چپتر 74: رهبر دسته (۱)
0«یعنی ممکنه؟»
'یوم گا' از 'جوسالگوک' ابروهایش‌جدی را در هم کشید و‌شمشیره احساس ناآرامی در وجودش رخنه کرد.
واکنشی که پس از شنیدن سخنان‌دستیابی 'موک گیونگ‌ون' درباره آرایش شمشیر نشان‌این داد، به هیچ وجه عادی نبود.
اگر آن مسئله نبود،حال محال بود چنین واکنشی‌شیطان' از خود بروز دهد.
«امکان نداره.»
'یوم گا''نقاب در دلش‌لحنی انکار کرد.
آرایش شمشیر، همان‌طور که‌قفل از نامش پیداست، آرایشی بود‌فنون که با شمشیر اجرا می‌شد.
آرایش‌ها نیازمند مجموعه‌ای از قوانین خاص و الگوهای پیچیده‌لحنی بودند تا در هم قفل شوند، و دستیابی به‌وقتی چنین چیزی تنها با فنون شمشیر «نه راز» دشوار بود.
این بدان معنا بود که فرد باید الگوهای «نه راز» را‌پرسید اعمال می‌کرد، اما حتی با وجود «نه راز»، تجسم چنین آرایشی تقریباً‌اولیه غیرممکن بود؛ مگر آنکه فرد به سطح قابل‌توجهی از استادی رسیده باشد.
«اون یارو'نقاب واقعاً انقدر توی‌جدی شمشیرزنی مهارت داره؟»
دست‌کم برای تشخیص این سطح از مهارت‌چیزی تنها از روی «نه راز»، فرد باید‌معنا استاد شمشیرزنی هم‌تراز با پدرش، ارباب 'جوسالگوک'، می‌بود.
به همین دلیل بود که‌برخلاف 'یوم گا' مذبوحانه امیدوار بود‌جدی این موضوع حقیقت نداشته باشد.
با این حال، برخلاف امیدهای‌برخلاف او، 'نقاب شیطان' با لحنی‌جدی جدی از 'موک گیونگ‌ون' پرسید:
«چرا فکر'نقاب می‌کنی این‌لحنی یه آرایش شمشیره؟»
'موک گیونگ‌ون'پیچیده با خونسردی‌قفل پاسخ داد:
«وقتی می‌بینم فنون شمشیر چقدر محکم روی اصول اولیه بنا شدن‌پرسید و جوری چیده شدن که مسیر حرکتشون با هم تداخل نداشته‌اصول باشه، به نظر میاد میشه یه آرایش شمشیر باهاشون اجرا کرد.»
«مسیرهایی که تداخل ندارن...»
چشمان 'نقاب شیطان' باریک شد.
حتی اگر کسی بارها فنون شمشیر را اجرا‌تنها کرده یا می‌توانست شمشیرها را در ذهن خود مجسم‌اعمال کند، ترسیم مسیرهای یک آرایش شمشیر بسیار دشوار بود.
این کار به‌نداشته چیزی فراتر از مشاهده'نقاب حرکات خود نیاز داشت.
«هوم.»
'نقاب شیطان''نقاب چانه‌اش را‌لحنی لمس کرد.
صادقانه بگویم، باورش سخت بود.
آیا یک نوجوان ۱۷ یا ۱۸ ساله می‌توانست بینشی‌لحنی هم‌تراز با کسی داشته باشد که به اوج شمشیرزنی‌وقتی رسیده است؟ البته، اگر استعداد ذاتی داشت، ممکن بود.
اما...
«اون دست...»
نگاه 'نقاب شیطان'بودند بر کف دست‌دستیابی 'موک گیونگ‌ون' افتاد.
آن دستِ‌حقیقت یک شمشیرزن‌حال ماهر نبود.
شست، انگشت اشاره و انگشت کوچک‌امیدهای یک شمشیرزن به طور طبیعی در اثر‌فکر نگه داشتن طولانی‌مدت شمشیر تغییر شکل می‌دادند.
