چپتر 120: انتخاب (۳)
0«یه چیز دیگه هم هست که باید‌می‌کردند اضافه کنم... من به عنوان گروگان به‌خوردم اینجا آورده شدم. من موک گیونگ‌ون هستم.»
«!؟»
در یک لحظه،می‌کردند چهره سون یون‌کوچک در هم رفت.
آیا او واقعاً داشت با دهان خودش‌چهره‌ای چنین نقطه ضعف مرگبار و رسوایی بزرگی‌چطور را فاش می‌کرد؟ توی سرش چه می‌گذشت؟
با اینکه آن‌ها خارج از شهر بودند، اما اینجا‌گمنام هنوز قلمرو «انجمن آسمان و زمین» محسوب می‌شد و‌نفر تمام کسانی که اینجا حضور داشتند، اعضای انجمن بودند.
اعلام کردن چنین چیزی به صورت علنی در میان انجمن آسمان‌یعنی و زمین، که مدت‌ها با فرقه‌های ارتدوکس در ستیز بود — نه،رهبر اغراق نبود اگر می‌گفتیم دشمن خونی یکدیگرند — حقیقتاً انتخابی احمقانه بود.
- همهمه، پچ‌پچ!
«عضو فرقه ارتدوکس؟»
«فرقه ارتدوکس؟»
جو به‌سرعت متشنج‌حداقل شد و زمزمه‌ها‌چهره‌ای در همه جا پیچید.
حتی شاگردان‌فکر هم از این‌گمنام قاعده مستثنی نبودند.
رزمیکارانی که مجبور شده بودند به موک گیونگ‌ون سوگند وفاداری بخورند،است و همچنین مو هارانگ از تالار گل مو، به همان اندازه‌بچه شوکه شده بودند و با ناباوری به او خیره شده بودند.
حداقل فکر می‌کردند که موک گیونگ‌ون‌فکر چهره‌ای گمنام از یک فرقه کوچک‌است زیرمجموعه انجمن آسمان و زمین است.
اما عضو یک فرقه ارتدوکس؟
«پس یعنی من‌می‌کردند به یه عضو فرقه‌زیرمجموعه ارتدوکس سوگند وفاداری خوردم؟»
«چطور همچین چیزی ممکنه...؟»
چهره آن دو نفر‌خیره در یک آن با‌چهره‌ای رنگی از تحقیر پوشیده شد.
«اوهوهو. چه بچه دردسرسازی.»
رهبر فرقه تاریک، یکی از معدود کسانی که‌است هویت واقعی موک گیونگ‌ون را می‌دانست، در حالی‌تحقیر که به او نگاه می‌کرد، در دلش نچ‌نچی کرد.
در حال حاضر، موک گیونگ‌ون‌فکر عملاً هویتش را در قلب‌زیرمجموعه قلمرو دشمن فاش کرده بود.
حتی اگر او یک‌خیره گروگان بود، این واقعیت‌چهره‌ای چیزی را تغییر نمی‌داد.
«برای رزمیکاران انجمن آسمان و‌می‌کردند زمین، اعضای فرقه ارتدوکس دشمنانی هستند‌یعنی که باید طرد و نابود شوند.»
این حقیقتی بود که‌چهره‌ای برای همه، فارغ از‌است سن و جنسیت، صدق می‌کرد.
به‌ویژه برای نسل جوان‌تر که از کودکی‌چهره‌ای توسط والدین یا استادانشان آموزش دیده بودند، این‌همچین نفرت حتی عمیق‌تر در وجودشان ریشه دوانده بود.
عجیب نبود‌شوکه اگر هر لحظه‌حداقل فاجعه‌ای رخ می‌داد.
- بوم!
«فرقه شمشیر یون‌موک؟می‌کردند همین الان گفتی‌کوچک فرقه ارتدوکس شمشیر یون‌موک؟»
همان‌طور که انتظار‌خیره می‌رفت، کسی ناگهان‌می‌کردند از جا برخاست.
