چپتر 38: ملاقات خطرناک (۱)
0چهار روز بعد، در‌پاویون جنگلی انبوه در نزدیکی‌سوم عمارت «فرقه شمشیر یون‌موک».
مردی که کلاه حصیری بر سر داشت و کوله‌پشتی‌ای پر از کتاب‌های‌این قدیمی و ابزارآلات را حمل می‌کرد، در حالی که ردای سرمه‌ای‌رنگی با‌ارتباطش نمادهای یین و یانگ بر تن داشت، به سمت مقصدی نامعلوم گام برمی‌داشت.
در یک دستش مُهر آرایش شمشیر و‌می‌شود در دست دیگرش طلسمی بود که کلمه‌هنر «تعقیب» بر روی آن نقش بسته بود.
مرد بی‌وقفه‌هیولا اورادی را زیر‌آخه لب زمزمه می‌کرد.
«آسمان و زمین یکی می‌شوند، خورشید و ماه یکی‌علاوه می‌شوند، ارواح و اشباح یکی می‌شوند، قلب من و‌بنابراین قلب تو یکی می‌شود، قلب آسمان و تمام قلب‌ها...»
این «طلسم هماهنگی» بود.
نوعی هنر جادویی به نام «تکنیک‌قلب هماهنگی احضار» که برای یافتن کسی‌هماهنگی که ارتباطش قطع شده بود، استفاده می‌شد.
او دو یا سه روز متوالی‌کار بود که از این روش استفاده‌شبح می‌کرد و اطراف را جستجو می‌کرد.
در حالت عادی، با این‌سایه تکنیک باید خیلی سریع فرد‌می‌توانست مورد نظر را پیدا می‌کرد.
ولی...
«پنهان شده.»
انرژی بسیار قوی‌جادو و شومی آن‌کار را مخفی کرده بود.
این موردی نبود که کسی‌سایه صرفاً گم شده باشد یا‌می‌توانست به شکلی معمولی کشته شده باشد.
پای قدرت یک‌می‌شوند هیولا یا جادو‌ارواح در میان بود.
«آخه کار کیه؟»
ساک یک تهذیب‌گر بود‌میان که در «پاویون سایه‌ساک شبح» رتبه سوم را داشت.
علاوه بر این، او می‌توانست «گو یو»، یک «اهریمن طیفی» را‌اهریمن به عنوان روح خدمتگزار کنترل کند، بنابراین توانایی این را داشت‌زرد که به تنهایی یک روح در سطح «روح زرد» را مهار کند.
با این حال، غیرقابل‌خورشید درک بود که او‌قلب این‌طور شکست خورده باشد.
«چی؟ امکان نداره؟»
«این نامه‌ای از‌جادو طرف بانوی بزرگ فرقه‌کیه شمشیر یون‌موک است. بخونش.»
نامه حاوی شکایتی‌تهذیب‌گر بود که بیشتر‌شبح به تهدید شباهت داشت.
در آن ذکر شده بود که اگر آن‌ها‌قلب سه هزار سکه نقره و ساک را تحویل‌هنر ندهند، «پاویون سایه شبح» را نابود خواهند کرد.
اگر محتویات نامه حقیقت داشت، قابل‌قلب درک بود که چرا بانوی بزرگ عصبانی‌نوعی است، ولی ساک هرگز چنین کاری نمی‌کرد.
«حتماً کاسه‌ای زیر نیم‌کاسه‌ست.میان پیداش کن و بفهم‌ساک چه بلایی سرش اومده.»
بنابراین او شب و‌پاویون روز استراحت نداشت و‌سوم مشغول این کار بود.
او باید قبل از اینکه‌ماه «فرقه شمشیر یون‌موک» حرکتی انجام‌تمام دهد، او را پیدا می‌کرد.
درست زمانی‌خورشید که دوباره روی‌اشباح جادو تمرکز کرد...
خش‌خش!
طلسم «تعقیب»ساک در دست چپش‌سایه به شدت لرزید.
«نزدیکه.»
مرد طلسم را‌ماه با هر دو دست‌می‌شود گرفت و وِردی خواند.
«... ارواح و اشباح یکی شوند، ارواح خبیث‌ساک ناپدید شوند، چپ و راست محافظت کنند، ابرها جمع‌اهریمن شوند، شیاطین پراکنده شوند، حقیقت آشکار شود، فرمان فوری!»