اما دست 'موک‌شیطان' گیونگ‌ون' حتی روی‌پرسید شستش پینه نداشت.
«با شمشیر تمرین نکرده.»
و با این حال، چنین‌برخلاف بینشی؟ منطقی‌تر بود اگر یک استاد‌پرسید شمشیرزنی او را راهنمایی کرده باشد.
اما چنین‌حقیقت شخصی در 'دره‌برخلاف خون' وجود نداشت.
این موضوع'نقاب معما را‌لحنی پیچیده‌تر می‌کرد.
آیا بینش این بچه واقعاً‌شوند می‌توانست با کسی که به‌راز اوج شمشیرزنی رسیده رقابت کند؟
'نقاب شیطان' که با‌حال دقت به 'موک گیونگ‌ون'شیطان' خیره شده بود، پرسید:
«اگه بخوای این آرایش شمشیر رو‌امیدهای با "نه راز" اجرا کنی، چند نفر‌فکر لازمه تا بیشترین بازدهی رو داشته باشه؟»
صرف تشخیص'نقاب آرایش شمشیر‌لحنی تحسین‌برانگیز بود.
اما آیا واقعاً می‌توانست این را هم بفهمد؟ اگر‌فنون این یکی را هم درست می‌گفت، بدان معنا بود که‌اما بینش او در شمشیرزنی حقیقتاً با یک استاد برابری می‌کند.
پس از‌حقیقت لحظه‌ای سکوت، 'موک‌برخلاف گیونگ‌ون' پاسخ داد:
«هشت نفر.»
چشمان 'نقاب'نقاب شیطان' از‌لحنی علاقه درخشید.
او حداقل تعداد لازم‌قفل برای اجرای آرایش را‌تنها دقیق بیان کرده بود.
اما سپس 'موک گیونگ‌ون' افزود:
«شونزده نفر،حقیقت و حتی سی‌ودو‌برخلاف نفر هم ممکنه.»
«......»
'نقاب شیطان'پیچیده آهی کوتاه از‌شوند سر شگفتی کشید.
گفتن عدد هشت به اندازه کافی تأثیرگذار بود،شیطان' اما او حتی اعدادی که می‌توانستند آرایش شمشیر‌خونسردی را شکل دهند، به درستی تشخیص داده بود.
«بیشتر از این سخت میشه؟»
'موک گیونگ‌ون' پاسخ داد:
«وقتی آرایش اجرا‌بودند بشه، الگوها شروع می‌کنن‌چیزی به تداخل با هم.»
با شنیدن این حرف،حال 'نقاب شیطان' صادقانه زبانش را‌لحنی به نشانه تحسین صدا داد.
[آرایش هشت‌حقیقت کتیبه آسمان‌حال و زمین].
این نامِ این آرایش بود.
این یک آرایش شمشیر بود که توسط رهبر پیشین 'انجمن آسمان‌دشوار و زمین' بر اساس تغییرات هشت تریگرام خلق شده بود و به‌تقریباً شانزده یا سی‌ودو شمشیرزن اجازه می‌داد یک حمله ترکیبی را اجرا کنند.
«این بچه...»
او حتی‌حقیقت این را هم‌برخلاف درست گفته بود.
آیا واقعاً چشمان و بینش یک‌پرسید استاد شمشیرزنی را داشت؟ اگر چنین‌پاسخ بود، او حقیقتاً وسوسه شده بود.
«......»
برایش اصلاً مهم نبود‌حال که 'موک گیونگ‌ون' از‌شیطان' یک خاندان رزمی کوچک است.
'نقاب شیطان' که به‌حال 'موک گیونگ‌ون' خیره شده‌شیطان' بود، لب‌هایش را لیسید.
می‌خواست فوراً طمع خود را ارضا‌پرسید کند، اما اکنون زمانش نبود، چرا‌پاسخ که آزمون‌ها هنوز در جریان بودند.
تاپ!