او بو‌شوکه هیوک‌سو، فرمانده واحد‌حداقل شعله اهریمنی بود.
کسی که پدرش را در نبردی‌چهره‌ای علیه فرقه‌های ارتدوکس از دست داده بود‌چطور و نفرتش نسبت به آن‌ها بی‌پایان بود.
وقتی شنید که موک‌چهره‌ای گیونگ‌ون از یک فرقه ارتدوکس‌یعنی است، واکنشی خشونت‌آمیز نشان داد.
«چطور یه توله ارتدوکس مثل تو پاش به‌گمنام دره خون باز شده؟ جایی که دروازه ورود به‌نفر انجمن بزرگ آسمان و زمین محسوب میشه؟ زانو بزن!»
- کراک!
بو هیوک‌سو با‌حداقل یک ضربه دسته‌چهره‌ای صندلی‌اش را خرد کرد.
سپس، قطعه چوب شکسته و تیز را‌زیرمجموعه با انرژی درونی‌اش پر کرد و آن را‌رنگی به سمت ران پای موک گیونگ‌ون پرتاب کرد.
سرعتش باورنکردنی بود.
اما موک گیونگ‌ون با خونسردی گامی‌فکر به عقب برداشت و با استفاده‌است از رقص پایش از آن جاخالی داد.
- تاق!
تکه چوب درست جلوی پای‌گمنام موک گیونگ‌ون تا نیمه در‌خوردم سنگ کف زمین فرو رفت.
به نظر می‌رسید‌خیره هدفش سوراخ کردن‌می‌کردند پای او بوده است.
«جاخالی دادی؟ باشه. پس‌خیره من، فرمانده واحد شعله اهریمنی،گمنام خودم مجبورت می‌کنم زانو بزنی!»
بو هیوک‌سو می‌خواست قدم‌فکر پیش بگذارد که کسی‌کوچک راهش را سد کرد.
«فرمانده واحد‌فکر شعله اهریمنی،چهره‌ای بس کن.»
این لی‌ناباوری جی-یوم، ارباب‌حداقل دره خون بود.
وقتی لی جی-یوم راهش را بست،فکر بو هیوک‌سو صدایش را بالا برد‌است و چهره‌اش از خشم سرخ شد.
«ارباب لی، معنی این کار چیه؟ چطور‌گمنام یه توله ارتدوکس مثل این تونسته اینجا باشه؟ممکنه مطمئناً تو از این موضوع بی‌خبر نبودی، نه؟»
لی جی-یوم نتوانست‌می‌کردند ناراحتی‌اش را از‌کوچک این سؤال پنهان کند.
او فکر می‌کرد حتی اگر موک گیونگ‌ون‌چهره‌ای توسط یک شخصیت قدرتمند تسخیر شده باشد، باز‌همچین هم بی‌پروا هویت واقعی‌اش را فاش نخواهد کرد.
اما انتظار نداشت‌ناباوری که او این‌طور علنی‌می‌کردند آن را اعلام کند.
«... این دردسرسازه.»
مشکل فقط این‌می‌کردند نبود که او هویتش‌زیرمجموعه را فاش کرده بود.
رهبر انجمن به او دستور داده بود‌چهره‌ای که هویت دو برادر موک را که به‌همچین عنوان گروگان گرفته شده بودند، مخفی نگه دارد.
چون این دستور‌ناباوری مستقیم رهبر انجمن‌فکر بود، باید اطاعت می‌شد.
اگر او جلوی همه این دستور را‌گمنام زیر پا می‌گذاشت، رهبر انجمن قطعاً از این‌ممکنه موضوع به عنوان اهرمی علیه او استفاده می‌کرد.
«باید مخفی نگه‌ش دارم...؟»
ولی به خاطر‌خیره اربابش، باید واقعیت‌می‌کردند را فاش می‌کرد.
این وظیفه یک زیردست بود.
لی جی-یوم می‌خواست توضیح دهد که این‌گمنام دستور رهبر انجمن بوده و به او گفته‌ممکنه شده بود که آن را مخفی نگه دارد.
