هم‌نمی‌دونم به عنوان یه قهرمان جوانمرد مشهور...»
«شمشیرزن مرتد‌می‌گفتن بدنام و‌خون" قهرمان جوانمرد؟»
آنگاه به خاطرش آمد"شیطان که این شخص پیش‌تر خود‌رفتار را چنین توصیف کرده بود:
«نمی‌دونم الان چطور ازم یاد میشه، ولی یه زمانی بود که بهم‌آیا می‌گفتن "شیطان خون" و مثل یه شرور باهام رفتار می‌شد، و یه‌بزرگ زمان دیگه هم به عنوان "جاویدان شمشیر" شناخته می‌شدم، الگوی یه شمشیرزن واقعی.»
«و کسی که‌جوانمرد گردن "اژدهای جیائو"خاطرش رو قطع کرد.»
«اژدهای جیائو؟»
موجودات طیفی و‌می‌گفتن ارواح بی‌شماری در‌مثل جهان وجود دارند.
البته، دیدار‌بزرگ‌ترین با چنین موجوداتی‌آسمان بسیار نادر است.
اما در میان نادرترین‌ها در تمام تاریخ‌آمد دشت مرکزی، «اژدهای جیائو» قرار داشت؛ اژدهایی‌چطور که بزرگ‌ترین و خوش‌یمن‌ترینِ تمام ارواح محسوب می‌شد.
«واقعاً وجود داشته؟»
من متن‌های باستانی بی‌شماری رو خوندم...مثل خلاصه‌ی اساتید مختلف، اصول یین و یانگ،"جاویدان کلاسیک‌های کوه و دریا و کتاب‌های دیگه.
ولی هیچ‌وقت داستانی ندیدم‌زیر که کسی واقعاً یه‌یکی اژدها رو دیده باشه.
اژدها انقدر موجود خیالی‌ایه... اغلب به‌خاطرش عنوان یه هیولای روحانی ازش حرف‌نمی‌دونم می‌زنن ولی در واقع یه موجود افسانه‌ایه.
با این حال، این یارو گفت که سر اون‌می‌شد موجود افسانه‌ای رو قطع کرده؟ راست یا دروغ، داشتن چنین"اژدهای شهرت عظیمی اون رو تقریباً به یه افسانه تبدیل می‌کنه.
در آن لحظه، جین یون‌هوی‌خون" که تازه نقاب شیطانی‌اش را برداشته‌زمان بود، ناگهان خنده‌ی کوتاهی سر داد.
«آه، ولی بذار اصلاحش کنم.آسمان دقیقاً خود اون موجود نیست،بالا بیشتر شبیه یه آگاهی یا شعوره.»
«آگاهی؟»
«شاید پیچیده به نظر بیاد، ولی این نسخه‌ای از‌می‌شد من که الان می‌بینی فقط یه آگاهیه. من بخشی از"اژدهای جوهره‌ی روحم رو توی دنیای داخل یه لوح بامبو کاشتم.»
با شنیدن این‌می‌گفتن سخن، چشمان موک‌مثل گیونگ‌ون باریک شد.
شاید گمان می‌کرد بد متوجه شده است، اما‌یکی پیش‌تر یک بار تجربه‌ای مشابه داشت؛ اتفاقی که‌صدای در اتاق مراقبه‌ی دیواری معبد شائولین رخ داده بود.
رزمیکاری که رو به دیوار سنگی نشسته‌آمد بود و او می‌پنداشت تنها یک روح‌چطور باقی‌مانده است، زمانی با او سخن گفته بود:
«اگر به قدر کافی‌خون" آموخته‌ای، پس به جایی‌رفتار که تعلق داری بازگرد.»
آن زمان بود که موک گیونگ‌ون دریافت‌شرور که آن تنها یک روح سرگردان ساده‌شمشیر" نیست؛ بلکه اراده‌ای از آنِ خود دارد.
این موضوع‌بزرگ‌ترین حیرت موک گیونگ‌ون‌آسمان را دوچندان کرد.
در حالی که روح سرگردان در اتاق مراقبه تنها‌چنین تصاویری را نشان داده بود، این آگاهیِ پیش رویش‌ولی حتی برای مبارزه با او قد علم کرده بود.
با این حال، موک‌خون" گیونگ‌ون هرگز قدرت کامل‌رفتار این آگاهی را ندید.
برخلاف یک نبرد تمام‌عیار،"شیطان حریف همواره گویی بخشی‌باهام از قدرتش را مهار می‌کرد.
پس نسخه‌ی‌بزرگ‌ترین واقعی چقدر‌زیر باید قدرتمند باشد؟
درکش خارج از تصور بود.