'نقاب شیطان' چیزی‌نداشته به سوی 'موک‌امیدهای گیونگ‌ون' پرتاب کرد.
'موک گیونگ‌ون' آن را گرفت و کف دستش‌شیطان' را باز کرد تا پلاکی نقره‌ای را ببیند‌خونسردی که عدد «۲» روی آن حک شده بود.
'نقاب شیطان' گفت:
«دومین جایگاه‌پیچیده برتر هم‌قفل مال توئه.»
پچ‌پچ، همهمه!
پسرانی که شاهد این‌حال صحنه بودند، با هیجان‌شیطان' شروع به پچ‌پچ کردند.
پس از گرفتن جایگاه اول،جدی 'موک گیونگ‌ون' اکنون دومین جایگاه‌شمشیره برتر را نیز تصاحب کرده بود.
طبیعتاً، این موضوع‌بودند تبدیل به بحث‌دستیابی داغ جمع شد.
این یارو واقعاً کی بود؟ از کجا'نقاب آمده بود که توانسته بود همین حالا‌می‌کنی دو جایگاه برتر را از آن خود کند؟
قرچ!
'یوم گا' از‌شیطان' 'جوسالگوک' دندان‌هایش را‌پرسید به هم سایید.
او طبیعتاً فرض کرده بود که دومین‌چیزی جایگاه برتر متعلق به اوست، اما انتظار‌معنا نداشت که این‌طور از چنگش ربوده شود.
او یکی از آینده‌دارترین‌حال استعدادهای سه فرقه بزرگ در‌لحنی این آزمون 'دره خون' بود.
اما حالا،حقیقت مثل یک احمق‌برخلاف به نظر می‌رسید.
«......موک گیونگ‌ون.»
آن نام اکنون‌بودند محکم در ذهنش‌دستیابی حک شده بود.
احساس می‌کرد تا زمانی‌حال که تقاص این تحقیر‌شیطان' را نگیرد، آرام نخواهد گرفت.
«فقط صبر کن.»
وقتی قفل‌های طلایی که انرژی درونی‌شان را‌چرا مهر و موم کرده بود برداشته می‌شدند،می‌بینم مطمئن می‌شد که 'موک گیونگ‌ون' تقاص پس بدهد.
در حالی که این‌قفل افکار را در سر می‌پروراند،فنون 'نقاب شیطان' دوباره سخن گفت:
«تبریک میگم به هر هشتاد نفری که آزمون دوم‌لحنی رو پشت سر گذاشتین. شما حالا صلاحیت این رو‌وقتی پیدا کردین که جنگجویان میان‌رده 'انجمن آسمان و زمین' بشین.»
«جنگجویان میان‌رده!»
با این کلمات،شیطان' هیجان چشمان برخی از‌چرا پسران را پر کرد.
هرچه باشد، جنگجویان میان‌رده‌قفل در 'انجمن آسمان و‌تنها زمین' رفتار بهتری دریافت می‌کردند.
کسانی که مهارت کافی از خود نشان می‌دادند، حتی‌لحنی می‌توانستند یک دسته از جنگجویان رده پایین را رهبری‌وقتی کنند و لقب «رهبر دسته» را به دست آورند.
با وجود خستگی،نداشته چشمانشان برقی زد که'نقاب 'نقاب شیطان' ادامه داد:
«واسه اینکه یه جنگجوی میان‌رده بشین، باید توانایی رهبری یه دسته و اجرای آرایش‌می‌بینم شمشیر رو داشته باشین. همون‌طور که شنیدین، فنون شمشیری که روی پرچم‌ها حک شده، "نه‌میشه راز" مربوط به یه آرایش شمشیره که واسه اجراش حداقل به هشت نفر نیاز داره.»
با شنیدن این،بودند چشمان همه از‌دستیابی درک موضوع درخشید.
آزمون‌ها فقط چالش‌های افراطی نبودند.
دلیل اینکه از ابتدا در‌برخلاف تیم‌های هشت نفره گروه‌بندی شده‌جدی بودند، دقیقاً برای همین هدف بود.