«این قضیه...»
اما قبل از‌خیره اینکه بتواند حرفش‌می‌کردند را تمام کند.
«دستور آوردن گروگان‌های فرقه شمشیر یون‌موک به‌می‌کردند دره خون از بالا صادر شده. پس‌خوردم دیگه هیچ اعتراضی نکن، فرمانده واحد شعله اهریمنی.»
«ارباب سون یون؟»
کسی که پیش از لی‌گمنام جی-یوم قدم پیش گذاشت، کسی نبود‌چطور جز ارباب سون یون، پادشاه تاریکی.
با دیدن اینکه سون‌حداقل یون پیش‌قدم شد، چشمان‌گمنام موک گیونگ‌ون از علاقه درخشید.
او انتظار داشت سون یون عصبانی شود، چرا‌چهره‌ای که نقطه ضعف خودش را فاش کرده بود، اما‌ممکنه برعکس، او داشت سعی می‌کرد اوضاع را جمع‌وجور کند.
«منظورت از‌خیره دستور از‌فکر بالا چیه...؟»
«بهت توصیه می‌کنم‌می‌کردند دیگه بیشتر از‌کوچک این کنجکاوی نکنی.»
«......»
با هشدار سون یون،خیره بو هیوک‌سو، فرمانده واحد‌چهره‌ای شعله اهریمنی، دهانش را بست.
اگر دستوری از مقامات بالا، یعنی پنج پادشاه‌کوچک یا بالاتر بود، پس او پایش را از‌نفر گلیمش درازتر کرده بود و نمی‌توانست بحث کند.
«متوجه شدم.»
سون یون پاسخ‌خیره داد، عقب رفت‌می‌کردند و دوباره نشست.
با دیدن این صحنه، لی جی-یوم،فکر ارباب دره خون، نفس راحتی کشید‌است و نگاهی سپاسگزار به سون یون انداخت.
به لطف پادرمیانی سون یون و اعلام‌گمنام اینکه این دستور از بالا بوده، او‌همچین از یک موقعیت دشوار نجات یافته بود.
با وجود حرکت غیرمنتظره اربابش، دیدن اینکه او‌است برای حل وضعیت قدم پیش گذاشته، نشان می‌داد‌تحقیر که واقعاً می‌خواهد موک گیونگ‌ون را به شاگردی بگیرد.
با اینکه پذیرفتن یک گروگان از فرقه‌چهره‌ای ارتدوکس به عنوان شاگرد می‌توانست باعث نارضایتی‌چطور شود، او حاضر بود این ریسک را بپذیرد.
واقعاً حیرت‌انگیز بود.
«خب.»
اگر نمی‌دانست که اربابش در آن‌کوچک بدن است، حتی خود او هم‌همچین وسوسه می‌شد چنین استعدادی را جذب کند.
اما درست در همان لحظه.
«قبول کردن‌شوکه این واسه‌خیره من سخته.»
صاحب صدای ناراضی‌حداقل کسی نبود جز هانگ‌گمنام یو-ریانگ، ارباب دره بی‌صدا.
همین چند لحظه پیش، او مشتاق بود موک‌است گیونگ‌ون را به شاگردی بگیرد، اما حالا با‌تحقیر چشمانی پر از خصومت به او خیره شده بود.
سون یون‌ناباوری رو به‌حداقل او گفت:
«چی رو نمی‌تونی قبول کنی؟»
«حتی اگه دستور از بالا باشه، اگه ما‌کوچک نمی‌دونستیم، ممکن بود یکی از ما یه گروگان‌نفر فرقه ارتدوکس رو به شاگردی بگیره. منظورم اینه.»
با حرف‌های او، دو‌چهره‌ای فرمانده واحد هم به‌است نشانه تأیید سر تکان دادند.
حتی اگر دستور از بالا‌فکر بود، باز هم طرف یک‌زیرمجموعه گروگان فرقه ارتدوکس محسوب می‌شد.