به محض پایان یافتن ورد، نوشته روی طلسم‌سوم که به شدت می‌لرزید، تیره شد و در‌کنترل هوا شناور گشت و به سمتی پرواز کرد.
پت‌پت!
مرد طلسم‌خورشید پرنده را‌ارواح دنبال کرد.
به زودی، طلسم‌جادو در جایی به‌کار سمت پایین خم شد.
آنجا توسط بوته‌های ضخیم پنهان‌سایه شده بود و با عبور از‌اهریمن آن‌ها، صخره‌ای نسبتاً شیب‌دار نمایان شد.
جایی بود که یک‌خورشید قدم اشتباه می‌توانست به‌قلب سقوطی مرگبار منجر شود.
مرد به اطراف نگاه‌ارواح کرد و مسیری را‌تمام در پایین شیب یافت.
در آنجا، طلسم را‌میان دید که به آرامی‌ساک روی زمین قرار گرفته بود.
ولی...
«!؟»
چیزی دیگر بیشتر‌ماه از طلسم توجهش‌قلب را جلب کرد.
در اطراف آن، تنها قطعات متلاشی‌شده‌ای از بدن انسان‌تهذیب‌گر و لکه‌های خون خشک‌شده وجود داشت که تشخیص شکلِ‌طیفی چیزی که زمانی یک انسان بود را دشوار می‌کرد.
با دیدن این‌تهذیب‌گر صحنه، مرد نتوانست جلوی‌رتبه اخم کردنش را بگیرد.
«چطور ممکنه همچین اتفاقی بیفته...»
این نتیجه کاملاً غیرمنتظره بود.
او احتمال داده بود که شاید به‌کیه ساک حمله شده باشد، ولی این وضعیت‌سوم جدی‌تر از چیزی بود که فکر می‌کرد.
مرد آب‌ساک دهانش را به‌سایه سختی قورت داد.
این چیزی نبود که‌خورشید فقط با یک حادثه در‌می‌شود سطح «روح زرد» رخ دهد.
«آخه چه‌خورشید جهنمی اینجا‌ارواح به پا شده؟»
صحنه هولناک‌هیولا چیزی را‌میان آشکار نمی‌کرد.
اگر جسد سالم بود، شاید راهی برای‌رتبه یافتن جزئیات بیشتر با جادوی ارواح وجود داشت،خدمتگزار اما با این وضعیت، شانس بسیار کم بود.
چاره دیگری نبود.
مرد دستش را روی زمینی‌اشباح که فاجعه در آن رخ داده‌طلسم بود گذاشت و چشمانش را بست.
سپس...
شپلق! شپلق!
او با‌یکی دست چپش‌خورشید مُهری شکل داد.
«کل! رزم! پیش!»
مُهرِ «تکنیک زندگی نه کاراکتر».
«روش نام‌گذاری سه نفر. امپراتور شمالی‌شبح به من اختیار داده است. هر آنچه‌عنوان تجربه شده را آشکار کن. فرمان فوری.»
خش‌خش!
لکه‌های خون روی‌ماه زمین شروع به‌قلب لرزیدن خفیفی کردند.
عرق سرد‌هیولا بر پیشانی‌میان مرد نشست.
وقتی کسی توسط هیولا کشته می‌شود، هم روح‌سوم و هم انرژی باقی‌مانده در جسد آسیب می‌بینند،کنترل که استخراج ردپا با جادو را دشوار می‌کند.
«همه چیز‌یکی را آشکار کن.ماه فرمان فوری... اوه!»
سر مرد‌خورشید به عقب‌ارواح پرتاب شد.
سپس، مانند یک‌جادو فانوس گردان، خاطرات گذرا‌کیه در ذهنش حک شدند.
وژژژ!
[روح شیطانی...]
[سرفه... سرفه...خورشید کشتار معکوس‌ارواح رو منحرف کردم.]
[تهذیب‌گره؟]
[هوف.
حالا ساکت شد.]
[چطور ممکنه با‌تمام دست خالی اهریمن‌طلسم طیفی رو بگیری؟]
[گفتی هر کاری می‌کنی، نه؟]
[...
فعلاً عقب‌نشینی‌ساک می‌کنم، ولی‌پاویون به زودی...]
