چپتر 216: مأموریت مخفی (۳)
0حرم‌سرای امپراتوری میزبان ۸۷کسی زن بود که مورد‌بده لطف امپراتور قرار گرفته بودند.
این بانوان عناوینی چون استعداد،بسیار بانوی نجیب، همسر، همسر امپراتوری‌دنیای و همسر نجیب امپراتوری داشتند.
در میان این انبوه‌همچین همسران، دو همسر امپراتوری از‌بده عمیق‌ترین محبت امپراتور برخوردار بودند.
یکی از آن‌ها‌حالی همسر نجیب امپراتوری‌یکی‌یکی سو، سو یانگ-هیو بود.
شدت لطف امپراتور به او زمانی آشکار‌کمک شد که پسر هفت‌ساله‌اش، با نادیده گرفتن‌روابط فرزندان خود ملکه، به عنوان ولیعهد نامگذاری شد.
این امر او را به یکی از‌اما چهار شخصیت قدرتمند کاخ امپراتوری تبدیل کرد‌بی‌خبر که قدرت مطلق را در دست داشتند.
رهبر تیم پیشرو، گانیانگ، چهار انگشتش را باز کرد و در حالی که توضیح می‌داد، یکی‌یکی آن‌ها را بست: «الان چهار تا قدرت‌فرقه‌های اصلی توی کاخ امپراتوری داریم: برادر کوچیک‌تر اعلیحضرت، شاهزاده گیونگ؛ استاد اعظم از بین سه دوک که فرماندار کل فرماندهی مرکزی هم هست؛ وزیر‌حمایت هانگ یون-پا؛ پسر دوم امپراتور، شاهزاده جونگ که قبلاً قوی‌ترین نامزد برای تاج و تخت بود؛ و همسر نجیب امپراتوری سو، مادر ولیعهد فعلی.»
او شمرده سخن می‌گفت، زیرا‌می‌داد موک گیونگ‌ون هیچ شناختی از‌توی موازنه قدرت در کاخ امپراتوری نداشت.
موک که تنها در کوهستان زیسته بود، اگرچه از‌گیجی‌اش طریق کتب بسیار آموخته بود، اما از نحوه عملکرد‌عدم فعلی دنیای رزمیکاران و دشت‌های مرکزی تقریباً بی‌خبر بود.
«پس همسر نجیب‌طریق امپراتوری سو یکی از‌اما چهار قدرت اصلی کاخه؟»
«درسته.»
«پس چرا همچین‌حالی کسی باید پیشنهاد‌یکی‌یکی کمک به ما بده؟»
موک گیونگ‌ون‌چرا گیجی‌اش را‌کسی بر زبان آورد.
اگرچه گفته می‌شد روابط میان کاخ امپراتوری و دنیای‌عملکرد رزمیکاران بهبود یافته، اما پیمان عدم تجاوز همچنان پابرجا بود‌کسی و تنها فرقه‌های ارتدوکس فعالانه با کاخ در ارتباط بودند.
پس چرا همسر نجیب امپراتوری سو، یکی از مهره‌های قدرت‌گیجی‌اش کاخ، باید به انجمن آسمان و زمین کمک کند که‌تجاوز زمانی هم با کاخ و هم با فرقه‌های ارتدوکس دشمنی داشت؟
در حالی که موک به این موضوع می‌اندیشید، یو بونگ با لحنی آرام،کوچیک‌تر گویی رازی را فاش می‌کند، گفت: «چون ما از زمانی که یه بانوی‌هانگ نجیب ساده بود تا وقتی که شد همسر نجیب امپراتوری، ازش حمایت کردیم.»
«انجمن آسمان و‌همچین زمین از بانو‌پیشنهاد سو حمایت کرده؟»
«آره، دقیقاً.»
'جالبه.'
پس ادعایشان مبنی‌حالی بر داشتن نقشه،یکی‌یکی حرف مفت نبود.
اگر انجمن آسمان و زمین به سو‌کمک کمک کرده بود تا به جایگاه فعلی‌اش برسد،بهبود رد کردن درخواست کمک آن‌ها برایش دشوار می‌شد.