اگر آن‌ها ندانسته یک عضو حقیر‌فکر فرقه ارتدوکس را به شاگردی می‌گرفتند،است بعداً باید تاوانش را پس می‌دادند.
«...... ارباب دره بی‌صدا درست میگه.چهره‌ای برادر سون و ارباب لی، چرا حتی‌چطور یه اشاره کوچیک هم به ما نکردین؟»
حتی وون بیونگ-هاک،می‌کردند پادشاه مشت تندر، هم‌زیرمجموعه نارضایتی‌اش را ابراز کرد.
لحن صدایش تغییر کرده بود که نشان‌چهره‌ای می‌داد او هم حالا نسبت به اصل‌چطور و نسب موک گیونگ‌ون بدبین شده است.
این واکنشی طبیعی بود.
سپس، هانگ یو-ریانگ، ارباب‌فکر دره بی‌صدا، لب‌هایش را‌کوچک کج کرد و گفت:
«آها، تازه فهمیدم.»
«تازه فهمیدی؟»
«آره. اگه بالادستی‌ها یه گروگان فرقه ارتدوکس رو فرستادن‌گمنام دره خون، معنیش این نیست که نیت اصلی‌شون چیز‌نفر دیگه‌ای بوده؟ همه می‌دونن دره خون چه جور جاییه.»
«......»
بقیه هم به‌می‌کردند نشانه تأیید حرف‌کوچک او سر تکان دادند.
دره خون جایی بود‌حداقل که زنده بیرون آمدن از‌کوچک آن کار حضرت فیل بود.
فرستادن یک گروگان از فرقه درست‌کردار‌فکر به آنجا، بیشتر حکمِ فرمانی برای زنده‌یعنی بازنگشتنشان بود تا دادن فرصتی به آنان.
«شاید کله‌گنده‌ها همچین قصدی‌فکر داشتن، ولی اوضاع طبق‌کوچک نقشه پیش نرفت، نه؟»
«پات رو از‌می‌کردند گلیمت درازتر نکن،کوچک ارباب دره بی‌صدا.»
هنگامی که هنگ یو-ریانگ با وجود دستورات بالا‌گمنام همچنان نارضایتی‌اش را ابراز می‌کرد، سون یون، پادشاه‌ممکنه تاریکی، با لحنی تند به او هشدار داد.
هنگ یو-ریانگ خنده‌ای کرد و در‌فکر حالی که دستانش را در هم‌است قفل کرده بود، کمی تعظیم کرد.
«بله، بله. زیردستی مثل من چطور جرأت داره جلوی بالادستی‌ها قد علم‌خوردم کنه؟ ولی من هیچ میلی ندارم کسی رو که خواهرم رو کشته و‌یکی دشمن ابدی انجمن ماست، به عنوان شاگرد یا زیردست قبول کنم. واسه همین...»
قیژژژ!
هنگ یو-ریانگ صندلی‌اش‌خیره را چرخاند و‌می‌کردند پشت به آن‌ها نشست.
این حرکت شبیه‌ناباوری به اعتراضی علیه‌فکر نارضایتی درونی خودش بود.
اما این پایان کار نبود.
قیژژژ!
در همبستگی با او، بو هیوک‌سو،می‌کردند رهبر واحد شعله اهریمنی، و ده‌سومان، رهبر‌خوردم واحد مشت خونین نیز صندلی‌هایشان را برگرداندند.
ولی آن‌ها تنها نبودند.
قیژژژ!
«......
پادشاه مشت تندری.»
حتی وون بیونگ-هاک،گمنام پادشاه مشت تندری‌است نیز صندلی‌اش را چرخاند.
اقدام آن‌ها نشان‌دهنده عزمی راسخ برای‌رهبر طرد کردن هر کسی از فرقه‌های درست‌کردار‌حالی بود، حتی اگر دستوری از بالا باشد.
با در نظر گرفتن‌علنی جایگاه آینده‌شان در انجمن،ارتدوکس رفتارشان قابل درک بود.