لرززز!
در آن لحظه،ماه هوشیاری مرد با‌قلب حسِ شومِ مورمورکننده‌ای بازگشت.
مرد با‌هیولا چشمان لرزان زیر‌آخه لب زمزمه کرد.
«این... این دیگه چیه؟»
خاطره با ترس عظیمی‌خورشید که ساک در لحظات آخر‌می‌شود حس کرده بود، پایان یافت.
انگار چیزی فقط‌ماه همان بخش را‌قلب قطع کرده بود.
با چنین ترس و وحشتی، حتی‌کار تکه‌ای از صحنه آخر باید قابل‌شبح مشاهده می‌بود، اما هیچ چیز نبود.
«عجیبه.»
همه موجودات‌یکی قبل از مرگ‌ماه دچار ترس می‌شوند.
اما ترسی که قبل از قطع شدن حافظه دیده‌قلب‌ها شد، ترسِ قبل از مردن نبود، بلکه احساسی بود‌احضار که هنگام مواجهه با یک وحشت بزرگ به وجود می‌آمد.
«آخه چه اتفاقی افتاده؟»
معما پیچیده‌تر شد.
خاطرات بیش از حد گذرا‌ماه بودند و چیز زیادی برای‌تمام فهمیدنِ دقیقِ ماجرا باقی نگذاشته بودند.
تنها چیزی که‌ماه از خاطرات گذرا آموخته‌می‌شود شد، یک نام بود.
«موک گیونگ‌ون...»
او در مرکز‌تهذیب‌گر مرگ ساک و‌شبح این حادثه قرار داشت.
اگرچه فقط یک‌می‌شوند تکه بود، اما‌ارواح ماندگارترین خاطره محسوب می‌شد.
«... گرفتن‌خورشید اهریمن طیفی‌ارواح با دست خالی؟»
حتی برای تهذیب‌گران‌جادو هم بدون شرایط‌کار خاص دشوار بود.
از این موضوع، می‌شد‌پاویون یکی از این دو‌سوم مورد را حدس زد.
یا این موک گیونگ‌ون توسط یک «روح زرد» تسخیر شده‌تمام بود، همان‌طور که آن‌ها مشکوک بودند و این کار را‌احضار ممکن می‌کرد، یا او با استعداد روحانی مادرزادی متولد شده بود.
اگر مورد دوم‌ماه بود، این یک استعداد‌می‌شود خارق‌العاده به شمار می‌رفت.
«... ممکنه‌هیولا یه تهذیب‌گر‌میان مادرزاد باشه.»
پیدا کردن‌ساک چنین استعدادی‌پاویون سخت بود.
حتی حس کردن ردپای‌خورشید روحانی با یکی از حواس‌می‌شود پنج‌گانه هم استعداد محسوب می‌شد.
اما لمس کردن یک «اهریمن‌اشباح طیفی»، توده‌ای از انرژی شیطانی، بدون‌طلسم هیچ شرطی، قلمرویی کاملاً متفاوت بود.
مرد سرش را تکان داد.
«این چیزی نیست که مهمه.»
او باید این موک‌خورشید گیونگ‌ون را ملاقات می‌کرد تا‌می‌شود بفهمد چه اتفاقی افتاده است.
مرد نگاهی به‌ماه آسمان انداخت و‌قلب زیر لب گفت:
«جد بزرگ. حس‌جادو می‌کنم نباید گاردم‌کار رو پایین بیارم.»
با این کلمات،تهذیب‌گر او اشاره کرد‌شبح که دنبالش بیایند.
سپس، سایه‌ای از یک عقاب که‌ارواح روی زمین منعکس شده بود، در‌این پاسخ بال‌هایش را به هم زد.
نکته عجیب این بود‌ارواح که عقابِ درون سایه،تمام شاخ عجیبی روی سرش داشت.
در انتهای جنوبی بازار،پاویون در یک کوچه پشتی،سوم «پاویون یونگ‌ران» قرار داشت.
پاویون یونگ‌ران جایی بود‌خورشید که از اراذل و اوباش‌می‌شود سطح پایین پر شده بود.
«هاهاها!»
«بخورید! امروز‌هیولا همه چی‌میان با منه.»
«بزنیم و‌ساک برقصیم تا‌پاویون بیهوش شیم!»