در آن لحظه، راهب شیطانیِ ژولیده، جا گوم‌جونگ، که با قیافه‌ای ناراضی کدو‌قلیانی شرابش‌بی‌خبر را مزه می‌کرد، وسط حرف پرید: «هه! شاید درخواست‌های معقول رو قبول کنه، ولی‌می‌شد واقعاً فکر می‌کنین به خواسته‌هایی که ممکنه جایگاهش رو به خطر بندازه تن میده؟»
«......»
هیچ‌کس در تیم پیشرو‌توضیح حرف او را نقض نکرد‌اصلی و در عوض سکوت کردند.
پس از مکثی کوتاه، گانیانگ گفت: «راهب شیطانی راست‌گیجی‌اش میگه. آدما وقتی به قله می‌رسن، معمولاً تمام سختی‌هایی‌عدم رو که برای رسیدن به اونجا کشیدن فراموش می‌کنن.»
«پس احتمال داره رد کنه؟»
«نمی‌تونیم این احتمال رو نادیده بگیریم. همسر نجیب امپراتوری سوِ فعلی،زبان همون بانوی نجیب سویِ قدیم نیست. به عنوان مادر ولیعهد، الان‌پابرجا تو موقعیتیه که نمی‌تونیم بی‌گدار به آب بزنیم و بهش فشار بیاریم.»
زمانی که یک همسر با عنوان‌یکی‌یکی «همسر نجیب امپراتوری» مادر ولیعهد می‌شود،برادر واژه «امپراتوری» به عنوان او افزوده می‌شود.
از آن لحظه،همچین او عملاً قدرتی‌پیشنهاد مطلق اعمال می‌کند.
برای انجمن آسمان و زمین، اگرچه آن‌ها از صعود او حمایت‌رزمیکاران کرده بودند، اما رسیدن او به چنین اوجی به این معنا نیز‌بده بود که او از برخی جهات از کنترل آن‌ها خارج شده است.
«پس باید‌درسته مطمئن بشیم که‌کسی منافعمون همسو هستن.»
«دقیقاً. واسه همینه که باید قبلش یه ملاقات‌الان با بانو سو داشته باشیم. خوشبختانه، با اومدن‌گیونگ شما به عنوان تیم کمکی، حالا شرایطش رو داریم.»
سئوپ چون با تعجب‌کسی پرسید: «شرایط؟ مگه قبلاً‌بده سر شرایط بحث کردین؟»
یو بونگ پاسخ داد: «آره. نمی‌تونیم همین‌جوری‌اما الکی از کسی تو جایگاه همسر نجیب امپراتوری—بالاترین‌کاخه مقام تو اندرونی کاخ—بدون آمادگی درخواست لطف کنیم.»
«... خب این شرایط چیه؟»
«مثل فرقه‌های ارتدوکس—اون درخواست‌توضیح کرد که شاگردای جوون و‌اصلی درست آموزش‌دیده از انجمنمون بفرستیم.»
با شنیدن‌چرا این پاسخ، مونگ‌باید مویاک نچی کرد.
موک گیونگ‌ون که‌طریق متوجه این واکنش شده‌اما بود، پرسید: «چی شده؟»
«همون‌طور که‌درسته انتظار می‌رفت،همچین زن معمولی‌ای نیست.»
«ها؟»
«درخواست شاگردای جوون که رسمی آموزش‌پیشنهاد دیدن یعنی می‌خواد ما علنی کار کنیم،می‌شد نه از طریق مأمورای مخفی تو سایه‌ها.»
سئوپ چون نیز تحت تأثیر قرار گرفته‌اما بود: «ها! پس کمک می‌کنه، ولی فقط اگه‌کاخه بتونه جلوی هرگونه پس‌لرزه‌ای علیه خودش رو بگیره.»
«ظاهراً.»
مأموران مخفی را می‌شد‌توضیح در صورت لزوم رها‌الان کرد و دور انداخت.
اما شاگردان جوانی که به صورت رسمی اعزام‌بده شده باشند فرق می‌کردند—مشکلات ناشی از آن‌ها را‌یافته سخت‌تر می‌شد انکار کرد و نیازمند پذیرش مسئولیت بود.