«اهم، اهم.»
موک یو-چون تا‌گمنام جایی که می‌توانست‌است بی‌صدا سرفه کرد.
شاید سرنوشت بود، اما او که تازه‌تاریک به هوش آمده بود، اکنون با این‌نگاه جو سنگین دست و پنجه نرم می‌کرد.
«این‌ها هم مثل همن.»
فقط اعضای فرقه درست‌کردار نبودند.
حتی رزمیکاران فرقه‌های غیرارتدوکس و‌زیرمجموعه انجمن آسمان و زمین هم‌همچین از فرقه‌های درست‌کردار متنفر بودند.
خب، شاید این طبیعی بود.
آن‌ها مدت‌های زیادی بود‌علنی که با هم می‌جنگیدند‌ارتدوکس و یکدیگر را می‌کشتند.
«...
مثل هم.»
به دلیلی نامعلوم، احساس‌خیره سنگینی در قلبش می‌کرد و‌گمنام با این حال درکشان می‌کرد...
«نه. دارم درکشون می‌کنم؟»
چرا داشت این‌طور فکر می‌کرد؟
موک یو-چون در‌خیره درونش افکار خود‌می‌کردند را انکار کرد.
سپس به‌شوکه موک گیونگ‌ون‌خیره نگاه کرد.
اون پسر غیرقابل پیش‌بینی بود.
انتظار نداشت هویتش‌می‌کردند را به این‌کوچک جسارت فاش کند.
«ولی اون‌ناباوری در باطن، هنوزم‌فکر مال فرقه درست‌کرداره.»
واقعاً گیج‌کننده بود.
چند بار تا‌حداقل حالا از او‌چهره‌ای ناامید شده بود؟
فکر می‌کرد او شیطانی‌چهره‌ای است که جایش همین‌جاست،است نه در فرقه درست‌کردار.
ولی اگر او به عنوان عضوی از فرقه درست‌کردار‌کوچک و رزمیکار فرقه شمشیر یون‌موک مصمم بود تا شرافتش‌رنگی را تا آخر حفظ کند، آن‌وقت داستان عوض می‌شد.
«اگه این کار رو‌خیره بکنه، منم جونم رو به‌گمنام خطر میندازم تا کمکش کنم...»
درست در همان لحظه.
موک گیونگ‌ون با‌می‌کردند صدایی بلند که همه‌زیرمجموعه بتوانند بشنوند فریاد زد.
«من، موک گیونگ‌ون، توی فرقه درست‌کردار به دنیا اومدم، ولی هرچی‌است بزرگ‌تر شدم، حالم از ریاکاری و ذات پوسیده‌شون به هم خورد!بچه جوری رفتار می‌کنن که انگار هر کی با اونا نیست، شیطانه!»
«!؟»
در یک‌خیره لحظه، موک‌فکر یو-چون خشکش زد.
این پسر‌فکر همین الان‌چهره‌ای چی گفت؟
همین چند لحظه پیش فکر‌فکر می‌کرد شاید بعد از شنیدن حرف‌های‌است موک گیونگ‌ون دچار سوءتفاهم شده باشد.
ولی حالا‌شوکه داشت به فرقه‌حداقل درست‌کردار توهین می‌کرد.
همهمه! پچ‌پچ!
توجه همه‌فکر دوباره به موک‌گمنام گیونگ‌ون جلب شد.
موک گیونگ‌ون بی آنکه‌حداقل به نگاه‌هایشان اعتنایی کند،گمنام به اعلامیه‌اش ادامه داد.
«واسه همینه که از وقتی بچه بودم، همیشه قهرمانای انجمن آسمان و‌است زمین رو تحسین می‌کردم. دلیل اینکه هویتم رو برای قهرمانای انجمن آسمان‌دردسرسازی و زمین فاش کردم اینه که می‌خوام پیوندم رو با گذشته‌م قطع کنم.»