به خاطر این افراد،خورشید مشتریان دیگر حتی جرأت‌قلب ورود به آنجا را نداشتند.
«هعی.»
گو چان که در‌میان ورودی ایستاده بود، با‌ساک تماشای آن‌ها آهی کشید.
«این تنها‌ساک گروه اطلاعاتی این‌سایه دور و بره.»
اینجا مکانی‌یکی با رتبه‌خورشید بسیار پایین بود.
اگر رتبه‌بندی می‌شد،ماه به سختی در‌قلب رده پایین قرار می‌گرفت.
فقط با نگاه کردن به افراد‌کار جمع‌شده، می‌شد فهمید که سطح آنجا‌شبح بسیار پایین‌تر از حد متوسط است.
با این حال، او دستوری از موک گیونگ‌ون دریافت‌علاوه کرده بود، پس آمده بود تا درخواستش را مطرح‌بنابراین کند، حتی اگر اینجا مکانی نزدیک و دم‌دستی باشد.
[بپرس ببین‌یکی این نماد رو‌ماه می‌شناسن یا نه.]
[چی؟ چطور‌خورشید این رو‌ارواح به دست آوردید؟]
[لازم نیست جزئیات رو بدونی.
فقط درخواست رو به‌جادو اون گروه اطلاعاتی یا‌کیه هر کوفت دیگه‌ای بده.]
[متوجه شدم.]
«این چی می‌تونه باشه؟»
نمادی که موک‌پای گیونگ‌ون نشان داد‌جادو کاملاً ساده بود.
اما او‌قدرت هرگز قبلاً آن‌میان را ندیده بود.
شاید به این دلیل بود که او مدت‌ها پیش‌روح بازنشسته شده بود، ولی اگر حتی او، یک قاتل‌مهار سابق، آن را نمی‌شناخت، ممکن بود چیزی بی‌اهمیت باشد.
«کجاست پس؟»
باید رئیسی‌کشته در این‌قدرت مکان وجود می‌داشت.
چون اینجا مکانی با رتبه پایین‌آخه بود، قوانین خاصی وجود نداشت و‌سایه تا زمانی که پول می‌گرفتند، اطلاعات می‌آوردند.
«آها، اونجاست.»
از وقتی اینجا ساکن‌قلب‌ها شده بود، چند باری با‌هنر او آشنایی پیدا کرده بود.
گو چان آهی‌پای کشید و کسی‌جادو را صدا زد.
«رئیس گواک.»
با صدای او، مردی که غرق در‌طیفی مستی در وسط میخانه نشسته بود، بدون‌توانایی اینکه بلند شود سرش را کمی چرخاند.
سپس، با پلک زدن، گو‌این چان را شناخت و با‌جادویی چهره‌ای روشن از جا برخاست.
«به‌به، ببین کی‌پای اینجاست! گو چان،جادو نگهبان فرقه شمشیر یون‌موک.»
مدتی گذشته بود، اما‌جادو او هنوز مردی بود‌کیه که در عیاشی زندگی می‌کرد.
حتی الان هم زنی که‌می‌توانست به نظر می‌رسید یک فاحشه باشد‌کنترل کنارش بود، که دیدنش ناخوشایند بود.
گو چان‌می‌شود سرش را تکان‌این داد و گفت:
«یه درخواستی دارم.»
«درخواست؟»
«پولش رو‌رتبه درست و‌علاوه حسابی می‌دم.»
«حله. بیا‌می‌شود بالا تو‌قلب‌ها دفتر طبقه دوم.»
اگرچه از این کار خوشش نمی‌آمد،جادو اما شنیده بود که او قبلاً‌تهذیب‌گر عضوی از «خاندان هائو» بوده است.
بنابراین مهارت‌های‌قدرت جمع‌آوری اطلاعاتش آن‌قدرها‌میان هم بد نبود.
مدت زیادی از ورود به اتاق‌اهریمن مهمان نگذشته بود که صدای تپ‌تپ‌کند در راهروی طبقه دوم به گوش رسید.
او هیکل درشتی داشت،قلب‌ها برای همین همیشه آن‌نوعی صدا را ایجاد می‌کرد.
«به عنوان‌کشته یه قاتل‌قدرت رد صلاحیته.»