-نظرت چیه؟
چونگ‌ریونگ از موک گیونگ‌ون‌همچین پرسید و موک در‌کمک پاسخ خنده‌ای کوتاه کرد.
-زن زیرکیه.
-همین‌طوره.
اقدام رسمی به‌طریق این معناست که طرف‌اما درخواست‌کننده باید محتاط باشد.
و اگر اوضاع‌چرا خراب شود، آن‌ها‌باید باید مسئولیت را بپذیرند.
او داشت‌باز این موضوع‌توضیح را تضمین می‌کرد.
-فقط این نیست.
-بازم هست؟
-آره.
-اون الان سیره.
-سیر؟
-آره.
-آها.
فهمیدم منظورت چیه.
چونگ‌ریونگ منظور‌چرا موک را‌کسی درک کرد.
گرسنگان برای رفع گرسنگی خود‌بسیار امتیاز می‌دهند، اما زمانی که‌دنیای سیر شدند، نگرششان تغییر می‌کند.
آن‌ها دیگر تمایلی به‌همچین مصالحه ندارند و نمی‌خواهند‌کمک قلاده‌ای بر گردنشان باشد.
با در نظر گرفتن این موضوع، اینکه آیا‌الان این همسر قدرتمند اکنون با میل و رغبت‌گیونگ اطاعت می‌کند یا نه، دیگر حتی سوال اصلی نبود.
موک گیونگ‌ون با صدای بلند گفت: «پس‌کمک با اینکه ما بالا کشیدیمش، دیگه مهره‌ای‌روابط نیست که بتونیم هرجور دلمون خواست کنترلش کنیم.»
گانیانگ سری تکان داد: «واسه همینه که‌اما باید تا حدی نازش رو بکشیم تا چیزی‌کاخه رو که می‌خوایم بگیریم. این کلید این مأموریته.»
یو بونگ با لبخند اضافه کرد: «ولی زیاد نگران نباشین. بانوی من حمایت‌گفته ما رو فراموش نکرده. فقط می‌خواد از آسیب رسیدن به خودش و ولیعهد‌ارتباط جلوگیری کنه. اگه بتونیم تو این مورد بهش اطمینان بدیم، کمک بزرگی می‌کنه.»
همه با‌باز شنیدن این حرف‌می‌داد سر تکان دادند.
هدف آن‌ها به هر حال دستکاری کاخ امپراتوری از طریق‌زبان همسر نجیب امپراتوری سو نبود—آن‌ها صرفاً قصد داشتند مأموریتی را‌همچنان که انجمن به آن‌ها محول کرده بود به انجام برسانند.
در حالی که همه به این درک می‌رسیدند، موک‌عملکرد گیونگ‌ون با نگاهی خاص به گانیانگ و یو بونگ‌همچین از تیم پیشرو خیره شد، اما چیز بیشتری نگفت.
پس از توجیه شدن در مورد نحوه پیشبرد مأموریت‌بده مخفی، تیم کمکی تصمیم گرفت حدود دو ساعت استراحت کند،عدم چرا که تا آن لحظه بدون توقف سفر کرده بودند.
سئوپ چون که از فرط خستگی نای حرکت‌الان نداشت، به خواب عمیقی فرو رفت؛ در حالی که‌استاد مونگ مویاک مشغول تمرین تکنیک گردش چی خود بود.
راهب ژولیده، جا گوم‌جونگ، وقتش را با نوشیدن‌بده جرعه‌جرعه شراب از کدوی قلیانی و خوردن گوشت‌یافته آهوی کباب‌شده‌ای که تیم پیشرو آماده کرده بود، می‌گذراند.
در فاصله‌ای دورتر از معبد دولتی، چونگ‌ریونگ — که پس از‌رزمیکاران مدت‌ها از کالبد عروسک چوبی بیرون آمده بود — چپقش را‌کمک در هوا می‌چرخاند و چیزی را به موک گیونگ‌ون نشان می‌داد.