«حالا، اونایی که ذهن‌لحنی تیزی دارن باید بتونن‌فکر حدس بزنن آزمون سوم چیه.»
«......»
«آهای تو.» ماسک شیطانی با‌برخلاف دست اشاره کرد و پسرکی‌جدی به سرعت از جا برخاست.
«بله!»
«فکر می‌کنی آزمون سوم چیه؟»
«امم... خب...»
«واضح حرف بزن.»
«اینکه... با هشت‌نداشته عضو جوخه، یه‌امیدهای آرایش شمشیر اجرا کنیم!»
با شنیدن سخنان‌شیطان' پسرک، بیشتر آن‌ها‌پرسید سر تکان دادند.
این تنها نتیجه‌گیری منطقی بود.
ماسک شیطانی به پسرک اشاره کرد تا بنشیند و سپس‌جدی گفت: «درسته. آزمون سوم اینه که هر جوخه هشت‌نفره، یه آرایش‌محکم شمشیر رو بی‌نقص اجرا کنه و هدفش رو از بین ببره.»
با شنیدن این حرف،حال پسرها در دل نفسی‌شیطان' از سر آسودگی کشیدند.
آزمون‌های اول و دوم آن‌ها را در‌چرا برابر یکدیگر قرار داده و هم از‌می‌بینم نظر روحی و هم جسمی فرسوده‌شان کرده بود.
هرگز نمی‌خواستند‌پیچیده دوباره آن تجربه‌شوند را تکرار کنند.
«ولی، شرط‌حقیقت و شروط و‌برخلاف محدودیت‌هایی هم هست.»
'شرط و شروط و محدودیت؟'
«اول اینکه، یه روز استراحت بهتون داده میشه. توی‌می‌کنی این مدت، باید یه رهبر جوخه انتخاب کنید. البته، باید‌بنا یه جوخه هشت‌نفره هم تشکیل بدید که رهبر هم جزوشونه.»
'هان؟' پسرها‌پیچیده با شنیدن این‌شوند حرف اخم کردند.
این بدان معنا بود که هشت‌امیدهای نفری که از پرچم‌ها دفاع کرده‌چرا بودند، لزوماً نباید در یک جوخه باشند.
این به آن‌ها‌نداشته اجازه می‌داد جوخه‌هایشان‌امیدهای را سازماندهی مجدد کنند.
'عالیه!' برخی از‌شیطان' آن‌ها آشکارا فریاد‌پرسید شادی سر دادند.
در میان آن‌ها، یوم‌قفل گا از جوسالگوک و‌تنها موک یو-چون نیز دیده می‌شدند.
در واقع، بیشتر پسرانی که در‌امیدهای دل از هم‌گروه شدن دوباره با موک‌فکر گیونگ‌ون وحشت داشتند، واکنش مشابهی نشان دادند.
«همچنین، کسی که رهبر جوخه بشه، فارغ'نقاب از موفقیت یا شکست آرایش شمشیر، به‌می‌کنی صورت خودکار در آزمون سوم قبول میشه...»
- سوویش!
ماسک شیطانی لوح‌بودند چوبی مربعی‌شکلی را‌دستیابی از جیبش بیرون کشید.
روی آن‌حقیقت کلمات «رهبر جوخه»برخلاف حک شده بود.
'هان؟ نکنه...'
'لوح رهبر جوخه؟'شیطان' چشمان پسرها روی‌پرسید لوح متمرکز شد.
ماسک شیطانی تکخندی زد و‌شوند ادامه داد: «و صلاحیت یه‌راز رهبر جوخه رسمی رو دریافت می‌کنه.»
'!!!!!!' با شنیدن این حرف،برخلاف پسرها با اینکه دهانشان بسته بود،پرسید نتوانستند هیجان خود را پنهان کنند.
تنها تعداد انگشت‌شماری از رزمیکاران‌برخلاف سطح متوسط صلاحیت تبدیل شدن‌جدی به رهبر جوخه را داشتند.