اصول اولیه‌قدرت یک قاتل، مخفی‌کاری‌میان و رازداری است.
البته، افراد‌رتبه کمی چنین‌علاوه استعدادی دارند.
درست در همان لحظه،قلب‌ها در اتاق مهمان باز شد‌هنر و رئیس گواک وارد شد.
«... داری چه غلطی می‌کنی؟»
گو چان‌قدرت ابرویی بالا‌جادو انداخت و پرسید.
رئیس گواک همراه‌سوم با زنی در‌اهریمن کنارش وارد شد.
با موهای جمع شده در بالای سر، آرایش غلیظ و‌جادویی پیراهنی که با هر حرکت تکان می‌خورد و خط سینه‌اش‌استفاده را نمایان می‌کرد، به نظر می‌رسید که یک زن بدکاره باشد.
چهره‌اش آن‌قدر زیبا بود که‌هیولا نگاه‌ها را خیره می‌کرد، اما‌کیه اینجا جای چنین شخصی نبود.
«این دختره‌قدرت جدیده. خوب‌جادو چیزی نیست؟»
«گفتم که یه درخواستی دارم.»
«نگران نباش. این از خودمونه، واسه همین‌هماهنگی مهم نیست حرفامون رو بشنوه. اگه چیزی‌برای میخوای بگی، تندتر بگو. باید برگردم طبقه پایین.»
«... مرتیکه بدبخت.»
گو چان موجی‌هیولا از قصد کشتن را‌کار در وجودش احساس کرد.
با اینکه اینجا مکانی رده‌‌پایین‌می‌توانست بود، اما سطحش واقعاً دیگر‌خدمتگزار بیش از حد پایین بود.
اگر اوضاع همین‌طور پیش‌قلب‌ها می‌رفت، دیگر نیازی به‌نوعی مطرح کردن درخواست نبود.
«بفرستش بیرون.»
«ای بابا. محافظ‌هیولا گو. مرد که باید‌کار یکم حال و حول...»
«اگه بخوای این‌سوم مسخره‌بازی رو ادامه‌اهریمن بدی، من میرم.»
«.......»
آن حرف‌ها اثر کرد.
رئیس گواک که زبانش‌جادو بند آمده بود، با عصبانیت‌ساک رو به زن بدکاره کرد.
«برو پایین و مثل بچه آدم‌اهریمن منتظر این ارباب بمون. اگه ببینم تو‌بنابراین بغل یه مرد دیگه رفتی، پشیمونت می‌کنم.»
سپس سعی کرد‌تمام ضربه‌ای به باسن‌طلسم زن بزند، ولی...
تپ!
زن بدکاره‌قدرت دست رئیس‌جادو گواک را گرفت.
«هان؟»
«هعی. نمیتونم این کارو بکنم.»
زن بدکاره جوری‌پای زمزمه کرد که‌جادو انگار کلافه شده است.
«دختره پتیاره!»
رئیس گواک که از رفتار‌می‌توانست او مات و مبهوت شده بود،کنترل سعی کرد به صورتش سیلی بزند.
در آن لحظه،
پوک!
دست زن‌قدرت بدکاره به گوش‌میان رئیس گواک رسید.
سپس، رئیس گواک مانند‌علاوه عروسک خیمه‌شب‌بازی که نخ‌هایش‌عنوان بریده شده باشد، تلوتلو خورد.
«تو!»
گو چان که از این صحنه جا خورده بود، با عجله‌ساک سعی کرد خنجرش را بیرون بکشد، اما چیزی از دست زن‌عنوان بدکاره پرواز کرد و در نقاط طب سوزنی او فرو رفت.
پوک پوک پوک!
یک سوزن بسیار نازک بود.
همین که سوزن فرو رفت،این گو چان دیگر نتوانست دهانش‌جادویی را باز کند یا تکان بخورد.
انگار که تحت‌پای فشار نقاط حساس‌جادو قرار گرفته بود.
خرررچ!
زن بدکاره صندلی‌ای را از پشت میز‌طیفی بیرون کشید و آن را پشت سر‌توانایی رئیس گواک که تلوتلو می‌خورد، هل داد.
سپس رئیس گواک‌تمام به طور طبیعی‌طلسم روی صندلی نشست.