آن چیز،درسته چیزی جز‌همچین فرم‌های شمشیر نبود.
موک نفس‌زنان گفت: «آه!»
فرم‌های شمشیری که چونگ‌ریونگ‌کسی به نمایش می‌گذاشت، همان‌بده تکنیک‌های شمشیر ماه او بودند.
ولی تغییر کرده بودند؛ بسیار پالایش‌یافته‌تر از‌اما آنچه قبلاً به او آموخته بود، و‌بی‌خبر اکنون پیچیده‌تر و بی‌نقص‌تر به نظر می‌رسیدند.
تکنیک‌ها تغییرات بسیار پیچیده‌تری را در خود جای‌کمک داده بودند و به فرم‌هایی تکامل یافته بودند‌بهبود که می‌توانست حریفان را گیج و مقهور کند.
-چطوره؟
«فرم‌ها دیگه هیچ روزنه‌ای ندارن.»
-همین؟
«تنوع حرکات بیشتر‌چرا شده، واسه همین مقابله‌پیشنهاد باهاش دردسر بیشتری داره.»
چونگ‌ریونگ با‌باز شنیدن این ارزیابی،می‌داد لبخند مغرورانه‌ای زد.
-درسته.
بعد از دیدن شمشیرزنی اون پیرمرد‌آموخته توی کشتی، فهمیدم تکنیک‌های شمشیر ماه‌دشت‌های من چی کم دارن و اصلاحشون کردم.
«تحسین‌برانگیزه.»
-همه‌شون رو حفظ کردی؟
«آره.»
-پس نسخه‌های‌اگرچه قبلی رو‌کتب فراموش کن.
«فهمیدم.»
با وجود تکنیک‌های‌حالی تکامل‌یافته، نیازی به خاطر‌بست سپردن نسخه‌های ناقص نبود.
چونگ‌ریونگ پکی‌چرا به چپقش‌کسی زد و پرسید:
-راستی، تو‌اگرچه هم شمشیر اون‌بسیار پیرمرد رو دیدی.
هیچ بصیرتی به دست نیاوردی؟
«بصیرت؟»
-آره.
یعنی با دیدن‌طریق اون شمشیر هیچ‌آموخته چیزی یاد نگرفتی؟
شمشیرزنی‌ای که آن پیرمرد‌همچین روی کشتی به نمایش‌کمک گذاشته بود، شوکه‌کننده بود.
چونگ‌ریونگ با الهام از آن، شکاف‌های موجود‌بست در تکنیک‌های شمشیر ماه خود را پر کرده‌شاهزاده و آن‌ها را به کمال نزدیک‌تر ساخته بود.
او اکنون باور داشت که‌باید این تکنیک‌ها می‌توانند کاملاً از تکنیک‌های‌آورد شمشیر آسمان آن پیرمرد پیشی بگیرند.
اگر حتی او به چنین روشنگری‌ای دست یافته بود،عملکرد غیرممکن بود که این پسربچه — که استعدادش حتی از‌کسی درک او نیز فراتر بود — چیزی یاد نگرفته باشد.
او کنجکاو بود بداند‌همچین آن شمشیر چه تاثیری‌کمک بر موک گذاشته است.
آنگاه موک گیونگ‌ون‌حالی شمشیر قطع‌کننده شیطان‌یکی‌یکی خود را برکشید.
سوووش!
او در‌اگرچه وضعیت آغازین‌کتب ناآشنایی قرار گرفت.
چونگ‌ریونگ با تعجب پرسید:
-اون دیگه چیه؟
گاردی که موک گرفته بود،باید نه شبیه تکنیک‌های پیرمرد بود و‌آورد نه شبیه تکنیک‌های شمشیر ماه او.
موک توضیح داد: «در اصل،بسیار فرم اول تکنیک شمشیر ماه‌دنیای نیاز به چهار حرکت شمشیر داشت.»
«ولی این بار‌چرا دیدم که شش حرکت‌پیشنهاد با هم هماهنگ شدن.»
لب‌های چونگ‌ریونگ‌باز به خنده‌توضیح باز شد.
-دقیقاً.