موک گیونگ‌ون در حالی که با دقت‌باهام به جین یون‌هوی خیره شده بود، سرانجام روی‌می‌شدم صندلیِ میزی که مقابلش آماده شده بود، نشست.
تق!
جین یون‌هوی به فنجان‌زیر چای که بخار از آن‌ابروهای برمی‌خاست اشاره کرد و گفت:
«یه نوشیدنی بزن.»
«لازم نیست.»
«خیلی محتاطی.»
«اگه هر چی باشه‌زیر فقط یه آگاهیه، پس فقط‌ابروهای داره حواس رو فریب می‌ده.»
با رد قاطعانه‌ی موک گیونگ‌ون،آنگاه جین یون‌هوی شانه‌ای بالا انداخت‌توصیف و سپس چای‌اش را نوشید.
«هوم. تیزبینی. از اونایی هستی‌مثل که با شنیدن یه کلمه،زمان ده تا چیز یاد می‌گیرن.»
«حرف مفت نزن.می‌گفتن واسه چی منو‌مثل احضار کردی اینجا؟»
«هدف؟»
«آره.»
«خودت چی فکر می‌کنی؟»
«منم که‌بهم دارم سوال"شیطان می‌پرسم، جین یون‌هوی.»
فینننگ!
پیش از آنکه کلام موک گیونگ‌ون به پایان‌پیش‌تر رسد، خنجری ناگهان به پرواز درآمد و به‌یاد دورش چرخید، گویی ناخشنودی خود را ابراز می‌کرد.
جین یون‌هوی‌می‌گفتن دستش را‌خون" تکان داد.
«تمومش کن،بهم سودام. قصد"شیطان بدی نداره.»
با این سخن، خنجر به‌سرعت بازگشت‌شنیدن و در کنار جین یون‌هوی معلق ماند،منظورش در حالی که با نور شمشیر می‌درخشید.
وووووونگ!
موک گیونگ‌ون‌می‌گفتن با گیجی‌خون" به خنجر نگریست.
«اون چیه؟»
ابتدا گمان می‌کرد جین یون‌هوی تنها پیوندی عمیق با‌ابروهای شمشیر دارد، اما هرچه بیشتر نظاره می‌کرد، بیشتر حس‌برانگیخته می‌کرد که این خنجر دارای آگاهیِ مختص به خود است.
تفاوت فاحشی با یک شمشیر‌آنگاه روحانی ساده یا روحی که‌توصیف از هیچ احضار شده باشد، داشت.
هیچ انرژی‌می‌گفتن عجیبی در‌خون" اطرافش جریان نداشت.
جین یون‌هوی در پاسخ"شیطان به پرسش‌های خاموش موک‌باهام گیونگ‌ون، لبخندی ملایم زد.
«اسم این‌بزرگ‌ترین دوست "سودام"ـه...زیر یه همسفر قدیمی.»
«... پس‌قهرمان فقط یه‌مشهور خنجر ساده نیست.»
«هیچ چیزی‌می‌گفتن توی این دنیا‌مثل ساده نیست، رفیق.»
«کِی با‌بهم همچین همسفری"شیطان آشنا شدی؟»
«آه، راستی. من از طریق سرنوشت الهی چیزهای‌یکی پراکنده‌ای ازت فهمیدم ولی اسمت رو نمی‌دونستم. می‌تونی بهم‌کنجکاوی‌اش بگی؟ مطمئناً دوباره نمی‌خوای بگی "من فقط خودمم"، هان؟»
با شنیدن این‌جوانمرد حرف، موک گیونگ‌ون‌خاطرش آهی خفیف کشید.
«اسمم... نه. بهم بگو چون‌ما.»
«چون‌ما؟ اسم سنگینیه.»
«وقت واسه چرت و پرت گفتن‌شنیدن ندارم. جین یون‌هوی، برو سر اصل‌آیا مطلب. واسه چی منو کشوندی اینجا؟»
«خیلی عجله‌قهرمان داری، ولی دارم‌آنگاه ازت خوشم میاد.»
«اون‌قدر بیکار نیستم که وقتم‌مثل رو با یه تیکه آگاهی‌زمان خشک و خالی تلف کنم.»
سخنان بی‌پرده‌ی موک‌می‌گفتن گیونگ‌ون، نیشخندی بر‌مثل لبان جین یون‌هوی نشاند.
«با این حال،شمشیر از سر ناچاری‌شنیدن نشستی اینجا، مگه نه؟»
«...»