البته از روبرو، چشمانش به‌هیولا بالا برگشته بود و فقط سفیدی‌شان‌ساک معلوم بود، بنابراین وضعیت خوبی نداشت.
«این... این...»
گو چان به سوزنی که در‌اهریمن سینه‌اش فرو رفته بود نگاه کرد‌کند و نتوانست گیجی‌اش را پنهان کند.
به عنوان یکی از اعضای‌این سابق فرقه کشتار خون، محال‌جادویی بود که این را نشناسد.
«سوزن روح؟»
این سلاح مخفی و منحصر‌به‌فرد رهبر فرقه کشتار خون‌ساک بود، کسی که به عنوان «مهمان شعله کشتار خون» شناخته‌طیفی می‌شد و یکی از چهار قاتل بزرگ دشت‌های مرکزی بود.
این واقعیت که یک زن بدکاره‌طلسم معمولی از سوزن روح، نماد رهبر فرقه‌احضار کشتار خون استفاده کند، غیرقابل تصور بود.
رهبر فعلی، مهمان‌پای شعله کشتار خون، در‌میان دهه شصت زندگی‌اش بود.
اگرچه او از اعضای فعال مسن‌تر بود، اما مهارت‌هایش‌ساک بی‌همتا بود و جایگاهش را به عنوان یکی از چهار‌طیفی قاتل بزرگ برای بیش از بیست سال حفظ کرده بود.
با این حال، سلاح‌علاوه مخفی و منحصر‌به‌فرد او در‌روح دستان این زن بدکاره بود...
«!!!»
گو چان‌کشته نتوانست حیرت خود‌هیولا را پنهان کند.
به نظر می‌رسید‌هیولا که هویت واقعی زن‌کار بدکاره را دریافته است.
«نکنه؟»
مهمان شعله‌می‌شود کشتار خون تنها‌این یک نوه داشت.
نامش «ها چائه-رین» بود.
او پس از از دست‌میان دادن تمام خانواده‌اش در یک‌تهذیب‌گر حمله غیرمنتظره، تنها بازمانده بود.
مهمان شعله کشتار خون‌علاوه تمام زندگی‌اش را وقف‌عنوان این تنها بازمانده کرده بود.
تا اینجا،می‌شود همه چیز‌قلب‌ها قابل درک بود.
همه می‌توانستند درک کنند.
مشکل جای دیگری بود.
«... عقل‌رتبه از سرِ‌علاوه رئیس پریده؟»
تمام قاتلان فرقه کشتار خون معتقد بودند‌هماهنگی که مهمان شعله کشتار خون هرگز مقام‌برای رهبری خود را به نوه‌اش واگذار نخواهد کرد.
زیرا او‌کشته مطلقاً برای قاتل‌هیولا شدن مناسب نبود.
جوهرِ وجودی یک‌هیولا قاتل در عقلانیت‌آخه سرد نهفته است.
ولی، نوه او‌سوم فرسنگ‌ها با این‌اهریمن ویژگی فاصله داشت.
او یک روانی بود.
دهان بد و‌پای رکیکش، تنفر شدیدش از‌میان کثیفی، مشکلات کنترل خشمش...
هیچ‌کدام از این‌ها‌هیولا با یک قاتل‌آخه جور در نمی‌آمد.
«همه مخالف بودن.»
آخرین باری که‌تمام او را دید‌طلسم چهار سال پیش بود.
قبل از بازنشستگی، تمام مدیران اجرایی و قاتلان فرقه کشتار خون اعتراض‌تهذیب‌گر کردند و مهمان شعله کشتار خون گفت که او را اصلاح خواهد‌خدمتگزار کرد و به زور او را در غار کشتار خون حبس کرد.
«غیرممکنه.»
همه مطمئن بودند‌سوم که او هرگز‌اهریمن اصلاح نخواهد شد.
چطور می‌توانستند آن خلق‌وی خوی آتشین را رام‌نوعی کنند و عقلانیت سرد یک قاتل را در‌کسی او نهادینه کنند؟ بنابراین او را فراموش کردند.
چهار سال از بازنشستگی گذشته‌هیولا بود و او اکنون باید‌کیه زن بالغ نوزده ساله‌ای می‌شد.
«یه زن بالغ...»
سینه‌های برجسته‌اش مدرک کافی بود.
او خوب رشد کرده بود.