و اکنون،'نقاب این تصمیم در‌جدی اینجا گرفته می‌شد.
اما ناگهان، سوالی در ذهن همه شکل گرفت. 'پس مگه همه نمی‌خوان رهبر جوخه‌معنا بشن؟' چه کسی در میان کسانی که تا اینجا آمده بودند، نمی‌خواست رهبر باشد؟قابل‌توجهی با درک این موضوع، پسرها آهی از سر ناامیدی آمیخته با ناله سر دادند.
فکر کرده بودند این آزمون‌برخلاف قابل‌تحمل خواهد بود، ولی به‌جدی نظر می‌رسید باید دوباره بجنگند.
'لعنت بهش.'
'ما هشتاد نفرین،شیطان' پس فقط هشت‌پرسید نفر صلاحیت پیدا می‌کنن.'
'تازه اونم قطعی نیست.'
'اگه کسی سرِ جایگاه‌حال رهبری جوخه بمیره، کل‌شیطان' جوخه رد صلاحیت میشه.'
اگر حتی برای یک نفر‌برخلاف اتفاقی می‌افتاد، هفت نفر دیگر‌جدی همراه با او رد صلاحیت می‌شدند.
این آزمون به‌شیطان' هیچ وجه آسان‌تر‌پرسید از دومی نبود.
در حالی که مشغول این افکار‌دستیابی بودند، ماسک شیطانی دوباره لب به‌این سخن گشود: «حالا، محدودیت‌ها رو توضیح میدم.»
«...»
«محدودیت اینه: کشتن ممنوع.»
'!؟' همه مبهوت شدند.
آیا این بدان معنا بود که نمی‌توانستند‌چیزی یکدیگر را بکشند؟ همه با گیجی به ماسک‌فرد شیطانی نگاه کردند و انتظار توضیحات بیشتری داشتند.
ولی او گفت: «همین.»
'همین؟'
'یعنی باید بدون کشتن همدیگه رهبر جوخه‌چرا رو انتخاب کنیم؟' این محدودیت ساده اما‌می‌بینم متفاوت، همه را در بهت فرو برد.
در همین حین،بودند موک گیونگ‌ون با‌دستیابی ناامیدی نوچ‌نوچی کرد.
او فکر کرده بود می‌تواند مثل آزمون'نقاب دوم از این مرحله لذت ببرد، ولی‌می‌کنی با ممنوعیت کشتن، تفریحش خراب شده بود.
'.... این یارو.
چرا ناامید شد؟' پسرهای‌لحنی نزدیک او در دل‌فکر با تعجب به او نگریستند.
مگر نباید خوشحال می‌شدند؟قفل دست‌کم جانشان در این‌تنها آزمون در خطر نبود.
- کلنگ!
در آن لحظه، رزمیکاران پرچم سرخ‌امیدهای شروع به بیرون کشیدن ابزارهای فلزی‌چرا عجیب‌وغریبی از یک جعبه چوبی کردند.
ماسک شیطانی به آن‌ها اشاره کرد‌پرسید و گفت: «قبل از رفتن به اقامتگاهِ‌وقتی اون‌طرف کوه، قفل‌های طلایی رو باز می‌کنیم.»
'آخیش!' چهره همه‌بودند با شنیدن این‌دستیابی حرف روشن شد.
آن‌ها مانده بودند که تا کی‌امیدهای باید قفل‌های طلایی را تحمل کنند،چرا ولی حالا بالاخره از شرشان خلاص می‌شدند.
محدودیت استفاده از انرژی‌حال درونی بیشتر از آنچه‌شیطان' انتظار داشتند آزارشان داده بود.
'بالاخره.' لب‌های'نقاب یوم گا‌لحنی از جوسالگوک لرزید.
او مدت‌ها منتظر مانده‌قفل بود و حالا محدودیت‌تنها انرژی درونی‌اش بالاخره برداشته می‌شد.
او به پشت سر‌حال موک گیونگ‌ون که جلویش‌شیطان' ایستاده بود، خیره شد.