«خوبه، از صداقتت خوشم میاد. راستش‌شرور رو بخوای، این ملاقات واسه این"جاویدان بود که تصمیم بگیرم باهات چیکار کنم.»
«چی؟»
چی داره میگه؟شمشیر تصمیم بگیره با‌شنیدن من چیکار کنه؟
چشمان موک گیونگ‌ون از شدت نارضایتی‌خاطرش سرد شد، اما جین یون‌هوی همچنان‌نمی‌دونم لبخند بر لب داشت و ادامه داد.
«چون‌ما، حتی اگه همه چیزت رو‌شرور از دست بدی و یه آدم"جاویدان معمولی بشی، ذاتت هنوزم ذات یه اهریمنه.»
«... اهریمن؟»
جین یون‌هوی با دیدن پرسش‌آسمان موک گیونگ‌ون، فنجانش را زمین‌بالا گذاشت و با تعجب گفت:
«هنوز نمی‌تونی‌قهرمان خود واقعی‌ت‌مشهور رو ببینی؟»
«منظورت چیه؟»
«آه، چه غیرمنتظره. فکر می‌کردم تا الان خودت‌باهام رو شناخته باشی. اگه نه، یعنی تا اینجا‌می‌شدم فقط با تکیه به شعور انسانیت اومدی بالا؟»
پس از این سخن، موک گیونگ‌ون‌شنیدن ناگهان از جا برخاست و با‌آیا نگاهی غضب‌آلود به جین یون‌هوی خیره شد.
«مهم نیست چی درونم باشه،آنگاه هیچ‌کدومش کنترلم نمی‌کنه. من خودمم و‌کرده فقط با اراده‌ی خودم زندگی می‌کنم!»
لبان جین‌می‌گفتن یون‌هوی لرزید و‌مثل سپس لبخندی زد.
موک گیونگ‌ون پوزخندی زد.
«حرفام به نظرت مسخره میاد؟»
«نه، اصلاً. این‌جوانمرد دقیقاً همون چیزی‌خاطرش بود که می‌خواستم بشنوم.»
«چی؟»
«برخلاف ترسی که‌می‌گفتن داشتم، یه "خود"مثل قدرتمند ساختی. چون‌ما.»
«چی داری میگی؟»
«به عنوان خبر خوب در نظرش بگیر. اگه‌پیش‌تر توسط اهریمن درون بلعیده شده بودی و اراده‌ت‌یاد رو از دست می‌دادی، تا ابد زندانیت می‌کردم.»
«!؟»
زندانیم می‌کرد؟
موک گیونگ‌ون گارد دفاعی‌زیر گرفت، اما جین یون‌هوی فنجانش‌ابروهای را پر کرد و گفت:
«کلید ماجرا اراده‌ست. این همون چیزیه‌خاطرش که می‌خواستم ببینم. وگرنه تبدیل می‌شدی به‌الان بزرگ‌ترین فاجعه‌ای که دنیا به خودش دیده.»
«فاجعه؟»
«از دل یه فاجعه، یکی دیگه بیرون میاد و‌رفتار فقط نابودی میاره. نمی‌تونستم تماشاچی باشم، واسه همین یه‌واقعی شانسی ایجاد کردم تا اوضاع جور دیگه‌ای پیش بره.»
«بسه دیگه، انقدر معما نگو!»
برای موک گیونگ‌ون‌جوانمرد درک معنای پشت سخنان‌آمد جین یون‌هوی دشوار بود.
چی می‌خواست بگه؟
جین یون‌هوی که کنجکاو به‌خون" نظر می‌رسید، با انگشتش چیزی‌می‌شد را در هوا ترسیم کرد.
هوا به کاغذ بدل شد،آسمان انگشتش حکم قلم‌مو را یافت و‌رفت واژگان شروع به پدیدار شدن کردند.
این متنی رمزنگاری‌جوانمرد شده از پاساپال‌خاطرش بود؛ یک طلسم مخفی.
«پاساپال فقط یه روشنگری خالص‌مثل نیست. اراده‌ی کسایی که رمزش‌زمان رو استاد بشن، بیدار می‌کنه.»
«اراده؟»
«اگه اراده و خودت ضعیف بود، اهریمن درون خیلی زود‌بالا می‌بلعیدت. ولی تو، همون‌طور که می‌بینی، اراده‌ای قوی‌تر از هر‌لرزید کسی داری. این بزرگ‌ترین قدرتیه که یه انسان می‌تونه داشته باشه.»
«... جوری حرف می‌زنی انگار‌آنگاه استاد شدن من تو پاساپال‌توصیف از قبل برنامه‌ریزی شده بود.»
«انکارش نمی‌کنم.»