با چنین چهره‌پای فریبنده‌ای، هر کسی‌جادو به راحتی عاشقش می‌شد.
درست در همان لحظه،جادو او دستش را به‌کیه سمت دیوار دراز کرد.
ویژژژ!
سوزنی که در دیوار فرو‌این رفته بود بیرون پرید و‌جادویی به دستبند روی مچش چسبید.
با دیدن این صحنه، مشخص شد‌جادو که آن واقعاً سوزن روح، سلاح مخفی‌پاویون و منحصر‌به‌فرد مهمان شعله کشتار خون است.
استفاده او از این سلاح به‌آخه این معنی بود که او مقام‌سایه رهبری را به ارث برده است.
«... پس یعنی‌سوم توی صد روز‌اهریمن صد کشتار موفق شده؟»
برای تبدیل شدن به رهبر فرقه‌طلسم کشتار خون، که یک فرقه قاتلان‌تکنیک بود، یک آیین گذر وجود داشت.
آزمونی به‌کشته نام «صد‌قدرت روز صد کشتار».
وظیفه این بود که صد درخواست تعیین شده را در‌تهذیب‌گر مدت صد روز تکمیل کنند و دستیابی به این هدف،عنوان لقب یکی از چهار قاتل بزرگ را به ارمغان می‌آورد.
«باورنکردنیه.»
با توجه به خلق‌وی خوی‌این او، بعید بود که این‌جادویی کار را انجام داده باشد.
یا شاید رهبر واقعاً موفق شده‌جادو بود او را به عنوان یک‌تهذیب‌گر قاتل واقعی بزرگ کند؟ شاید ممکن بود.
با در نظر گرفتن تنفر شدید او‌کار از کثیفی، شگفت‌انگیز بود که تحمل کرده بود‌سوم بین مشتی اراذل و اوباش نوشیدنی سرو کند.
«یعنی امیدی به اصلاحش بود؟»
اگر این‌طور‌می‌شود بود، رهبر سابق‌این شایسته احترام بود.
او موفق شده بود آن‌هیولا دختر روانی را به یکی‌کیه از چهار قاتل بزرگ تبدیل کند.
درست در همان‌هیولا لحظه، صدای آرامی‌آخه به گوشش رسید.
«ای وای. لعنت بهش.»
«.......!؟»
ها چائه-رین که خود را به عنوان‌میان یک زن بدکاره جا زده بود، داشت لکه‌شبح خون کوچکی را از روی گونه‌اش پاک می‌کرد.
نگاهی سرد‌قدرت داشت، انگار‌جادو که ناراضی بود.
با دیدن این صحنه، گو چان‌اهریمن دوران کودکی او را به یاد‌کند آورد، زمانی که مدام فحش می‌داد.
«... واقعاً اصلاح شده؟»
همین‌طور که او نزدیک‌قدرت می‌شد، شک و تردید در‌کار دل گو چان رخنه کرد.
او جلوتر آمد و یکی از‌آخه سوزن‌هایی که در سینه گو چان‌سایه فرو رفته بود را بیرون کشید.
سپس، گو چان سرفه کرد.
«کح کح.»
صدایش بیرون آمد که نشان می‌داد‌جادو سوزنی که نقطه طب سوزنی‌اش را‌تهذیب‌گر مسدود کرده بود، برداشته شده است.
ها چائه-رین روی میز نشست،میان پاهای صاف و صیقلی‌اش را‌تهذیب‌گر روی هم انداخت و گفت:
«هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم یه بازنشسته رو با این‌عنوان ریخت و قیافه ببینم. گو چان، یا شایدم‌سطح باید بگم قاتل رده پایین شماره هشتاد و سه؟»
«لعنتی.»
او واقعاً ها چائه-رین بود.
گو چان فکر می‌کرد شاید بعد از چهار‌کیه سال فراموش کرده باشد، اما او فقط با‌علاوه چند برخورد همه چیز را به یاد داشت.
گو چان‌رتبه با صدایی‌علاوه متشنج گفت:
«... خیلی وقته ندیدمتون، بانو.»
«رئیس.»
«بله؟»
«من الان رئیسم.»
او تا حدودی‌تمام مطمئن بود، ولی حدسش‌هماهنگی درست از آب درآمد.