با برداشته‌حقیقت شدن محدودیت، وضعیت‌برخلاف حالا متفاوت بود.
'کاری می‌کنم چهار دست و پا‌پرسید از لای پاهام رد شی.' حتی‌پاسخ با وجود ممنوعیت کشتن، مهم نبود.
تا زمانی که‌بودند کسی را نمی‌کشت،دستیابی هر کاری مجاز بود.
این فکر چنان خوشحالش‌حال کرد که گوشه لب‌هایش‌شیطان' به لبخندی شوم کج شد.
در آن سوی‌شیطان' کوه، اقامتگاه‌هایی برای‌پرسید استراحت وجود داشت.
ساختار اتاق‌ها دو نفره‌قفل بود، بنابراین پسرها به سرعت‌فنون همراهی یافتند و مستقر شدند.
روز استراحتی که به آن‌ها‌برخلاف داده شده بود، پسرها را‌جدی به دو گروه تقسیم کرد.
گروه اول با تنقلات موجود در‌امیدهای اتاق شکمشان را سیر کردند و بلافاصله‌فکر تمرین تکنیک‌های گردش چی را آغاز نمودند.
آن‌ها که شبی را در نبردی خونین گذرانده بودند،می‌کنی از نظر روحی و جسمی فرسوده شده و می‌خواستند‌اولیه تا حد امکان بدنشان را به حالت عادی بازگردانند.
گروه دوم متفاوت بودند.
با اینکه آن‌ها هم می‌خواستند استراحت‌امیدهای کنند، تصمیم گرفتند بهتر است اول‌چرا اعضای جوخه خود را قطعی کنند.
آن‌ها به سراغ پسرانی رفتند که‌امیدهای در جوخه‌های قبلی با آن‌ها بودند‌چرا یا کسانی که زیر نظر داشتند.
می‌دانستند که رقابت به‌لحنی زودی بالا می‌گیرد، پس می‌خواستند‌می‌کنی زودتر دست به کار شوند.
و سپس‌پیچیده گروه سومی‌قفل هم وجود داشت.
- تق!
یوم گا از جوسالگوک، پس‌برخلاف از سیر کردن شکمش، بدنش‌جدی را کش و قوسی داد.
اگرچه می‌خواست روی تخت بنشیند و‌پرسید مثل بقیه گردش چی تمرین کند،پاسخ حس می‌کرد الان وقت عمل است.
'این فرصتشه.'پیچیده هدف او‌قفل موک گیونگ‌ون بود.
تا زمانی که او را نمی‌کشت،امیدهای می‌توانست او را فلج کند و دیگر‌فکر نگران او در آزمون‌های پیش رو نباشد.
بقیه که‌حقیقت در حد و‌برخلاف اندازه‌ی او نبودند.
ولی آن یارو،شیطان' با تکنیک‌های عجیبش،پرسید بدجوری دردسرساز بود.
'پس من اول ضربه‌قفل می‌زنم.' با برداشته شدن‌تنها محدودیت، اعتماد به نفس داشت.
حتی اگر موک گیونگ‌ون چند تکنیک عجیب یاد‌شیطان' گرفته بود، یوم گا به اوج مهارت‌هایش رسیده‌خونسردی و تکنیک‌های مخفی جوسالگوک را نیز استاد کرده بود.
'پس بذار شکار رو شروع کنیم.'امیدهای یوم گا پس از نرمش، دستگیره‌چرا در را گرفت و بازش کرد.
ولی ناگهان،
'!؟'
موک گیونگ‌ون بیرون‌نداشته در ایستاده بود‌امیدهای و لبخند می‌زد.
«تو...»
«آه، به نظر میاد‌لحنی فکرمون یکی بوده.» لبخندش‌فکر سرشار از خباثت بود.
در آن لحظه، یوم گا که‌دستیابی لبریز از اعتماد به نفس بود،این لرزه‌ای را در ستون فقراتش حس کرد.