«این پسر جدیه؟»
با شنیدن حرف‌های او،چهره‌ای سون یون، پادشاه تاریکی،است اخم‌هایش را در هم کشید.
می‌توانست حدس بزند‌خیره این پسر حیله‌گر چه‌چهره‌ای نقشه‌ای در سر دارد.
و درست همان‌طور که شک داشت،فکر موک گیونگ‌ون سرش را به سوی‌است همه خم کرد و فریاد زد.
«به آسمان و زمین قسم می‌خورم! من، موک گیونگ‌ون، پیوندم رو با‌خوردم خانواده‌م، فرقه شمشیر یون‌موک و تمام فرقه‌های درست‌کردار قطع می‌کنم. و عضو‌تاریک انجمن آسمان و زمین می‌شم تا با اون آدمای پست و کثیف بجنگم!»
صدایش در میدان طنین‌انداز شد.
میدان دوباره به همهمه افتاد.
همین چند لحظه پیش، آن‌ها از اینکه عضوی از‌گمنام فرقه درست‌کردار در دره خون حضور دارد خشمگین بودند، اما‌رنگی چه کسی انتظار چنین اعلام تغییر کیش ناگهانی‌ای را داشت؟
رهبر فرقه تاریک‌حداقل دستش را جلوی دهانش‌گمنام گرفت و آرام خندید.
«فکر می‌کردم ضعفش رو‌چهره‌ای نشون داده تا کاری کنه،یعنی ولی داره تغییر کیش می‌ده.»
این چیزی بود‌خیره که حتی او‌می‌کردند هم انتظارش را نداشت.
یک شاگرد بااستعداد از یک خاندان‌فکر اصیل و معتبر رزمیکار مثل فرقه‌است شمشیر یون‌موک، با مهارت‌های رزمی استثنایی.
معمولاً چنین افرادی اعتقادات محکمی داشتند‌چهره‌ای و هرگز سر خم نمی‌کردند، ولی‌خوردم این پسر کلاً جنسش فرق داشت.
«چه بچه جالبی.»
چشمان رهبر فرقه تاریک‌حداقل در حالی که به موک‌کوچک گیونگ‌ون نگاه می‌کرد، باریک شد.
به نظر نمی‌رسید که فقط‌حداقل برای زنده ماندن در این لحظه‌زیرمجموعه و حفظ جانش تغییر کیش می‌دهد.
پس چه‌خیره فکری در‌فکر سر داشت؟
«این بچه‌فکر قطعاً یه کاسه‌ای‌گمنام زیر نیم‌کاسه‌ش هست.»
کنجکاو بود بداند آن چیست.
درست در همان لحظه،خیره موک گیونگ‌ون با صدایی که‌گمنام فقط بالادستی‌ها می‌توانستند بشنوند، گفت:
«حالا دیگه اصل‌حداقل و نسبم مشکلی‌چهره‌ای ایجاد نمی‌کنه، مگه نه؟»
با شنیدن این حرف، سون یون،کوچک پادشاه تاریکی که با چهره‌ای حیرت‌زده به‌ممکنه او خیره شده بود، زیر خنده زد.
«هاهاهاهاهاها!»
در تمام‌شوکه عمرش، کسی مثل‌حداقل او ندیده بود.
برنامه‌ریزی کرده بود که او را به شاگردی‌کوچک بپذیرد و تربیتش کند تا فرقه درست‌کردار را‌نفر رها کند و به انجمن آسمان و زمین بپیوندد.
ولی اینکه خودش با‌چهره‌ای پای خودش ملحق شود، نه،یعنی آن هم با زبان خودش...
حتی فرقه شمشیر یون‌موک هم‌فکر او را جسور می‌دانستند، ولی‌زیرمجموعه او واقعاً موجود غیرقابل پیش‌بینی‌ای بود.
سون یون به‌ناباوری بالادستی‌های پشت سرش‌فکر نگاه کرد و گفت:
«حالا دیگه‌خیره بهونه‌گیری در مورد‌می‌کردند اصالتش سخت میشه.»