او رهبر‌کشته فعلی فرقه کشتار‌هیولا خون شده بود.
با درک این حقیقت،جادو گو چان موجی از‌کیه ناآرامی را حس کرد.
دلیلش ساده بود.
وقتی یک قاتل بازنشسته با‌این گروه قاتلان سابقش روبرو می‌شود،جادویی معمولاً به معنای مرگ است.
در حالی که او‌قدرت احساس ناآرامی می‌کرد، ها‌آخه چائه-رین لب به سخن گشود.
«بازنشسته شدی، واسه‌هیولا همین رئیس به‌آخه چشمت رئیس نمیاد؟»
«چطور ممکنه؟رتبه تبریک میگم که‌می‌توانست رئیس جدید شدین.»
«گندش بزنن. انگار‌تمام داری التماس می‌کنی‌طلسم که بهت تعظیم کنن.»
«.........»
فحش رکیک او‌هیولا گو چان را‌آخه مات و مبهوت کرد.
هر جور که نگاه‌علاوه می‌کرد، او دقیقاً همان‌طوری‌عنوان بود که به یاد داشت.
حتی قبلاً هم شنیدن‌قلب‌ها چنین فحش‌هایی از چنین‌نوعی صورت زیبایی عجیب بود.
ها چائه-رین با‌پای دستش لب‌هایش را‌جادو پوشاند و گفت:
«ای وای. منو ببین. بعد از مدت‌ها که‌کیه یه آشنا دیدم زیادی احساس راحتی کردم. باید سنگین‌تر‌می‌توانست برخورد می‌کردم، ولی نفهمیدم چی شد که فحش دادم.»
«هر جور راحتین باشین.»
«واقعاً می‌تونم؟می‌شود یه بانو‌قلب‌ها باید باادب باشه.»
«.......»
چه ادبی؟ گو چان در‌میان دلش این را گفت، ولی‌تهذیب‌گر دهانش را بسته نگه داشت.
جرأت نداشت حرفی بزند.
در عوض،می‌شود حتی بیشتر‌قلب‌ها احساس تنش کرد.
نمی‌دانست او‌کشته بعدش چه‌قدرت خواهد گفت.
درست در همان‌هیولا لحظه، ها چائه-رین لب‌های‌کار سرخش را باز کرد.
«هر کی ندونه فکر می‌کنه اومدم بخورمت. مگه‌عنوان پدربزرگم اجازه نداد تو و عمو گام بازنشسته‌سطح بشین چون هواتون رو داشت؟ پس شل کن.»
«........ واقعاً؟»
گو چان‌کشته با چشمان‌قدرت گشاد پرسید.
او نگران بود‌هیولا که نکند ها‌آخه چائه-رین دنبال جانش باشد.
ولی با شنیدن‌سوم حرف‌های او، به نظر‌طیفی می‌رسید جای نگرانی نیست.
«هوووف......»
احساس راحتی کرد.
ولی بعد‌قدرت تعجب کرد‌جادو که چرا.
اگر او دنبالش نبود، چرا رئیس جدید این همه راه تا‌کنترل اینجا آمده و از سوزن روح روی او استفاده کرده بود؟این‌طور در حالی که در فکر بود، ها چائه-رین لبخندی زد و گفت:
«خیلی عالی شد.»
«بله؟»
چی عالی شد؟
«شنیدم پسر ارشد خاندان موک از زنا خوشش میاد، واسه‌خدمتگزار همین می‌خواستم از اون استفاده کنم تا برم تو فرقه شمشیر‌درک یون‌موک و بیام بیرون، ولی می‌تونم با گو چان برم تو.»
«!؟»
گو چان اخم‌پای کرد و متعجب‌جادو بود که منظورش چیست.
چرا می‌خواست با‌هیولا او وارد فرقه‌آخه شمشیر یون‌موک شود؟
«منظورتون چیه؟ چرا‌سوم با من و‌اهریمن فرقه شمشیر یون‌موک؟»
در پاسخ به سوال او، ها چائه-رین چانه‌نوعی گو چان را با نوک انگشتش بالا آورد و‌ارتباطش با صدایی که لبریز از قصد کشتن بود گفت:
«تو فکرم که‌پای سرِ پسر سوم فرقه‌میان شمشیر یون‌موک رو بکنم.»
«!!!!!!»