من زمانی فکر می‌کردم چهار حرکت‌آموخته برای هر فرم حد ایده‌آله، ولی اون‌تقریباً فقط تفکر خشک و بسته من بود.
اگه حرکات بیشتری نیاز باشه،کسی اضافه کردنشون می‌تونه فرم‌ها رو‌گیجی‌اش غنی‌تر کنه و ضعف‌ها رو بپوشونه.
او اکنون شش حرکت را ایده‌آل‌ترین‌یکی‌یکی حالت می‌دانست؛ و به همین دلیل تکنیک‌های‌کوچیک‌تر شمشیر ماه خود را کامل کرده بود.
«درسته. دیدن اون صحنه باعث‌باید شد بفهمم نباید خودمون رو‌زبان درگیر باورهای ثابت و خشک کنیم.»
حرف‌های او‌اگرچه باعث شد چشمان‌بسیار چونگ‌ریونگ برق بزند.
-تو هم... مثل‌چرا من فرم‌های شمشیر‌باید رو اصلاح کردی؟
«نه. تو تکنیک‌های شمشیر ماه‌می‌داد رو خیلی بهتر از چیزی‌توی که من بتونم، کامل کردی.»
-پس چی؟
«من فقط به این فکر‌بسیار کردم که کارآمدترین و ایده‌آل‌ترین‌دنیای فرم شمشیر چی می‌تونه باشه.»
-صبر کن...درسته منظورت این‌همچین نیست که...
آیا این پسربچه ادعا می‌کرد که فرم‌های شمشیر ابداعی خودش را خلق کرده است؟ توسعه تکنیک‌های شمشیر‌استاد جدید کار ساده‌ای نبود؛ این کار نه تنها به حرکات، بلکه به ترکیب هماهنگ گاردها، تجلی نیت شمشیر‌تخت که قادر به حمل اراده باشد، و مسیرهای گردش چی بهینه برای به حداکثر رساندن قدرت نیاز داشت.
تنها زمانی که تمام این سه‌پیشنهاد عنصر هم‌راستا می‌شدند، می‌توانستند بگویند فرد‌گفته به شمشیرزنی در سطح استاد رسیده است.
«حتی من هم بعد از سال‌ها‌آموخته صیقل دادن تکنیک‌های شمشیر ماه با اون‌تقریباً حرومزاده تونستم از اون آستانه عبور کنم...»
با این حال این تازه‌کار که به سختی آموزش‌بده رزمی را شروع کرده بود، ادعا می‌کرد فرم‌های اصلی‌پیمان خلق کرده است؟ این با عقل جور در نمی‌آمد.
اما ناگهان—
سوووش!
موک گیونگ‌ون شروع به حرکت دادن شمشیرش کرد؛نحوه آرام و آهسته، مسیرهایی کاملاً متفاوت از تکنیک‌های شمشیر‌چرا ماه را ترسیم می‌کرد، گویی با قلم‌مو نقاشی می‌کشید.
خششش!
حرکت اول‌باز ساده بود؛ فقط‌می‌داد یک برش افقی.
دومی یک برش عمودی بود.
اما هرچه توالی‌طریق حرکات پیش می‌رفت،آموخته تغییرات آشکارتر می‌شدند.
در حالی که تکنیک‌های شمشیر ماه در اصل شامل ۲۴ حرکت (چهار حرکت‌گفته در هر فرم) بود و اکنون به ۳۰ حرکت (شش حرکت در هر‌ارتباط فرم) ارتقا یافته بود، نمایش موک به زودی از ده حرکت منحصر‌به‌فرد فراتر رفت.
ذاتاً، شمشیرزنی ترکیبی از ضربه‌می‌داد زدن و بریدن است که‌توی ناگزیر باعث ایجاد تکنیک‌های همپوشانی می‌شود.
حدود نیمی از‌همچین حرکات موک شبیه‌پیشنهاد تکنیک‌های شمشیر ماه بود.
اما ناگهان چیزی تغییر کرد.
سوووش! خششش! هوووم!
شمشیر در مسیرهایی‌حالی کاملاً غیرمنتظره شروع‌یکی‌یکی به حرکت کرد.