«چی؟»
«حتی اگه مقدماتش چیده شده‌آسمان باشه، اگه هیچ پیوندی بهت‌بالا نمی‌رسید، الان این‌جوری همدیگه رو نمی‌دیدیم.»
با شنیدن سخنان جین‌مشهور یون‌هوی، افکار بی‌شماری از‌پیش‌تر ذهن موک گیونگ‌ون گذشت.
راز اعلای پاساپال"شیطان صرفاً از روی شانس‌باهام به دستش نرسیده بود.
گویی سرنوشت، یا سرنوشت‌های درهم‌تنیده‌ی‌خون" بسیاری بود که آن را‌می‌شد به سوی او هدایت کرد.
موک گیونگ‌ون لحظه‌ای‌شمشیر اندیشید و سرانجام‌شنیدن لب به سخن گشود.
«اگه اتفاقی که واسه من افتاد یه جور برنامه‌ریزی‌چنین بوده، اینکه یه چیز به این خطرناکی بیفته دست‌ولی کسی که آسیب بزرگی می‌زنه هم جزو برنامه بوده؟»
سوالی تیز که"شیطان قلب ماجرا را‌شرور نشانه رفته بود.
«درسته.»
راز پاساپال تنها‌شمشیر توسط موک گیونگ‌ون و‌کلمات چونگ‌ریونگ آموخته نشده بود.
موک‌گان، رئیس آن‌جوانمرد محفل مخفی نیز‌خاطرش آن را آموخته بود.
چونگ‌ریونگ در دل گمان می‌برد که‌شرور جین یون‌هوی شاید از سوال نیش‌دار"جاویدان موک گیونگ‌ون کمی جا خورده باشد.
اما جین‌بهم یون‌هوی هیچ"شیطان واکنشی نشان نداد.
او به آرامی پاسخ داد.
«یادته گفتم‌قهرمان سرنوشت آسمانی مثل‌آنگاه یه مه می‌مونه؟»
«...»
«موجودی که توی سرنوشت آسمانی دیدم، دو تا اراده‌ی پر‌می‌شد از جنون داشت که توی یه بدن با هم رقابت"اژدهای می‌کردن. کاملاً با تو فرق داشت؛ یه موجود سراسر آشوب.»
با شنیدن این‌شمشیر حرف، چشمان موک‌شنیدن گیونگ‌ون باریک‌تر شد.
پس از روی سرنوشت آسمانی فهمیده‌خاطرش بود که درون موک‌گان سوم، معروف‌نمی‌دونم به سام‌آن، دو تا اراده وجود داره؟
سپس جین یون‌هوی ادامه داد.
«اگه دو تا اراده‌ی قوی‌خون" توی یه بدن باشن و هیچ‌کدوم‌زمان کوتاه نیان، فکر می‌کنی چی میشه؟»
موک گیونگ‌ون پاسخ داد:
«آشپز که دو‌جوانمرد تا شد، آش یا‌آمد شور میشه یا بی‌نمک؟»
«حداقل درگیری و آشوب‌خون" مداوم درونی می‌تونست فاجعه‌ی پیش‌می‌شد رو رو کمی عقب بندازه.»
«نکنه کسی که پاساپال رو‌خون" داد بهش، می‌خواست بین اون‌می‌شد دو تا اراده تفرقه بندازه؟»
«خیلی تیزی که سریع‌زیر گرفتی چی شد. ولی حتی‌ابروهای اونم فقط یه چاره‌ی موقته.»
ووش!
جین یون‌هوی برخاست و‌خون" پیش از آنکه متوجه شوند،می‌شد میز و فنجان‌ها ناپدید شدند.
او بار دیگر نقاب"شیطان اهریمنی‌اش را به چهره زد‌رفتار و با لحنی پرمعنا گفت:
«هرچند عقب افتاده، ولی وقتش می‌رسه. اون دو تا اراده‌ی پر از‌آیا جنون به زودی توی آشوب کاملاً یکی میشن. فاجعه‌ای که از اون‌بزرگ موجودِ یکپارچه برمی‌خیزه، نابودی رو واسه تمام موجودات زنده دشت مرکزی میاره.»
«... خب‌قهرمان دقیقاً چی‌مشهور می‌خوای بگی؟»
«می‌دونم دنبال خوبی یا جوانمردی نیستی. ولی اگه حتی یه چیز کوچیک داری‌شمشیر" که واست عزیزه، این به عهده توئه که الان توی این دنیا زنده‌ای تا‌ارواح ازش در برابر نابودی پیش رو محافظت کنی، نه یه بقایای گذشته مثل من.»