«......»
با این حرف، بالادستی‌هایی‌حداقل که صندلی‌هایشان را برگردانده‌گمنام بودند، نتوانستند پاسخی بدهند.
آن‌ها قبلاً عزمشان را برای طرد کردن او بر اساس اصل‌زیرمجموعه و نسبش نشان داده بودند، اما اگر حالا به خاطر اعلام‌اوهوهو تغییر کیش او موضعشان را عوض می‌کردند، چقدر ضایع به نظر می‌رسیدند؟
سون یون واقعاً‌حداقل فکر می‌کرد این‌چهره‌ای بهترین حالت است.
«در نهایت،فکر اون میاد‌چهره‌ای سمت من.»
او نشان داده بود‌حداقل که تا آخر از‌گمنام موک گیونگ‌ون حمایت خواهد کرد.
اگر آن بچه ذره‌ای قدرشناسی داشت‌فکر و خصومت بقیه را حس می‌کرد،است می‌فهمید که تنها یک انتخاب دارد.
سون یون دستش را‌فکر به سمت موک گیونگ‌ون دراز‌زیرمجموعه کرد و خواست حرفی بزند.
درست در همان لحظه.
«اوهو هو. یعنی‌خیره فقط من موندم‌می‌کردند که پیشنهاد بدم؟»
«!؟»
با شنیدن آن صدای خاص‌می‌کردند و فریبنده، سون یون، پادشاه تاریکی‌یعنی اخم کرد و سرش را برگرداند.
تنها کسی که‌می‌کردند به جز او‌کوچک صندلی‌اش را برنگردانده بود.
رهبر فرقه تاریک بود.
«آه...»
البته، او هنوز اینجا بود.
ولی جای نگرانی نبود.
تنها کسی که می‌توانست تهدید باشد وون‌چهره‌ای بیونگ-هاک، پادشاه مشت تندری بود، ولی او‌چطور خودش با لگد به بختش زده بود.
اما ناگهان، رهبر‌ناباوری فرقه تاریک خطاب به‌می‌کردند موک گیونگ‌ون صحبت کرد.
«خب، به عنوان کسی که توی "دائو" استاده، نمی‌تونم بگم پیشنهاد یاد‌خوردم دادن تکنیک‌های دائو وسوسه‌کننده‌ست... و در مقایسه با ارباب سون، مزایای جایگاه‌تاریک من مثل قطره‌ای توی دریاست. پس، تنها چیزی که ممکنه وسوسه‌ت کنه اینه.»
«این؟»
می‌خواست با چه‌خیره چیزی موک گیونگ‌ون‌می‌کردند را فریب دهد؟
در حالی که متعجب‌خیره بود، رهبر فرقه تاریک‌چهره‌ای لبخندی زد و گفت:
«تا اونجایی که من می‌بینم، تو تمرینات‌گمنام شمشیر انجام دادی، ولی به نظر نمیاد‌همچین شمشیر درست و حسابی‌ای داشته باشی. این‌طور نیست؟»
«...... درسته.»
او میل‌ناباوری خاصی به‌حداقل شمشیرهای مشهور نداشت.
حتی اطلاعات‌شوکه زیادی هم درباره‌حداقل شمشیرهای نامدار نداشت.
«خوبه. یه شمشیرزن‌حداقل باید شمشیری در‌چهره‌ای خورِ خودش داشته باشه.»
چشمان سون یون باریک شد.
مگر او چه‌خیره شمشیر مشهوری داشت‌می‌کردند که چنین ادعایی می‌کرد؟
اما کلمات بعدی‌ناباوری رهبر فرقه تاریک‌فکر غوغایی به پا کرد.
«اگه قبول کنی به من ملحق‌چهره‌ای بشی، یکی از شمشیرهای شیطانی افسانه‌ای،خوردم یعنی "شمشیر اهریمنی" رو بهت می‌دم.»
«!!!!!!!!!!»
همهمه! پچ‌پچ!