چونگ‌ریونگ با حیرتی فزاینده تماشا می‌کرد؛ به‌کمک نظر می‌رسید هیچ‌یک از حرکات موک در‌روابط مسیر یا زاویه با هم تداخل ندارند.
«لازم نیست انقدر متفاوتشون کنه...»
به نظر می‌رسید این پسربچه به‌باید دلیل کم‌تجربگی، خلق فرم شمشیر را‌آورد بیش از حد پیچیده کرده است.
چنین حرکات نامتجانسی، ترکیب آن‌ها در فرم‌های منسجم را‌اصلی بسیار دشوار می‌کرد؛ بعد از ده حرکت اول، حتی مشخص‌بین نبود که چگونه می‌توان آن‌ها را با هم ادغام کرد.
هوووم!
«هوف.»
موک در مجموع‌چرا ۲۴ حرکت شمشیر‌باید منحصر‌به‌فرد را تکمیل کرد.
چونگ‌ریونگ با تأسف‌حالی زبانش را به‌یکی‌یکی سقف دهان چسباند.
-لازم نیست مسیرها‌همچین رو کاملاً متفاوت‌پیشنهاد و متمایز کنی.
این کار فقط باعث‌کتب میشه بیشتر حرکات اضافی‌نحوه باشن و بقیه غیرقابل استفاده.
«نه، از همه‌شون استفاده می‌کنم.»
-طمع نکن بچه.
«واقعاً؟»
-اصرار روی مسیرهایی که‌کتب اصلاً همپوشانی ندارن، خودش یه‌عملکرد جور تفکر خشک و بسته‌ست.
اگه واقعاً به‌چرا بصیرت رسیدی، خودت‌باید رو محدود نکن.
«برنامه‌م همینه.»
-باز داری‌چرا منو نادیده‌کسی می‌گیری؟ تچ.
چقدر لجباز.
چونگ‌ریونگ تسلیم شد؛ او وقتی‌کسی سعی می‌کرد این حرکات را‌گیجی‌اش ترکیب کند، خودش حقیقت را می‌فهمید.
سپس موک‌باز دوباره در وضعیت‌می‌داد آغازین قرار گرفت.
«این فرم اول خواهد بود.»
در آن لحظه—
سوووش! خششش! هوووم!
موک شروع به‌حالی پیوند دادن حرکات در‌بست یک فرم کامل کرد.
چشمان چونگ‌ریونگ به شدت لرزید.
«چی؟!»
آنچه در برابرش‌چرا رخ می‌داد، تمام انتظاراتش‌پیشنهاد را در هم شکست.
او فکر می‌کرد موک چگونه حرکات را ترکیب خواهد کرد —داریم فرض می‌کرد حداکثر چهار تا شش حرکت باشد — اما موک داشت‌مرکزی تمام بیست و چهار حرکت را در یک فرم واحد هماهنگ می‌کرد!
«اون داره بیست و‌کسی چهار حرکت رو توی‌بده یه فرم ترکیب می‌کنه؟!»
این کار تمام‌طریق اصول شمشیرزنی مرسوم را‌اما زیر و رو می‌کرد.
مسیرهای بی‌شماری که تکرار نمی‌شدند،کسی با سرعتی باورنکردنی آشکار شدند و‌زبان در یک فرم بی‌نقص ادغام گشتند—
سوووش! خششش! هوووم!
اتحادی یکپارچه و بدون‌کسی درز از حمله و‌بده دفاع، بدون کوچک‌ترین روزنه.
با تکمیل فرم، موک بازدم سنگینی‌آموخته بیرون داد؛ دست شمشیرزنش از فشار اجرای‌تقریباً همزمان بیست و چهار حرکت کمی می‌لرزید.
«!!!!!!!»
چونگ‌ریونگ زبانش بند آمده بود.
او به موک گفته بود که درگیر باورهای‌بده ثابت نشود، و موک فرمی خلق کرده بود‌یافته که تمام عقل سلیم را به چالش می‌کشید.
«این بچه... واقعاً دیوونه‌ست.»